Χορός
οὐκοῦν τυράννῳ τῆσδε γῆς φράσαντά σε
χρῆν ταῦτα τολμᾶν, ἀλλὰ μὴ βίᾳ ξένους
θεῶν ἀφέλκειν, γῆν σέβοντʼ ἐλευθέραν.
οὐκοῦν τυράννῳ τῆσδε γῆς φράσαντά σε
χρῆν ταῦτα τολμᾶν, ἀλλὰ μὴ βίᾳ ξένους
θεῶν ἀφέλκειν, γῆν σέβοντʼ ἐλευθέραν.
Κῆρυξ
τίς δʼ ἐστὶ χώρας τῆσδε καὶ πόλεως ἄναξ;
τίς δʼ ἐστὶ χώρας τῆσδε καὶ πόλεως ἄναξ;
Χορός
ἐσθλοῦ πατρὸς παῖς Δημοφῶν ὁ Θησέως.
115
ἐσθλοῦ πατρὸς παῖς Δημοφῶν ὁ Θησέως.
115
Κῆρυξ
πρὸς τοῦτον ἁγὼν ἆρα τοῦδε τοῦ λόγου
μάλιστʼ ἂν εἴη· τἄλλα δʼ εἴρηται μάτην.
πρὸς τοῦτον ἁγὼν ἆρα τοῦδε τοῦ λόγου
μάλιστʼ ἂν εἴη· τἄλλα δʼ εἴρηται μάτην.
Χορός
καὶ μὴν ὅδʼ αὐτὸς ἔρχεται σπουδὴν ἔχων
Ἀκάμας τʼ ἀδελφός, τῶνδʼ ἐπήκοοι λόγων.
καὶ μὴν ὅδʼ αὐτὸς ἔρχεται σπουδὴν ἔχων
Ἀκάμας τʼ ἀδελφός, τῶνδʼ ἐπήκοοι λόγων.
Δημοφῶν
ἐπείπερ ἔφθης πρέσβυς ὢν νεωτέρους
120
βοηδρομήσας τήνδʼ ἐπʼ ἐσχάραν Διός,
λέξον, τίς ὄχλον τόνδʼ ἀθροίζεται τύχη;
ἐπείπερ ἔφθης πρέσβυς ὢν νεωτέρους
120
βοηδρομήσας τήνδʼ ἐπʼ ἐσχάραν Διός,
λέξον, τίς ὄχλον τόνδʼ ἀθροίζεται τύχη;
Χορός
ἱκέται κάθηνται παῖδες οἵδʼ Ἡρακλέους
βωμὸν καταστέψαντες, ὡς ὁρᾷς, ἄναξ,
πατρός τε πιστὸς Ἰόλεως παραστάτης.
125
ἱκέται κάθηνται παῖδες οἵδʼ Ἡρακλέους
βωμὸν καταστέψαντες, ὡς ὁρᾷς, ἄναξ,
πατρός τε πιστὸς Ἰόλεως παραστάτης.
125
Δημοφῶν
τί δῆτʼ ἰυγμῶν ἥδʼ ἐδεῖτο συμφορά;
τί δῆτʼ ἰυγμῶν ἥδʼ ἐδεῖτο συμφορά;
Χορός
βίᾳ νιν οὗτος τῆσδʼ ἀπʼ ἐσχάρας ἄγειν
ζητῶν βοὴν ἔστησε κἄσφηλεν γόνυ
γέροντος, ὥστε μʼ ἐκβαλεῖν οἴκτῳ δάκρυ.
βίᾳ νιν οὗτος τῆσδʼ ἀπʼ ἐσχάρας ἄγειν
ζητῶν βοὴν ἔστησε κἄσφηλεν γόνυ
γέροντος, ὥστε μʼ ἐκβαλεῖν οἴκτῳ δάκρυ.
Δημοφῶν
καὶ μὴν στολήν γʼ Ἕλληνα καὶ ῥυθμὸν πέπλων
130
ἔχει, τὰ δʼ ἔργα βαρβάρου χερὸς τάδε.
σὸν δὴ τὸ φράζειν ἐστί, μὴ μέλλειν τ’, ἐμοὶ
ποίας ἀφῖξαι δεῦρο γῆς ὅρους λιπών;
καὶ μὴν στολήν γʼ Ἕλληνα καὶ ῥυθμὸν πέπλων
130
ἔχει, τὰ δʼ ἔργα βαρβάρου χερὸς τάδε.
σὸν δὴ τὸ φράζειν ἐστί, μὴ μέλλειν τ’, ἐμοὶ
ποίας ἀφῖξαι δεῦρο γῆς ὅρους λιπών;
Κῆρυξ
Ἀργεῖός εἰμι· τοῦτο γὰρ θέλεις μαθεῖν·
ἐφʼ οἷσι δʼ ἥκω καὶ παρʼ οὗ λέγειν θέλω.
135
πέμπει Μυκηνῶν δεῦρό μʼ Εὐρυσθεὺς ἄναξ
ἄξοντα τούσδε· πολλὰ δʼ ἦλθον, ὦ ξένε,
δίκαιʼ ὁμαρτῇ δρᾶν τε καὶ λέγειν ἔχων.
Ἀργεῖος ὢν γὰρ αὐτὸς Ἀργείους ἄγω
ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ τούσδε δραπέτας ἔχων,
140
νόμοισι τοῖς ἐκεῖθεν ἐψηφισμένους
θανεῖν· δίκαιοι δʼ ἐσμὲν οἰκοῦντες πόλιν
αὐτοὶ καθʼ αὑτῶν κυρίους κραίνειν δίκας.
πολλῶν δὲ κἄλλων ἑστίας ἀφιγμένοι
ἐν τοῖσιν αὐτοῖς τοισίδʼ ἕσταμεν λόγοις,
145
κοὐδεὶς ἐτόλμησʼ ἴδια προσθέσθαι κακά.
