Euripides Ion

Χορός

οὐκ ἔστʼ οὐκ ἔστιν θανάτου

παρατροπὰ μελέᾳ μοι ·

1230

φανερὰ γὰρ φανερὰ τάδʼ ἤδη ,

σπονδᾶς ἐκ Διονύσου ,

βοτρύων θοᾶς ἐχίδνας

σταγόσι μειγνυμένας φόνῳ

φανερὰ θύματα νερτέρων ,

1235

συμφοραὶ μὲν ἐμῷ βίῳ ,

λεύσιμοι δὲ καταφθοραὶ δεσποίνᾳ .

τίνα φυγὰν πτερόεσσαν ἢ

χθονὸς ὑπὸ σκοτίων μυχῶν πορευθῶ ,

θανάτου λεύσιμον ἄταν

1240

ἀποφεύγουσα , τεθρίππων

ὠκιστᾶν χαλᾶν ἐπιβᾶσʼ ,

ἢ πρύμνας ἐπὶ ναῶν ;

Χορός

οὐκ ἔστι λαθεῖν , ὅτε μὴ χρῄζων

θεὸς ἐκκλέπτει .

1245

τί ποτʼ , ὦ μελέα δέσποινα , μένει

ψυχῇ σε παθεῖν ; ἆρα θέλουσαι

δρᾶσαί τι κακὸν τοὺς πέλας αὐταὶ

πεισόμεθʼ , ὥσπερ τὸ δίκαιον ;

Κρέουσα

πρόσπολοι , διωκόμεσθα θανασίμους ἐπὶ σφαγάς ,

1250

Πυθίᾳ ψήφῳ κρατηθεῖσʼ , ἔκδοτος δὲ γίγνομαι .

Χορός

ἴσμεν , ὦ τάλαινα , τὰς σὰς συμφοράς , ἵνʼ εἶ τύχης .

Κρέουσα

ποῖ φύγω δῆτʼ ; ἐκ γὰρ οἴκων προύλαβον μόγις πόδα

μὴ θανεῖν , κλοπῇ δʼ ἀφῖγμαι διαφυγοῦσα πολεμίους .

Χορός

ποῖ δʼ ἂν ἄλλοσʼ ἢ ʼπὶ βωμόν ;

1255

Κρέουσα

καὶ τί μοι πλέον τόδε ;

Χορός

ἱκέτιν οὐ θέμις φονεύειν .

Κρέουσα

τῷ νόμῳ δέ γʼ ὄλλυμαι .

Χορός

χειρία γʼ ἁλοῦσα .

Κρέουσα

καὶ μὴν οἵδʼ ἀγωνισταὶ πικροὶ

δεῦρʼ ἐπείγονται ξιφήρεις .

Χορός

ἵζε νυν πυρᾶς ἔπι .

κἂν θάνῃς γὰρ ἐνθάδʼ οὖσα , τοῖς ἀποκτείνασί σε

προστρόπαιον αἷμα θήσεις · οἰστέον δὲ τὴν τύχην .

1260

Ἴων

ὦ ταυρόμορφον ὄμμα Κηφισοῦ πατρός ,

οἵαν ἔχιδναν τήνδʼ ἔφυσας ἢ πυρὸς

δράκοντʼ ἀναβλέποντα φοινίαν φλόγα ,

ᾗ τόλμα πᾶσʼ ἔνεστιν , οὐδʼ ἥσσων ἔφυ

Γοργοῦς σταλαγμῶν , οἷς ἔμελλέ με κτενεῖν .

1265

λάζυσθʼ , ἵνʼ αὐτῆς τοὺς ἀκηράτους πλόκους

κόμης καταξήνωσι Παρνασοῦ πλάκες ,

ὅθεν πετραῖον ἅλμα δισκηθήσεται .

ἐσθλοῦ δʼ ἔκυρσα δαίμονος , πρὶν ἐς πόλιν

μολεῖν Ἀθηνῶν χὑπὸ μητρυιὰν πεσεῖν .

1270

ἐν συμμάχοις γὰρ ἀνεμετρησάμην φρένας

τὰς σάς , ὅσον μοι πῆμα δυσμενής τʼ ἔφυς ·

ἔσω γὰρ ἄν με περιβαλοῦσα δωμάτων

ἄρδην ἂν ἐξέπεμψας εἰς Ἅιδου δόμους .

ἀλλʼ οὔτε βωμὸς οὔτʼ Ἀπόλλωνος δόμος

1275

σώσει σʼ · ὁ δʼ οἶκτος ὁ σὸς ἐμοὶ κρείσσων πάρα

καὶ μητρὶ τἠμῇ · καὶ γὰρ εἰ τὸ σῶμά μοι

ἄπεστιν αὐτῆς , τοὔνομʼ οὐκ ἄπεστί πω .

