Aeschylus Seven against Thebes

Χορός

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων

420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

Ἄγγελος

τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·

Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,

γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου

μείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,

425

πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·

θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν

καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς

ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.

τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς

430

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·

ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,

φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·

χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν πρήσω πόλιν.

τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,

435

τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;

Ἐτεοκλής

καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.

τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων

ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος·

Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,

440

θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα

χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν

πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη·

πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον

ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον

445

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.

ἀνὴρ δʼ ἐπʼ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστʼ ἄγαν,

αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,

φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας

Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς.

450

λέγʼ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.

Χορός

ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,

κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν

θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ

455

δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.

Ἄγγελος

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου ʼπήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.

460

ἵππους δʼ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται δʼ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·

465

ἀνὴρ δʼ· ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.

βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

ὡς οὐδʼ ἂν Ἄρης σφʼ ἐκβάλοι πυργωμάτων.

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

470

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

Ἐτεοκλής

πέμποιμʼ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·

καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν

γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων

475

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλʼ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύʼ ἄνδρε καὶ πόλισμʼ ἐπʼ ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζʼ ἐπʼ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.

480

Χορός

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ

πρόμαχʼ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.

ὡς δʼ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει

μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν

Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.

485

Ἄγγελος

τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων

Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,

Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος·

ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,

ἔφριξα δινήσαντος· οὐκ ἄλλως ἐρῶ.

490

ὁ σηματουργὸς δʼ οὔ τις εὐτελὴς ἄρʼ ἦν

ὅστις τόδʼ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,

Τυφῶνʼ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα

λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν·

ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος

495

προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.

αὐτὸς δʼ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δʼ Ἄρει

βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.

τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον·

Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.

500

Ἐτεοκλής

πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτʼ ἀγχίπτολις,

πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσʼ ὕβριν,

εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον·

Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,

ἀνὴρ κατʼ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων

505

ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,

οὔτʼ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδʼ ὅπλων σχέσιν

μωμητός, Ἑρμῆς δʼ εὐλόγως ξυνήγαγεν.

ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,

ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπʼ ἀσπίδων

510

θεούς· ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶνʼ ἔχει,

Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπʼ ἀσπίδος

σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων·

κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.

τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων·

515

πρὸς τῶν κρατούντων δʼ ἐσμέν, οἱ δʼ ἡσσωμένων,

εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ·

εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδʼ ἀντιστάτας,

Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος

σωτὴρ γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών.

520

Χορός

πέποιθα δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ

ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας

δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ

δαροβίοισι θεοῖσιν,

πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.

525

Ἄγγελος

οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,

πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,

τύμβον κατʼ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·

ὄμνυσι δʼ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ

σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θʼ ὑπέρτερον,

530

ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ

Διός· τόδʼ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου

βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ·

στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,

ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.

535

ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,

φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.

οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·

τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ

σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,

540

Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην

γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,

φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,

ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.

ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,

545

μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,

Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ

μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,

πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.

Ἐτεοκλής

εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,

550

αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·

ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.

ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,

ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,

Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·

555

ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ

ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,

οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους

εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·

ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,

560

πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.

θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.

Χορός

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ

565

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ

θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

Ἄγγελος

ἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,

ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος

570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.

575

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,

ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,

δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·

ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,

580

καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;

πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ

585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.

μαχώμεθʼ, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.

τοιαῦθʼ ὁ μάντις ἀσπίδʼ εὐκήλως ἔχων

590

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας

595

πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

Ἐτεοκλής

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.

ἐν παντὶ πράγει δʼ ἔσθʼ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·

600

ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν

605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.

οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,

610

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις

615

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,

ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δʼ ἐπʼ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,

620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δʼ ἡβῶσαν φύει,

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δʼ οὐ βραδύνεται

παρʼ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.

625

Χορός

κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς

ἁμετέρας τελεῖθʼ, ὡς πόλις εὐτυχῇ,

δορίπονα κάκʼ ἐκτρέποντες ἐς γᾶς

ἐπιμόλους· πύργων δʼ ἔκτοθεν

βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.

630