ἀλλʼ ἤ τινʼ ἐς σὲ μωρίαν ἐσκεμμένοι
δεῦρʼ ἦλθον ἢ κίνδυνον ἐξ ἀμηχάνων
ῥίπτοντες, εἴτʼ οὖν εἴτε μὴ γενήσεται·
οὐ γὰρ φρενήρη γʼ ὄντα σʼ ἐλπίζουσί που
150
μόνον τοσαύτης ἣν ἐπῆλθον Ἑλλάδος
τὰς τῶνδʼ ἀβούλους συμφορὰς κατοικτιεῖν.
φέρʼ ἀντίθες γάρ· τούσδε τʼ ἐς γαῖαν παρεὶς
ἡμᾶς τʼ ἐάσας ἐξάγειν, τί κερδανεῖς;
τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν τοιάδʼ ἔστι σοι λαβεῖν,
155
Ἄργους τοσήνδε χεῖρα τήν τʼ Εὐρυσθέως
ἰσχὺν ἅπασαν τῇδε προσθέσθαι πόλει.
ἢν δʼ ἐς λόγους τε καὶ τὰ τῶνδʼ οἰκτίσματα
βλέψας πεπανθῇς, ἐς πάλην καθίσταται
δορὸς τὸ πρᾶγμα· μὴ γὰρ ὡς μεθήσομεν
160
δόξῃς ἀγῶνα τόνδʼ ἄτερ χαλυβδικοῦ.
τί δῆτα φήσεις, ποῖα πεδίʼ ἀφαιρεθείς,
τί ῥυσιασθείς, πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν;
ποίοις δʼ ἀμύνων συμμάχοις, τίνος δʼ ὕπερ
θάψεις νεκροὺς πεσόντας; ἦ κακὸν λόγον
165
κτήσῃ πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος οὕνεκα,
τύμβου, τὸ μηδὲν ὄντος, ὡς εἰπεῖν ἔπος,
παίδων
τε τῶνδʼ, ἐς ἄντλον ἐμβήσῃ πόδα.
ἐρεῖς τὸ λῷστον ἐλπίδʼ εὑρήσειν μόνον.
καὶ τοῦτο πολλῷ τοῦ παρόντος ἐνδεές·
170
κακῶς γὰρ Ἀργείοισιν οἵδ’ ὡπλισμένοις
μάχοιντʼ ἂν ἡβήσαντες, εἴ
τι τοῦτό σε
ψυχὴν ἐπαίρει· χοὑν μέσῳ πολὺς χρόνος
ἐν ᾧ διεργασθεῖτʼ ἄν. ἀλλʼ ἐμοὶ πιθοῦ·
δοὺς μηδέν, ἀλλὰ τἄμ’ ἐῶν ἄγειν ἐμὲ
175
κτῆσαι Μυκήνας, μηδʼ ὅπερ φιλεῖτε δρᾶν
πάθῃς σὺ τοῦτο, τοὺς ἀμείνονας παρὸν
φίλους ἑλέσθαι, τοὺς κακίονας λάβῃς.
Ἀργεῖός εἰμι· τοῦτο γὰρ θέλεις μαθεῖν·
ἐφʼ οἷσι δʼ ἥκω καὶ παρʼ οὗ λέγειν θέλω.
135
πέμπει Μυκηνῶν δεῦρό μʼ Εὐρυσθεὺς ἄναξ
ἄξοντα τούσδε· πολλὰ δʼ ἦλθον, ὦ ξένε,
δίκαιʼ ὁμαρτῇ δρᾶν τε καὶ λέγειν ἔχων.
Ἀργεῖος ὢν γὰρ αὐτὸς Ἀργείους ἄγω
ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ τούσδε δραπέτας ἔχων,
140
νόμοισι τοῖς ἐκεῖθεν ἐψηφισμένους
θανεῖν· δίκαιοι δʼ ἐσμὲν οἰκοῦντες πόλιν
αὐτοὶ καθʼ αὑτῶν κυρίους κραίνειν δίκας.
πολλῶν δὲ κἄλλων ἑστίας ἀφιγμένοι
ἐν τοῖσιν αὐτοῖς τοισίδʼ ἕσταμεν λόγοις,
145
κοὐδεὶς ἐτόλμησʼ ἴδια προσθέσθαι κακά.
ἀλλʼ ἤ τινʼ ἐς σὲ μωρίαν ἐσκεμμένοι
δεῦρʼ ἦλθον ἢ κίνδυνον ἐξ ἀμηχάνων
ῥίπτοντες, εἴτʼ οὖν εἴτε μὴ γενήσεται·
οὐ γὰρ φρενήρη γʼ ὄντα σʼ ἐλπίζουσί που
150
μόνον τοσαύτης ἣν ἐπῆλθον Ἑλλάδος
τὰς τῶνδʼ ἀβούλους συμφορὰς κατοικτιεῖν.
φέρʼ ἀντίθες γάρ· τούσδε τʼ ἐς γαῖαν παρεὶς
ἡμᾶς τʼ ἐάσας ἐξάγειν, τί κερδανεῖς;
τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν τοιάδʼ ἔστι σοι λαβεῖν,
155
Ἄργους τοσήνδε χεῖρα τήν τʼ Εὐρυσθέως
ἰσχὺν ἅπασαν τῇδε προσθέσθαι πόλει.
ἢν δʼ ἐς λόγους τε καὶ τὰ τῶνδʼ οἰκτίσματα
βλέψας πεπανθῇς, ἐς πάλην καθίσταται
δορὸς τὸ πρᾶγμα· μὴ γὰρ ὡς μεθήσομεν
160
δόξῃς ἀγῶνα τόνδʼ ἄτερ χαλυβδικοῦ.