ἴδεσθε τὴν πανοῦργον , ἐκ τέχνης τέχνην

οἵαν ἔπλεξε · βωμὸν ἔπτηξεν θεοῦ ,

1280

ὡς οὐ δίκην δώσουσα τῶν εἰργασμένων .

Κρέουσα

ἀπεννέπω σε μὴ κατακτείνειν ἐμὲ

ὑπέρ τʼ ἐμαυτῆς τοῦ θεοῦ θʼ ἵνʼ ἕσταμεν .

Ἴων

τί δʼ ἐστὶ Φοίβῳ σοί τε κοινὸν ἐν μέσῳ ;

Κρέουσα

ἱερὸν τὸ σῶμα τῷ θεῷ δίδωμʼ ἔχειν .

1285

Ἴων

κἄπειτʼ ἔκαινες φαρμάκοις τὸν τοῦ θεοῦ ;

Κρέουσα

ἀλλʼ οὐκέτʼ ἦσθα Λοξίου , πατρὸς δὲ σοῦ .

Ἴων

ἀλλʼ ἐγενόμεσθα πατρός · οὐσίαν λέγω .

Κρέουσα

οὐκοῦν τότʼ ἦσθα · νῦν δʼ ἐγώ , σὺ δʼ οὐκέτι .

Ἴων

οὐκ εὐσεβεῖς γε · τἀμὰ δʼ εὐσεβῆ τότʼ ἦν .

1290

Κρέουσα

ἔκτεινά σʼ ὄντα πολέμιον δόμοις ἐμοῖς .

Ἴων

οὔτοι σὺν ὅπλοις ἦλθον ἐς τὴν σὴν χθόνα .

Κρέουσα

μάλιστα · κἀπίμπρης γʼ Ἐρεχθέως δόμους .

Ἴων

ποίοισι πανοῖς ἢ πυρὸς ποίᾳ φλογί ;

Κρέουσα

ἔμελλες οἰκεῖν τἄμʼ , ἐμοῦ βίᾳ λαβών .

1295

Ἴων

πατρός γε γῆν διδόντος ἣν ἐκτήσατο .

Κρέουσα

τοῖς Αἰόλου δὲ πῶς μετῆν τῶν Παλλάδος ;

Ἴων

ὅπλοισιν αὐτήν , οὐ λόγοις ἐρρύσατο .

Κρέουσα

ἐπίκουρος οἰκήτωρ γʼ ἂν οὐκ εἴη χθονός .

Ἴων

κἄπειτα τοῦ μέλλειν μʼ ἀπέκτεινες φόβῳ ;

1300

Κρέουσα

ὡς μὴ θάνοιμί γʼ , εἰ σὺ μὴ μέλλων τύχοις .

Ἴων

φθονεῖς ἄπαις οὖσʼ , εἰ πατὴρ ἐξηῦρέ με .

Κρέουσα

σὺ τῶν ἀτέκνων δῆτʼ ἀναρπάσεις δόμους ;

Ἴων

ἡμῖν δέ γʼ ἀλλὰ πατρικῆς οὐκ ἦν μέρος ;

Κρέουσα

ὅσʼ ἀσπὶς ἔγχος θʼ · ἥδε σοι παμπησία .

1305

Ἴων

ἔκλειπε βωμὸν καὶ θεηλάτους ἕδρας .

Κρέουσα

τὴν σὴν ὅπου σοι μητέρʼ ἐστὶ νουθέτει .

Ἴων

σὺ δʼ οὐχ ὑφέξεις ζημίαν , κτείνουσʼ ἐμέ ;

Κρέουσα

ἤν γʼ ἐντὸς ἀδύτων τῶνδέ με σφάξαι θέλῃς .

Ἴων

τίς ἡδονή σοι θεοῦ θανεῖν ἐν στέμμασι ;

1310

Κρέουσα

λυπήσομέν τινʼ , ὧν λελυπήμεσθʼ ὕπο .

Ἴων

φεῦ .

δεινόν γε , θνητοῖς τοὺς νόμους ὡς οὐ καλῶς

ἔθηκεν ὁ θεὸς οὐδʼ ἀπὸ γνώμης σοφῆς ·

τοὺς μὲν γὰρ ἀδίκους βωμὸν οὐχ ἵζειν ἐχρῆν ,

ἀλλʼ ἐξελαύνειν · οὐδὲ γὰρ ψαύειν καλὸν

1315

θεῶν πονηρὰν χεῖρα · τοῖσι δʼ ἐνδίκοις —

ἱερὰ καθίζειν , ὅστις ἠδικεῖτʼ , ἐχρῆν ·

καὶ μὴ ʼπὶ ταὐτὸ τοῦτʼ ἰόντʼ ἔχειν ἴσον

τόν τʼ ἐσθλὸν ὄντα τόν τε μὴ θεῶν πάρα .

