Euripides Iphigenia among the Taurians

Χορός

ἀλλʼ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοι

συνερεισθέντες χωροῦσι , νέον

πρόσφαγμα θεᾶς · σιγᾶτε , φίλαι .

τὰ γὰρ Ἑλλήνων ἀκροθίνια δὴ

ναοῖσι πέλας τάδε βαίνει ·

460

οὐδʼ ἀγγελίας ψευδεῖς ἔλακεν

βουφορβὸς ἀνήρ .

ὦ πότνιʼ , εἴ σοι τάδʼ ἀρεσκόντως

πόλις ἥδε τελεῖ , δέξαι θυσίας ,

ἃς ὁ παρʼ ἡμῖν νόμος οὐχ ὁσίας

465

Ἕλλησι διδοὺς ἀναφαίνει .

Ἰφιγένεια

εἶἑν ·

τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχῃ

φροντιστέον μοι . μέθετε τῶν ξένων χέρας ,

ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτʼ ὦσι δέσμιοι .

ναοῦ δʼ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε

470

ἃ χρὴ ʼπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται .

φεῦ ·

τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦσʼ ὑμᾶς ποτε

πατήρ τʼ ; ἀδελφή τʼ , εἰ γεγῶσα τυγχάνει —

οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶν

ἀνάδελφος ἔσται . — τὰς τύχας τίς οἶδʼ ὅτῳ

475

τοιαίδʼ ἔσονται ; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶν

ἐς ἀφανὲς ἕρπει , κοὐδὲν οἶδʼ οὐδεὶς κακὸν

ἡ γὰρ τύχη παρήγαγʼ ἐς τὸ δυσμαθές .

πόθεν ποθʼ ἥκετʼ , ὦ ταλαίπωροι ξένοι ;

ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδʼ ἐπλεύσατε χθόνα ,

480

μακρὸν δʼ ἀπʼ οἴκων χρόνον ἔσεσθʼ ἀεὶ κάτω .

Ὀρέστης

τί ταῦτʼ ὀδύρῃ , κἀπὶ τοῖς μέλλουσι νῷν

κακοῖσι λυπεῖς , ἥτις εἶ ποτʼ , ὦ γύναι ;

οὔτοι νομίζω σοφόν , ὃς ἂν μέλλων κτενεῖν

οἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέλῃ .

485

οὐχ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντʼ οἰκτίζεται

σωτηρίας ἄνελπις · ὡς δύʼ ἐξ ἑνὸς

κακὼ συνάπτει , μωρίαν τʼ ὀφλισκάνει

θνῄσκει θʼ ὁμοίως · τὴν τύχην δʼ ἐᾶν χρεών .

ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ · τὰς γὰρ ἐνθάδε

490

θυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν .

Ἰφιγένεια

πότερος ἄρʼ ὑμῶν ἐνθάδʼ ὠνομασμένος

Πυλάδης κέκληται ; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω .

Ὀρέστης

ὅδʼ , εἴ τι δή σοι τοῦτʼ ἐν ἡδονῇ μαθεῖν .

Ἰφιγένεια

ποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς ;

495

Ὀρέστης

τί δʼ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις , γύναι ;

Ἰφιγένεια

πότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς ;

Ὀρέστης

φιλότητί γʼ · ἐσμὲν δʼ οὐ κασιγνήτω , γύναι .

Ἰφιγένεια

σοὶ δʼ ὄνομα ποῖον ἔθεθʼ ὁ γεννήσας πατήρ ;

Ὀρέστης

τὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθʼ ἄν .

500

Ἰφιγένεια

οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ · τοῦτο μὲν δὸς τῇ τύχῃ .

Ὀρέστης

ἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελῴμεθʼ ἄν .

Ἰφιγένεια

τί δὲ φθονεῖς τοῦτο ; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα ;

Ὀρέστης

τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν , οὐχὶ τοὔνομα .

Ἰφιγένεια

οὐδʼ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι ;

505

Ὀρέστης

ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος , ὡς θανουμένῳ .

Ἰφιγένεια

χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε ;

Ὀρέστης

τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδʼ ἐμὴν ἐπεύχομαι .

Ἰφιγένεια

πρὸς θεῶν , ἀληθῶς , ὦ ξένʼ , εἶ κεῖθεν γεγώς ;

Ὀρέστης

ἐκ τῶν Μυκηνῶν γʼ , αἵ ποτʼ ἦσαν ὄλβιαι .

510

Ἰφιγένεια

φυγὰς δʼ ἀπῆρας πατρίδος , ἢ ποίᾳ τύχῃ ;

Ὀρέστης

φεύγω τρόπον γε δή τινʼ οὐχ ἑκὼν ἑκών .

Ἰφιγένεια

ἆρʼ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω ;

Ὀρέστης

ὡς ἐν παρέργῳ τῆς ἐμῆς δυσπραξίας .

Ἰφιγένεια

καὶ μὴν ποθεινός γʼ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών .

515

Ὀρέστης

οὔκουν ἐμαυτῷ γʼ · εἰ δὲ σοί , σὺ τοῦτʼ ἔρα .

Ἰφιγένεια

Τροίαν ἴσως οἶσθʼ , ἧς ἁπανταχοῦ λόγος .

Ὀρέστης

ὡς μήποτʼ ὤφελόν γε μηδʼ ἰδὼν ὄναρ .

Ἰφιγένεια

φασίν νιν οὐκέτʼ οὖσαν οἴχεσθαι δορί .

Ὀρέστης

ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσατε .

520

Ἰφιγένεια

Ἑλένη δʼ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν ;

Ὀρέστης

ἥκει , κακῶς γʼ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι .

Ἰφιγένεια

καὶ ποῦ ʼστι ; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν .

Ὀρέστης

Σπάρτῃ ξυνοικεῖ τῷ πάρος ξυνευνέτῃ .

Ἰφιγένεια

ὦ μῖσος εἰς Ἕλληνας , οὐκ ἐμοὶ μόνῃ .

525

Ὀρέστης

ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων .

Ἰφιγένεια

νόστος δʼ Ἀχαιῶν ἐγένεθʼ , ὡς κηρύσσεται ;

Ὀρέστης

ὡς πάνθʼ ἅπαξ με συλλαβοῦσʼ ἀνιστορεῖς .

Ἰφιγένεια

πρὶν γὰρ θανεῖν σε , τοῦδʼ ἐπαυρέσθαι θέλω .

Ὀρέστης

ἔλεγχʼ , ἐπειδὴ τοῦδʼ ἐρᾷς · λέξω δʼ ἐγώ .

530

Ἰφιγένεια

Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν ;

Ὀρέστης

ὄλωλεν , ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος .

Ἰφιγένεια

ὦ πότνιʼ , ὡς εὖ . — τί γὰρ ὁ Λαέρτου γόνος ;

Ὀρέστης

οὔπω νενόστηκʼ οἶκον , ἔστι δʼ , ὡς λόγος .

Ἰφιγένεια

ὄλοιτο , νόστου μήποτʼ ἐς πάτραν τυχών .

535

Ὀρέστης

μηδὲν κατεύχου · πάντα τἀκείνου νοσεῖ .

Ἰφιγένεια

Θέτιδος δʼ ὁ τῆς Νηρῇδος ἔστι παῖς ἔτι ;

Ὀρέστης

οὐκ ἔστιν · ἄλλως λέκτρʼ ἔγημʼ ἐν Αὐλίδι .

