Χορός
ἀλλʼ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοι
συνερεισθέντες χωροῦσι, νέον
πρόσφαγμα θεᾶς· σιγᾶτε, φίλαι.
τὰ γὰρ Ἑλλήνων ἀκροθίνια δὴ
ναοῖσι πέλας τάδε βαίνει·
460
οὐδʼ ἀγγελίας ψευδεῖς ἔλακεν
βουφορβὸς ἀνήρ.
ὦ πότνιʼ, εἴ σοι τάδʼ ἀρεσκόντως
πόλις ἥδε τελεῖ, δέξαι θυσίας,
ἃς ὁ παρʼ ἡμῖν νόμος οὐχ ὁσίας
465
Ἕλλησι διδοὺς ἀναφαίνει.
ἀλλʼ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοι
συνερεισθέντες χωροῦσι, νέον
πρόσφαγμα θεᾶς· σιγᾶτε, φίλαι.
τὰ γὰρ Ἑλλήνων ἀκροθίνια δὴ
ναοῖσι πέλας τάδε βαίνει·
460
οὐδʼ ἀγγελίας ψευδεῖς ἔλακεν
βουφορβὸς ἀνήρ.
ὦ πότνιʼ, εἴ σοι τάδʼ ἀρεσκόντως
πόλις ἥδε τελεῖ, δέξαι θυσίας,
ἃς ὁ παρʼ ἡμῖν νόμος οὐχ ὁσίας
465
Ἕλλησι διδοὺς ἀναφαίνει.
Ἰφιγένεια
εἶἑν·
τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχῃ
φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας,
ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτʼ ὦσι δέσμιοι.
ναοῦ δʼ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε
470
ἃ χρὴ ʼπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται.
φεῦ·
τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦσʼ ὑμᾶς ποτε
πατήρ τʼ; ἀδελφή τʼ, εἰ γεγῶσα τυγχάνει —
οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶν
ἀνάδελφος ἔσται. — τὰς τύχας τίς οἶδʼ ὅτῳ
475
τοιαίδʼ ἔσονται; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶν
ἐς ἀφανὲς ἕρπει, κοὐδὲν οἶδʼ οὐδεὶς κακὸν
ἡ γὰρ τύχη παρήγαγʼ ἐς τὸ δυσμαθές.
πόθεν ποθʼ ἥκετʼ, ὦ ταλαίπωροι ξένοι;
ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδʼ ἐπλεύσατε χθόνα,
480
μακρὸν δʼ ἀπʼ οἴκων χρόνον ἔσεσθʼ ἀεὶ κάτω.
εἶἑν·
τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχῃ
φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας,
ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτʼ ὦσι δέσμιοι.
ναοῦ δʼ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε
470
ἃ χρὴ ʼπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται.
φεῦ·
τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦσʼ ὑμᾶς ποτε
πατήρ τʼ; ἀδελφή τʼ, εἰ γεγῶσα τυγχάνει —
οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶν
ἀνάδελφος ἔσται. — τὰς τύχας τίς οἶδʼ ὅτῳ
475
τοιαίδʼ ἔσονται; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶν
ἐς ἀφανὲς ἕρπει, κοὐδὲν οἶδʼ οὐδεὶς κακὸν
ἡ γὰρ τύχη παρήγαγʼ ἐς τὸ δυσμαθές.
πόθεν ποθʼ ἥκετʼ, ὦ ταλαίπωροι ξένοι;
ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδʼ ἐπλεύσατε χθόνα,
480
μακρὸν δʼ ἀπʼ οἴκων χρόνον ἔσεσθʼ ἀεὶ κάτω.
Ὀρέστης
τί ταῦτʼ ὀδύρῃ, κἀπὶ τοῖς μέλλουσι νῷν
κακοῖσι λυπεῖς, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι;
οὔτοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν μέλλων κτενεῖν
οἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέλῃ.
485
οὐχ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντʼ οἰκτίζεται
σωτηρίας ἄνελπις· ὡς δύʼ ἐξ ἑνὸς
κακὼ συνάπτει, μωρίαν τʼ ὀφλισκάνει
θνῄσκει θʼ ὁμοίως· τὴν τύχην δʼ ἐᾶν χρεών.
ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ· τὰς γὰρ ἐνθάδε
490
θυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν.
τί ταῦτʼ ὀδύρῃ, κἀπὶ τοῖς μέλλουσι νῷν
κακοῖσι λυπεῖς, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι;
οὔτοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν μέλλων κτενεῖν
οἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέλῃ.
485
οὐχ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντʼ οἰκτίζεται
σωτηρίας ἄνελπις· ὡς δύʼ ἐξ ἑνὸς
κακὼ συνάπτει, μωρίαν τʼ ὀφλισκάνει
θνῄσκει θʼ ὁμοίως· τὴν τύχην δʼ ἐᾶν χρεών.
ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ· τὰς γὰρ ἐνθάδε
490
θυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν.
Ἰφιγένεια
πότερος ἄρʼ ὑμῶν ἐνθάδʼ ὠνομασμένος
Πυλάδης κέκληται; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω.
πότερος ἄρʼ ὑμῶν ἐνθάδʼ ὠνομασμένος
Πυλάδης κέκληται; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω.
Ὀρέστης
ὅδʼ, εἴ τι δή σοι τοῦτʼ ἐν ἡδονῇ μαθεῖν.
ὅδʼ, εἴ τι δή σοι τοῦτʼ ἐν ἡδονῇ μαθεῖν.
Ἰφιγένεια
ποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς;
495
ποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς;
495
Ὀρέστης
τί δʼ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις, γύναι;
τί δʼ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις, γύναι;
Ἰφιγένεια
πότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς;
πότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς;
Ὀρέστης
φιλότητί γʼ· ἐσμὲν δʼ οὐ κασιγνήτω, γύναι.
φιλότητί γʼ· ἐσμὲν δʼ οὐ κασιγνήτω, γύναι.
Ἰφιγένεια
σοὶ δʼ ὄνομα ποῖον ἔθεθʼ ὁ γεννήσας πατήρ;
σοὶ δʼ ὄνομα ποῖον ἔθεθʼ ὁ γεννήσας πατήρ;
Ὀρέστης
τὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθʼ ἄν.
500
τὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθʼ ἄν.
500
Ἰφιγένεια
οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ· τοῦτο μὲν δὸς τῇ τύχῃ.
οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ· τοῦτο μὲν δὸς τῇ τύχῃ.
Ὀρέστης
ἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελῴμεθʼ ἄν.
ἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελῴμεθʼ ἄν.
Ἰφιγένεια
τί δὲ φθονεῖς τοῦτο; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα;
τί δὲ φθονεῖς τοῦτο; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα;
Ὀρέστης
τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν, οὐχὶ τοὔνομα.
τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν, οὐχὶ τοὔνομα.
Ἰφιγένεια
οὐδʼ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι;
505
οὐδʼ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι;
505
Ὀρέστης
ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος, ὡς θανουμένῳ.
ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος, ὡς θανουμένῳ.
Ἰφιγένεια
χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε;
χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε;
Ὀρέστης
τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδʼ ἐμὴν ἐπεύχομαι.
τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδʼ ἐμὴν ἐπεύχομαι.
Ἰφιγένεια
πρὸς θεῶν, ἀληθῶς, ὦ ξένʼ, εἶ κεῖθεν γεγώς;
πρὸς θεῶν, ἀληθῶς, ὦ ξένʼ, εἶ κεῖθεν γεγώς;
Ὀρέστης
ἐκ τῶν Μυκηνῶν
γʼ, αἵ ποτʼ ἦσαν ὄλβιαι.
510
ἐκ τῶν Μυκηνῶν
γʼ, αἵ ποτʼ ἦσαν ὄλβιαι.
510
Ἰφιγένεια
φυγὰς
δʼ ἀπῆρας πατρίδος, ἢ ποίᾳ τύχῃ;
φυγὰς
δʼ ἀπῆρας πατρίδος, ἢ ποίᾳ τύχῃ;
Ὀρέστης
φεύγω τρόπον γε δή τινʼ οὐχ ἑκὼν ἑκών.
φεύγω τρόπον γε δή τινʼ οὐχ ἑκὼν ἑκών.
Ἰφιγένεια
ἆρʼ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω;
ἆρʼ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω;
Ὀρέστης
ὡς ἐν παρέργῳ τῆς ἐμῆς δυσπραξίας.
ὡς ἐν παρέργῳ τῆς ἐμῆς δυσπραξίας.
Ἰφιγένεια
καὶ μὴν ποθεινός γʼ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών.
515
καὶ μὴν ποθεινός γʼ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών.
515
Ὀρέστης
οὔκουν ἐμαυτῷ γʼ· εἰ δὲ σοί, σὺ τοῦτʼ ἔρα.
οὔκουν ἐμαυτῷ γʼ· εἰ δὲ σοί, σὺ τοῦτʼ ἔρα.
Ἰφιγένεια
Τροίαν ἴσως οἶσθʼ, ἧς ἁπανταχοῦ λόγος.
Τροίαν ἴσως οἶσθʼ, ἧς ἁπανταχοῦ λόγος.
Ὀρέστης
ὡς μήποτʼ ὤφελόν γε μηδʼ ἰδὼν ὄναρ.
ὡς μήποτʼ ὤφελόν γε μηδʼ ἰδὼν ὄναρ.
Ἰφιγένεια
φασίν νιν οὐκέτʼ οὖσαν οἴχεσθαι δορί.
φασίν νιν οὐκέτʼ οὖσαν οἴχεσθαι δορί.
Ὀρέστης
ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσατε.
520
ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσατε.
520
Ἰφιγένεια
Ἑλένη δʼ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν;
Ἑλένη δʼ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν;
Ὀρέστης
ἥκει, κακῶς γʼ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι.
ἥκει, κακῶς γʼ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι.
Ἰφιγένεια
καὶ ποῦ ʼστι; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν.
καὶ ποῦ ʼστι; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν.
Ὀρέστης
Σπάρτῃ ξυνοικεῖ τῷ πάρος ξυνευνέτῃ.
Σπάρτῃ ξυνοικεῖ τῷ πάρος ξυνευνέτῃ.
Ἰφιγένεια
ὦ μῖσος εἰς Ἕλληνας, οὐκ ἐμοὶ μόνῃ.
525
ὦ μῖσος εἰς Ἕλληνας, οὐκ ἐμοὶ μόνῃ.
525
Ὀρέστης
ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων.
ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων.
Ἰφιγένεια
νόστος δʼ Ἀχαιῶν ἐγένεθʼ, ὡς κηρύσσεται;
νόστος δʼ Ἀχαιῶν ἐγένεθʼ, ὡς κηρύσσεται;
Ὀρέστης
ὡς πάνθʼ ἅπαξ με συλλαβοῦσʼ ἀνιστορεῖς.
ὡς πάνθʼ ἅπαξ με συλλαβοῦσʼ ἀνιστορεῖς.
Ἰφιγένεια
πρὶν γὰρ θανεῖν σε, τοῦδʼ ἐπαυρέσθαι θέλω.
πρὶν γὰρ θανεῖν σε, τοῦδʼ ἐπαυρέσθαι θέλω.
Ὀρέστης
ἔλεγχʼ, ἐπειδὴ τοῦδʼ ἐρᾷς· λέξω δʼ ἐγώ.
530
ἔλεγχʼ, ἐπειδὴ τοῦδʼ ἐρᾷς· λέξω δʼ ἐγώ.
530
Ἰφιγένεια
Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν;
Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν;
Ὀρέστης
ὄλωλεν, ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος.
ὄλωλεν, ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος.
Ἰφιγένεια
ὦ πότνιʼ, ὡς εὖ. — τί γὰρ ὁ Λαέρτου γόνος;
ὦ πότνιʼ, ὡς εὖ. — τί γὰρ ὁ Λαέρτου γόνος;
Ὀρέστης
οὔπω νενόστηκʼ οἶκον, ἔστι δʼ, ὡς λόγος.
οὔπω νενόστηκʼ οἶκον, ἔστι δʼ, ὡς λόγος.
Ἰφιγένεια
ὄλοιτο, νόστου μήποτʼ ἐς πάτραν τυχών.
535
ὄλοιτο, νόστου μήποτʼ ἐς πάτραν τυχών.
535
Ὀρέστης
μηδὲν κατεύχου· πάντα τἀκείνου νοσεῖ.
μηδὲν κατεύχου· πάντα τἀκείνου νοσεῖ.
Ἰφιγένεια
Θέτιδος δʼ ὁ τῆς Νηρῇδος ἔστι παῖς ἔτι;
Θέτιδος δʼ ὁ τῆς Νηρῇδος ἔστι παῖς ἔτι;
Ὀρέστης
οὐκ ἔστιν· ἄλλως λέκτρʼ ἔγημʼ ἐν Αὐλίδι.
οὐκ ἔστιν· ἄλλως λέκτρʼ ἔγημʼ ἐν Αὐλίδι.
Ἰφιγένεια
δόλια γάρ, ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες.
δόλια γάρ, ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες.
Ὀρέστης
τίς εἶ ποθʼ; ὡς εὖ πυνθάνῃ τἀφʼ Ἑλλάδος.
540
τίς εἶ ποθʼ; ὡς εὖ πυνθάνῃ τἀφʼ Ἑλλάδος.
540
Ἰφιγένεια
ἐκεῖθέν εἰμι· παῖς ἔτʼ οὖσʼ ἀπωλόμην.