τί δῆτα φήσεις, ποῖα πεδίʼ ἀφαιρεθείς,
τί ῥυσιασθείς, πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν;
ποίοις δʼ ἀμύνων συμμάχοις, τίνος δʼ ὕπερ
θάψεις νεκροὺς πεσόντας; ἦ κακὸν λόγον
165
κτήσῃ πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος οὕνεκα,
τύμβου, τὸ μηδὲν ὄντος, ὡς εἰπεῖν ἔπος,
παίδων
τε τῶνδʼ, ἐς ἄντλον ἐμβήσῃ πόδα.
ἐρεῖς τὸ λῷστον ἐλπίδʼ εὑρήσειν μόνον.
καὶ τοῦτο πολλῷ τοῦ παρόντος ἐνδεές·
170
κακῶς γὰρ Ἀργείοισιν οἵδ’ ὡπλισμένοις
μάχοιντʼ ἂν ἡβήσαντες, εἴ
τι τοῦτό σε
ψυχὴν ἐπαίρει· χοὑν μέσῳ πολὺς χρόνος
ἐν ᾧ διεργασθεῖτʼ ἄν. ἀλλʼ ἐμοὶ πιθοῦ·
δοὺς μηδέν, ἀλλὰ τἄμ’ ἐῶν ἄγειν ἐμὲ
175
κτῆσαι Μυκήνας, μηδʼ ὅπερ φιλεῖτε δρᾶν
πάθῃς σὺ τοῦτο, τοὺς ἀμείνονας παρὸν
φίλους ἑλέσθαι, τοὺς κακίονας λάβῃς.
Χορός
τίς ἂν δίκην κρίνειεν ἢ γνοίη λόγον,
πρὶν ἂν παρʼ ἀμφοῖν μῦθον ἐκμάθῃ σαφῶς;
180
τίς ἂν δίκην κρίνειεν ἢ γνοίη λόγον,
πρὶν ἂν παρʼ ἀμφοῖν μῦθον ἐκμάθῃ σαφῶς;
180
Ἰόλαος
ἄναξ — ὑπάρχει μὲν τόδʼ ἐν τῇ σῇ χθονί —
εἰπεῖν ἀκοῦσαί τʼ ἐν μέρει πάρεστί μοι,
κοὐδείς μʼ ἀπώσει πρόσθεν, ὥσπερ ἄλλοθεν.
ἡμῖν δὲ καὶ τῷδʼ οὐδέν ἐστιν ἐν μέρει·
ἐπεὶ γὰρ Ἄργους οὐ μέτεσθʼ ἡμῖν ἔτι,
185
ψήφῳ δοκῆσαν, ἀλλὰ φεύγομεν πάτραν,
πῶς ἂν δικαίως ὡς Μυκηναίους ἄγοι
ὧδʼ ὄντας ἡμᾶς, οὓς ἀπήλασαν χθονός;
ξένοι γάρ ἐσμεν. ἢ τὸν Ἑλλήνων ὅρον
φεύγειν δικαιοῦθʼ ὅστις ἂν τἄργος φύγῃ;
190
οὔκουν Ἀθήνας γʼ· οὐ γὰρ Ἀργείων φόβῳ
τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελῶσι γῆς.
οὐ γάρ τι Τραχίς ἐστιν οὐδʼ Ἀχαιικὸν
πόλισμʼ, ὅθεν σὺ τούσδε, τῇ δίκῃ μὲν οὔ,
τὸ δʼ Ἄργος ὀγκῶν, οἷάπερ καὶ νῦν λέγεις,
195
ἤλαυνες ἱκέτας βωμίους καθημένους.
εἰ γὰρ τόδʼ ἔσται καὶ λόγους κρινοῦσι σούς,
οὐκ οἶδʼ Ἀθήνας τάσδʼ ἐλευθέρας ἔτι.
ἀλλʼ οἶδʼ ἐγὼ τὸ τῶνδε λῆμα καὶ φύσιν·
θνῄσκειν θελήσουσʼ· ἡ γὰρ αἰσχύνη
πάρος
200
τοῦ ζῆν παρʼ ἐσθλοῖς ἀνδράσιν νομίζεται.
πόλιν μὲν ἀρκεῖ· καὶ γὰρ οὖν ἐπίφθονον
λίαν ἐπαινεῖν ἐστι, πολλάκις δὲ δὴ
καὐτὸς βαρυνθεὶς οἶδʼ ἄγαν αἰνούμενος.
σοὶ δʼ ὡς ἀνάγκη τούσδε βούλομαι φράσαι
205
σῴζειν, ἐπείπερ τῆσδε προστατεῖς χθονός.
Πιτθεὺς μέν ἐστι Πέλοπος, ἐκ δὲ Πιτθέως
Αἴθρα, πατὴρ δʼ ἐκ τῆσδε γεννᾶται σέθεν
Θησεύς. πάλιν δὲ τῶνδʼ ἄνειμί σοι γένος.
Ἡρακλέης ἦν Ζηνὸς Ἀλκμήνης τε παῖς,
210
κείνη δὲ Πέλοπος θυγατρός. αὐτανεψίων
πατὴρ ἂν εἴη σός τε χὡ τούτων γεγώς.
γένους μὲν ἥκεις ὧδε τοῖσδε, Δημοφῶν·
ἃ δʼ ἐκτὸς ἤδη τοῦ προσήκοντός σε δεῖ
τεῖσαι λέγω σοι παισί· φημὶ γάρ ποτε
215
σύμπλους γενέσθαι τῶνδʼ ὑπασπίζων πατρὶ
ζωστῆρα Θησεῖ τὸν πολυκτόνον μέτα·
Ἅιδου τʼ ἐρυμνῶν ἐξανήγαγεν μυχῶν
πατέρα σόν· Ἑλλὰς πᾶσα τοῦτο μαρτυρεῖ.
ὧν ἀντιδοῦναί σʼ οἵδʼ ἀπαιτοῦσιν χάριν,
220
μήτʼ ἐκδοθῆναι μήτε πρὸς βίαν θεῶν
τῶν σῶν ἀποσπασθέντες ἐκπεσεῖν χθονός.