Ἰφιγένεια

δόλια γάρ , ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες .

Ὀρέστης

τίς εἶ ποθʼ ; ὡς εὖ πυνθάνῃ τἀφʼ Ἑλλάδος .

540

Ἰφιγένεια

ἐκεῖθέν εἰμι · παῖς ἔτʼ οὖσʼ ἀπωλόμην .

Ὀρέστης

ὀρθῶς ποθεῖς ἄρʼ εἰδέναι τἀκεῖ , γύναι .

Ἰφιγένεια

τί δʼ ὁ στρατηγός , ὃν λέγουσʼ εὐδαιμονεῖν ;

Ὀρέστης

τίς ; οὐ γὰρ ὅν γʼ ἐγᾦδα τῶν εὐδαιμόνων .

Ἰφιγένεια

Ἀτρέως ἐλέγετο δή τις Ἀγαμέμνων ἄναξ .

545

Ὀρέστης

οὐκ οἶδʼ · ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου , γύναι .

Ἰφιγένεια

μὴ πρὸς θεῶν , ἀλλʼ εἴφʼ , ἵνʼ εὐφρανθῶ , ξένε .

Ὀρέστης

τέθνηχʼ ὁ τλήμων , πρὸς δʼ ἀπώλεσέν τινα .

Ἰφιγένεια

τέθνηκε ; ποίᾳ συμφορᾷ ; τάλαινʼ ἐγώ .

Ὀρέστης

τί δʼ ἐστέναξας τοῦτο ; μῶν προσῆκέ σοι ;

550

Ἰφιγένεια

τὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθʼ ἀναστένω .

Ὀρέστης

δεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς .

Ἰφιγένεια

ὦ πανδάκρυτος ἡ κτανοῦσα χὡ κτανών .

Ὀρέστης

νυν ἤδη μηδʼ ἐρωτήσῃς πέρα .

Ἰφιγένεια

γʼ , εἰ ζῇ τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ .

555

Ὀρέστης

ἔστι · παῖς νιν ὃν ἔτεχʼ , οὗτος ὤλεσεν .

Ἰφιγένεια

συνταραχθεὶς οἶκος . ὡς τί δὴ θέλων ;

Ὀρέστης

θανόντος τήνδε τιμωρούμενος .

Ἰφιγένεια

·

εὖ κακὸν δίκαιον εἰσεπράξατο .

Ὀρέστης

οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν .

560

Ἰφιγένεια

δʼ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον ;

Ὀρέστης

Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν .

Ἰφιγένεια

δέ ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος ;

Ὀρέστης

γε , πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος .

Ἰφιγένεια

ἐκείνη χὡ κτανὼν αὐτὴν πατήρ .

565

Ὀρέστης

γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο .

Ἰφιγένεια

τοῦ θανόντος δʼ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός ;

Ὀρέστης

, ἄθλιός γε , κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ .

Ἰφιγένεια

ὄνειροι , χαίρετʼ · οὐδὲν ἦτʼ ἄρα .

Ὀρέστης

οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοι

570

ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι .

ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι

τοῖς βροτείοις · ἓν δὲ λυπεῖται μόνον ,

οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις

— ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν .

575

Χορός

φεῦ · τί δʼ ἡμεῖς οἵ τʼ ἐμοὶ γεννήτορες ;

εἰσίν ; ἆρʼ οὐκ εἰσί ; τίς φράσειεν ἄν ;

Ἰφιγένεια

· ἐς γὰρ δή τινʼ ἥκομεν λόγον ,

τʼ ὄνησιν , ὦ ξένοι , σπουδῆς ἅμα

. τὸ δʼ εὖ μάλιστά γʼ οὕτω γίγνεται ,

580

πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμʼ ἀρεσκόντως ἔχει .

ἄν , εἰ σῴσαιμί σʼ , ἀγγεῖλαί τί μοι

Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις ,

τʼ ἐνεγκεῖν , ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ

αἰχμάλωτος , οὐχὶ τὴν ἐμὴν

585

νομίζων χεῖρα , τοῦ νόμου δʼ ὕπο

τὰ τῆς θεοῦ , τάδε δίκαιʼ ἡγουμένης ;

γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν

Ἄργος αὖθις , τάς τʼ τʼἐμὰς ἐπιστολὰς

σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί .

590

δʼ — εἶ γάρ , ὡς ἔοικας , οὔτε δυσμενὴς

τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὓς κἀγὼ θέλω — σώθητι

, καὶ σὺ μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών ,

ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν .

δʼ , ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε ,

595

γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν .

Ὀρέστης

ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν , ὦ ξένη ·

γὰρ σφαγῆναι τόνδε μοι βάρος μέγα .

ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς ,

δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν .

600

δίκαιον ἐπʼ ὀλέθρῳ τῷ τοῦδʼ ἐμὲ

τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν .

ὣς γενέσθω · τῷδε μὲν δέλτον δίδου ·

γὰρ Ἄργος , ὥστε σοι καλῶς ἔχειν ·

δʼ ὁ χρῄζων κτεινέτω . τὰ τῶν φίλων

605

ὅστις καταβαλὼν ἐς ξυμφορὰς

σέσῳσται . τυγχάνει δʼ ὅδʼ ὢν φίλος ,

οὐδὲν ἧσσον ἢ ʼμὲ φῶς ὁρᾶν θέλω .

Ἰφιγένεια

λῆμʼ ἄριστον , ὡς ἀπʼ εὐγενοῦς τινος

πέφυκας τοῖς φίλοις τʼ ὀρθῶς φίλος .

610

εἴη τῶν ἐμῶν ὁμοσπόρων

λέλειπται . καὶ γὰρ οὐδʼ ἐγώ , ξένοι ,

εἰμι , πλὴν ὅσʼ οὐχ ὁρῶσά νιν .

δὲ βούλῃ ταῦτα , τόνδε πέμψομεν

φέροντα , σὺ δὲ θανῇ · πολλὴ δέ τις

615

σε τοῦδʼ ἔχουσα τυγχάνει .

Ὀρέστης

δὲ τίς με καὶ τὰ δεινὰ τλήσεται ;

Ἰφιγένεια

· θεᾶς γὰρ τῆσδε προστροπὴν ἔχω .

Ὀρέστης

γʼ , ὦ νεᾶνι , κοὐκ εὐδαίμονα .

Ἰφιγένεια

εἰς ἀνάγκην κείμεθʼ , ἣν φυλακτέον .

620

Ὀρέστης

ξίφει θύουσα θῆλυς ἄρσενας ;

Ἰφιγένεια

, ἀλλὰ χαίτην ἀμφὶ σὴν χερνίψομαι .

Ὀρέστης

δὲ σφαγεὺς τίς ; εἰ τάδʼ ἱστορεῖν με χρή .

Ἰφιγένεια

δόμων τῶνδʼ εἰσὶν οἷς μέλει τάδε .

Ὀρέστης

δὲ ποῖος δέξεταί μʼ , ὅταν θάνω ;

625

Ἰφιγένεια

ἱερὸν ἔνδον χάσμα τʼ εὐρωπὸν πέτρας .

Ὀρέστης

·

ἄν μʼ ἀδελφῆς χεὶρ περιστείλειεν ἄν ;

Ἰφιγένεια

εὐχήν , ὦ τάλας , ὅστις ποτʼ εἶ ,

· μακρὰν γὰρ βαρβάρου ναίει χθονός .