ἐκεῖθέν εἰμι· παῖς ἔτʼ οὖσʼ ἀπωλόμην.
Ὀρέστης
ὀρθῶς ποθεῖς ἄρʼ εἰδέναι τἀκεῖ, γύναι.
ὀρθῶς ποθεῖς ἄρʼ εἰδέναι τἀκεῖ, γύναι.
Ἰφιγένεια
τί δʼ ὁ στρατηγός, ὃν λέγουσʼ εὐδαιμονεῖν;
τί δʼ ὁ στρατηγός, ὃν λέγουσʼ εὐδαιμονεῖν;
Ὀρέστης
τίς; οὐ γὰρ ὅν γʼ ἐγᾦδα τῶν εὐδαιμόνων.
τίς; οὐ γὰρ ὅν γʼ ἐγᾦδα τῶν εὐδαιμόνων.
Ἰφιγένεια
Ἀτρέως ἐλέγετο δή τις Ἀγαμέμνων ἄναξ.
545
Ἀτρέως ἐλέγετο δή τις Ἀγαμέμνων ἄναξ.
545
Ὀρέστης
οὐκ οἶδʼ· ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου, γύναι.
οὐκ οἶδʼ· ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου, γύναι.
Ἰφιγένεια
μὴ πρὸς θεῶν, ἀλλʼ εἴφʼ, ἵνʼ εὐφρανθῶ, ξένε.
μὴ πρὸς θεῶν, ἀλλʼ εἴφʼ, ἵνʼ εὐφρανθῶ, ξένε.
Ὀρέστης
τέθνηχʼ ὁ τλήμων, πρὸς δʼ ἀπώλεσέν τινα.
τέθνηχʼ ὁ τλήμων, πρὸς δʼ ἀπώλεσέν τινα.
Ἰφιγένεια
τέθνηκε; ποίᾳ συμφορᾷ; τάλαινʼ ἐγώ.
τέθνηκε; ποίᾳ συμφορᾷ; τάλαινʼ ἐγώ.
Ὀρέστης
τί δʼ ἐστέναξας τοῦτο; μῶν προσῆκέ σοι;
550
τί δʼ ἐστέναξας τοῦτο; μῶν προσῆκέ σοι;
550
Ἰφιγένεια
τὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθʼ ἀναστένω.
τὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθʼ ἀναστένω.
Ὀρέστης
δεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς.
δεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς.
Ἰφιγένεια
ὦ πανδάκρυτος ἡ κτανοῦσα
χὡ κτανών.
ὦ πανδάκρυτος ἡ κτανοῦσα
χὡ κτανών.
Ὀρέστης
νυν ἤδη μηδʼ ἐρωτήσῃς πέρα.
νυν ἤδη μηδʼ ἐρωτήσῃς πέρα.
Ἰφιγένεια
γʼ, εἰ ζῇ τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ.
555
γʼ, εἰ ζῇ τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ.
555
Ὀρέστης
ἔστι· παῖς νιν ὃν ἔτεχʼ, οὗτος ὤλεσεν.
ἔστι· παῖς νιν ὃν ἔτεχʼ, οὗτος ὤλεσεν.
Ἰφιγένεια
συνταραχθεὶς οἶκος. ὡς τί δὴ θέλων;
συνταραχθεὶς οἶκος. ὡς τί δὴ θέλων;
Ὀρέστης
θανόντος τήνδε τιμωρούμενος.
θανόντος τήνδε τιμωρούμενος.
Ἰφιγένεια
·
εὖ κακὸν δίκαιον εἰσεπράξατο.
·
εὖ κακὸν δίκαιον εἰσεπράξατο.
Ὀρέστης
οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν.
560
οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν.
560
Ἰφιγένεια
δʼ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον;
δʼ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον;
Ὀρέστης
Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν.
Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν.
Ἰφιγένεια
δέ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος;
δέ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος;
Ὀρέστης
γε, πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος.
γε, πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος.
Ἰφιγένεια
ἐκείνη χὡ κτανὼν αὐτὴν πατήρ.
565
ἐκείνη χὡ κτανὼν αὐτὴν πατήρ.
565
Ὀρέστης
γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο.
γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο.
Ἰφιγένεια
τοῦ θανόντος δʼ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός;
τοῦ θανόντος δʼ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός;
Ὀρέστης
, ἄθλιός γε, κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ.
, ἄθλιός γε, κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ.
Ἰφιγένεια
ὄνειροι, χαίρετʼ· οὐδὲν ἦτʼ ἄρα.
ὄνειροι, χαίρετʼ· οὐδὲν ἦτʼ ἄρα.
Ὀρέστης
οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοι
570
ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι.
ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι
τοῖς βροτείοις· ἓν δὲ λυπεῖται μόνον,
οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις
— ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν.
575
οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοι
570
ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι.
ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι
τοῖς βροτείοις· ἓν δὲ λυπεῖται μόνον,
οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις
— ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν.
575
Χορός
φεῦ· τί δʼ ἡμεῖς οἵ τʼ ἐμοὶ γεννήτορες;
εἰσίν; ἆρʼ οὐκ εἰσί; τίς φράσειεν ἄν;
φεῦ· τί δʼ ἡμεῖς οἵ τʼ ἐμοὶ γεννήτορες;
εἰσίν; ἆρʼ οὐκ εἰσί; τίς φράσειεν ἄν;
Ἰφιγένεια
· ἐς γὰρ δή τινʼ ἥκομεν λόγον,
τʼ ὄνησιν, ὦ ξένοι, σπουδῆς ἅμα
. τὸ δʼ εὖ μάλιστά γʼ οὕτω γίγνεται,
580
πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμʼ ἀρεσκόντως ἔχει.
ἄν, εἰ σῴσαιμί σʼ, ἀγγεῖλαί τί μοι
Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις,
τʼ ἐνεγκεῖν, ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ
αἰχμάλωτος, οὐχὶ τὴν ἐμὴν
585
νομίζων χεῖρα, τοῦ νόμου δʼ ὕπο
τὰ τῆς θεοῦ, τάδε δίκαιʼ ἡγουμένης;
γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν
Ἄργος αὖθις, τάς τʼ
τʼἐμὰς ἐπιστολὰς
σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί.
590
δʼ — εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτε δυσμενὴς
τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὓς κἀγὼ θέλω — σώθητι
, καὶ σὺ μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών,
ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν.
δʼ, ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε,
595
γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν.
· ἐς γὰρ δή τινʼ ἥκομεν λόγον,
τʼ ὄνησιν, ὦ ξένοι, σπουδῆς ἅμα
. τὸ δʼ εὖ μάλιστά γʼ οὕτω γίγνεται,
580
πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμʼ ἀρεσκόντως ἔχει.
ἄν, εἰ σῴσαιμί σʼ, ἀγγεῖλαί τί μοι
Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις,
τʼ ἐνεγκεῖν, ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ
αἰχμάλωτος, οὐχὶ τὴν ἐμὴν
585
νομίζων χεῖρα, τοῦ νόμου δʼ ὕπο
τὰ τῆς θεοῦ, τάδε δίκαιʼ ἡγουμένης;
γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν
Ἄργος αὖθις, τάς τʼ
τʼἐμὰς ἐπιστολὰς
σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί.
590
δʼ — εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτε δυσμενὴς
τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὓς κἀγὼ θέλω — σώθητι
, καὶ σὺ μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών,
ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν.
δʼ, ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε,
595
γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν.
Ὀρέστης
ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν, ὦ ξένη·
γὰρ σφαγῆναι τόνδε μοι βάρος μέγα.
ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς,
δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν.
600
δίκαιον ἐπʼ ὀλέθρῳ τῷ τοῦδʼ ἐμὲ
τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν.
ὣς γενέσθω· τῷδε μὲν δέλτον δίδου·
γὰρ Ἄργος, ὥστε σοι καλῶς ἔχειν·
δʼ ὁ χρῄζων κτεινέτω. τὰ τῶν φίλων
605
ὅστις καταβαλὼν ἐς ξυμφορὰς
σέσῳσται. τυγχάνει δʼ ὅδʼ ὢν φίλος,
οὐδὲν ἧσσον ἢ ʼμὲ φῶς ὁρᾶν θέλω.
ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν, ὦ ξένη·
γὰρ σφαγῆναι τόνδε μοι βάρος μέγα.
ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς,
δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν.
600
δίκαιον ἐπʼ ὀλέθρῳ τῷ τοῦδʼ ἐμὲ
τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν.
ὣς γενέσθω· τῷδε μὲν δέλτον δίδου·
γὰρ Ἄργος, ὥστε σοι καλῶς ἔχειν·
δʼ ὁ χρῄζων κτεινέτω. τὰ τῶν φίλων
605
ὅστις καταβαλὼν ἐς ξυμφορὰς
σέσῳσται. τυγχάνει δʼ ὅδʼ ὢν φίλος,
οὐδὲν ἧσσον ἢ ʼμὲ φῶς ὁρᾶν θέλω.
Ἰφιγένεια
λῆμʼ ἄριστον, ὡς ἀπʼ εὐγενοῦς τινος
πέφυκας τοῖς φίλοις τʼ ὀρθῶς φίλος.
610
εἴη τῶν ἐμῶν ὁμοσπόρων
λέλειπται. καὶ γὰρ οὐδʼ ἐγώ, ξένοι,
εἰμι, πλὴν ὅσʼ οὐχ ὁρῶσά νιν.
δὲ βούλῃ ταῦτα, τόνδε πέμψομεν
φέροντα, σὺ δὲ θανῇ· πολλὴ δέ τις
615
σε τοῦδʼ ἔχουσα τυγχάνει.
λῆμʼ ἄριστον, ὡς ἀπʼ εὐγενοῦς τινος
πέφυκας τοῖς φίλοις τʼ ὀρθῶς φίλος.
610
εἴη τῶν ἐμῶν ὁμοσπόρων
λέλειπται. καὶ γὰρ οὐδʼ ἐγώ, ξένοι,
εἰμι, πλὴν ὅσʼ οὐχ ὁρῶσά νιν.
δὲ βούλῃ ταῦτα, τόνδε πέμψομεν
φέροντα, σὺ δὲ θανῇ· πολλὴ δέ τις
615
σε τοῦδʼ ἔχουσα τυγχάνει.
Ὀρέστης
δὲ τίς με καὶ τὰ δεινὰ τλήσεται;
δὲ τίς με καὶ τὰ δεινὰ τλήσεται;
Ἰφιγένεια
· θεᾶς γὰρ τῆσδε προστροπὴν ἔχω.
· θεᾶς γὰρ τῆσδε προστροπὴν ἔχω.
Ὀρέστης
γʼ, ὦ νεᾶνι, κοὐκ εὐδαίμονα.
γʼ, ὦ νεᾶνι, κοὐκ εὐδαίμονα.
Ἰφιγένεια
εἰς ἀνάγκην κείμεθʼ, ἣν φυλακτέον.
620
εἰς ἀνάγκην κείμεθʼ, ἣν φυλακτέον.
620
Ὀρέστης
ξίφει θύουσα θῆλυς ἄρσενας;
ξίφει θύουσα θῆλυς ἄρσενας;
Ἰφιγένεια
, ἀλλὰ χαίτην ἀμφὶ σὴν χερνίψομαι.
, ἀλλὰ χαίτην ἀμφὶ σὴν χερνίψομαι.
Ὀρέστης
δὲ σφαγεὺς τίς; εἰ τάδʼ ἱστορεῖν με χρή.
δὲ σφαγεὺς τίς; εἰ τάδʼ ἱστορεῖν με χρή.
Ἰφιγένεια
δόμων τῶνδʼ εἰσὶν οἷς μέλει τάδε.
δόμων τῶνδʼ εἰσὶν οἷς μέλει τάδε.
Ὀρέστης
δὲ ποῖος δέξεταί μʼ, ὅταν θάνω;
625
δὲ ποῖος δέξεταί μʼ, ὅταν θάνω;
625
Ἰφιγένεια
ἱερὸν ἔνδον χάσμα τʼ εὐρωπὸν πέτρας.
ἱερὸν ἔνδον χάσμα τʼ εὐρωπὸν πέτρας.
Ὀρέστης
·
ἄν μʼ ἀδελφῆς χεὶρ περιστείλειεν ἄν;
·
ἄν μʼ ἀδελφῆς χεὶρ περιστείλειεν ἄν;
Ἰφιγένεια
εὐχήν, ὦ τάλας, ὅστις ποτʼ εἶ,
· μακρὰν γὰρ βαρβάρου ναίει χθονός.
μήν, ἐπειδὴ τυγχάνεις Ἀργεῖος ὤν,
630
ὧν γε δυνατὸν οὐδʼ ἐγὼ λείψω χάριν.
τε γάρ σοι κόσμον ἐνθήσω τάφῳ,
τʼ ἐλαίῳ σῶμα σὸν κατασβέσω,
τῆς ὀρείας ἀνθεμόρρυτον γάνος
μελίσσης ἐς πυρὰν βαλῶ σέθεν.
635
εἶμι δέλτον τʼ ἐκ θεᾶς ἀνακτόρων
· τὸ μέντοι δυσμενὲς μὴ ʼμοὶ λάβῃς.
αὐτούς, πρόσπολοι, δεσμῶν ἄτερ — ἴσως
ἄελπτα τῶν ἐμῶν φίλων τινὶ
πρὸς Ἄργος, ὃν μάλιστʼ ἐγὼ φιλῶ,
640
δέλτος αὐτῷ ζῶντας οὓς δοκεῖ θανεῖν
πιστὰς ἡδονὰς ἀπαγγελεῖ.
