Ταλθύβιος
ποῦ
τὴν
ἄνασσαν
δή
ποτʼ
οὖσαν
Ἰλίου
Ἑκάβην
ἂν
ἐξεύροιμι
,
Τρῳάδες
κόραι
;
485
ποῦ
τὴν
ἄνασσαν
δή
ποτʼ
οὖσαν
Ἰλίου
Ἑκάβην
ἂν
ἐξεύροιμι
,
Τρῳάδες
κόραι
;
485
Χορός
αὕτη
πέλας
σου
νῶτʼ
ἔχουσʼ
ἐπὶ
χθονί
,
Ταλθύβιε
,
κεῖται
ξυγκεκλῃμένη
πέπλοις
.
αὕτη
πέλας
σου
νῶτʼ
ἔχουσʼ
ἐπὶ
χθονί
,
Ταλθύβιε
,
κεῖται
ξυγκεκλῃμένη
πέπλοις
.
Ταλθύβιος
ὦ
Ζεῦ
,
τί
λέξω
;
πότερά
σʼ
ἀνθρώπους
ὁρᾶν
;
ἢ
δόξαν
ἄλλως
τήνδε
κεκτῆσθαι
μάτην
,
ψευδῆ
,
δοκοῦντας
δαιμόνων
εἶναι
γένος
490
τύχην
δὲ
πάντα
τἀν
βροτοῖς
ἐπισκοπεῖν
;
οὐχ
ἥδʼ
ἄνασσα
τῶν
πολυχρύσων
Φρυγῶν
,
οὐχ
ἥδε
Πριάμου
τοῦ
μέγʼ
ὀλβίου
δάμαρ
;
καὶ
νῦν
πόλις
μὲν
πᾶσʼ
ἀνέστηκεν
δορί
,
αὐτὴ
δὲ
δούλη
γραῦς
ἄπαις
ἐπὶ
χθονὶ
495
κεῖται
,
κόνει
φύρουσα
δύστηνον
κάρα
.
φεῦ
φεῦ
·
γέρων
μέν
εἰμʼ
,
ὅμως
δέ
μοι
θανεῖν
εἴη
πρὶν
αἰσχρᾷ
περιπεσεῖν
τύχῃ
τινί
.
ἀνίστασʼ
,
ὦ
δύστηνε
,
καὶ
μετάρσιον
πλευρὰν
ἔπαιρε
καὶ
τὸ
πάλλευκον
κάρα
.
500
ὦ
Ζεῦ
,
τί
λέξω
;
πότερά
σʼ
ἀνθρώπους
ὁρᾶν
;
ἢ
δόξαν
ἄλλως
τήνδε
κεκτῆσθαι
μάτην
,
ψευδῆ
,
δοκοῦντας
δαιμόνων
εἶναι
γένος
490
τύχην
δὲ
πάντα
τἀν
βροτοῖς
ἐπισκοπεῖν
;
οὐχ
ἥδʼ
ἄνασσα
τῶν
πολυχρύσων
Φρυγῶν
,
οὐχ
ἥδε
Πριάμου
τοῦ
μέγʼ
ὀλβίου
δάμαρ
;
καὶ
νῦν
πόλις
μὲν
πᾶσʼ
ἀνέστηκεν
δορί
,
αὐτὴ
δὲ
δούλη
γραῦς
ἄπαις
ἐπὶ
χθονὶ
495
κεῖται
,
κόνει
φύρουσα
δύστηνον
κάρα
.
φεῦ
φεῦ
·
γέρων
μέν
εἰμʼ
,
ὅμως
δέ
μοι
θανεῖν
εἴη
πρὶν
αἰσχρᾷ
περιπεσεῖν
τύχῃ
τινί
.
ἀνίστασʼ
,
ὦ
δύστηνε
,
καὶ
μετάρσιον
πλευρὰν
ἔπαιρε
καὶ
τὸ
πάλλευκον
κάρα
.