μήν , ἐπειδὴ τυγχάνεις Ἀργεῖος ὤν ,

630

ὧν γε δυνατὸν οὐδʼ ἐγὼ λείψω χάριν .

τε γάρ σοι κόσμον ἐνθήσω τάφῳ ,

τʼ ἐλαίῳ σῶμα σὸν κατασβέσω ,

τῆς ὀρείας ἀνθεμόρρυτον γάνος

μελίσσης ἐς πυρὰν βαλῶ σέθεν .

635

εἶμι δέλτον τʼ ἐκ θεᾶς ἀνακτόρων

· τὸ μέντοι δυσμενὲς μὴ ʼμοὶ λάβῃς .

αὐτούς , πρόσπολοι , δεσμῶν ἄτερ — ἴσως

ἄελπτα τῶν ἐμῶν φίλων τινὶ

πρὸς Ἄργος , ὃν μάλιστʼ ἐγὼ φιλῶ ,

640

δέλτος αὐτῷ ζῶντας οὓς δοκεῖ θανεῖν

πιστὰς ἡδονὰς ἀπαγγελεῖ .

Χορός

σὲ τὸν χερνίβων

μελόμενον αἱμακταῖς .

645

Ὀρέστης

γὰρ οὐ ταῦτʼ , ἀλλὰ χαίρετʼ , ὦ ξέναι .

Χορός

δὲ τύχας μάκαρος , ὦ

, σεβόμεθʼ , ἐς

ὅτι ποτʼ ἐπεμβάσῃ .

Πυλάδης

τοι φίλοισι , θνῃσκόντων φίλων .

650

Χορός

σχέτλιοι πομπαί .

φεῦ , διόλλυσαι .

αἰαῖ . πότερος ὁ μᾶλλον ;

γὰρ ἀμφίλογα δίδυμα μέμονε φρήν ,

655

πάρος ἢ σὲ ἀναστενάξω γόοις .

Ὀρέστης

, πέπονθας ταὐτὸ πρὸς θεῶν ἐμοί ;

Πυλάδης

οἶδʼ · ἐρωτᾷς οὐ λέγειν ἔχοντά με .

Ὀρέστης

ἐστὶν ἡ νεᾶνις ; ὡς Ἑλληνικῶς

660

ἡμᾶς τούς τʼ ἐν Ἰλίῳ πόνους

τʼ Ἀχαιῶν τόν τʼ ἐν οἰωνοῖς σοφὸν

Ἀχιλλέως τʼ ὄνομα , καὶ τὸν ἄθλιον

ʼ ὡς ᾤκτιρʼ ἀνηρώτα τέ με

παῖδάς τε . ἔστιν ἡ ξένη γένος

665

Ἀργεία τις · οὐ γὰρ ἄν ποτε

τʼ ἔπεμπε καὶ τάδʼ ἐξεμάνθανεν ,

κοινὰ πράσσουσʼ , Ἄργος εἰ πράσσει καλῶς .

Πυλάδης

με μικρόν · ταὐτὰ δὲ φθάσας λέγεις ,

ἕν · τὰ γὰρ τῶν βασιλέων παθήματα

670

πάντες , ὧν ἐπιστροφή τις ἦν .

διῆλθον χἅτερον λόγον τινά .

Ὀρέστης

; ἐς τὸ κοινὸν δοὺς ἄμεινον ἂν μάθοις .