εὐχήν, ὦ τάλας, ὅστις ποτʼ εἶ,
· μακρὰν γὰρ βαρβάρου ναίει χθονός.
μήν, ἐπειδὴ τυγχάνεις Ἀργεῖος ὤν,
630
ὧν γε δυνατὸν οὐδʼ ἐγὼ λείψω χάριν.
τε γάρ σοι κόσμον ἐνθήσω τάφῳ,
τʼ ἐλαίῳ σῶμα σὸν κατασβέσω,
τῆς ὀρείας ἀνθεμόρρυτον γάνος
μελίσσης ἐς πυρὰν βαλῶ σέθεν.
635
εἶμι δέλτον τʼ ἐκ θεᾶς ἀνακτόρων
· τὸ μέντοι δυσμενὲς μὴ ʼμοὶ λάβῃς.
αὐτούς, πρόσπολοι, δεσμῶν ἄτερ — ἴσως
ἄελπτα τῶν ἐμῶν φίλων τινὶ
πρὸς Ἄργος, ὃν μάλιστʼ ἐγὼ φιλῶ,
640
δέλτος αὐτῷ ζῶντας οὓς δοκεῖ θανεῖν
πιστὰς ἡδονὰς ἀπαγγελεῖ.
Χορός
σὲ τὸν χερνίβων
μελόμενον αἱμακταῖς.
645
σὲ τὸν χερνίβων
μελόμενον αἱμακταῖς.
645
Ὀρέστης
γὰρ οὐ ταῦτʼ, ἀλλὰ χαίρετʼ, ὦ ξέναι.
γὰρ οὐ ταῦτʼ, ἀλλὰ χαίρετʼ, ὦ ξέναι.
Χορός
δὲ τύχας μάκαρος, ὦ
, σεβόμεθʼ, ἐς
ὅτι ποτʼ ἐπεμβάσῃ.
δὲ τύχας μάκαρος, ὦ
, σεβόμεθʼ, ἐς
ὅτι ποτʼ ἐπεμβάσῃ.
Πυλάδης
τοι φίλοισι, θνῃσκόντων φίλων.
650
τοι φίλοισι, θνῃσκόντων φίλων.
650
Χορός
σχέτλιοι πομπαί.
φεῦ, διόλλυσαι.
αἰαῖ. πότερος ὁ μᾶλλον;
γὰρ ἀμφίλογα δίδυμα μέμονε φρήν,
655
πάρος ἢ σὲ ἀναστενάξω γόοις.
σχέτλιοι πομπαί.
φεῦ, διόλλυσαι.
αἰαῖ. πότερος ὁ μᾶλλον;
γὰρ ἀμφίλογα δίδυμα μέμονε φρήν,
655
πάρος ἢ σὲ ἀναστενάξω γόοις.
Ὀρέστης
, πέπονθας ταὐτὸ πρὸς θεῶν ἐμοί;
, πέπονθας ταὐτὸ πρὸς θεῶν ἐμοί;
Πυλάδης
οἶδʼ· ἐρωτᾷς οὐ λέγειν ἔχοντά με.
οἶδʼ· ἐρωτᾷς οὐ λέγειν ἔχοντά με.
Ὀρέστης
ἐστὶν ἡ νεᾶνις; ὡς Ἑλληνικῶς
660
ἡμᾶς τούς τʼ ἐν Ἰλίῳ πόνους
τʼ Ἀχαιῶν τόν τʼ ἐν οἰωνοῖς σοφὸν
Ἀχιλλέως τʼ ὄνομα, καὶ τὸν ἄθλιον
ʼ ὡς ᾤκτιρʼ ἀνηρώτα τέ με
παῖδάς τε. ἔστιν ἡ ξένη γένος
665
Ἀργεία τις· οὐ γὰρ ἄν ποτε
τʼ ἔπεμπε καὶ τάδʼ ἐξεμάνθανεν,
κοινὰ πράσσουσʼ, Ἄργος εἰ πράσσει καλῶς.
ἐστὶν ἡ νεᾶνις; ὡς Ἑλληνικῶς
660
ἡμᾶς τούς τʼ ἐν Ἰλίῳ πόνους
τʼ Ἀχαιῶν τόν τʼ ἐν οἰωνοῖς σοφὸν
Ἀχιλλέως τʼ ὄνομα, καὶ τὸν ἄθλιον
ʼ ὡς ᾤκτιρʼ ἀνηρώτα τέ με
παῖδάς τε. ἔστιν ἡ ξένη γένος
665
Ἀργεία τις· οὐ γὰρ ἄν ποτε
τʼ ἔπεμπε καὶ τάδʼ ἐξεμάνθανεν,
κοινὰ πράσσουσʼ, Ἄργος εἰ πράσσει καλῶς.
Πυλάδης
με μικρόν· ταὐτὰ δὲ φθάσας λέγεις,
ἕν· τὰ γὰρ τῶν βασιλέων παθήματα
670
πάντες, ὧν ἐπιστροφή τις ἦν.
διῆλθον χἅτερον λόγον τινά.
με μικρόν· ταὐτὰ δὲ φθάσας λέγεις,
ἕν· τὰ γὰρ τῶν βασιλέων παθήματα
670
πάντες, ὧν ἐπιστροφή τις ἦν.
διῆλθον χἅτερον λόγον τινά.
Ὀρέστης
; ἐς τὸ κοινὸν δοὺς ἄμεινον ἂν μάθοις.
; ἐς τὸ κοινὸν δοὺς ἄμεινον ἂν μάθοις.
Πυλάδης
θανόντος σοῦ βλέπειν ἡμᾶς φάος·
τʼ ἔπλευσα δεῖ
με καὶ κοινῇ θανεῖν. καὶ δειλίαν γὰρ καὶ κάκην
675
κεκτήσομαι Ἄργει τε Φωκέων τʼ ἐν
χθονί, δόξω δὲ τοῖς πολλοῖσι
πολλοὶ γὰρ κακοί — προδοὺς σεσῷσθαί σʼ αὐτὸς
εἰς οἴκους μόνος ἢ καὶ φονεύσας ἐπὶ νοσοῦσι
δώμασι ῥάψαι μόρον σοι σῆς τυραννίδος
680
χάριν, ἔγκληρον ὡς δὴ σὴν κασιγνήτην
γαμῶν. ταῦτʼ οὖν φοβοῦμαι καὶ
διʼ αἰσχύνης ἔχω, κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ χρὴ
μέ σοι καὶ σὺν σφαγῆναι καὶ πυρωθῆναι
δέμας, φίλον γεγῶτα καὶ φοβούμενον
685
ψόγον. εὔφημα φώνει· τἀμὰ δεῖ
θανόντος σοῦ βλέπειν ἡμᾶς φάος·
τʼ ἔπλευσα δεῖ
με καὶ κοινῇ θανεῖν. καὶ δειλίαν γὰρ καὶ κάκην
675
κεκτήσομαι Ἄργει τε Φωκέων τʼ ἐν
χθονί, δόξω δὲ τοῖς πολλοῖσι
πολλοὶ γὰρ κακοί — προδοὺς σεσῷσθαί σʼ αὐτὸς
εἰς οἴκους μόνος ἢ καὶ φονεύσας ἐπὶ νοσοῦσι
δώμασι ῥάψαι μόρον σοι σῆς τυραννίδος
680
χάριν, ἔγκληρον ὡς δὴ σὴν κασιγνήτην
γαμῶν. ταῦτʼ οὖν φοβοῦμαι καὶ
διʼ αἰσχύνης ἔχω, κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ χρὴ
μέ σοι καὶ σὺν σφαγῆναι καὶ πυρωθῆναι
δέμας, φίλον γεγῶτα καὶ φοβούμενον
685
ψόγον. εὔφημα φώνει· τἀμὰ δεῖ
Ὀρέστης
φέρειν κακά, ἁπλᾶς δὲ λύπας ἐξόν, οὐκ
οἴσω διπλᾶς. ὃ γὰρ σὺ λυπρὸν κἀπονείδιστον
λέγεις, ταὔτʼ ἔστιν ἡμῖν, εἴ σε
συμμοχθοῦντʼ ἐμοὶ κτενῶ· τὸ μὲν γὰρ εἰς
690
οὐ κακῶς ἔχει, πράσσονθʼ ἃ πράσσω πρὸς
θεῶν, λῦσαι βίον. σὺ δʼ ὄλβιός τʼ εἶ, καθαρά
τʼ, οὐ νοσοῦντʼ, ἔχεις μέλαθρʼ, ἐγὼ δὲ δυσσεβῆ
καὶ δυστυχῆ. σωθεὶς δέ, παῖδας ἐξ ἐμῆς
ὁμοσπόρου κτησάμενος, ἣν ἔδωκά σοι
695
δάμαρτʼ ἔχειν — ὄνομά τʼ ἐμοῦ γένοιτʼ ἄν
, οὐδʼ ἄπαις δόμος πατρῷος οὑμὸς ἐξαλειφθείη
ποτʼ ἄν. ἀλλʼ ἕρπε καὶ ζῆ καὶ δόμους
οἴκει πατρός. ὅταν δʼ ἐς Ἑλλάδʼ ἵππιόν
τʼ Ἄργος μόλῃς, πρὸς δεξιᾶς σε τῆσδʼ ἐπισκήπτω
700
τάδε· τύμβον τε χῶσον κἀπίθες
μνημεῖά μοι, καὶ δάκρυʼ ἀδελφὴ καὶ
δότω τάφῳ. ἄγγελλε δʼ ὡς ὄλωλʼ ὑπʼ
Ἀργείας τινὸς γυναικός, ἀμφὶ βωμὸν ἁγνισθεὶς
φόνῳ. καὶ μὴ προδῷς μου τὴν
705
ποτέ, ἔρημα κήδη καὶ δόμους
πατρός. καὶ χαῖρʼ· ἐμῶν γὰρ φίλτατόν
σʼ ηὗρον φίλων, ὦ συγκυναγὲ καὶ συνεκτραφεὶς
ἐμοί, ὦ πόλλʼ ἐνεγκὼν τῶν ἐμῶν
ἄχθη κακῶν. ἡμᾶς δʼ ὁ Φοῖβος μάντις
710
ὢν ἐψεύσατο· τέχνην δὲ θέμενος ὡς προσώταθʼ
Ἑλλάδος ἀπήλασʼ, αἰδοῖ τῶν πάρος
μαντευμάτων. ᾧ πάντʼ ἐγὼ δοὺς τἀμὰ
πεισθεὶς λόγοις, μητέρα κατακτὰς αὐτὸς
. ἔσται τάφος σοι, καὶ κασιγνήτης
715
φέρειν κακά, ἁπλᾶς δὲ λύπας ἐξόν, οὐκ
οἴσω διπλᾶς. ὃ γὰρ σὺ λυπρὸν κἀπονείδιστον
λέγεις, ταὔτʼ ἔστιν ἡμῖν, εἴ σε
συμμοχθοῦντʼ ἐμοὶ κτενῶ· τὸ μὲν γὰρ εἰς
690
οὐ κακῶς ἔχει, πράσσονθʼ ἃ πράσσω πρὸς
θεῶν, λῦσαι βίον. σὺ δʼ ὄλβιός τʼ εἶ, καθαρά
τʼ, οὐ νοσοῦντʼ, ἔχεις μέλαθρʼ, ἐγὼ δὲ δυσσεβῆ
καὶ δυστυχῆ. σωθεὶς δέ, παῖδας ἐξ ἐμῆς
ὁμοσπόρου κτησάμενος, ἣν ἔδωκά σοι
695
δάμαρτʼ ἔχειν — ὄνομά τʼ ἐμοῦ γένοιτʼ ἄν
, οὐδʼ ἄπαις δόμος πατρῷος οὑμὸς ἐξαλειφθείη
ποτʼ ἄν. ἀλλʼ ἕρπε καὶ ζῆ καὶ δόμους
οἴκει πατρός. ὅταν δʼ ἐς Ἑλλάδʼ ἵππιόν
τʼ Ἄργος μόλῃς, πρὸς δεξιᾶς σε τῆσδʼ ἐπισκήπτω
700
τάδε· τύμβον τε χῶσον κἀπίθες
μνημεῖά μοι, καὶ δάκρυʼ ἀδελφὴ καὶ
δότω τάφῳ. ἄγγελλε δʼ ὡς ὄλωλʼ ὑπʼ
Ἀργείας τινὸς γυναικός, ἀμφὶ βωμὸν ἁγνισθεὶς
φόνῳ. καὶ μὴ προδῷς μου τὴν
705
ποτέ, ἔρημα κήδη καὶ δόμους
πατρός. καὶ χαῖρʼ· ἐμῶν γὰρ φίλτατόν
σʼ ηὗρον φίλων, ὦ συγκυναγὲ καὶ συνεκτραφεὶς
ἐμοί, ὦ πόλλʼ ἐνεγκὼν τῶν ἐμῶν
ἄχθη κακῶν. ἡμᾶς δʼ ὁ Φοῖβος μάντις
710
ὢν ἐψεύσατο· τέχνην δὲ θέμενος ὡς προσώταθʼ
Ἑλλάδος ἀπήλασʼ, αἰδοῖ τῶν πάρος
μαντευμάτων. ᾧ πάντʼ ἐγὼ δοὺς τἀμὰ
