Ἄγγελος
ὦ ναοφύλακες βώμιοί τʼ ἐπιστάται,
Θόας ἄναξ γῆς τῆσδε ποῦ κυρεῖ βεβώς;
1285
καλεῖτʼ ἀναπτύξαντες εὐγόμφους πύλας
ἔξω μελάθρων τῶνδε κοίρανον χθονός.
ὦ ναοφύλακες βώμιοί τʼ ἐπιστάται,
Θόας ἄναξ γῆς τῆσδε ποῦ κυρεῖ βεβώς;
1285
καλεῖτʼ ἀναπτύξαντες εὐγόμφους πύλας
ἔξω μελάθρων τῶνδε κοίρανον χθονός.
Χορός
τί δʼ ἔστιν, εἰ χρὴ μὴ κελευσθεῖσαν λέγειν;
τί δʼ ἔστιν, εἰ χρὴ μὴ κελευσθεῖσαν λέγειν;
Ἄγγελος
βεβᾶσι φροῦδοι δίπτυχοι νεανίαι
Ἀγαμεμνονείας παιδὸς ἐκ βουλευμάτων
1290
φεύγοντες ἐκ γῆς τῆσδε καὶ σεμνὸν βρέτας
λαβόντες ἐν κόλποισιν Ἑλλάδος νεώς.
βεβᾶσι φροῦδοι δίπτυχοι νεανίαι
Ἀγαμεμνονείας παιδὸς ἐκ βουλευμάτων
1290
φεύγοντες ἐκ γῆς τῆσδε καὶ σεμνὸν βρέτας
λαβόντες ἐν κόλποισιν Ἑλλάδος νεώς.
Χορός
ἄπιστον εἶπας μῦθον· ὃν δʼ ἰδεῖν θέλεις
ἄνακτα χώρας, φροῦδος ἐκ ναοῦ συθείς.
ἄπιστον εἶπας μῦθον· ὃν δʼ ἰδεῖν θέλεις
ἄνακτα χώρας, φροῦδος ἐκ ναοῦ συθείς.
Ἄγγελος
ποῖ; δεῖ γὰρ αὐτὸν εἰδέναι τὰ δρώμενα.
1295
ποῖ; δεῖ γὰρ αὐτὸν εἰδέναι τὰ δρώμενα.
1295
Χορός
οὐκ ἴσμεν· ἀλλὰ στεῖχε καὶ δίωκέ νιν
ὅπου κυρήσας τούσδʼ ἀπαγγελεῖς λόγους.
οὐκ ἴσμεν· ἀλλὰ στεῖχε καὶ δίωκέ νιν
ὅπου κυρήσας τούσδʼ ἀπαγγελεῖς λόγους.
Ἄγγελος
ὁρᾶτʼ, ἄπιστον ὡς γυναικεῖον γένος·
μέτεστι χὑμῖν τῶν πεπραγμένων μέρος.
ὁρᾶτʼ, ἄπιστον ὡς γυναικεῖον γένος·
μέτεστι χὑμῖν τῶν πεπραγμένων μέρος.
Χορός
μαίνῃ· τί δʼ ἡμῖν τῶν ξένων δρασμοῦ μέτα;
1300
οὐκ εἶ κρατούντων πρὸς πύλας ὅσον τάχος;
μαίνῃ· τί δʼ ἡμῖν τῶν ξένων δρασμοῦ μέτα;
1300
οὐκ εἶ κρατούντων πρὸς πύλας ὅσον τάχος;
Ἄγγελος
οὔ, πρίν γʼ ἂν εἴπῃ τοὔπος ἑρμηνεὺς ὅδε,
εἴτʼ ἔνδον εἴτʼ οὐκ ἔνδον ἀρχηγὸς χθονός.
ὠή, χαλᾶτε κλῇθρα, τοῖς ἔνδον λέγω,
καὶ δεσπότῃ σημήναθʼ οὕνεκʼ ἐν πύλαις
1305
πάρειμι, καινῶν φόρτον ἀγγέλλων κακῶν.
οὔ, πρίν γʼ ἂν εἴπῃ τοὔπος ἑρμηνεὺς ὅδε,
εἴτʼ ἔνδον εἴτʼ οὐκ ἔνδον ἀρχηγὸς χθονός.
ὠή, χαλᾶτε κλῇθρα, τοῖς ἔνδον λέγω,
καὶ δεσπότῃ σημήναθʼ οὕνεκʼ ἐν πύλαις
1305
πάρειμι, καινῶν φόρτον ἀγγέλλων κακῶν.
Θόας
τίς ἀμφὶ δῶμα θεᾶς τόδʼ ἵστησιν βοήν,
πύλας ἀράξας καὶ ψόφον πέμψας ἔσω;
τίς ἀμφὶ δῶμα θεᾶς τόδʼ ἵστησιν βοήν,
πύλας ἀράξας καὶ ψόφον πέμψας ἔσω;
Ἄγγελος
φεῦ·
πῶς ἔλεγον αἵδε, καί μʼ ἀπήλαυνον δόμων,
ὡς ἐκτὸς εἴης· σὺ δὲ κατʼ οἶκον ἦσθʼ ἄρα.
