Ἄγγελος
ἄναξ, τὰ κάκιστʼ ἐν δόμοις εὑρήκαμεν·
ὡς καίνʼ ἀκούσῃ πήματʼ ἐξ ἐμοῦ τάχα.
ἄναξ, τὰ κάκιστʼ ἐν δόμοις εὑρήκαμεν·
ὡς καίνʼ ἀκούσῃ πήματʼ ἐξ ἐμοῦ τάχα.
Θεοκλύμενος
τί δʼ ἔστιν;
τί δʼ ἔστιν;
Ἄγγελος
ἄλλης ἐκπόνει μνηστεύματα
γυναικός· Ἑλένη γὰρ βέβηκʼ ἔξω χθονός.
1515
ἄλλης ἐκπόνει μνηστεύματα
γυναικός· Ἑλένη γὰρ βέβηκʼ ἔξω χθονός.
1515
Θεοκλύμενος
πτεροῖσιν ἀρθεῖσʼ ἢ πεδοστιβεῖ ποδί;
πτεροῖσιν ἀρθεῖσʼ ἢ πεδοστιβεῖ ποδί;
Ἄγγελος
Μενέλαος αὐτὴν ἐκπεπόρθμευται χθονός,
ὃς αὐτὸς αὑτὸν ἦλθεν ἀγγέλλων θανεῖν.
Μενέλαος αὐτὴν ἐκπεπόρθμευται χθονός,
ὃς αὐτὸς αὑτὸν ἦλθεν ἀγγέλλων θανεῖν.
Θεοκλύμενος
ὦ δεινὰ λέξας· τίς δέ νιν ναυκληρία
ἐκ τῆσδʼ ἀπῆρε χθονός; ἄπιστα γὰρ λέγεις.
1520
ὦ δεινὰ λέξας· τίς δέ νιν ναυκληρία
ἐκ τῆσδʼ ἀπῆρε χθονός; ἄπιστα γὰρ λέγεις.
1520
Ἄγγελος
ἥν γε ξένῳ δίδως σύ· τούς τε σοὺς ἔχων
ναύτας βέβηκεν, ὡς ἂν ἐν βραχεῖ μάθῃς.
ἥν γε ξένῳ δίδως σύ· τούς τε σοὺς ἔχων
ναύτας βέβηκεν, ὡς ἂν ἐν βραχεῖ μάθῃς.
Θεοκλύμενος
πῶς; εἰδέναι πρόθυμος· οὐ γὰρ ἐλπίδων
ἔσω βέβηκα μίαν ὑπερδραμεῖν χέρα
τοσούσδε ναύτας, ὧν ἀπεστάλης μέτα.
1525
πῶς; εἰδέναι πρόθυμος· οὐ γὰρ ἐλπίδων
ἔσω βέβηκα μίαν ὑπερδραμεῖν χέρα
τοσούσδε ναύτας, ὧν ἀπεστάλης μέτα.
1525
Ἄγγελος
ἐπεὶ λιποῦσα τούσδε βασιλείους δόμους
ἡ τοῦ Διὸς παῖς πρὸς θάλασσαν ἐστάλη
σοφώταθʼ ἁβρὸν πόδα τιθεῖσʼ ἀνέστενε
πόσιν πέλας παρόντα κοὐ τεθνηκότα.
ὡς δʼ ἤλθομεν σῶν περίβολον νεωρίων,
1530
Σιδωνίαν ναῦν πρωτόπλουν καθείλκομεν
ζυγῶν τε πεντήκοντα κἀρετμῶν μέτρα
ἔχουσαν. ἔργου δʼ ἔργον ἐξημείβετο·
ὃ μὲν γὰρ ἱστόν, ὃ δὲ πλάτην καθίσατο
ταρσόν τε χειρί, λευκά θʼ ἱστίʼ εἰς ἓν ἦν
1535
πηδάλιά τε ζεύγλαισι παρακαθίετο.
κἀν τῷδε μόχθῳ, τοῦτʼ ἄρα σκοπούμενοι,
Ἕλληνες ἄνδρες Μενέλεῳ ξυνέμποροι
προσῆλθον ἀκταῖς ναυφθόροις ἠσθημένοι
πέπλοισιν, εὐειδεῖς μέν, αὐχμηροὶ δʼ ὁρᾶν.