Προφῆτις

ἐπίσχες , ὦ παῖ · τρίποδα γὰρ χρηστήριον

1320

λιποῦσα θριγκοῦ τοῦδʼ ὑπερβάλλω πόδα

Φοίβου προφῆτις , τρίποδος ἀρχαῖον νόμον

σῴζουσα , πασῶν Δελφίδων ἐξαίρετος .

Ἴων

χαῖρʼ , ὦ φίλη μοι μῆτερ , οὐ τεκοῦσά περ .

Προφῆτις

ἀλλʼ οὖν λεγώμεθʼ · ἡ φάτις δʼ οὔ μοι πικρά .

1325

Ἴων

ἤκουσας ὥς μʼ ἔκτεινεν ἥδε μηχαναῖς ;

Προφῆτις

ἤκουσα · καὶ σὺ δʼ ὠμὸς ὢν ἁμαρτάνεις .

Ἴων

οὐ χρή με τοὺς κτείνοντας ἀνταπολλύναι ;

Προφῆτις

προγονοῖς δάμαρτες δυσμενεῖς ἀεί ποτε .

Ἴων

ἡμεῖς δὲ μητρυιαῖς γε πάσχοντες κακῶς .

1330

Προφῆτις

μὴ ταῦτα · λείπων ἱερὰ καὶ στείχων πάτραν

Ἴων

τί δή με δρᾶσαι νουθετούμενον χρεών ;

Προφῆτις

καθαρὸς Ἀθήνας ἔλθʼ ὑπʼ οἰωνῶν καλῶν .

Ἴων

καθαρὸς ἅπας τοι πολεμίους ὃς ἂν κτάνῃ .

Προφῆτις

μὴ σύ γε · παρʼ ἡμῶν δʼ ἔκλαβʼ οὓς ἔχω λόγους .

1335

Ἴων

λέγοις ἄν · εὔνους δʼ οὖσʼ ἐρεῖς ὅσʼ ἂν λέγῃς .

Προφῆτις

ὁρᾷς τόδʼ ἄγγος χερὸς ὑπʼ ἀγκάλαις ἐμαῖς ;

Ἴων

ὁρῶ παλαιὰν ἀντίπηγʼ ἐν στέμμασιν .

Προφῆτις

ἐν τῇδέ σʼ ἔλαβον νεόγονον βρέφος ποτέ .

Ἴων

τί φῄς ; ὁ μῦθος εἰσενήνεκται νέος .

1340

Προφῆτις

σιγῇ γὰρ εἶχον αὐτά · νῦν δὲ δείκνυμεν .

Ἴων

πῶς οὖν ἔκρυπτες τόδε λαβοῦσʼ ἡμᾶς πάλαι ;

Προφῆτις

ὁ θεός σʼ ἐβούλετʼ ἐν δόμοις ἔχειν λάτριν .

Ἴων

νῦν δʼ οὐχὶ χρῄζει ; τῷ τόδε γνῶναί με χρή ;

Προφῆτις

πατέρα κατειπὼν τῆσδέ σʼ ἐκπέμπει χθονός .

1345

Ἴων

σὺ δʼ ἐκ κελευσμῶν ἢ πόθεν σῴζεις τάδε ;

Προφῆτις

ἐνθύμιόν μοι τότε τίθησι Λοξίας

Ἴων

τί χρῆμα δρᾶσαι ; λέγε , πέραινε σοὺς λόγους .

Προφῆτις

σῶσαι τόδʼ εὕρημʼ ἐς τὸν ὄντα νῦν χρόνον .

Ἴων

ἔχει δέ μοι τί κέρδος ἢ τίνα βλάβην ;

1350

Προφῆτις

κέκρυπται σπάργαν ʼ οἷς ἐνῆσθα σύ .

Ἴων

τάδʼ ἡμῖν ἐκφέρεις ζητήματα ;

Προφῆτις

γʼ ὁ δαίμων βούλεται · πάροιθε δʼ οὔ .

Ἴων

μακαρίων μοι φασμάτων ἥδʼ ἡμέρα .

Προφῆτις

νυν αὐτὰ τὴν τεκοῦσαν ἐκπόνει .

