Πολυμήστωρ
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν Πρίαμε, φιλτάτη δὲ σύ,
Ἑκάβη, δακρύω σʼ εἰσορῶν πόλιν τε σὴν
τήν τʼ ἀρτίως θανοῦσαν ἔκγονον σέθεν.
955
φεῦ·
οὐκ ἔστι πιστὸν οὐδέν, οὔτʼ εὐδοξία
οὔτʼ αὖ καλῶς πράσσοντα μὴ πράξειν κακῶς.
φύρουσι δʼ αὐτοὶ θεοὶ πάλιν τε καὶ πρόσω
ταραγμὸν ἐντιθέντες, ὡς ἀγνωσίᾳ
σέβωμεν αὐτούς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τί δεῖ
960
θρηνεῖν, προκόπτοντʼ οὐδὲν ἐς πρόσθεν κακῶν;
σὺ δʼ, εἴ τι μέμφῃ τῆς ἐμῆς ἀπουσίας,
σχές· τυγχάνω γὰρ ἐν μέσοις Θρῄκης ὅροις
ἀπών, ὅτʼ ἦλθες δεῦρʼ· ἐπεὶ δʼ ἀφικόμην,
ἤδη πόδʼ ἔξω δωμάτων αἴροντί μοι
965
ἐς ταὐτὸν ἥδε συμπίτνει δμωὶς σέθεν
λέγουσα μύθους, ὧν κλύων ἀφικόμην.
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν Πρίαμε, φιλτάτη δὲ σύ,
Ἑκάβη, δακρύω σʼ εἰσορῶν πόλιν τε σὴν
τήν τʼ ἀρτίως θανοῦσαν ἔκγονον σέθεν.
955
φεῦ·
οὐκ ἔστι πιστὸν οὐδέν, οὔτʼ εὐδοξία
οὔτʼ αὖ καλῶς πράσσοντα μὴ πράξειν κακῶς.
φύρουσι δʼ αὐτοὶ θεοὶ πάλιν τε καὶ πρόσω
ταραγμὸν ἐντιθέντες, ὡς ἀγνωσίᾳ
σέβωμεν αὐτούς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τί δεῖ
960
θρηνεῖν, προκόπτοντʼ οὐδὲν ἐς πρόσθεν κακῶν;
σὺ δʼ, εἴ τι μέμφῃ τῆς ἐμῆς ἀπουσίας,
σχές· τυγχάνω γὰρ ἐν μέσοις Θρῄκης ὅροις
ἀπών, ὅτʼ ἦλθες δεῦρʼ· ἐπεὶ δʼ ἀφικόμην,
ἤδη πόδʼ ἔξω δωμάτων αἴροντί μοι
965
ἐς ταὐτὸν ἥδε συμπίτνει δμωὶς σέθεν
λέγουσα μύθους, ὧν κλύων ἀφικόμην.
Ἑκάβη
αἰσχύνομαί σε προσβλέπειν ἐναντίον,
Πολυμῆστορ, ἐν τοιοῖσδε κειμένη κακοῖς.
ὅτῳ γὰρ ὤφθην εὐτυχοῦσʼ, αἰδώς μʼ ἔχει
970
ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσʼ ἵνʼ εἰμὶ νῦν
κοὐκ ἂν δυναίμην προσβλέπειν ὀρθαῖς κόραις.
ἀλλʼ αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσῃ σέθεν,
Πολυμῆστορ· ἄλλως δʼ αἴτιόν τι καὶ νόμος,
γυναῖκας ἀνδρῶν μὴ βλέπειν ἐναντίον.
975
αἰσχύνομαί σε προσβλέπειν ἐναντίον,
Πολυμῆστορ, ἐν τοιοῖσδε κειμένη κακοῖς.
ὅτῳ γὰρ ὤφθην εὐτυχοῦσʼ, αἰδώς μʼ ἔχει
970
ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσʼ ἵνʼ εἰμὶ νῦν
κοὐκ ἂν δυναίμην προσβλέπειν ὀρθαῖς κόραις.
ἀλλʼ αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσῃ σέθεν,
Πολυμῆστορ· ἄλλως δʼ αἴτιόν τι καὶ νόμος,
γυναῖκας ἀνδρῶν μὴ βλέπειν ἐναντίον.
975
Πολυμήστωρ
καὶ θαῦμά γʼ οὐδέν. ἀλλὰ τίς χρεία σʼ ἐμοῦ;
τί χρῆμʼ ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα·
καὶ θαῦμά γʼ οὐδέν. ἀλλὰ τίς χρεία σʼ ἐμοῦ;
τί χρῆμʼ ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα·
Ἑκάβη
ἴδιον ἐμαυτῆς δή τι πρὸς σὲ βούλομαι
καὶ παῖδας εἰπεῖν σούς· ὀπάονας δέ μοι
χωρὶς κέλευσον τῶνδʼ ἀποστῆναι δόμων.
980
ἴδιον ἐμαυτῆς δή τι πρὸς σὲ βούλομαι
καὶ παῖδας εἰπεῖν σούς· ὀπάονας δέ μοι
χωρὶς κέλευσον τῶνδʼ ἀποστῆναι δόμων.
980
Πολυμήστωρ
χωρεῖτʼ· ἐν ἀσφαλεῖ γὰρ ἥδʼ ἐρημία.
φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδε
στράτευμʼ Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σὲ χρῆν·
τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖ
φίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμʼ ἐγώ.
985
χωρεῖτʼ· ἐν ἀσφαλεῖ γὰρ ἥδʼ ἐρημία.
φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδε
στράτευμʼ Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σὲ χρῆν·
τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖ
φίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμʼ ἐγώ.
985
Ἑκάβη
πρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδʼ ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸς
Πολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις,
εἰ ζῇ· τὰ δʼ ἄλλα δεύτερόν σʼ ἐρήσομαι.
πρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδʼ ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸς
Πολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις,
εἰ ζῇ· τὰ δʼ ἄλλα δεύτερόν σʼ ἐρήσομαι.
Πολυμήστωρ
μάλιστα· τοὐκείνου μὲν εὐτυχεῖς μέρος.
μάλιστα· τοὐκείνου μὲν εὐτυχεῖς μέρος.
Ἑκάβη
ὦ φίλταθʼ, ὡς εὖ κἀξίως λέγεις σέθεν.
990
ὦ φίλταθʼ, ὡς εὖ κἀξίως λέγεις σέθεν.