σοὶ γὰρ τόδʼ αἰσχρὸν
χωρίς, ἔν τε πόλει κακόν,
ἱκέτας ἀλήτας συγγενεῖς, οἴμοι, κακῶς —
βλέψον πρὸς αὐτοὺς βλέψον· — ἕλκεσθαι βίᾳ.
225
ἀλλʼ ἄντομαί σε καὶ καταστέφω χεροῖν,
καὶ
πρὸς γενείου, μηδαμῶς ἀτιμάσῃς τοὺς Ἡρακλείους παῖδας
ἐς χέρας λαβών· γενοῦ δὲ τοῖσδε συγγενής
, γενοῦ φίλος πατὴρ ἀδελφὸς δεσπότης
· ἅπαντα γὰρ ταῦτʼ ἐστὶ κρείσσω
230
πλὴν ὑπʼ Ἀργείοις πεσεῖν. ᾤκτιρʼ ἀκούσας τούσδε
ἄναξ — ὑπάρχει μὲν τόδʼ ἐν τῇ σῇ χθονί —
εἰπεῖν ἀκοῦσαί τʼ ἐν μέρει πάρεστί μοι,
κοὐδείς μʼ ἀπώσει πρόσθεν, ὥσπερ ἄλλοθεν.
ἡμῖν δὲ καὶ τῷδʼ οὐδέν ἐστιν ἐν μέρει·
ἐπεὶ γὰρ Ἄργους οὐ μέτεσθʼ ἡμῖν ἔτι,
185
ψήφῳ δοκῆσαν, ἀλλὰ φεύγομεν πάτραν,
πῶς ἂν δικαίως ὡς Μυκηναίους ἄγοι
ὧδʼ ὄντας ἡμᾶς, οὓς ἀπήλασαν χθονός;
ξένοι γάρ ἐσμεν. ἢ τὸν Ἑλλήνων ὅρον
φεύγειν δικαιοῦθʼ ὅστις ἂν τἄργος φύγῃ;
190
οὔκουν Ἀθήνας γʼ· οὐ γὰρ Ἀργείων φόβῳ
τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελῶσι γῆς.
οὐ γάρ τι Τραχίς ἐστιν οὐδʼ Ἀχαιικὸν
πόλισμʼ, ὅθεν σὺ τούσδε, τῇ δίκῃ μὲν οὔ,
τὸ δʼ Ἄργος ὀγκῶν, οἷάπερ καὶ νῦν λέγεις,
195
ἤλαυνες ἱκέτας βωμίους καθημένους.
εἰ γὰρ τόδʼ ἔσται καὶ λόγους κρινοῦσι σούς,
οὐκ οἶδʼ Ἀθήνας τάσδʼ ἐλευθέρας ἔτι.
ἀλλʼ οἶδʼ ἐγὼ τὸ τῶνδε λῆμα καὶ φύσιν·
θνῄσκειν θελήσουσʼ· ἡ γὰρ αἰσχύνη
πάρος
200
τοῦ ζῆν παρʼ ἐσθλοῖς ἀνδράσιν νομίζεται.
πόλιν μὲν ἀρκεῖ· καὶ γὰρ οὖν ἐπίφθονον
λίαν ἐπαινεῖν ἐστι, πολλάκις δὲ δὴ
καὐτὸς βαρυνθεὶς οἶδʼ ἄγαν αἰνούμενος.
σοὶ δʼ ὡς ἀνάγκη τούσδε βούλομαι φράσαι
205
σῴζειν, ἐπείπερ τῆσδε προστατεῖς χθονός.
Πιτθεὺς μέν ἐστι Πέλοπος, ἐκ δὲ Πιτθέως
Αἴθρα, πατὴρ δʼ ἐκ τῆσδε γεννᾶται σέθεν
Θησεύς. πάλιν δὲ τῶνδʼ ἄνειμί σοι γένος.
Ἡρακλέης ἦν Ζηνὸς Ἀλκμήνης τε παῖς,
210
κείνη δὲ Πέλοπος θυγατρός. αὐτανεψίων
πατὴρ ἂν εἴη σός τε χὡ τούτων γεγώς.
γένους μὲν ἥκεις ὧδε τοῖσδε, Δημοφῶν·
ἃ δʼ ἐκτὸς ἤδη τοῦ προσήκοντός σε δεῖ
τεῖσαι λέγω σοι παισί· φημὶ γάρ ποτε
215
σύμπλους γενέσθαι τῶνδʼ ὑπασπίζων πατρὶ
ζωστῆρα Θησεῖ τὸν πολυκτόνον μέτα·
Ἅιδου τʼ ἐρυμνῶν ἐξανήγαγεν μυχῶν
πατέρα σόν· Ἑλλὰς πᾶσα τοῦτο μαρτυρεῖ.
ὧν ἀντιδοῦναί σʼ οἵδʼ ἀπαιτοῦσιν χάριν,
220
μήτʼ ἐκδοθῆναι μήτε πρὸς βίαν θεῶν
τῶν σῶν ἀποσπασθέντες ἐκπεσεῖν χθονός.
σοὶ γὰρ τόδʼ αἰσχρὸν
χωρίς, ἔν τε πόλει κακόν,
ἱκέτας ἀλήτας συγγενεῖς, οἴμοι, κακῶς —
βλέψον πρὸς αὐτοὺς βλέψον· — ἕλκεσθαι βίᾳ.