1540
ἰδὼν δέ νιν παρόντας Ἀτρέως γόνος
προσεῖπε δόλιον οἶκτον ἐς μέσον φέρων·
ὦ τλήμονες, πῶς ἐκ τίνος νεώς ποτε
Ἀχαιίδος θραύσαντες ἥκετε σκάφος;
ἆρʼ Ἀτρέως παῖδʼ ὀλόμενον συνθάπτετε,
1545
ὃν Τυνδαρὶς παῖς ἥδʼ ἀπόντα κενοταφεῖ;
οἳ δʼ ἐκβαλόντες δάκρυα ποιητῷ τρόπῳ,
ἐς ναῦν ἐχώρουν Μενέλεῳ ποντίσματα
φέροντες. ἡμῖν δʼ ἦν μὲν ἥδʼ ὑποψία
λόγος τʼ ἐν ἀλλήλοισι, τῶν ἐπεσβατῶν
1550
ὡς πλῆθος εἴη· διεσιωπῶμεν δʼ ὅμως
τοὺς σοὺς λόγους σῴζοντες· ἄρχειν γὰρ νεὼς
ξένον κελεύσας πάντα συνέχεας τάδε.
καὶ τἄλλα μὲν δὴ ῥᾳδίως ἔσω νεὼς
ἐθέμεθα κουφίζοντα· ταύρειος δὲ ποὺς
1555
οὐκ ἤθελʼ ὀρθὸς σανίδα προσβῆναι κάτα,
ἀλλʼ ἐξεβρυχᾶτʼ ὄμμʼ ἀναστρέφων κύκλῳ
κυρτῶν τε νῶτα κἀς κέρας παρεμβλέπων
μὴ θιγγάνειν ἀπεῖργεν. ὁ δʼ Ἑλένης πόσις
ἐκάλεσεν· ὦ πέρσαντες Ἰλίου πόλιν,
1560
οὐκ εἶʼ ἀναρπάσαντες Ἑλλήνων νόμῳ
νεανίαις ὤμοισι ταύρειον δέμας
ἐς πρῷραν ἐμβαλεῖτε,
φάσγανόν θʼ ἅμα
πρόχειρον ὤσει σφάγια τῷ τεθνηκότι;
οἳ δʼ ἐς κέλευσμʼ ἐλθόντες ἐξανήρπασαν
1565
ταῦρον φέροντές τʼ εἰσέθεντο σέλματα.
μονάμπυκον δὲ Μενέλεως ψήχων δέρην
μέτωπά τʼ ἐξέπεισεν ἐσβῆναι δόρυ.
τέλος δʼ, ἐπειδὴ ναῦς τὰ πάντʼ ἐδέξατο,
πλήσασα κλιμακτῆρας εὐσφύρῳ ποδί
1570
Ἑλένη καθέζετʼ ἐν μέσοις ἑδωλίοις,
ὅ τʼ οὐκέτʼ ὢν λόγοισι Μενέλεως πέλας·
ἄλλοι δὲ τοίχους δεξιοὺς λαιούς τʼ ἴσοι
ἀνὴρ παρʼ ἄνδρʼ ἕζονθʼ, ὑφʼ εἵμασι ξίφη
λαθραῖʼ ἔχοντες, ῥόθιά τʼ ἐξεπίμπλατο
1575
βοῆς κελευστοῦ φθέγμαθʼ ὡς ἠκούσαμεν.
ἐπεὶ δὲ γαίας ἦμεν οὔτʼ ἄγαν πρόσω
οὔτʼ ἐγγύς, οὕτως ἤρετʼ οἰάκων φύλαξ·
ἔτʼ, ὦ ξένʼ, ἐς τὸ πρόσθεν — ἢ καλῶς ἔχει —
πλεύσωμεν; ἀρχαὶ γὰρ νεὼς μέλουσι σοί.
1580
ὃ δʼ εἶφʼ· ἅλις μοι. δεξιᾷ δʼ ἑλὼν ξίφος
ἐς πρῷραν εἷρπε κἀπὶ ταυρείῳ σφαγῇ
σταθεὶς νεκρῶν μὲν οὐδενὸς μνήμην ἔχων,
τέμνων δὲ λαιμὸν ηὔχετʼ· ὦ ναίων ἅλα
πόντιε Πόσειδον Νηρέως θʼ ἁγναὶ κόραι,
1585
σώσατέ μʼ ἐπʼ ἀκτὰς Ναυπλίας δάμαρτά τε
ἄσυλον ἐκ γῆς. αἵματος δʼ ἀπορροαὶ
ἐς οἶδμʼ ἐσηκόντιζον οὔριοι ξένῳ.
καί τις τόδʼ εἶπε· δόλιος ἡ ναυκληρία.