1355

Ἴων

γʼ ἐπελθὼν Ἀσιάδʼ Εὐρώπης θʼ ὅρους .

Προφῆτις

τάδʼ αὐτός . τοῦ θεοῦ δʼ ἕκατί σε

τʼ , ὦ παῖ , καὶ τάδʼ ἀποδίδωμί σοι ,

κεῖνος ἀκέλευστόν μʼ ἐβουλήθη λαβεῖν

θʼ · ὅτου δʼ ἐβούλεθʼ οὕνεκʼ , οὐκ ἔχω λέγειν . .

1360

δὲ θνητῶν οὔτις ἀνθρώπων τάδε

ἡμᾶς , οὐδʼ ἵνʼ ἦν κεκρυμμένα .

χαῖρʼ · ἴσον γάρ σʼ ὡς τεκοῦσʼ ἀσπάζομαι .

δʼ ὅθεν σὴν μητέρα ζητεῖν σε χρή ·

μὲν εἴ τις Δελφίδων τεκοῦσά σε

1365

τούσδε ναοὺς ἐξέθηκε παρθένος ,

δʼ εἴ τις Ἑλλάς . — ἐξ ἡμῶν δʼ ἔχεις

Φοίβου θʼ , ὃς μετέσχε τῆς τύχης .

Ἴων

φεῦ · κατʼ ὄσσων ὡς ὑγρὸν βάλλω δάκρυ ,

τὸν νοῦν δούς , ὅθʼ ἡ τεκοῦσά με

1370

νυμφευθεῖσʼ ἀπημπόλα λάθρα

μαστὸν οὐκ ὑπέσχεν · ἀλλʼ ἀνώνυμος

θεοῦ μελάθροις εἶχον οἰκέτην βίον .

τοῦ θεοῦ μὲν χρηστά , τοῦ δὲ δαίμονος

· χρόνον γὰρ ὅν με χρῆν ἐν ἀγκάλαις

1375

τρυφῆσαι καί τι τερφθῆναι βίου ,

φιλτάτης μητρὸς τροφῆς .

δὲ χἡ τεκοῦσά μʼ · ὡς ταὐτὸν πάθος

, παιδὸς ἀπολέσασα χαρμονάς .

νῦν λαβὼν τήνδʼ ἀντίπηγʼ οἴσω θεῷ

1380

, ἵνʼ εὕρω μηδὲν ὧν οὐ βούλομαι .

γάρ με δούλη τυγχάνει τεκοῦσά τις ,

κάκιον μητέρʼ ἢ σιγῶντʼ ἐᾶν .

Φοῖβε , ναοῖς ἀνατίθημι τήνδε σοῖς καίτοι

τί πάσχω ; τοῦ θεοῦ προθυμίᾳ

1385

, τὰ μητρὸς σύμβολʼ ὃς σέσωκέ μοι .

τάδʼ ἐστὶ καὶ τολμητέον ·

γὰρ πεπρωμένʼ οὐχ ὑπερβαίην ποτʼ ἄν .

στέμμαθʼ ἱερά , τί ποτέ μοι κεκεύθατε ,

σύνδεθʼ , οἷσι τἄμʼ ἐφρουρήθη φίλα ;

1390

περίπτυγμʼ ἀντίπηγος εὐκύκλου

οὐ γεγήρακʼ ἔκ τινος θεηλάτου ,

τʼ ἄπεστι πλεγμάτων · ὁ δʼ ἐν μέσῳ

πολὺς δὴ τοῖσδε θησαυρίσμασιν .

Κρέουσα

δῆτα φάσμα τῶν ἀνελπίστων ὁρῶ ;

1395

Ἴων

σύ · πολλὰ καὶ πάροιθεν οἶσθά μοι οὐκ

Κρέουσα

ἐν σιωπῇ τἀμά · μή με νουθέτει .

γὰρ ἄγγος οὗ ʼξέθηκʼ ἐγώ ποτε σέ

γʼ , ὦ τέκνον μοι , βρέφος ἔτʼ ὄντα νήπιον ,

ἐς ἄντρα καὶ Μακρὰς πετρηρεφεῖς .

1400

δὲ βωμὸν τόνδε , κεἰ θανεῖν με χρή .

Ἴων

τήνδε · θεομανὴς γὰρ ἥλατο

λιποῦσα ξόανα · δεῖτε δʼ ὠλένας .

Κρέουσα

οὐ λήγοιτʼ ἄν · ὡς ἀνθέξομαι

τῆσδε καὶ σοῦ τῶν τε σῶν κεκρυμμένων .

1405

Ἴων

οὐχὶ δεινά ; ῥυσιάζομαι λόγῳ .