1310
φεῦ·
πῶς ἔλεγον αἵδε, καί μʼ ἀπήλαυνον δόμων,
ὡς ἐκτὸς εἴης· σὺ δὲ κατʼ οἶκον ἦσθʼ ἄρα.
1310
Θόας
τί προσδοκῶσαι κέρδος ἢ θηρώμεναι;
τί προσδοκῶσαι κέρδος ἢ θηρώμεναι;
Ἄγγελος
αὖθις τὰ τῶνδε σημανῶ· τὰ δʼ ἐν ποσὶ
παρόντʼ ἄκουσον. ἡ νεᾶνις ἣ ʼνθάδε
βωμοῖς παρίστατʼ, Ἰφιγένειʼ, ἔξω χθονὸς
σὺν τοῖς ξένοισιν οἴχεται, σεμνὸν θεᾶς
1315
ἄγαλμʼ ἔχουσα· δόλια δʼ ἦν καθάρματα.
αὖθις τὰ τῶνδε σημανῶ· τὰ δʼ ἐν ποσὶ
παρόντʼ ἄκουσον. ἡ νεᾶνις ἣ ʼνθάδε
βωμοῖς παρίστατʼ, Ἰφιγένειʼ, ἔξω χθονὸς
σὺν τοῖς ξένοισιν οἴχεται, σεμνὸν θεᾶς
1315
ἄγαλμʼ ἔχουσα· δόλια δʼ ἦν καθάρματα.
Θόας
πῶς φῄς; τί πνεῦμα συμφορᾶς κεκτημένη;
πῶς φῄς; τί πνεῦμα συμφορᾶς κεκτημένη;
Ἄγγελος
σῴζουσʼ Ὀρέστην· τοῦτο γὰρ σὺ θαυμάσῃ.
σῴζουσʼ Ὀρέστην· τοῦτο γὰρ σὺ θαυμάσῃ.
Θόας
τὸν ποῖον; ἆρʼ ὃν Τυνδαρὶς τίκτει κόρη;
τὸν ποῖον; ἆρʼ ὃν Τυνδαρὶς τίκτει κόρη;
Ἄγγελος
ὃν τοῖσδε βωμοῖς θεὰ καθωσιώσατο.
1320
ὃν τοῖσδε βωμοῖς θεὰ καθωσιώσατο.
1320
Θόας
ὦ θαῦμα — πῶς σε μεῖζον ὀνομάσας τύχω;
ὦ θαῦμα — πῶς σε μεῖζον ὀνομάσας τύχω;
Ἄγγελος
μὴ ʼνταῦθα τρέψῃς σὴν φρένʼ, ἀλλʼ ἄκουέ μου·
σαφῶς δʼ ἀθρήσας καὶ κλύων ἐκφρόντισον
διωγμὸς ὅστις τοὺς ξένους θηράσεται.
μὴ ʼνταῦθα τρέψῃς σὴν φρένʼ, ἀλλʼ ἄκουέ μου·
σαφῶς δʼ ἀθρήσας καὶ κλύων ἐκφρόντισον
διωγμὸς ὅστις τοὺς ξένους θηράσεται.
Θόας
λέγʼ· εὖ γὰρ εἶπας· οὐ γὰρ ἀγχίπλουν πόρον
1325
φεύγουσιν, ὥστε διαφυγεῖν τοὐμὸν δόρυ.
λέγʼ· εὖ γὰρ εἶπας· οὐ γὰρ ἀγχίπλουν πόρον
1325
φεύγουσιν, ὥστε διαφυγεῖν τοὐμὸν δόρυ.
Ἄγγελος
ἐπεὶ πρὸς ἀκτὰς ἤλθομεν θαλασσίας,
οὗ ναῦς Ὀρέστου κρύφιος ἦν ὡρμισμένη,
ἡμᾶς μέν, οὓς σὺ δεσμὰ συμπέμπεις ξένων
ἔχοντας, ἐξένευσʼ ἀποστῆναι πρόσω
1330
Ἀγαμέμνονος παῖς, ὡς ἀπόρρητον φλόγα
θύουσα καὶ καθαρμὸν ὃν μετῴχετο,
αὐτὴ δʼ ὄπισθε δέσμʼ ἔχουσα τοῖν ξένοιν
ἔστειχε χερσί. καὶ τάδʼ ἦν ὕποπτα μέν,
ἤρεσκε μέντοι σοῖσι προσπόλοις, ἄναξ.
1335
χρόνῳ δʼ, ἵνʼ ἡμῖν δρᾶν τι δὴ δοκοῖ πλέον,
ἀνωλόλυξε καὶ κατῇδε βάρβαρα
μέλη μαγεύουσʼ, ὡς φόνον νίζουσα δή.
ἐπεὶ δὲ δαρὸν ἦμεν ἥμενοι χρόνον,
ἐσῆλθεν ἡμᾶς μὴ λυθέντες οἱ ξένοι
1340
κτάνοιεν αὐτὴν δραπέται τʼ οἰχοίατο.