500
Ἑκάβη
ἔα
·
τίς
οὗτος
σῶμα
τοὐμὸν
οὐκ
ἐᾷ
κεῖσθαι
;
τί
κινεῖς
μʼ
,
ὅστις
εἶ
,
λυπουμένην
;
ἔα
·
τίς
οὗτος
σῶμα
τοὐμὸν
οὐκ
ἐᾷ
κεῖσθαι
;
τί
κινεῖς
μʼ
,
ὅστις
εἶ
,
λυπουμένην
;
Ταλθύβιος
Ταλθύβιος
ἥκω
Δαναϊδῶν
ὑπηρέτης
,
Ἀγαμέμνονος
πέμψαντος
,
ὦ
γύναι
,
μέτα
.
Ταλθύβιος
ἥκω
Δαναϊδῶν
ὑπηρέτης
,
Ἀγαμέμνονος
πέμψαντος
,
ὦ
γύναι
,
μέτα
.
Ἑκάβη
ὦ
φίλτατʼ
,
ἆρα
κἄμʼ
ἐπισφάξαι
τάφῳ
505
δοκοῦν
Ἀχαιοῖς
ἦλθες
;
ὡς
φίλʼ
ἂν
λέγοις
.
σπεύδωμεν
,
ἐγκονῶμεν
·
ἡγοῦ
μοι
,
γέρον
.
ὦ
φίλτατʼ
,
ἆρα
κἄμʼ
ἐπισφάξαι
τάφῳ
505
δοκοῦν
Ἀχαιοῖς
ἦλθες
;
ὡς
φίλʼ
ἂν
λέγοις
.
σπεύδωμεν
,
ἐγκονῶμεν
·
ἡγοῦ
μοι
,
γέρον
.
Ταλθύβιος
σὴν
παῖδα
κατθανοῦσαν
ὡς
θάψῃς
,
γύναι
,
ἥκω
μεταστείχων
σε
·
πέμπουσιν
δέ
με
δισσοί
τʼ
Ἀτρεῖδαι
καὶ
λεὼς
Ἀχαιικός
.
510
σὴν
παῖδα
κατθανοῦσαν
ὡς
θάψῃς
,
γύναι
,
ἥκω
μεταστείχων
σε
·
πέμπουσιν
δέ
με
δισσοί
τʼ
Ἀτρεῖδαι
καὶ
λεὼς
Ἀχαιικός
.
510
Ἑκάβη
οἴμοι
,
τί
λέξεις
;
οὐκ
ἄρʼ
ὡς
θανουμένους
μετῆλθες
ἡμᾶς
,
ἀλλὰ
σημανῶν
κακά
;
ὄλωλας
,
ὦ
παῖ
,
μητρὸς
ἁρπασθεῖσʼ
ἄπο
·
ἡμεῖς
δʼ
ἄτεκνοι
τοὐπὶ
σʼ
·
ὦ
τάλαινʼ
ἐγώ
.
πῶς
καί
νιν
ἐξεπράξατʼ
;
ἆρʼ
αἰδούμενοι
;
515
ἢ
πρὸς
τὸ
δεινὸν
ἤλθεθʼ
ὡς
ἐχθράν
,
γέρον
,
κτείνοντες
;
εἰπέ
,
καίπερ
οὐ
λέξων
φίλα
.
οἴμοι
,
τί
λέξεις
;
οὐκ
ἄρʼ
ὡς
θανουμένους
μετῆλθες
ἡμᾶς
,
ἀλλὰ
σημανῶν
κακά
;
ὄλωλας
,
ὦ
παῖ
,
μητρὸς
ἁρπασθεῖσʼ
ἄπο
·
ἡμεῖς
δʼ
ἄτεκνοι
τοὐπὶ
σʼ
·
ὦ
τάλαινʼ
ἐγώ
.
πῶς
καί
νιν
ἐξεπράξατʼ
;
ἆρʼ
αἰδούμενοι
;
515
ἢ
πρὸς
τὸ
δεινὸν
ἤλθεθʼ
ὡς
ἐχθράν
,
γέρον
,
κτείνοντες
;
εἰπέ
,
καίπερ
οὐ
λέξων
φίλα
.
Ταλθύβιος
διπλᾶ
με
χρῄζεις
δάκρυα
κερδᾶναι
,
γύναι
,
σῆς
παιδὸς
οἴκτῳ
·
νῦν
τε
γὰρ
λέγων
κακὰ
τέγξω
τόδʼ
ὄμμα
,
πρὸς
τάφῳ
θʼ
ὅτʼ
ὤλλυτο
.