Πυλάδης

θανόντος σοῦ βλέπειν ἡμᾶς φάος ·

τʼ ἔπλευσα δεῖ με καὶ κοινῇ θανεῖν . καὶ

675

δειλίαν γὰρ καὶ κάκην κεκτήσομαι Ἄργει

τε Φωκέων τʼ ἐν πολυπτύχῳ χθονί , δόξω

δὲ τοῖς πολλοῖσι — πολλοὶ γὰρ κακοί — προδοὺς

σεσῷσθαί σʼ αὐτὸς εἰς οἴκους μόνος ἢ

καὶ φονεύσας ἐπὶ νοσοῦσι δώμασι ῥάψαι

680

μόρον σοι σῆς τυραννίδος χάριν , ἔγκληρον

ὡς δὴ σὴν κασιγνήτην γαμῶν . ταῦτʼ

οὖν φοβοῦμαι καὶ διʼ αἰσχύνης ἔχω , κοὐκ

ἔσθʼ ὅπως οὐ χρὴ συνεκπνεῦσαί μέ σοι καὶ

σὺν σφαγῆναι καὶ πυρωθῆναι δέμας , φίλον

685

γεγῶτα καὶ φοβούμενον ψόγον . εὔφημα

Ὀρέστης

φώνει · τἀμὰ δεῖ φέρειν κακά , ἁπλᾶς

δὲ λύπας ἐξόν , οὐκ οἴσω διπλᾶς . ὃ

γὰρ σὺ λυπρὸν κἀπονείδιστον λέγεις , ταὔτʼ

ἔστιν ἡμῖν , εἴ σε συμμοχθοῦντʼ ἐμοὶ κτενῶ

690

· τὸ μὲν γὰρ εἰς ἔμʼ οὐ κακῶς ἔχει , πράσσονθʼ

ἃ πράσσω πρὸς θεῶν , λῦσαι βίον . σὺ

δʼ ὄλβιός τʼ εἶ , καθαρά τʼ , οὐ νοσοῦντʼ , ἔχεις μέλαθρʼ

, ἐγὼ δὲ δυσσεβῆ καὶ δυστυχῆ . σωθεὶς

δέ , παῖδας ἐξ ἐμῆς ὁμοσπόρου κτησάμενος

695

, ἣν ἔδωκά σοι δάμαρτʼ ἔχειν — ὄνομά

τʼ ἐμοῦ γένοιτʼ ἄν , οὐδʼ ἄπαις δόμος πατρῷος

οὑμὸς ἐξαλειφθείη ποτʼ ἄν . ἀλλʼ

ἕρπε καὶ ζῆ καὶ δόμους οἴκει πατρός . ὅταν

δʼ ἐς Ἑλλάδʼ ἵππιόν τʼ Ἄργος μόλῃς , πρὸς

700

δεξιᾶς σε τῆσδʼ ἐπισκήπτω τάδε · τύμβον

τε χῶσον κἀπίθες μνημεῖά μοι , καὶ

δάκρυʼ ἀδελφὴ καὶ κόμας δότω τάφῳ . ἄγγελλε

δʼ ὡς ὄλωλʼ ὑπʼ Ἀργείας τινὸς γυναικός

, ἀμφὶ βωμὸν ἁγνισθεὶς φόνῳ . καὶ

705

μὴ προδῷς μου τὴν κασιγνήτην ποτέ , ἔρημα

κήδη καὶ δόμους ὁρῶν πατρός . καὶ

χαῖρʼ · ἐμῶν γὰρ φίλτατόν σʼ ηὗρον φίλων , ὦ

συγκυναγὲ καὶ συνεκτραφεὶς ἐμοί , ὦ

πόλλʼ ἐνεγκὼν τῶν ἐμῶν ἄχθη κακῶν . ἡμᾶς

710

δʼ ὁ Φοῖβος μάντις ὢν ἐψεύσατο · τέχνην

δὲ θέμενος ὡς προσώταθʼ Ἑλλάδος ἀπήλασʼ

, αἰδοῖ τῶν πάρος μαντευμάτων . ᾧ

πάντʼ ἐγὼ δοὺς τἀμὰ καὶ πεισθεὶς λόγοις , μητέρα

κατακτὰς αὐτὸς ἀνταπόλλυμαι . ἔσται

715

Πυλάδης

τάφος σοι , καὶ κασιγνήτης λέχος οὐκ

ἂν προδοίην , ὦ τάλας , ἐπεί σʼ ἐγὼ θανόντα

μᾶλλον ἢ βλέπονθʼ ἕξω φίλον . ἀτὰρ

τὸ τοῦ θεοῦ σʼ οὐ διέφθορέν γέ πω μάντευμα

· καίτοι γʼ ἐγγὺς ἕστηκας φόνου . ἀλλʼ

720

ἔστιν , ἔστιν , ἡ λίαν δυσπραξία λίαν

διδοῦσα μεταβολάς , ὅταν τύχῃ . σίγα

Ὀρέστης

· τὰ Φοίβου δʼ οὐδὲν ὠφελεῖ μʼ ἔπη · γυνὴ

γὰρ ἥδε δωμάτων ἔξω περᾷ . ἀπέλθεθʼ

Ἰφιγένεια

ὑμεῖς καὶ παρευτρεπίζετε τἄνδον

725

μολόντες τοῖς ἐφεστῶσι σφαγῇ . δέλτου

μὲν αἵδε πολύθυροι διαπτυχαί , ξένοι

, πάρεισιν · ἃ δʼ ἐπὶ τοῖσδε βούλομαι , ἀκούσατʼ

. οὐδεὶς αὑτὸς ἐν πόνοις τʼ ἀνὴρ ὅταν

τε πρὸς τὸ θάρσος ἐκ φόβου πέσῃ . ἐγὼ

730

δὲ ταρβῶ μὴ ἀπονοστήσας χθονὸς θῆται

παρʼ οὐδὲν τὰς ἐμὰς ἐπιστολὰς ὁ

τήνδε μέλλων δέλτον εἰς Ἄργος φέρειν . τί

Ὀρέστης

δῆτα βούλῃ ; τίνος ἀμηχανεῖς πέρι ; ὅρκον

Ἰφιγένεια

δότω μοι τάσδε πορθμεύσειν γραφὰς πρὸς

735

Ἄργος , οἷσι βούλομαι πέμψαι φίλων . ἦ

Ὀρέστης

κἀντιδώσεις τῷδε τοὺς αὐτοὺς λόγους ; τί

Ἰφιγένεια

χρῆμα δράσειν ἢ τί μὴ δράσειν ; λέγε . ἐκ

Ὀρέστης

γῆς ἀφήσειν μὴ θανόντα βαρβάρου . δίκαιον

Ἰφιγένεια

εἶπας · πῶς γὰρ ἀγγείλειεν ἄν ; ἦ

740

Ὀρέστης

καὶ τύραννος ταῦτα συγχωρήσεται ; ναί

Ἰφιγένεια

. πείσω

σφε , καὐτὴ ναὸς εἰσβήσω σκάφος . ὄμνυ

Ὀρέστης

· σὺ δʼ ἔξαρχʼ ὅρκον ὅστις εὐσεβής . δώσω

Ἰφιγένεια

, λέγειν χρή , τήνδε τοῖσι σοῖς φίλοις . τοῖς

Πυλάδης

σοῖς φίλοισι γράμματʼ ἀποδώσω τάδε . κἀγὼ

745

Ἰφιγένεια

σὲ σώσω κυανέας ἔξω πέτρας . τίνʼ

Πυλάδης

οὖν ἐπόμνυς τοισίδʼ ὅρκιον θεῶν ; Ἄρτεμιν

Ἰφιγένεια

, ἐν ἧσπερ δώμασιν τιμὰς ἔχω . ἐγὼ

Πυλάδης

δʼ ἄνακτά γʼ οὐρανοῦ , σεμνὸν Δία . εἰ

Ἰφιγένεια

δʼ ἐκλιπὼν τὸν ὅρκον ἀδικοίης ἐμέ ; ἄνοστος

750

Πυλάδης

εἴην · τί δὲ σύ , μὴ σῴσασά με ; μήποτε

Ἰφιγένεια

κατʼ Ἄργος ζῶσʼ ἴχνος θείην ποδός . ἄκουε

Πυλάδης

δή νυν ὃν παρήλθομεν λόγον . ἀλλʼ

Ἰφιγένεια

αὖθις ἔσται καινός , ἢν καλῶς ἔχῃ . ἐξαίρετόν

