Euripides Hecuba

Χορός

τις ὡς εἰς ἄντλον πεσὼν

1025

ἐκπεσῇ φίλας καρδίας ,

βίοτον . τὸ γὰρ ὑπέγγυον

καὶ θεοῖσιν οὐ συμπίτνει ·

ὀλέθριον κακόν .

1030

σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγεν

πρὸς Ἅιδαν , ἰὼ τάλας ·

δὲ χειρὶ λείψεις βίον .

Πολυμήστωρ

ἔσωθεν

, τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων τάλας . —

1035

Χορός

ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς οἰμωγήν , φίλαι ;

Πολυμήστωρ

μάλʼ αὖθις , τέκνα , δυστήνου σφαγῆς . —

Χορός

φίλαι , πέπρακται καίνʼ ἔσω δόμων κακά .

Πολυμήστωρ

οὔτι μὴ φύγητε λαιψηρῷ ποδί ·

γὰρ οἴκων τῶνδʼ ἀναρρήξω μυχούς . —

1040

Χορός

ἰδού , βαρείας χειρὸς ὁρμᾶται βέλος . —

βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν ; ὡς ἀκμὴ καλεῖ

παρεῖναι Τρῳάσιν τε συμμάχους .

Ἑκάβη

, φείδου μηδέν , ἐκβάλλων πύλας ·

γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν ἐνθήσεις κόραις ,

1045

παῖδας ὄψῃ ζῶντας οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ .

Χορός

γὰρ καθεῖλες Θρῇκα , καὶ κρατεῖς , ξένον ,

, καὶ δέδρακας οἷάπερ λέγεις ;

Ἑκάβη

νιν αὐτίκʼ ὄντα δωμάτων πάρος

τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί ,

1050

τε δισσῶν σώμαθʼ , οὓς ἔκτεινʼ ἐγὼ

ταῖς ἀρίσταις Τρῳάσιν · δίκην δέ μοι

. χωρεῖ δʼ , ὡς ὁρᾷς , ὅδʼ ἐκ δόμων .

ἐκποδὼν ἄπειμι κἀποστήσομαι

ῥέοντι Θρῃκὶ δυσμαχωτάτῳ .

1055

Πολυμήστωρ

ἐγώ , πᾷ βῶ ,

στῶ , πᾷ κέλσω ;

βάσιν θηρὸς ὀρεστέρου

ἐπίχειρα κατʼ ἴχνος ; ποίαν

ταύταν ἢ τάνδʼ ἐξαλλάξω , τὰς

1060

μάρψαι χρῄζων Ἰλιάδας ,

με διώλεσαν ;

κόραι τάλαιναι Φρυγῶν ,

κατάρατοι ,

1065

καί με φυγᾷ πτώσσουσι μυχῶν ;

μοι ὀμμάτων αἱματόεν βλέφαρον

ἀκέσαιο τυφλόν , Ἅλιε ,

ἐπαλλάξας .

ἆ ,

1070

· κρυπτὰν βάσιν αἰσθάνομαι

γυναικῶν . πᾷ πόδʼ ἐπᾴξας

ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ ,

ἀγρίων θηρῶν τιθέμενος ,

λώβαν

ἀντίποιν ʼ ἐμᾶς ; ὦ τάλας .

1075

πᾷ φέρομαι τέκνʼ ἔρημα λιπὼν

Ἅιδου διαμοιρᾶσαι ,

, κυσίν τε φοινίαν δαῖτʼ ἀνή-

τʼ οὐρείαν ἐκβολάν ;

στῶ , πᾷ κάμψω , πᾷ βῶ ,

1080

ὅπως ποντίοις πείσμασιν , λινόκροκον

στέλλων , ἐπὶ τάνδε συθεὶς

ἐμῶν φύλαξ ὀλέθριον κοίταν ;

Χορός

τλῆμον , ὥς σοι δύσφορʼ εἴργασται κακά ·

1085

δʼ αἰσχρὰ δεινὰ τἀπιτίμια .

ἔδωκεν ὅστις ἐστί σοι βαρύς .

Πολυμήστωρ

, ἰὼ Θρῄκης λογχοφόρον ἔνο-

εὔιππον Ἄρει κάτοχον γένος .

1090

Ἀχαιοί . — ἰὼ Ἀτρεῖδαι . — βοὰν βοὰν ἀυτῶ , βοάν .

ἴτε · μόλετε πρὸς θεῶν .

τις ἢ οὐδεὶς ἀρκέσει ; τί μέλλετε ;

ὤλεσάν με , γυναῖκες αἰχμαλωτίδες · δεινὰ

πεπόνθαμεν .

1095

ἐμᾶς λώβας .

τράπωμαι , ποῖ πορευθῶ ;

οὐράνιον

1100

ἐς μέλαθρον ,

ἢ Σείριος ἔνθα πυρὸς φλογέας ἀφίη-

ὄσσων αὐγάς , ἢ τὸν ἐς Ἀίδα

1105

πορθμὸν ᾄξω τάλας ;

Χορός

, ὅταν τις κρείσσον ʼ ἢ φέρειν κακὰ

, ταλαίνης ἐξαπαλλάξαι ζόης .

