Euripides Heracles

Ἀμφιτρύων

Καδμεῖοι γέροντες , οὐ σῖγα σῖ-

γα τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετʼ ἐκ-

λαθέσθαι κακῶν ;

Χορός

κατὰ σὲ δακρύοις στένω , πρέσβυ , καὶ

1045

τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα .

Ἀμφιτρύων

ἑκαστέρω πρόβατε , μὴ

κτυπεῖτε , μὴ βοᾶτε , μὴ

τὸν εὔδιʼ ἰαύονθʼ

ὑπνώδεά τʼ εὐνᾶς

ἐγείρετε .

1050

Χορός

οἴμοι .

φόνος ὅσος ὅδʼ

Ἀμφιτρύων

ἆ ἆ ,

διά μʼ ὀλεῖτε .

Χορός

κεχυμένος ἐπαντέλλει .

Ἀμφιτρύων

οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ-

άξετʼ , ὦ γέροντες ;

ἢ δέσμʼ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν ,

1055

ἀπὸ δὲ πατέρα , μέλαθρά τε καταράξει .

Χορός

ἀδύνατʼ ἀδύνατά μοι .

Ἀμφιτρύων

σῖγα , πνοὰς μάθω ·

φέρε πρὸς οὖς βάλω .

1060

Χορός

εὕδει ;

Ἀμφιτρύων

ναί , εὕδει

ὕπνον γʼ ἄυπνον ὀλόμενον , ὃς ἔκανεν ἄλοχον ,

ἔκανε δὲ τέκεα , τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας .

Χορός

στέναζέ νυν —

1065

Ἀμφιτρύων

στενάζω .

Χορός

τέκνων ὄλεθρον —

Ἀμφιτρύων

ὤμοι .

Χορός

σέθεν τε παιδὸς —

Ἀμφιτρύων

αἰαῖ .

Χορός

ὦ πρέσβυ

Ἀμφιτρύων

σῖγα σῖγα ·

παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται · φέρε ,

ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω .

1070

Χορός

θάρσει · νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ .

Ἀμφιτρύων

ὁρᾶθʼ ὁρᾶτε . τὸ φάος ἐκ-

λιπεῖν μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ

φεύγω τάλας , ἀλλʼ εἴ με κανεῖ πατέρʼ ὄντα ,

πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται

1075

πρὸς Ἐρινύσι θʼ αἷμα σύγγονον ἕξει .

Χορός

τότε θανεῖν σʼ ἐχρῆν , ὅτε δάμαρτι σᾷ

φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας

Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας .

1080

Ἀμφιτρύων

φυγὰν φυγάν , γέροντες , ἀποπρὸ δωμάτων

διώκετε · φεύγετε μάργον

ἄνδρʼ ἐπεγειρόμενον .

ἢ τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν

ἀνʼ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν .

1085

Χορός

ὦ Ζεῦ , τί παῖδʼ ἤχθηρας ὧδʼ ὑπερκότως

τὸν σόν , κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδʼ ἤγαγες ;

Ἡρακλῆς

ἔα ·

ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχʼ ἅπερ με δεῖ ,

αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θʼ Ἡλίου τάδε

1090

ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι

πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω

μετάρσιʼ , οὐ βέβαια , πνευμόνων ἄπο .

ἰδού , τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος

νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα ,

1095

πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι

ἧμαι , νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων ;

πτερωτά τʼ ἔγχη · τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ ,

ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν

ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο .

1100

οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν ,

Εὐρυσθέως δίαυλον ; εἰς Ἅιδου ; πόθεν ;

ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον

Πλούτωνά τʼ , οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης .

ἔκ τοι πέπληγμαι · ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ ;

1105

ὠή , τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν ,

δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται ;

σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων .

Ἀμφιτρύων

γέροντες , ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας ;

Χορός

κἀγώ γε σὺν σοί , μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς .

1110

Ἡρακλῆς

πάτερ , τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας ,

τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς ;

Ἀμφιτρύων

ὦ τέκνον · εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός .

Ἡρακλῆς

πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν , οὗ δακρυρροεῖς ;

Ἀμφιτρύων

ἃ κἂν θεῶν τις , εἰ μάθοι , καταστένοι .

1115

Ἡρακλῆς

μέγας γʼ ὁ κόμπος , τὴν τύχην δʼ οὔπω λέγεις .

Ἀμφιτρύων

ὁρᾷς γὰρ αὐτός , εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς .

Ἡρακλῆς

εἴπʼ , εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ .

Ἀμφιτρύων

εἰ μηκέθʼ Ἅιδου βάκχος εἶ , φράσαιμεν ἄν .

Ἡρακλῆς

παπαῖ , τόδʼ ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν .

1120

Ἀμφιτρύων

καί σʼ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ .

Ἡρακλῆς

οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας .

Ἀμφιτρύων

λύσω , γέροντες , δεσμὰ παιδός ; ἢ τί δρῶ ;

Ἡρακλῆς

καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ · ἀναινόμεσθα γάρ .

Ἀμφιτρύων

τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν · τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα .

1125

Ἡρακλῆς

ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι ;

Ἀμφιτρύων

ὦ Ζεῦ , παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε ;

Ἡρακλῆς

ἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν ;

Ἀμφιτρύων

τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά .

Ἡρακλῆς

ἀπωλόμεσθα · συμφορὰν λέξεις τινά .

1130

Ἀμφιτρύων

ἰδού , θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα .

Ἡρακλῆς

οἴμοι · τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας ;

Ἀμφιτρύων

ἀπόλεμον , ὦ παῖ , πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις .

Ἡρακλῆς

τί πόλεμον εἶπας ; τούσδε τίς διώλεσε ;

Ἀμφιτρύων

σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος .

1135

Ἡρακλῆς

τί φῄς ; τί δράσας ; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ .

Ἀμφιτρύων

μανείς · ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα .

Ἡρακλῆς

ἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς ;

Ἀμφιτρύων

μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε .

Ἡρακλῆς

αἰαῖ · στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος .

1140

Ἀμφιτρύων

τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας .

Ἡρακλῆς

ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν ;

Ἀμφιτρύων

οὐκ οἶδα πλὴν ἕν · πάντα δυστυχεῖ τὰ σά .

Ἡρακλῆς

ποῦ δʼ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε ; ποῦ διώλεσεν ;

Ἀμφιτρύων

ὅτʼ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί .

1145

Ἡρακλῆς

οἴμοι · τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς

τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς ;

κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα

ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας

τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι ;

1150

ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί ,

δύσκλειαν ἣ μένει μʼ ἀπώσομαι βίου ;

ἀλλʼ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων

Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει συγγενὴς φίλος τʼ ἐμός .

ὀφθησόμεσθα , καὶ τεκνοκτόνον μύσος

1155

ἐς ὄμμαθʼ ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν .

οἴμοι , τί δράσω ; ποῖ κακῶν ἐρημίαν

εὕρω , πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών ;

φέρʼ ἄν τι κρατὶ περιβάλω σκότον . αἰσχύνομαι

γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς · καὶ

1160

τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν οὐδὲν

κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω . ἥκω

Θησεύς

σὺν ἄλλοις , οἳ παρʼ Ἀσωποῦ ῥοὰς μένουσιν

, ἔνοπλοι γῆς Ἀθηναίων κόροι , σῷ

παιδί , πρέσβυ , σύμμαχον φέρων δόρυ . κληδὼν

1165

γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν πόλιν ὡς

σκῆπτρα χώρας τῆσδʼ ἀναρπάσας Λύκος ἐς

πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται . τίνων

δʼ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ἡρακλῆς σῴσας

με νέρθεν , ἦλθον , εἴ τι δεῖ , γέρον , ἢ

1170

χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων . ἔα

·

νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον ; οὔ

που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν ὕστερος

ἀφῖγμαι ; τίς τάδʼ ἔκτεινεν τέκνα ; τίνος

γεγῶσαν τήνδʼ ὁρῶ ξυνάορον ; οὐ

1175

γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται πέλας , ἀλλʼ

ἄλλο πού τι καινὸν εὑρίσκω κακόν . ὦ

Ἀμφιτρύων

τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων ἄναξ ἄναξ

Θησεύς

χρῆμά μʼ οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις ; ἐπάθομεν

Ἀμφιτρύων

πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν . οἱ

1180

Θησεύς

παῖδες οἵδε τίνες , ἐφʼ οἷς δακρυρροεῖς ; ἔτεκε

Ἀμφιτρύων

μέν νιν νινοὑμὸς ἶνις τάλας , τεκόμενος

δʼ ἔκανε , φόνιον αἷμα τλάς . εὔφημα

Θησεύς

φώνει . βουλομένοισιν

Ἀμφιτρύων

ἐπαγγέλλῃ . ὦ

1185

Θησεύς

δεινὰ λέξας . οἰχόμεθʼ

Ἀμφιτρύων

οἰχόμεθα πτανοί .