990
Πολυμήστωρ
τί δῆτα βούλῃ δεύτερον μαθεῖν ἐμοῦ;
τί δῆτα βούλῃ δεύτερον μαθεῖν ἐμοῦ;
Ἑκάβη
εἰ τῆς τεκούσης τῆσδε
μέμνηταί τί μου; καὶ δεῦρό γʼ ὡς σὲ
εἰ τῆς τεκούσης τῆσδε
μέμνηταί τί μου; καὶ δεῦρό γʼ ὡς σὲ
Πολυμήστωρ
κρύφιος ἐζήτει μολεῖν. χρυσὸς δὲ σῶς ὃν ἦλθεν
κρύφιος ἐζήτει μολεῖν. χρυσὸς δὲ σῶς ὃν ἦλθεν
Ἑκάβη
ἐκ Τροίας ἔχων; σῶς, ἐν δόμοις γε
ἐκ Τροίας ἔχων; σῶς, ἐν δόμοις γε
Πολυμήστωρ
ἐμοῖς φρουρούμενος. σῶσόν νυν αὐτὸν μηδʼ
995
ἐμοῖς φρουρούμενος. σῶσόν νυν αὐτὸν μηδʼ
995
Ἑκάβη
ἔρα τῶν πλησίον. ἥκιστʼ· ὀναίμην τοῦ
ἔρα τῶν πλησίον. ἥκιστʼ· ὀναίμην τοῦ
Πολυμήστωρ
παρόντος, ὦ γύναι. οἶσθʼ οὖν ἃ λέξαι
παρόντος, ὦ γύναι. οἶσθʼ οὖν ἃ λέξαι
Ἑκάβη
τε καὶ παισὶν θέλω; οὐκ οἶδα· τῷ σῷ τοῦτο
τε καὶ παισὶν θέλω; οὐκ οἶδα· τῷ σῷ τοῦτο
Πολυμήστωρ
σημανεῖς λόγῳ. ἔστʼ, ὦ φιληθεὶς ὡς
σημανεῖς λόγῳ. ἔστʼ, ὦ φιληθεὶς ὡς
Ἑκάβη
σὺ νῦν ἐμοὶ φιλῇ — τί χρῆμʼ ὃ κἀμὲ καὶ
1000
σὺ νῦν ἐμοὶ φιλῇ — τί χρῆμʼ ὃ κἀμὲ καὶ
1000
Πολυμήστωρ
τέκνʼ εἰδέναι χρεών; χρυσοῦ παλαιαὶ Πριαμιδῶν
τέκνʼ εἰδέναι χρεών; χρυσοῦ παλαιαὶ Πριαμιδῶν
Ἑκάβη
κατώρυχες. ταῦτʼ ἔσθʼ ἃ βούλῃ
κατώρυχες. ταῦτʼ ἔσθʼ ἃ βούλῃ
Πολυμήστωρ
παιδὶ σημῆναι σέθεν; μάλιστα, διὰ σοῦ γʼ
παιδὶ σημῆναι σέθεν; μάλιστα, διὰ σοῦ γʼ
Ἑκάβη
· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ. τί δῆτα τέκνων τῶνδε
· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ. τί δῆτα τέκνων τῶνδε
Πολυμήστωρ
δεῖ παρουσίας; ἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνῃς
1005
δεῖ παρουσίας; ἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνῃς
1005
Ἑκάβη
, τούσδʼ εἰδέναι. καλῶς ἔλεξας· τῇδε
, τούσδʼ εἰδέναι. καλῶς ἔλεξας· τῇδε
Πολυμήστωρ
καὶ σοφώτερον. οἶσθʼ οὖν Ἀθάνας Ἰλίας
καὶ σοφώτερον. οἶσθʼ οὖν Ἀθάνας Ἰλίας
Ἑκάβη
ἵνα στέγαι; ἐνταῦθʼ ὁ χρυσός ἐστι
ἵνα στέγαι; ἐνταῦθʼ ὁ χρυσός ἐστι
Πολυμήστωρ
; σημεῖον δὲ τί; μέλαινα πέτρα γῆς
; σημεῖον δὲ τί; μέλαινα πέτρα γῆς
Ἑκάβη
ἄνω. ἔτʼ οὖν τι βούλῃ τῶν
1010
ἄνω. ἔτʼ οὖν τι βούλῃ τῶν
1010
Πολυμήστωρ
ἐκεῖ φράζειν ἐμοί; σῶσαί σε χρήμαθʼ οἷς
ἐκεῖ φράζειν ἐμοί; σῶσαί σε χρήμαθʼ οἷς
Ἑκάβη
συνεξῆλθον θέλω. ποῦ δῆτα; πέπλων ἐντὸς
συνεξῆλθον θέλω. ποῦ δῆτα; πέπλων ἐντὸς
Πολυμήστωρ
ἢ κρύψασʼ ἔχεις; σκύλων ἐν ὄχλῳ ταῖσδε
ἢ κρύψασʼ ἔχεις; σκύλων ἐν ὄχλῳ ταῖσδε
Ἑκάβη
σῴζεται στέγαις. ποῦ δʼ; αἵδʼ Ἀχαιῶν
σῴζεται στέγαις. ποῦ δʼ; αἵδʼ Ἀχαιῶν
Πολυμήστωρ
ναύλοχοι περιπτυχαί. ἰδίᾳ γυναικῶν αἰχμαλωτίδων
1015
ναύλοχοι περιπτυχαί. ἰδίᾳ γυναικῶν αἰχμαλωτίδων
1015
Ἑκάβη
στέγαι. τἄνδον δὲ πιστὰ κἀρσένων
στέγαι. τἄνδον δὲ πιστὰ κἀρσένων
Πολυμήστωρ
ἐρημία; οὐδεὶς Ἀχαιῶν ἔνδον
ἐρημία; οὐδεὶς Ἀχαιῶν ἔνδον
Ἑκάβη
, ἀλλʼ ἡμεῖς μόναι. ἀλλʼ ἕρπʼ ἐς οἴκους
· καὶ γὰρ Ἀργεῖοι νεῶν λῦσαι ποθοῦσιν οἴκαδʼ
ἐκ Τροίας πόδα· ὡς πάντα πράξας ὧν
1020
σε δεῖ στείχῃς πάλιν ξὺν παισὶν οὗπερ τὸν
ἐμὸν ᾤκισας γόνον. οὔπω δέδωκας, ἀλλʼ
, ἀλλʼ ἡμεῖς μόναι. ἀλλʼ ἕρπʼ ἐς οἴκους
· καὶ γὰρ Ἀργεῖοι νεῶν λῦσαι ποθοῦσιν οἴκαδʼ
ἐκ Τροίας πόδα· ὡς πάντα πράξας ὧν
1020
σε δεῖ στείχῃς πάλιν ξὺν παισὶν οὗπερ τὸν
ἐμὸν ᾤκισας γόνον. οὔπω δέδωκας, ἀλλʼ
Χορός
ἴσως δώσεις δίκην· ἀλίμενόν τις ὡς εἰς
ἴσως δώσεις δίκην· ἀλίμενόν τις ὡς εἰς
Χορός
ἄντλον πεσὼν λέχριος ἐκπεσῇ φίλας
1025
καρδίας, ἀμέρσας βίοτον. τὸ
γὰρ ὑπέγγυον Δίκᾳ καὶ θεοῖσιν οὐ
συμπίτνει· ὀλέθριον ὀλέθριον
. ψεύσει σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ
1030
ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγεν θανάσιμον πρὸς Ἅιδαν
, ἰὼ τάλας· ἀπολέμῳ δὲ χειρὶ λείψεις
βίον. ἔσωθεν ὤμοι, τυφλοῦμαι
ἄντλον πεσὼν λέχριος ἐκπεσῇ φίλας
1025
καρδίας, ἀμέρσας βίοτον. τὸ
γὰρ ὑπέγγυον Δίκᾳ καὶ θεοῖσιν οὐ
συμπίτνει· ὀλέθριον ὀλέθριον
. ψεύσει σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ
1030
ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγεν θανάσιμον πρὸς Ἅιδαν
, ἰὼ τάλας· ἀπολέμῳ δὲ χειρὶ λείψεις
βίον. ἔσωθεν ὤμοι, τυφλοῦμαι
Πολυμήστωρ
φέγγος
ὀμμάτων τάλας.— ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς
1035
φέγγος
ὀμμάτων τάλας.— ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς
1035
Χορός
οἰμωγήν, φίλαι; ὤμοι μάλʼ αὖθις, τέκνα
οἰμωγήν, φίλαι; ὤμοι μάλʼ αὖθις, τέκνα
Πολυμήστωρ
, δυστήνου σφαγῆς.— φίλαι, πέπρακται
