Ἴων
γενναιότης σοι, καὶ τρόπων τεκμήριον
τὸ σχῆμʼ ἔχεις τόδʼ, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι.
γνοίη δʼ ἂν ὡς τὰ πολλά γʼ ἀνθρώπου πέρι
τὸ σχῆμʼ ἰδών τις εἰ πέφυκεν εὐγενής.
240
ἔα·
ἀλλʼ ἐξέπληξάς μʼ, ὄμμα συγκλῄσασα σὸν
δακρύοις θʼ ὑγράνασʼ εὐγενῆ παρηίδα,
ὡς εἶδες ἁγνὰ Λοξίου χρηστήρια.
τί ποτε μερίμνης ἐς τόδʼ ἦλθες, ὦ γύναι;
ὃ πάντες ἄλλοι γύαλα λεύσσοντες θεοῦ
245
χαίρουσιν, ἐνταῦθʼ ὄμμα σὸν δακρυρροεῖ;
γενναιότης σοι, καὶ τρόπων τεκμήριον
τὸ σχῆμʼ ἔχεις τόδʼ, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι.
γνοίη δʼ ἂν ὡς τὰ πολλά γʼ ἀνθρώπου πέρι
τὸ σχῆμʼ ἰδών τις εἰ πέφυκεν εὐγενής.
240
ἔα·
ἀλλʼ ἐξέπληξάς μʼ, ὄμμα συγκλῄσασα σὸν
δακρύοις θʼ ὑγράνασʼ εὐγενῆ παρηίδα,
ὡς εἶδες ἁγνὰ Λοξίου χρηστήρια.
τί ποτε μερίμνης ἐς τόδʼ ἦλθες, ὦ γύναι;
ὃ πάντες ἄλλοι γύαλα λεύσσοντες θεοῦ
245
χαίρουσιν, ἐνταῦθʼ ὄμμα σὸν δακρυρροεῖ;
Κρέουσα
ὦ ξένε, τὸ μὲν σὸν οὐκ ἀπαιδεύτως ἔχει
ἐς θαύματʼ ἐλθεῖν δακρύων ἐμῶν πέρι·
ἐγὼ δʼ ἰδοῦσα τούσδʼ Ἀπόλλωνος δόμους
μνήμην παλαιὰν ἀνεμετρησάμην τινά·
250
οἴκοι δὲ τὸν νοῦν ἔσχον ἐνθάδʼ οὖσά που.
ὦ τλήμονες γυναῖκες· ὦ τολμήματα
θεῶν. τί δῆτα; ποῖ δίκην ἀνοίσομεν,
εἰ τῶν κρατούντων ἀδικίαις ὀλούμεθα;
ὦ ξένε, τὸ μὲν σὸν οὐκ ἀπαιδεύτως ἔχει
ἐς θαύματʼ ἐλθεῖν δακρύων ἐμῶν πέρι·
ἐγὼ δʼ ἰδοῦσα τούσδʼ Ἀπόλλωνος δόμους
μνήμην παλαιὰν ἀνεμετρησάμην τινά·
250
οἴκοι δὲ τὸν νοῦν ἔσχον ἐνθάδʼ οὖσά που.
ὦ τλήμονες γυναῖκες· ὦ τολμήματα
θεῶν. τί δῆτα; ποῖ δίκην ἀνοίσομεν,
εἰ τῶν κρατούντων ἀδικίαις ὀλούμεθα;
Ἴων
τί χρῆμʼ ἀνερμήνευτα δυσθυμῇ, γύναι;
255
τί χρῆμʼ ἀνερμήνευτα δυσθυμῇ, γύναι;
255
Κρέουσα
οὐδέν· μεθῆκα τόξα· τἀπὶ τῷδε δὲ
ἐγώ τε σιγῶ, καὶ σὺ μὴ φρόντιζʼ ἔτι.
οὐδέν· μεθῆκα τόξα· τἀπὶ τῷδε δὲ
ἐγώ τε σιγῶ, καὶ σὺ μὴ φρόντιζʼ ἔτι.
Ἴων
τίς δʼ εἶ; πόθεν γῆς ἦλθες; ἐκ ποίας πάτρας
πέφυκας; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶς χρεών;
τίς δʼ εἶ; πόθεν γῆς ἦλθες; ἐκ ποίας πάτρας
πέφυκας; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶς χρεών;
Κρέουσα
Κρέουσα μέν μοι τοὔνομʼ, ἐκ δʼ Ἐρεχθέως
260
πέφυκα, πατρὶς γῆ δʼ Ἀθηναίων πόλις.
Κρέουσα μέν μοι τοὔνομʼ, ἐκ δʼ Ἐρεχθέως
260
πέφυκα, πατρὶς γῆ δʼ Ἀθηναίων πόλις.
Ἴων
ὦ κλεινὸν οἰκοῦσʼ ἄστυ γενναίων τʼ ἄπο
τραφεῖσα πατέρων, ὥς σε θαυμάζω, γύναι.
ὦ κλεινὸν οἰκοῦσʼ ἄστυ γενναίων τʼ ἄπο
τραφεῖσα πατέρων, ὥς σε θαυμάζω, γύναι.
Κρέουσα
τοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν, ὦ ξένʼ, οὐ πέρα.
τοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν, ὦ ξένʼ, οὐ πέρα.