520
παρῆν
μὲν
ὄχλος
πᾶς
Ἀχαιικοῦ
στρατοῦ
πλήρης
πρὸ
τύμβου
σῆς
κόρης
ἐπὶ
σφαγάς
·
λαβὼν
δʼ
Ἀχιλλέως
παῖς
Πολυξένην
χερὸς
ἔστησʼ
ἐπʼ
ἄκρου
χώματος
,
πέλας
δʼ
ἐγώ
·
λεκτοί
τʼ
Ἀχαιῶν
ἔκκριτοι
νεανίαι
,
525
σκίρτημα
μόσχου
σῆς
καθέξοντες
χεροῖν
,
ἕσποντο
.
πλῆρες
δʼ
ἐν
χεροῖν
λαβὼν
δέπας
πάγχρυσον
αἴρει
χειρὶ
παῖς
Ἀχιλλέως
χοὰς
θανόντι
πατρί
·
σημαίνει
δέ
μοι
σιγὴν
Ἀχαιῶν
παντὶ
κηρῦξαι
στρατῷ
.
530
κἀγὼ
καταστὰς
εἶπον
ἐν
μέσοις
τάδε
·
Σιγᾶτʼ
,
Ἀχαιοί
,
σῖγα
πᾶς
ἔστω
λεώς
,
σίγα
σιώπα
·
νήνεμον
δʼ
ἔστησʼ
ὄχλον
.
ὃ
δʼ
εἶπεν
·
Ὦ
παῖ
Πηλέως
,
πατὴρ
δʼ
ἐμός
,
δέξαι
χοάς
μοι
τάσδε
κηλητηρίους
,
535
νεκρῶν
ἀγωγούς
·
ἐλθὲ
δʼ
,
ὡς
πίῃς
μέλαν
κόρης
ἀκραιφνὲς
αἷμʼ
,
ὅ
σοι
δωρούμεθα
στρατός
τε
κἀγώ
·
πρευμενὴς
δʼ
ἡμῖν
γενοῦ
λῦσαί
τε
πρύμνας
καὶ
χαλινωτήρια
νεῶν
δὸς
ἡμῖν
πρευμενοῦς
τʼ
ἀπʼ
Ἰλίου
540
νόστου
τυχόντας
πάντας
ἐς
πάτραν
μολεῖν
.
τοσαῦτʼ
ἔλεξε
,
πᾶς
δʼ
ἐπηύξατο
στρατός
.
εἶτʼ
ἀμφίχρυσον
φάσγανον
κώπης
λαβὼν
ἐξεῖλκε
κολεοῦ
,
λογάσι
δʼ
Ἀργείων
στρατοῦ
νεανίαις
ἔνευσε
παρθένον
λαβεῖν
.
545
ἣ
δʼ
,
ὡς
ἐφράσθη
,
τόνδʼ
ἐσήμηνεν
λόγον
·
Ὦ
τὴν
ἐμὴν
πέρσαντες
Ἀργεῖοι
πόλιν
,
ἑκοῦσα
θνῄσκω
·
μή
τις
ἅψηται
χροὸς
τοὐμοῦ
·
παρέξω
γὰρ
δέρην
εὐκαρδίως
.
ἐλευθέραν
δέ
μʼ
,
ὡς
ἐλευθέρα
θάνω
,
550
πρὸς
θεῶν
,
μεθέντες
κτείνατʼ
·
ἐν
νεκροῖσι
γὰρ
δούλη
κεκλῆσθαι
βασιλὶς
οὖσʼ
αἰσχύνομαι
.
λαοὶ
δʼ
ἐπερρόθησαν
,
Ἀγαμέμνων
τʼ
ἄναξ
εἶπεν
μεθεῖναι
παρθένον
νεανίαις
.
οἳ
δʼ
,
ὡς
τάχιστʼ
ἤκουσαν
ὑστάτην
ὄπα
,
555
μεθῆκαν
,
οὗπερ
καὶ
μέγιστον
ἦν
κράτος
.