πεισθεὶς λόγοις, μητέρα κατακτὰς αὐτὸς
. ἔσται τάφος σοι, καὶ κασιγνήτης
715
Πυλάδης
λέχος οὐκ ἂν προδοίην, ὦ τάλας
, ἐπεί σʼ ἐγὼ θανόντα μᾶλλον ἢ βλέπονθʼ
ἕξω φίλον. ἀτὰρ τὸ τοῦ θεοῦ σʼ οὐ
διέφθορέν γέ πω μάντευμα· καίτοι γʼ ἐγγὺς
ἕστηκας φόνου. ἀλλʼ ἔστιν, ἔστιν, ἡ λίαν
720
δυσπραξία λίαν διδοῦσα μεταβολάς
ὅταν τύχῃ. σίγα· τὰ Φοίβου δʼ οὐδὲν
λέχος οὐκ ἂν προδοίην, ὦ τάλας
, ἐπεί σʼ ἐγὼ θανόντα μᾶλλον ἢ βλέπονθʼ
ἕξω φίλον. ἀτὰρ τὸ τοῦ θεοῦ σʼ οὐ
διέφθορέν γέ πω μάντευμα· καίτοι γʼ ἐγγὺς
ἕστηκας φόνου. ἀλλʼ ἔστιν, ἔστιν, ἡ λίαν
720
δυσπραξία λίαν διδοῦσα μεταβολάς
ὅταν τύχῃ. σίγα· τὰ Φοίβου δʼ οὐδὲν
Ὀρέστης
ὠφελεῖ μʼ ἔπη· γυνὴ γὰρ ἥδε δωμάτων ἔξω
περᾷ. ἀπέλθεθʼ ὑμεῖς καὶ παρευτρεπίζετε
ὠφελεῖ μʼ ἔπη· γυνὴ γὰρ ἥδε δωμάτων ἔξω
περᾷ. ἀπέλθεθʼ ὑμεῖς καὶ παρευτρεπίζετε
Ἰφιγένεια
τἄνδον μολόντες τοῖς ἐφεστῶσι
725
σφαγῇ. δέλτου μὲν αἵδε πολύθυροι
διαπτυχαί, ξένοι, πάρεισιν· ἃ δʼ
τοῖσδε βούλομαι, ἀκούσατʼ. οὐδεὶς αὑτὸς
ἐν πόνοις τʼ ἀνὴρ ὅταν τε πρὸς τὸ
θάρσος ἀνὴρ
ἐκ φόβου πέσῃ. ἐγὼ δὲ ταρβῶ μὴ ἀπονοστήσας
730
χθονὸς θῆται παρʼ οὐδὲν τὰς ἐμὰς
ἐπιστολὰς ὁ τήνδε μέλλων δέλτον
Ἄργος φέρειν. τί δῆτα βούλῃ; τίνος ἀμηχανεῖς
τἄνδον μολόντες τοῖς ἐφεστῶσι
725
σφαγῇ. δέλτου μὲν αἵδε πολύθυροι
διαπτυχαί, ξένοι, πάρεισιν· ἃ δʼ
τοῖσδε βούλομαι, ἀκούσατʼ. οὐδεὶς αὑτὸς
ἐν πόνοις τʼ ἀνὴρ ὅταν τε πρὸς τὸ
θάρσος ἀνὴρ
ἐκ φόβου πέσῃ. ἐγὼ δὲ ταρβῶ μὴ ἀπονοστήσας
730
χθονὸς θῆται παρʼ οὐδὲν τὰς ἐμὰς
ἐπιστολὰς ὁ τήνδε μέλλων δέλτον
Ἄργος φέρειν. τί δῆτα βούλῃ; τίνος ἀμηχανεῖς
Ὀρέστης
πέρι; ὅρκον δότω μοι τάσδε πορθμεύσειν
πέρι; ὅρκον δότω μοι τάσδε πορθμεύσειν
Ἰφιγένεια
γραφὰς πρὸς Ἄργος, οἷσι βούλομαι
735
πέμψαι φίλων. ἦ κἀντιδώσεις τῷδε τοὺς
γραφὰς πρὸς Ἄργος, οἷσι βούλομαι
735
πέμψαι φίλων. ἦ κἀντιδώσεις τῷδε τοὺς
Ὀρέστης
αὐτοὺς λόγους; τί χρῆμα δράσειν ἢ τί
αὐτοὺς λόγους; τί χρῆμα δράσειν ἢ τί
Ἰφιγένεια
δράσειν; λέγε. ἐκ γῆς ἀφήσειν μὴ θανόντα
δράσειν; λέγε. ἐκ γῆς ἀφήσειν μὴ θανόντα
Ὀρέστης
βαρβάρου. δίκαιον εἶπας· πῶς γὰρ
βαρβάρου. δίκαιον εἶπας· πῶς γὰρ
Ἰφιγένεια
ἀγγείλειεν ἄν; ἦ καὶ τύραννος ταῦτα συγχωρήσεται
740
ἀγγείλειεν ἄν; ἦ καὶ τύραννος ταῦτα συγχωρήσεται
740
Ὀρέστης
; ναί. πείσω σφε, καὐτὴ
; ναί. πείσω σφε, καὐτὴ
Ἰφιγένεια
ναί.
σκάφος. ὄμνυ· σὺ δʼ ἔξαρχʼ ὅρκον
ναί.
σκάφος. ὄμνυ· σὺ δʼ ἔξαρχʼ ὅρκον
Ὀρέστης
ὅστις εὐσεβής. δώσω, λέγειν χρή, τήνδε
ὅστις εὐσεβής. δώσω, λέγειν χρή, τήνδε
Ἰφιγένεια
τοῖσι σοῖς φίλοις. τοῖς σοῖς φίλοισι γράμματʼ
τοῖσι σοῖς φίλοις. τοῖς σοῖς φίλοισι γράμματʼ
Πυλάδης
ἀποδώσω τάδε. κἀγὼ σὲ σώσω κυανέας ἔξω
745
ἀποδώσω τάδε. κἀγὼ σὲ σώσω κυανέας ἔξω
745
Ἰφιγένεια
πέτρας. τίνʼ οὖν ἐπόμνυς τοισίδʼ
πέτρας. τίνʼ οὖν ἐπόμνυς τοισίδʼ
Πυλάδης
ὅρκιον θεῶν; Ἄρτεμιν, ἐν ἧσπερ δώμασιν
ὅρκιον θεῶν; Ἄρτεμιν, ἐν ἧσπερ δώμασιν
Ἰφιγένεια
τιμὰς ἔχω. ἐγὼ δʼ ἄνακτά γʼ οὐρανοῦ
τιμὰς ἔχω. ἐγὼ δʼ ἄνακτά γʼ οὐρανοῦ
Πυλάδης
, σεμνὸν Δία. εἰ δʼ ἐκλιπὼν τὸν ὅρκον
, σεμνὸν Δία. εἰ δʼ ἐκλιπὼν τὸν ὅρκον
Ἰφιγένεια
ἀδικοίης ἐμέ; ἄνοστος εἴην· τί δὲ σύ
750
ἀδικοίης ἐμέ; ἄνοστος εἴην· τί δὲ σύ
750
Πυλάδης
μὴ σῴσασά με; μήποτε κατʼ Ἄργος ζῶσʼ
μὴ σῴσασά με; μήποτε κατʼ Ἄργος ζῶσʼ
Ἰφιγένεια
ἴχνος θείην ποδός. ἄκουε δή νυν ὃν παρήλθομεν
ἴχνος θείην ποδός. ἄκουε δή νυν ὃν παρήλθομεν
Πυλάδης
λόγον. ἀλλʼ αὖθις ἔσται καινός
λόγον. ἀλλʼ αὖθις ἔσται καινός
Ἰφιγένεια
, ἢν καλῶς ἔχῃ. ἐξαίρετόν μοι δὸς τόδʼ
, ἢν καλῶς ἔχῃ. ἐξαίρετόν μοι δὸς τόδʼ
Πυλάδης
ἤν τι ναῦς πάθῃ, χἡ δέλτος ἐν κλύδωνι χρημάτων
755
μέτα ἀφανὴς γένηται, σῶμα δʼ
ἐκσῴσω μόνον, τὸν ὅρκον εἶναι τόνδε
ἔμπεδον. ἀλλʼ οἶσθʼ ὃ δράσω; πολλὰ
ἤν τι ναῦς πάθῃ, χἡ δέλτος ἐν κλύδωνι χρημάτων
755
μέτα ἀφανὴς γένηται, σῶμα δʼ
ἐκσῴσω μόνον, τὸν ὅρκον εἶναι τόνδε
ἔμπεδον. ἀλλʼ οἶσθʼ ὃ δράσω; πολλὰ
Ἰφιγένεια
γὰρ πολλῶν κυρεῖ· τἀνόντα κἀγγεγραμμένʼ
δέλτου πτυχαῖς λόγῳ φράσω σοι πάντʼ ἀναγγεῖλαι
760
φίλοις. ἐν ἀσφαλεῖ γάρ· ἢν μὲν
ἐκσῴσῃς γραφήν, αὐτὴν φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα
· ἢν δʼ ἐν θαλάσσῃ γράμματʼ
ἀφανισθῇ τάδε, τὸ σῶμα σῴσας τοὺς λόγους
σῴσεις ἐμοί. καλῶς ἔλεξας τῶν θεῶν
765
γὰρ πολλῶν κυρεῖ· τἀνόντα κἀγγεγραμμένʼ
δέλτου πτυχαῖς λόγῳ φράσω σοι πάντʼ ἀναγγεῖλαι
760
φίλοις. ἐν ἀσφαλεῖ γάρ· ἢν μὲν
ἐκσῴσῃς γραφήν, αὐτὴν φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα
· ἢν δʼ ἐν θαλάσσῃ γράμματʼ
ἀφανισθῇ τάδε, τὸ σῶμα σῴσας τοὺς λόγους
σῴσεις ἐμοί. καλῶς ἔλεξας τῶν θεῶν
765
Πυλάδης
θʼ ὕπερ. σήμαινε δʼ ᾧ χρὴ τάσδʼ
ἐπιστολὰς φέρειν πρὸς Ἄργος ὅ τι τε χρὴ
κλύοντα σοῦ λέγειν. ἄγγελλʼ Ὀρέστῃ, παιδὶ
θʼ ὕπερ. σήμαινε δʼ ᾧ χρὴ τάσδʼ
ἐπιστολὰς φέρειν πρὸς Ἄργος ὅ τι τε χρὴ
κλύοντα σοῦ λέγειν. ἄγγελλʼ Ὀρέστῃ, παιδὶ
Ἰφιγένεια
Ἀγαμέμνονος· Ἡ ʼν Αὐλίδι σφαγεῖσʼ ἐπιστέλλει
τάδε ζῶσʼ Ἰφιγένεια, τοῖς ἐκεῖ
770
δʼ οὐ ζῶσʼ ἔτι — ποῦ δʼ ἔστʼ ἐκείνη; κατθανοῦσʼ
Ἀγαμέμνονος· Ἡ ʼν Αὐλίδι σφαγεῖσʼ ἐπιστέλλει
τάδε ζῶσʼ Ἰφιγένεια, τοῖς ἐκεῖ
770
δʼ οὐ ζῶσʼ ἔτι — ποῦ δʼ ἔστʼ ἐκείνη; κατθανοῦσʼ
Ὀρέστης
ἥκει πάλιν; ἥδʼ ἣν ὁρᾷς σύ· μὴ λόγοις
ἥκει πάλιν; ἥδʼ ἣν ὁρᾷς σύ· μὴ λόγοις
Ἰφιγένεια
ἔκπλησσέ με. Κόμισαί μʼ ἐς Ἄργος, ὦ
σύναιμε, πρὶν θανεῖν, ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ μετάστησον
θεᾶς σφαγίων, ἐφʼ οἷσι ξενοφόνους
775
τιμὰς ἔχω. Πυλάδη, τί λέξω; ποῦ ποτʼ
ἔκπλησσέ με. Κόμισαί μʼ ἐς Ἄργος, ὦ
σύναιμε, πρὶν θανεῖν, ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ μετάστησον
θεᾶς σφαγίων, ἐφʼ οἷσι ξενοφόνους
775
τιμὰς ἔχω. Πυλάδη, τί λέξω; ποῦ ποτʼ
Ὀρέστης
ὄνθʼ ηὑρήμεθα; ἢ σοῖς ἀραία δώμασιν γενήσομαι
ὄνθʼ ηὑρήμεθα; ἢ σοῖς ἀραία δώμασιν γενήσομαι
Ἰφιγένεια
. Ὀρέστα — ; ἵνʼ αὖθις ὄνομα
. Ὀρέστα — ; ἵνʼ αὖθις ὄνομα
Πυλάδης
δὶς κλύων
δὶς κλύων
Ἰφιγένεια
μάθῃς. ὦ θεοί. τί τοὺς θεοὺς
μάθῃς. ὦ θεοί. τί τοὺς θεοὺς
Πυλάδης
ὦ θεοί.
780
ὦ θεοί.