Ἴων
πρὸς θεῶν ἀληθῶς, ὡς μεμύθευται βροτοῖς
;
265
πρὸς θεῶν ἀληθῶς, ὡς μεμύθευται βροτοῖς
;
265
Κρέουσα
χρῆμʼ ἐρωτᾷς, ὦ ξένʼ, ἐκμαθεῖν θέλων;
χρῆμʼ ἐρωτᾷς, ὦ ξένʼ, ἐκμαθεῖν θέλων;
Ἴων
γῆς πατρός σου πρόγονος ἔβλαστεν πατήρ;
γῆς πατρός σου πρόγονος ἔβλαστεν πατήρ;
Κρέουσα
γε· τὸ δὲ γένος μʼ οὐκ ὠφελεῖ.
γε· τὸ δὲ γένος μʼ οὐκ ὠφελεῖ.
Ἴων
καί σφʼ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο;
καί σφʼ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο;
Κρέουσα
παρθένους γε χεῖρας, οὐ τεκοῦσά νιν.
270
παρθένους γε χεῖρας, οὐ τεκοῦσά νιν.
270
Ἴων
δʼ, ὥσπερ ἐν γραφῇ νομίζεται ;
Κέκροπός
δʼ, ὥσπερ ἐν γραφῇ νομίζεται ;
Κέκροπός
Κρέουσα
γε σῴζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον. ἤκουσα
γε σῴζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον. ἤκουσα
Ἴων
λῦσαι παρθένους τεῦχος θεᾶς. τοιγὰρ
λῦσαι παρθένους τεῦχος θεᾶς. τοιγὰρ
Κρέουσα
θανοῦσαι σκόπελον ᾕμαξαν πέτρας. εἶἑν
θανοῦσαι σκόπελον ᾕμαξαν πέτρας. εἶἑν
Ἴων
· τί
275
δαὶ τόδʼ; ἆρʼ ἀληθὲς ἢ μάτην λόγος τί
· τί
275
δαὶ τόδʼ; ἆρʼ ἀληθὲς ἢ μάτην λόγος τί
Κρέουσα
χρῆμʼ ἐρωτᾷς; καὶ γὰρ οὐ κάμνω σχολῇ. πατὴρ
χρῆμʼ ἐρωτᾷς; καὶ γὰρ οὐ κάμνω σχολῇ. πατὴρ
Ἴων
Ἐρεχθεὺς σὰς ἔθυσε συγγόνους; ἔτλη
Ἐρεχθεὺς σὰς ἔθυσε συγγόνους; ἔτλη
Κρέουσα
πρὸ γαίας σφάγια παρθένους κτανεῖν. σὺ
πρὸ γαίας σφάγια παρθένους κτανεῖν. σὺ
Ἴων
δʼ ἐξεσώθης πῶς κασιγνήτων μόνη; βρέφος
δʼ ἐξεσώθης πῶς κασιγνήτων μόνη; βρέφος
Κρέουσα
νεογνὸν μητρὸς ἦν ἐν ἀγκάλαις. πατέρα
280
νεογνὸν μητρὸς ἦν ἐν ἀγκάλαις. πατέρα
280
Ἴων
δʼ ἀληθῶς χάσμα σὸν κρύπτει χθονός; πληγαὶ
δʼ ἀληθῶς χάσμα σὸν κρύπτει χθονός; πληγαὶ
Κρέουσα
τριαίνης ποντίου σφʼ ἀπώλεσαν. Μακραὶ
τριαίνης ποντίου σφʼ ἀπώλεσαν. Μακραὶ
Ἴων
δὲ χῶρός ἐστʼ ἐκεῖ κεκλημένος; τί
δὲ χῶρός ἐστʼ ἐκεῖ κεκλημένος; τί
Κρέουσα
δʼ ἱστορεῖς τόδʼ; ὥς μʼ ἀνέμνησάς τινος. τιμᾷ
δʼ ἱστορεῖς τόδʼ; ὥς μʼ ἀνέμνησάς τινος. τιμᾷ
Ἴων
σφε Πύθιος ἀστραπαί τε Πύθιαι. τιμᾶ
285
σφε Πύθιος ἀστραπαί τε Πύθιαι. τιμᾶ
285
Κρέουσα
τιμᾶ· ὡς μήποτʼ ὤφελόν σφʼ ἰδεῖν. τί
τιμᾶ· ὡς μήποτʼ ὤφελόν σφʼ ἰδεῖν. τί
Ἴων
δὲ στυγεῖς σὺ τοῦ θεοῦ τὰ φίλτατα; οὐδέν
δὲ στυγεῖς σὺ τοῦ θεοῦ τὰ φίλτατα; οὐδέν
Κρέουσα
· ξύνοιδʼ ἄντροισιν αἰσχύνην τινά. πόσις
· ξύνοιδʼ ἄντροισιν αἰσχύνην τινά. πόσις
Ἴων
δὲ τίς σʼ ἔγημʼ Ἀθηναίων, γύναι; οὐκ
δὲ τίς σʼ ἔγημʼ Ἀθηναίων, γύναι; οὐκ