, δυστήνου σφαγῆς.— φίλαι, πέπρακται
Χορός
καίνʼ ἔσω δόμων κακά. ἀλλʼ οὔτι μὴ φύγητε
καίνʼ ἔσω δόμων κακά. ἀλλʼ οὔτι μὴ φύγητε
Πολυμήστωρ
λαιψηρῷ ποδί· βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδʼ
ἀναρρήξω μυχούς.— ἰδού, βαρείας χειρὸς
1040
λαιψηρῷ ποδί· βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδʼ
ἀναρρήξω μυχούς.— ἰδού, βαρείας χειρὸς
1040
Χορός
ὁρμᾶται βέλος.— βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν
; ὡς ἀκμὴ καλεῖ Ἑκάβῃ παρεῖναι Τρῳάσιν
τε συμμάχους. ἄρασσε, φείδου μηδέν
ὁρμᾶται βέλος.— βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν
; ὡς ἀκμὴ καλεῖ Ἑκάβῃ παρεῖναι Τρῳάσιν
τε συμμάχους. ἄρασσε, φείδου μηδέν
Ἑκάβη
, ἐκβάλλων πύλας· οὐ γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν
ἐνθήσεις κόραις, οὐ παῖδας ὄψῃ ζῶντας
1045
οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ. ἦ γὰρ καθεῖλες Θρῇκα
, ἐκβάλλων πύλας· οὐ γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν
ἐνθήσεις κόραις, οὐ παῖδας ὄψῃ ζῶντας
1045
οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ. ἦ γὰρ καθεῖλες Θρῇκα
Χορός
, καὶ κρατεῖς, ξένον, δέσποινα, καὶ δέδρακας
οἷάπερ λέγεις; ὄψῃ νιν αὐτίκʼ ὄντα
, καὶ κρατεῖς, ξένον, δέσποινα, καὶ δέδρακας
οἷάπερ λέγεις; ὄψῃ νιν αὐτίκʼ ὄντα
Ἑκάβη
δωμάτων πάρος τυφλὸν τυφλῷ στείχοντα
παραφόρῳ ποδί, παίδων τε δισσῶν σώμαθʼ
1050
, οὓς ἔκτεινʼ ἐγὼ σὺν ταῖς ἀρίσταις
· δίκην δέ μοι δέδωκε. χωρεῖ δʼ,
ὁρᾷς, ὅδʼ ἐκ δόμων. ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι
κἀποστήσομαι θυμῷ ῥέοντι Θρῃκὶ
. ὤμοι ἐγώ, πᾷ βῶ, πᾷ
1055
δωμάτων πάρος τυφλὸν τυφλῷ στείχοντα
παραφόρῳ ποδί, παίδων τε δισσῶν σώμαθʼ
1050
, οὓς ἔκτεινʼ ἐγὼ σὺν ταῖς ἀρίσταις
· δίκην δέ μοι δέδωκε. χωρεῖ δʼ,
ὁρᾷς, ὅδʼ ἐκ δόμων. ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι
κἀποστήσομαι θυμῷ ῥέοντι Θρῃκὶ
. ὤμοι ἐγώ, πᾷ βῶ, πᾷ
1055
Πολυμήστωρ
στῶ, πᾷ κέλσω;
βάσιν θηρὸς
ὀρεστέρου τιθέμενος ἐπίχειρα
κατʼ ἴχνος; ποίαν ἢ ταύταν ἢ τάνδʼ ἐξαλλάξω
, τὰς ἀνδροφόνους μάρψαι
1060
χρῄζων Ἰλιάδας, αἵ με διώλεσαν; τάλαιναι
κόραι τάλαιναι
Φρυγῶν, ὦ κατάρατοι, ποῖ καί
με φυγᾷ πτώσσουσι
1065
μυχῶν; εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν
βλέφαρον ἀκέσαιʼ ἀκέσαιο τυφλόν
, Ἅλιε, φέγγος ἐπαλλάξας.
ἆ, σίγα· κρυπτὰν
βάσιν
1070
αἰσθάνομαι τάνδε γυναικῶν. πᾷ
πόδʼ ἐπᾴξας σαρκῶν ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ
, θοίναν ἀγρίων θηρῶν
τιθέμενος, ἀρνύμενος λώβαν λύμας
ἀντίποινʼ ἐμᾶς
; ὦ τάλας. ποῖ πᾷ φέρομαι τέκνʼ
1075
ἔρημα λιπὼν Βάκχαις Ἅιδου διαμοιρᾶσαι
, σφακτά, κυσίν τε φοινίαν
δαῖτʼ ἀνή- μερον τʼ οὐρείαν ἐκβολάν
; πᾷ στῶ, πᾷ κάμψω,
βῶ, ναῦς ὅπως ποντίοις
πᾷ βῶ,
1080
πείσμασιν, λινόκροκον φᾶρος στέλλων, ἐπὶ
τάνδε συθεὶς τέκνων ἐμῶν φύλαξ
κοίταν; ὦ τλῆμον, ὥς σοι δύσφορʼ
στῶ, πᾷ κέλσω;
βάσιν θηρὸς
ὀρεστέρου τιθέμενος ἐπίχειρα
κατʼ ἴχνος; ποίαν ἢ ταύταν ἢ τάνδʼ ἐξαλλάξω
, τὰς ἀνδροφόνους μάρψαι
1060
χρῄζων Ἰλιάδας, αἵ με διώλεσαν; τάλαιναι
κόραι τάλαιναι
Φρυγῶν, ὦ κατάρατοι, ποῖ καί
με φυγᾷ πτώσσουσι
1065
μυχῶν; εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν
βλέφαρον ἀκέσαιʼ ἀκέσαιο τυφλόν
, Ἅλιε, φέγγος ἐπαλλάξας.
ἆ, σίγα· κρυπτὰν
βάσιν
1070
αἰσθάνομαι τάνδε γυναικῶν. πᾷ
πόδʼ ἐπᾴξας σαρκῶν ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ
, θοίναν ἀγρίων θηρῶν
τιθέμενος, ἀρνύμενος λώβαν λύμας
ἀντίποινʼ ἐμᾶς
; ὦ τάλας. ποῖ πᾷ φέρομαι τέκνʼ
1075
ἔρημα λιπὼν Βάκχαις Ἅιδου διαμοιρᾶσαι
, σφακτά, κυσίν τε φοινίαν
δαῖτʼ ἀνή- μερον τʼ οὐρείαν ἐκβολάν
; πᾷ στῶ, πᾷ κάμψω,
βῶ, ναῦς ὅπως ποντίοις
πᾷ βῶ,
1080
πείσμασιν, λινόκροκον φᾶρος στέλλων, ἐπὶ
τάνδε συθεὶς τέκνων ἐμῶν φύλαξ
κοίταν; ὦ τλῆμον, ὥς σοι δύσφορʼ
Χορός
εἴργασται κακά· δράσαντι δʼ αἰσχρὰ
1085
δεινὰ τἀπιτίμια. δαίμων ἔδωκεν ὅστις
ἐστί σοι βαρύς. αἰαῖ, ἰὼ Θρῄκης λογχοφόρον
εἴργασται κακά· δράσαντι δʼ αἰσχρὰ
1085
δεινὰ τἀπιτίμια. δαίμων ἔδωκεν ὅστις
ἐστί σοι βαρύς. αἰαῖ, ἰὼ Θρῄκης λογχοφόρον
Πολυμήστωρ
ἔνο- πλον εὔιππον Ἄρει
γένος. ἰὼ Ἀχαιοί. — ἰὼ Ἀτρεῖδαι
1090
. — βοὰν βοὰν ἀυτῶ, βοάν. ὢ ἴτε· μόλετε πρὸς
θεῶν. κλύει τις ἢ οὐδεὶς
ἀρκέσει; τί μέλλετε; γυναῖκες ὤλεσάν με
γυναῖκες αἰχμαλωτίδες· δεινὰ δεινὰ πεπόνθαμεν.