225
ἀλλʼ ἄντομαί σε καὶ καταστέφω χεροῖν,
καὶ
πρὸς γενείου, μηδαμῶς ἀτιμάσῃς τοὺς Ἡρακλείους παῖδας
ἐς χέρας λαβών· γενοῦ δὲ τοῖσδε συγγενής
, γενοῦ φίλος πατὴρ ἀδελφὸς δεσπότης
· ἅπαντα γὰρ ταῦτʼ ἐστὶ κρείσσω
230
πλὴν ὑπʼ Ἀργείοις πεσεῖν. ᾤκτιρʼ ἀκούσας τούσδε
Χορός
συμφορᾶς, ἄναξ. τὴν δʼ εὐγένειαν τῆς
τύχης νικωμένην νῦν δὴ μάλιστʼ ἐσεῖδον
· οἵδε γὰρ πατρὸς ἐσθλοῦ γεγῶτες δυστυχοῦσʼ
ἀναξίως. τρισσαί μʼ ἀναγκάζουσι
235
συμφορᾶς, ἄναξ. τὴν δʼ εὐγένειαν τῆς
τύχης νικωμένην νῦν δὴ μάλιστʼ ἐσεῖδον
· οἵδε γὰρ πατρὸς ἐσθλοῦ γεγῶτες δυστυχοῦσʼ
ἀναξίως. τρισσαί μʼ ἀναγκάζουσι
235
Δημοφῶν
συμφορᾶς ὁδοί, Ἰόλαε, τοὺς σοὺς μὴ
παρώσασθαι ξένους· τὸ μὲν μέγιστον Ζεὺς
ἐφʼ οὗ σὺ βώμιος θακεῖς νεοσσῶν τήνδʼ
ἔχων πανήγυριν· τὸ συγγενές τε καὶ
τὸ προυφείλειν καλῶς πράσσειν παρʼ ἡμῶν
240
τούσδε πατρῴαν χάριν· τό τʼ αἰσχρόν, οὗπερ
δεῖ μάλιστα φροντίσαι· εἰ γὰρ παρήσω τόνδε
συλᾶσθαι βίᾳ ξένου πρὸς ἀνδρὸς βωμόν
, οὐκ ἐλευθέραν οἰκεῖν δοκήσω γαῖαν
, Ἀργείων δʼ ὄκνῳ ἱκέτας προδοῦναι· καὶ
245
τάδʼ ἀγχόνης πέλας. ἀλλʼ ὤφελες μὲν εὐτυχέστερος
μολεῖν, ὅμως δὲ καὶ νῦν μὴ
τρέσῃς ὅπως σέ τις σὺν παισὶ βωμοῦ τοῦδʼ
ἀποσπάσει βίᾳ. σὺ δʼ Ἄργος ἐλθὼν ταῦτά
τʼ Εὐρυσθεῖ φράσον, πρὸς τοῖσδέ τʼ, εἴ
250
τι τοισίδʼ ἐγκαλεῖ ξένοις, δίκης κυρήσειν· τούσδε
δʼ οὐκ ἄξεις ποτέ. οὐκ ἢν δίκαιον ᾖ τι
συμφορᾶς ὁδοί, Ἰόλαε, τοὺς σοὺς μὴ
παρώσασθαι ξένους· τὸ μὲν μέγιστον Ζεὺς
ἐφʼ οὗ σὺ βώμιος θακεῖς νεοσσῶν τήνδʼ
ἔχων πανήγυριν· τὸ συγγενές τε καὶ
τὸ προυφείλειν καλῶς πράσσειν παρʼ ἡμῶν
240
τούσδε πατρῴαν χάριν· τό τʼ αἰσχρόν, οὗπερ
δεῖ μάλιστα φροντίσαι· εἰ γὰρ παρήσω τόνδε
συλᾶσθαι βίᾳ ξένου πρὸς ἀνδρὸς βωμόν
, οὐκ ἐλευθέραν οἰκεῖν δοκήσω γαῖαν
, Ἀργείων δʼ ὄκνῳ ἱκέτας προδοῦναι· καὶ
245
τάδʼ ἀγχόνης πέλας. ἀλλʼ ὤφελες μὲν εὐτυχέστερος
μολεῖν, ὅμως δὲ καὶ νῦν μὴ
τρέσῃς ὅπως σέ τις σὺν παισὶ βωμοῦ τοῦδʼ
ἀποσπάσει βίᾳ. σὺ δʼ Ἄργος ἐλθὼν ταῦτά
τʼ Εὐρυσθεῖ φράσον, πρὸς τοῖσδέ τʼ, εἴ
250
τι τοισίδʼ ἐγκαλεῖ ξένοις, δίκης κυρήσειν· τούσδε
δʼ οὐκ ἄξεις ποτέ. οὐκ ἢν δίκαιον ᾖ τι
Κῆρυξ
καὶ νικῶ λόγῳ; καὶ πῶς δίκαιον τὸν
καὶ νικῶ λόγῳ; καὶ πῶς δίκαιον τὸν
Δημοφῶν
ἱκέτην ἄγειν βίᾳ; οὐκ οὖν ἐμοὶ τόδʼ αἰσχρόν
ἱκέτην ἄγειν βίᾳ; οὐκ οὖν ἐμοὶ τόδʼ αἰσχρόν
Κῆρυξ
, ἀλλʼ οὐ σοὶ βλάβος; ἐμοί
γʼ, ἐάν σοι τούσδʼ
255
, ἀλλʼ οὐ σοὶ βλάβος; ἐμοί
γʼ, ἐάν σοι τούσδʼ
255
Δημοφῶν
ἐφέλκεσθαι μεθῶ. σὺ δʼ ἐξόριζε, κᾆτʼ
ἐφέλκεσθαι μεθῶ. σὺ δʼ ἐξόριζε, κᾆτʼ
Κῆρυξ
ἐκεῖθεν ἄξομεν. σκαιὸς πέφυκας τοῦ
ἐκεῖθεν ἄξομεν. σκαιὸς πέφυκας τοῦ
Δημοφῶν
θεοῦ πλείω φρονῶν. δεῦρʼ, ὡς ἔοικε, τοῖς
θεοῦ πλείω φρονῶν. δεῦρʼ, ὡς ἔοικε, τοῖς
Κῆρυξ
