Χορός
—ὁ δʼ ὥς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων
ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ
1040
πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθʼ ὅδε.
—ὁ δʼ ὥς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων
ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ
1040
πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθʼ ὅδε.
Ἀμφιτρύων
Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖ-
γα τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετʼ ἐκ-
λαθέσθαι κακῶν;
Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖ-
γα τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετʼ ἐκ-
λαθέσθαι κακῶν;
Χορός
κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ
1045
τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.
κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ
1045
τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.
Ἀμφιτρύων
ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ
κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ
τὸν εὔδιʼ ἰαύονθʼ
ὑπνώδεά τʼ εὐνᾶς
ἐγείρετε.
1050
ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ
κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ
τὸν εὔδιʼ ἰαύονθʼ
ὑπνώδεά τʼ εὐνᾶς
ἐγείρετε.
1050
Χορός
οἴμοι.
φόνος ὅσος ὅδʼ
οἴμοι.
φόνος ὅσος ὅδʼ
Ἀμφιτρύων
ἆ ἆ,
διά μʼ ὀλεῖτε.
ἆ ἆ,
διά μʼ ὀλεῖτε.
Χορός
κεχυμένος ἐπαντέλλει.
κεχυμένος ἐπαντέλλει.
Ἀμφιτρύων
οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ-
άξετʼ, ὦ γέροντες;
ἢ δέσμʼ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν,
1055
ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει.
οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ-
άξετʼ, ὦ γέροντες;
ἢ δέσμʼ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν,
1055
ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει.
Χορός
ἀδύνατʼ ἀδύνατά μοι.
ἀδύνατʼ ἀδύνατά μοι.
Ἀμφιτρύων
σῖγα, πνοὰς μάθω·
φέρε πρὸς οὖς βάλω.
1060
σῖγα, πνοὰς μάθω·
φέρε πρὸς οὖς βάλω.
1060
Χορός
εὕδει;
εὕδει;
Ἀμφιτρύων
ναί, εὕδει
ὕπνον γʼ ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον,
ἔκανε δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ
τοξεύσας.
ναί, εὕδει
ὕπνον γʼ ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον,
ἔκανε δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ
τοξεύσας.
Χορός
στέναζέ νυν —
1065
στέναζέ νυν —
1065
Ἀμφιτρύων
στενάζω.
στενάζω.
Χορός
τέκνων ὄλεθρον —
τέκνων ὄλεθρον —
Ἀμφιτρύων
ὤμοι.
ὤμοι.
Χορός
σέθεν τε παιδὸς —
σέθεν τε παιδὸς —
Ἀμφιτρύων
αἰαῖ.
αἰαῖ.
Χορός
ὦ πρέσβυ
ὦ πρέσβυ
Ἀμφιτρύων
σῖγα σῖγα·
παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε,
ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω.
1070
σῖγα σῖγα·
παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε,
ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω.
1070
Χορός
θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ.
θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ.
Ἀμφιτρύων
ὁρᾶθʼ ὁρᾶτε. τὸ φάος ἐκ-
λιπεῖν μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ
φεύγω τάλας, ἀλλʼ εἴ με κανεῖ πατέρʼ ὄντα,
πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται
1075
πρὸς Ἐρινύσι θʼ αἷμα σύγγονον ἕξει.
ὁρᾶθʼ ὁρᾶτε. τὸ φάος ἐκ-
λιπεῖν μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ
φεύγω τάλας, ἀλλʼ εἴ με κανεῖ πατέρʼ ὄντα,
πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται
1075
πρὸς Ἐρινύσι θʼ αἷμα σύγγονον ἕξει.
Χορός
τότε θανεῖν σʼ ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ
φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας
Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.
1080
τότε θανεῖν σʼ ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ
φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας
Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.
1080
Ἀμφιτρύων
φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων
διώκετε· φεύγετε μάργον
ἄνδρʼ ἐπεγειρόμενον.
ἢ τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν
ἀνʼ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.
1085
φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων
διώκετε· φεύγετε μάργον
ἄνδρʼ ἐπεγειρόμενον.
ἢ τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν
ἀνʼ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.
1085
Χορός
ὦ Ζεῦ, τί παῖδʼ ἤχθηρας ὧδʼ ὑπερκότως
τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδʼ ἤγαγες;
ὦ Ζεῦ, τί παῖδʼ ἤχθηρας ὧδʼ ὑπερκότως
τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδʼ ἤγαγες;
Ἡρακλῆς
ἔα·
ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχʼ ἅπερ με δεῖ,
αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θʼ Ἡλίου τάδε
1090
ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι
πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω
μετάρσιʼ, οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.
ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος
νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
1095
πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;
πτερωτά τʼ ἔγχη· τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ,
ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν
ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο.
1100
οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν,
Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Ἅιδου; πόθεν;
ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
Πλούτωνά τʼ, οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ;
1105
ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
ἔα·
ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχʼ ἅπερ με δεῖ,
αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θʼ Ἡλίου τάδε
1090
ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι
πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω
μετάρσιʼ, οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.
ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος
νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
1095
πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;
πτερωτά τʼ ἔγχη· τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ,
ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν
ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο.
1100
οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν,
Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Ἅιδου; πόθεν;
ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
Πλούτωνά τʼ, οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ;
1105
ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
Ἀμφιτρύων
γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
Χορός
κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
1110
κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
1110
Ἡρακλῆς
πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
Ἀμφιτρύων
ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
Ἡρακλῆς
πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
Ἀμφιτρύων
ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
1115
ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
1115
Ἡρακλῆς
μέγας γʼ ὁ κόμπος, τὴν τύχην δʼ οὔπω λέγεις.