πάλιν πλέωμεν· δεξιὰν κέλευε σύ,
1590
σὺ δὲ στρέφʼ οἴακʼ. ἐκ δὲ ταυρείου φόνου
Ἀτρέως σταθεὶς παῖς ἀνεβόησε συμμάχους·
τί μέλλετʼ, ὦ γῆς Ἑλλάδος λωτίσματα,
σφάζειν φονεύειν βαρβάρους νεώς τʼ ἄπο
ῥίπτειν ἐς οἶδμα; ναυβάταις δὲ τοῖσι σοῖς
1595
βοᾷ κελευστὴς τὴν ἐναντίαν ὄπα·
οὐκ εἶʼ ὃ μέν τις λοῖσθον ἀρεῖται δόρυ,
ὃ δὲ ζύγʼ ἄξας, ὃ δʼ ἀφελὼν σκαλμοῦ πλάτην
καθαιματώσει κρᾶτα πολεμίων ξένων;
ὀρθοὶ δʼ ἀνῇξαν πάντες, οἳ μὲν ἐν χεροῖν
1600
κορμοὺς ἔχοντες ναυτικούς, οἳ δὲ ξίφη·
φόνῳ δὲ ναῦς ἐρρεῖτο. παρακέλευσμα δʼ ἦν
πρύμνηθεν Ἑλένης· ποῦ τὸ Τρωικὸν κλέος;
δείξατε πρὸς ἄνδρας βαρβάρους· σπουδῆς δʼ ὕπο
ἔπιπτον, οἳ δʼ ὠρθοῦντο, τοὺς δὲ κειμένους
1605
νεκροὺς ἂν εἶδες. Μενέλεως δʼ ἔχων ὅπλα,
ὅποι νοσοῖεν ξύμμαχοι κατασκοπῶν,
ταύτῃ προσῆγε χειρὶ δεξιᾷ ξίφος,
ὥστʼ ἐκκολυμβᾶν ναός, ἠρήμωσε δὲ
σῶν ναυβατῶν ἐρετμά. ἐπʼ οἰάκων δὲ βὰς
1610
ἄνακτʼ ἐς Ἑλλάδʼ εἶπεν εὐθύνειν δόρυ.
οἳ δʼ ἱστὸν ᾖρον, οὔριαι δʼ ἧκον πνοαί.
βεβᾶσι δʼ ἐκ γῆς. διαφυγὼν δʼ ἐγὼ φόνον
καθῆκʼ ἐμαυτὸν εἰς ἅλʼ ἄγκυραν πάρα·
ἤδη δὲ κάμνονθʼ ὁρμιατόνων μέ τις
1615
ἀνείλετʼ, ἐς δὲ γαῖαν ἐξέβησέ σοι
τάδʼ ἀγγελοῦντα. σώφρονος δʼ ἀπιστίας
οὐκ ἔστιν οὐδὲν χρησιμώτερον βροτοῖς.
ἐπεὶ λιποῦσα τούσδε βασιλείους δόμους
ἡ τοῦ Διὸς παῖς πρὸς θάλασσαν ἐστάλη
σοφώταθʼ ἁβρὸν πόδα τιθεῖσʼ ἀνέστενε
πόσιν πέλας παρόντα κοὐ τεθνηκότα.
ὡς δʼ ἤλθομεν σῶν περίβολον νεωρίων,
1530
Σιδωνίαν ναῦν πρωτόπλουν καθείλκομεν
ζυγῶν τε πεντήκοντα κἀρετμῶν μέτρα
ἔχουσαν. ἔργου δʼ ἔργον ἐξημείβετο·
ὃ μὲν γὰρ ἱστόν, ὃ δὲ πλάτην καθίσατο
ταρσόν τε χειρί, λευκά θʼ ἱστίʼ εἰς ἓν ἦν
1535
πηδάλιά τε ζεύγλαισι παρακαθίετο.
κἀν τῷδε μόχθῳ, τοῦτʼ ἄρα σκοπούμενοι,
Ἕλληνες ἄνδρες Μενέλεῳ ξυνέμποροι
προσῆλθον ἀκταῖς ναυφθόροις ἠσθημένοι
πέπλοισιν, εὐειδεῖς μέν, αὐχμηροὶ δʼ ὁρᾶν.