Πυλάδης

μοι δὸς τόδʼ , ἤν τι ναῦς πάθῃ , χἡ

755

δέλτος ἐν κλύδωνι χρημάτων μέτα ἀφανὴς

γένηται , σῶμα δʼ ἐκσῴσω μόνον , τὸν

ὅρκον εἶναι τόνδε μηκέτʼ ἔμπεδον . ἀλλʼ

Ἰφιγένεια

οἶσθʼ ὃ δράσω ; πολλὰ γὰρ πολλῶν κυρεῖ · τἀνόντα

κἀγγεγραμμένʼ ἐν δέλτου πτυχαῖς λόγῳ

760

φράσω σοι πάντʼ ἀναγγεῖλαι φίλοις . ἐν

ἀσφαλεῖ γάρ · ἢν μὲν ἐκσῴσῃς γραφήν , αὐτὴν

φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα · ἢν

δʼ ἐν θαλάσσῃ γράμματʼ ἀφανισθῇ τάδε , τὸ

σῶμα σῴσας τοὺς λόγους σῴσεις ἐμοί . καλῶς

765

Πυλάδης

ἔλεξας τῶν θεῶν ἐμοῦ θʼ ὕπερ . σήμαινε

δʼ ᾧ χρὴ τάσδʼ ἐπιστολὰς φέρειν πρὸς

Ἄργος ὅ τι τε χρὴ κλύοντα σοῦ λέγειν . ἄγγελλʼ

Ἰφιγένεια

Ὀρέστῃ , παιδὶ τῷ Ἀγαμέμνονος · Ἡ

ʼν Αὐλίδι σφαγεῖσʼ ἐπιστέλλει τάδε ζῶσʼ

770

Ἰφιγένεια , τοῖς ἐκεῖ δʼ οὐ ζῶσʼ ἔτι — ποῦ

Ὀρέστης

δʼ ἔστʼ ἐκείνη ; κατθανοῦσʼ ἥκει πάλιν ; ἥδʼ

Ἰφιγένεια

ἣν ὁρᾷς σύ · μὴ λόγοις ἔκπλησσέ με . Κόμισαί

μʼ ἐς Ἄργος , ὦ σύναιμε , πρὶν θανεῖν , ἐκ

βαρβάρου γῆς καὶ μετάστησον θεᾶς σφαγίων

775

, ἐφʼ οἷσι ξενοφόνους τιμὰς ἔχω . Πυλάδη

Ὀρέστης

, τί λέξω ; ποῦ ποτʼ ὄνθʼ ηὑρήμεθα ; ἢ

Ἰφιγένεια

σοῖς ἀραία δώμασιν γενήσομαι . Ὀρέστα

Πυλάδης

— ; ἵνʼ

Ἰφιγένεια

αὖθις ὄνομα δὶς κλύων μάθῃς . ὦ

Πυλάδης

θεοί . τί

780

Ἰφιγένεια

τοὺς θεοὺς ἀνακαλεῖς ἐν τοῖς ἐμοῖς ; οὐδέν

Πυλάδης

· πέραινε δʼ · ἐξέβην γὰρ ἄλλοσε . τάχʼ

οὐκ ἐρωτῶν σʼ εἰς ἄπιστʼ ἀφίξομαι . λέγʼ

Ἰφιγένεια

οὕνεκʼ ἔλαφον ἀντιδοῦσά μου θεὰ Ἄρτεμις

ἔσῳσέ μʼ , ἣν ἔθυσʼ ἐμὸς πατήρ , δοκῶν

ἐς ἡμᾶς ὀξὺ φάσγανον βαλεῖν , ἐς

785

τήνδε δʼ ᾤκισʼ αἶαν . αἵδʼ ἐπιστολαί , τάδʼ

ἐστὶ τἀν δέλτοισιν ἐγγεγραμμένα . ὦ

Πυλάδης

ῥᾳδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά με , κάλλιστα

δʼ ὀμόσασʼ , οὐ πολὺν σχήσω χρόνον , τὸν

δʼ ὅρκον ὃν κατώμοσʼ ἐμπεδώσομεν . ἰδού

790

, φέρω σοι δέλτον ἀποδίδωμί τε , Ὀρέστα

, τῆσδε σῆς κασιγνήτης πάρα . δέχομαι

Ὀρέστης

· παρεὶς δὲ γραμμάτων διαπτυχὰς τὴν

ἡδονὴν πρῶτʼ οὐ λόγοις αἱρήσομαι . ὦ

φιλτάτη μοι σύγγονʼ , ἐκπεπληγμένος ὅμως

795

σʼ ἀπίστῳ περιβαλὼν βραχίονι ἐς

τέρψιν εἶμι , πυθόμενος θαυμάστʼ ἐμοί . ξένʼ

Χορός

, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ τὴν πρόσπολον χραίνεις

ἀθίκτοις περιβαλὼν πέπλοις χέρα . ὦ

Ὀρέστης

συγκασιγνήτη τε κἀκ ταὐτοῦ πατρὸς Ἀγαμέμνονος

800

γεγῶσα , μή μʼ ἀποστρέφου , ἔχουσʼ

ἀδελφόν , οὐ δοκοῦσʼ ἕξειν ποτέ . ἐγώ

Ἰφιγένεια

σʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν ; οὐ παύσῃ λέγων ; τὸ

δʼ Ἄργος αὐτοῦ μεστὸν ἥ τε Ναυπλία . οὐκ

Ὀρέστης

ἔστʼ ἐκεῖ σός , ὦ τάλαινα , σύγγονος . ἀλλʼ

805

Ἰφιγένεια

ἡ Λάκαινα Τυνδαρίς σʼ ἐγείνατο ; Πέλοπός

Ὀρέστης

γε παιδὶ παιδός , οὗ ʼκπέφυκʼ ἐγώ . τί

Ἰφιγένεια

φῄς ; ἔχεις τι τῶνδέ μοι τεκμήριον ; ἔχω

Ὀρέστης

· πατρῴων ἐκ δόμων τι πυνθάνου . οὐκοῦν

Ἰφιγένεια

λέγειν μὲν χρὴ σέ , μανθάνειν δʼ ἐμέ . λέγοιμʼ

810

Ὀρέστης

ἄν , ἀκοῇ πρῶτον Ἠλέκτρας τάδε · Ἀτρέως

Θυέστου τʼ οἶσθα γενομένην ἔριν ; ἤκουσα

Ἰφιγένεια

· χρυσῆς ἀρνὸς ἦν νείκη πέρι . ταῦτʼ

Ὀρέστης

οὖν ὑφήνασʼ οἶσθʼ ἐν εὐπήνοις ὑφαῖς ; ὦ

Ἰφιγένεια

φίλτατʼ , ἐγγὺς τῶν ἐμῶν κάμπτεις φρενῶν . εἰκώ

815

Ὀρέστης

τʼ ἐν ἱστοῖς ἡλίου μετάστασιν ; ὕφηνα

Ἰφιγένεια

καὶ τόδʼ εἶδος εὐμίτοις πλοκαῖς . καὶ

Ὀρέστης

λούτρʼ ἐς Αὖλιν μητρὸς ἀνεδέξω πάρα ; οἶδʼ

Ἰφιγένεια

· οὐ γὰρ ὁ γάμος ἐσθλὸς ὤν μʼ ἀφείλετο . τί

Ὀρέστης

γάρ ; κόμας σὰς μητρὶ δοῦσα σῇ φέρειν ; μνημεῖά

820

Ἰφιγένεια

γʼ ἀντὶ σώματος τοὐμοῦ τάφῳ . ἃ

Ὀρέστης

δʼ εἶδον αὐτός , τάδε φράσω τεκμήρια · Πέλοπος

παλαιὰν ἐν δόμοις λόγχην πατρός , ἣν

χερσὶ πάλλων παρθένον Πισάτιδα ἐκτήσαθʼ

Ἱπποδάμειαν , Οἰνόμαον κτανών , ἐν

825

παρθενῶσι τοῖσι σοῖς κεκρυμμένην . ὦ

Ἰφιγένεια

φίλτατʼ , οὐδὲν ἄλλο , φίλτατος γὰρ εἶ , ἔχω