φόβῳ δʼ ἃ μὴ χρῆν εἰσορᾶν καθήμεθα
σιγῇ· τέλος δὲ πᾶσιν ἦν αὑτὸς λόγος
στείχειν ἵνʼ ἦσαν, καίπερ οὐκ ἐωμένοις.
κἀνταῦθʼ ὁρῶμεν Ἑλλάδος νεὼς σκάφος
1345
ταρσῷ κατήρει πίτυλον ἐπτερωμένον,
ναύτας τε πεντήκοντʼ ἐπὶ σκαλμῶν πλάτας
ἔχοντας, ἐκ δεσμῶν δὲ τοὺς νεανίας
ἐλευθέρους πρύμνηθεν ἑστῶτας νεώς.
κοντοῖς δὲ πρῷραν εἶχον, οἳ δʼ ἐπωτίδων
1350
ἄγκυραν ἐξανῆπτον· οἳ δέ, κλίμακας
σπεύδοντες, ἦγον διὰ χερῶν πρυμνήσια,
πόντῳ δὲ δόντες τοῖν ξένοιν καθίεσαν.
ἡμεῖς δʼ ἀφειδήσαντες, ὡς ἐσείδομεν
δόλια τεχνήματʼ, εἰχόμεσθα τῆς ξένης
1355
πρυμνησίων τε, καὶ διʼ εὐθυντηρίας
οἴακας ἐξῃροῦμεν εὐπρύμνου νεώς.
λόγοι δʼ ἐχώρουν· Τίνι λόγῳ πορθμεύετε
κλέπτοντες ἐκ γῆς ξόανα καὶ θυηπόλους;
τίνος τίς ὢν σὺ τήνδʼ ἀπεμπολᾷς χθονός;
1360
ὁ δʼ εἶπʼ· Ὀρέστης, τῆσδʼ ὅμαιμος, ὡς μάθῃς,
Ἀγαμέμνονος παῖς, τήνδʼ ἐμὴν κομίζομαι
λαβὼν ἀδελφήν, ἣν ἀπώλεσʼ ἐκ δόμων.
ἀλλʼ οὐδὲν ἧσσον εἰχόμεσθα τῆς ξένης
καὶ πρὸς σὲ ἕπεσθαι διεβιαζόμεσθά νιν·
1365
ὅθεν τὰ δεινὰ πλήγματʼ ἦν γενειάδων.
κεῖνοί τε γὰρ σίδηρον οὐκ εἶχον χεροῖν
ἡμεῖς τε· πυγμαί τʼ ἦσαν ἐγκροτούμεναι,
καὶ κῶλʼ ἀπʼ ἀμφοῖν τοῖν νεανίαιν ἅμα
ἐς πλευρὰ καὶ πρὸς ἧπαρ ἠκοντίζετο,
1370
ὡς τῷ ξυνάπτειν καὶ συναποκαμεῖν μέλη.
δεινοῖς δὲ σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι
ἐφεύγομεν πρὸς κρημνόν, οἳ μὲν ἐν κάρᾳ
κάθαιμʼ ἔχοντες τραύμαθʼ, οἳ δʼ ἐν ὄμμασιν·
ὄχθοις δʼ ἐπισταθέντες εὐλαβεστέρως
1375
ἐμαρνάμεσθα καὶ πέτρους ἐβάλλομεν.
ἀλλʼ εἶργον ἡμᾶς τοξόται πρύμνης ἔπι
σταθέντες ἰοῖς, ὥστʼ ἀναστεῖλαι πρόσω.
κἀν τῷδε — δεινὸς γὰρ κλύδων ὤκειλε ναῦν
πρὸς γῆν, φόβος δʼ ἦν
παρθένῳ τέγξαι πόδα —
1380
λαβὼν Ὀρέστης ὦμον εἰς ἀριστερόν,
βὰς ἐς θάλασσαν κἀπὶ κλίμακος θορών,
ἔθηκʼ ἀδελφὴν ἐντὸς εὐσήμου νεώς,
τό τʼ οὐρανοῦ πέσημα, τῆς Διὸς κόρης
ἄγαλμα. ναὸς
δʼ ἐκ μέσης ἐφθέγξατο
1385
βοή τις· ὦ γῆς Ἑλλάδος ναῦται, νεὼς
λάβεσθε κώπαις ῥόθιά τʼ ἐκλευκαίνετε·
ἔχομεν γὰρ ὧνπερ οὕνεκʼ ἄξενον πόρον
Συμπληγάδων ἔσωθεν εἰσεπλεύσαμεν.
οἳ δὲ στεναγμὸν ἡδὺν ἐκβρυχώμενοι
1390
ἔπαισαν ἅλμην. ναῦς δʼ, ἕως μὲν ἐντὸς ἦν
λιμένος, ἐχώρει στόμια, διαπερῶσα δὲ
λάβρῳ κλύδωνι συμπεσοῦσʼ ἠπείγετο·
δεινὸς γὰρ ἐλθὼν ἄνεμος ἐξαίφνης νεὼς
ὠθεῖ παλίμπρυμνʼ ἱστίʼ· οἳ δʼ ἐκαρτέρουν
1395
πρὸς κῦμα λακτίζοντες· ἐς δὲ γῆν πάλιν
κλύδων παλίρρους ἦγε ναῦν. σταθεῖσα δὲ
Ἀγαμέμνονος παῖς ηὔξατʼ· ὦ Λητοῦς κόρη
σῷσόν με τὴν σὴν ἱερέαν πρὸς Ἑλλάδα
ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ κλοπαῖς σύγγνωθʼ ἐμαῖς.