1540
ἰδὼν δέ νιν παρόντας Ἀτρέως γόνος
προσεῖπε δόλιον οἶκτον ἐς μέσον φέρων·
ὦ τλήμονες, πῶς ἐκ τίνος νεώς ποτε
Ἀχαιίδος θραύσαντες ἥκετε σκάφος;
ἆρʼ Ἀτρέως παῖδʼ ὀλόμενον συνθάπτετε,
1545
ὃν Τυνδαρὶς παῖς ἥδʼ ἀπόντα κενοταφεῖ;
οἳ δʼ ἐκβαλόντες δάκρυα ποιητῷ τρόπῳ,
ἐς ναῦν ἐχώρουν Μενέλεῳ ποντίσματα
φέροντες. ἡμῖν δʼ ἦν μὲν ἥδʼ ὑποψία
λόγος τʼ ἐν ἀλλήλοισι, τῶν ἐπεσβατῶν
1550
ὡς πλῆθος εἴη· διεσιωπῶμεν δʼ ὅμως
τοὺς σοὺς λόγους σῴζοντες· ἄρχειν γὰρ νεὼς
ξένον κελεύσας πάντα συνέχεας τάδε.
καὶ τἄλλα μὲν δὴ ῥᾳδίως ἔσω νεὼς
ἐθέμεθα κουφίζοντα· ταύρειος δὲ ποὺς
1555
οὐκ ἤθελʼ ὀρθὸς σανίδα προσβῆναι κάτα,
ἀλλʼ ἐξεβρυχᾶτʼ ὄμμʼ ἀναστρέφων κύκλῳ
κυρτῶν τε νῶτα κἀς κέρας παρεμβλέπων
μὴ θιγγάνειν ἀπεῖργεν. ὁ δʼ Ἑλένης πόσις
ἐκάλεσεν· ὦ πέρσαντες Ἰλίου πόλιν,
1560
οὐκ εἶʼ ἀναρπάσαντες Ἑλλήνων νόμῳ
νεανίαις ὤμοισι ταύρειον δέμας
ἐς πρῷραν ἐμβαλεῖτε,
φάσγανόν θʼ ἅμα
πρόχειρον ὤσει σφάγια τῷ τεθνηκότι;
οἳ δʼ ἐς κέλευσμʼ ἐλθόντες ἐξανήρπασαν
1565
ταῦρον φέροντές τʼ εἰσέθεντο σέλματα.
μονάμπυκον δὲ Μενέλεως ψήχων δέρην
μέτωπά τʼ ἐξέπεισεν ἐσβῆναι δόρυ.
τέλος δʼ, ἐπειδὴ ναῦς τὰ πάντʼ ἐδέξατο,
πλήσασα κλιμακτῆρας εὐσφύρῳ ποδί
1570
Ἑλένη καθέζετʼ ἐν μέσοις ἑδωλίοις,
ὅ τʼ οὐκέτʼ ὢν λόγοισι Μενέλεως πέλας·
ἄλλοι δὲ τοίχους δεξιοὺς λαιούς τʼ ἴσοι
ἀνὴρ παρʼ ἄνδρʼ ἕζονθʼ, ὑφʼ εἵμασι ξίφη
λαθραῖʼ ἔχοντες, ῥόθιά τʼ ἐξεπίμπλατο
1575
βοῆς κελευστοῦ φθέγμαθʼ ὡς ἠκούσαμεν.
ἐπεὶ δὲ γαίας ἦμεν οὔτʼ ἄγαν πρόσω
οὔτʼ ἐγγύς, οὕτως ἤρετʼ οἰάκων φύλαξ·
ἔτʼ, ὦ ξένʼ, ἐς τὸ πρόσθεν — ἢ καλῶς ἔχει —
πλεύσωμεν; ἀρχαὶ γὰρ νεὼς μέλουσι σοί.
1580
ὃ δʼ εἶφʼ· ἅλις μοι. δεξιᾷ δʼ ἑλὼν ξίφος
ἐς πρῷραν εἷρπε κἀπὶ ταυρείῳ σφαγῇ
σταθεὶς νεκρῶν μὲν οὐδενὸς μνήμην ἔχων,
τέμνων δὲ λαιμὸν ηὔχετʼ· ὦ ναίων ἅλα
πόντιε Πόσειδον Νηρέως θʼ ἁγναὶ κόραι,
1585
σώσατέ μʼ ἐπʼ ἀκτὰς Ναυπλίας δάμαρτά τε
ἄσυλον ἐκ γῆς. αἵματος δʼ ἀπορροαὶ
ἐς οἶδμʼ ἐσηκόντιζον οὔριοι ξένῳ.
καί τις τόδʼ εἶπε· δόλιος ἡ ναυκληρία.