ἐμᾶς λώβας. ποῖ
1095
τράπωμαι, ποῖ
; ἀμπτάμενος οὐράνιον
ὑψιπετὲς ἐς μέλαθρον
1100
, Ὠαρίων ἢ Σείριος ἔνθα
πυρὸς φλογέας ἀφίη- σιν ὄσσων αὐγάς, ἢ
τὸν ἐς Ἀίδα μελάγχρωτα πορθμὸν
1105
ᾄξω τάλας; συγγνώσθʼ, ὅταν τις
ἔνο- πλον εὔιππον Ἄρει
γένος. ἰὼ Ἀχαιοί. — ἰὼ Ἀτρεῖδαι
1090
. — βοὰν βοὰν ἀυτῶ, βοάν. ὢ ἴτε· μόλετε πρὸς
θεῶν. κλύει τις ἢ οὐδεὶς
ἀρκέσει; τί μέλλετε; γυναῖκες ὤλεσάν με
γυναῖκες αἰχμαλωτίδες· δεινὰ δεινὰ πεπόνθαμεν.
ἐμᾶς λώβας. ποῖ
1095
τράπωμαι, ποῖ
; ἀμπτάμενος οὐράνιον
ὑψιπετὲς ἐς μέλαθρον
1100
, Ὠαρίων ἢ Σείριος ἔνθα
πυρὸς φλογέας ἀφίη- σιν ὄσσων αὐγάς, ἢ
τὸν ἐς Ἀίδα μελάγχρωτα πορθμὸν
1105
ᾄξω τάλας; συγγνώσθʼ, ὅταν τις
Χορός
κρείσσονʼ ἢ φέρειν κακὰ πάθῃ, ταλαίνης ἐξαπαλλάξαι
ζόης. κραυγῆς ἀκούσας ἦλθον
κρείσσονʼ ἢ φέρειν κακὰ πάθῃ, ταλαίνης ἐξαπαλλάξαι
ζόης. κραυγῆς ἀκούσας ἦλθον
Ἀγαμέμνων
· οὐ γὰρ ἥσυχος πέτρας ὀρείας παῖς
λέλακʼ ἀνὰ στρατὸν Ἠχὼ διδοῦσα θόρυβον
1110
· εἰ δὲ μὴ Φρυγῶν πύργους πεσόντας ᾖσμεν
Ἑλλήνων δορί, φόβον παρέσχεν οὐ
ὅδε κτύπος. ὦ φίλτατʼ· ᾐσθόμην
· οὐ γὰρ ἥσυχος πέτρας ὀρείας παῖς
λέλακʼ ἀνὰ στρατὸν Ἠχὼ διδοῦσα θόρυβον
1110
· εἰ δὲ μὴ Φρυγῶν πύργους πεσόντας ᾖσμεν
Ἑλλήνων δορί, φόβον παρέσχεν οὐ
ὅδε κτύπος. ὦ φίλτατʼ· ᾐσθόμην
Πολυμήστωρ
γάρ, Ἀγάμεμνον, σέθεν φωνῆς ἀκούσας· εἰσορᾷς
ἃ πάσχομεν; ἔα· Πολυμῆστορ· ὦ
1115
γάρ, Ἀγάμεμνον, σέθεν φωνῆς ἀκούσας· εἰσορᾷς
ἃ πάσχομεν; ἔα· Πολυμῆστορ· ὦ
1115
Ἀγαμέμνων
ἔα·
, τίς σʼ ἀπώλεσεν; τίς ὄμμʼ ἔθηκε τυφλὸν
αἱμάξας κόρας, παῖδάς τε τούσδʼ ἔκτεινεν
; ἦ μέγαν χόλον σοὶ καὶ τέκνοισιν
ὅστις ἦν ἄρα. Ἑκάβη με σὺν γυναιξὶν
ἔα·
, τίς σʼ ἀπώλεσεν; τίς ὄμμʼ ἔθηκε τυφλὸν
αἱμάξας κόρας, παῖδάς τε τούσδʼ ἔκτεινεν
; ἦ μέγαν χόλον σοὶ καὶ τέκνοισιν
ὅστις ἦν ἄρα. Ἑκάβη με σὺν γυναιξὶν
Πολυμήστωρ
αἰχμαλωτίσιν ἀπώλεσʼ — οὐκ ἀπώλεσʼ
1120
, ἀλλὰ μειζόνως. τί φῄς; σὺ τοὔργον
αἰχμαλωτίσιν ἀπώλεσʼ — οὐκ ἀπώλεσʼ
1120
, ἀλλὰ μειζόνως. τί φῄς; σὺ τοὔργον
Ἀγαμέμνων
εἴργασαι τόδʼ, ὡς λέγει; σὺ τόλμαν, Ἑκάβη,
ἔτλης ἀμήχανον; ὤμοι, τί λέξεις; ἦ
εἴργασαι τόδʼ, ὡς λέγει; σὺ τόλμαν, Ἑκάβη,
ἔτλης ἀμήχανον; ὤμοι, τί λέξεις; ἦ
Πολυμήστωρ
γὰρ ἐγγύς ἐστί που; σήμηνον, εἰπὲ ποῦ
, ἵνʼ ἁρπάσας χεροῖν διασπάσωμαι καὶ καθαιμάξω
1125
χρόα. οὗτος, τί πάσχεις;
γὰρ ἐγγύς ἐστί που; σήμηνον, εἰπὲ ποῦ
, ἵνʼ ἁρπάσας χεροῖν διασπάσωμαι καὶ καθαιμάξω
1125
χρόα. οὗτος, τί πάσχεις;
Ἀγαμέμνων
πρὸς θεῶν σε λίσσομαι
πρὸς θεῶν σε λίσσομαι
Πολυμήστωρ
, μέθες μʼ ἐφεῖναι τῇδε
μαργῶσαν χέρα. ἴσχʼ· ἐκβαλὼν δὲ καρδίας
, μέθες μʼ ἐφεῖναι τῇδε
μαργῶσαν χέρα. ἴσχʼ· ἐκβαλὼν δὲ καρδίας
Ἀγαμέμνων
τὸ βάρβαρον λέγʼ, ὡς ἀκούσας σοῦ
τε τῆσδέ τʼ ἐν μέρει κρίνω δικαίως ἀνθʼ
1130
ὅτου πάσχεις τάδε. λέγοιμʼ ἄν. ἦν τις
τὸ βάρβαρον λέγʼ, ὡς ἀκούσας σοῦ
τε τῆσδέ τʼ ἐν μέρει κρίνω δικαίως ἀνθʼ
1130
ὅτου πάσχεις τάδε. λέγοιμʼ ἄν. ἦν τις
Πολυμήστωρ
Πριαμιδῶν νεώτατος, Πολύδωρος, Ἑκάβης
, ὃν ἐκ Τροίας ἐμοὶ πατὴρ δίδωσι Πρίαμος
ἐν δόμοις τρέφειν, ὕποπτος ὢν δὴ Τρωικῆς
ἁλώσεως. τοῦτον κατέκτεινʼ·
1135
ἀνθʼ ὅτου δʼ ἔκτεινά νιν, ἄκουσον, ὡς εὖ καὶ
σοφῇ προμηθίᾳ. ἔδεισα μὴ σοὶ πολέμιος
λειφθεὶς ὁ παῖς Τροίαν ἀθροίσῃ καὶ
ξυνοικίσῃ πάλιν, γνόντες δʼ Ἀχαιοὶ
Πριαμιδῶν τινα Φρυγῶν ἐς αἶαν αὖθις
1140
ἄρειαν στόλον, κἄπειτα Θρῄκης πεδία
τρίβοιεν τάδε λεηλατοῦντες, γείτοσιν
δʼ εἴη κακὸν Τρώων, ἐν ᾧπερ νῦν
ἄναξ, ἐκάμνομεν. Ἑκάβη δὲ παιδὸς γνοῦσα
θανάσιμον μόρον λόγῳ με τοιῷδʼ ἤγαγʼ
1145