Κρέουσα

, ἀλλὰ σοῖς φίλοισιν εὑρίσκῃ φίλος .

Ἴων

φίλος σός ; κᾆτά μʼ ἔκτεινες λάθρα ;

Κρέουσα

γʼ , εἰ τόδʼ ἐστὶ τοῖς τεκοῦσι φίλτατον .

Ἴων

πλέκουσα . — λήψομαί σʼ ἐγὼ καλῶς .

1410

Κρέουσα

τοῦθʼ ἱκοίμην , τοῦδε τοξεύω , τέκνον .

Ἴων

τόδʼ ἄγγος ἢ στέγει πλήρωμά τι ;

Κρέουσα

γʼ ἔνδυθʼ , οἷσί σʼ ἐξέθηκʼ ἐγώ ποτε .

Ἴων

τοὔνομʼ αὐτῶν ἐξερεῖς πρὶν εἰσιδεῖν ;

Κρέουσα

μὴ φράσω γε , κατθανεῖν ὑφίσταμαι .

1415

Ἴων

· ὡς ἔχει τι δεινὸν ἥ γε τόλμα σου .

Κρέουσα

· ὃ παῖς ποτʼ οὖσʼ ὕφασμʼ ὕφην ʼ ἐγὼ ποῖόν

Ἴων

τι ; πολλὰ παρθένων ὑφάσματα .

Κρέουσα

τέλεον , οἷον δʼ ἐκδίδαγμα κερκίδος .

Ἴων

ἔχον τίνʼ ; ὥς με μὴ ταύτῃ λάβῃς .

1420

Κρέουσα

μὲν ἐν μέσοισιν ἠτρίοις πέπλων .

Ἴων

Ζεῦ , τίς ἡμᾶς ἐκκυνηγετεῖ πότμος ;

Κρέουσα

δʼ ὄφεσιν αἰγίδος τρόπον .

Ἴων

·

ἔσθʼ ὕφασμα , θέσφαθʼ ὡς εὑρίσκομεν .

Κρέουσα

χρόνιον ἱστῶν παρθένευμα τῶν ἐμῶν .

1425

Ἴων

τι πρὸς τῷδʼ , ἢ μόνῳ τῷδʼ εὐτυχεῖς ;

Κρέουσα

· ἀρχαῖόν τι παγχρύσῳ γένει

Ἀθάνας , ἣ τέκνʼ ἐντρέφειν λέγει Ἐριχθονίου

γε τοῦ πάλαι μιμήματα .

Ἴων

δρᾶν , τί χρῆσθαι , φράζε μοι , χρυσώματι ;

1430

Κρέουσα

παιδὶ νεογόνῳ φέρειν , τέκνον .

Ἴων

οἵδε · τὸ δὲ τρίτον ποθῶ μαθεῖν .

Κρέουσα

ἐλαίας ἀμφέθηκά σοι τότε ,

πρῶτʼ Ἀθάνα σκόπελον εἰσηνέγκατο ,

, εἴπερ ἔστιν , οὔποτʼ ἐκλείπει χλόην ,

1435

δʼ , ἐλαίας ἐξ ἀκηράτου γεγώς .

Ἴων

φιλτάτη μοι μῆτερ , ἄσμενός σʼ ἰδὼν

ἀσμένας πέπτωκα σὰς παρηίδας .

Κρέουσα

τέκνον , ὦ φῶς μητρὶ κρεῖσσον ἡλίου — συγγνώσεται

γὰρ ὁ θεός — ἐν χεροῖν σʼ ἔχω ,

1440

εὕρημʼ , ὃν κατὰ γᾶς ἐνέρων

μετὰ Περσεφόνας τʼ ἐδόκουν ναίειν .

Ἴων

, ὦ φίλη μοι μῆτερ , ἐν χεροῖν σέθεν

κατθανών τε κοὐ θανὼν φαντάζομαι .

Κρέουσα

ἰώ , λαμπρᾶς αἰθέρος ἀμπτυχαί ,

1445

αὐδὰν ἀύσω ,

; πόθεν μοι

ἀδόκητος ἡδονά ; πόθεν

χαράν ;

Ἴων

γενέσθαι πάντα μᾶλλον ἄν ποτε ,

1450

, παρέστη τῶνδʼ , ὅπως σός εἰμʼ ἐγώ .

Κρέουσα

φόβῳ τρέμω .

Ἴων

οὐκ ἔχειν μʼ ἔχουσα ;

Κρέουσα

γὰρ ἐλπίδας

πρόσω .