πάλιν πλέωμεν· δεξιὰν κέλευε σύ,
1590
σὺ δὲ στρέφʼ οἴακʼ. ἐκ δὲ ταυρείου φόνου
Ἀτρέως σταθεὶς παῖς ἀνεβόησε συμμάχους·
τί μέλλετʼ, ὦ γῆς Ἑλλάδος λωτίσματα,
σφάζειν φονεύειν βαρβάρους νεώς τʼ ἄπο
ῥίπτειν ἐς οἶδμα; ναυβάταις δὲ τοῖσι σοῖς
1595
βοᾷ κελευστὴς τὴν ἐναντίαν ὄπα·
οὐκ εἶʼ ὃ μέν τις λοῖσθον ἀρεῖται δόρυ,
ὃ δὲ ζύγʼ ἄξας, ὃ δʼ ἀφελὼν σκαλμοῦ πλάτην
καθαιματώσει κρᾶτα πολεμίων ξένων;
ὀρθοὶ δʼ ἀνῇξαν πάντες, οἳ μὲν ἐν χεροῖν
1600
κορμοὺς ἔχοντες ναυτικούς, οἳ δὲ ξίφη·
φόνῳ δὲ ναῦς ἐρρεῖτο. παρακέλευσμα δʼ ἦν
πρύμνηθεν Ἑλένης· ποῦ τὸ Τρωικὸν κλέος;
δείξατε πρὸς ἄνδρας βαρβάρους· σπουδῆς δʼ ὕπο
ἔπιπτον, οἳ δʼ ὠρθοῦντο, τοὺς δὲ κειμένους
1605
νεκροὺς ἂν εἶδες. Μενέλεως δʼ ἔχων ὅπλα,
ὅποι νοσοῖεν ξύμμαχοι κατασκοπῶν,
ταύτῃ προσῆγε χειρὶ δεξιᾷ ξίφος,
ὥστʼ ἐκκολυμβᾶν ναός, ἠρήμωσε δὲ
σῶν ναυβατῶν ἐρετμά. ἐπʼ οἰάκων δὲ βὰς
1610
ἄνακτʼ ἐς Ἑλλάδʼ εἶπεν εὐθύνειν δόρυ.
οἳ δʼ ἱστὸν ᾖρον, οὔριαι δʼ ἧκον πνοαί.
βεβᾶσι δʼ ἐκ γῆς. διαφυγὼν δʼ ἐγὼ φόνον
καθῆκʼ ἐμαυτὸν εἰς ἅλʼ ἄγκυραν πάρα·
ἤδη δὲ κάμνονθʼ ὁρμιατόνων μέ τις
1615
ἀνείλετʼ, ἐς δὲ γαῖαν ἐξέβησέ σοι
τάδʼ ἀγγελοῦντα. σώφρονος δʼ ἀπιστίας
οὐκ ἔστιν οὐδὲν χρησιμώτερον βροτοῖς.
Χορός
οὐκ ἄν ποτʼ ηὔχουν οὔτε σʼ οὔθʼ ἡμᾶς λαθεῖν
Μενέλαον, ὦναξ, ὡς ἐλάνθανεν παρών.
1620
οὐκ ἄν ποτʼ ηὔχουν οὔτε σʼ οὔθʼ ἡμᾶς λαθεῖν
Μενέλαον, ὦναξ, ὡς ἐλάνθανεν παρών.
1620
Θεοκλύμενος
ὦ γυναικείαις τέχναισιν αἱρεθεὶς ἐγὼ τάλας·
ἐκπεφεύγασιν γάμοι με. κεἰ μὲν ἦν ἁλώσιμος
ναῦς διώγμασιν, πονήσας εἷλον ἂν τάχα ξένους·
νῦν δὲ τὴν προδοῦσαν ἡμᾶς τεισόμεσθα σύγγονον,
ἥτις ἐν δόμοις ὁρῶσα Μενέλεων οὐκ εἶπέ μοι.
1625
τοιγὰρ οὔποτʼ ἄλλον ἄνδρα ψεύσεται μαντεύμασιν.
ὦ γυναικείαις τέχναισιν αἱρεθεὶς ἐγὼ τάλας·
ἐκπεφεύγασιν γάμοι με. κεἰ μὲν ἦν ἁλώσιμος
ναῦς διώγμασιν, πονήσας εἷλον ἂν τάχα ξένους·
νῦν δὲ τὴν προδοῦσαν ἡμᾶς τεισόμεσθα σύγγονον,
ἥτις ἐν δόμοις ὁρῶσα Μενέλεων οὐκ εἶπέ μοι.
1625
τοιγὰρ οὔποτʼ ἄλλον ἄνδρα ψεύσεται μαντεύμασιν.