780
Ἰφιγένεια
ἐν τοῖς ἐμοῖς; οὐδέν· πέραινε δʼ· ἐξέβην
ἐν τοῖς ἐμοῖς; οὐδέν· πέραινε δʼ· ἐξέβην
Πυλάδης
γὰρ ἄλλοσε. τάχʼ οὐκ ἐρωτῶν σʼ εἰς
ἄπιστʼ ἀφίξομαι. λέγʼ οὕνεκʼ ἔλαφον ἀντιδοῦσά
γὰρ ἄλλοσε. τάχʼ οὐκ ἐρωτῶν σʼ εἰς
ἄπιστʼ ἀφίξομαι. λέγʼ οὕνεκʼ ἔλαφον ἀντιδοῦσά
Ἰφιγένεια
μου θεὰ Ἄρτεμις ἔσῳσέ μʼ, ἣν ἔθυσʼ
ἐμὸς πατήρ, δοκῶν ἐς ἡμᾶς ὀξὺ φάσγανον
βαλεῖν, ἐς τήνδε δʼ ᾤκισʼ αἶαν
785
αἵδʼ ἐπιστολαί, τάδʼ ἐστὶ τἀν δέλτοισιν
ἐγγεγραμμένα. ὦ ῥᾳδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά
μου θεὰ Ἄρτεμις ἔσῳσέ μʼ, ἣν ἔθυσʼ
ἐμὸς πατήρ, δοκῶν ἐς ἡμᾶς ὀξὺ φάσγανον
βαλεῖν, ἐς τήνδε δʼ ᾤκισʼ αἶαν
785
αἵδʼ ἐπιστολαί, τάδʼ ἐστὶ τἀν δέλτοισιν
ἐγγεγραμμένα. ὦ ῥᾳδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά
Πυλάδης
με, κάλλιστα δʼ ὀμόσασʼ, οὐ
πολὺν σχήσω χρόνον, τὸν δʼ ὅρκον ὃν κατώμοσʼ
ἐμπεδώσομεν. ἰδού, φέρω σοι δέλτον
790
τε, Ὀρέστα, τῆσδε σῆς κασιγνήτης
πάρα. δέχομαι· παρεὶς δὲ γραμμάτων
με, κάλλιστα δʼ ὀμόσασʼ, οὐ
πολὺν σχήσω χρόνον, τὸν δʼ ὅρκον ὃν κατώμοσʼ
ἐμπεδώσομεν. ἰδού, φέρω σοι δέλτον
790
τε, Ὀρέστα, τῆσδε σῆς κασιγνήτης
πάρα. δέχομαι· παρεὶς δὲ γραμμάτων
Ὀρέστης
διαπτυχὰς τὴν ἡδονὴν πρῶτʼ οὐ λόγοις
αἱρήσομαι. ὦ φιλτάτη μοι σύγγονʼ,
ἐκπεπληγμένος ὅμως σʼ ἀπίστῳ περιβαλὼν
795
βραχίονι ἐς τέρψιν εἶμι, πυθόμενος
θαυμάστʼ ἐμοί. ξένʼ, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ
διαπτυχὰς τὴν ἡδονὴν πρῶτʼ οὐ λόγοις
αἱρήσομαι. ὦ φιλτάτη μοι σύγγονʼ,
ἐκπεπληγμένος ὅμως σʼ ἀπίστῳ περιβαλὼν
795
βραχίονι ἐς τέρψιν εἶμι, πυθόμενος
θαυμάστʼ ἐμοί. ξένʼ, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ
Χορός
τὴν πρόσπολον χραίνεις ἀθίκτοις περιβαλὼν
πέπλοις χέρα. ὦ συγκασιγνήτη τε κἀκ
τὴν πρόσπολον χραίνεις ἀθίκτοις περιβαλὼν
πέπλοις χέρα. ὦ συγκασιγνήτη τε κἀκ
Ὀρέστης
πατρὸς Ἀγαμέμνονος γεγῶσα, μή
800
μʼ ἀποστρέφου, ἔχουσʼ ἀδελφόν, οὐ δοκοῦσʼ
ἕξειν ποτέ. ἐγώ σʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν
πατρὸς Ἀγαμέμνονος γεγῶσα, μή
800
μʼ ἀποστρέφου, ἔχουσʼ ἀδελφόν, οὐ δοκοῦσʼ
ἕξειν ποτέ. ἐγώ σʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν
Ἰφιγένεια
; οὐ παύσῃ λέγων; τὸ δʼ Ἄργος αὐτοῦ μεστὸν
ἥ τε Ναυπλία. οὐκ ἔστʼ ἐκεῖ σός, ὦ τάλαινα
; οὐ παύσῃ λέγων; τὸ δʼ Ἄργος αὐτοῦ μεστὸν
ἥ τε Ναυπλία. οὐκ ἔστʼ ἐκεῖ σός, ὦ τάλαινα
Ὀρέστης
, σύγγονος. ἀλλʼ ἡ Λάκαινα Τυνδαρίς
805
, σύγγονος. ἀλλʼ ἡ Λάκαινα Τυνδαρίς
805
Ἰφιγένεια
σʼ ἐγείνατο; Πέλοπός γε παιδὶ παιδός
σʼ ἐγείνατο; Πέλοπός γε παιδὶ παιδός
Ὀρέστης
, οὗ ʼκπέφυκʼ ἐγώ. τί φῄς; ἔχεις τι τῶνδέ
, οὗ ʼκπέφυκʼ ἐγώ. τί φῄς; ἔχεις τι τῶνδέ
Ἰφιγένεια
μοι τεκμήριον; ἔχω· πατρῴων ἐκ δόμων
μοι τεκμήριον; ἔχω· πατρῴων ἐκ δόμων
Ὀρέστης
πυνθάνου. οὐκοῦν λέγειν μὲν χρὴ
πυνθάνου. οὐκοῦν λέγειν μὲν χρὴ
Ἰφιγένεια
, μανθάνειν δʼ ἐμέ. λέγοιμʼ ἄν, ἀκοῇ πρῶτον
810
, μανθάνειν δʼ ἐμέ. λέγοιμʼ ἄν, ἀκοῇ πρῶτον
810
Ὀρέστης
Ἠλέκτρας τάδε· Ἀτρέως Θυέστου τʼ οἶσθα
γενομένην ἔριν; ἤκουσα· χρυσῆς ἀρνὸς ἦν
Ἠλέκτρας τάδε· Ἀτρέως Θυέστου τʼ οἶσθα
γενομένην ἔριν; ἤκουσα· χρυσῆς ἀρνὸς ἦν
Ἰφιγένεια
νείκη πέρι. ταῦτʼ οὖν ὑφήνασʼ οἶσθʼ
νείκη πέρι. ταῦτʼ οὖν ὑφήνασʼ οἶσθʼ
Ὀρέστης
ἐν εὐπήνοις ὑφαῖς; ὦ φίλτατʼ, ἐγγὺς τῶν ἐμῶν
ἐν εὐπήνοις ὑφαῖς; ὦ φίλτατʼ, ἐγγὺς τῶν ἐμῶν
Ἰφιγένεια
κάμπτεις φρενῶν. εἰκώ τʼ ἐν ἱστοῖς ἡλίου
815
κάμπτεις φρενῶν. εἰκώ τʼ ἐν ἱστοῖς ἡλίου
815
Ὀρέστης
μετάστασιν; ὕφηνα καὶ τόδʼ εἶδος εὐμίτοις
μετάστασιν; ὕφηνα καὶ τόδʼ εἶδος εὐμίτοις
Ἰφιγένεια
πλοκαῖς. καὶ λούτρʼ ἐς Αὖλιν μητρὸς
πλοκαῖς. καὶ λούτρʼ ἐς Αὖλιν μητρὸς
Ὀρέστης
ἀνεδέξω πάρα; οἶδʼ· οὐ γὰρ ὁ γάμος ἐσθλὸς
ἀνεδέξω πάρα; οἶδʼ· οὐ γὰρ ὁ γάμος ἐσθλὸς
Ἰφιγένεια
ὤν μʼ ἀφείλετο. τί γάρ; κόμας σὰς μητρὶ
ὤν μʼ ἀφείλετο. τί γάρ; κόμας σὰς μητρὶ
Ὀρέστης
δοῦσα σῇ φέρειν; μνημεῖά γʼ ἀντὶ σώματος
820
δοῦσα σῇ φέρειν; μνημεῖά γʼ ἀντὶ σώματος
820
Ἰφιγένεια
τοὐμοῦ τάφῳ. ἃ δʼ εἶδον αὐτός, τάδε
τοὐμοῦ τάφῳ. ἃ δʼ εἶδον αὐτός, τάδε
Ὀρέστης
φράσω τεκμήρια· Πέλοπος παλαιὰν ἐν δόμοις
λόγχην πατρός, ἣν χερσὶ πάλλων παρθένον
Πισάτιδα ἐκτήσαθʼ Ἱπποδάμειαν,
κτανών, ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς
825
κεκρυμμένην. ὦ φίλτατʼ, οὐδὲν ἄλλο,
φράσω τεκμήρια· Πέλοπος παλαιὰν ἐν δόμοις
λόγχην πατρός, ἣν χερσὶ πάλλων παρθένον
Πισάτιδα ἐκτήσαθʼ Ἱπποδάμειαν,
κτανών, ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς
825
κεκρυμμένην. ὦ φίλτατʼ, οὐδὲν ἄλλο,
Ἰφιγένεια
φίλτατος γὰρ εἶ, ἔχω σʼ, Ὀρέστα, τηλύγετον
χθονὸς ἀπὸ πατρίδος Ἀργόθεν
, ὦ φίλος. κἀγώ
σε τὴν θανοῦσαν,
830
φίλτατος γὰρ εἶ, ἔχω σʼ, Ὀρέστα, τηλύγετον
χθονὸς ἀπὸ πατρίδος Ἀργόθεν
, ὦ φίλος. κἀγώ
σε τὴν θανοῦσαν,
830
Ὀρέστης
δοξάζεται. κατὰ δὲ δάκρυ, κατὰ δὲ
γόος ἅμα χαρᾷ τὸ σὸν νοτίζει βλέφαρον
, ὡσαύτως δʼ ἐμόν. τόδʼ ἔτι βρέφος ἔλιπον
δοξάζεται. κατὰ δὲ δάκρυ, κατὰ δὲ
γόος ἅμα χαρᾷ τὸ σὸν νοτίζει βλέφαρον
, ὡσαύτως δʼ ἐμόν. τόδʼ ἔτι βρέφος ἔλιπον
Ἰφιγένεια
ἀγκάλαισι νεαρὸν
τροφοῦ νεαρὸν ἐν δόμοις. ὦ κρεῖσσον
835
ἢ λόγοισιν
μου ψυχά, τί φῶ; θαυμάτων
καὶ λόγου πρόσω τάδʼ
ἐπέβα. τὸ λοιπὸν εὐτυχοῖμεν ἀλλήλων
840
ἀγκάλαισι νεαρὸν
τροφοῦ νεαρὸν ἐν δόμοις. ὦ κρεῖσσον
835
ἢ λόγοισιν
μου ψυχά, τί φῶ; θαυμάτων
καὶ λόγου πρόσω τάδʼ
ἐπέβα. τὸ λοιπὸν εὐτυχοῖμεν ἀλλήλων
840
Ὀρέστης
μέτα. ἄτοπον ἁδονὰν ἔλαβον,
μέτα. ἄτοπον ἁδονὰν ἔλαβον,
Ἰφιγένεια
φίλαι· δέδοικα δʼ ἐκ χερῶν με
μὴ πρὸς αἰθέρα ἀμπτάμενος φύγῃ· ἰὼ Κυκλωπὶς
ἑστία· ἰὼ
, Μυκήνα φίλα, χάριν ἔχω
845
ζόας, χάριν
τροφᾶς, ὅτι μοι συνομαίμονα τόνδε
δόμοις ἐξεθρέψω φάος. γένει μὲν
εὐτυχοῦμεν,
φίλαι· δέδοικα δʼ ἐκ χερῶν με
μὴ πρὸς αἰθέρα ἀμπτάμενος φύγῃ· ἰὼ Κυκλωπὶς
ἑστία· ἰὼ
, Μυκήνα φίλα, χάριν ἔχω
845
ζόας, χάριν
τροφᾶς, ὅτι μοι συνομαίμονα τόνδε
δόμοις ἐξεθρέψω φάος. γένει μὲν
εὐτυχοῦμεν,
Ὀρέστης
δὲ συμφοράς, ὦ σύγγονʼ, ἡμῶν δυστυχὴς
850
ἔφυ βίος. ἐγᾦδʼ ἁ μέλεος, οἶδʼ,
δὲ συμφοράς, ὦ σύγγονʼ, ἡμῶν δυστυχὴς
850
ἔφυ βίος. ἐγᾦδʼ ἁ μέλεος, οἶδʼ,
Ἰφιγένεια
φάσγανον δέρᾳ θῆκέ μοι μελεόφρων
πατήρ. οἴμοι. δοκῶ γὰρ οὐ παρών
φάσγανον δέρᾳ θῆκέ μοι μελεόφρων
πατήρ. οἴμοι. δοκῶ γὰρ οὐ παρών
Ὀρέστης
σʼ ὁρᾶν ἐκεῖ. ἀνυμέναιος, ὦ σύγγονʼ,
855
σʼ ὁρᾶν ἐκεῖ. ἀνυμέναιος, ὦ σύγγονʼ,
855
Ἰφιγένεια
Ἀχιλλέως ἐς
κλισίαν λέκτρων δολίαν
ὅτʼ ἀγόμαν· παρὰ
δὲ βωμὸν ἦν δάκρυα
καὶ γόοι. φεῦ φεῦ χερνίβων τῶν ἐκεῖ
860
. ᾤμωξα κἀγὼ τόλμαν
τῶνἣν ἔτλη
Ἀχιλλέως ἐς
κλισίαν λέκτρων δολίαν
ὅτʼ ἀγόμαν· παρὰ
δὲ βωμὸν ἦν δάκρυα
καὶ γόοι. φεῦ φεῦ χερνίβων τῶν ἐκεῖ
860
. ᾤμωξα κἀγὼ τόλμαν
τῶνἣν ἔτλη
Ὀρέστης
πατήρ. ἀπάτορʼ ἀπάτορα πότμον
πατήρ. ἀπάτορʼ ἀπάτορα πότμον
Ἰφιγένεια
ἔλαχον. ἄλλα δʼ ἐξ ἄλλων κυρεῖ
δαίμονος τύχᾳ τινός. εἰ
865
σόν γʼ ἀδελφόν, ὦ τάλαινʼ
ἔλαχον. ἄλλα δʼ ἐξ ἄλλων κυρεῖ
δαίμονος τύχᾳ τινός. εἰ
865
σόν γʼ ἀδελφόν, ὦ τάλαινʼ
Ὀρέστης
, ἀπώλεσας. ὦ μελέα δεινᾶς τόλμας.