1400
φιλεῖς δὲ καὶ σὺ σὸν κασίγνητον, θεά·
φιλεῖν δὲ κἀμὲ τοὺς ὁμαίμονας δόκει.
ναῦται δʼ ἐπευφήμησαν εὐχαῖσιν κόρης
παιᾶνα, γυμνὰς ἐκ
πέπλων ἐπωμίδας
κώπῃ προσαρμόσαντες ἐκ κελεύσματος.
1405
μᾶλλον δὲ μᾶλλον πρὸς πέτρας ᾔει σκάφος·
χὣ μέν τις ἐς θάλασσαν ὡρμήθη ποσίν,
ἄλλος δὲ πλεκτὰς ἐξανῆπτεν ἀγκύλας.
κἀγὼ μὲν εὐθὺς πρὸς σὲ δεῦρʼ ἀπεστάλην,
σοὶ τὰς ἐκεῖθεν σημανῶν, ἄναξ, τύχας.
1410
ἀλλʼ ἕρπε, δεσμὰ καὶ βρόχους λαβὼν χεροῖν·
εἰ μὴ γὰρ οἶδμα νήνεμον γενήσεται,
οὐκ ἔστιν ἐλπὶς τοῖς ξένοις σωτηρίας.
πόντου δʼ ἀνάκτωρ Ἴλιόν τʼ ἐπισκοπεῖ
σεμνὸς Ποσειδῶν, Πελοπίδαις ἐναντίος,
1415
καὶ νῦν παρέξει τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον
σοὶ καὶ πολίταις, ὡς ἔοικεν, ἐν χεροῖν
λαβεῖν, ἀδελφήν θʼ, ἣ φόνον τὸν Αὐλίδι
ἀμνημόνευτον θεᾷ προδοῦσʼ ἁλίσκεται.
ἐπεὶ πρὸς ἀκτὰς ἤλθομεν θαλασσίας,
οὗ ναῦς Ὀρέστου κρύφιος ἦν ὡρμισμένη,
ἡμᾶς μέν, οὓς σὺ δεσμὰ συμπέμπεις ξένων
ἔχοντας, ἐξένευσʼ ἀποστῆναι πρόσω
1330
Ἀγαμέμνονος παῖς, ὡς ἀπόρρητον φλόγα
θύουσα καὶ καθαρμὸν ὃν μετῴχετο,
αὐτὴ δʼ ὄπισθε δέσμʼ ἔχουσα τοῖν ξένοιν
ἔστειχε χερσί. καὶ τάδʼ ἦν ὕποπτα μέν,
ἤρεσκε μέντοι σοῖσι προσπόλοις, ἄναξ.
1335
χρόνῳ δʼ, ἵνʼ ἡμῖν δρᾶν τι δὴ δοκοῖ πλέον,
ἀνωλόλυξε καὶ κατῇδε βάρβαρα
μέλη μαγεύουσʼ, ὡς φόνον νίζουσα δή.
ἐπεὶ δὲ δαρὸν ἦμεν ἥμενοι χρόνον,
ἐσῆλθεν ἡμᾶς μὴ λυθέντες οἱ ξένοι
1340
κτάνοιεν αὐτὴν δραπέται τʼ οἰχοίατο.
φόβῳ δʼ ἃ μὴ χρῆν εἰσορᾶν καθήμεθα
σιγῇ· τέλος δὲ πᾶσιν ἦν αὑτὸς λόγος
στείχειν ἵνʼ ἦσαν, καίπερ οὐκ ἐωμένοις.
κἀνταῦθʼ ὁρῶμεν Ἑλλάδος νεὼς σκάφος
1345
ταρσῷ κατήρει πίτυλον ἐπτερωμένον,
ναύτας τε πεντήκοντʼ ἐπὶ σκαλμῶν πλάτας
ἔχοντας, ἐκ δεσμῶν δὲ τοὺς νεανίας
ἐλευθέρους πρύμνηθεν ἑστῶτας νεώς.
κοντοῖς δὲ πρῷραν εἶχον, οἳ δʼ ἐπωτίδων
1350
ἄγκυραν ἐξανῆπτον· οἳ δέ, κλίμακας
σπεύδοντες, ἦγον διὰ χερῶν πρυμνήσια,
πόντῳ δὲ δόντες τοῖν ξένοιν καθίεσαν.
ἡμεῖς δʼ ἀφειδήσαντες, ὡς ἐσείδομεν
δόλια τεχνήματʼ, εἰχόμεσθα τῆς ξένης
1355
πρυμνησίων τε, καὶ διʼ εὐθυντηρίας
οἴακας ἐξῃροῦμεν εὐπρύμνου νεώς.