Θεράπων
οὗτος ὤ, ποῖ σὸν πόδʼ αἴρεις, δέσποτʼ, ἐς ποῖον φόνον;
οὗτος ὤ, ποῖ σὸν πόδʼ αἴρεις, δέσποτʼ, ἐς ποῖον φόνον;
Θεοκλύμενος
οἷπερ ἡ δίκη κελεύει με· ἀλλʼ ἀφίστασʼ ἐκποδών.
οἷπερ ἡ δίκη κελεύει με· ἀλλʼ ἀφίστασʼ ἐκποδών.
Θεράπων
οὐκ ἀφήσομαι πέπλων σῶν· μεγάλα
γὰρ σπεύδεις κακά. ἀλλὰ δεσποτῶν κρατήσεις
οὐκ ἀφήσομαι πέπλων σῶν· μεγάλα
γὰρ σπεύδεις κακά. ἀλλὰ δεσποτῶν κρατήσεις
Θεοκλύμενος
δοῦλος ὤν; φρονῶ γὰρ εὖ. οὐκ ἔμοιγʼ
1630
δοῦλος ὤν; φρονῶ γὰρ εὖ. οὐκ ἔμοιγʼ
1630
Θεράπων
, εἰ μή μʼ
, εἰ μή μʼ
Θεοκλύμενος
ἐάσεις — οὐ μὲν οὖν σʼ ἐάσομεν
ἐάσεις — οὐ μὲν οὖν σʼ ἐάσομεν
Θεράπων
. σύγγονον κτανεῖν κακίστην
. σύγγονον κτανεῖν κακίστην
Θεοκλύμενος
— εὐσεβεστάτην μὲν οὖν.
— εὐσεβεστάτην μὲν οὖν.
Θεράπων
ἥ με προύδωκεν — καλήν
ἥ με προύδωκεν — καλήν
Θεοκλύμενος
γε προδοσίαν, δίκαια
γε προδοσίαν, δίκαια
Θεράπων
δρᾶν. τἀμὰ λέκτρʼ ἄλλῳ διδοῦσα
δρᾶν. τἀμὰ λέκτρʼ ἄλλῳ διδοῦσα
Θεοκλύμενος
. τοῖς γε κυριωτέροις.
. τοῖς γε κυριωτέροις.
Θεράπων
κύριος δὲ τῶν ἐμῶν τίς
κύριος δὲ τῶν ἐμῶν τίς
Θεοκλύμενος
; ὃς ἔλαβεν πατρὸς πάρα
1635
; ὃς ἔλαβεν πατρὸς πάρα
1635
Θεράπων
. ἀλλʼ ἔδωκεν ἡ τύχη μοι
. ἀλλʼ ἔδωκεν ἡ τύχη μοι
Θεοκλύμενος
. τὸ δὲ χρεὼν ἀφείλετο
. τὸ δὲ χρεὼν ἀφείλετο
Θεράπων
οὐ σὲ τἀμὰ χρὴ δικάζειν
οὐ σὲ τἀμὰ χρὴ δικάζειν
Θεοκλύμενος
. ἤν γε βελτίω λέγω. ἀρχόμεσθʼ
. ἤν γε βελτίω λέγω. ἀρχόμεσθʼ
Θεράπων
ἄρʼ, οὐ κρατοῦμεν
ἄρʼ, οὐ κρατοῦμεν
Θεοκλύμενος
. ὅσια δρᾶν, τὰ δʼ ἔκδικʼ
. ὅσια δρᾶν, τὰ δʼ ἔκδικʼ
Θεράπων
οὔ. κατθανεῖν ἐρᾶν ἔοικας
οὔ. κατθανεῖν ἐρᾶν ἔοικας
Θεοκλύμενος
. κτεῖνε· σύγγονον δὲ
. κτεῖνε· σύγγονον δὲ
Θεράπων
οὐ κτενεῖς ἡμῶν ἑκόντων
, ἀλλʼ ἔμε· ὡς πρὸ δεσποτῶν τοῖσι
γενναίοισι δούλοις
1640
εὐκλεέστατον θανεῖν. ἐπίσχες ὀργὰς αἷσιν
οὐ κτενεῖς ἡμῶν ἑκόντων
, ἀλλʼ ἔμε· ὡς πρὸ δεσποτῶν τοῖσι
γενναίοισι δούλοις
1640
εὐκλεέστατον θανεῖν. ἐπίσχες ὀργὰς αἷσιν
Διόσκοροι
ὀρθῶς φέρῃ, Θεοκλύμενε, γαίας τῆσδʼ
ἄναξ· δισσοὶ δέ σε Διόσκοροι καλοῦμεν,
Λήδα ποτὲ ἔτικτεν Ἑλένην θʼ, ἣ
πέφευγε σοὺς δόμους· οὐ γὰρ πεπρωμένοισιν