μέγας γʼ ὁ κόμπος, τὴν τύχην δʼ οὔπω λέγεις.
Ἀμφιτρύων
ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς.
ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς.
Ἡρακλῆς
εἴπʼ, εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.
εἴπʼ, εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.
Ἀμφιτρύων
εἰ μηκέθʼ Ἅιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν.
εἰ μηκέθʼ Ἅιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν.
Ἡρακλῆς
παπαῖ, τόδʼ ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.
1120
παπαῖ, τόδʼ ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.
1120
Ἀμφιτρύων
καί σʼ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.
καί σʼ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.
Ἡρακλῆς
οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας.
οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας.
Ἀμφιτρύων
λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;
λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;
Ἡρακλῆς
καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ· ἀναινόμεσθα γάρ.
καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ· ἀναινόμεσθα γάρ.
Ἀμφιτρύων
τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα.
1125
τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα.
1125
Ἡρακλῆς
ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι;
ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι;
Ἀμφιτρύων
ὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε;
ὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε;
Ἡρακλῆς
ἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν;
ἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν;
Ἀμφιτρύων
τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
Ἡρακλῆς
ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.
1130
ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.
1130
Ἀμφιτρύων
ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.
ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.
Ἡρακλῆς
οἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;
οἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;
Ἀμφιτρύων
ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.
ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.
Ἡρακλῆς
τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε;
τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε;
Ἀμφιτρύων
σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.
1135
σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.
1135
Ἡρακλῆς
τί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ.
τί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ.
Ἀμφιτρύων
μανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα.
μανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα.
Ἡρακλῆς
ἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;
ἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;
Ἀμφιτρύων
μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.
μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.
Ἡρακλῆς
αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος.
1140
αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος.
1140
Ἀμφιτρύων
τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.
τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.
Ἡρακλῆς
ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν;
ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν;
Ἀμφιτρύων
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
Ἡρακλῆς
ποῦ δʼ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;
ποῦ δʼ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;
Ἀμφιτρύων
ὅτʼ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
1145
ὅτʼ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
1145
Ἡρακλῆς
οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς
τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;
κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα
ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας
τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι;
1150
ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,
δύσκλειαν ἣ μένει μʼ ἀπώσομαι βίου;
ἀλλʼ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων
Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει συγγενὴς φίλος τʼ ἐμός.
ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος
1155
ἐς ὄμμαθʼ ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν
εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών;
φέρʼ
ἄν τι κρατὶ περιβάλω σκότον. αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις
κακοῖς· καὶ τῶνδε προστρόπαιον
1160
αἷμα προσλαβὼν οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους
θέλω. ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρʼ
οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς
τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;
κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα
ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας
τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι;
1150
ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,
δύσκλειαν ἣ μένει μʼ ἀπώσομαι βίου;
ἀλλʼ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων
Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει συγγενὴς φίλος τʼ ἐμός.
ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος
1155
ἐς ὄμμαθʼ ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν
εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών;
φέρʼ
ἄν τι κρατὶ περιβάλω σκότον. αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις
κακοῖς· καὶ τῶνδε προστρόπαιον
1160
αἷμα προσλαβὼν οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους
θέλω. ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρʼ
Θησεύς
Ἀσωποῦ ῥοὰς μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς
Ἀθηναίων κόροι, σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον
φέρων δόρυ. κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν
1165
πόλιν ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδʼ
ἀναρπάσας Λύκος ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην
καθίσταται. τίνων δʼ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν
Ἡρακλῆς σῴσας με νέρθεν, ἦλθον
, εἴ τι δεῖ, γέρον, ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς
1170
ἢ συμμάχων. ἔα· τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει
ἔα·
πέδον; οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων
κακῶν ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδʼ
ἔκτεινεν τέκνα; τίνος γεγῶσαν τήνδʼ ὁρῶ
ξυνάορον; οὐ γὰρ δορός γε παῖδες
1175
ἵστανται πέλας, ἀλλʼ ἄλλο πού τι καινὸν
εὑρίσκω κακόν. ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον
Ἀσωποῦ ῥοὰς μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς
Ἀθηναίων κόροι, σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον
φέρων δόρυ. κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν
1165
πόλιν ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδʼ
ἀναρπάσας Λύκος ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην
καθίσταται. τίνων δʼ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν
Ἡρακλῆς σῴσας με νέρθεν, ἦλθον
, εἴ τι δεῖ, γέρον, ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς
1170
ἢ συμμάχων. ἔα· τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει
ἔα·
πέδον; οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων
κακῶν ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδʼ
ἔκτεινεν τέκνα; τίνος γεγῶσαν τήνδʼ ὁρῶ
ξυνάορον; οὐ γὰρ δορός γε παῖδες
1175
ἵστανται πέλας, ἀλλʼ ἄλλο πού τι καινὸν
εὑρίσκω κακόν. ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον
Ἀμφιτρύων
ἔχων ἄναξ τί χρῆμά μʼ οἰκτροῖς
ἄναξ
ἔχων ἄναξ τί χρῆμά μʼ οἰκτροῖς
ἄναξ
Θησεύς
προοιμίοις; ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς
προοιμίοις; ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς
Ἀμφιτρύων
θεῶν. οἱ παῖδες οἵδε τίνες,
1180
θεῶν. οἱ παῖδες οἵδε τίνες,
1180
Θησεύς
ἐφʼ οἷς δακρυρροεῖς; ἔτεκε μέν νιν οὑμὸς ἶνις
ἐφʼ οἷς δακρυρροεῖς; ἔτεκε μέν νιν οὑμὸς ἶνις
Ἀμφιτρύων
τάλας,
τεκόμενος δʼ ἔκανε, φόνιον
αἷμα τλάς. εὔφημα φώνει. βουλομένοισιν
τάλας,
τεκόμενος δʼ ἔκανε, φόνιον
αἷμα τλάς. εὔφημα φώνει. βουλομένοισιν
Θησεύς
ἐπαγγέλλῃ
ἐπαγγέλλῃ
Ἀμφιτρύων
. ὦ δεινὰ λέξας. οἰχόμεθʼ
1185
. ὦ δεινὰ λέξας. οἰχόμεθʼ
1185
Θησεύς
οἰχόμεθα πτανοί
οἰχόμεθα πτανοί
Ἀμφιτρύων
. τί φῄς; τί δράσας; μαινομένῳ
. τί φῄς; τί δράσας; μαινομένῳ
Θησεύς
πιτύλῳ πλαγχθεὶς
πιτύλῳ πλαγχθεὶς
Ἀμφιτρύων
ἑκατογκεφάλου τε βαφαῖς
ὕδρας. Ἥρας
ὅδʼ ἁγών· τίς δʼ
1190
ἑκατογκεφάλου τε βαφαῖς
ὕδρας. Ἥρας
ὅδʼ ἁγών· τίς δʼ
1190
Θησεύς
ὅδʼ οὑν νεκροῖς, γέρον; ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ
ὅδʼ οὑν νεκροῖς, γέρον; ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ
Ἀμφιτρύων
πολύπονος, ὃς ἐπὶ δόρυ γιγαντοφόνον
ὃςἦλθεν
σὺν θεοῖ- σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον
ἀσπιστάς. φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε
πολύπονος, ὃς ἐπὶ δόρυ γιγαντοφόνον
ὃςἦλθεν
σὺν θεοῖ- σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον
ἀσπιστάς. φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε
Θησεύς
δυσδαίμων ἔφυ; οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον
1195
δυσδαίμων ἔφυ; οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον
1195
Ἀμφιτρύων
πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν
τε θνατῶν. τί γὰρ πέπλοισιν
ἄθλιον
πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν
τε θνατῶν. τί γὰρ πέπλοισιν
ἄθλιον
Θησεύς
κρύπτει κάρα; αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα
κρύπτει κάρα; αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα
Ἀμφιτρύων
καὶ φιλίαν ὁμόφυλον αἷμά
τε παιδοφόνον. ἀλλʼ
1200
, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον
καὶ φιλίαν ὁμόφυλον αἷμά
τε παιδοφόνον. ἀλλʼ
1200
, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον
Θησεύς
, ἐκκάλυπτέ νιν. ὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων
, ἐκκάλυπτέ νιν. ὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων
Ἀμφιτρύων
πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος
ἀελίῳ δεῖξον. βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις
1205
συναμιλλαταί, ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα
καὶ γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων
, πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ
, κατά- σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν
1210
, ὡς βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον
ἐξάγῃ, κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι
, τέκνον. εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα
πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος
ἀελίῳ δεῖξον. βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις
1205
συναμιλλαταί, ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα
καὶ γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων
, πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ
, κατά- σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν
1210
, ὡς βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον
ἐξάγῃ, κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι
, τέκνον. εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα
Θησεύς
δυστήνους ἕδρας αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι
τὸ σόν. οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδʼ
1215
ἔχει μέλαν νέφος, ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν
κρύψειεν ἄν. τί μοι προσείων χεῖρα
σημαίνεις φόνον; ὡς μὴ μύσος με σῶν βάλῃ
προσφθεγμάτων; οὐδὲν μέλει μοι σύν γε
σοὶ πράσσειν κακῶς· καὶ γάρ ποτʼ εὐτύχησα.
1220
ἐκεῖσʼ ἀνοιστέον, ὅτʼ ἐξέσῳσάς μʼ ἐς φάος
νεκρῶν πάρα. χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω
φίλων, καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις
ἀπολαύειν θέλει, συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι
δυστυχοῦσιν οὔ. ἀνίστασʼ, ἐκκάλυψον ἄθλιον
1225
κάρα, βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις
εὐγενὴς βροτῶν, φέρει τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ
οὐδʼ ἀναίνεται. Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ
δυστήνους ἕδρας αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι
τὸ σόν. οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδʼ
1215
ἔχει μέλαν νέφος, ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν
κρύψειεν ἄν. τί μοι προσείων χεῖρα
σημαίνεις φόνον; ὡς μὴ μύσος με σῶν βάλῃ
προσφθεγμάτων; οὐδὲν μέλει μοι σύν γε
σοὶ πράσσειν κακῶς· καὶ γάρ ποτʼ εὐτύχησα.