λόγοι δʼ ἐχώρουν· Τίνι λόγῳ πορθμεύετε
κλέπτοντες ἐκ γῆς ξόανα καὶ θυηπόλους;
τίνος τίς ὢν σὺ τήνδʼ ἀπεμπολᾷς χθονός;
1360
ὁ δʼ εἶπʼ· Ὀρέστης, τῆσδʼ ὅμαιμος, ὡς μάθῃς,
Ἀγαμέμνονος παῖς, τήνδʼ ἐμὴν κομίζομαι
λαβὼν ἀδελφήν, ἣν ἀπώλεσʼ ἐκ δόμων.
ἀλλʼ οὐδὲν ἧσσον εἰχόμεσθα τῆς ξένης
καὶ πρὸς σὲ ἕπεσθαι διεβιαζόμεσθά νιν·
1365
ὅθεν τὰ δεινὰ πλήγματʼ ἦν γενειάδων.
κεῖνοί τε γὰρ σίδηρον οὐκ εἶχον χεροῖν
ἡμεῖς τε· πυγμαί τʼ ἦσαν ἐγκροτούμεναι,
καὶ κῶλʼ ἀπʼ ἀμφοῖν τοῖν νεανίαιν ἅμα
ἐς πλευρὰ καὶ πρὸς ἧπαρ ἠκοντίζετο,
1370
ὡς τῷ ξυνάπτειν καὶ συναποκαμεῖν μέλη.
δεινοῖς δὲ σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι
ἐφεύγομεν πρὸς κρημνόν, οἳ μὲν ἐν κάρᾳ
κάθαιμʼ ἔχοντες τραύμαθʼ, οἳ δʼ ἐν ὄμμασιν·
ὄχθοις δʼ ἐπισταθέντες εὐλαβεστέρως
1375
ἐμαρνάμεσθα καὶ πέτρους ἐβάλλομεν.
ἀλλʼ εἶργον ἡμᾶς τοξόται πρύμνης ἔπι
σταθέντες ἰοῖς, ὥστʼ ἀναστεῖλαι πρόσω.
κἀν τῷδε — δεινὸς γὰρ κλύδων ὤκειλε ναῦν
πρὸς γῆν, φόβος δʼ ἦν
παρθένῳ τέγξαι πόδα —
1380
λαβὼν Ὀρέστης ὦμον εἰς ἀριστερόν,
βὰς ἐς θάλασσαν κἀπὶ κλίμακος θορών,
ἔθηκʼ ἀδελφὴν ἐντὸς εὐσήμου νεώς,
τό τʼ οὐρανοῦ πέσημα, τῆς Διὸς κόρης
ἄγαλμα. ναὸς
δʼ ἐκ μέσης ἐφθέγξατο
1385
βοή τις· ὦ γῆς Ἑλλάδος ναῦται, νεὼς
λάβεσθε κώπαις ῥόθιά τʼ ἐκλευκαίνετε·
ἔχομεν γὰρ ὧνπερ οὕνεκʼ ἄξενον πόρον
Συμπληγάδων ἔσωθεν εἰσεπλεύσαμεν.
οἳ δὲ στεναγμὸν ἡδὺν ἐκβρυχώμενοι
1390
ἔπαισαν ἅλμην. ναῦς δʼ, ἕως μὲν ἐντὸς ἦν
λιμένος, ἐχώρει στόμια, διαπερῶσα δὲ
λάβρῳ κλύδωνι συμπεσοῦσʼ ἠπείγετο·
δεινὸς γὰρ ἐλθὼν ἄνεμος ἐξαίφνης νεὼς
ὠθεῖ παλίμπρυμνʼ ἱστίʼ· οἳ δʼ ἐκαρτέρουν
1395
πρὸς κῦμα λακτίζοντες· ἐς δὲ γῆν πάλιν
κλύδων παλίρρους ἦγε ναῦν. σταθεῖσα δὲ
Ἀγαμέμνονος παῖς ηὔξατʼ· ὦ Λητοῦς κόρη
σῷσόν με τὴν σὴν ἱερέαν πρὸς Ἑλλάδα
ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ κλοπαῖς σύγγνωθʼ ἐμαῖς.
1400
φιλεῖς δὲ καὶ σὺ σὸν κασίγνητον, θεά·
φιλεῖν δὲ κἀμὲ τοὺς ὁμαίμονας δόκει.
ναῦται δʼ ἐπευφήμησαν εὐχαῖσιν κόρης
παιᾶνα, γυμνὰς ἐκ
πέπλων ἐπωμίδας
κώπῃ προσαρμόσαντες ἐκ κελεύσματος.
1405
μᾶλλον δὲ μᾶλλον πρὸς πέτρας ᾔει σκάφος·
χὣ μέν τις ἐς θάλασσαν ὡρμήθη ποσίν,
ἄλλος δὲ πλεκτὰς ἐξανῆπτεν ἀγκύλας.
κἀγὼ μὲν εὐθὺς πρὸς σὲ δεῦρʼ ἀπεστάλην,
σοὶ τὰς ἐκεῖθεν σημανῶν, ἄναξ, τύχας.