1645
ὀργίζῃ γάμοις, οὐδʼ ἡ θεᾶς Νηρῇδος
κόρη ἀδικεῖ σʼ ἀδελφὴ Θεονόη
, τὰ τῶν θεῶν τιμῶσα πατρός τʼ ἐνδίκους
ἐπιστολάς. ἐς μὲν γὰρ αἰεὶ τὸν
νῦν χρόνον κείνην κατοικεῖν σοῖσιν
1650
ἐν δόμοις ἐχρῆν· ἐπεὶ δὲ Τροίας ἐξανεστάθη
βάθρα, καὶ τοῖς θεοῖς παρέσχε
τοὔνομʼ, οὐκέτι· ἐν τοῖσι δʼ αὑτῆς δεῖ
νιν ἐζεῦχθαι γάμοις ἐλθεῖν τʼ ἐς οἴκους
συνοικῆσαι πόσει. ἀλλʼ ἴσχε μὲν σῆς συγγόνου
1655
μέλαν ξίφος, νόμιζε δʼ αὐτὴν σωφρόνως
πράσσειν τάδε. πάλαι δʼ ἀδελφὴν κἂν
πρὶν ἐξεσώσαμεν, ἐπείπερ ἡμᾶς Ζεὺς ἐποίησεν
θεούς· ἀλλʼ ἥσσονʼ ἦμεν τοῦ
πεπρωμένου θʼ ἅμα καὶ τῶν θεῶν, οἷς ταῦτʼ
1660
ἔδοξεν ὧδʼ ἔχειν. σοὶ μὲν τάδʼ αὐδῶ, συγγόνῳ
δʼ ἐμῇ λέγω· πλεῖ ξὺν πόσει σῷ· πνεῦμα
δʼ ἕξετʼ οὔριον· σωτῆρε δʼ ἡμεῖς σὼ κασιγνήτω
διπλῶ πόντον παριππεύοντε
πάτραν. ὅταν δὲ κάμψῃς καὶ τελευτήσῃς
1665
βίον, θεὸς κεκλήσῃ καὶ Διοσκόρων
μέτα σπονδῶν μεθέξεις ξένιά
τʼ ἀνθρώπων πάρα ἕξεις μεθʼ ἡμῶν· Ζεὺς
γὰρ ὧδε βούλεται. οὗ δʼ ὥρισέν σοι πρῶτα
Μαιάδος τόκος, Σπάρτης ἀπάρας, τὸν
1670
οὐρανὸν δρόμον, κλέψας δέμας σὸν μὴ
γήμειέ σε,— φρουρὸν παρʼ Ἀκτὴν
τεταμένην νῆσον λέγω — Ἑλένη τὸ λοιπὸν ἐν βροτοῖς
κεκλήσεται, ἐπεὶ κλοπαίαν σʼ ἐκ
ἐδέξατο. καὶ τῷ πλανήτῃ Μενέλεῳ
1675
θεῶν πάρα μακάρων κατοικεῖν νῆσόν
ἐστι μόρσιμον· τοὺς εὐγενεῖς γὰρ οὐ
στυγοῦσι δαίμονες, τῶν δʼ ἀναριθμήτων μᾶλλόν
εἰσιν οἱ πόνοι. ὦ παῖδε Λήδας καὶ Διός
ὀρθῶς φέρῃ, Θεοκλύμενε, γαίας τῆσδʼ
ἄναξ· δισσοὶ δέ σε Διόσκοροι καλοῦμεν,
Λήδα ποτὲ ἔτικτεν Ἑλένην θʼ, ἣ
πέφευγε σοὺς δόμους· οὐ γὰρ πεπρωμένοισιν
1645
ὀργίζῃ γάμοις, οὐδʼ ἡ θεᾶς Νηρῇδος
κόρη ἀδικεῖ σʼ ἀδελφὴ Θεονόη
, τὰ τῶν θεῶν τιμῶσα πατρός τʼ ἐνδίκους
ἐπιστολάς. ἐς μὲν γὰρ αἰεὶ τὸν
νῦν χρόνον κείνην κατοικεῖν σοῖσιν
1650
ἐν δόμοις ἐχρῆν· ἐπεὶ δὲ Τροίας ἐξανεστάθη
βάθρα, καὶ τοῖς θεοῖς παρέσχε
τοὔνομʼ, οὐκέτι· ἐν τοῖσι δʼ αὑτῆς δεῖ
νιν ἐζεῦχθαι γάμοις ἐλθεῖν τʼ ἐς οἴκους
συνοικῆσαι πόσει. ἀλλʼ ἴσχε μὲν σῆς συγγόνου
1655
μέλαν ξίφος, νόμιζε δʼ αὐτὴν σωφρόνως
πράσσειν τάδε. πάλαι δʼ ἀδελφὴν κἂν
πρὶν ἐξεσώσαμεν, ἐπείπερ ἡμᾶς Ζεὺς ἐποίησεν
