Euripides Cyclops

Κύκλωψ

πάντων σ’ ἑταίρων ὕστερον θοινάσομαι .

550

Σιληνός

καλόν γε τὸ γέρας τῷ ξένῳ δίδως , Κύκλωψ .

Κύκλωψ

οὗτος , τί δρᾷς ; τὸν οἶνον ἐκπίνεις λάθρᾳ ;

Σιληνός

οὔκ , ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν , ὅτι καλὸν βλέπω .

Κύκλωψ

κλαύσῃ , φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντά σε .

Σιληνός

ναὶ μὰ Δί’ , ἐπεί μού φησ’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ .

555

Κύκλωψ

ἔγχει , πλέων δὲ τὸν σκύφον . δίδου μόνον .

Σιληνός

πῶς οὖν κέκραται ; φέρε διασκεψώμεθα .

Κύκλωψ

ἀπολεῖς · δὸς οὕτως .

Σιληνός

ναὶ μὰ Δί’ οὐ πρὶν ἄν γέ σε

στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι . . .

Κύκλωψ

ὦ οἰνοχόος ἄδικος .

560

Σιληνός

οὐ μὰ Δί’ , ἀλλ’ ὦ οἶνος γλυκύς .

ἀπομυκτέον δέ σοί ἐστιν ὡς λήψῃ πιεῖν .

Κύκλωψ

ἰδού , καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου .

Σιληνός

θές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως , κᾆτ’ ἔκπιε ,

ὥσπερ μ’ ὁρᾷς πίνοντα —χὥσπερ οὐκ ἐμέ .

Κύκλωψ

ἆ ἆ , τί δράσεις ;

565

Σιληνός

ἡδέως ἠμύστισα .

Κύκλωψ

λάβ’ , ὦ ξέν’ , αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ .

Ὀδυσσεύς

γιγνώσκεται γοῦν ἡ ἄμπελος τἠμῇ χερί .

Κύκλωψ

φέρ’ ἔγχεόν νυν .

Ὀδυσσεύς

ἐγχέω , σίγα μόνον .

Κύκλωψ

χαλεπὸν τόδ’ εἶπας , ὅστις ἂν πίνῃ πολύν .

Ὀδυσσεύς

ἰδοὺ λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπῃς .

570

συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῷ πώματι .

Κύκλωψ

παπαῖ , σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου .

Ὀδυσσεύς

κἂν μὲν σπάσῃς γε δαιτὶ πρὸς πολλῇ πολύν ,

τέγξας ἄδιψον νηδύν , εἰς ὕπνον βαλεῖ ,

ἢν δ’ ἐλλίπῃς τι , ξηρανεῖ σ’ ὁ Βάκχιος .

575

Κύκλωψ

ἰοὺ ἰού ,

ὡς ἐξένευσα μόγις · ἄκρατος ἡ χάρις .

ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμιγμένος δοκεῖ

τῇ γῇ φέρεσθαι , τοῦ Διός τε τὸν θρόνον

λεύσσω , τὸ πᾶν τε δαιμόνων ἁγνὸν σέβας .

580

—οὐκ ἂν φιλήσαιμ’ · —αἱ Χάριτες πειρῶσί με .—

ἅλις Γανυμήδην τόνδ’ ἔχων ἀναπαύσομαι .

κάλλιστα , νὴ τὰς Χάριτας . —ἥδομαι δέ πως

τοῖς παιδικοῖσι μᾶλλον ἢ τοῖς θήλεσιν .

Σιληνός

ἐγὼ γὰρ ὁ Διός εἰμι Γανυμήδης , Κύκλωψ ;

585

Κύκλωψ

ναὶ μὰ Δί’ , ὃν ἁρπάζω γ’ ἐγὼ ’κ τοῦ Δαρδάνου .

Σιληνός

ἀπόλωλα , παῖδες · σχέτλια πείσομαι κακά .

Κύκλωψ

μέμφῃ τὸν ἐραστὴν κἀντρυφᾷς πεπωκότι ;

Σιληνός

οἴμοι · πικρότατον οἶνον ὄψομαι τάχα .

Ὀδυσσεύς

ἄγε δή , Διονύσου παῖδες , εὐγενῆ τέκνα ,

590

ἔνδον μὲν ἁνήρ · τῷ δ’ ὕπνῳ παρειμένος

τάχ’ ἐξ ἀναιδοῦς φάρυγος ὠθήσει κρέα .

δαλὸς δ’ ἔσωθεν αὐλίων ὠθεῖ καπνὸν

παρευτρέπισται · κοὐδὲν ἄλλο πλὴν πυροῦν

Κύκλωπος ὄψιν · ἀλλ’ ὅπως ἀνὴρ ἔσῃ .

595

Χορός

πέτρας τὸ λῆμα κἀδάμαντος ἕξομεν .

χώρει δ’ ἐς οἴκους , πρίν τι τὸν πατέρα παθεῖν

ἀπάλαμνον · ὥς σοι τἀνθάδ’ ἐστὶν εὐτρεπῆ .

Ὀδυσσεύς

Ἥφαιστ’ , ἄναξ Αἰτναῖε , γείτονος κακοῦ

λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ’ ἀπαλλάχθηθ’ ἅπαξ ,

600

σύ τ’ , ὦ μελαίνης Νυκτὸς ἐκπαίδευμ’ , Ὕπνε ,

ἄκρατος ἐλθὲ θηρὶ τῷ θεοστυγεῖ ,

καὶ μὴ ’πὶ καλλίστοισι Τρωικοῖς πόνοις

αὐτόν τε ναύ τα ς τ’ ἀπολέσητ’ Ὀδυσσέα

ὑπ’ ἀνδρός , ᾧ θεῶν οὐδὲν ἢ βροτῶν μέλει .

605

ἢ τὴν τύχην μὲν δαίμον’ ἡγεῖσθαι χρεών ,

τὰ δαιμόνων δὲ τῆς τύχης ἐλάσσονα .