, ἀπώλεσας. ὦ μελέα δεινᾶς τόλμας.
Ἰφιγένεια
δείνʼ ἔτλαν δείνʼ ἔτλαν, ὤμοι σύγγονε
. παρὰ δʼ ὀλίγον ἀπέφυγες ὄλεθρον ἀνόσιον
870
ἐξ ἐμᾶν δαϊχθεὶς χερῶν. ἁ δʼ ἐπʼ
αὐτοῖσι τίς τελευτά
; τίς τύχα μοι συγχωρήσει
; τίνα σοι πόρον εὑρομένα
— πάλιν ἀπὸ πόλεως, ἀπὸ φόνου
875
πέμψω πατρίδʼ ἐς Ἀργείαν, πρὶν
ἐπὶ ξίφος αἵματι
πελάσαι; τόδε τόδε σόν, ὦ μελέα
880
ψυχά, χρέος ἀνευρίσκειν. πότερον
κατὰ χέρσον, οὐχὶ
ναΐ — ; ἀλλὰ ποδῶν ῥιπᾷ θανάτῳ
πελάσεις ἄρα βάρβαρα
885
φῦλα καὶ διʼ ὁδοὺς ἀνόδους
· διὰ κυανέας μὴν στενοπόρου πέτρας μακρὰ
κέλευθα να- ΐοισιν δρασμοῖς. τάλαινα
890
, τάλαινα. τίς
οὖν τάδʼ ἂν ἢ θεὸς
ἢ βροτὸς ἢ τί τῶν ἀδοκήτων, πόρον
895
ἄπορον ἐξανύσας,
δυοῖν τοῖν μόνοιν Ἀτρείδαιν
κακῶν ἔκλυσιν; ἐν
τοῖσι
θαυμαστοῖσι καὶ
δείνʼ ἔτλαν δείνʼ ἔτλαν, ὤμοι σύγγονε
. παρὰ δʼ ὀλίγον ἀπέφυγες ὄλεθρον ἀνόσιον
870
ἐξ ἐμᾶν δαϊχθεὶς χερῶν. ἁ δʼ ἐπʼ
αὐτοῖσι τίς τελευτά
; τίς τύχα μοι συγχωρήσει
; τίνα σοι πόρον εὑρομένα
— πάλιν ἀπὸ πόλεως, ἀπὸ φόνου
875
πέμψω πατρίδʼ ἐς Ἀργείαν, πρὶν
ἐπὶ ξίφος αἵματι
πελάσαι; τόδε τόδε σόν, ὦ μελέα
880
ψυχά, χρέος ἀνευρίσκειν. πότερον
κατὰ χέρσον, οὐχὶ
ναΐ — ; ἀλλὰ ποδῶν ῥιπᾷ θανάτῳ
πελάσεις ἄρα βάρβαρα
885
φῦλα καὶ διʼ ὁδοὺς ἀνόδους
· διὰ κυανέας μὴν στενοπόρου πέτρας μακρὰ
κέλευθα να- ΐοισιν δρασμοῖς. τάλαινα
890
, τάλαινα. τίς
οὖν τάδʼ ἂν ἢ θεὸς
ἢ βροτὸς ἢ τί τῶν ἀδοκήτων, πόρον
895
ἄπορον ἐξανύσας,
δυοῖν τοῖν μόνοιν Ἀτρείδαιν
κακῶν ἔκλυσιν; ἐν
τοῖσι
θαυμαστοῖσι καὶ
Χορός
μύθων πέρα τάδʼ εἶδον αὐτὴ κοὐ κλύουσʼ
900
ἀπαγγελῶ. τὸ μὲν φίλους ἐλθόντας
μύθων πέρα τάδʼ εἶδον αὐτὴ κοὐ κλύουσʼ
900
ἀπαγγελῶ. τὸ μὲν φίλους ἐλθόντας
Πυλάδης
εἰς ὄψιν φίλων, Ὀρέστα, χειρῶν περιβολὰς
εἰκὸς λαβεῖν· λήξαντα δʼ οἴκτων κἀπʼ
ἐκεῖνʼ ἐλθεῖν χρεών, ὅπως τὸ κλεινὸν ὄνομα
σωτηρίας λαβόντες ἐκ γῆς βησόμεσθα
905
βαρβάρου. σοφῶν γὰρ ἀνδρῶν ταῦτα
μὴ ʼκβάντας τύχης, καιρὸν λαβόντας, ἡδονὰς
ἄλλας λαβεῖν. καλῶς ἔλεξας· τῇ τύχῃ
εἰς ὄψιν φίλων, Ὀρέστα, χειρῶν περιβολὰς
εἰκὸς λαβεῖν· λήξαντα δʼ οἴκτων κἀπʼ
ἐκεῖνʼ ἐλθεῖν χρεών, ὅπως τὸ κλεινὸν ὄνομα
σωτηρίας λαβόντες ἐκ γῆς βησόμεσθα
905
βαρβάρου. σοφῶν γὰρ ἀνδρῶν ταῦτα
μὴ ʼκβάντας τύχης, καιρὸν λαβόντας, ἡδονὰς
ἄλλας λαβεῖν. καλῶς ἔλεξας· τῇ τύχῃ
Ὀρέστης
οἶμαι μέλειν τοῦδε ξὺν ἡμῖν· ἢν δέ
πρόθυμος ᾖ, σθένειν τὸ θεῖον μᾶλλον
910
εἰκότως ἔχει. μηδέν μʼ ἐπίσχῃ γʼ· οὐδʼ
οἶμαι μέλειν τοῦδε ξὺν ἡμῖν· ἢν δέ
πρόθυμος ᾖ, σθένειν τὸ θεῖον μᾶλλον
910
εἰκότως ἔχει. μηδέν μʼ ἐπίσχῃ γʼ· οὐδʼ
Ἰφιγένεια
ἀποστήσει λόγου, πρῶτον πυθέσθαι τίνα ποτʼ
Ἠλέκτρα πότμον εἴληχε βιότου· φίλα γὰρ
ἔστε πάντʼ ἐμοί. τῷδε ξυνοικεῖ βίον ἔχουσʼ
ἀποστήσει λόγου, πρῶτον πυθέσθαι τίνα ποτʼ
Ἠλέκτρα πότμον εἴληχε βιότου· φίλα γὰρ
ἔστε πάντʼ ἐμοί. τῷδε ξυνοικεῖ βίον ἔχουσʼ
Ὀρέστης
εὐδαίμονα. οὗτος δὲ ποδαπὸς καὶ τίνος
915
εὐδαίμονα. οὗτος δὲ ποδαπὸς καὶ τίνος
915
Ἰφιγένεια
πέφυκε παῖς; Στρόφιος ὁ Φωκεὺς τοῦδε
πέφυκε παῖς; Στρόφιος ὁ Φωκεὺς τοῦδε
Ὀρέστης
κλῄζεται πατήρ. ὁ δʼ ἐστί γʼ Ἀτρέως θυγατρός
κλῄζεται πατήρ. ὁ δʼ ἐστί γʼ Ἀτρέως θυγατρός
Ἰφιγένεια
, ὁμογενὴς ἐμός; ἀνεψιός γε, μόνος ἐμοὶ
, ὁμογενὴς ἐμός; ἀνεψιός γε, μόνος ἐμοὶ
Ὀρέστης
σαφὴς φίλος. οὐκ ἦν τόθʼ οὗτος ὅτε
σαφὴς φίλος. οὐκ ἦν τόθʼ οὗτος ὅτε
Ἰφιγένεια
ἔκτεινέ με. οὐκ ἦν· χρόνον γὰρ Στρόφιος
920
ἔκτεινέ με. οὐκ ἦν· χρόνον γὰρ Στρόφιος
920
Ὀρέστης
ἦν ἄπαις τινά. χαῖρʼ ὦ πόσις μοι τῆς
ἦν ἄπαις τινά. χαῖρʼ ὦ πόσις μοι τῆς
Ἰφιγένεια
ὁμοσπόρου. κἀμός γε σωτήρ, οὐχὶ συγγενὴς
ὁμοσπόρου. κἀμός γε σωτήρ, οὐχὶ συγγενὴς
Ὀρέστης
μόνον. τὰ δεινὰ δʼ ἔργα πῶς ἔτλης
μόνον. τὰ δεινὰ δʼ ἔργα πῶς ἔτλης
Ἰφιγένεια
μητρὸς πέρι; σιγῶμεν αὐτά· πατρὶ τιμωρῶν
μητρὸς πέρι; σιγῶμεν αὐτά· πατρὶ τιμωρῶν
Ὀρέστης
ἐμῷ. ἡ δʼ αἰτία τίς ἀνθʼ ὅτου
925
ἐμῷ. ἡ δʼ αἰτία τίς ἀνθʼ ὅτου
925
Ἰφιγένεια
κτείνει πόσιν; ἔα τὰ μητρός· οὐδὲ σοὶ
κτείνει πόσιν; ἔα τὰ μητρός· οὐδὲ σοὶ
Ὀρέστης
κλύειν καλόν. σιγῶ· τὸ δʼ Ἄργος πρὸς
κλύειν καλόν. σιγῶ· τὸ δʼ Ἄργος πρὸς
Ἰφιγένεια
σὲ νῦν ἀποβλέπει; Μενέλαος ἄρχει· φυγάδες
σὲ νῦν ἀποβλέπει; Μενέλαος ἄρχει· φυγάδες
Ὀρέστης
ἐσμὲν ἐκ πάτρας. οὔ που νοσοῦντας θεῖος
ἐσμὲν ἐκ πάτρας. οὔ που νοσοῦντας θεῖος
Ἰφιγένεια
ὕβρισεν δόμους; οὔκ, ἀλλʼ Ἐρινύων δεῖμά
930
ὕβρισεν δόμους; οὔκ, ἀλλʼ Ἐρινύων δεῖμά
930
Ὀρέστης
μʼ ἐκβάλλει χθονός. ταῦτʼ ἆρʼ ἐπʼ ἀκταῖς κἀνθάδʼ
μʼ ἐκβάλλει χθονός. ταῦτʼ ἆρʼ ἐπʼ ἀκταῖς κἀνθάδʼ
Ἰφιγένεια
ἠγγέλης μανείς; ὤφθημεν οὐ νῦν πρῶτον
ἠγγέλης μανείς; ὤφθημεν οὐ νῦν πρῶτον
Ὀρέστης
ἄθλιοι. ἔγνωκα· μητρός σʼ οὕνεκʼ
ἄθλιοι. ἔγνωκα· μητρός σʼ οὕνεκʼ
Ἰφιγένεια
ἠλάστρουν θεαί. ὥσθʼ αἱματηρὰ στόμιʼ ἐπεμβαλεῖν
ἠλάστρουν θεαί. ὥσθʼ αἱματηρὰ στόμιʼ ἐπεμβαλεῖν
Ὀρέστης
ἐμοί. τί γάρ ποτʼ ἐς γῆν τήνδʼ
935
ἐμοί. τί γάρ ποτʼ ἐς γῆν τήνδʼ
935
Ἰφιγένεια
ἐπόρθμευσας πόδα; Φοίβου κελευσθεὶς θεσφάτοις
ἐπόρθμευσας πόδα; Φοίβου κελευσθεὶς θεσφάτοις
Ὀρέστης
ἀφικόμην. τί χρῆμα δράσειν; ῥητὸν
ἀφικόμην. τί χρῆμα δράσειν; ῥητὸν
Ἰφιγένεια
ἢ σιγώμενον; λέγοιμʼ ἄν· ἀρχαὶ δʼ αἵδε
ἢ σιγώμενον; λέγοιμʼ ἄν· ἀρχαὶ δʼ αἵδε
Ὀρέστης
μοι πολλῶν πόνων. ἐπεὶ τὰ μητρὸς ταῦθʼ ἃ
σιγῶμεν κακὰ ἐς χεῖρας ἦλθε, μεταδρομαῖς
940
Ἐρινύων ἠλαυνόμεσθα φυγάδες, ἔνθεν
μοι πόδα ἐς τὰς Ἀθήνας δῆτʼ ἔπεμψε
Λοξίας, δίκην παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις
θεαῖς. ἔστιν γὰρ ὁσία ψῆφος,
Ἄρει ποτὲ Ζεὺς εἵσατʼ ἔκ του δὴ
945
μιάσματος. ἐλθὼν δʼ ἐκεῖσε — πρῶτα
μέν μʼ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξαθʼ, ὡς θεοῖς
στυγούμενον· οἳ δʼ ἔσχον αἰδῶ, ξένια
μονοτράπεζά μοι παρέσχον, οἴκων ὄντες
ταὐτῷ στέγει, σιγῇ δʼ ἐτεκτήναντʼ ἀπόφθεγκτόν
950
μʼ, ὅπως δαιτὸς γενοίμην πώματός
τʼ αὐτοῖς δίχα, ἐς δʼ ἄγγος ἴδιον ἴσον
ἅπασι βακχίου μέτρημα πληρώσαντες εἶχον
ἡδονήν. κἀγὼ ʼξελέγξαι μὲν ξένους
οὐκ ἠξίουν, ἤλγουν δὲ σιγῇ κἀδόκουν
955
οὐκ εἰδέναι, μέγα στενάζων οὕνεκʼ ἦ
μητρὸς φονεύς. κλύω δʼ Ἀθηναίοισι τἀμὰ
δυστυχῆ τελετὴν γενέσθαι, κἄτι
τὸν νόμον μένειν, χοῆρες ἄγγος Παλλάδος
λεών. ὡς δʼ εἰς Ἄρειον ὄχθον
960
ἧκον, ἐς δίκην ἔστην, ἐγὼ μὲν θάτερον
λαβὼν βάθρον, τὸ δʼ ἄλλο πρέσβειρʼ ἥπερ