κἀπεὶ
τόδʼ
εἰσήκουσε
δεσποτῶν
ἔπος
,
λαβοῦσα
πέπλους
ἐξ
ἄκρας
ἐπωμίδος
ἔρρηξε
λαγόνας
ἐς
μέσας
παρʼ
ὀμφαλόν
,
μαστούς
τʼ
ἔδειξε
στέρνα
θʼ
ὡς
ἀγάλματος
560
κάλλιστα
,
καὶ
καθεῖσα
πρὸς
γαῖαν
γόνυ
ἔλεξε
πάντων
τλημονέστατον
λόγον
·
Ἰδού
,
τόδʼ
,
εἰ
μὲν
στέρνον
,
ὦ
νεανία
,
παίειν
προθυμῇ
,
παῖσον
,
εἰ
δʼ
ὑπʼ
αὐχένα
χρῄζεις
,
πάρεστι
λαιμὸς
εὐτρεπὴς
ὅδε
.
565
ὃ
δʼ
οὐ
θέλων
τε
καὶ
θέλων
οἴκτῳ
κόρης
,
τέμνει
σιδήρῳ
πνεύματος
διαρροάς
·
κρουνοὶ
δʼ
ἐχώρουν
.
ἣ
δὲ
καὶ
θνῄσκουσʼ
ὅμως
πολλὴν
πρόνοιαν
εἶχεν
εὐσχήμων
πεσεῖν
,
κρύπτουσʼ
ἃ
κρύπτειν
ὄμματʼ
ἀρσένων
χρεών
.
570
ἐπεὶ
δʼ
ἀφῆκε
πνεῦμα
θανασίμῳ
σφαγῇ
,
οὐδεὶς
τὸν
αὐτὸν
εἶχεν
Ἀργείων
πόνον
·
ἀλλʼ
οἳ
μὲν
αὐτῶν
τὴν
θανοῦσαν
ἐκ
χερῶν
φύλλοις
ἔβαλλον
,
οἳ
δὲ
πληροῦσιν
πυρὰν
κορμοὺς
φέροντες
πευκίνους
,
ὁ
δʼ
οὐ
φέρων
575
πρὸς
τοῦ
φέροντος
τοιάδʼ
ἤκουεν
κακά
·
Ἕστηκας
,
ὦ
κάκιστε
,
τῇ
νεάνιδι
οὐ
πέπλον
οὐδὲ
κόσμον
ἐν
χεροῖν
ἔχων
;
οὐκ
εἶ
τι
δώσων
τῇ
περίσσʼ
εὐκαρδίῳ
ψυχήν
τʼ
ἀρίστῃ
;
τοιάδʼ
ἀμφὶ
σῆς
λέγων
580
παιδὸς
θανούσης
,
εὐτεκνωτάτην
τέ
σε
πασῶν
γυναικῶν
δυστυχεστάτην
θʼ
ὁρῶ
.
διπλᾶ
με
χρῄζεις
δάκρυα
κερδᾶναι
,
γύναι
,
σῆς
παιδὸς
οἴκτῳ
·
νῦν
τε
γὰρ
λέγων
κακὰ
τέγξω
τόδʼ
ὄμμα
,
πρὸς
τάφῳ
θʼ
ὅτʼ
ὤλλυτο
.
520
παρῆν
μὲν
ὄχλος
πᾶς
Ἀχαιικοῦ
στρατοῦ
πλήρης
πρὸ
τύμβου
σῆς
κόρης
ἐπὶ
σφαγάς
·
λαβὼν
δʼ
Ἀχιλλέως
παῖς
Πολυξένην
χερὸς
ἔστησʼ
ἐπʼ
ἄκρου
χώματος
,
πέλας
δʼ
ἐγώ
·
λεκτοί
τʼ
Ἀχαιῶν
ἔκκριτοι
νεανίαι
,
525
σκίρτημα
μόσχου
σῆς
καθέξοντες
χεροῖν
,
ἕσποντο
.