1220
ἐκεῖσʼ ἀνοιστέον, ὅτʼ ἐξέσῳσάς μʼ ἐς φάος
νεκρῶν πάρα. χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω
φίλων, καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις
ἀπολαύειν θέλει, συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι
δυστυχοῦσιν οὔ. ἀνίστασʼ, ἐκκάλυψον ἄθλιον
1225
κάρα, βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις
εὐγενὴς βροτῶν, φέρει τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ
οὐδʼ ἀναίνεται. Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ
Ἡρακλῆς
ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων; ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις
ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων; ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις
Θησεύς
κακά. τί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας
1230
κακά. τί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας
1230
Ἡρακλῆς
ἡλίῳ; τί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς
ἡλίῳ; τί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς
Θησεύς
ὢν τὰ τῶν θεῶν. φεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον
ὢν τὰ τῶν θεῶν. φεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον
Ἡρακλῆς
μίασμʼ ἐμόν. οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις
μίασμʼ ἐμόν. οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις
Θησεύς
ἐκ τῶν φίλων. ἐπῄνεσʼ· εὖ δράσας δέ
ἐκ τῶν φίλων. ἐπῄνεσʼ· εὖ δράσας δέ
Ἡρακλῆς
σʼ οὐκ ἀναίνομαι. ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότʼ
1235
σʼ οὐκ ἀναίνομαι. ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότʼ
1235
Θησεύς
οἰκτίρω σε νῦν. οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμʼ
οἰκτίρω σε νῦν. οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμʼ
Ἡρακλῆς
ἀποκτείνας τέκνα. κλαίω χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι
ἀποκτείνας τέκνα. κλαίω χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι
Θησεύς
συμφοραῖς. ηὗρες δέ γʼ ἄλλους ἐν
συμφοραῖς. ηὗρες δέ γʼ ἄλλους ἐν
Ἡρακλῆς
κακοῖσι μείζοσιν; ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ
κακοῖσι μείζοσιν; ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ
Θησεύς
. τοιγὰρ παρεσκευάσμεθʼ
1240
. τοιγὰρ παρεσκευάσμεθʼ
1240
Ἡρακλῆς
ὥστε κατθανεῖν. δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν
ὥστε κατθανεῖν. δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν
Θησεύς
τι δαίμοσιν; αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ
τι δαίμοσιν; αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ
Ἡρακλῆς
τοὺς θεοὺς ἐγώ. ἴσχε στόμʼ, ὡς μὴ μέγα
τοὺς θεοὺς ἐγώ. ἴσχε στόμʼ, ὡς μὴ μέγα
Θησεύς
λέγων μεῖζον πάθῃς. γέμω κακῶν δή, κοὐκέτʼ
λέγων μεῖζον πάθῃς. γέμω κακῶν δή, κοὐκέτʼ
Ἡρακλῆς
ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ. δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ
1245
ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ. δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ
1245
Θησεύς
φέρῃ θυμούμενος; θανών, ὅθενπερ ἦλθον,
φέρῃ θυμούμενος; θανών, ὅθενπερ ἦλθον,
Ἡρακλῆς
εἶμι γῆς ὕπο. εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου
εἶμι γῆς ὕπο. εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου
Θησεύς
λόγους. σὺ δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς
λόγους. σὺ δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς
Ἡρακλῆς
με νουθετεῖς. ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς
με νουθετεῖς. ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς
Θησεύς
λέγει τάδε; οὐκ οὖν τοσαῦτά γʼ, εἰ
1250
λέγει τάδε; οὐκ οὖν τοσαῦτά γʼ, εἰ
1250
Ἡρακλῆς
μέτρῳ μοχθητέον. εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ
μέτρῳ μοχθητέον. εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ
Θησεύς
μέγας φίλος; οἱ δʼ οὐδὲν ὠφελοῦσί μʼ
μέγας φίλος; οἱ δʼ οὐδὲν ὠφελοῦσί μʼ
Ἡρακλῆς
, ἀλλʼ Ἥρα κρατεῖ. οὐκ ἄν σʼ ἀνάσχοιθʼ Ἑλλὰς
, ἀλλʼ Ἥρα κρατεῖ. οὐκ ἄν σʼ ἀνάσχοιθʼ Ἑλλὰς
Θησεύς
ἀμαθίᾳ
σʼθανεῖν. ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ
ἀμαθίᾳ
σʼθανεῖν. ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ
Ἡρακλῆς
λόγοις πρὸς νουθετήσεις σάς·
1255
ἀναπτύξω δέ σοι ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ
πάροιθεν ὄν. πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδʼ ἐγενόμην
, ὅστις κτανὼν μητρὸς γεραιὸν πατέρα
προστρόπαιος ὢν ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην
ἐμέ. ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ
1260
γένους ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν
τοὺς ἐκγόνους. Ζεὺς δʼ — ὅστις ὁ Ζεύς
— πολέμιόν μʼ ἐγείνατο Ἥρᾳ — σὺ μέντοι μηδὲν
ἀχθεσθῇς, γέρον· πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς
ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ· ἔτʼ ἐν γάλακτί τʼ ὄντι
1265
γοργωποὺς ὄφεις ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι
τοῖς ἐμοῖς ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος,
ὡς ὀλοίμεθα. ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαιʼ
ἐκτησάμην ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην
τί δεῖ λέγειν; ποίους ποτʼ ἢ λέοντας
1270
ἢ τρισωμάτους Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ
κενταυροπληθῆ πόλεμον
οὐκ ἐξήνυσα; τήν τʼ ἀμφίκρανον καὶ
παλιμβλαστῆ κύνα ὕδραν φονεύσας μυρίων
τʼ ἄλλων πόνων διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς
1275
ἀφικόμην, Ἅιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον
ἐς φάος ὅπως πορεύσαιμʼ ἐντολαῖς
Εὐρυσθέως. τὸν λοίσθιον δὲ τόνδʼ
ἔτλην τάλας πόνον, παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι
κακοῖς. ἥκω δʼ ἀνάγκης ἐς τόδʼ
1280
· οὔτʼ ἐμαῖς φίλαις Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον·
ἢν δὲ καὶ μένω, ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν
φίλων εἶμʼ; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους
ἔχω. ἀλλʼ Ἄργος ἔλθω; πῶς,
ἐπεὶ φεύγω πάτραν; φέρʼ ἀλλʼ ἐς ἄλλην δή
1285
τινʼ ὁρμήσω πόλιν; κἄπειθʼ ὑποβλεπώμεθʼ ὡς
ἐγνωσμένοι, γλώσσης πικροῖς κέντροισι
κλῃδουχούμενοι· Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκνʼ
ἔκτεινέν ποτε δάμαρτά τʼ; οὐ γῆς τῆσδʼ
ἀποφθαρήσεται; κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ
1290
ποτὲ αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν·
ᾧ δʼ ἀεὶ κακῶς ἔστʼ, οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς
δύστηνος ὤν. ἐς τοῦτο δʼ ἥξειν συμφορᾶς
οἶμαί ποτε· φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά
με μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα
1295
μὴ περᾶν πηγαί τε ποταμῶν, καὶ
τὸν ἁρματήλατον Ἰξίονʼ ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι
. καὶ ταῦτʼ ἄριστα μηδένʼ
Ἑλλήνων μʼ ὁρᾶν, ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν
ὄλβιοι. τί δῆτά με ζῆν δεῖ; τί
1300
κέρδος ἕξομεν βίον γʼ ἀχρεῖον ἀνόσιον
κεκτημένοι; χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ
δάμαρ κρόουσʼ Ὀλυμπίου Ζηνὸς
ἀρβύλῃ πόδα. ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν
ἐβούλετο, ἄνδρʼ Ἑλλάδος τὸν πρῶτον
1305
αὐτοῖσιν βάθροις ἄνω κάτω στρέψασα. — τοιαύτῃ
θεῷ τίς ἂν προσεύχοιθʼ; ἣ
γυναικὸς οὕνεκα λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ
τοὺς εὐεργέτας Ἑλλάδος ἀπώλεσʼ οὐδὲν
ὄντας αἰτίους. οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων
1310
λόγοις πρὸς νουθετήσεις σάς·
1255
ἀναπτύξω δέ σοι ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ
πάροιθεν ὄν. πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδʼ ἐγενόμην
, ὅστις κτανὼν μητρὸς γεραιὸν πατέρα
προστρόπαιος ὢν ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην
ἐμέ. ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ
1260
γένους ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν
τοὺς ἐκγόνους. Ζεὺς δʼ — ὅστις ὁ Ζεύς
— πολέμιόν μʼ ἐγείνατο Ἥρᾳ — σὺ μέντοι μηδὲν
ἀχθεσθῇς, γέρον· πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς
ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ· ἔτʼ ἐν γάλακτί τʼ ὄντι
1265
γοργωποὺς ὄφεις ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι
τοῖς ἐμοῖς ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος,
ὡς ὀλοίμεθα. ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαιʼ
ἐκτησάμην ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην
τί δεῖ λέγειν; ποίους ποτʼ ἢ λέοντας
1270
ἢ τρισωμάτους Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ
κενταυροπληθῆ πόλεμον
οὐκ ἐξήνυσα; τήν τʼ ἀμφίκρανον καὶ
παλιμβλαστῆ κύνα ὕδραν φονεύσας μυρίων
τʼ ἄλλων πόνων διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς
1275
ἀφικόμην, Ἅιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον
ἐς φάος ὅπως πορεύσαιμʼ ἐντολαῖς
Εὐρυσθέως. τὸν λοίσθιον δὲ τόνδʼ
ἔτλην τάλας πόνον, παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι
κακοῖς. ἥκω δʼ ἀνάγκης ἐς τόδʼ
1280
· οὔτʼ ἐμαῖς φίλαις Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον·
ἢν δὲ καὶ μένω, ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν
φίλων εἶμʼ; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους
ἔχω. ἀλλʼ Ἄργος ἔλθω; πῶς,
ἐπεὶ φεύγω πάτραν; φέρʼ ἀλλʼ ἐς ἄλλην δή
1285
τινʼ ὁρμήσω πόλιν; κἄπειθʼ ὑποβλεπώμεθʼ ὡς
ἐγνωσμένοι, γλώσσης πικροῖς κέντροισι
κλῃδουχούμενοι· Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκνʼ
ἔκτεινέν ποτε δάμαρτά τʼ; οὐ γῆς τῆσδʼ
ἀποφθαρήσεται; κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ
1290
ποτὲ αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν·
ᾧ δʼ ἀεὶ κακῶς ἔστʼ, οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς
δύστηνος ὤν. ἐς τοῦτο δʼ ἥξειν συμφορᾶς
οἶμαί ποτε· φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά
με μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα
1295
μὴ περᾶν πηγαί τε ποταμῶν, καὶ
τὸν ἁρματήλατον Ἰξίονʼ ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι
. καὶ ταῦτʼ ἄριστα μηδένʼ
Ἑλλήνων μʼ ὁρᾶν, ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν
ὄλβιοι. τί δῆτά με ζῆν δεῖ; τί
1300
κέρδος ἕξομεν βίον γʼ ἀχρεῖον ἀνόσιον