Κρέουσα
ἀστός, ἀλλʼ ἐπακτὸς ἐξ ἄλλης χθονός. τίς
290
ἀστός, ἀλλʼ ἐπακτὸς ἐξ ἄλλης χθονός. τίς
290
Ἴων
; εὐγενῆ νιν δεῖ πεφυκέναι τινά. Ξοῦθος
; εὐγενῆ νιν δεῖ πεφυκέναι τινά. Ξοῦθος
Κρέουσα
, πεφυκὼς Αἰόλου Διός τʼ ἄπο. καὶ
, πεφυκὼς Αἰόλου Διός τʼ ἄπο. καὶ
Ἴων
πῶς ξένος σʼ ὢν ἔσχεν οὖσαν ἐγγενῆ; Εὔβοιʼ
πῶς ξένος σʼ ὢν ἔσχεν οὖσαν ἐγγενῆ; Εὔβοιʼ
Κρέουσα
Ἀθήναις ἔστι τις γείτων πόλις ὅροις
Ἀθήναις ἔστι τις γείτων πόλις ὅροις
Ἴων
ὑγροῖσιν, ὡς λέγουσʼ, ὡρισμένη. ταύτην
295
ὑγροῖσιν, ὡς λέγουσʼ, ὡρισμένη. ταύτην
295
Κρέουσα
ἔπερσε Κεκροπίδαις κοινῷ δορί. ἐπίκουρος
ἔπερσε Κεκροπίδαις κοινῷ δορί. ἐπίκουρος
Ἴων
ἐλθών; κᾆτα σὸν γαμεῖ λέχος; φερνάς
ἐλθών; κᾆτα σὸν γαμεῖ λέχος; φερνάς
Κρέουσα
γε πολέμου καὶ δορὸς λαβὼν γέρας. σὺν
γε πολέμου καὶ δορὸς λαβὼν γέρας. σὺν
Ἴων
ἀνδρὶ δʼ ἥκεις ἢ μόνη χρηστήρια; σὺν
ἀνδρὶ δʼ ἥκεις ἢ μόνη χρηστήρια; σὺν
Κρέουσα
ἀνδρί. σηκοὺς δʼ ἐκστρέφει Τροφωνίου. πότερα
300
ἀνδρί. σηκοὺς δʼ ἐκστρέφει Τροφωνίου. πότερα
300
Ἴων
θεατὴς ἢ χάριν μαντευμάτων; κείνου
θεατὴς ἢ χάριν μαντευμάτων; κείνου
Κρέουσα
τε Φοίβου θʼ ἓν θέλων μαθεῖν ἔπος. καρποῦ
τε Φοίβου θʼ ἓν θέλων μαθεῖν ἔπος. καρποῦ
Ἴων
δʼ ὕπερ γῆς ἥκετʼ, ἢ παίδων πέρι; ἄπαιδές
δʼ ὕπερ γῆς ἥκετʼ, ἢ παίδων πέρι; ἄπαιδές
Κρέουσα
ἐσμεν, χρόνιʼ ἔχοντʼ εὐνήματα. οὐδʼ
ἐσμεν, χρόνιʼ ἔχοντʼ εὐνήματα. οὐδʼ
Ἴων
ἔτεκες οὐδὲν πώποτʼ, ἀλλʼ ἄτεκνος εἶ; ὁ
305
ἔτεκες οὐδὲν πώποτʼ, ἀλλʼ ἄτεκνος εἶ; ὁ
305
Κρέουσα
Φοῖβος οἶδε τὴν ἐμὴν ἀπαιδίαν. ὦ
Φοῖβος οἶδε τὴν ἐμὴν ἀπαιδίαν. ὦ
Ἴων
τλῆμον, ὡς τἄλλʼ εὐτυχοῦσʼ οὐκ εὐτυχεῖς. σὺ
τλῆμον, ὡς τἄλλʼ εὐτυχοῦσʼ οὐκ εὐτυχεῖς. σὺ
Κρέουσα
δʼ εἶ τίς; ὥς σου τὴν τεκοῦσαν ὤλβισα. τοῦ
δʼ εἶ τίς; ὥς σου τὴν τεκοῦσαν ὤλβισα. τοῦ
Ἴων
θεοῦ καλοῦμαι δοῦλος εἰμί τʼ, ὦ γύναι. ἀνάθημα
θεοῦ καλοῦμαι δοῦλος εἰμί τʼ, ὦ γύναι. ἀνάθημα
Κρέουσα
πόλεως, ἤ τινος πραθεὶς ὕπο; οὐκ
310
πόλεως, ἤ τινος πραθεὶς ὕπο; οὐκ
310
Ἴων
οἶδα πλὴν ἕν· Λοξίου κεκλήμεθα. ἡμεῖς
οἶδα πλὴν ἕν· Λοξίου κεκλήμεθα. ἡμεῖς
Κρέουσα
σʼ ἄρʼ αὖθις, ὦ ξένʼ, ἀντοικτίρομεν. ὡς
σʼ ἄρʼ αὖθις, ὦ ξένʼ, ἀντοικτίρομεν. ὡς
Ἴων
μὴ εἰδόθʼ ἥτις μʼ ἔτεκεν ἐξ ὅτου τʼ ἔφυν. ναοῖσι
μὴ εἰδόθʼ ἥτις μʼ ἔτεκεν ἐξ ὅτου τʼ ἔφυν. ναοῖσι
Κρέουσα
δʼ οἰκεῖς τοισίδʼ ἢ κατὰ στέγας; ἅπαν
δʼ οἰκεῖς τοισίδʼ ἢ κατὰ στέγας; ἅπαν
Ἴων
θεοῦ μοι δῶμʼ, ἵνʼ ἂν λάβῃ μʼ ὕπνος. παῖς
315
θεοῦ μοι δῶμʼ, ἵνʼ ἂν λάβῃ μʼ ὕπνος. παῖς