πλῆρες
δʼ
ἐν
χεροῖν
λαβὼν
δέπας
πάγχρυσον
αἴρει
χειρὶ
παῖς
Ἀχιλλέως
χοὰς
θανόντι
πατρί
·
σημαίνει
δέ
μοι
σιγὴν
Ἀχαιῶν
παντὶ
κηρῦξαι
στρατῷ
.
530
κἀγὼ
καταστὰς
εἶπον
ἐν
μέσοις
τάδε
·
Σιγᾶτʼ
,
Ἀχαιοί
,
σῖγα
πᾶς
ἔστω
λεώς
,
σίγα
σιώπα
·
νήνεμον
δʼ
ἔστησʼ
ὄχλον
.
ὃ
δʼ
εἶπεν
·
Ὦ
παῖ
Πηλέως
,
πατὴρ
δʼ
ἐμός
,
δέξαι
χοάς
μοι
τάσδε
κηλητηρίους
,
535
νεκρῶν
ἀγωγούς
·
ἐλθὲ
δʼ
,
ὡς
πίῃς
μέλαν
κόρης
ἀκραιφνὲς
αἷμʼ
,
ὅ
σοι
δωρούμεθα
στρατός
τε
κἀγώ
·
πρευμενὴς
δʼ
ἡμῖν
γενοῦ
λῦσαί
τε
πρύμνας
καὶ
χαλινωτήρια
νεῶν
δὸς
ἡμῖν
πρευμενοῦς
τʼ
ἀπʼ
Ἰλίου
540
νόστου
τυχόντας
πάντας
ἐς
πάτραν
μολεῖν
.
τοσαῦτʼ
ἔλεξε
,
πᾶς
δʼ
ἐπηύξατο
στρατός
.
εἶτʼ
ἀμφίχρυσον
φάσγανον
κώπης
λαβὼν
ἐξεῖλκε
κολεοῦ
,
λογάσι
δʼ
Ἀργείων
στρατοῦ
νεανίαις
ἔνευσε
παρθένον
λαβεῖν
.
545
ἣ
δʼ
,
ὡς
ἐφράσθη
,
τόνδʼ
ἐσήμηνεν
λόγον
·
Ὦ
τὴν
ἐμὴν
πέρσαντες
Ἀργεῖοι
πόλιν
,
ἑκοῦσα
θνῄσκω
·
μή
τις
ἅψηται
χροὸς
τοὐμοῦ
·
παρέξω
γὰρ
δέρην
εὐκαρδίως
.
ἐλευθέραν
δέ
μʼ
,
ὡς
ἐλευθέρα
θάνω
,
550
πρὸς
θεῶν
,
μεθέντες
κτείνατʼ
·
ἐν
νεκροῖσι
γὰρ
δούλη
κεκλῆσθαι
βασιλὶς
οὖσʼ
αἰσχύνομαι
.
λαοὶ
δʼ
ἐπερρόθησαν
,
Ἀγαμέμνων
τʼ
ἄναξ
εἶπεν
μεθεῖναι
παρθένον
νεανίαις
.
οἳ
δʼ
,
ὡς
τάχιστʼ
ἤκουσαν
ὑστάτην
ὄπα
,
555
μεθῆκαν
,
οὗπερ
καὶ
μέγιστον
ἦν
κράτος
.
κἀπεὶ
τόδʼ
εἰσήκουσε
δεσποτῶν
ἔπος
,
λαβοῦσα
πέπλους
ἐξ
ἄκρας
ἐπωμίδος
ἔρρηξε
λαγόνας
ἐς
μέσας
παρʼ
ὀμφαλόν
,
μαστούς
τʼ
ἔδειξε
στέρνα
θʼ
ὡς
ἀγάλματος
560
κάλλιστα
,
καὶ
καθεῖσα
πρὸς
γαῖαν
γόνυ
ἔλεξε
πάντων
τλημονέστατον
λόγον
·
Ἰδού
,
τόδʼ
,
εἰ
μὲν
στέρνον
,
ὦ
νεανία
,
παίειν
προθυμῇ
,
παῖσον
,
εἰ
δʼ
ὑπʼ
αὐχένα
χρῄζεις
,
πάρεστι
λαιμὸς
εὐτρεπὴς
ὅδε
.