κεκτημένοι; χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ
δάμαρ κρόουσʼ Ὀλυμπίου Ζηνὸς
ἀρβύλῃ πόδα. ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν
ἐβούλετο, ἄνδρʼ Ἑλλάδος τὸν πρῶτον
1305
αὐτοῖσιν βάθροις ἄνω κάτω στρέψασα. — τοιαύτῃ
θεῷ τίς ἂν προσεύχοιθʼ; ἣ
γυναικὸς οὕνεκα λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ
τοὺς εὐεργέτας Ἑλλάδος ἀπώλεσʼ οὐδὲν
ὄντας αἰτίους. οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων
1310
Χορός
ἀγὼν ὅδε ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ
τόδʼ αἰσθάνῃ. παραινέσαιμʼ ἂν μᾶλλον
ἀγὼν ὅδε ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ
τόδʼ αἰσθάνῃ. παραινέσαιμʼ ἂν μᾶλλον
Θησεύς
ἢ πάσχειν κακῶς. οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς
τύχαις ἀκήρατος, οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ
οὐ ψευδεῖς λόγοι. οὐ λέκτρʼ ἐν ἀλλήλοισιν
1315
, ὧν οὐδεὶς νόμος, συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ
τυραννίδας πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλʼ
οἰκοῦσʼ ὅμως Ὄλυμπον ἠνέσχοντό θʼ ἡμαρτηκότες
. καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ
μὲν θνητὸς γεγὼς φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας
1320
, θεοὶ δὲ μή; Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε
τοῦ νόμου χάριν, ἕπου δʼ ἅμʼ ἡμῖν πρὸς
πόλισμα Παλλάδος. ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας
μιάσματος, δόμους τε δώσω χρημάτων
τʼ ἐμῶν μέρος. ἃ δʼ ἐκ πολιτῶν δῶρʼ ἔχω
1325
σώσας κόρους δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον
κατακτανών, σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ
δέ μοι χθονὸς τεμένη δέδασται· ταῦτʼ
ἐπωνομασμένα σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν
κεκλήσεται ζῶντος· θανόντα δʼ, εὖτʼ
1330
ἂν εἰς Ἅιδου μόλῃς, θυσίαισι λαΐνοισί τʼ ἐξογκώμασι
τίμιον ἀνάξει πᾶσʼ Ἀθηναίων
πόλις. καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος
Ἑλλήνων ὕπο ἄνδρʼ ἐσθλὸν ὠφελοῦντας
εὐκλείας τυχεῖν. κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς
1335
σωτηρίας τήνδʼ ἀντιδώσω· νῦν γὰρ
εἶ χρεῖος φίλων. θεοὶ δʼ ὅταν τιμῶσιν,
οὐδὲν δεῖ φίλων· ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν
, ὅταν θέλῃ. οἴμοι· πάρεργα μὲν τάδʼ
ἢ πάσχειν κακῶς. οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς
τύχαις ἀκήρατος, οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ
οὐ ψευδεῖς λόγοι. οὐ λέκτρʼ ἐν ἀλλήλοισιν
1315
, ὧν οὐδεὶς νόμος, συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ
τυραννίδας πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλʼ
οἰκοῦσʼ ὅμως Ὄλυμπον ἠνέσχοντό θʼ ἡμαρτηκότες
. καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ
μὲν θνητὸς γεγὼς φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας
1320
, θεοὶ δὲ μή; Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε
τοῦ νόμου χάριν, ἕπου δʼ ἅμʼ ἡμῖν πρὸς
πόλισμα Παλλάδος. ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας
μιάσματος, δόμους τε δώσω χρημάτων
τʼ ἐμῶν μέρος. ἃ δʼ ἐκ πολιτῶν δῶρʼ ἔχω
1325
σώσας κόρους δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον
κατακτανών, σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ
δέ μοι χθονὸς τεμένη δέδασται· ταῦτʼ
ἐπωνομασμένα σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν
κεκλήσεται ζῶντος· θανόντα δʼ, εὖτʼ
1330
ἂν εἰς Ἅιδου μόλῃς, θυσίαισι λαΐνοισί τʼ ἐξογκώμασι
τίμιον ἀνάξει πᾶσʼ Ἀθηναίων
πόλις. καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος
Ἑλλήνων ὕπο ἄνδρʼ ἐσθλὸν ὠφελοῦντας
εὐκλείας τυχεῖν. κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς
1335
σωτηρίας τήνδʼ ἀντιδώσω· νῦν γὰρ
εἶ χρεῖος φίλων. θεοὶ δʼ ὅταν τιμῶσιν,
οὐδὲν δεῖ φίλων· ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν
, ὅταν θέλῃ. οἴμοι· πάρεργα μὲν τάδʼ
Ἡρακλῆς
ἔστʼ ἐμῶν κακῶν
, ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε
1340
λέκτρʼ ἃ μὴ θέμις στέργειν νομίζω, δεσμά
τʼ ἐξάπτειν χεροῖν οὔτʼ ἠξίωσα πώποτʼ οὔτε
πείσομαι, οὐδʼ ἄλλον ἄλλου δεσπότην
πεφυκέναι. δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ
ἔστʼ ὀρθῶς θεός, οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι
1345
λόγοι. ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν
κακοῖσιν ὤν, μὴ δειλίαν ὄφλω τινʼ ἐκλιπὼν
φάος· ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις
οὐχ ὑφίσταται, οὐδʼ ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ
ὑποστῆναι βέλος. ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι
1350
δʼ ἐς πόλιν τὴν σήν, χάριν τε μυρίων
δώρων ἔχω. ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην
· ὧν οὔτʼ ἀπεῖπον οὐδένʼ
οὔτʼ ἀπʼ ὀμμάτων ἔσταξα πηγάς, οὐδʼ ἂν
ᾠόμην ποτὲ ἐς τοῦθʼ ἱκέσθαι, δάκρυʼ
1355
ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν· νῦν δʼ, ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ
δουλευτέον. εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς
φυγὰς ὁρᾷς, ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μʼ
αὐθέντην ἐμῶν· δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον
νεκροὺς δακρύοισι τιμῶν — ἐμὲ
1360
γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος — πρὸς στέρνʼ ἐρείσας μητρὶ
δούς τʼ ἐς ἀγκάλας, κοινωνίαν δύστηνον, ἣν
ἐγὼ τάλας διώλεσʼ ἄκων. γῇ δʼ ἐπὴν
κρύψῃς νεκρούς, οἴκει πόλιν τήνδʼ, ἀθλίως
μέν, ἀλλʼ ὅμως ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν
1365
κακά. ὦ τέκνʼ, ὁ φύσας καὶ τεκὼν
ὑμᾶς πατὴρ ἀπώλεσʼ, οὐδʼ ὤνασθε τῶν
ἐμῶν καλῶν, ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν
βίᾳ εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς
ἀπόλαυσιν καλήν. σέ τʼ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαινʼ
1370
, ἀπώλεσα ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες
ἀσφαλῶς, μακρὰς διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις
οἰκουρίας. οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων
, οἴμοι δʼ ἐμοῦ, ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι
τέκνων γυναικός τʼ· ὦ
1375
λυγραὶ φιλημάτων τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδʼ
ὅπλων κοινωνίαι. ἀμηχανῶ γὰρ πότερʼ ἔχω
τάδʼ ἢ μεθῶ, ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντʼ
ἐρεῖ τάδε· Ἡμῖν τέκνʼ εἷλες καὶ δάμαρθʼ
· ἡμᾶς ἔχεις παιδοκτόνους σούς. εἶτʼ
1380
ἐγὼ τάδʼ ὠλέναις οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ
γυμνωθεὶς ὅπλων, ξὺν οἷς τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξʼ
ἐν Ἑλλάδι, ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν
αἰσχρῶς θάνω; οὐ λειπτέον τάδʼ, ἀθλίως
δὲ σῳστέον. ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμʼ
1385
· ἀθλίου κυνὸς κόμιστρʼ ἐς Ἄργος συγκατάστησον
μολών, λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω
μονούμενος. ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος
λεώς, κείρασθε, συμπενθήσατʼ
, ἔλθετʼ ἐς τάφον παίδων· ἅπαντας δʼ ἑνὶ
1390
λόγῳ πενθήσετε νεκρούς τε κἀμέ· πάντες
ἐξολώλαμεν Ἥρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι
τύχῃ. ἀνίστασʼ, ὦ δύστηνε· δακρύων
ἔστʼ ἐμῶν κακῶν
, ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε
1340
λέκτρʼ ἃ μὴ θέμις στέργειν νομίζω, δεσμά
τʼ ἐξάπτειν χεροῖν οὔτʼ ἠξίωσα πώποτʼ οὔτε
πείσομαι, οὐδʼ ἄλλον ἄλλου δεσπότην
πεφυκέναι. δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ
ἔστʼ ὀρθῶς θεός, οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι
1345
λόγοι. ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν
κακοῖσιν ὤν, μὴ δειλίαν ὄφλω τινʼ ἐκλιπὼν
φάος· ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις
οὐχ ὑφίσταται, οὐδʼ ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ
ὑποστῆναι βέλος. ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι
1350
δʼ ἐς πόλιν τὴν σήν, χάριν τε μυρίων
δώρων ἔχω. ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην
· ὧν οὔτʼ ἀπεῖπον οὐδένʼ
οὔτʼ ἀπʼ ὀμμάτων ἔσταξα πηγάς, οὐδʼ ἂν
ᾠόμην ποτὲ ἐς τοῦθʼ ἱκέσθαι, δάκρυʼ
1355
ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν· νῦν δʼ, ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ
δουλευτέον. εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς
φυγὰς ὁρᾷς, ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μʼ
αὐθέντην ἐμῶν· δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον
νεκροὺς δακρύοισι τιμῶν — ἐμὲ
1360
γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος — πρὸς στέρνʼ ἐρείσας μητρὶ
δούς τʼ ἐς ἀγκάλας, κοινωνίαν δύστηνον, ἣν
ἐγὼ τάλας διώλεσʼ ἄκων. γῇ δʼ ἐπὴν
κρύψῃς νεκρούς, οἴκει πόλιν τήνδʼ, ἀθλίως
μέν, ἀλλʼ ὅμως ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν
1365
κακά. ὦ τέκνʼ, ὁ φύσας καὶ τεκὼν
ὑμᾶς πατὴρ ἀπώλεσʼ, οὐδʼ ὤνασθε τῶν
ἐμῶν καλῶν, ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν
βίᾳ εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς
ἀπόλαυσιν καλήν. σέ τʼ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαινʼ
1370
, ἀπώλεσα ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες
ἀσφαλῶς, μακρὰς διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις
οἰκουρίας. οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων
, οἴμοι δʼ ἐμοῦ, ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι
τέκνων γυναικός τʼ· ὦ
1375
λυγραὶ φιλημάτων τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδʼ
ὅπλων κοινωνίαι. ἀμηχανῶ γὰρ πότερʼ ἔχω
τάδʼ ἢ μεθῶ, ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντʼ
ἐρεῖ τάδε· Ἡμῖν τέκνʼ εἷλες καὶ δάμαρθʼ
· ἡμᾶς ἔχεις παιδοκτόνους σούς. εἶτʼ
1380
ἐγὼ τάδʼ ὠλέναις οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ
γυμνωθεὶς ὅπλων, ξὺν οἷς τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξʼ
ἐν Ἑλλάδι, ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν
αἰσχρῶς θάνω; οὐ λειπτέον τάδʼ, ἀθλίως
δὲ σῳστέον. ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμʼ
1385
· ἀθλίου κυνὸς κόμιστρʼ ἐς Ἄργος συγκατάστησον
μολών, λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω
μονούμενος. ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος
λεώς, κείρασθε, συμπενθήσατʼ
, ἔλθετʼ ἐς τάφον παίδων· ἅπαντας δʼ ἑνὶ