315
Κρέουσα
δʼ ὢν ἀφίκου ναὸν ἢ νεανίας; βρέφος
δʼ ὢν ἀφίκου ναὸν ἢ νεανίας; βρέφος
Ἴων
λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι. καὶ
λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι. καὶ
Κρέουσα
τίς γάλακτί σʼ ἐξέθρεψε Δελφίδων; οὐπώποτʼ
τίς γάλακτί σʼ ἐξέθρεψε Δελφίδων; οὐπώποτʼ
Ἴων
ἔγνων μαστόν· ἣ δʼ ἔθρεψέ με τίς
ἔγνων μαστόν· ἣ δʼ ἔθρεψέ με τίς
Κρέουσα
, ὦ ταλαίπωρʼ; ὡς νοσοῦσʼ ηὗρον νόσους. Φοίβου
320
, ὦ ταλαίπωρʼ; ὡς νοσοῦσʼ ηὗρον νόσους. Φοίβου
320
Ἴων
προφῆτις, μητέρʼ ὣς νομίζομεν. ἐς
προφῆτις, μητέρʼ ὣς νομίζομεν. ἐς
Κρέουσα
δʼ ἄνδρʼ ἀφίκου τίνα τροφὴν κεκτημένος; βωμοί
δʼ ἄνδρʼ ἀφίκου τίνα τροφὴν κεκτημένος; βωμοί
Ἴων
μʼ ἔφερβον οὑπιών τʼ ἀεὶ ξένος. τάλαινά
μʼ ἔφερβον οὑπιών τʼ ἀεὶ ξένος. τάλαινά
Κρέουσα
σʼ ἡ τεκοῦσα· τίς ποτʼ ἦν ἄρα; ἀδίκημά
σʼ ἡ τεκοῦσα· τίς ποτʼ ἦν ἄρα; ἀδίκημά
Ἴων
του γυναικὸς ἐγενόμην ἴσως. ἔχεις
325
του γυναικὸς ἐγενόμην ἴσως. ἔχεις
325
Κρέουσα
δὲ βίοτον· εὖ γὰρ ἤσκησαι πέπλοις. τοῖς
δὲ βίοτον· εὖ γὰρ ἤσκησαι πέπλοις. τοῖς
Ἴων
τοῦ θεοῦ κοσμούμεθʼ, ᾧ δουλεύομεν. οὐδʼ
τοῦ θεοῦ κοσμούμεθʼ, ᾧ δουλεύομεν. οὐδʼ
Κρέουσα
ᾖξας εἰς ἔρευναν ἐξευρεῖν γονάς; ἔχω
ᾖξας εἰς ἔρευναν ἐξευρεῖν γονάς; ἔχω
Ἴων
γὰρ οὐδέν, ὦ γύναι, τεκμήριον. φεῦ
γὰρ οὐδέν, ὦ γύναι, τεκμήριον. φεῦ
Κρέουσα
· πέπονθέ
330
τις σῇ μητρὶ ταὔτʼ ἄλλη γυνή. τίς
· πέπονθέ
330
τις σῇ μητρὶ ταὔτʼ ἄλλη γυνή. τίς
Ἴων
; εἰ πόνου μοι ξυλλάβοι, χαίροιμεν ἄν. ἧς
; εἰ πόνου μοι ξυλλάβοι, χαίροιμεν ἄν. ἧς
Κρέουσα
οὕνεκʼ ἦλθον δεῦρο πρὶν πόσιν μολεῖν. ποῖόν
οὕνεκʼ ἦλθον δεῦρο πρὶν πόσιν μολεῖν. ποῖόν
Ἴων
τι χρῄζουσʼ; ὡς ὑπουργήσω, γύναι. μάντευμα
τι χρῄζουσʼ; ὡς ὑπουργήσω, γύναι. μάντευμα
Κρέουσα
κρυπτὸν δεομένη Φοίβου μαθεῖν. λέγοις
κρυπτὸν δεομένη Φοίβου μαθεῖν. λέγοις
Ἴων
ἄν· ἡμεῖς τἄλλα προξενήσομεν. ἄκουε
335
ἄν· ἡμεῖς τἄλλα προξενήσομεν. ἄκουε
335
Κρέουσα
δὴ τὸν μῦθον. — ἀλλʼ αἰδούμεθα. οὔ
δὴ τὸν μῦθον. — ἀλλʼ αἰδούμεθα. οὔ
Ἴων
τἄρα πράξεις οὐδέν· ἀργὸς ἡ θεός. Φοίβῳ
τἄρα πράξεις οὐδέν· ἀργὸς ἡ θεός. Φοίβῳ
Κρέουσα
μιγῆναί φησί τις φίλων ἐμῶν. Φοίβῳ
μιγῆναί φησί τις φίλων ἐμῶν. Φοίβῳ
Ἴων
γυνὴ γεγῶσα; μὴ λέγʼ, ὦ ξένη. καὶ
γυνὴ γεγῶσα; μὴ λέγʼ, ὦ ξένη. καὶ
Κρέουσα
παῖδά γʼ ἔτεκε τῷ θεῷ λάθρα πατρός. οὐκ
340
παῖδά γʼ ἔτεκε τῷ θεῷ λάθρα πατρός. οὐκ
340
Ἴων
ἔστιν· ἀνδρὸς ἀδικίαν αἰσχύνεται. οὔ