ἦν Ἐρινύων. εἰπὼν δʼ ἀκούσας θʼ αἵματος
μητρὸς
δʼπέρι, Φοῖβός μʼ ἔσῳσε μαρτυρῶν
, ἴσας δέ μοι ψήφους διηρίθμησε Παλλὰς
965
ὠλένῃ· νικῶν δʼ ἀπῆρα φόνια πειρατήρια
. ὅσαι μὲν οὖν ἕζοντο πεισθεῖσαι
δίκῃ, ψῆφον παρʼ αὐτὴν ἱερὸν
ὡρίσαντʼ ἔχειν· ὅσαι δʼ Ἐρινύων οὐκ ἐπείσθησαν
νόμῳ, δρόμοις ἀνιδρύτοισιν ἠλάστρουν
970
μʼ ἀεί, ἕως ἐς ἁγνὸν ἦλθον αὖ
πέδον, καὶ πρόσθεν ἀδύτων ἐκταθείς
, νῆστις βορᾶς, ἐπώμοσʼ αὐτοῦ βίον ἀπορρήξειν
θανών, εἰ μή με σώσει Φοῖβος,
ὅς μʼ ἀπώλεσεν. ἐντεῦθεν αὐδὴν τρίποδος
975
ἐκ χρυσοῦ λακὼν Φοῖβός μʼ ἔπεμψε δεῦρο
διοπετὲς λαβεῖν ἄγαλμʼ Ἀθηνῶν τʼ ἐγκαθιδρῦσαι
χθονί. ἀλλʼ ἥνπερ ἡμῖν ὥρισεν
σωτηρίαν, σύμπραξον· ἢν γὰρ θεᾶς
κατάσχωμεν βρέτας, μανιῶν τε λήξω καὶ σὲ
980
σκάφει στείλας Μυκήναις ἐγκαταστήσω
πάλιν. ἀλλʼ, ὦ φιληθεῖσʼ, ὦ κασίγνητον
κάρα, σῷσον πατρῷον οἶκον, ἔκσῳσον
δʼ ἐμέ· ὡς τἄμʼ ὄλωλε πάντα καὶ
τὰ Πελοπιδῶν, οὐράνιον εἰ μὴ ληψόμεσθα
985
θεᾶς βρέτας. δεινή τις ὀργὴ δαιμόνων
μοι πολλῶν πόνων. ἐπεὶ τὰ μητρὸς ταῦθʼ ἃ
σιγῶμεν κακὰ ἐς χεῖρας ἦλθε, μεταδρομαῖς
940
Ἐρινύων ἠλαυνόμεσθα φυγάδες, ἔνθεν
μοι πόδα ἐς τὰς Ἀθήνας δῆτʼ ἔπεμψε
Λοξίας, δίκην παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις
θεαῖς. ἔστιν γὰρ ὁσία ψῆφος,
Ἄρει ποτὲ Ζεὺς εἵσατʼ ἔκ του δὴ
945
μιάσματος. ἐλθὼν δʼ ἐκεῖσε — πρῶτα
μέν μʼ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξαθʼ, ὡς θεοῖς
στυγούμενον· οἳ δʼ ἔσχον αἰδῶ, ξένια
μονοτράπεζά μοι παρέσχον, οἴκων ὄντες
ταὐτῷ στέγει, σιγῇ δʼ ἐτεκτήναντʼ ἀπόφθεγκτόν
950
μʼ, ὅπως δαιτὸς γενοίμην πώματός
τʼ αὐτοῖς δίχα, ἐς δʼ ἄγγος ἴδιον ἴσον
ἅπασι βακχίου μέτρημα πληρώσαντες εἶχον
ἡδονήν. κἀγὼ ʼξελέγξαι μὲν ξένους
οὐκ ἠξίουν, ἤλγουν δὲ σιγῇ κἀδόκουν
955
οὐκ εἰδέναι, μέγα στενάζων οὕνεκʼ ἦ
μητρὸς φονεύς. κλύω δʼ Ἀθηναίοισι τἀμὰ
δυστυχῆ τελετὴν γενέσθαι, κἄτι
τὸν νόμον μένειν, χοῆρες ἄγγος Παλλάδος
λεών. ὡς δʼ εἰς Ἄρειον ὄχθον
960
ἧκον, ἐς δίκην ἔστην, ἐγὼ μὲν θάτερον
λαβὼν βάθρον, τὸ δʼ ἄλλο πρέσβειρʼ ἥπερ
ἦν Ἐρινύων. εἰπὼν δʼ ἀκούσας θʼ αἵματος
μητρὸς
δʼπέρι, Φοῖβός μʼ ἔσῳσε μαρτυρῶν
, ἴσας δέ μοι ψήφους διηρίθμησε Παλλὰς
965
ὠλένῃ· νικῶν δʼ ἀπῆρα φόνια πειρατήρια
. ὅσαι μὲν οὖν ἕζοντο πεισθεῖσαι
δίκῃ, ψῆφον παρʼ αὐτὴν ἱερὸν
ὡρίσαντʼ ἔχειν· ὅσαι δʼ Ἐρινύων οὐκ ἐπείσθησαν
νόμῳ, δρόμοις ἀνιδρύτοισιν ἠλάστρουν
970
μʼ ἀεί, ἕως ἐς ἁγνὸν ἦλθον αὖ
πέδον, καὶ πρόσθεν ἀδύτων ἐκταθείς
, νῆστις βορᾶς, ἐπώμοσʼ αὐτοῦ βίον ἀπορρήξειν
θανών, εἰ μή με σώσει Φοῖβος,
ὅς μʼ ἀπώλεσεν. ἐντεῦθεν αὐδὴν τρίποδος
975
ἐκ χρυσοῦ λακὼν Φοῖβός μʼ ἔπεμψε δεῦρο
διοπετὲς λαβεῖν ἄγαλμʼ Ἀθηνῶν τʼ ἐγκαθιδρῦσαι
χθονί. ἀλλʼ ἥνπερ ἡμῖν ὥρισεν
σωτηρίαν, σύμπραξον· ἢν γὰρ θεᾶς
κατάσχωμεν βρέτας, μανιῶν τε λήξω καὶ σὲ
980
σκάφει στείλας Μυκήναις ἐγκαταστήσω
πάλιν. ἀλλʼ, ὦ φιληθεῖσʼ, ὦ κασίγνητον
κάρα, σῷσον πατρῷον οἶκον, ἔκσῳσον
δʼ ἐμέ· ὡς τἄμʼ ὄλωλε πάντα καὶ
τὰ Πελοπιδῶν, οὐράνιον εἰ μὴ ληψόμεσθα
985
θεᾶς βρέτας. δεινή τις ὀργὴ δαιμόνων
Χορός
ἐπέζεσε τὸ Ταντάλειον σπέρμα διὰ
πόνων τʼ ἄγει. τὸ μὲν πρόθυμον, πρίν
ἐπέζεσε τὸ Ταντάλειον σπέρμα διὰ
πόνων τʼ ἄγει. τὸ μὲν πρόθυμον, πρίν
Ἰφιγένεια
δεῦρʼ ἐλθεῖν, ἔχω Ἄργει γενέσθαι καὶ σέ,
σύγγονʼ, εἰσιδεῖν. θέλω δʼ ἅπερ σύ, σέ τε
990
μεταστῆσαι πόνων νοσοῦντά τʼ οἶκον, οὐχὶ
τῷ κτανόντι με θυμουμένη, πατρῷον ὀρθῶσαι
· θέλω· σφαγῆς τε γὰρ σῆς χεῖρʼ
ἀπαλλάξαιμεν ἂν σῴσαιμί τʼ οἴκους. τὴν
θεὸν δʼ ὅπως λάθω δέδοικα καὶ τύραννον,
995
ἂν κενὰς κρηπῖδας εὕρῃ λαΐνας ἀγάλματος
. πῶς δʼ οὐ θανοῦμαι; τίς
δʼ ἔνεστί μοι λόγος; ἀλλʼ, εἰ μὲν — ἕν τι —
τοῦθʼ ὁμοῦ γενήσεται, ἄγαλμά τʼ οἴσεις κἄμʼ
εὐπρύμνου νεὼς ἄξεις, τὸ κινδύνευμα γίγνεται
1000
καλόν· τούτου δὲ χωρισθεῖσʼ —
ἐγὼ μὲν ὄλλυμαι, σὺ δʼ ἂν τὸ σαυτοῦ θέμενος
εὖ νόστου τύχοις. οὐ μήν τι φεύγω γʼ, οὐδέ
σʼ εἰ θανεῖν χρεὼν σῴσασαν· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἀνὴρ
μὲν ἐκ δόμων θανὼν ποθεινός, τὰ δὲ
1005
ἀσθενῆ. οὐκ ἂν γενοίμην σοῦ τε
δεῦρʼ ἐλθεῖν, ἔχω Ἄργει γενέσθαι καὶ σέ,
σύγγονʼ, εἰσιδεῖν. θέλω δʼ ἅπερ σύ, σέ τε
990
μεταστῆσαι πόνων νοσοῦντά τʼ οἶκον, οὐχὶ
τῷ κτανόντι με θυμουμένη, πατρῷον ὀρθῶσαι
· θέλω· σφαγῆς τε γὰρ σῆς χεῖρʼ
ἀπαλλάξαιμεν ἂν σῴσαιμί τʼ οἴκους. τὴν
θεὸν δʼ ὅπως λάθω δέδοικα καὶ τύραννον,
995
ἂν κενὰς κρηπῖδας εὕρῃ λαΐνας ἀγάλματος
. πῶς δʼ οὐ θανοῦμαι; τίς
δʼ ἔνεστί μοι λόγος; ἀλλʼ, εἰ μὲν — ἕν τι —
τοῦθʼ ὁμοῦ γενήσεται, ἄγαλμά τʼ οἴσεις κἄμʼ
εὐπρύμνου νεὼς ἄξεις, τὸ κινδύνευμα γίγνεται
1000
καλόν· τούτου δὲ χωρισθεῖσʼ —
ἐγὼ μὲν ὄλλυμαι, σὺ δʼ ἂν τὸ σαυτοῦ θέμενος
εὖ νόστου τύχοις. οὐ μήν τι φεύγω γʼ, οὐδέ
σʼ εἰ θανεῖν χρεὼν σῴσασαν· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἀνὴρ
μὲν ἐκ δόμων θανὼν ποθεινός, τὰ δὲ
1005
ἀσθενῆ. οὐκ ἂν γενοίμην σοῦ τε
Ὀρέστης
καὶ μητρὸς φονεύς· ἅλις τὸ κείνης αἷμα· κοινόφρων
δὲ σοὶ καὶ ζῆν θέλοιμʼ ἂν καὶ
θανὼν λαχεῖν ἴσον. ἄξω δέ γʼ, ἤνπερ καὐτὸς
ἐνταυθοῖ περῶ, πρὸς οἶκον, ἢ σοῦ κατθανὼν
1010
μενῶ μέτα. γνώμης δʼ ἄκουσον· εἰ
ἦν τόδε Ἀρτέμιδι, πῶς ἂν Λοξίας
ἐθέσπισε κομίσαι μʼ ἄγαλμα θεᾶς
πόλισμʼ ἐς Παλλάδος καὶ σὸν πρόσωπον εἰσιδεῖν
; ἅπαντα γὰρ συνθεὶς τάδʼ εἰς ἓν νόστον
1015
ἐλπίζω λαβεῖν. πῶς οὖν γένοιτʼ ἂν ὥστε
καὶ μητρὸς φονεύς· ἅλις τὸ κείνης αἷμα· κοινόφρων
δὲ σοὶ καὶ ζῆν θέλοιμʼ ἂν καὶ
θανὼν λαχεῖν ἴσον. ἄξω δέ γʼ, ἤνπερ καὐτὸς
ἐνταυθοῖ περῶ, πρὸς οἶκον, ἢ σοῦ κατθανὼν
1010
μενῶ μέτα. γνώμης δʼ ἄκουσον· εἰ
ἦν τόδε Ἀρτέμιδι, πῶς ἂν Λοξίας
ἐθέσπισε κομίσαι μʼ ἄγαλμα θεᾶς
πόλισμʼ ἐς Παλλάδος καὶ σὸν πρόσωπον εἰσιδεῖν
; ἅπαντα γὰρ συνθεὶς τάδʼ εἰς ἓν νόστον
1015
ἐλπίζω λαβεῖν. πῶς οὖν γένοιτʼ ἂν ὥστε
Ἰφιγένεια
μήθʼ ἡμᾶς θανεῖν, λαβεῖν θʼ ἃ βουλόμεσθα
τῇδε γὰρ νοσεῖ νόστος πρὸς οἴκους· ἡ
βούλησις πάρα. ἆρʼ ἂν τύραννον διολέσαι
μήθʼ ἡμᾶς θανεῖν, λαβεῖν θʼ ἃ βουλόμεσθα
τῇδε γὰρ νοσεῖ νόστος πρὸς οἴκους· ἡ
βούλησις πάρα. ἆρʼ ἂν τύραννον διολέσαι
Ὀρέστης
δυναίμεθʼ ἄν; δεινὸν τόδʼ εἶπας, ξενοφονεῖν
1020
δυναίμεθʼ ἄν; δεινὸν τόδʼ εἶπας, ξενοφονεῖν
1020
Ἰφιγένεια
ἐπήλυδας. ἀλλʼ, εἰ σὲ σώσει κἀμέ