1410
ἀλλʼ ἕρπε, δεσμὰ καὶ βρόχους λαβὼν χεροῖν·
εἰ μὴ γὰρ οἶδμα νήνεμον γενήσεται,
οὐκ ἔστιν ἐλπὶς τοῖς ξένοις σωτηρίας.
πόντου δʼ ἀνάκτωρ Ἴλιόν τʼ ἐπισκοπεῖ
σεμνὸς Ποσειδῶν, Πελοπίδαις ἐναντίος,
1415
καὶ νῦν παρέξει τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον
σοὶ καὶ πολίταις, ὡς ἔοικεν, ἐν χεροῖν
λαβεῖν, ἀδελφήν θʼ, ἣ φόνον τὸν Αὐλίδι
ἀμνημόνευτον θεᾷ προδοῦσʼ ἁλίσκεται.
Χορός
ὦ τλῆμον Ἰφιγένεια, συγγόνου μέτα
1420
θανῇ πάλιν μολοῦσα δεσποτῶν χέρας.
ὦ τλῆμον Ἰφιγένεια, συγγόνου μέτα
1420
θανῇ πάλιν μολοῦσα δεσποτῶν χέρας.
Θόας
ὦ πάντες ἀστοὶ τῆσδε βαρβάρου χθονός,
οὐκ εἶα πώλοις ἐμβαλόντες ἡνίας
παράκτιοι δραμεῖσθε κἀκβολὰς νεὼς
Ἑλληνίδος δέξεσθε, σὺν δὲ τῇ θεῷ
1425
σπεύδοντες ἄνδρας δυσσεβεῖς θηράσετε,
οἳ δʼ ὠκυπομποὺς ἕλξετʼ ἐς πόντον πλάτας;
ὡς ἐκ θαλάσσης ἔκ τε γῆς ἱππεύμασι
λαβόντες αὐτοὺς ἢ κατὰ στύφλου πέτρας
ῥίψωμεν, ἢ σκόλοψι πήξωμεν δέμας.
1430
ὑμᾶς δὲ τὰς τῶνδʼ ἴστορας βουλευμάτων,
γυναῖκες, αὖθις, ἡνίκʼ ἂν σχολὴν λάβω,
ποινασόμεσθα· νῦν δὲ τὴν προκειμένην
σπουδὴν ἔχοντες οὐ μενοῦμεν ἥσυχοι.
ὦ πάντες ἀστοὶ τῆσδε βαρβάρου χθονός,
οὐκ εἶα πώλοις ἐμβαλόντες ἡνίας
παράκτιοι δραμεῖσθε κἀκβολὰς νεὼς
Ἑλληνίδος δέξεσθε, σὺν δὲ τῇ θεῷ
1425
σπεύδοντες ἄνδρας δυσσεβεῖς θηράσετε,
οἳ δʼ ὠκυπομποὺς ἕλξετʼ ἐς πόντον πλάτας;
ὡς ἐκ θαλάσσης ἔκ τε γῆς ἱππεύμασι
λαβόντες αὐτοὺς ἢ κατὰ στύφλου πέτρας
ῥίψωμεν, ἢ σκόλοψι πήξωμεν δέμας.
1430
ὑμᾶς δὲ τὰς τῶνδʼ ἴστορας βουλευμάτων,
γυναῖκες, αὖθις, ἡνίκʼ ἂν σχολὴν λάβω,
ποινασόμεσθα· νῦν δὲ τὴν προκειμένην
σπουδὴν ἔχοντες οὐ μενοῦμεν ἥσυχοι.
Ἀθήνα
ποῖ ποῖ διωγμὸν τόνδε πορθμεύεις, ἄναξ
1435
Θόας; ἄκουσον τῆσδʼ Ἀθηναίας λόγους.
παῦσαι διώκων ῥεῦμά τʼ ἐξορμῶν στρατοῦ·
πεπρωμένος γὰρ θεσφάτοισι Λοξίου
δεῦρʼ ἦλθʼ Ὀρέστης, τόν τʼ Ἐρινύων χόλον
φεύγων ἀδελφῆς τʼ Ἄργος ἐσπέμψων δέμας
1440
ἄγαλμά θʼ ἱερὸν εἰς ἐμὴν ἄξων χθόνα,
τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἀναψυχάς.
πρὸς μὲν σὲ ὅδʼ ἡμῖν μῦθος· ὃν δʼ ἀποκτενεῖν
δοκεῖς Ὀρέστην ποντίῳ λαβὼν σάλῳ,
ἤδη Ποσειδῶν χάριν ἐμὴν ἀκύμονα
πόντου τίθησι νῶτα πορθμεύειν πλάτῃ.
1445
μαθὼν δʼ, Ὀρέστα, τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς —
κλύεις γὰρ αὐδὴν καίπερ οὐ παρὼν θεᾶς —
χώρει λαβὼν ἄγαλμα σύγγονόν τε σήν.