ἔστιν· ἀνδρὸς ἀδικίαν αἰσχύνεται. οὔ
Κρέουσα
φησιν αὐτή, καὶ πέπονθεν ἄθλια. τί
φησιν αὐτή, καὶ πέπονθεν ἄθλια. τί
Ἴων
χρῆμα δράσασʼ, εἰ θεῷ συνεζύγη; τὸν
χρῆμα δράσασʼ, εἰ θεῷ συνεζύγη; τὸν
Κρέουσα
παῖδʼ ὃν ἔτεκεν ἐξέθηκε δωμάτων. ὁ
παῖδʼ ὃν ἔτεκεν ἐξέθηκε δωμάτων. ὁ
Ἴων
δʼ ἐκτεθεὶς παῖς ποῦ ʼστιν; εἰσορᾷ φάος; οὐκ
345
δʼ ἐκτεθεὶς παῖς ποῦ ʼστιν; εἰσορᾷ φάος; οὐκ
345
Κρέουσα
οἶδεν οὐδείς. ταῦτα καὶ μαντεύομαι. εἰ
οἶδεν οὐδείς. ταῦτα καὶ μαντεύομαι. εἰ
Ἴων
δʼ οὐκέτʼ ἔστι, τίνι τρόπῳ διεφθάρη; θῆράς
δʼ οὐκέτʼ ἔστι, τίνι τρόπῳ διεφθάρη; θῆράς
Κρέουσα
σφε τὸν δύστηνον ἐλπίζει κτανεῖν. ποίῳ
σφε τὸν δύστηνον ἐλπίζει κτανεῖν. ποίῳ
Ἴων
τόδʼ ἔγνω χρωμένη τεκμηρίῳ; ἐλθοῦσʼ
τόδʼ ἔγνω χρωμένη τεκμηρίῳ; ἐλθοῦσʼ
Κρέουσα
ἵνʼ αὐτὸν ἐξέθηκʼ οὐχ ηὗρʼ ἔτι. ἦν
350
ἵνʼ αὐτὸν ἐξέθηκʼ οὐχ ηὗρʼ ἔτι. ἦν
350
Ἴων
δὲ σταλαγμὸς ἐν στίβῳ τις αἵματος; οὔ
δὲ σταλαγμὸς ἐν στίβῳ τις αἵματος; οὔ
Κρέουσα
φησι. καίτοι πόλλʼ ἐπεστράφη πέδον. χρόνος
φησι. καίτοι πόλλʼ ἐπεστράφη πέδον. χρόνος
Ἴων
δὲ τίς τῷ παιδὶ διαπεπραγμένῳ; σοὶ
δὲ τίς τῷ παιδὶ διαπεπραγμένῳ; σοὶ
Κρέουσα
ταὐτὸν ἥβης, εἴπερ, εἶχεν ἂν μέτρον. ἀδικεῖ
ταὐτὸν ἥβης, εἴπερ, εἶχεν ἂν μέτρον. ἀδικεῖ
Ἴων
νιν ὁ θεός· ἡ τεκοῦσα δʼ ἀθλία. οὔκουν
355
νιν ὁ θεός· ἡ τεκοῦσα δʼ ἀθλία. οὔκουν
355
Κρέουσα
ἔτʼ ἄλλον γʼ ὕστερον τίκτει γόνον. τί
ἔτʼ ἄλλον γʼ ὕστερον τίκτει γόνον. τί
Ἴων
δʼ, εἰ λάθρα νιν Φοῖβος ἐκτρέφει λαβών; τὰ
δʼ, εἰ λάθρα νιν Φοῖβος ἐκτρέφει λαβών; τὰ
Κρέουσα
κοινὰ χαίρων οὐ δίκαια δρᾷ μόνος. οἴμοι
κοινὰ χαίρων οὐ δίκαια δρᾷ μόνος. οἴμοι
Ἴων
· προσῳδὸς ἡ τύχη τὠμῷ πάθει. καὶ
· προσῳδὸς ἡ τύχη τὠμῷ πάθει. καὶ
Κρέουσα
σέ, ὦ ξένʼ, οἶμαι μητέρʼ ἀθλίαν ποθεῖν. καὶ
360
σέ, ὦ ξένʼ, οἶμαι μητέρʼ ἀθλίαν ποθεῖν. καὶ
360
Ἴων
μή γʼ ἐπʼ οἶκτόν μʼ ἔξαγʼ οὗ ʼλελήσμεθα. σιγῶ
μή γʼ ἐπʼ οἶκτόν μʼ ἔξαγʼ οὗ ʼλελήσμεθα. σιγῶ
Κρέουσα
· πέραινε δʼ ὧν σʼ ἀνιστορῶ πέρι. οἶσθʼ
· πέραινε δʼ ὧν σʼ ἀνιστορῶ πέρι. οἶσθʼ
Ἴων
οὖν ὃ κάμνει τοῦ λόγου μάλιστά σοι; τί
οὖν ὃ κάμνει τοῦ λόγου μάλιστά σοι; τί
Κρέουσα
δʼ οὐκ ἐκείνῃ τῇ ταλαιπώρῳ νοσεῖ; πῶς
δʼ οὐκ ἐκείνῃ τῇ ταλαιπώρῳ νοσεῖ; πῶς
Ἴων
ὁ θεὸς ὃ λαθεῖν βούλεται μαντεύσεται; εἴπερ
365
ὁ θεὸς ὃ λαθεῖν βούλεται μαντεύσεται; εἴπερ
365
Κρέουσα
καθίζει τρίποδα κοινὸν Ἑλλάδος. αἰσχύνεται
καθίζει τρίποδα κοινὸν Ἑλλάδος. αἰσχύνεται
Ἴων
τὸ πρᾶγμα· μὴ ʼξέλεγχέ νιν. ἀλγύνεται