Θησεύς

φῄς ; τί δράσας ; μαινομένῳ

Ἀμφιτρύων

πιτύλῳ πλαγχθεὶς ἑκατογκεφάλου

τε τεβαφαῖς ὕδρας . Ἥρας

1190

Θησεύς

ὅδʼ ἁγών · τίς δʼ ὅδʼ οὑν νεκροῖς , γέρον ; ἐμὸς

Ἀμφιτρύων

ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος , ὃς ὃςἐπὶ δόρυ

γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖ- σι

Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς . φεῦ

Θησεύς

φεῦ · τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ ; οὐκ

1195

Ἀμφιτρύων

ἂν εἰδείης ἕτερον πολυμοχθότερον

πολυπλαγκτότερόν τε

θνατῶν . τί

Θησεύς

γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα ; αἰδόμενος

Ἀμφιτρύων

τὸ σὸν ὄμμα καὶ

φιλίαν ὁμόφυλον αἷμά

1200

τε παιδοφόνον . ἀλλʼ

Θησεύς

, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον , ἐκκάλυπτέ νιν . ὦ

Ἀμφιτρύων

τέκνον · πάρες ἀπʼ ὀμμάτων πέπλον

, ἀπόδικε , ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον . βάρος

1205

ἀντίπαλον , δακρύοις συναμιλλαταί , ἱκετεύομεν

ἀμφὶ γενειάδα καὶ γόνυ

καὶ χέρα σὰν προπίτνων , πολιόν τε δάκρυον

ἐκβάλλων · ἰὼ παῖ , κατά- σχεθε

1210

λέοντος ἀγρίου θυμόν , ὡς βρόμον

ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ , κακὰ

θέλων κακοῖς συνάψαι , τέκνον . εἶἑν

Θησεύς

· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας αὐδῶ

, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν . οὐδεὶς

1215

σκότος γὰρ ὧδʼ ἔχει μέλαν νέφος , ὅστις

κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν . τί

μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόνον ; ὡς

μὴ μύσος με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων ; οὐδὲν

μέλει μοι σύν γε σοὶ πράσσειν κακῶς · καὶ

1220

γάρ ποτʼ εὐτύχησα . ἐκεῖσʼ ἀνοιστέον , ὅτʼ

ἐξέσῳσάς μʼ ἐς φάος νεκρῶν πάρα . χάριν

δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων , καὶ

τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει , συμπλεῖν

δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ . ἀνίστασʼ

1225

, ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα , βλέψον

πρὸς ἡμᾶς . ὅστις εὐγενὴς βροτῶν , φέρει

τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ οὐδʼ ἀναίνεται . Θησεῦ

Ἡρακλῆς

, δέδορκας τόνδʼ ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων ; ἤκουσα

Θησεύς

, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά . τί

1230

Ἡρακλῆς

δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας ἡλίῳ ; τί

Θησεύς

δʼ ; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν . φεῦγʼ

Ἡρακλῆς

, ὦ ταλαίπωρʼ , ἀνόσιον μίασμʼ ἐμόν . οὐδεὶς

Θησεύς

ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων . ἐπῄνεσʼ

Ἡρακλῆς

· εὖ δράσας δέ σʼ οὐκ ἀναίνομαι . ἐγὼ

1235

Θησεύς

δὲ πάσχων εὖ τότʼ οἰκτίρω σε νῦν . οἰκτρὸς

Ἡρακλῆς

γάρ εἰμι τἄμʼ ἀποκτείνας τέκνα . κλαίω

Θησεύς

χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι συμφοραῖς . ηὗρες

Ἡρακλῆς

δέ γʼ ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν ; ἅπτῃ

Θησεύς

κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ . τοιγὰρ

1240

Ἡρακλῆς

παρεσκευάσμεθʼ ὥστε κατθανεῖν . δοκεῖς

Θησεύς

ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν ; αὔθαδες

Ἡρακλῆς

ὁ θεός , πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ . ἴσχε

Θησεύς

στόμʼ , ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς . γέμω

Ἡρακλῆς

κακῶν δή , κοὐκέτʼ ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ . δράσεις