θεούς· ἀλλʼ ἥσσονʼ ἦμεν τοῦ
πεπρωμένου θʼ ἅμα καὶ τῶν θεῶν, οἷς ταῦτʼ
1660
ἔδοξεν ὧδʼ ἔχειν. σοὶ μὲν τάδʼ αὐδῶ, συγγόνῳ
δʼ ἐμῇ λέγω· πλεῖ ξὺν πόσει σῷ· πνεῦμα
δʼ ἕξετʼ οὔριον· σωτῆρε δʼ ἡμεῖς σὼ κασιγνήτω
διπλῶ πόντον παριππεύοντε
πάτραν. ὅταν δὲ κάμψῃς καὶ τελευτήσῃς
1665
βίον, θεὸς κεκλήσῃ καὶ Διοσκόρων
μέτα σπονδῶν μεθέξεις ξένιά
τʼ ἀνθρώπων πάρα ἕξεις μεθʼ ἡμῶν· Ζεὺς
γὰρ ὧδε βούλεται. οὗ δʼ ὥρισέν σοι πρῶτα
Μαιάδος τόκος, Σπάρτης ἀπάρας, τὸν
1670
οὐρανὸν δρόμον, κλέψας δέμας σὸν μὴ
γήμειέ σε,— φρουρὸν παρʼ Ἀκτὴν
τεταμένην νῆσον λέγω — Ἑλένη τὸ λοιπὸν ἐν βροτοῖς
κεκλήσεται, ἐπεὶ κλοπαίαν σʼ ἐκ
ἐδέξατο. καὶ τῷ πλανήτῃ Μενέλεῳ
1675
θεῶν πάρα μακάρων κατοικεῖν νῆσόν
ἐστι μόρσιμον· τοὺς εὐγενεῖς γὰρ οὐ
στυγοῦσι δαίμονες, τῶν δʼ ἀναριθμήτων μᾶλλόν
εἰσιν οἱ πόνοι. ὦ παῖδε Λήδας καὶ Διός
Θεοκλύμενος
, τὰ μὲν πάρος νείκη μεθήσω σφῶν κασιγνήτης
1680
πέρι· ἐγὼ δʼ ἀδελφὴν οὐκέτʼ
ἂν κτάνοιμʼ ἐμήν. κείνη δʼ ἴτω πρὸς οἶκον
, εἰ θεοῖς δοκεῖ. ἴστον δʼ ἀρίστης σωφρονεστάτης
θʼ ἅμα γεγῶτʼ ἀδελφῆς ὁμογενοῦς
ἀφʼ αἵματος. καὶ χαίρεθʼ Ἑλένης οὕνεκʼ
1685
εὐγενεστάτης γνώμης, ὃ πολλαῖς ἐν
γυναιξὶν οὐκ ἔνι. πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων
, τὰ μὲν πάρος νείκη μεθήσω σφῶν κασιγνήτης
1680
πέρι· ἐγὼ δʼ ἀδελφὴν οὐκέτʼ
ἂν κτάνοιμʼ ἐμήν. κείνη δʼ ἴτω πρὸς οἶκον
, εἰ θεοῖς δοκεῖ. ἴστον δʼ ἀρίστης σωφρονεστάτης
θʼ ἅμα γεγῶτʼ ἀδελφῆς ὁμογενοῦς
ἀφʼ αἵματος. καὶ χαίρεθʼ Ἑλένης οὕνεκʼ
1685
εὐγενεστάτης γνώμης, ὃ πολλαῖς ἐν
γυναιξὶν οὐκ ἔνι. πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων
Χορός
, πολλὰ δʼ ἀέλπτως κραίνουσι
θεοί· καὶ τὰ δοκηθέντʼ οὐκ
ἐτελέσθη, τῶν δʼ ἀδοκήτων πόρον
1690
ηὗρε θεός. τοιόνδʼ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα
.
, πολλὰ δʼ ἀέλπτως κραίνουσι
θεοί· καὶ τὰ δοκηθέντʼ οὐκ
ἐτελέσθη, τῶν δʼ ἀδοκήτων πόρον
1690
ηὗρε θεός. τοιόνδʼ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα
.
Helen. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.