τὸ πρᾶγμα· μὴ ʼξέλεγχέ νιν. ἀλγύνεται
Κρέουσα
δέ γʼ ἡ παθοῦσα τῇ τύχῃ. οὐκ
δέ γʼ ἡ παθοῦσα τῇ τύχῃ. οὐκ
Ἴων
ἔστιν ὅστις σοι προφητεύσει τάδε. ἐν
τοῖς γὰρ αὑτοῦ δώμασιν κακὸς φανεὶς Φοῖβος
370
δικαίως τὸν θεμιστεύοντά σοι δράσειεν
ἄν τι πῆμα. ἀπαλλάσσου, γύναι. τῷ
γὰρ θεῷ τἀναντίʼ οὐ μαντευτέον. ἐς
γὰρ τοσοῦτον ἀμαθίας ἔλθοιμεν ἄν, εἰ
τοὺς θεοὺς ἄκοντας ἐκπονήσομεν φράζειν
375
ἃ μὴ θέλουσιν, ἢ προβωμίοις σφαγαῖσι
μήλων ἢ διʼ οἰωνῶν πτεροῖς. ἃν
γὰρ βίᾳ σπεύδωμεν ἀκόντων θεῶν, ἄκοντα
κεκτήμεσθα τἀγάθʼ, ὦ γύναι· ἃ
δʼ ἂν διδῶσʼ ἑκόντες, ὠφελούμεθα. πολλαί
380
ἔστιν ὅστις σοι προφητεύσει τάδε. ἐν
τοῖς γὰρ αὑτοῦ δώμασιν κακὸς φανεὶς Φοῖβος
370
δικαίως τὸν θεμιστεύοντά σοι δράσειεν
ἄν τι πῆμα. ἀπαλλάσσου, γύναι. τῷ
γὰρ θεῷ τἀναντίʼ οὐ μαντευτέον. ἐς
γὰρ τοσοῦτον ἀμαθίας ἔλθοιμεν ἄν, εἰ
τοὺς θεοὺς ἄκοντας ἐκπονήσομεν φράζειν
375
ἃ μὴ θέλουσιν, ἢ προβωμίοις σφαγαῖσι
μήλων ἢ διʼ οἰωνῶν πτεροῖς. ἃν
γὰρ βίᾳ σπεύδωμεν ἀκόντων θεῶν, ἄκοντα
κεκτήμεσθα τἀγάθʼ, ὦ γύναι· ἃ
δʼ ἂν διδῶσʼ ἑκόντες, ὠφελούμεθα. πολλαί
380
Χορός
γε πολλοῖς εἰσι συμφοραὶ βροτῶν, μορφαὶ
δὲ διαφέρουσιν· ἓν δʼ ἂν εὐτυχὲς μόλις
ποτʼ ἐξεύροι τις ἀνθρώπων βίῳ. ὦ
γε πολλοῖς εἰσι συμφοραὶ βροτῶν, μορφαὶ
δὲ διαφέρουσιν· ἓν δʼ ἂν εὐτυχὲς μόλις
ποτʼ ἐξεύροι τις ἀνθρώπων βίῳ. ὦ
Κρέουσα
Φοῖβε, κἀκεῖ κἀνθάδʼ οὐ δίκαιος εἶ ἐς
τὴν ἀποῦσαν, ἧς πάρεισιν οἱ λόγοι· ὃς
385
οὔτʼ ἔσωσας τὸν σὸν ὃν σῶσαί σʼ ἐχρῆν, οὔθʼ
ἱστορούσῃ μητρὶ μάντις ὢν ἐρεῖς, ὡς
, εἰ μὲν οὐκέτʼ ἔστιν, ὀγκωθῇ τάφῳ, εἰ
δʼ ἔστιν ἀλλʼ
ἐᾶν χρὴ τάδʼ, εἰ πρὸς τοῦ θεοῦ κωλυόμεσθα
390
μὴ μαθεῖν ἃ βούλομαι. ἀλλʼ
, ὦ ξένʼ, εἰσορῶ γὰρ εὐγενῆ πόσιν Ξοῦθον
πέλας δὴ τόνδε, τὰς Τροφωνίου λιπόντα
θαλάμας, τοὺς λελεγμένους λόγους σίγα
πρὸς ἄνδρα, μή τινʼ αἰσχύνην λάβω διακονοῦσα
395
κρυπτά, καὶ προβῇ λόγος οὐχ
ᾗπερ ἡμεῖς αὐτὸν ἐξειλίσσομεν. τὰ
γὰρ γυναικῶν δυσχερῆ πρὸς ἄρσενας, κἀν
ταῖς κακαῖσιν ἁγαθαὶ μεμειγμέναι μισούμεθʼ
· οὕτω δυστυχεῖς πεφύκαμεν. πρῶτον
400
Φοῖβε, κἀκεῖ κἀνθάδʼ οὐ δίκαιος εἶ ἐς
τὴν ἀποῦσαν, ἧς πάρεισιν οἱ λόγοι· ὃς
385
οὔτʼ ἔσωσας τὸν σὸν ὃν σῶσαί σʼ ἐχρῆν, οὔθʼ
ἱστορούσῃ μητρὶ μάντις ὢν ἐρεῖς, ὡς
, εἰ μὲν οὐκέτʼ ἔστιν, ὀγκωθῇ τάφῳ, εἰ
δʼ ἔστιν ἀλλʼ
ἐᾶν χρὴ τάδʼ, εἰ πρὸς τοῦ θεοῦ κωλυόμεσθα
390
μὴ μαθεῖν ἃ βούλομαι. ἀλλʼ
, ὦ ξένʼ, εἰσορῶ γὰρ εὐγενῆ πόσιν Ξοῦθον
πέλας δὴ τόνδε, τὰς Τροφωνίου λιπόντα