1245

Θησεύς

δὲ δὴ τί ; ποῖ φέρῃ θυμούμενος ; θανών

Ἡρακλῆς

, ὅθενπερ ἦλθον , εἶμι γῆς ὕπο . εἴρηκας

Θησεύς

ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους . σὺ

Ἡρακλῆς

δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς . ὁ

Θησεύς

πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς λέγει τάδε ; οὐκ

1250

Ἡρακλῆς

οὖν τοσαῦτά γʼ , εἰ μέτρῳ μοχθητέον . εὐεργέτης

Θησεύς

βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος ; οἱ

Ἡρακλῆς

δʼ οὐδὲν ὠφελοῦσί μʼ , ἀλλʼ Ἥρα κρατεῖ . οὐκ

Θησεύς

ἄν σʼ σʼἀνάσχοιθʼ Ἑλλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν . ἄκουε

Ἡρακλῆς

δή νυν , ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις πρὸς

1255

νουθετήσεις σάς · ἀναπτύξω δέ σοι ἀβίωτον

ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν . πρῶτον

μὲν ἐκ τοῦδʼ ἐγενόμην , ὅστις κτανὼν μητρὸς

γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν ἔγημε

τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην ἐμέ . ὅταν

1260

δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους ὀρθῶς

, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους . Ζεὺς

δʼ — ὅστις ὁ Ζεύς — πολέμιόν μʼ ἐγείνατο Ἥρᾳ

— σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς , γέρον · πατέρα

γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ · ἔτʼ

1265

ἐν γάλακτί τʼ ὄντι γοργωποὺς ὄφεις ἐπεισέφρησε

σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ἡ

τοῦ Διὸς σύλλεκτρος , ὡς ὀλοίμεθα . ἐπεὶ

δὲ σαρκὸς περιβόλαιʼ ἐκτησάμην ἡβῶντα

, μόχθους οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν ; ποίους

1270

ποτʼ ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους Τυφῶνας

ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ κενταυροπληθῆ

πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα ; τήν

τʼ ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα ὕδραν

φονεύσας μυρίων τʼ ἄλλων πόνων διῆλθον

1275

ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην , Ἅιδου

πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος ὅπως

πορεύσαιμʼ ἐντολαῖς Εὐρυσθέως . τὸν

λοίσθιον δὲ τόνδʼ ἔτλην τάλας πόνον , παιδοκτονήσας

δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς . ἥκω

1280

δʼ ἀνάγκης ἐς τόδʼ · οὔτʼ ἐμαῖς φίλαις Θήβαις

ἐνοικεῖν ὅσιον · ἢν δὲ καὶ μένω , ἐς

ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων εἶμʼ

; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω . ἀλλʼ

Ἄργος ἔλθω ; πῶς , ἐπεὶ φεύγω πάτραν ; φέρʼ

1285

ἀλλʼ ἐς ἄλλην δή τινʼ ὁρμήσω πόλιν ; κἄπειθʼ

ὑποβλεπώμεθʼ ὡς ἐγνωσμένοι , γλώσσης

πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι · Οὐχ

οὗτος ὁ Διός , ὃς τέκνʼ ἔκτεινέν ποτε δάμαρτά

τʼ ; οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται ; κεκλημένῳ

1290

δὲ φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ αἱ

μεταβολαὶ λυπηρόν · ᾧ δʼ ἀεὶ κακῶς ἔστʼ

, οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν . ἐς

τοῦτο δʼ ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε · φωνὴν

γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με μὴ

1295

θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν πηγαί

τε ποταμῶν , καὶ τὸν ἁρματήλατον Ἰξίονʼ

ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι . καὶ

ταῦτʼ ἄριστα μηδένʼ Ἑλλήνων μʼ ὁρᾶν , ἐν

οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι . τί

1300

δῆτά με ζῆν δεῖ ; τί κέρδος ἕξομεν βίον

γʼ ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι ; χορευέτω

δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ κρόουσʼ

Ὀλυμπίου Ζηνὸς ἀρβύλῃ πόδα . ἔπραξε

γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο , ἄνδρʼ

1305

Ἑλλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ἄνω

κάτω στρέψασα . — τοιαύτῃ θεῷ τίς

ἂν προσεύχοιθʼ ; ἣ γυναικὸς οὕνεκα λέκτρων

φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας Ἑλλάδος

ἀπώλεσʼ οὐδὲν ὄντας αἰτίους . οὐκ

1310

Χορός

ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ἢ

τῆς Διὸς δάμαρτος · εὖ τόδʼ αἰσθάνῃ . παραινέσαιμʼ

Θησεύς

ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς . οὐδεὶς

δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος , οὐ

θεῶν , ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι . οὐ

1315

λέκτρʼ ἐν ἀλλήλοισιν , ὧν οὐδεὶς νόμος , συνῆψαν

; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας πατέρας

ἐκηλίδωσαν ; ἀλλʼ οἰκοῦσʼ ὅμως Ὄλυμπον

ἠνέσχοντό θʼ ἡμαρτηκότες . καίτοι

τί φήσεις , εἰ σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς φέρεις

1320

ὑπέρφευ τὰς τύχας , θεοὶ δὲ μή ; Θήβας

μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν , ἕπου

δʼ ἅμʼ ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος . ἐκεῖ

χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος , δόμους

τε δώσω χρημάτων τʼ ἐμῶν μέρος . ἃ

1325

δʼ ἐκ πολιτῶν δῶρʼ ἔχω σώσας κόρους δὶς

ἑπτά , ταῦρον Κνώσιον κατακτανών , σοὶ

ταῦτα δώσω . πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς τεμένη

δέδασται · ταῦτʼ ἐπωνομασμένα σέθεν

τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται ζῶντος

1330

· θανόντα δʼ , εὖτʼ ἂν εἰς Ἅιδου μόλῃς , θυσίαισι

λαΐνοισί τʼ ἐξογκώμασι τίμιον

ἀνάξει πᾶσʼ Ἀθηναίων πόλις . καλὸς

γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ἑλλήνων ὕπο ἄνδρʼ

ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν . κἀγὼ

1335

χάριν σοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας τήνδʼ

ἀντιδώσω · νῦν γὰρ εἶ χρεῖος φίλων . θεοὶ

δʼ ὅταν τιμῶσιν , οὐδὲν δεῖ φίλων · ἅλις

γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν , ὅταν θέλῃ . οἴμοι

Ἡρακλῆς

· πάρεργα μὲν μὲντάδʼ ἔστʼ ἐμῶν κακῶν , ἐγὼ

1340

δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρʼ ἃ μὴ θέμις στέργειν

νομίζω , δεσμά τʼ ἐξάπτειν χεροῖν οὔτʼ

ἠξίωσα πώποτʼ οὔτε πείσομαι , οὐδʼ

ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι . δεῖται

γὰρ ὁ θεός , εἴπερ ἔστʼ ὀρθῶς θεός , οὐδενός

1345

· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι . ἐσκεψάμην

δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν , μὴ

δειλίαν ὄφλω τινʼ ἐκλιπὼν φάος · ταῖς

συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται , οὐδʼ

ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ ὑποστῆναι βέλος . ἐγκαρτερήσω

1350

βίοτον · εἶμι δʼ ἐς πόλιν τὴν

σήν , χάριν τε μυρίων δώρων ἔχω . ἀτὰρ

πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην · ὧν

οὔτʼ ἀπεῖπον οὐδένʼ οὔτʼ ἀπʼ ὀμμάτων ἔσταξα

πηγάς , οὐδʼ ἂν ᾠόμην ποτὲ ἐς

1355

τοῦθʼ ἱκέσθαι , δάκρυʼ ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν · νῦν