γύναι , πόθεν πόθεν ἔλαβες ἐμὸν

ἐς ἀγκάλας ;

ἀνὰ χεῖρα δόμον ἔβα Λοξίου ;

1455

Ἴων

τόδʼ · ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχης

, ὡς τὰ πρόσθε δυστυχῆ .

Κρέουσα

, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύῃ ,

δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζῃ ·

δὲ γενειάσιν παρὰ σέθεν πνέω

1460

τυχοῦσʼ ἡδονᾶς .

Ἴων

λέγουσα καὶ τὸ σὸν κοινῶς λέγεις .

Κρέουσα

οὐκέτʼ ἐσμὲν οὐδʼ ἄτεκνοι ·

ἑστιοῦται , γᾶ δʼ ἔχει τυράννους ·

δʼ Ἐρεχθεύς ,

1465

τε γηγενέτας δόμος οὐκέτι νύκτα δέρκεται ,

δʼ ἀναβλέπει λαμπάσιν .

Ἴων

, παρών μοι καὶ πατὴρ μετασχέτω

ἡδονῆς τῆσδʼ ἧς ἔδωχʼ ὑμῖν ἐγώ .

Κρέουσα

τέκνον ,

1470

φῄς ; οἷον οἷον ἀνελέγχομαι .

Ἴων

εἶπας ;

Κρέουσα

γέγονας , ἄλλοθεν .

Ἴων

· νόθον με παρθένευμʼ ἔτικτε σόν ;

Κρέουσα

ὑπὸ λαμπάδων οὐδὲ χορευμάτων

ἐμός ,

1475

, ἔτικτε σὸν κάρα .

Ἴων

· πέφυκα δυσγενής . μῆτερ , πόθεν ;

Κρέουσα

Γοργοφόνα τί

Ἴων

τοῦτʼ ἔλεξας ;

Κρέουσα

σκοπέλοις ἐπʼ ἐμοῖς

ἐλαιοφυῆ πάγον

1480

λέγεις

Ἴων

μοι δόλια κοὐ σαφῆ τάδε .

Κρέουσα

ἀηδόνιον πέτραν

τί

Ἴων

Φοῖβον αὐδᾷς ;

Κρέουσα

λέχος ηὐνάσθην λέγʼ

Ἴων

· ὡς ἐρεῖς τι κεδνὸν εὐτυχές τέ μοι .

1485

Κρέουσα

δέ σε μηνὸς ἐν

κρύφιον ὠδῖνʼ ἔτεκον Φοίβῳ .

Ἴων

φίλτατʼ εἰποῦσʼ , εἰ λέγεις ἐτήτυμα .

Κρέουσα

δʼ ἐμᾶς λάθρα λάθραματέρος

ʼ ἀμφίβολά σοι τάδʼ ἐνῆψα , κερ-

1490

ἐμᾶς πλάνους .

δʼ οὐκ ἐπέσχον , οὐδὲ μαστῷ

ματρὸς οὐδὲ λουτρὰ χειροῖν ,

δʼ ἄντρον ἔρημον οἰωνῶν

φόνευμα θοίναμά τʼ εἰς

1495

ἐκβάλλῃ .

Ἴων

δεινὰ τλᾶσα μῆτερ .

Κρέουσα

φόβῳ , τέκνον ,

σὰν

ψυχάν ·

σʼ ἄκουσʼ .

1500

Ἴων

ἐμοῦ τʼ οὐχ ὅσιʼ ἔθνῃσκες .

Κρέουσα

· δειναὶ μὲν τότε τύχαι ,

δὲ καὶ τάδʼ · ἑλισσόμεσθʼ ἐκεῖθεν

δυστυχίαισιν εὐτυχίαις τε πάλιν ,

1505

δὲ πνεύματα .

· τὰ πάροιθεν ἅλις κακά · νῦν δὲ

τις οὖρος ἐκ κακῶν , ὦ παῖ .

Χορός

δοκείτω μηδὲν ἀνθρώπων ποτὲ

1510

εἶναι πρὸς τὰ τυγχάνοντα νῦν .

Ἴων

μεταβαλοῦσα μυρίους ἤδη βροτῶν

δυστυχῆσαι καὖθις αὖ πρᾶξαι καλῶς ,

, παρʼ οἵαν ἤλθομεν στάθμην βίου

φονεῦσαι καὶ παθεῖν ἀνάξια .

1515

·

ἐν φαενναῖς ἡλίου περιπτυχαῖς

πάντα τάδε καθʼ ἡμέραν μαθεῖν ;

μὲν οὖν σʼ εὕρημα , μῆτερ , ηὕρομεν ,

τὸ γένος οὐδὲν μεμπτόν , ὡς ἡμῖν , τόδε ·

δʼ ἄλλα πρὸς σὲ βούλομαι μόνην φράσαι .