σʼ , Ὀρέστα , τηλύγετον χθονὸς ἀπὸ πατρίδος Ἀργόθεν

, ὦ φίλος . κἀγώ

830

Ὀρέστης

σε τὴν θανοῦσαν , ὡς δοξάζεται . κατὰ

δὲ δάκρυ , κατὰ δὲ γόος ἅμα χαρᾷ τὸ

σὸν νοτίζει βλέφαρον , ὡσαύτως δʼ ἐμόν . τόδʼ

Ἰφιγένεια

ἔτι βρέφος ἔλιπον

ἀγκάλαισι νεαρὸν τροφοῦ νεαρὸν

835

ἐν δόμοις . ὦ

κρεῖσσον ἢ λόγοισιν εὐτυχοῦσά μου ψυχά

, τί φῶ ; θαυμάτων πέρα

καὶ λόγου πρόσω τάδʼ ἐπέβα . τὸ

840

Ὀρέστης

λοιπὸν εὐτυχοῖμεν ἀλλήλων μέτα . ἄτοπον

Ἰφιγένεια

ἁδονὰν ἔλαβον , ὦ φίλαι · δέδοικα

δʼ ἐκ χερῶν με μὴ πρὸς αἰθέρα ἀμπτάμενος

φύγῃ · ἰὼ

Κυκλωπὶς ἑστία · ἰὼ πατρίς , Μυκήνα

845

φίλα , χάριν

ἔχω ζόας , χάριν ἔχω τροφᾶς , ὅτι

μοι συνομαίμονα τόνδε δόμοις ἐξεθρέψω

φάος . γένει

Ὀρέστης

μὲν εὐτυχοῦμεν , ἐς δὲ συμφοράς , ὦ

850

σύγγονʼ , ἡμῶν δυστυχὴς ἔφυ βίος . ἐγᾦδʼ

Ἰφιγένεια

ἁ μέλεος , οἶδʼ , ὅτε φάσγανον δέρᾳ

θῆκέ μοι μελεόφρων πατήρ . οἴμοι

Ὀρέστης

. δοκῶ γὰρ οὐ παρών σʼ ὁρᾶν ἐκεῖ . ἀνυμέναιος

855

Ἰφιγένεια

, ὦ σύγγονʼ , Ἀχιλλέως ἐς

κλισίαν λέκτρων δολίαν

ὅτʼ ἀγόμαν · παρὰ

δὲ βωμὸν ἦν δάκρυα καὶ γόοι . φεῦ

860

φεῦ χερνίβων τῶν ἐκεῖ . ᾤμωξα

Ὀρέστης

κἀγὼ τόλμαν ἣν ἔτλη πατήρ . ἀπάτορʼ

Ἰφιγένεια

ἀπάτορα πότμον ἔλαχον . ἄλλα

δʼ ἐξ ἄλλων κυρεῖ δαίμονος

865

τύχᾳ τινός . εἰ

Ὀρέστης

σόν γʼ ἀδελφόν , ὦ τάλαινʼ , ἀπώλεσας . ὦ

Ἰφιγένεια

μελέα δεινᾶς τόλμας . δείνʼ ἔτλαν δείνʼ

ἔτλαν , ὤμοι σύγγονε . παρὰ δʼ ὀλίγον ἀπέφυγες

870

ὄλεθρον ἀνόσιον ἐξ ἐμᾶν δαϊχθεὶς

χερῶν . ἁ

δʼ ἐπʼ αὐτοῖσι τίς τελευτά ; τίς

τύχα μοι συγχωρήσει ; τίνα

σοι πόρον εὑρομένα — πάλιν

875

ἀπὸ πόλεως , ἀπὸ φόνου πέμψω πατρίδʼ

ἐς Ἀργείαν , πρὶν

ἐπὶ ξίφος αἵματι σῷ πελάσαι ; τόδε

880

τόδε σόν , ὦ μελέα ψυχά , χρέος

ἀνευρίσκειν . πότερον

κατὰ χέρσον , οὐχὶ ναΐ — ; ἀλλὰ

ποδῶν ῥιπᾷ θανάτῳ

885

πελάσεις ἄρα βάρβαρα φῦλα καὶ

διʼ ὁδοὺς ἀνόδους στείχων · διὰ κυανέας μὴν στενοπόρου

πέτρας μακρὰ κέλευθα να- ΐοισιν

890

δρασμοῖς . τάλαινα

, τάλαινα . τίς

ἂν οὖν τάδʼ ἂν ἢ θεὸς ἢ βροτὸς ἢ τί

895

τῶν ἀδοκήτων , πόρον

ἄπορον ἐξανύσας , δυοῖν τοῖν

μόνοιν Ἀτρείδαιν φαίνοι κακῶν

ἔκλυσιν ; ἐν

Χορός

τοῖσι θαυμαστοῖσι καὶ μύθων πέρα τάδʼ

900

εἶδον αὐτὴ κοὐ κλύουσʼ ἀπαγγελῶ . τὸ

Πυλάδης

μὲν φίλους ἐλθόντας εἰς ὄψιν φίλων , Ὀρέστα

, χειρῶν περιβολὰς εἰκὸς λαβεῖν · λήξαντα

δʼ οἴκτων κἀπʼ ἐκεῖνʼ ἐλθεῖν χρεών , ὅπως

τὸ κλεινὸν ὄνομα τῆς σωτηρίας λαβόντες

905

ἐκ γῆς βησόμεσθα βαρβάρου . σοφῶν

γὰρ ἀνδρῶν ταῦτα , μὴ ʼκβάντας τύχης , καιρὸν

λαβόντας , ἡδονὰς ἄλλας λαβεῖν . καλῶς

Ὀρέστης

ἔλεξας · τῇ τύχῃ δʼ οἶμαι μέλειν τοῦδε

ξὺν ἡμῖν · ἢν δέ τις πρόθυμος ᾖ , σθένειν

910

τὸ θεῖον μᾶλλον εἰκότως ἔχει . μηδέν

Ἰφιγένεια

μʼ ἐπίσχῃ γʼ · οὐδʼ ἀποστήσει λόγου , πρῶτον

πυθέσθαι τίνα ποτʼ Ἠλέκτρα πότμον εἴληχε

βιότου · φίλα γὰρ ἔστε πάντʼ ἐμοί . τῷδε

Ὀρέστης

ξυνοικεῖ βίον ἔχουσʼ εὐδαίμονα . οὗτος

915

Ἰφιγένεια

δὲ ποδαπὸς καὶ τίνος πέφυκε παῖς ; Στρόφιος

Ὀρέστης

ὁ Φωκεὺς τοῦδε κλῄζεται πατήρ . ὁ

Ἰφιγένεια

δʼ ἐστί γʼ Ἀτρέως θυγατρός , ὁμογενὴς ἐμός ; ἀνεψιός

Ὀρέστης

γε , μόνος ἐμοὶ σαφὴς φίλος . οὐκ

Ἰφιγένεια

ἦν τόθʼ οὗτος ὅτε πατὴρ ἔκτεινέ με . οὐκ

920

Ὀρέστης

ἦν · χρόνον γὰρ Στρόφιος ἦν ἄπαις τινά . χαῖρʼ

Ἰφιγένεια

ὦ πόσις μοι τῆς ἐμῆς ὁμοσπόρου . κἀμός

Ὀρέστης

γε σωτήρ , οὐχὶ συγγενὴς μόνον . τὰ

Ἰφιγένεια

δεινὰ δʼ ἔργα πῶς ἔτλης μητρὸς πέρι ; σιγῶμεν

Ὀρέστης

αὐτά · πατρὶ τιμωρῶν ἐμῷ . ἡ

925

Ἰφιγένεια

δʼ αἰτία τίς ἀνθʼ ὅτου κτείνει πόσιν ; ἔα

Ὀρέστης

τὰ μητρός · οὐδὲ σοὶ κλύειν καλόν . σιγῶ

Ἰφιγένεια

· τὸ δʼ Ἄργος πρὸς σὲ νῦν ἀποβλέπει ; Μενέλαος

Ὀρέστης

ἄρχει · φυγάδες ἐσμὲν ἐκ πάτρας . οὔ

Ἰφιγένεια

που νοσοῦντας θεῖος ὕβρισεν δόμους ; οὔκ

930

Ὀρέστης

, ἀλλʼ Ἐρινύων δεῖμά μʼ ἐκβάλλει χθονός . ταῦτʼ