θαλάμας, τοὺς λελεγμένους λόγους σίγα
πρὸς ἄνδρα, μή τινʼ αἰσχύνην λάβω διακονοῦσα
395
κρυπτά, καὶ προβῇ λόγος οὐχ
ᾗπερ ἡμεῖς αὐτὸν ἐξειλίσσομεν. τὰ
γὰρ γυναικῶν δυσχερῆ πρὸς ἄρσενας, κἀν
ταῖς κακαῖσιν ἁγαθαὶ μεμειγμέναι μισούμεθʼ
· οὕτω δυστυχεῖς πεφύκαμεν. πρῶτον
400
Ξοῦθος
μὲν ὁ θεὸς τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων λαβὼν
ἀπαρχὰς χαιρέτω, σύ τʼ, ὦ γύναι. μῶν
χρόνιος ἐλθών σʼ ἐξέπληξʼ ὀρρωδίᾳ; οὐδέν
μὲν ὁ θεὸς τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων λαβὼν
ἀπαρχὰς χαιρέτω, σύ τʼ, ὦ γύναι. μῶν
χρόνιος ἐλθών σʼ ἐξέπληξʼ ὀρρωδίᾳ; οὐδέν
Κρέουσα
γʼ· ἀφίκου δʼ ἐς μέριμναν. ἀλλά μοι λέξον
, τί θέσπισμʼ ἐκ Τροφωνίου φέρεις, παίδων
405
ὅπως νῷν σπέρμα συγκραθήσεται; οὐκ
γʼ· ἀφίκου δʼ ἐς μέριμναν. ἀλλά μοι λέξον
, τί θέσπισμʼ ἐκ Τροφωνίου φέρεις, παίδων
405
ὅπως νῷν σπέρμα συγκραθήσεται; οὐκ
Ξοῦθος
ἠξίωσε τοῦ θεοῦ προλαμβάνειν μαντεύμαθʼ
· ἓν δʼ οὖν εἶπεν· οὐκ ἄπαιδά με πρὸς
οἶκον ἥξειν οὐδὲ σὲ ἐκ χρηστηρίων. ὦ
ἠξίωσε τοῦ θεοῦ προλαμβάνειν μαντεύμαθʼ
· ἓν δʼ οὖν εἶπεν· οὐκ ἄπαιδά με πρὸς
οἶκον ἥξειν οὐδὲ σὲ ἐκ χρηστηρίων. ὦ
Κρέουσα
πότνια Φοίβου μῆτερ, εἰ γὰρ αἰσίως ἔλθοιμεν
410
, ἅ τε νῷν συμβόλαια πρόσθεν ἦν ἐς
παῖδα τὸν σόν, μεταπέσοι βελτίονα. ἔσται
πότνια Φοίβου μῆτερ, εἰ γὰρ αἰσίως ἔλθοιμεν
410
, ἅ τε νῷν συμβόλαια πρόσθεν ἦν ἐς
παῖδα τὸν σόν, μεταπέσοι βελτίονα. ἔσται
Ξοῦθος
τάδʼ· ἀλλὰ τίς προφητεύει θεοῦ; ἡμεῖς
τάδʼ· ἀλλὰ τίς προφητεύει θεοῦ; ἡμεῖς
Ἴων
τά γʼ ἔξω, τῶν ἔσω δʼ ἄλλοις μέλει, οἳ
πλησίον θάσσουσι τρίποδος, ὦ ξένε, Δελφῶν
415
ἀριστῆς, οὓς ἐκλήρωσεν πάλος. καλῶς
τά γʼ ἔξω, τῶν ἔσω δʼ ἄλλοις μέλει, οἳ
πλησίον θάσσουσι τρίποδος, ὦ ξένε, Δελφῶν
415
ἀριστῆς, οὓς ἐκλήρωσεν πάλος. καλῶς
Ξοῦθος
· ἔχω δὴ πάνθʼ ὅσων ἐχρῄζομεν. στείχοιμʼ
ἂν εἴσω· καὶ γάρ, ὡς ἐγὼ κλύω, χρηστήριον
πέπτωκε τοῖς ἐπήλυσι κοινὸν
πρὸ ναοῦ· βούλομαι δʼ ἐν ἡμέρᾳ τῇδʼ
420
— αἰσία γάρ — θεοῦ λαβεῖν μαντεύματα. σὺ
δʼ ἀμφὶ βωμούς, ὦ γύναι, δαφνηφόρους λαβοῦσα
κλῶνας, εὐτέκνους εὔχου θεοῖς χρησμούς
μʼ ἐνεγκεῖν ἐξ Ἀπόλλωνος δόμων. ἔσται
· ἔχω δὴ πάνθʼ ὅσων ἐχρῄζομεν. στείχοιμʼ
ἂν εἴσω· καὶ γάρ, ὡς ἐγὼ κλύω, χρηστήριον
πέπτωκε τοῖς ἐπήλυσι κοινὸν
πρὸ ναοῦ· βούλομαι δʼ ἐν ἡμέρᾳ τῇδʼ
420
— αἰσία γάρ — θεοῦ λαβεῖν μαντεύματα. σὺ
δʼ ἀμφὶ βωμούς, ὦ γύναι, δαφνηφόρους λαβοῦσα