κακοῖσι φευκτέον. ἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων
κακοῖσι φευκτέον. ἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων
Δημοφῶν
ἕδρα. ταῦτʼ οὐ δοκήσει τοῖς
260
ἕδρα. ταῦτʼ οὐ δοκήσει τοῖς
260
Κῆρυξ
Μυκηναίοις ἴσως. οὐκ οὖν ἐγὼ τῶν ἐνθάδʼ
Μυκηναίοις ἴσως. οὐκ οὖν ἐγὼ τῶν ἐνθάδʼ
Δημοφῶν
εἰμὶ κύριος; βλάπτων γʼ ἐκείνους
εἰμὶ κύριος; βλάπτων γʼ ἐκείνους
Κῆρυξ
μηδέν,
ἢν σὺ σωφρονῇς. βλάπτεσθʼ, ἐμοῦ γε
μηδέν,
ἢν σὺ σωφρονῇς. βλάπτεσθʼ, ἐμοῦ γε
Δημοφῶν
μὴ μιαίνοντος θεούς. οὐ βούλομαί σε πόλεμον
μὴ μιαίνοντος θεούς. οὐ βούλομαί σε πόλεμον
Κῆρυξ
Ἀργείοις ἔχειν. κἀγὼ τοιοῦτος· τῶνδε
265
Ἀργείοις ἔχειν. κἀγὼ τοιοῦτος· τῶνδε
265
Δημοφῶν
δʼ οὐ μεθήσομαι. ἄξω γε μέντοι τοὺς
δʼ οὐ μεθήσομαι. ἄξω γε μέντοι τοὺς
Κῆρυξ
ἐμοὺς ἐγὼ λαβών. οὐκ ἆρ’ ἐς Ἄργος ῥᾳδίως
ἐμοὺς ἐγὼ λαβών. οὐκ ἆρ’ ἐς Ἄργος ῥᾳδίως
Δημοφῶν
ἄπει πάλιν. πειρώμενος δὴ τοῦτό
ἄπει πάλιν. πειρώμενος δὴ τοῦτό
Κῆρυξ
γʼ αὐτίκʼ εἴσομαι. κλαίων ἄρʼ ἅψῃ τῶνδε
γʼ αὐτίκʼ εἴσομαι. κλαίων ἄρʼ ἅψῃ τῶνδε
Δημοφῶν
κοὐκ ἐς ἀμβολάς. μὴ πρὸς θεῶν κήρυκα
270
κοὐκ ἐς ἀμβολάς. μὴ πρὸς θεῶν κήρυκα
270
Χορός
τολμήσῃς θενεῖν. εἰ μή γʼ ὁ κῆρυξ σωφρονεῖν
τολμήσῃς θενεῖν. εἰ μή γʼ ὁ κῆρυξ σωφρονεῖν
Δημοφῶν
μαθήσεται. ἄπελθε· καὶ σὺ τοῦδε
μαθήσεται. ἄπελθε· καὶ σὺ τοῦδε
Χορός
μὴ θίγῃς, ἄναξ. στείχω· μιᾶς γὰρ χειρὸς
μὴ θίγῃς, ἄναξ. στείχω· μιᾶς γὰρ χειρὸς
Κῆρυξ
ἀσθενὴς μάχη. ἥξω δὲ πολλὴν Ἄρεος
Ἀργείου λαβὼν πάγχαλκον αἰχμὴν δεῦρο
275
. μυρίοι δέ με μένουσιν ἀσπιστῆρες
Εὐρυσθεύς τʼ ἄναξ αὐτὸς στρατηγῶν· Ἀλκάθου
δʼ ἐπʼ ἐσχάτοις καραδοκῶν τἀνθένδε
τέρμασιν μένει. λαμπρὸς δʼ ἀκούσας
σὴν ὕβριν φανήσεται σοὶ καὶ πολίταις γῇ
280
τε τῇδε καὶ φυτοῖς· μάτην γὰρ ἥβην ὧδέ
γʼ ἂν κεκτῄμεθα πολλὴν ἐν Ἄργει, μή
σε τιμωρούμενοι. φθείρου· τὸ σὸν γὰρ
ἀσθενὴς μάχη. ἥξω δὲ πολλὴν Ἄρεος
Ἀργείου λαβὼν πάγχαλκον αἰχμὴν δεῦρο
275
. μυρίοι δέ με μένουσιν ἀσπιστῆρες
Εὐρυσθεύς τʼ ἄναξ αὐτὸς στρατηγῶν· Ἀλκάθου
δʼ ἐπʼ ἐσχάτοις καραδοκῶν τἀνθένδε
τέρμασιν μένει. λαμπρὸς δʼ ἀκούσας
σὴν ὕβριν φανήσεται σοὶ καὶ πολίταις γῇ
280
τε τῇδε καὶ φυτοῖς· μάτην γὰρ ἥβην ὧδέ
γʼ ἂν κεκτῄμεθα πολλὴν ἐν Ἄργει, μή
σε τιμωρούμενοι. φθείρου· τὸ σὸν γὰρ
Δημοφῶν
Ἄργος οὐ δέδοικʼ ἐγώ. ἐνθένδε δʼ οὐκ ἔμελλες
αἰσχύνας ἐμὲ ἄξειν βίᾳ τούσδʼ· οὐ
285
γὰρ Ἀργείων πόλει ὑπήκοον τήνδʼ ἀλλʼ
ἐλευθέραν ἔχω. ὥρα προνοεῖν, πρὶν
Ἄργος οὐ δέδοικʼ ἐγώ. ἐνθένδε δʼ οὐκ ἔμελλες
αἰσχύνας ἐμὲ ἄξειν βίᾳ τούσδʼ· οὐ
285
γὰρ Ἀργείων πόλει ὑπήκοον τήνδʼ ἀλλʼ
ἐλευθέραν ἔχω. ὥρα προνοεῖν, πρὶν
Χορός
ὅροις πελάσαι στρατὸν Ἀργείων· μάλα
δʼ ὀξὺς Ἄρης ὁ
Μυκηναίων, ἐπὶ τοῖσι δὲ δὴ μᾶλλον
290
ἔτʼ ἢ πρίν. πᾶσι γὰρ οὗτος κήρυξι