ἐπήλυδας. ἀλλʼ, εἰ σὲ σώσει κἀμέ
Ὀρέστης
κινδυνευτέον. οὐκ ἂν δυναίμην· τὸ δὲ
κινδυνευτέον. οὐκ ἂν δυναίμην· τὸ δὲ
Ἰφιγένεια
πρόθυμον ᾔνεσα. τί δʼ, εἴ με ναῷ τῷδε
πρόθυμον ᾔνεσα. τί δʼ, εἴ με ναῷ τῷδε
Ὀρέστης
λάθρα; ὡς δὴ σκότον λαβόντες
λάθρα; ὡς δὴ σκότον λαβόντες
Ἰφιγένεια
ἄν; κλεπτῶν γὰρ ἡ νύξ, τῆς
1025
ἄν; κλεπτῶν γὰρ ἡ νύξ, τῆς
1025
Ὀρέστης
δʼ ἀληθείας τὸ φῶς. εἴσʼ ἔνδον ἱεροὶ φύλακες
δʼ ἀληθείας τὸ φῶς. εἴσʼ ἔνδον ἱεροὶ φύλακες
Ἰφιγένεια
, οὓς οὐ λήσομεν. οἴμοι, διεφθάρμεσθα· πῶς
, οὓς οὐ λήσομεν. οἴμοι, διεφθάρμεσθα· πῶς
Ὀρέστης
σωθεῖμεν ἄν; ἔχειν δοκῶ μοι καινὸν
σωθεῖμεν ἄν; ἔχειν δοκῶ μοι καινὸν
Ἰφιγένεια
τι. ποῖόν τι; δόξης μετάδος
τι. ποῖόν τι; δόξης μετάδος
Ὀρέστης
, ὡς κἀγὼ μάθω. ταῖς σαῖς ἀνίαις χρήσομαι
1030
, ὡς κἀγὼ μάθω. ταῖς σαῖς ἀνίαις χρήσομαι
1030
Ἰφιγένεια
σοφίσμασι. δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες
σοφίσμασι. δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες
Ὀρέστης
εὑρίσκειν τέχνας. φονέα σε φήσω μητρὸς ἐξ
εὑρίσκειν τέχνας. φονέα σε φήσω μητρὸς ἐξ
Ἰφιγένεια
Ἄργους μολεῖν. χρῆσαι κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς
Ἄργους μολεῖν. χρῆσαι κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς
Ὀρέστης
, εἰ κερδανεῖς. ὡς οὐ θέμις γε λέξομεν
, εἰ κερδανεῖς. ὡς οὐ θέμις γε λέξομεν
Ἰφιγένεια
θύειν θεᾷ, τίνʼ αἰτίαν ἔχουσʼ; ὑποπτεύω
1035
θύειν θεᾷ, τίνʼ αἰτίαν ἔχουσʼ; ὑποπτεύω
1035
Ὀρέστης
τι γάρ. οὐ καθαρὸν ὄντα· τὸ δʼ
τι γάρ. οὐ καθαρὸν ὄντα· τὸ δʼ
Ἰφιγένεια
ὅσιον δώσω φόβῳ. τί δῆτα μᾶλλον θεᾶς ἄγαλμʼ
ὅσιον δώσω φόβῳ. τί δῆτα μᾶλλον θεᾶς ἄγαλμʼ
Ὀρέστης
ἁλίσκεται; πόντου σε πηγαῖς ἁγνίσαι
ἁλίσκεται; πόντου σε πηγαῖς ἁγνίσαι
Ἰφιγένεια
βουλήσομαι, ἔτʼ ἐν δόμοισι βρέτας,
βουλήσομαι, ἔτʼ ἐν δόμοισι βρέτας,
Ὀρέστης
ἐφʼ ᾧ πεπλεύκαμεν. κἀκεῖνο νίψαι, σοῦ θιγόντος
1040
ἐφʼ ᾧ πεπλεύκαμεν. κἀκεῖνο νίψαι, σοῦ θιγόντος
1040
Ἰφιγένεια
ὥς, ἐρῶ. ποῖ δῆτα; πόντου νοτερὸν
ὥς, ἐρῶ. ποῖ δῆτα; πόντου νοτερὸν
Ὀρέστης
εἶπας ἔκβολον; οὗ ναῦς χαλινοῖς λινοδέτοις
εἶπας ἔκβολον; οὗ ναῦς χαλινοῖς λινοδέτοις
Ἰφιγένεια
ὁρμεῖ σέθεν. σὺ δʼ ἤ τις ἄλλος ἐν χεροῖν
ὁρμεῖ σέθεν. σὺ δʼ ἤ τις ἄλλος ἐν χεροῖν
Ὀρέστης
οἴσει βρέτας; ἐγώ· θιγεῖν γὰρ ὅσιόν
οἴσει βρέτας; ἐγώ· θιγεῖν γὰρ ὅσιόν
Ἰφιγένεια
ἐμοὶ μόνῃ. Πυλάδης δʼ ὅδʼ ἡμῖν ποῦ
1045
ἐμοὶ μόνῃ. Πυλάδης δʼ ὅδʼ ἡμῖν ποῦ
1045
Ὀρέστης
τετάξεται πόνου; ταὐτὸν χεροῖν σοὶ λέξεται
τετάξεται πόνου; ταὐτὸν χεροῖν σοὶ λέξεται
Ἰφιγένεια
μίασμʼ ἔχων. λάθρα δʼ ἄνακτος ἢ εἰδότος
μίασμʼ ἔχων. λάθρα δʼ ἄνακτος ἢ εἰδότος
Ὀρέστης
δράσεις τάδε; πείσασα μύθοις· οὐ γὰρ
δράσεις τάδε; πείσασα μύθοις· οὐ γὰρ
Ἰφιγένεια
ἂν λάθοιμί γε. καὶ μὴν νεώς γε πίτυλος
ἂν λάθοιμί γε. καὶ μὴν νεώς γε πίτυλος
Ὀρέστης
εὐήρης πάρα. σοὶ δὴ μέλειν χρὴ τἄλλʼ
1050
εὐήρης πάρα. σοὶ δὴ μέλειν χρὴ τἄλλʼ
1050
Ἰφιγένεια
ὅπως ἕξει καλῶς. ἑνὸς μόνου δεῖ, τάσδε
ὅπως ἕξει καλῶς. ἑνὸς μόνου δεῖ, τάσδε
Ὀρέστης
τάδε. ἀλλʼ ἀντίαζε καὶ λόγους
πειστηρίους εὕρισκʼ· ἔχει τοι δύναμιν
εἰς οἶκτον γυνή. τὰ δʼ ἄλλʼ ἴσως — . ἅπαντα
συμβαίη καλῶς. ὦ φίλταται γυναῖκες, εἰς
1055
τάδε. ἀλλʼ ἀντίαζε καὶ λόγους
πειστηρίους εὕρισκʼ· ἔχει τοι δύναμιν
εἰς οἶκτον γυνή. τὰ δʼ ἄλλʼ ἴσως — . ἅπαντα
συμβαίη καλῶς. ὦ φίλταται γυναῖκες, εἰς
1055
Ἰφιγένεια
ὑμᾶς βλέπω, καὶ τἄμʼ ἐν ὑμῖν ἐστιν
ἢ καλῶς ἔχειν ἢ μηδὲν εἶναι καὶ στερηθῆναι
πάτρας φίλου τʼ ἀδελφοῦ φιλτάτης
τε συγγόνου. καὶ πρῶτα μέν μοι τοῦ
τάδʼ ἀρχέτω· γυναῖκές ἐσμεν, φιλόφρον
1060
ἀλλήλαις γένος σῴζειν τε κοινὰ πράγματʼ
ἀσφαλέσταται. σιγήσαθʼ ἡμῖν καὶ συνεκπονήσατε
φυγάς. καλόν τοι γλῶσσʼ
ὅτῳ πιστὴ παρῇ. ὁρᾶτε δʼ ὡς τρεῖς μία
τοὺς φιλτάτους, ἢ γῆς πατρῴας νόστον ἢ
1065
θανεῖν ἔχει. σωθεῖσα δʼ, ὡς ἂν καὶ
κοινωνῇς τύχης, σώσω σʼ ἐς Ἑλλάδʼ. ἀλλὰ
πρός σε δεξιᾶς σὲ καὶ σὲ ἱκνοῦμαι, σὲ
δὲ φίλης παρηίδος, γονάτων τε καὶ τῶν ἐν
φιλτάτων μητρὸς πατρός τε καὶ τέκνων
1070
ὅτῳ κυρεῖ. τί φατέ; τίς ὑμῶν φησιν
ἢ τίς οὐ θέλειν — φθέγξασθε — ταῦτα; μὴ γὰρ
αἰνουσῶν λόγους ὄλωλα κἀγὼ καὶ κασίγνητος
τάλας. θάρσει, φίλη δέσποινα,
ὑμᾶς βλέπω, καὶ τἄμʼ ἐν ὑμῖν ἐστιν
ἢ καλῶς ἔχειν ἢ μηδὲν εἶναι καὶ στερηθῆναι
πάτρας φίλου τʼ ἀδελφοῦ φιλτάτης
τε συγγόνου. καὶ πρῶτα μέν μοι τοῦ
τάδʼ ἀρχέτω· γυναῖκές ἐσμεν, φιλόφρον
1060
ἀλλήλαις γένος σῴζειν τε κοινὰ πράγματʼ
ἀσφαλέσταται. σιγήσαθʼ ἡμῖν καὶ συνεκπονήσατε
φυγάς. καλόν τοι γλῶσσʼ
ὅτῳ πιστὴ παρῇ. ὁρᾶτε δʼ ὡς τρεῖς μία
τοὺς φιλτάτους, ἢ γῆς πατρῴας νόστον ἢ
1065
θανεῖν ἔχει. σωθεῖσα δʼ, ὡς ἂν καὶ
κοινωνῇς τύχης, σώσω σʼ ἐς Ἑλλάδʼ. ἀλλὰ
πρός σε δεξιᾶς σὲ καὶ σὲ ἱκνοῦμαι, σὲ
δὲ φίλης παρηίδος, γονάτων τε καὶ τῶν ἐν
φιλτάτων μητρὸς πατρός τε καὶ τέκνων
1070
ὅτῳ κυρεῖ. τί φατέ; τίς ὑμῶν φησιν
ἢ τίς οὐ θέλειν — φθέγξασθε — ταῦτα; μὴ γὰρ
αἰνουσῶν λόγους ὄλωλα κἀγὼ καὶ κασίγνητος
τάλας. θάρσει, φίλη δέσποινα,
Χορός
καὶ σῴζου μόνον· ὡς ἔκ γʼ ἐμοῦ σοι πάντα
1075
σιγηθήσεται — ἴστω μέγας Ζεύς — ὧν ἐπισκήπτεις
πέρι. ὄναισθε μύθων καὶ γένοισθʼ
καὶ σῴζου μόνον· ὡς ἔκ γʼ ἐμοῦ σοι πάντα
1075
σιγηθήσεται — ἴστω μέγας Ζεύς — ὧν ἐπισκήπτεις
πέρι. ὄναισθε μύθων καὶ γένοισθʼ
Ἰφιγένεια
εὐδαίμονες. σὸν ἔργον ἤδη καὶ σὸν
δόμους· ὡς αὐτίχʼ ἥξει τῆσδε κοίρανος
χθονός, θυσίαν ἐλέγχων εἰ κατείργασται
1080
ξένων.>ὦ πότνιʼ, ἥπερ μʼ Αὐλίδος
κατὰ πτυχὰς δεινῆς ἔσωσας ἐκ πατροκτόνου
χερός, σῶσόν με καὶ νῦν τούσδε
τʼ· ἢ τὸ Λοξίου οὐκέτι βροτοῖσι διὰ σὲ
ἐτήτυμον στόμα. ἀλλʼ εὐμενὴς ἔκβηθι βαρβάρου
1085
χθονὸς ἐς τὰς Ἀθήνας· καὶ γὰρ
ἐνθάδʼ οὐ πρέπει ναίειν, παρόν σοι πόλιν
ἔχειν εὐδαίμονα.
εὐδαίμονες. σὸν ἔργον ἤδη καὶ σὸν
δόμους· ὡς αὐτίχʼ ἥξει τῆσδε κοίρανος
χθονός, θυσίαν ἐλέγχων εἰ κατείργασται
1080
ξένων.>ὦ πότνιʼ, ἥπερ μʼ Αὐλίδος
κατὰ πτυχὰς δεινῆς ἔσωσας ἐκ πατροκτόνου
χερός, σῶσόν με καὶ νῦν τούσδε
τʼ· ἢ τὸ Λοξίου οὐκέτι βροτοῖσι διὰ σὲ
ἐτήτυμον στόμα. ἀλλʼ εὐμενὴς ἔκβηθι βαρβάρου
1085
χθονὸς ἐς τὰς Ἀθήνας· καὶ γὰρ
ἐνθάδʼ οὐ πρέπει ναίειν, παρόν σοι πόλιν
ἔχειν εὐδαίμονα.
Iphigenia among the Taurians. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.