1520

ἔλθʼ · ἐς οὖς γὰρ τοὺς λόγους εἰπεῖν θέλω

περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον .

σύ , μῆτερ · μὴ σφαλεῖσʼ ἃ παρθένοις

νοσήματʼ ἐς κρυπτοὺς γάμους ,

τῷ θεῷ προστίθης τὴν αἰτίαν ,

1525

τοὐμὸν αἰσχρὸν ἀποφυγεῖν πειρωμένη ,

τεκεῖν με φῄς , τεκοῦσʼ οὐκ ἐκ θεοῦ ;

Κρέουσα

τὴν παρασπίζουσαν ἅρμασίν ποτε

Ἀθηνᾶν Ζηνὶ γηγενεῖς ἔπι ,

ἔστιν ὅστις σοι πατὴρ θνητῶν , τέκνον ,

1530

ὅσπερ ἐξέθρεψε , Λοξίας ἄναξ .

Ἴων

οὖν τὸν αὑτοῦ παῖδʼ ἔδωκʼ ἄλλῳ πατρὶ

τέ φησι παῖδά μʼ ἐκπεφυκέναι ;

Κρέουσα

μὲν οὐχί , δωρεῖται δέ σε

γεγῶτα · καὶ γὰρ ἂν φίλος φίλῳ

1535

τὸν αὑτοῦ παῖδα δεσπότην δόμων .

Ἴων

θεὸς ἀληθὴς ἢ μάτην μαντεύεται ,

ταράσσει , μῆτερ , εἰκότως φρένα .

Κρέουσα

δή νυν ἅμʼ ἐσῆλθεν , ὦ τέκνον ·

σε Λοξίας ἐς εὐγενῆ

1540

καθίζει · τοῦ θεοῦ δὲ λεγόμενος ,

ἔσχες ἄν ποτʼ οὔτε παγκλήρους δόμους

ὄνομα πατρός . πῶς γάρ , οὗ γʼ ἐγὼ γάμους

αὐτὴ καί σʼ ἀπέκτεινον λάθρα ;

δʼ ὠφελῶν σε προστίθησʼ ἄλλῳ πατρί .

1545

Ἴων

ὧδε φαύλως αὔτʼ ἐγὼ μετέρχομαι ,

ἱστορήσω Φοῖβον εἰσελθὼν δόμους ,

εἰμὶ θνητοῦ πατρὸς εἴτε Λοξίου .

· τίς οἴκων θυοδόκων ὑπερτελὴς

πρόσωπον ἐκφαίνει θεῶν ;

1550

, ὦ τεκοῦσα , μὴ τὰ δαιμόνων

— εἰ μὴ καιρός ἐσθʼ ἡμᾶς ὁρᾶν .

Ἀθήνα

φεύγετʼ · οὐ γὰρ πολεμίαν με φεύγετε ,

ἔν τʼ Ἀθήναις κἀνθάδʼ οὖσαν εὐμενῆ .

δὲ σῆς ἀφικόμην χθονὸς

1555

, δρόμῳ σπεύσασʼ Ἀπόλλωνος πάρα ,

ἐς μὲν ὄψιν σφῷν μολεῖν οὐκ ἠξίου ,

τῶν πάροιθε μέμψις ἐς μέσον μόλῃ ,

δὲ πέμπει τοὺς λόγους ὑμῖν φράσαι ·

ἥδε τίκτει σʼ ἐξ Ἀπόλλωνος πατρός ,

1560

δʼ οἷς ἔδωκεν , οὐ φύσασί σε ,

ὡς νομίζῃ ʼς οἶκον εὐγενέστατον .

δʼ ἀνεῴχθη πρᾶγμα μηνυθὲν τόδε ,

σε δείσας μητρὸς ἐκ βουλευμάτων

τήνδε πρὸς σοῦ , μηχαναῖς ἐρρύσατο .

1565

δʼ αὐτὰ διασιωπήσας ἄναξ

ταῖς Ἀθήναις γνωριεῖν ταύτην τε σήν ,

θʼ ὡς πέφυκας τῆσδε καὶ Φοίβου πατρός .

ὡς περαίνω πρᾶγμα , καὶ χρησμοὺς θεοῦ ,

οἷσιν ἔζευξʼ ἅρματʼ , εἰσακούσατον .