, ὡς κεκρυμμένας θήκας φράσουσα Πριαμιδῶν
ἐν Ἰλίῳ χρυσοῦ· μόνον δὲ σὺν
τέκνοισί μʼ εἰσάγει δόμους, ἵνʼ ἄλλος
τις εἰδείη τάδε. ἵζω δὲ κλίνης ἐν μέσῳ
κάμψας γόνυ· πολλαὶ δὲ χεῖρες,
1150
μὲν ἐξ ἀριστερᾶς, αἳ δʼ ἔνθεν, ὡς δὴ
παρὰ φίλῳ, Τρώων κόραι θάκους ἔχουσαι, κερκίδʼ
Ἠδωνῆς χερὸς ᾔνουν, ὑπʼ αὐγὰς τούσδε
λεύσσουσαι πέπλους· ἄλλαι δὲ κάμακα Θρῃκίαν
θεώμεναι γυμνόν μʼ ἔθηκαν διπτύχου
1155
στολίσματος. ὅσαι δὲ τοκάδες ἦσαν
, ἐκπαγλούμεναι τέκνʼ ἐν χεροῖν ἔπαλλον
, ὡς πρόσω πατρὸς γένοιντο, διαδοχαῖς
ἀμείβουσαι χερῶν· κᾆτʼ ἐκ γαληνῶν —
δοκεῖς; — προσφθεγμάτων εὐθὺς λαβοῦσαι φάσγαν
1160
ʼ ἐκ πέπλων ποθὲν κεντοῦσι παῖδας, αἳ
δὲ πολεμίων δίκην ξυναρπάσασαι τὰς ἐμὰς
εἶχον χέρας καὶ κῶλα· παισὶ δʼ
ἀρκέσαι χρῄζων ἐμοῖς, εἰ μὲν πρόσωπον ἐξανισταίην
ἐμόν, κόμης κατεῖχον, εἰ
1165
δὲ κινοίην χέρας, πλήθει γυναικῶν οὐδὲν
ἤνυον τάλας. τὸ λοίσθιον δέ, πῆμα
πήματος πλέον, ἐξειργάσαντο δείνʼ
ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων, πόρπας λαβοῦσαι, τὰς
ταλαιπώρους κόρας κεντοῦσιν, αἱμάσσουσιν
1170
· εἶτʼ ἀνὰ στέγας φυγάδες ἔβησαν· ἐκ
δὲ πηδήσας ἐγὼ θὴρ ὣς διώκω τὰς μιαιφόνους
κύνας, ἅπαντʼ ἐρευνῶν τοῖχον
ὡς κυνηγέτης
βάλλων ἀράσσων. τοιάδε
σπεύδων χάριν πέπονθα τὴν σὴν πολέμιόν
1175
τε σὸν κτανών, Ἀγάμεμνον. ὡς δὲ μὴ
μακροὺς τείνω λόγους, εἴ τις γυναῖκας τῶν
πρὶν εἴρηκεν κακῶς ἢ νῦν λέγων ἔστιν
ἢ μέλλει λέγειν, ἅπαντα ταῦτα συντεμὼν
ἐγὼ φράσω· γένος γὰρ οὔτε πόντος
1180
οὔτε γῆ τρέφει τοιόνδʼ· ὁ δʼ αἰεὶ
ξυντυχὼν ἐπίσταται. μηδὲν θρασύνου μηδὲ
Πριαμιδῶν νεώτατος, Πολύδωρος, Ἑκάβης
, ὃν ἐκ Τροίας ἐμοὶ πατὴρ δίδωσι Πρίαμος
ἐν δόμοις τρέφειν, ὕποπτος ὢν δὴ Τρωικῆς
ἁλώσεως. τοῦτον κατέκτεινʼ·
1135
ἀνθʼ ὅτου δʼ ἔκτεινά νιν, ἄκουσον, ὡς εὖ καὶ
σοφῇ προμηθίᾳ. ἔδεισα μὴ σοὶ πολέμιος
λειφθεὶς ὁ παῖς Τροίαν ἀθροίσῃ καὶ
ξυνοικίσῃ πάλιν, γνόντες δʼ Ἀχαιοὶ
Πριαμιδῶν τινα Φρυγῶν ἐς αἶαν αὖθις
1140
ἄρειαν στόλον, κἄπειτα Θρῄκης πεδία
τρίβοιεν τάδε λεηλατοῦντες, γείτοσιν
δʼ εἴη κακὸν Τρώων, ἐν ᾧπερ νῦν
ἄναξ, ἐκάμνομεν. Ἑκάβη δὲ παιδὸς γνοῦσα
θανάσιμον μόρον λόγῳ με τοιῷδʼ ἤγαγʼ
1145
, ὡς κεκρυμμένας θήκας φράσουσα Πριαμιδῶν
ἐν Ἰλίῳ χρυσοῦ· μόνον δὲ σὺν
τέκνοισί μʼ εἰσάγει δόμους, ἵνʼ ἄλλος
τις εἰδείη τάδε. ἵζω δὲ κλίνης ἐν μέσῳ
κάμψας γόνυ· πολλαὶ δὲ χεῖρες,
1150
μὲν ἐξ ἀριστερᾶς, αἳ δʼ ἔνθεν, ὡς δὴ
παρὰ φίλῳ, Τρώων κόραι θάκους ἔχουσαι, κερκίδʼ
Ἠδωνῆς χερὸς ᾔνουν, ὑπʼ αὐγὰς τούσδε
λεύσσουσαι πέπλους· ἄλλαι δὲ κάμακα Θρῃκίαν
θεώμεναι γυμνόν μʼ ἔθηκαν διπτύχου
1155
στολίσματος. ὅσαι δὲ τοκάδες ἦσαν
, ἐκπαγλούμεναι τέκνʼ ἐν χεροῖν ἔπαλλον
, ὡς πρόσω πατρὸς γένοιντο, διαδοχαῖς
ἀμείβουσαι χερῶν· κᾆτʼ ἐκ γαληνῶν —
δοκεῖς; — προσφθεγμάτων εὐθὺς λαβοῦσαι φάσγαν
1160
ʼ ἐκ πέπλων ποθὲν κεντοῦσι παῖδας, αἳ
δὲ πολεμίων δίκην ξυναρπάσασαι τὰς ἐμὰς
εἶχον χέρας καὶ κῶλα· παισὶ δʼ
ἀρκέσαι χρῄζων ἐμοῖς, εἰ μὲν πρόσωπον ἐξανισταίην
ἐμόν, κόμης κατεῖχον, εἰ
1165
δὲ κινοίην χέρας, πλήθει γυναικῶν οὐδὲν
ἤνυον τάλας. τὸ λοίσθιον δέ, πῆμα
πήματος πλέον, ἐξειργάσαντο δείνʼ
ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων, πόρπας λαβοῦσαι, τὰς
ταλαιπώρους κόρας κεντοῦσιν, αἱμάσσουσιν
1170
· εἶτʼ ἀνὰ στέγας φυγάδες ἔβησαν· ἐκ
δὲ πηδήσας ἐγὼ θὴρ ὣς διώκω τὰς μιαιφόνους
κύνας, ἅπαντʼ ἐρευνῶν τοῖχον
ὡς κυνηγέτης
βάλλων ἀράσσων. τοιάδε
σπεύδων χάριν πέπονθα τὴν σὴν πολέμιόν
1175
τε σὸν κτανών, Ἀγάμεμνον. ὡς δὲ μὴ
μακροὺς τείνω λόγους, εἴ τις γυναῖκας τῶν