Ἰφιγένεια

ἆρʼ ἐπʼ ἀκταῖς κἀνθάδʼ ἠγγέλης μανείς ; ὤφθημεν

Ὀρέστης

οὐ νῦν πρῶτον ὄντες ἄθλιοι . ἔγνωκα

Ἰφιγένεια

· μητρός σʼ οὕνεκʼ ἠλάστρουν θεαί . ὥσθʼ

Ὀρέστης

αἱματηρὰ στόμιʼ ἐπεμβαλεῖν ἐμοί . τί

935

Ἰφιγένεια

γάρ ποτʼ ἐς γῆν τήνδʼ ἐπόρθμευσας πόδα ; Φοίβου

Ὀρέστης

κελευσθεὶς θεσφάτοις ἀφικόμην . τί

Ἰφιγένεια

χρῆμα δράσειν ; ῥητὸν ἢ σιγώμενον ; λέγοιμʼ

Ὀρέστης

ἄν · ἀρχαὶ δʼ αἵδε μοι πολλῶν πόνων . ἐπεὶ

τὰ μητρὸς ταῦθʼ ἃ σιγῶμεν κακὰ ἐς

940

χεῖρας ἦλθε , μεταδρομαῖς Ἐρινύων ἠλαυνόμεσθα

φυγάδες , ἔνθεν μοι πόδα ἐς

τὰς Ἀθήνας δῆτʼ ἔπεμψε Λοξίας , δίκην

παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις θεαῖς . ἔστιν

γὰρ ὁσία ψῆφος , ἣν Ἄρει ποτὲ Ζεὺς

945

εἵσατʼ ἔκ του δὴ χερῶν μιάσματος . ἐλθὼν

δʼ ἐκεῖσε — πρῶτα μέν μʼ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν

ἐδέξαθʼ , ὡς θεοῖς στυγούμενον · οἳ

δʼ ἔσχον αἰδῶ , ξένια μονοτράπεζά μοι παρέσχον

, οἴκων ὄντες ἐν ταὐτῷ στέγει , σιγῇ

950

δʼ ἐτεκτήναντʼ ἀπόφθεγκτόν μʼ , ὅπως δαιτὸς

γενοίμην πώματός τʼ αὐτοῖς δίχα , ἐς

δʼ ἄγγος ἴδιον ἴσον ἅπασι βακχίου μέτρημα

πληρώσαντες εἶχον ἡδονήν . κἀγὼ

ʼξελέγξαι μὲν ξένους οὐκ ἠξίουν , ἤλγουν

955

δὲ σιγῇ κἀδόκουν οὐκ εἰδέναι , μέγα

στενάζων οὕνεκʼ ἦ μητρὸς φονεύς . κλύω

δʼ Ἀθηναίοισι τἀμὰ δυστυχῆ τελετὴν

γενέσθαι , κἄτι τὸν νόμον μένειν , χοῆρες

ἄγγος Παλλάδος τιμᾶν λεών . ὡς

960

δʼ εἰς Ἄρειον ὄχθον ἧκον , ἐς δίκην ἔστην

, ἐγὼ μὲν θάτερον λαβὼν βάθρον , τὸ

δʼ ἄλλο πρέσβειρʼ ἥπερ ἦν Ἐρινύων . εἰπὼν

δʼ ἀκούσας θʼ αἵματος μητρὸς πέρι , Φοῖβός

μʼ ἔσῳσε μαρτυρῶν , ἴσας δέ μοι ψήφους

965

διηρίθμησε Παλλὰς ὠλένῃ · νικῶν

δʼ ἀπῆρα φόνια πειρατήρια . ὅσαι

μὲν οὖν ἕζοντο πεισθεῖσαι δίκῃ , ψῆφον

παρʼ αὐτὴν ἱερὸν ὡρίσαντʼ ἔχειν · ὅσαι

δʼ Ἐρινύων οὐκ ἐπείσθησαν νόμῳ , δρόμοις

970

ἀνιδρύτοισιν ἠλάστρουν μʼ ἀεί , ἕως

ἐς ἁγνὸν ἦλθον αὖ Φοίβου πέδον , καὶ

πρόσθεν ἀδύτων ἐκταθείς , νῆστις βορᾶς , ἐπώμοσʼ

αὐτοῦ βίον ἀπορρήξειν θανών , εἰ

μή με σώσει Φοῖβος , ὅς μʼ ἀπώλεσεν . ἐντεῦθεν

975

αὐδὴν τρίποδος ἐκ χρυσοῦ λακὼν Φοῖβός

μʼ ἔπεμψε δεῦρο , διοπετὲς λαβεῖν ἄγαλμʼ

Ἀθηνῶν τʼ ἐγκαθιδρῦσαι χθονί . ἀλλʼ

ἥνπερ ἡμῖν ὥρισεν σωτηρίαν , σύμπραξον

· ἢν γὰρ θεᾶς κατάσχωμεν βρέτας , μανιῶν

980

τε λήξω καὶ σὲ πολυκώπῳ σκάφει στείλας

Μυκήναις ἐγκαταστήσω πάλιν . ἀλλʼ

, ὦ φιληθεῖσʼ , ὦ κασίγνητον κάρα , σῷσον

πατρῷον οἶκον , ἔκσῳσον δʼ ἐμέ · ὡς

τἄμʼ ὄλωλε πάντα καὶ τὰ Πελοπιδῶν , οὐράνιον

985

εἰ μὴ ληψόμεσθα θεᾶς βρέτας . δεινή

Χορός

τις ὀργὴ δαιμόνων ἐπέζεσε τὸ

Ταντάλειον σπέρμα διὰ πόνων τʼ ἄγει . τὸ

Ἰφιγένεια

μὲν πρόθυμον , πρίν σε δεῦρʼ ἐλθεῖν , ἔχω Ἄργει

γενέσθαι καὶ σέ , σύγγονʼ , εἰσιδεῖν . θέλω

990

δʼ ἅπερ σύ , σέ τε μεταστῆσαι πόνων νοσοῦντά

τʼ οἶκον , οὐχὶ τῷ κτανόντι με θυμουμένη

, πατρῷον ὀρθῶσαι · θέλω · σφαγῆς

τε γὰρ σῆς χεῖρʼ ἀπαλλάξαιμεν ἂν σῴσαιμί

τʼ οἴκους . τὴν θεὸν δʼ ὅπως λάθω δέδοικα

995

καὶ τύραννον , ἡνίκʼ ἂν κενὰς κρηπῖδας

εὕρῃ λαΐνας ἀγάλματος . πῶς

δʼ οὐ θανοῦμαι ; τίς δʼ ἔνεστί μοι λόγος ; ἀλλʼ

, εἰ μὲν — ἕν τι — τοῦθʼ ὁμοῦ γενήσεται , ἄγαλμά

τʼ οἴσεις κἄμʼ ἐπʼ εὐπρύμνου νεὼς ἄξεις

1000

, τὸ κινδύνευμα γίγνεται καλόν · τούτου

δὲ χωρισθεῖσʼ — ἐγὼ μὲν ὄλλυμαι , σὺ

δʼ ἂν τὸ σαυτοῦ θέμενος εὖ νόστου τύχοις . οὐ

μήν τι φεύγω γʼ , οὐδέ σʼ εἰ θανεῖν χρεὼν σῴσασαν

· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἀνὴρ μὲν ἐκ δόμων θανὼν

1005

ποθεινός , τὰ δὲ γυναικὸς ἀσθενῆ . οὐκ

Ὀρέστης

ἂν γενοίμην σοῦ τε καὶ μητρὸς φονεύς · ἅλις

τὸ κείνης αἷμα · κοινόφρων δὲ σοὶ καὶ

ζῆν θέλοιμʼ ἂν καὶ θανὼν λαχεῖν ἴσον . ἄξω

δέ γʼ , ἤνπερ καὐτὸς ἐνταυθοῖ περῶ , πρὸς

1010

οἶκον , ἢ σοῦ κατθανὼν μενῶ μέτα . γνώμης

δʼ ἄκουσον · εἰ πρόσαντες ἦν τόδε Ἀρτέμιδι

