Χορός
—ἀλλʼ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων
ἔνδυτʼ ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου
δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ἡρακλέους,
ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις
445
ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
πατέρʼ Ἡρακλέους. δύστηνος ἐγώ,
δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν
γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς.
450
—ἀλλʼ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων
ἔνδυτʼ ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου
δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ἡρακλέους,
ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις
445
ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
πατέρʼ Ἡρακλέους. δύστηνος ἐγώ,
δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν
γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς.
450
Μεγάρα
εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων
ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;
ἕτοιμʼ ἄγειν τὰ θύματʼ εἰς Ἅιδου τάδε.
ὦ τέκνʼ, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,
ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
455
ὦ μοῖρα δυστάλαινʼ ἐμή τε καὶ τέκνων
τῶνδʼ, οὓς πανύστατʼ ὄμμασιν προσδέρκομαι
ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δʼ ἐθρεψάμην
ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.
φεῦ·
460
ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες,
ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτʼ ἤλπισα.
σοὶ μὲν γὰρ Ἄργος ἔνεμʼ ὁ κατθανὼν πατήρ,
Εὐρυσθέως δʼ ἔμελλες οἰκήσειν δόμους
τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
465
λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο·
σὺ δʼ ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,
ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος,
ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
470
ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.
σοὶ δʼ ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ
τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
τρεῖς δʼ ὄντας
ὑμᾶς τριπτύχοις τυραννίσι
πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ·
475
ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,
κήδη συνάψουσʼ, ἔκ τʼ Ἀθηναίων χθονὸς
Σπάρτης τε Θηβῶν θʼ, ὡς ἀνημμένοι κάλῳς
πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτʼ εὐδαίμονα.
καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δʼ ἡ τύχη
480
νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκʼ ἔχειν,
ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά — δύστηνος φρενῶν.
πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,
Ἅιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
ὤμοι, τίνʼ ὑμῶν πρῶτον ἢ τίνʼ ὕστατον
485
πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος
μέλισσα συνενέγκαιμʼ ἂν ἐκ πάντων γόους,
ἐς ἓν δʼ ἐνεγκοῦσʼ ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
ὦ φίλτατʼ, εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται
490
θνητῶν παρʼ Ἅιδῃ, σοὶ τάδʼ, Ἡράκλεις, λέγω·
θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκνʼ, ὄλλυμαι δʼ ἐγώ,
ἣ πρὶν μακαρία διὰ σʼ ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·
495
κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.
εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων
ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;
ἕτοιμʼ ἄγειν τὰ θύματʼ εἰς Ἅιδου τάδε.
ὦ τέκνʼ, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,
ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
455
ὦ μοῖρα δυστάλαινʼ ἐμή τε καὶ τέκνων
τῶνδʼ, οὓς πανύστατʼ ὄμμασιν προσδέρκομαι
ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δʼ ἐθρεψάμην
ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.
φεῦ·
460
ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες,
ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτʼ ἤλπισα.
σοὶ μὲν γὰρ Ἄργος ἔνεμʼ ὁ κατθανὼν πατήρ,
Εὐρυσθέως δʼ ἔμελλες οἰκήσειν δόμους
τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
465
λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο·
σὺ δʼ ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,
ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος,
ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
470
ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.
σοὶ δʼ ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ
τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
τρεῖς δʼ ὄντας
ὑμᾶς τριπτύχοις τυραννίσι
πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ·
475
ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,
κήδη συνάψουσʼ, ἔκ τʼ Ἀθηναίων χθονὸς
Σπάρτης τε Θηβῶν θʼ, ὡς ἀνημμένοι κάλῳς
πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτʼ εὐδαίμονα.
καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δʼ ἡ τύχη
480
νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκʼ ἔχειν,
ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά — δύστηνος φρενῶν.
πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,
Ἅιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
ὤμοι, τίνʼ ὑμῶν πρῶτον ἢ τίνʼ ὕστατον
485
πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος
μέλισσα συνενέγκαιμʼ ἂν ἐκ πάντων γόους,
ἐς ἓν δʼ ἐνεγκοῦσʼ ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
ὦ φίλτατʼ, εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται
490
θνητῶν παρʼ Ἅιδῃ, σοὶ τάδʼ, Ἡράκλεις, λέγω·
θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκνʼ, ὄλλυμαι δʼ ἐγώ,
ἣ πρὶν μακαρία διὰ σʼ ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·
495
κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.
Ἀμφιτρύων
σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι·
ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν
αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν
μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις.
500
καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει.
ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
505
ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
σῴζειν, τὸ δʼ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
ὁρᾶτʼ ἔμʼ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
ὀνομαστὰ πράσσων, καί μʼ ἀφείλεθʼ ἡ τύχη
ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρʼ ἡμέρᾳ μιᾷ.
510
ὁ δʼ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξʼ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ
βέβαιός ἐστι. χαίρετʼ· ἄνδρα γὰρ φίλον
πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε.
σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι·
ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν
αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν
μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις.
500
καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει.
ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
505
ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
σῴζειν, τὸ δʼ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
ὁρᾶτʼ ἔμʼ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
ὀνομαστὰ πράσσων, καί μʼ ἀφείλεθʼ ἡ τύχη
ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρʼ ἡμέρᾳ μιᾷ.
510
ὁ δʼ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξʼ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ
βέβαιός ἐστι. χαίρετʼ· ἄνδρα γὰρ φίλον
πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε.
Μεγάρα
ἔα·
ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατʼ· ἢ τί φῶ;
ἔα·
ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατʼ· ἢ τί φῶ;
Ἀμφιτρύων
οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμʼ ἔχει.
515
οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμʼ ἔχει.
515
Μεγάρα
ὅδʼ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
εἰ μή γʼ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν.
τί φημί; ποῖʼ ὄνειρα κηραίνουσʼ ὁρῶ;
οὐκ ἔσθʼ ὅδʼ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
δεῦρʼ, ὦ τέκνʼ, ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
520
ἴτʼ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτʼ, ἐπεὶ Διὸς
σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθʼ ὅδʼ ὕστερος.
ὅδʼ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
εἰ μή γʼ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν.
τί φημί; ποῖʼ ὄνειρα κηραίνουσʼ ὁρῶ;
οὐκ ἔσθʼ ὅδʼ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
δεῦρʼ, ὦ τέκνʼ, ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
520
ἴτʼ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτʼ, ἐπεὶ Διὸς
σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθʼ ὅδʼ ὕστερος.
Ἡρακλῆς
ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θʼ ἑστίας ἐμῆς,
ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
525
στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας;
φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος;
530
ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θʼ ἑστίας ἐμῆς,
ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
525
στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας;
φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος;
530
Μεγάρα
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν
Ἀμφιτρύων
ὦ φάος μολὼν πατρί
ὦ φάος μολὼν πατρί
Μεγάρα
ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
Ἡρακλῆς
τί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;
τί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;
Μεγάρα
διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·
535
τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·
535
τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
Μεγάρα
τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
Ἡρακλῆς
πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
540
πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
540
Μεγάρα
Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
Ἡρακλῆς
ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
Μεγάρα
στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
Ἡρακλῆς
τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
Μεγάρα
κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
545
κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
545
Ἡρακλῆς
τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
Μεγάρα
μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
Ἡρακλῆς
κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
Μεγάρα
θανάτου τάδʼ ἤδη περιβόλαιʼ ἀνήμμεθα.
θανάτου τάδʼ ἤδη περιβόλαιʼ ἀνήμμεθα.
Ἡρακλῆς
καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετʼ; ὦ τλήμων ἐγώ.
550
καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετʼ; ὦ τλήμων ἐγώ.
550
Μεγάρα
φίλων
γʼ ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντʼ ἠκούομεν.
φίλων
γʼ ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντʼ ἠκούομεν.
Ἡρακλῆς
πόθεν δʼ ἐς ὑμᾶς ἥδʼ ἐσῆλθʼ ἀθυμία;
πόθεν δʼ ἐς ὑμᾶς ἥδʼ ἐσῆλθʼ ἀθυμία;
Μεγάρα
Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.
Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.
Ἡρακλῆς
τί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν;
τί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν;
Μεγάρα
βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους
555
βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους
555
Ἡρακλῆς
κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι;
κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι;
Μεγάρα
αἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.
αἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.
Ἡρακλῆς
οὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
οὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
Μεγάρα
φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;
φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;
Ἡρακλῆς
μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
560
μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
560
Μεγάρα
ἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
ἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
Ἡρακλῆς
οὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
ἐγὼ δέ — νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός —
565
πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν
ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους
κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι·
570
τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι
νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,
Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ
καὶ παισὶ καὶ
γέροντι; χαιρόντων πόνοι· μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε
575
μᾶλλον ἤνυσα. καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ,
εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός, θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί
φήσομεν καλὸν ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην
λέοντί τε Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν
δʼ ἐμῶν τέκνων οὐκ ἐκπονήσω θάνατον;
580
οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε
λέξομαι. δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν
οὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
ἐγὼ δέ — νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός —
565
πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν
ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους
κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι·
570
τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι
νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,
Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ
καὶ παισὶ καὶ
γέροντι; χαιρόντων πόνοι· μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε
575
μᾶλλον ἤνυσα. καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ,
εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός, θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί
φήσομεν καλὸν ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην
λέοντί τε Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν
δʼ ἐμῶν τέκνων οὐκ ἐκπονήσω θάνατον;
580
οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε
λέξομαι. δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν
Χορός
τέκνα, πατέρα τε πρέσβυν τήν
τε κοινωνὸν γάμων. πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς
τέκνα, πατέρα τε πρέσβυν τήν
τε κοινωνὸν γάμων. πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς
Ἀμφιτρύων
φίλοις τʼ εἶναι φίλον τά τʼ ἐχθρὰ
τʼμισεῖν· ἀλλὰ μὴ ʼπείγου λίαν. τί
585
δʼ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; πολλοὺς
φίλοις τʼ εἶναι φίλον τά τʼ ἐχθρὰ
τʼμισεῖν· ἀλλὰ μὴ ʼπείγου λίαν. τί
585
δʼ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; πολλοὺς
Ἡρακλῆς
πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ δοκοῦντας
πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ δοκοῦντας
Ἀμφιτρύων
εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, οἳ στάσιν
ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ἐφʼ ἁρπαγαῖσι
τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις δαπάναισι
590
φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας. ὤφθης
ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα ἐχθροὺς
ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. μέλει
μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις· ὄρνιν
εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, οἳ στάσιν
ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ἐφʼ ἁρπαγαῖσι
τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις δαπάναισι
590
φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας. ὤφθης
ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα ἐχθροὺς
ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. μέλει
μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις· ὄρνιν
Ἡρακλῆς
δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ἔγνων
595
πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα· ὥστʼ
ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. καλῶς
· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν καὶ
δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ἔγνων
595
πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα· ὥστʼ
ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. καλῶς
· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν καὶ
Ἀμφιτρύων
δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν. ἥξει
γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ἕλξων
600
φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ· μένοντι
δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται τῇ τʼ
ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν μὴ πρὶν
ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον
. δράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων. χρόνῳ
605
δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν. ἥξει
γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ἕλξων
600
φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ· μένοντι
δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται τῇ τʼ
ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν μὴ πρὶν
ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον
. δράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων. χρόνῳ
605
Ἡρακλῆς
δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν Ἅιδου Κόρης
τʼ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν
πρῶτα
τʼτοὺς κατὰ στέγας. ἦλθες
γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον; καὶ
δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν Ἅιδου Κόρης
τʼ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν
πρῶτα
τʼτοὺς κατὰ στέγας. ἦλθες
γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον; καὶ
Ἀμφιτρύων
θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. μάχῃ
610
θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. μάχῃ
610
Ἡρακλῆς
κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν; μάχῃ· τὰ μυστῶν
κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν; μάχῃ· τὰ μυστῶν
Ἀμφιτρύων
δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών. ἦ καὶ
δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών. ἦ καὶ
Ἡρακλῆς
κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; Χθονίας
κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; Χθονίας
Ἀμφιτρύων
νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις. οὐδʼ
νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις. οὐδʼ
Ἡρακλῆς
οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω; οὐκ
615
οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω; οὐκ
615
Ἀμφιτρύων
οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος.
οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος.
Ἡρακλῆς
χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί; Θησέα
χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί; Θησέα
Ἀμφιτρύων
κομίζων ἐχρόνισʼ ἐξ Ἅιδου, πάτερ. καὶ
κομίζων ἐχρόνισʼ ἐξ Ἅιδου, πάτερ. καὶ
Ἡρακλῆς
ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος
ἐξοἴχεται πέδον
ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος
ἐξοἴχεται πέδον
Ἀμφιτρύων
; βέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. ἀλλʼ εἶʼ
620
; βέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. ἀλλʼ εἶʼ
620
Ἡρακλῆς
, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί
· καλλίονές τἄρʼ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων πάρεισιν
ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε καὶ νάματʼ
ὄσσων μηκέτʼ ἐξανίετε· σύ τʼ, ὦ
γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ τρόμου
625
τε παῦσαι, καὶ μέθεσθʼ ἐμῶν πέπλων·
οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους. ἆ, οἵδʼ
οὐκ ἀφιᾶσʼ, ἀλλʼ ἀνάπτονται πέπλων
τοσῷδε
μᾶλλον· ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ; ἄξω λαβών
γε τούσδʼ ἐφολκίδας χεροῖν, ναῦς
630
δʼ ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι θεράπευμα
τέκνων. πάντα τἀνθρώπων ἴσα· φιλοῦσι
παῖδας οἵ τʼ ἀμείνονες βροτῶν οἵ τʼ
οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· ἔχουσιν
, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
635
ἔχουσιν, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί
· καλλίονές τἄρʼ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων πάρεισιν
ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε καὶ νάματʼ
ὄσσων μηκέτʼ ἐξανίετε· σύ τʼ, ὦ
γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ τρόμου
625
τε παῦσαι, καὶ μέθεσθʼ ἐμῶν πέπλων·
οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους. ἆ, οἵδʼ
οὐκ ἀφιᾶσʼ, ἀλλʼ ἀνάπτονται πέπλων
τοσῷδε
μᾶλλον· ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ; ἄξω λαβών
γε τούσδʼ ἐφολκίδας χεροῖν, ναῦς
630
δʼ ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι θεράπευμα
τέκνων. πάντα τἀνθρώπων ἴσα· φιλοῦσι
παῖδας οἵ τʼ ἀμείνονες βροτῶν οἵ τʼ
οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· ἔχουσιν
, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
635
ἔχουσιν, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
Heracles. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.