565
ὃ
δʼ
οὐ
θέλων
τε
καὶ
θέλων
οἴκτῳ
κόρης
,
τέμνει
σιδήρῳ
πνεύματος
διαρροάς
·
κρουνοὶ
δʼ
ἐχώρουν
.
ἣ
δὲ
καὶ
θνῄσκουσʼ
ὅμως
πολλὴν
πρόνοιαν
εἶχεν
εὐσχήμων
πεσεῖν
,
κρύπτουσʼ
ἃ
κρύπτειν
ὄμματʼ
ἀρσένων
χρεών
.
570
ἐπεὶ
δʼ
ἀφῆκε
πνεῦμα
θανασίμῳ
σφαγῇ
,
οὐδεὶς
τὸν
αὐτὸν
εἶχεν
Ἀργείων
πόνον
·
ἀλλʼ
οἳ
μὲν
αὐτῶν
τὴν
θανοῦσαν
ἐκ
χερῶν
φύλλοις
ἔβαλλον
,
οἳ
δὲ
πληροῦσιν
πυρὰν
κορμοὺς
φέροντες
πευκίνους
,
ὁ
δʼ
οὐ
φέρων
575
πρὸς
τοῦ
φέροντος
τοιάδʼ
ἤκουεν
κακά
·
Ἕστηκας
,
ὦ
κάκιστε
,
τῇ
νεάνιδι
οὐ
πέπλον
οὐδὲ
κόσμον
ἐν
χεροῖν
ἔχων
;
οὐκ
εἶ
τι
δώσων
τῇ
περίσσʼ
εὐκαρδίῳ
ψυχήν
τʼ
ἀρίστῃ
;
τοιάδʼ
ἀμφὶ
σῆς
λέγων
580
παιδὸς
θανούσης
,
εὐτεκνωτάτην
τέ
σε
πασῶν
γυναικῶν
δυστυχεστάτην
θʼ
ὁρῶ
.
Χορός
δεινόν
τι
πῆμα
Πριαμίδαις
ἐπέζεσεν
πόλει
τε
τἠμῇ
θεῶν
ἀνάγκαισιν
τόδε
.
δεινόν
τι
πῆμα
Πριαμίδαις
ἐπέζεσεν
πόλει
τε
τἠμῇ
θεῶν
ἀνάγκαισιν
τόδε
.
Ἑκάβη
ὦ
θύγατερ
,
οὐκ
οἶδʼ
εἰς
ὅ
τι
βλέψω
κακῶν
,
585
πολλῶν
παρόντων
·
ἢν
γὰρ
ἅψωμαί
τινος
,
τόδʼ
οὐκ
ἐᾷ
με
,
παρακαλεῖ
δʼ
ἐκεῖθεν
αὖ
λύπη
τις
ἄλλη
διάδοχος
κακῶν
κακοῖς
.
καὶ
νῦν
τὸ
μὲν
σὸν
ὥστε
μὴ
στένειν
πάθος
οὐκ
ἂν
δυναίμην
ἐξαλείψασθαι
φρενός
·
590
τὸ
δʼ
αὖ
λίαν
παρεῖλες
ἀγγελθεῖσά
μοι
γενναῖος
.
οὔκουν
δεινόν
,
εἰ
γῆ
μὲν
κακὴ
τυχοῦσα
καιροῦ
θεόθεν
εὖ
στάχυν
φέρει
,
χρηστὴ
δʼ
ἁμαρτοῦσʼ
ὧν
χρεὼν
αὐτὴν
τυχεῖν
κακὸν
δίδωσι
καρπόν
,
ἀνθρώποις
δʼ
ἀεὶ
595
ὁ
μὲν
πονηρὸς
οὐδὲν
ἄλλο
πλὴν
κακός
,
ὁ
δʼ
ἐσθλὸς
ἐσθλός
,
οὐδὲ
συμφορᾶς
ὕπο
φύσιν
διέφθειρʼ
,
ἀλλὰ
χρηστός
ἐστʼ
ἀεί
;
ἆρʼ
οἱ
τεκόντες
διαφέρουσιν
ἢ
τροφαί
;
ἔχει
γε
μέντοι
καὶ
τὸ
θρεφθῆναι
καλῶς
600
δίδαξιν
ἐσθλοῦ
·
τοῦτο
δʼ
ἤν
τις
εὖ
μάθῃ
,
οἶδεν
τό
γʼ
αἰσχρόν
,
κανόνι
τοῦ
καλοῦ
μαθών
.