πρὶν εἴρηκεν κακῶς ἢ νῦν λέγων ἔστιν
ἢ μέλλει λέγειν, ἅπαντα ταῦτα συντεμὼν
ἐγὼ φράσω· γένος γὰρ οὔτε πόντος
1180
οὔτε γῆ τρέφει τοιόνδʼ· ὁ δʼ αἰεὶ
ξυντυχὼν ἐπίσταται. μηδὲν θρασύνου μηδὲ
Χορός
τοῖς σαυτοῦ κακοῖς τὸ θῆλυ συνθεὶς ὧδε
πᾶν μέμψῃ γένος. πολλαὶ γὰρ ἡμῶν, αἳ
μέν εἰσʼ ἐπίφθονοι, αἳ δʼ εἰς ἀριθμὸν
1185
κακῶν πεφύκαμεν. Ἀγάμεμνον, ἀνθρώποισιν
τοῖς σαυτοῦ κακοῖς τὸ θῆλυ συνθεὶς ὧδε
πᾶν μέμψῃ γένος. πολλαὶ γὰρ ἡμῶν, αἳ
μέν εἰσʼ ἐπίφθονοι, αἳ δʼ εἰς ἀριθμὸν
1185
κακῶν πεφύκαμεν. Ἀγάμεμνον, ἀνθρώποισιν
Ἑκάβη
οὐκ ἐχρῆν ποτε τῶν πραγμάτων τὴν
ἰσχύειν πλέον· ἀλλʼ, εἴτε χρήστʼ
, χρήστʼ ἔδει λέγειν, εἴτʼ αὖ πονηρά, τοὺς
λόγους εἶναι σαθρούς, καὶ μὴ δύνασθαι τἄδικʼ
1190
εὖ λέγειν ποτέ. σοφοὶ μὲν οὖν εἰσʼ
οἱ τάδʼ ἠκριβωκότες, ἀλλʼ οὐ δύνανται διὰ
τέλους εἶναι σοφοί, κακῶς δʼ ἀπώλοντʼ·
οὔτις ἐξήλυξέ πω. καί μοι τὸ μὲν σὸν
ὧδε φροιμίοις ἔχει· πρὸς τόνδε δʼ εἶμι
1195
καὶ λόγοις ἀμείψομαι· ὃς φῂς Ἀχαιῶν πόνον
ἀπαλλάσσων διπλοῦν Ἀγαμέμνονός θʼ ἕκατι
παῖδʼ ἐμὸν κτανεῖν. ἀλλʼ, ὦ κάκιστε, πρῶτον
οὔποτʼ ἂν φίλον τὸ βάρβαρον γένοιτʼ
ἂν Ἕλλησιν γένος οὐδʼ ἂν δύναιτο. τίνα
1200
δὲ καὶ σπεύδων χάριν πρόθυμος ἦσθα; πότερα
κηδεύσων τινὰ ἢ συγγενὴς ὤν, ἢ τίνʼ
αἰτίαν ἔχων; ἢ σῆς ἔμελλον γῆς
βλαστήματα πλεύσαντες αὖθις;
δοκεῖς πείσειν τάδε; ὁ χρυσός, εἰ βούλοιο
1205
τἀληθῆ λέγειν, ἔκτεινε τὸν ἐμὸν παῖδα
, καὶ κέρδη τὰ σά. ἐπεὶ δίδαξον τοῦτο
πῶς, ὅτʼ εὐτύχει Τροία, πέριξ δὲ πύργος
εἶχʼ ἔτι πτόλιν, ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός
τʼ ἤνθει δόρυ, τί δʼ οὐ τότʼ, εἴπερ
1210
τῷδʼ ἐβουλήθης χάριν θέσθαι, τρέφων τὸν
παῖδα κἀν δόμοις ἔχων ἔκτεινας ἢ ζῶντʼ ἦλθες
Ἀργείοις ἄγων; ἀλλʼ ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ
ἐσμὲν ἐν φάει — καπνῷ δʼ ἐσήμηνʼ ἄστυ
— πολεμίων ὕπο, ξένον κατέκτας σὴν
1215
μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν. πρὸς τοῖσδε νῦν ἄκουσον
, ὡς φανῇς κακός. χρῆν σʼ, εἴπερ ἦσθα
τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος, τὸν χρυσὸν ὃν φῂς
σὸν ἀλλὰ τοῦδʼ ἔχειν δοῦναι φέροντα πενομένοις
τε καὶ χρόνον πολὺν πατρῴας γῆς
1220
· σὺ δʼ οὐδὲ νῦν πω
ἀπαλλάξαι χερὸς τολμᾷς, ἔχων δὲ καρτερεῖς
ἔτʼ ἐν δόμοις. καὶ μὴν τρέφων μὲν
ὥς σε παῖδʼ ἐχρῆν τρέφειν σώσας τε τὸν ἐμόν,
εἶχες ἂν καλὸν κλέος· ἐν τοῖς κακοῖς γὰρ
1225
ἁγαθοὶ σαφέστατοι φίλοι· τὰ χρηστὰ δʼ
αὔθʼ ἕκαστʼ ἔχει φίλους. εἰ δʼ ἐσπάνιζες χρημάτων
, ὃ δʼ εὐτύχει, θησαυρὸς ἄν σοι παῖς
ὑπῆρχʼ οὑμὸς μέγας· νῦν δʼ οὔτʼ ἐκεῖνον
ἄνδρʼ ἔχεις σαυτῷ φίλον, χρυσοῦ τʼ ὄνησις οἴχεται
1230
παῖδές τε σοί, αὐτός τε πράσσεις
. σοὶ δʼ ἐγὼ λέγω, Ἀγάμεμνον, εἰ τῷδʼ
ἀρκέσεις, κακὸς φανῇ· οὔτʼ εὐσεβῆ γὰρ οὔτε
πιστὸν οἷς ἐχρῆν, οὐχ ὅσιον, οὐ δίκαιον
εὖ δράσεις ξένον· αὐτὸν δὲ χαίρειν τοῖς
1235
κακοῖς σὲ φήσομεν τοιοῦτον ὄντα δεσπότας
δʼ οὐ λοιδορῶ
. φεῦ φεῦ· βροτοῖσιν ὡς τὰ χρηστὰ πράγματα
οὐκ ἐχρῆν ποτε τῶν πραγμάτων τὴν
ἰσχύειν πλέον· ἀλλʼ, εἴτε χρήστʼ
, χρήστʼ ἔδει λέγειν, εἴτʼ αὖ πονηρά, τοὺς
λόγους εἶναι σαθρούς, καὶ μὴ δύνασθαι τἄδικʼ
1190
εὖ λέγειν ποτέ. σοφοὶ μὲν οὖν εἰσʼ
οἱ τάδʼ ἠκριβωκότες, ἀλλʼ οὐ δύνανται διὰ
τέλους εἶναι σοφοί, κακῶς δʼ ἀπώλοντʼ·
οὔτις ἐξήλυξέ πω. καί μοι τὸ μὲν σὸν
ὧδε φροιμίοις ἔχει· πρὸς τόνδε δʼ εἶμι
1195
καὶ λόγοις ἀμείψομαι· ὃς φῂς Ἀχαιῶν πόνον
ἀπαλλάσσων διπλοῦν Ἀγαμέμνονός θʼ ἕκατι
παῖδʼ ἐμὸν κτανεῖν. ἀλλʼ, ὦ κάκιστε, πρῶτον
οὔποτʼ ἂν φίλον τὸ βάρβαρον γένοιτʼ