δʼ , ὡς ἔοικε , τῇ τύχῃ δουλευτέον . εἶἑν

· γεραιέ , τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς , ὁρᾷς

δὲ παίδων ὄντα μʼ αὐθέντην ἐμῶν · δὸς

τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς δακρύοισι

1360

τιμῶν — ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος — πρὸς

στέρνʼ ἐρείσας μητρὶ δούς τʼ ἐς ἀγκάλας , κοινωνίαν

δύστηνον , ἣν ἐγὼ τάλας διώλεσʼ

ἄκων . γῇ δʼ ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς , οἴκει

πόλιν τήνδʼ , ἀθλίως μέν , ἀλλʼ ὅμως ψυχὴν

1365

βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά . ὦ

τέκνʼ , ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ ἀπώλεσʼ

, οὐδʼ ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν , ἁγὼ

παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ εὔκλειαν

ὑμῖν , πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν . σέ

1370

τʼ οὐχ ὁμοίως , ὦ τάλαινʼ , ἀπώλεσα ὥσπερ

σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες ἀσφαλῶς , μακρὰς

διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις οἰκουρίας . οἴμοι

δάμαρτος καὶ τέκνων , οἴμοι δʼ ἐμοῦ , ὡς

ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι τέκνων

1375

γυναικός τʼ · ὦ λυγραὶ φιλημάτων τέρψεις

, λυγραὶ δὲ τῶνδʼ ὅπλων κοινωνίαι . ἀμηχανῶ

γὰρ πότερʼ ἔχω τάδʼ ἢ μεθῶ , ἃ

πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντʼ ἐρεῖ τάδε · Ἡμῖν

τέκνʼ εἷλες καὶ δάμαρθʼ · ἡμᾶς ἔχεις παιδοκτόνους

1380

σούς . εἶτʼ ἐγὼ τάδʼ ὠλέναις οἴσω

; τί φάσκων ; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων , ξὺν

οἷς τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξʼ ἐν Ἑλλάδι , ἐχθροῖς

ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω ; οὐ

λειπτέον τάδʼ , ἀθλίως δὲ σῳστέον . ἕν

1385

μοί τι , Θησεῦ , σύγκαμʼ · ἀθλίου κυνὸς κόμιστρʼ

ἐς Ἄργος συγκατάστησον μολών , λύπῃ

τι παίδων μὴ πάθω μονούμενος . ὦ

γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς , κείρασθε

, συμπενθήσατʼ , ἔλθετʼ ἐς τάφον παίδων

1390

· ἅπαντας δʼ ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε νεκρούς

τε κἀμέ · πάντες ἐξολώλαμεν Ἥρας

μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ . ἀνίστασʼ

Θησεύς

, ὦ δύστηνε · δακρύων δʼ ἅλις . οὐκ

Ἡρακλῆς

ἂν δυναίμην · ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου . καὶ

1395

Θησεύς

τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι . φεῦ

Ἡρακλῆς

·

γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν . παῦσαι

Θησεύς

· δίδου δὲ χεῖρʼ ὑπηρέτῃ φίλῳ . ἀλλʼ

Ἡρακλῆς

αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις . ἔκμασσε

Θησεύς

, φείδου μηδέν · οὐκ ἀναίνομαι . παίδων

1400

Ἡρακλῆς

στερηθεὶς παῖδʼ ὅπως ἔχω σʼ ἐμόν . δίδου

Θησεύς

δέρῃ σὴν χεῖρʼ , ὁδηγήσω δʼ ἐγώ . ζεῦγός

Ἡρακλῆς

γε φίλιον · ἅτερος δὲ δυστυχής . ὦ

πρέσβυ , τοιόνδʼ ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον . ἡ

Ἀμφιτρύων

γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος . Θησεῦ

1405

Ἡρακλῆς

, πάλιν με στρέψον , ὡς ἴδω τέκνα . ὡς

Θησεύς

δὴ τί ; φίλτρον τοῦτʼ ἔχων ῥᾴων ἔσῃ ; ποθῶ

Ἡρακλῆς

· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω . ἰδοὺ

Ἀμφιτρύων

τάδʼ , ὦ παῖ · τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα . οὕτως

Θησεύς

πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις ; ἅπαντʼ

1410

Ἡρακλῆς

ἐλάσσω κεῖνα τῶνδʼ ἔτλην κακά . εἴ

Θησεύς

σʼ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντʼ , οὐκ αἰνέσει . ζῶ

Ἡρακλῆς

σοι ταπεινός ; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ . ἄγαν

Θησεύς

γʼ · ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν . σὺ

Ἡρακλῆς

ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν ; ὡς

1415

Θησεύς

ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ . πῶς

Ἡρακλῆς

οὖν ἔτʼ εἴπης εἴπηςὅτι συνέσταλμαι κακοῖς ; πρόβαινε

Θησεύς

. χαῖρʼ

Ἡρακλῆς

, ὦ πρέσβυ . καὶ

Ἀμφιτρύων

σύ μοι , τέκνον . θάφθʼ

Ἡρακλῆς

ὥσπερ εἶπον παῖδας . ἐμὲ

Ἀμφιτρύων

δὲ τίς , τέκνον ; ἐγώ

Ἡρακλῆς

. πότʼ

1420

Ἀμφιτρύων

ἐλθών ; ἡνίκʼ

Ἡρακλῆς

ἂν θάψῃς τέκνα . πῶς

Ἀμφιτρύων

; εἰς

Ἡρακλῆς

Ἀθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο . ἀλλʼ

ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ · ἡμεῖς

δʼ ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον , Θησεῖ

πανώλεις ἑψόμεσθʼ ἐφολκίδες . ὅστις

δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων ἀγαθῶν

1425

πεπᾶσθαι βούλεται , κακῶς φρονεῖ . στείχομεν

Χορός

οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι , τὰ

μέγιστα φίλων ὀλέσαντες .