1390
λόγῳ πενθήσετε νεκρούς τε κἀμέ· πάντες
ἐξολώλαμεν Ἥρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι
τύχῃ. ἀνίστασʼ, ὦ δύστηνε· δακρύων
Θησεύς
δʼ ἅλις. οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα
δʼ ἅλις. οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα
Ἡρακλῆς
γὰρ πέπηγέ μου. καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ
1395
γὰρ πέπηγέ μου. καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ
1395
Θησεύς
καθαιροῦσιν τύχαι. φεῦ· αὐτοῦ γενοίμην πέτρος
καθαιροῦσιν τύχαι. φεῦ· αὐτοῦ γενοίμην πέτρος
Ἡρακλῆς
φεῦ·
ἀμνήμων κακῶν. παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρʼ
φεῦ·
ἀμνήμων κακῶν. παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρʼ
Θησεύς
ὑπηρέτῃ φίλῳ. ἀλλʼ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι
ὑπηρέτῃ φίλῳ. ἀλλʼ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι
Ἡρακλῆς
πέπλοις. ἔκμασσε, φείδου μηδέν·
πέπλοις. ἔκμασσε, φείδου μηδέν·
Θησεύς
οὐκ ἀναίνομαι. παίδων στερηθεὶς παῖδʼ
1400
οὐκ ἀναίνομαι. παίδων στερηθεὶς παῖδʼ
1400
Ἡρακλῆς
ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν. δίδου δέρῃ σὴν χεῖρʼ,
ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν. δίδου δέρῃ σὴν χεῖρʼ,
Θησεύς
ὁδηγήσω δʼ ἐγώ. ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος
ὁδηγήσω δʼ ἐγώ. ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος
Ἡρακλῆς
δὲ δυστυχής. ὦ πρέσβυ, τοιόνδʼ ἄνδρα
χρὴ κτᾶσθαι φίλον. ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς
δὲ δυστυχής. ὦ πρέσβυ, τοιόνδʼ ἄνδρα
χρὴ κτᾶσθαι φίλον. ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς
Ἀμφιτρύων
εὔτεκνος. Θησεῦ, πάλιν με στρέψον
1405
εὔτεκνος. Θησεῦ, πάλιν με στρέψον
1405
Ἡρακλῆς
, ὡς ἴδω τέκνα. ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτʼ
, ὡς ἴδω τέκνα. ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτʼ
Θησεύς
ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ποθῶ· πατρός τε στέρνα
ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ποθῶ· πατρός τε στέρνα
Ἡρακλῆς
προσθέσθαι θέλω. ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ
προσθέσθαι θέλω. ἰδοὺ τάδʼ, ὦ παῖ· τἀμὰ
Ἀμφιτρύων
γὰρ σπεύδεις φίλα. οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι
γὰρ σπεύδεις φίλα. οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι
Θησεύς
μνήμην ἔχεις; ἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ
1410
μνήμην ἔχεις; ἅπαντʼ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ
1410
Ἡρακλῆς
ἔτλην κακά. εἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν
ἔτλην κακά. εἴ σʼ ὄψεταί τις θῆλυν
Θησεύς
ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει. ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ
ὄντʼ, οὐκ αἰνέσει. ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ
Ἡρακλῆς
πρόσθεν οὐ δοκῶ. ἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς
πρόσθεν οὐ δοκῶ. ἄγαν γʼ· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς
Θησεύς
οὐκ εἶ νοσῶν. σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν
οὐκ εἶ νοσῶν. σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν
Ἡρακλῆς
κακοῖσιν ὤν; ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν
1415
κακοῖσιν ὤν; ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν
1415
Θησεύς
ἥσσων ἀνήρ. πῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι
ἥσσων ἀνήρ. πῶς οὖν ἔτʼ εἴπης ὅτι
Ἡρακλῆς
συνέσταλμαι
κακοῖς; πρόβαινε. χαῖρʼ, ὦ πρέσβυ
συνέσταλμαι
κακοῖς; πρόβαινε. χαῖρʼ, ὦ πρέσβυ
Θησεύς
. καὶ σύ
. καὶ σύ
Ἡρακλῆς
μοι, τέκνον. θάφθʼ
μοι, τέκνον. θάφθʼ
Ἀμφιτρύων
ὥσπερ εἶπον παῖδας
ὥσπερ εἶπον παῖδας
Ἡρακλῆς
. ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; ἐγώ
. ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; ἐγώ
Ἀμφιτρύων
. πότʼ ἐλθών; ἡνίκʼ
. πότʼ ἐλθών; ἡνίκʼ
Ἡρακλῆς
ἂν θάψῃς
1420
ἂν θάψῃς
1420
Ἀμφιτρύων
τέκνα.
τέκνα.
Ἡρακλῆς
; εἰς Ἀθήνας πέμψομαι
; εἰς Ἀθήνας πέμψομαι
Ἀμφιτρύων
Θηβῶν
Θηβῶν
Ἡρακλῆς
ἄπο. ἀλλʼ ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα
γῇ· ἡμεῖς δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις
δόμον, Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθʼ
ἐφολκίδες. ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος
μᾶλλον φίλων ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται
1425
, κακῶς φρονεῖ. στείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι
ἄπο. ἀλλʼ ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα
γῇ· ἡμεῖς δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις
δόμον, Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθʼ
ἐφολκίδες. ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος
μᾶλλον φίλων ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται
1425
, κακῶς φρονεῖ. στείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι
Χορός
, τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες
.
, τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες
.
Heracles. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.