, πῶς ἂν Λοξίας ἐθέσπισε κομίσαι

μʼ ἄγαλμα θεᾶς πόλισμʼ ἐς Παλλάδος καὶ

σὸν πρόσωπον εἰσιδεῖν ; ἅπαντα γὰρ συνθεὶς

1015

τάδʼ εἰς ἓν νόστον ἐλπίζω λαβεῖν . πῶς

Ἰφιγένεια

οὖν γένοιτʼ ἂν ὥστε μήθʼ ἡμᾶς θανεῖν , λαβεῖν

θʼ ἃ βουλόμεσθα ; τῇδε γὰρ νοσεῖ νόστος

πρὸς οἴκους · ἡ δὲ βούλησις πάρα . ἆρʼ

Ὀρέστης

ἂν τύραννον διολέσαι δυναίμεθʼ ἄν ; δεινὸν

1020

Ἰφιγένεια

τόδʼ εἶπας , ξενοφονεῖν ἐπήλυδας . ἀλλʼ

Ὀρέστης

, εἰ σὲ σώσει κἀμέ , κινδυνευτέον . οὐκ

Ἰφιγένεια

ἂν δυναίμην · τὸ δὲ πρόθυμον ᾔνεσα . τί

Ὀρέστης

δʼ , εἴ με ναῷ τῷδε κρύψειας λάθρα ; ὡς

Ἰφιγένεια

δὴ σκότον λαβόντες ἐκσωθεῖμεν ἄν ; κλεπτῶν

1025

Ὀρέστης

γὰρ ἡ νύξ , τῆς δʼ ἀληθείας τὸ φῶς . εἴσʼ

Ἰφιγένεια

ἔνδον ἱεροὶ φύλακες , οὓς οὐ λήσομεν . οἴμοι

Ὀρέστης

, διεφθάρμεσθα · πῶς σωθεῖμεν ἄν ; ἔχειν

Ἰφιγένεια

δοκῶ μοι καινὸν ἐξεύρημά τι . ποῖόν

Ὀρέστης

τι ; δόξης μετάδος , ὡς κἀγὼ μάθω . ταῖς

1030

Ἰφιγένεια

σαῖς ἀνίαις χρήσομαι σοφίσμασι . δειναὶ

Ὀρέστης

γὰρ αἱ γυναῖκες εὑρίσκειν τέχνας . φονέα

Ἰφιγένεια

σε φήσω μητρὸς ἐξ Ἄργους μολεῖν . χρῆσαι

Ὀρέστης

κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς , εἰ κερδανεῖς . ὡς

Ἰφιγένεια

οὐ θέμις γε λέξομεν θύειν θεᾷ , τίνʼ

1035

Ὀρέστης

αἰτίαν ἔχουσʼ ; ὑποπτεύω τι γάρ . οὐ

Ἰφιγένεια

καθαρὸν ὄντα · τὸ δʼ ὅσιον δώσω φόβῳ . τί

Ὀρέστης

δῆτα μᾶλλον θεᾶς ἄγαλμʼ ἁλίσκεται ; πόντου

Ἰφιγένεια

σε πηγαῖς ἁγνίσαι βουλήσομαι , ἔτʼ

Ὀρέστης

ἐν δόμοισι βρέτας , ἐφʼ ᾧ πεπλεύκαμεν . κἀκεῖνο

1040

Ἰφιγένεια

νίψαι , σοῦ θιγόντος ὥς , ἐρῶ . ποῖ

Ὀρέστης

δῆτα ; πόντου νοτερὸν εἶπας ἔκβολον ; οὗ

Ἰφιγένεια

ναῦς χαλινοῖς λινοδέτοις ὁρμεῖ σέθεν . σὺ

Ὀρέστης

δʼ ἤ τις ἄλλος ἐν χεροῖν οἴσει βρέτας ; ἐγώ

Ἰφιγένεια

· θιγεῖν γὰρ ὅσιόν ἐστʼ ἐμοὶ μόνῃ . Πυλάδης

1045

Ὀρέστης

δʼ ὅδʼ ἡμῖν ποῦ τετάξεται πόνου ; ταὐτὸν

Ἰφιγένεια

χεροῖν σοὶ λέξεται μίασμʼ ἔχων . λάθρα

Ὀρέστης

δʼ ἄνακτος ἢ εἰδότος δράσεις τάδε ; πείσασα

Ἰφιγένεια

μύθοις · οὐ γὰρ ἂν λάθοιμί γε . καὶ

Ὀρέστης

μὴν νεώς γε πίτυλος εὐήρης πάρα . σοὶ

1050

Ἰφιγένεια

δὴ μέλειν χρὴ τἄλλʼ ὅπως ἕξει καλῶς . ἑνὸς

Ὀρέστης

μόνου δεῖ , τάσδε συγκρύψαι τάδε . ἀλλʼ

ἀντίαζε καὶ λόγους πειστηρίους εὕρισκʼ

· ἔχει τοι δύναμιν εἰς οἶκτον γυνή . τὰ

δʼ ἄλλʼ ἴσως — . ἅπαντα συμβαίη καλῶς . ὦ

1055

Ἰφιγένεια

φίλταται γυναῖκες , εἰς ὑμᾶς βλέπω , καὶ

τἄμʼ ἐν ὑμῖν ἐστιν ἢ καλῶς ἔχειν ἢ

μηδὲν εἶναι καὶ στερηθῆναι πάτρας φίλου

τʼ ἀδελφοῦ φιλτάτης τε συγγόνου . καὶ

πρῶτα μέν μοι τοῦ λόγου τάδʼ ἀρχέτω · γυναῖκές

1060

ἐσμεν , φιλόφρον ἀλλήλαις γένος σῴζειν

τε κοινὰ πράγματʼ ἀσφαλέσταται . σιγήσαθʼ

ἡμῖν καὶ συνεκπονήσατε φυγάς

. καλόν τοι γλῶσσʼ ὅτῳ πιστὴ παρῇ . ὁρᾶτε

δʼ ὡς τρεῖς μία τύχη τοὺς φιλτάτους , ἢ

1065

γῆς πατρῴας νόστον ἢ θανεῖν ἔχει . σωθεῖσα

δʼ , ὡς ἂν καὶ σὺ κοινωνῇς τύχης , σώσω

σʼ ἐς Ἑλλάδʼ . ἀλλὰ πρός σε δεξιᾶς σὲ

καὶ σὲ ἱκνοῦμαι , σὲ δὲ φίλης παρηίδος , γονάτων

τε καὶ τῶν ἐν δόμοισι φιλτάτων μητρὸς

1070

πατρός τε καὶ τέκνων ὅτῳ κυρεῖ . τί

φατέ ; τίς ὑμῶν φησιν ἢ τίς οὐ θέλειν — φθέγξασθε

— ταῦτα ; μὴ γὰρ αἰνουσῶν λόγους ὄλωλα

κἀγὼ καὶ κασίγνητος τάλας . θάρσει

Χορός

, φίλη δέσποινα , καὶ σῴζου μόνον · ὡς

1075

ἔκ γʼ ἐμοῦ σοι πάντα σιγηθήσεται — ἴστω

μέγας Ζεύς — ὧν ἐπισκήπτεις πέρι . ὄναισθε

Ἰφιγένεια

μύθων καὶ γένοισθʼ εὐδαίμονες . σὸν

ἔργον ἤδη καὶ σὸν ἐσβαίνειν δόμους · ὡς

αὐτίχʼ ἥξει τῆσδε κοίρανος χθονός , θυσίαν

1080

ἐλέγχων εἰ κατείργασται ξένων . >ὦ

πότνιʼ , ἥπερ μʼ Αὐλίδος κατὰ πτυχὰς δεινῆς

ἔσωσας ἐκ πατροκτόνου χερός , σῶσόν

με καὶ νῦν τούσδε τʼ · ἢ τὸ Λοξίου οὐκέτι

βροτοῖσι διὰ σὲ ἐτήτυμον στόμα . ἀλλʼ

1085

εὐμενὴς ἔκβηθι βαρβάρου χθονὸς ἐς

τὰς Ἀθήνας · καὶ γὰρ ἐνθάδʼ οὐ πρέπει ναίειν

, παρόν σοι πόλιν ἔχειν εὐδαίμονα .