νόμος, δὶς τόσα πυργοῦν τῶν
γιγνομένων πόσα νιν λέξειν βασιλεῦσι
δοκεῖς, ὡς δείνʼ ἔπαθεν καὶ
παρὰ μικρὸν ψυχὴν ἦλθεν διακναῖσαι
295
; οὐκ ἔστι τοῦδε παισὶ
ὅροις πελάσαι στρατὸν Ἀργείων· μάλα
δʼ ὀξὺς Ἄρης ὁ
Μυκηναίων, ἐπὶ τοῖσι δὲ δὴ μᾶλλον
290
ἔτʼ ἢ πρίν. πᾶσι γὰρ οὗτος κήρυξι
νόμος, δὶς τόσα πυργοῦν τῶν
γιγνομένων πόσα νιν λέξειν βασιλεῦσι
δοκεῖς, ὡς δείνʼ ἔπαθεν καὶ
παρὰ μικρὸν ψυχὴν ἦλθεν διακναῖσαι
295
; οὐκ ἔστι τοῦδε παισὶ
Ἰόλαος
κάλλιον γέρας, ἢ πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ
πεφυκέναι γαμεῖν τʼ ἀπʼ ἐσθλῶν
· ὃς δὲ νικηθεὶς πόθῳ κακοῖς ἐκοινώνησεν
οὐκ ἐπαινέσω, τέκνοις ὄνειδος οὕνεχʼ
300
ἡδονῆς λιπεῖν. τὸ δυστυχὲς γὰρ ηὑγένει’
ἀμύνεται τῆς δυσγενείας μᾶλλον
· ἡμεῖς γὰρ κακῶν ἐς τοὔσχατον πεσόντες
ηὕρομεν φίλους καὶ ξυγγενεῖς τούσδʼ
, οἳ τοσῆσδʼ οἰκουμένης Ἑλληνίδος γῆς τῶνδε
305
προύστησαν μόνοι. δότ’, ὦ τέκνʼ, αὐτοῖς
χεῖρα δεξιάν, δότε· ὑμεῖς τε παισί, καὶ
πέλας προσέλθετε. ὦ παῖδες, ἐς μὲν πεῖραν
ἤλθομεν φίλων· ἢν δʼ οὖν ποθʼ ὑμῖν
νόστος ἐς πάτραν φανῇ καὶ δώματʼ οἰκήσητε
310
καὶ τιμὰς πατρός σωτῆρας αἰεὶ καὶ φίλους
νομίζετε, καὶ μήποτʼ ἐς γῆν ἐχθρὸν
αἴρεσθαι δόρυ μέμνησθέ μοι τήνδʼ,
ἀλλὰ φιλτάτην πόλιν πασῶν νομίζετʼ. ἄξιοι
δʼ ὑμῖν σέβειν οἳ γῆν τοσήνδε καὶ
315
Πελασγικὸν λεὼν ἡμῶν ἀπηλλάξαντο πολεμίους
ἔχειν, πτωχοὺς ἀλήτας εἰσορῶντες
· ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἐξέδωκαν οὐδʼ ἀπήλασαν
χθονός. ἐγὼ δὲ καὶ ζῶν καὶ
θανών, ὅταν θάνω, πολλῷ σʼ ἐπαίνῳ Θησέως
320
, ὦ τᾶν, πέλας ὑψηλὸν ἀρῶ καὶ λέγων
τάδʼ εὐφρανῶ ὡς εὖ τʼ ἐδέξω καὶ
τέκνοισιν ἤρκεσας τοῖς Ἡρακλείοις, εὐγενὴς
δʼ ἀνʼ Ἑλλάδα σῴζεις πατρῴαν δόξαν
, ἐξ ἐσθλῶν δὲ φὺς οὐδὲν κακίων τυγχάνεις
325
γεγὼς πατρός, παύρων μετʼ ἄλλων·
ἕνα γὰρ ἐν πολλοῖς ἴσως εὕροις ἂν ὅστις ἐστὶ
μὴ χείρων πατρός. ἀεί ποθʼ ἥδε γαῖα τοῖς
κάλλιον γέρας, ἢ πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ
πεφυκέναι γαμεῖν τʼ ἀπʼ ἐσθλῶν
· ὃς δὲ νικηθεὶς πόθῳ κακοῖς ἐκοινώνησεν
οὐκ ἐπαινέσω, τέκνοις ὄνειδος οὕνεχʼ
300
ἡδονῆς λιπεῖν. τὸ δυστυχὲς γὰρ ηὑγένει’
ἀμύνεται τῆς δυσγενείας μᾶλλον
· ἡμεῖς γὰρ κακῶν ἐς τοὔσχατον πεσόντες
ηὕρομεν φίλους καὶ ξυγγενεῖς τούσδʼ
, οἳ τοσῆσδʼ οἰκουμένης Ἑλληνίδος γῆς τῶνδε
305
προύστησαν μόνοι. δότ’, ὦ τέκνʼ, αὐτοῖς
χεῖρα δεξιάν, δότε· ὑμεῖς τε παισί, καὶ
πέλας προσέλθετε. ὦ παῖδες, ἐς μὲν πεῖραν
ἤλθομεν φίλων· ἢν δʼ οὖν ποθʼ ὑμῖν
νόστος ἐς πάτραν φανῇ καὶ δώματʼ οἰκήσητε
310
καὶ τιμὰς πατρός σωτῆρας αἰεὶ καὶ φίλους
νομίζετε, καὶ μήποτʼ ἐς γῆν ἐχθρὸν
αἴρεσθαι δόρυ μέμνησθέ μοι τήνδʼ,
ἀλλὰ φιλτάτην πόλιν πασῶν νομίζετʼ. ἄξιοι