καὶ
ταῦτα
μὲν
δὴ
νοῦς
ἐτόξευσεν
μάτην
·
σὺ
δʼ
ἐλθὲ
καὶ
σήμηνον
Ἀργείοις
τάδε
,
μὴ
θιγγάνειν
μοι
μηδένʼ
,
ἀλλʼ
εἴργειν
ὄχλον
,
605
τῆς
παιδός
.
ἔν
τοι
μυρίῳ
στρατεύματι
ἀκόλαστος
ὄχλος
ναυτική
τʼ
ἀναρχία
κρείσσων
πυρός
,
κακὸς
δʼ
ὁ
μή
τι
δρῶν
κακόν
.
σὺ
δʼ
αὖ
λαβοῦσα
τεῦχος
,
ἀρχαία
λάτρι
,
βάψασʼ
ἔνεγκε
δεῦρο
ποντίας
ἁλός
,
610
ὡς
παῖδα
λουτροῖς
τοῖς
πανυστάτοις
ἐμήν
,
νύμφην
τʼ
ἄνυμφον
παρθένον
τʼ
ἀπάρθενον
,
λούσω
προθῶμαί
θʼ
—
ὡς
μὲν
ἀξία
,
πόθεν
;
οὐκ
ἂν
δυναίμην
·
ὡς
δʼ
ἔχω
—
τί
γὰρ
πάθω
;
—
κόσμον
τʼ
ἀγείρασʼ
αἰχμαλωτίδων
πάρα
,
615
αἵ
μοι
πάρεδροι
τῶνδʼ
ἔσω
σκηνωμάτων
ναίουσιν
,
εἴ
τις
τοὺς
νεωστὶ
δεσπότας
λαθοῦσʼ
ἔχει
τι
κλέμμα
τῶν
αὑτῆς
δόμων
.
ὦ
σχήματʼ
οἴκων
,
ὦ
ποτʼ
εὐτυχεῖς
δόμοι
,
ὦ
πλεῖστʼ
ἔχων
κάλλιστά
τʼ
,
εὐτεκνώτατε
620
Πρίαμε
,
γεραιά
θʼ
ἥδʼ
ἐγὼ
μήτηρ
τέκνων
,
ὡς
ἐς
τὸ
μηδὲν
ἥκομεν
,
φρονήματος
τοῦ
πρὶν
στερέντες
.
εἶτα
δῆτʼ
ὀγκούμεθα
,
ὃ
μέν
τις
ἡμῶν
πλουσίοις
ἐν
δώμασιν
,
ὃ
δʼ
ἐν
πολίταις
τίμιος
κεκλημένος
.
625
τὰ
δʼ
οὐδὲν
ἄλλως
,
φροντίδων
βουλεύματα
γλώσσης
τε
κόμποι
.
κεῖνος
ὀλβιώτατος
,
ὅτῳ
κατʼ
ἦμαρ
τυγχάνει
μηδὲν
κακόν
.
ὦ
θύγατερ
,
οὐκ
οἶδʼ
εἰς
ὅ
τι
βλέψω
κακῶν
,
585
πολλῶν
παρόντων
·
ἢν
γὰρ
ἅψωμαί
τινος
,
τόδʼ
οὐκ
ἐᾷ
με
,
παρακαλεῖ
δʼ
ἐκεῖθεν
αὖ
λύπη
τις
ἄλλη
διάδοχος
κακῶν
κακοῖς
.
καὶ
νῦν
τὸ
μὲν
σὸν
ὥστε
μὴ
στένειν
πάθος
οὐκ
ἂν
δυναίμην
ἐξαλείψασθαι
φρενός
·
590
τὸ
δʼ
αὖ
λίαν
παρεῖλες
ἀγγελθεῖσά
μοι
γενναῖος
.