ὅταν δʼ Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόλῃς,
χῶρός τις ἔστιν Ἀτθίδος πρὸς ἐσχάτοις
1450
ὅροισι, γείτων δειράδος Καρυστίας,
ἱερός, Ἁλάς νιν οὑμὸς ὀνομάζει λεώς·
ἐνταῦθα τεύξας ναὸν ἵδρυσαι βρέτας,
ἐπώνυμον γῆς Ταυρικῆς πόνων τε σῶν,
οὓς ἐξεμόχθεις περιπολῶν καθʼ Ἑλλάδα
1455
οἴστροις Ἐρινύων. Ἄρτεμιν δέ νιν βροτοὶ
τὸ λοιπὸν ὑμνήσουσι Ταυροπόλον θεάν.
νόμον τε θὲς τόνδʼ· ὅταν ἑορτάζῃ λεώς,
τῆς σῆς σφαγῆς ἄποινʼ ἐπισχέτω ξίφος
δέρῃ πρὸς ἀνδρὸς αἷμά τʼ ἐξανιέτω,
1460
ὁσίας ἕκατι θεά θʼ ὅπως τιμὰς ἔχῃ.
σὲ δʼ ἀμφὶ σεμνάς, Ἰφιγένεια, κλίμακας
Βραυρωνίας δεῖ τῇδε κλῃδουχεῖν θεᾷ·
οὗ καὶ τεθάψῃ κατθανοῦσα, καὶ πέπλων
ἄγαλμά σοι θήσουσιν εὐπήνους ὑφάς,
1465
ἃς ἂν γυναῖκες ἐν τόκοις ψυχορραγεῖς
λίπωσʼ ἐν οἴκοις. τάσδε δʼ ἐκπέμπειν χθονὸς
Ἑλληνίδας γυναῖκας ἐξεφίεμαι
γνώμης δικαίας οὕνεκʼ
ἐκσῴσασα δὲ
καὶ πρίν σʼ Ἀρείοις ἐν πάγοις ψήφους ἴσας
1470
κρίνασʼ, Ὀρέστα· καὶ νόμισμʼ ἔσται τόδε,
νικᾶν ἰσήρεις ὅστις ἂν ψήφους λάβῃ.
ἀλλʼ ἐκκομίζου σὴν κασιγνήτην χθονός,
Ἀγαμέμνονος παῖ. — καὶ σὺ μὴ θυμοῦ, Θόας.
ποῖ ποῖ διωγμὸν τόνδε πορθμεύεις, ἄναξ
1435
Θόας; ἄκουσον τῆσδʼ Ἀθηναίας λόγους.
παῦσαι διώκων ῥεῦμά τʼ ἐξορμῶν στρατοῦ·
πεπρωμένος γὰρ θεσφάτοισι Λοξίου
δεῦρʼ ἦλθʼ Ὀρέστης, τόν τʼ Ἐρινύων χόλον
φεύγων ἀδελφῆς τʼ Ἄργος ἐσπέμψων δέμας
1440
ἄγαλμά θʼ ἱερὸν εἰς ἐμὴν ἄξων χθόνα,
τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἀναψυχάς.
πρὸς μὲν σὲ ὅδʼ ἡμῖν μῦθος· ὃν δʼ ἀποκτενεῖν
δοκεῖς Ὀρέστην ποντίῳ λαβὼν σάλῳ,
ἤδη Ποσειδῶν χάριν ἐμὴν ἀκύμονα
πόντου τίθησι νῶτα πορθμεύειν πλάτῃ.
1445
μαθὼν δʼ, Ὀρέστα, τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς —
κλύεις γὰρ αὐδὴν καίπερ οὐ παρὼν θεᾶς —
χώρει λαβὼν ἄγαλμα σύγγονόν τε σήν.
ὅταν δʼ Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόλῃς,
χῶρός τις ἔστιν Ἀτθίδος πρὸς ἐσχάτοις
1450
ὅροισι, γείτων δειράδος Καρυστίας,
ἱερός, Ἁλάς νιν οὑμὸς ὀνομάζει λεώς·
ἐνταῦθα τεύξας ναὸν ἵδρυσαι βρέτας,
ἐπώνυμον γῆς Ταυρικῆς πόνων τε σῶν,
οὓς ἐξεμόχθεις περιπολῶν καθʼ Ἑλλάδα
1455
οἴστροις Ἐρινύων. Ἄρτεμιν δέ νιν βροτοὶ
τὸ λοιπὸν ὑμνήσουσι Ταυροπόλον θεάν.
νόμον τε θὲς τόνδʼ· ὅταν ἑορτάζῃ λεώς,
τῆς σῆς σφαγῆς ἄποινʼ ἐπισχέτω ξίφος
δέρῃ πρὸς ἀνδρὸς αἷμά τʼ ἐξανιέτω,
1460
ὁσίας ἕκατι θεά θʼ ὅπως τιμὰς ἔχῃ.
σὲ δʼ ἀμφὶ σεμνάς, Ἰφιγένεια, κλίμακας
Βραυρωνίας δεῖ τῇδε κλῃδουχεῖν θεᾷ·
οὗ καὶ τεθάψῃ κατθανοῦσα, καὶ πέπλων
ἄγαλμά σοι θήσουσιν εὐπήνους ὑφάς,
1465
ἃς ἂν γυναῖκες ἐν τόκοις ψυχορραγεῖς
λίπωσʼ ἐν οἴκοις. τάσδε δʼ ἐκπέμπειν χθονὸς
Ἑλληνίδας γυναῖκας ἐξεφίεμαι
γνώμης δικαίας οὕνεκʼ
ἐκσῴσασα δὲ
καὶ πρίν σʼ Ἀρείοις ἐν πάγοις ψήφους ἴσας
1470
κρίνασʼ, Ὀρέστα· καὶ νόμισμʼ ἔσται τόδε,
νικᾶν ἰσήρεις ὅστις ἂν ψήφους λάβῃ.