δʼ ὑμῖν σέβειν οἳ γῆν τοσήνδε καὶ
315
Πελασγικὸν λεὼν ἡμῶν ἀπηλλάξαντο πολεμίους
ἔχειν, πτωχοὺς ἀλήτας εἰσορῶντες
· ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἐξέδωκαν οὐδʼ ἀπήλασαν
χθονός. ἐγὼ δὲ καὶ ζῶν καὶ
θανών, ὅταν θάνω, πολλῷ σʼ ἐπαίνῳ Θησέως
320
, ὦ τᾶν, πέλας ὑψηλὸν ἀρῶ καὶ λέγων
τάδʼ εὐφρανῶ ὡς εὖ τʼ ἐδέξω καὶ
τέκνοισιν ἤρκεσας τοῖς Ἡρακλείοις, εὐγενὴς
δʼ ἀνʼ Ἑλλάδα σῴζεις πατρῴαν δόξαν
, ἐξ ἐσθλῶν δὲ φὺς οὐδὲν κακίων τυγχάνεις
325
γεγὼς πατρός, παύρων μετʼ ἄλλων·
ἕνα γὰρ ἐν πολλοῖς ἴσως εὕροις ἂν ὅστις ἐστὶ
μὴ χείρων πατρός. ἀεί ποθʼ ἥδε γαῖα τοῖς
Χορός
ἀμηχάνοις σὺν τῷ δικαίῳ βούλεται
προσωφελεῖν. τοιγὰρ πόνους δὴ μυρίους
330
ὑπὲρ φίλων ἤνεγκε, καὶ νῦν τόνδʼ
ἀγῶνʼ ὁρῶ πέλας. σοί τʼ εὖ λέλεκται,
ἀμηχάνοις σὺν τῷ δικαίῳ βούλεται
προσωφελεῖν. τοιγὰρ πόνους δὴ μυρίους
330
ὑπὲρ φίλων ἤνεγκε, καὶ νῦν τόνδʼ
ἀγῶνʼ ὁρῶ πέλας. σοί τʼ εὖ λέλεκται,
Δημοφῶν
καὶ τὰ τῶνδʼ αὐχῶ, γέρον, τοιαῦτʼ ἔσεσθαι· μνημονεύσεται
χάρις. κἀγὼ μὲν ἀστῶν σύλλογον
ποήσομαι, τάξω δʼ, ὅπως ἂν τὸν
335
Μυκηναίων στρατὸν πολλῇ δέχωμαι χειρί
· πρῶτα μὲν σκοποὺς πέμψω πρὸς αὐτόν, μὴ
λάθῃ με προσπεσών· ταχὺς γὰρ Ἄργει πᾶς
ἀνὴρ βοηδρόμος· μάντεις δʼ ἀθροίσας
θύσομαι. σὺ δʼ ἐς δόμους σὺν παισὶ χώρει, Ζηνὸς
340
ἐσχάραν λιπών. εἰσὶν γὰρ οἵ σου, κἂν
ἐγὼ θυραῖος ὦ, μέριμναν ἕξουσʼ. ἀλλʼ
ἴθʼ ἐς δόμους, γέρον. οὐκ ἂν λίποιμι βωμόν
καὶ τὰ τῶνδʼ αὐχῶ, γέρον, τοιαῦτʼ ἔσεσθαι· μνημονεύσεται
χάρις. κἀγὼ μὲν ἀστῶν σύλλογον
ποήσομαι, τάξω δʼ, ὅπως ἂν τὸν
335
Μυκηναίων στρατὸν πολλῇ δέχωμαι χειρί
· πρῶτα μὲν σκοποὺς πέμψω πρὸς αὐτόν, μὴ
λάθῃ με προσπεσών· ταχὺς γὰρ Ἄργει πᾶς
ἀνὴρ βοηδρόμος· μάντεις δʼ ἀθροίσας
θύσομαι. σὺ δʼ ἐς δόμους σὺν παισὶ χώρει, Ζηνὸς
340
ἐσχάραν λιπών. εἰσὶν γὰρ οἵ σου, κἂν
ἐγὼ θυραῖος ὦ, μέριμναν ἕξουσʼ. ἀλλʼ
ἴθʼ ἐς δόμους, γέρον. οὐκ ἂν λίποιμι βωμόν
Ἰόλαος
· ἑζώμεσθα δὴ ἱκέται μένοντες ἐνθάδʼ
εὖ πρᾶξαι πόλιν· ὅταν δʼ ἀγῶνος τοῦδʼ
345
ἀπαλλαχθῇς καλῶς, ἴμεν πρὸς οἴκους. θεοῖσι
δʼ οὐ κακίοσιν χρώμεσθα συμμάχοισιν
Ἀργείων, ἄναξ· τῶν μὲν γὰρ Ἥρα προστατεῖ
, Διὸς δάμαρ, ἡμῶν δʼ Ἀθηνᾶ. φημὶ
δʼ εἰς εὐπραξίαν καὶ τοῦθʼ ὑπάρχειν
350
θεῶν ἀμεινόνων τυχεῖν· νικωμένη γὰρ Παλλὰς
οὐκ ἀνέξεται.
· ἑζώμεσθα δὴ ἱκέται μένοντες ἐνθάδʼ
εὖ πρᾶξαι πόλιν· ὅταν δʼ ἀγῶνος τοῦδʼ
345
ἀπαλλαχθῇς καλῶς, ἴμεν πρὸς οἴκους. θεοῖσι
δʼ οὐ κακίοσιν χρώμεσθα συμμάχοισιν
Ἀργείων, ἄναξ· τῶν μὲν γὰρ Ἥρα προστατεῖ
, Διὸς δάμαρ, ἡμῶν δʼ Ἀθηνᾶ. φημὶ
δʼ εἰς εὐπραξίαν καὶ τοῦθʼ ὑπάρχειν
350
θεῶν ἀμεινόνων τυχεῖν· νικωμένη γὰρ Παλλὰς
οὐκ ἀνέξεται.
Heracleidae. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.