ἂν Ἕλλησιν γένος οὐδʼ ἂν δύναιτο. τίνα
1200
δὲ καὶ σπεύδων χάριν πρόθυμος ἦσθα; πότερα
κηδεύσων τινὰ ἢ συγγενὴς ὤν, ἢ τίνʼ
αἰτίαν ἔχων; ἢ σῆς ἔμελλον γῆς
βλαστήματα πλεύσαντες αὖθις;
δοκεῖς πείσειν τάδε; ὁ χρυσός, εἰ βούλοιο
1205
τἀληθῆ λέγειν, ἔκτεινε τὸν ἐμὸν παῖδα
, καὶ κέρδη τὰ σά. ἐπεὶ δίδαξον τοῦτο
πῶς, ὅτʼ εὐτύχει Τροία, πέριξ δὲ πύργος
εἶχʼ ἔτι πτόλιν, ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός
τʼ ἤνθει δόρυ, τί δʼ οὐ τότʼ, εἴπερ
1210
τῷδʼ ἐβουλήθης χάριν θέσθαι, τρέφων τὸν
παῖδα κἀν δόμοις ἔχων ἔκτεινας ἢ ζῶντʼ ἦλθες
Ἀργείοις ἄγων; ἀλλʼ ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ
ἐσμὲν ἐν φάει — καπνῷ δʼ ἐσήμηνʼ ἄστυ
— πολεμίων ὕπο, ξένον κατέκτας σὴν
1215
μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν. πρὸς τοῖσδε νῦν ἄκουσον
, ὡς φανῇς κακός. χρῆν σʼ, εἴπερ ἦσθα
τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος, τὸν χρυσὸν ὃν φῂς
σὸν ἀλλὰ τοῦδʼ ἔχειν δοῦναι φέροντα πενομένοις
τε καὶ χρόνον πολὺν πατρῴας γῆς
1220
· σὺ δʼ οὐδὲ νῦν πω
ἀπαλλάξαι χερὸς τολμᾷς, ἔχων δὲ καρτερεῖς
ἔτʼ ἐν δόμοις. καὶ μὴν τρέφων μὲν
ὥς σε παῖδʼ ἐχρῆν τρέφειν σώσας τε τὸν ἐμόν,
εἶχες ἂν καλὸν κλέος· ἐν τοῖς κακοῖς γὰρ
1225
ἁγαθοὶ σαφέστατοι φίλοι· τὰ χρηστὰ δʼ
αὔθʼ ἕκαστʼ ἔχει φίλους. εἰ δʼ ἐσπάνιζες χρημάτων
, ὃ δʼ εὐτύχει, θησαυρὸς ἄν σοι παῖς
ὑπῆρχʼ οὑμὸς μέγας· νῦν δʼ οὔτʼ ἐκεῖνον
ἄνδρʼ ἔχεις σαυτῷ φίλον, χρυσοῦ τʼ ὄνησις οἴχεται
1230
παῖδές τε σοί, αὐτός τε πράσσεις
. σοὶ δʼ ἐγὼ λέγω, Ἀγάμεμνον, εἰ τῷδʼ
ἀρκέσεις, κακὸς φανῇ· οὔτʼ εὐσεβῆ γὰρ οὔτε
πιστὸν οἷς ἐχρῆν, οὐχ ὅσιον, οὐ δίκαιον
εὖ δράσεις ξένον· αὐτὸν δὲ χαίρειν τοῖς
1235
κακοῖς σὲ φήσομεν τοιοῦτον ὄντα δεσπότας
δʼ οὐ λοιδορῶ
. φεῦ φεῦ· βροτοῖσιν ὡς τὰ χρηστὰ πράγματα
Χορός
χρηστῶν ἀφορμὰς ἐνδίδωσʼ ἀεὶ λόγων. ἀχθεινὰ
μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά,
χρηστῶν ἀφορμὰς ἐνδίδωσʼ ἀεὶ λόγων. ἀχθεινὰ
μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά,
Ἀγαμέμνων
δʼ ἀνάγκη· καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει,
1240
ἐς χέρας λαβόντʼ ἀπώσασθαι τόδε.
δʼ, ἵνʼ εἰδῇς, οὔτʼ ἐμὴν δοκεῖς χάριν
οὔτʼ οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρʼ ἀποκτεῖναι ξένον,
ὡς ἔχῃς τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς.
λέγεις δὲ σαυτῷ πρόσφορʼ ἐν κακοῖσιν ὤν.
1245
τάχʼ οὖν παρʼ ὑμῖν ῥᾴδιον ξενοκτονεῖν· ἡμῖν
δέ γʼ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε.
οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον;
οὐκ ἂν δυναίμην. ἀλλʼ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ πράσσειν
ἐτόλμας, τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα.
1250
, γυναικός, ὡς ἔοιχʼ, ἡσσώμενος δούλης
δʼ ἀνάγκη· καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει,
1240
ἐς χέρας λαβόντʼ ἀπώσασθαι τόδε.
δʼ, ἵνʼ εἰδῇς, οὔτʼ ἐμὴν δοκεῖς χάριν
οὔτʼ οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρʼ ἀποκτεῖναι ξένον,
ὡς ἔχῃς τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς.
λέγεις δὲ σαυτῷ πρόσφορʼ ἐν κακοῖσιν ὤν.
1245
τάχʼ οὖν παρʼ ὑμῖν ῥᾴδιον ξενοκτονεῖν· ἡμῖν
δέ γʼ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε.
οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον;
οὐκ ἂν δυναίμην. ἀλλʼ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ πράσσειν
ἐτόλμας, τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα.