ἀλλʼ ἐκκομίζου σὴν κασιγνήτην χθονός,
Ἀγαμέμνονος παῖ. — καὶ σὺ μὴ θυμοῦ, Θόας.
Θόας
ἄνασσʼ Ἀθάνα, τοῖσι τῶν θεῶν λόγοις
1475
ὅστις κλύων ἄπιστος, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖ.
ἐγὼ δʼ Ὀρέστῃ τʼ, εἰ φέρων βρέτας θεᾶς
βέβηκʼ, ἀδελφῇ τʼ οὐχὶ θυμοῦμαι· τί γὰρ
πρὸς τοὺς σθένοντας θεοὺς ἁμιλλᾶσθαι καλόν;
ἴτωσαν ἐς σὴν σὺν θεᾶς ἀγάλματι
1480
γαῖαν, καθιδρύσαιντό τʼ εὐτυχῶς βρέτας.
πέμψω δὲ καὶ τάσδʼ Ἑλλάδʼ εἰς εὐδαίμονα
γυναῖκας, ὥσπερ σὸν κέλευσμʼ ἐφίεται.
παύσω δὲ λόγχην ἣν ἐπαίρομαι ξένοις
ναῶν τʼ ἐρετμά, σοὶ τάδʼ ὡς δοκεῖ, θεά.
1485
ἄνασσʼ Ἀθάνα, τοῖσι τῶν θεῶν λόγοις
1475
ὅστις κλύων ἄπιστος, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖ.
ἐγὼ δʼ Ὀρέστῃ τʼ, εἰ φέρων βρέτας θεᾶς
βέβηκʼ, ἀδελφῇ τʼ οὐχὶ θυμοῦμαι· τί γὰρ
πρὸς τοὺς σθένοντας θεοὺς ἁμιλλᾶσθαι καλόν;
ἴτωσαν ἐς σὴν σὺν θεᾶς ἀγάλματι
1480
γαῖαν, καθιδρύσαιντό τʼ εὐτυχῶς βρέτας.
πέμψω δὲ καὶ τάσδʼ Ἑλλάδʼ εἰς εὐδαίμονα
γυναῖκας, ὥσπερ σὸν κέλευσμʼ ἐφίεται.
παύσω δὲ λόγχην ἣν ἐπαίρομαι ξένοις
ναῶν τʼ ἐρετμά, σοὶ τάδʼ ὡς δοκεῖ, θεά.
1485
Ἀθήνα
αἰνῶ· τὸ γὰρ χρεὼν σοῦ τε καὶ θεῶν κρατεῖ.
ἴτʼ, ὦ πνοαί, ναυσθλοῦσθε τὸν Ἀγαμέμνονος
παῖδʼ εἰς Ἀθήνας· συμπορεύσομαι δʼ ἐγὼ
σῴζουσʼ ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς σεμνὸν βρέτας.
αἰνῶ· τὸ γὰρ χρεὼν σοῦ τε καὶ θεῶν κρατεῖ.
ἴτʼ, ὦ πνοαί, ναυσθλοῦσθε τὸν Ἀγαμέμνονος
παῖδʼ εἰς Ἀθήνας· συμπορεύσομαι δʼ ἐγὼ
σῴζουσʼ ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς σεμνὸν βρέτας.
Χορός
ἴτʼ ἐπʼ εὐτυχίᾳ τῆς σῳζομένης
1490
μοίρας εὐδαίμονες ὄντες.
ἀλλʼ, ὦ σεμνὴ παρά τʼ ἀθανάτοις
καὶ παρὰ θνητοῖς, Παλλὰς Ἀθάνα,
δράσομεν οὕτως ὡς σὺ κελεύεις.
μάλα γὰρ τερπνὴν κἀνέλπιστον
1495
φήμην ἀκοαῖσι δέδεγμαι.
— — —
ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, τὸν ἐμὸν
βίοτον κατέχοις
καὶ μὴ λήγοις στεφανοῦσα.
ἴτʼ ἐπʼ εὐτυχίᾳ τῆς σῳζομένης
1490
μοίρας εὐδαίμονες ὄντες.
ἀλλʼ, ὦ σεμνὴ παρά τʼ ἀθανάτοις
καὶ παρὰ θνητοῖς, Παλλὰς Ἀθάνα,
δράσομεν οὕτως ὡς σὺ κελεύεις.
μάλα γὰρ τερπνὴν κἀνέλπιστον
1495
φήμην ἀκοαῖσι δέδεγμαι.
— — —
ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, τὸν ἐμὸν
βίοτον κατέχοις
καὶ μὴ λήγοις στεφανοῦσα.
Iphigenia among the Taurians. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.