οὔκουν
δεινόν
,
εἰ
γῆ
μὲν
κακὴ
τυχοῦσα
καιροῦ
θεόθεν
εὖ
στάχυν
φέρει
,
χρηστὴ
δʼ
ἁμαρτοῦσʼ
ὧν
χρεὼν
αὐτὴν
τυχεῖν
κακὸν
δίδωσι
καρπόν
,
ἀνθρώποις
δʼ
ἀεὶ
595
ὁ
μὲν
πονηρὸς
οὐδὲν
ἄλλο
πλὴν
κακός
,
ὁ
δʼ
ἐσθλὸς
ἐσθλός
,
οὐδὲ
συμφορᾶς
ὕπο
φύσιν
διέφθειρʼ
,
ἀλλὰ
χρηστός
ἐστʼ
ἀεί
;
ἆρʼ
οἱ
τεκόντες
διαφέρουσιν
ἢ
τροφαί
;
ἔχει
γε
μέντοι
καὶ
τὸ
θρεφθῆναι
καλῶς
600
δίδαξιν
ἐσθλοῦ
·
τοῦτο
δʼ
ἤν
τις
εὖ
μάθῃ
,
οἶδεν
τό
γʼ
αἰσχρόν
,
κανόνι
τοῦ
καλοῦ
μαθών
.
καὶ
ταῦτα
μὲν
δὴ
νοῦς
ἐτόξευσεν
μάτην
·
σὺ
δʼ
ἐλθὲ
καὶ
σήμηνον
Ἀργείοις
τάδε
,
μὴ
θιγγάνειν
μοι
μηδένʼ
,
ἀλλʼ
εἴργειν
ὄχλον
,
605
τῆς
παιδός
.
ἔν
τοι
μυρίῳ
στρατεύματι
ἀκόλαστος
ὄχλος
ναυτική
τʼ
ἀναρχία
κρείσσων
πυρός
,
κακὸς
δʼ
ὁ
μή
τι
δρῶν
κακόν
.
σὺ
δʼ
αὖ
λαβοῦσα
τεῦχος
,
ἀρχαία
λάτρι
,
βάψασʼ
ἔνεγκε
δεῦρο
ποντίας
ἁλός
,
610
ὡς
παῖδα
λουτροῖς
τοῖς
πανυστάτοις
ἐμήν
,
νύμφην
τʼ
ἄνυμφον
παρθένον
τʼ
ἀπάρθενον
,
λούσω
προθῶμαί
θʼ
—
ὡς
μὲν
ἀξία
,
πόθεν
;
οὐκ
ἂν
δυναίμην
·
ὡς
δʼ
ἔχω
—
τί
γὰρ
πάθω
;
—
κόσμον
τʼ
ἀγείρασʼ
αἰχμαλωτίδων
πάρα
,
615
αἵ
μοι
πάρεδροι
τῶνδʼ
ἔσω
σκηνωμάτων
ναίουσιν
,
εἴ
τις
τοὺς
νεωστὶ
δεσπότας
λαθοῦσʼ
ἔχει
τι
κλέμμα
τῶν
αὑτῆς
δόμων
.
ὦ
σχήματʼ
οἴκων
,
ὦ
ποτʼ
εὐτυχεῖς
δόμοι
,
ὦ
πλεῖστʼ
ἔχων
κάλλιστά
τʼ
,
εὐτεκνώτατε
620
Πρίαμε
,
γεραιά
θʼ
ἥδʼ
ἐγὼ
μήτηρ
τέκνων
,
ὡς
ἐς
τὸ
μηδὲν
ἥκομεν
,
φρονήματος
τοῦ
πρὶν
στερέντες
.
εἶτα
δῆτʼ
ὀγκούμεθα
,
ὃ
μέν
τις
ἡμῶν
πλουσίοις
ἐν
δώμασιν
,
ὃ
δʼ
ἐν
πολίταις
τίμιος
κεκλημένος
.
625
τὰ
δʼ
οὐδὲν
ἄλλως
,
φροντίδων
βουλεύματα
γλώσσης
τε
κόμποι
.
κεῖνος
ὀλβιώτατος
,
ὅτῳ
κατʼ
ἦμαρ
τυγχάνει
μηδὲν
κακόν
.
Hecuba. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.