1250
, γυναικός, ὡς ἔοιχʼ, ἡσσώμενος δούλης
Πολυμήστωρ
ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην. οὔκουν
δικαίως, εἴπερ εἰργάσω κακά; οἴμοι
ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην. οὔκουν
δικαίως, εἴπερ εἰργάσω κακά; οἴμοι
Ἀγαμέμνων
τέκνων τῶνδʼ ὀμμάτων τʼ ἐμῶν, τάλας
τέκνων τῶνδʼ ὀμμάτων τʼ ἐμῶν, τάλας
Πολυμήστωρ
. ἀλγεῖς· τί δʼ; ἦ ʼμὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς
1255
. ἀλγεῖς· τί δʼ; ἦ ʼμὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς
1255
Ἑκάβη
; χαίρεις ὑβρίζουσʼ εἰς ἔμʼ, ὦ πανοῦργε σύ
; χαίρεις ὑβρίζουσʼ εἰς ἔμʼ, ὦ πανοῦργε σύ
Πολυμήστωρ
οὐ γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην; ἀλλʼ
οὐ γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην; ἀλλʼ
Ἑκάβη
οὐ τάχʼ, ἡνίκʼ ἄν σε ποντία νοτὶς —
οὐ τάχʼ, ἡνίκʼ ἄν σε ποντία νοτὶς —
Πολυμήστωρ
μῶν ναυστολήσῃ γῆς ὅρους Ἑλληνίδος; κρύψῃ
μῶν ναυστολήσῃ γῆς ὅρους Ἑλληνίδος; κρύψῃ
Ἑκάβη
μὲν οὖν πεσοῦσαν ἐκ καρχησίων. πρὸς
1260
μὲν οὖν πεσοῦσαν ἐκ καρχησίων. πρὸς
1260
Πολυμήστωρ
τοῦ βιαίων τυγχάνουσαν ἁλμάτων; αὐτὴ
τοῦ βιαίων τυγχάνουσαν ἁλμάτων; αὐτὴ
Ἑκάβη
πρὸς ἱστὸν ναὸς ἀμβήσῃ ποδί. ὑποπτέροις
πρὸς ἱστὸν ναὸς ἀμβήσῃ ποδί. ὑποπτέροις
Πολυμήστωρ
νώτοισιν ἢ ποίῳ τρόπῳ; κύων γενήσῃ
νώτοισιν ἢ ποίῳ τρόπῳ; κύων γενήσῃ
Ἑκάβη
πύρσʼ ἔχουσα δέργματα. πῶς δʼ
πύρσʼ ἔχουσα δέργματα. πῶς δʼ
Πολυμήστωρ
οἶσθα μορφῆς τῆς ἐμῆς μετάστασιν;
1265
οἶσθα μορφῆς τῆς ἐμῆς μετάστασιν;
1265
Ἑκάβη
ὁ Θρῃξὶ μάντις εἶπε Διόνυσος τάδε. σοὶ δʼ
ὁ Θρῃξὶ μάντις εἶπε Διόνυσος τάδε. σοὶ δʼ
Πολυμήστωρ
οὐκ ἔχρησεν οὐδὲν ὧν ἔχεις κακῶν;
οὐκ ἔχρησεν οὐδὲν ὧν ἔχεις κακῶν;
Ἑκάβη
οὐ γάρ ποτʼ ἂν σύ μʼ εἷλες ὧδε σὺν δόλῳ.
οὐ γάρ ποτʼ ἂν σύ μʼ εἷλες ὧδε σὺν δόλῳ.
Πολυμήστωρ
θανοῦσα δʼ ἢ ζῶσʼ ἐνθάδʼ ἐκπλήσω βίον; θανοῦσα
θανοῦσα δʼ ἢ ζῶσʼ ἐνθάδʼ ἐκπλήσω βίον; θανοῦσα
Ἑκάβη
· τύμβῳ δʼ ὄνομα σῷ κεκλήσεται —
1270
· τύμβῳ δʼ ὄνομα σῷ κεκλήσεται —
1270
Πολυμήστωρ
ἐπῳδόν, ἢ τί, τῆς ἐμῆς ἐρεῖς; κυνὸς
ἐπῳδόν, ἢ τί, τῆς ἐμῆς ἐρεῖς; κυνὸς
Ἑκάβη
ταλαίνης σῆμα, ναυτίλοις τέκμαρ. οὐδὲν
ταλαίνης σῆμα, ναυτίλοις τέκμαρ. οὐδὲν
Πολυμήστωρ
μέλει μοι σοῦ γέ μοι δόντος δίκην.
μέλει μοι σοῦ γέ μοι δόντος δίκην.
Ἑκάβη
καὶ σήν γʼ ἀνάγκη παῖδα Κασάνδραν θανεῖν
καὶ σήν γʼ ἀνάγκη παῖδα Κασάνδραν θανεῖν
Πολυμήστωρ
ἀπέπτυσʼ· αὐτῷ ταῦτα σοὶ δίδωμʼ ἔχειν. κτενεῖ
1275
ἀπέπτυσʼ· αὐτῷ ταῦτα σοὶ δίδωμʼ ἔχειν. κτενεῖ
1275
Ἑκάβη
νιν ἡ τοῦδʼ ἄλοχος, οἰκουρὸς πικρά
νιν ἡ τοῦδʼ ἄλοχος, οἰκουρὸς πικρά
Πολυμήστωρ
. μήπω μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς. καὐτόν
. μήπω μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς. καὐτόν
Ἑκάβη
γε τοῦτον, πέλεκυν ἐξάρασʼ ἄνω. οὗτος
γε τοῦτον, πέλεκυν ἐξάρασʼ ἄνω. οὗτος
Πολυμήστωρ
σύ, μαίνῃ καὶ κακῶν ἐρᾷς τυχεῖν; κτεῖνʼ
σύ, μαίνῃ καὶ κακῶν ἐρᾷς τυχεῖν; κτεῖνʼ
Ἀγαμέμνων
, ὡς ἐν Ἄργει φόνια λουτρά σʼ ἀμμένει
1280
, ὡς ἐν Ἄργει φόνια λουτρά σʼ ἀμμένει
1280
Πολυμήστωρ
. οὐχ ἕλξετʼ αὐτόν, δμῶες, ἐκποδὼν βίᾳ; ἀλγεῖς
. οὐχ ἕλξετʼ αὐτόν, δμῶες, ἐκποδὼν βίᾳ; ἀλγεῖς
Ἀγαμέμνων
ἀκούων; οὐκ ἐφέξετε στόμα; ἐγκλῄετʼ
ἀκούων; οὐκ ἐφέξετε στόμα; ἐγκλῄετʼ
Πολυμήστωρ
· εἴρηται γάρ
· εἴρηται γάρ
Ἀγαμέμνων
οὐχ ὅσον τάχος νήσων
οὐχ ὅσον τάχος νήσων
Πολυμήστωρ
ἐρήμων αὐτὸν ἐκβαλεῖτέ
ἐρήμων αὐτὸν ἐκβαλεῖτέ
Ἀγαμέμνων
που, ἐπείπερ
οὕτω καὶ λίαν θρασυστομεῖ; Ἑκάβη
1285
σὺ δʼ, ὦ τάλαινα, διπτύχους νεκροὺς
στείχουσα θάπτε· δεσποτῶν δʼ ὑμᾶς χρεὼν
πελάζειν, Τρῳάδες· καὶ γὰρ πνοὰς
πρὸς οἶκον ἤδη τάσδε πομπίμους ὁρῶ. εὖ δʼ
ἐς πάτραν πλεύσαιμεν, εὖ δὲ τἀν δόμοις
1290
ἔχοντʼ ἴδοιμεν τῶνδʼ ἀφειμένοι πόνων. ἴτε
πρὸς λιμένας σκηνάς τε, φίλαι, τῶν δεσποσύνων
που, ἐπείπερ
οὕτω καὶ λίαν θρασυστομεῖ; Ἑκάβη
1285
σὺ δʼ, ὦ τάλαινα, διπτύχους νεκροὺς
στείχουσα θάπτε· δεσποτῶν δʼ ὑμᾶς χρεὼν
πελάζειν, Τρῳάδες· καὶ γὰρ πνοὰς
πρὸς οἶκον ἤδη τάσδε πομπίμους ὁρῶ. εὖ δʼ
ἐς πάτραν πλεύσαιμεν, εὖ δὲ τἀν δόμοις
1290
ἔχοντʼ ἴδοιμεν τῶνδʼ ἀφειμένοι πόνων. ἴτε
πρὸς λιμένας σκηνάς τε, φίλαι, τῶν δεσποσύνων
Χορός
πειρασόμεναι μόχθων· στερρὰ
γὰρ ἀνάγκη.
μόχθων· στερρὰ γὰρ ἀνάγκη.
1295
πειρασόμεναι μόχθων· στερρὰ
γὰρ ἀνάγκη.
μόχθων· στερρὰ γὰρ ἀνάγκη.
1295
Hecuba. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.