1570

τόνδε παῖδα Κεκροπίαν χθόνα

, Κρέουσα , κἀς θρόνους τυραννικοὺς

. ἐκ γὰρ τῶν Ἐρεχθέως γεγὼς

ἄρχειν τῆς γʼ ἐμῆς ὅδε χθονός ,

τʼ ἀνʼ Ἑλλάδʼ εὐκλεής . οἱ τοῦδε γὰρ

1575

γενόμενοι τέσσαρες ῥίζης μιᾶς

γῆς κἀπιφυλίου χθονὸς

ἔσονται , σκόπελον οἳ ναίουσʼ ἐμόν .

μὲν ἔσται πρῶτος · εἶτα δεύτερος

Ἀργαδῆς τʼ , ἐμῆς τʼ ἀπʼ αἰγίδος

1580

ἕξουσʼ Αἰγικορῆς . οἱ τῶνδε δʼ αὖ

γενόμενοι σὺν χρόνῳ πεπρωμένῳ

ἐποικήσουσι νησαίας πόλεις

τε παράλους , ὃ σθένος τἠμῇ χθονὶ

· ἀντίπορθμα δʼ ἠπείροιν δυοῖν

1585

κατοικήσουσιν , Ἀσιάδος τε γῆς

τε · τοῦδε δʼ ὀνόματος χάριν

ὀνομασθέντες ἕξουσιν κλέος .

δὲ καὶ σοὶ γίγνεται κοινὸν γένος ,

μέν , ἔνθεν Δωρὶς ὑμνηθήσεται

1590

κατʼ αἶαν Πελοπίαν · ὁ δεύτερος

, ὃς γῆς παραλίας Ῥίου πέλας

ἔσται , κἀπισημανθήσεται

κεκλῆσθαι λαὸς ὄνομʼ ἐπώνυμος .

δʼ Ἀπόλλων πάντʼ ἔπραξε · πρῶτα μὲν

1595

λοχεύει σʼ , ὥστε μὴ γνῶναι φίλους ·

δʼ ἔτικτες τόνδε παῖδα κἀπέθου

σπαργάνοισιν , ἁρπάσαντʼ ἐς ἀγκάλας

κελεύει δεῦρο πορθμεῦσαι βρέφος ,

τʼ οὐδʼ εἴασεν ἐκπνεῦσαι βίον .

1600

οὖν σιώπα , παῖς ὅδʼ ὡς πέφυκε σός ,

ἡ δόκησις Ξοῦθον ἡδέως ἔχῃ ,

τʼ αὖ τὰ σαυτῆς ἀγάθʼ ἔχουσʼ ἴῃς , γύναι .

χαίρετʼ · ἐκ γὰρ τῆσδʼ ἀναψυχῆς πόνων

ὑμῖν πότμον ἐξαγγέλλομαι .

1605

Ἴων

Διὸς Παλλὰς μεγίστου θύγατερ , οὐκ ἀπιστίᾳ

λόγους ἐδεξάμεσθα · πείθομαι δʼ εἶναι πατρὸς

καὶ τῆσδε . — καὶ πρὶν τοῦτο δʼ οὐκ ἄπιστον ἦν .

Κρέουσα

νῦν ἄκουσον · αἰνῶ Φοῖβον οὐκ αἰνοῦσα πρίν ,

οὗ ποτʼ ἠμέλησε παιδὸς ἀποδίδωσί μοι .

1610

δʼ εὐωποὶ πύλαι μοι καὶ θεοῦ χρηστήρια ,

πάροιθεν ὄντα . νῦν δὲ καὶ ῥόπτρων χέρας

ἐκκρημνάμεσθα καὶ προσεννέπω πύλας .

Ἀθήνα

οὕνεκʼ εὐλογεῖς θεὸν μεταβαλοῦσʼ · ἀεὶ γὰρ οὖν

μὲν τὰ τῶν θεῶν πως , ἐς τέλος δʼ οὐκ ἀσθενῆ .

1615

Κρέουσα

τέκνον , στείχωμεν οἴκους .

Ἀθήνα

, ἕψομαι δʼ ἐγώ .

Κρέουσα

γʼ ἡμῶν ὁδουρός .

Ἀθήνα

φιλοῦσά γε πτόλιν .

Κρέουσα

θρόνους δʼ ἵζου παλαιούς .

Ἴων

τὸ κτῆμά μοι .

Χορός

Διὸς Λητοῦς τʼ Ἄπολλον , χαῖρʼ · ὅτῳ δʼ ἐλαύνεται

οἶκος , σέβοντα δαίμονας θαρσεῖν χρεών ·

1620

τέλος γὰρ οἱ μὲν ἐσθλοὶ τυγχάνουσιν ἀξίων ,

κακοὶ δʼ , ὥσπερ πεφύκασʼ , οὔποτʼ εὖ πράξειαν ἄν .