κλῶνας, εὐτέκνους εὔχου θεοῖς χρησμούς
μʼ ἐνεγκεῖν ἐξ Ἀπόλλωνος δόμων. ἔσται
Κρέουσα
τάδʼ, ἔσται. Λοξίας δʼ ἐὰν θέλῃ νῦν
425
ἀλλὰ τὰς πρὶν ἀναλαβεῖν ἁμαρτίας, ἅπας
μὲν οὐ γένοιτʼ ἂν εἰς ἡμᾶς φίλος, ὅσον
δὲ χρῄζει — θεὸς γάρ ἐστι — δέξομαι. τί
τάδʼ, ἔσται. Λοξίας δʼ ἐὰν θέλῃ νῦν
425
ἀλλὰ τὰς πρὶν ἀναλαβεῖν ἁμαρτίας, ἅπας
μὲν οὐ γένοιτʼ ἂν εἰς ἡμᾶς φίλος, ὅσον
δὲ χρῄζει — θεὸς γάρ ἐστι — δέξομαι. τί
Ἴων
ποτε λόγοισιν ἡ ξένη πρὸς τὸν θεὸν κρυπτοῖσιν
αἰεὶ λοιδοροῦσʼ αἰνίσσεται; ἤτοι
430
φιλοῦσά γʼ ἧς ὕπερ μαντεύεται, ἢ
καί τι σιγῶσʼ ὧν σιωπᾶσθαι χρεών; ἀτὰρ
θυγατρὸς τῆς Ἐρεχθέως τί μοι μέλει
; προσήκει γʼ οὐδέν. ἀλλὰ χρυσέαις πρόχοισιν
ἐλθὼν εἰς ἀπορραντήρια δρόσον
435
καθήσω. νουθετητέος δέ μοι Φοῖβος
, τί πάσχει· παρθένους βίᾳ γαμῶν προδίδωσι
; παῖδας ἐκτεκνούμενος λάθρᾳ θνῄσκοντας
ἀμελεῖ; μὴ σύ γʼ· ἀλλʼ, ἐπεὶ κρατεῖς, ἀρετὰς
δίωκε. καὶ γὰρ ὅστις ἂν βροτῶν κακὸς
440
πεφύκῃ, ζημιοῦσιν οἱ θεοί. πῶς
οὖν δίκαιον τοὺς νόμους ὑμᾶς βροτοῖς γράψαντας
, αὐτοὺς ἀνομίαν ὀφλισκάνειν; εἰ
δʼ — οὐ γὰρ ἔσται, τῷ λόγῳ δὲ χρήσομαι — δίκας
βιαίων δώσετʼ ἀνθρώποις γάμων, σὺ
445
καὶ Ποσειδῶν Ζεύς θʼ ὃς οὐρανοῦ κρατεῖ, ναοὺς
τίνοντες ἀδικίας κενώσετε. τὰς
ἡδονὰς γὰρ τῆς προμηθίας πάρος σπεύδοντες
ἀδικεῖτʼ. οὐκέτʼ ἀνθρώπους κακῶς λέγειν
δίκαιον, εἰ τὰ τῶν θεῶν καλὰ μιμούμεθʼ
450
, ἀλλὰ τοὺς διδάσκοντας τάδε.
ποτε λόγοισιν ἡ ξένη πρὸς τὸν θεὸν κρυπτοῖσιν
αἰεὶ λοιδοροῦσʼ αἰνίσσεται; ἤτοι
430
φιλοῦσά γʼ ἧς ὕπερ μαντεύεται, ἢ
καί τι σιγῶσʼ ὧν σιωπᾶσθαι χρεών; ἀτὰρ
θυγατρὸς τῆς Ἐρεχθέως τί μοι μέλει
; προσήκει γʼ οὐδέν. ἀλλὰ χρυσέαις πρόχοισιν
ἐλθὼν εἰς ἀπορραντήρια δρόσον
435
καθήσω. νουθετητέος δέ μοι Φοῖβος
, τί πάσχει· παρθένους βίᾳ γαμῶν προδίδωσι
; παῖδας ἐκτεκνούμενος λάθρᾳ θνῄσκοντας
ἀμελεῖ; μὴ σύ γʼ· ἀλλʼ, ἐπεὶ κρατεῖς, ἀρετὰς
δίωκε. καὶ γὰρ ὅστις ἂν βροτῶν κακὸς
440
πεφύκῃ, ζημιοῦσιν οἱ θεοί. πῶς
οὖν δίκαιον τοὺς νόμους ὑμᾶς βροτοῖς γράψαντας
, αὐτοὺς ἀνομίαν ὀφλισκάνειν; εἰ
δʼ — οὐ γὰρ ἔσται, τῷ λόγῳ δὲ χρήσομαι — δίκας
βιαίων δώσετʼ ἀνθρώποις γάμων, σὺ
445
καὶ Ποσειδῶν Ζεύς θʼ ὃς οὐρανοῦ κρατεῖ, ναοὺς
τίνοντες ἀδικίας κενώσετε. τὰς
ἡδονὰς γὰρ τῆς προμηθίας πάρος σπεύδοντες
ἀδικεῖτʼ. οὐκέτʼ ἀνθρώπους κακῶς λέγειν
δίκαιον, εἰ τὰ τῶν θεῶν καλὰ μιμούμεθʼ
450
, ἀλλὰ τοὺς διδάσκοντας τάδε.
Ion. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.