Ἀγαμέμνων

ἀκούσας ἦλθον · οὐ γὰρ ἥσυχος

ὀρείας παῖς λέλακʼ ἀνὰ στρατὸν

1110

διδοῦσα θόρυβον · εἰ δὲ μὴ Φρυγῶν

πεσόντας ᾖσμεν Ἑλλήνων δορί ,

παρέσχεν οὐ μέσως ὅδε κτύπος .

Πολυμήστωρ

φίλτατʼ · ᾐσθόμην γάρ , Ἀγάμεμνον , σέθεν

ἀκούσας · εἰσορᾷς ἃ πάσχομεν ;

1115

Ἀγαμέμνων

·

· ὦ δύστηνε , τίς σʼ ἀπώλεσεν ;

ὄμμʼ ἔθηκε τυφλὸν αἱμάξας κόρας ,

τε τούσδʼ ἔκτεινεν ; ἦ μέγαν χόλον

καὶ τέκνοισιν εἶχεν ὅστις ἦν ἄρα .

Πολυμήστωρ

με σὺν γυναιξὶν αἰχμαλωτίσιν

1120

— οὐκ ἀπώλεσʼ , ἀλλὰ μειζόνως .

Ἀγαμέμνων

φῄς ; σὺ τοὔργον εἴργασαι τόδʼ , ὡς λέγει ;

τόλμαν , Ἑκάβη , τήνδʼ ἔτλης ἀμήχανον ;

Πολυμήστωρ

, τί λέξεις ; ἦ γὰρ ἐγγύς ἐστί που ;

, εἰπὲ ποῦ ʼσθʼ , ἵνʼ ἁρπάσας χεροῖν

1125

καὶ καθαιμάξω χρόα .

Ἀγαμέμνων

, τί πάσχεις ;

Πολυμήστωρ

θεῶν σε λίσσομαι ,

μʼ ἐφεῖναι τῇδε μαργῶσαν χέρα .

Ἀγαμέμνων

· ἐκβαλὼν δὲ καρδίας τὸ βάρβαρον

, ὡς ἀκούσας σοῦ τε τῆσδέ τʼ ἐν μέρει

1130

δικαίως ἀνθʼ ὅτου πάσχεις τάδε .

Πολυμήστωρ

ἄν . ἦν τις Πριαμιδῶν νεώτατος ,

, Ἑκάβης παῖς , ὃν ἐκ Τροίας ἐμοὶ

δίδωσι Πρίαμος ἐν δόμοις τρέφειν ,

ὢν δὴ Τρωικῆς ἁλώσεως .

1135

κατέκτεινʼ · ἀνθʼ ὅτου δʼ ἔκτεινά νιν ,

, ὡς εὖ καὶ σοφῇ προμηθίᾳ .

μὴ σοὶ πολέμιος λειφθεὶς ὁ παῖς

ἀθροίσῃ καὶ ξυνοικίσῃ πάλιν ,

δʼ Ἀχαιοὶ ζῶντα Πριαμιδῶν τινα

1140

ἐς αἶαν αὖθις ἄρειαν στόλον ,

Θρῄκης πεδία τρίβοιεν τάδε

, γείτοσιν δʼ εἴη κακὸν

, ἐν ᾧπερ νῦν , ἄναξ , ἐκάμνομεν .

δὲ παιδὸς γνοῦσα θανάσιμον μόρον

1145

με τοιῷδʼ ἤγαγʼ , ὡς κεκρυμμένας

φράσουσα Πριαμιδῶν ἐν Ἰλίῳ

· μόνον δὲ σὺν τέκνοισί μʼ εἰσάγει

, ἵνʼ ἄλλος μή τις εἰδείη τάδε .

δὲ κλίνης ἐν μέσῳ κάμψας γόνυ ·

1150

δὲ χεῖρες , αἳ μὲν ἐξ ἀριστερᾶς ,

δʼ ἔνθεν , ὡς δὴ παρὰ φίλῳ , Τρώων κόραι

ἔχουσαι , κερκίδʼ Ἠδωνῆς χερὸς

, ὑπʼ αὐγὰς τούσδε λεύσσουσαι πέπλους ·

δὲ κάμακα Θρῃκίαν θεώμεναι

1155

μʼ ἔθηκαν διπτύχου στολίσματος .

δὲ τοκάδες ἦσαν , ἐκπαγλούμεναι

ἐν χεροῖν ἔπαλλον , ὡς πρόσω πατρὸς

, διαδοχαῖς ἀμείβουσαι χερῶν ·

ἐκ γαληνῶν — πῶς δοκεῖς ; — προσφθεγμάτων

1160

λαβοῦσαι φάσγαν ʼ ἐκ πέπλων ποθὲν

παῖδας , αἳ δὲ πολεμίων δίκην

τὰς ἐμὰς εἶχον χέρας

κῶλα · παισὶ δʼ ἀρκέσαι χρῄζων ἐμοῖς ,

μὲν πρόσωπον ἐξανισταίην ἐμόν ,

1165

κατεῖχον , εἰ δὲ κινοίην χέρας ,

γυναικῶν οὐδὲν ἤνυον τάλας .

λοίσθιον δέ , πῆμα πήματος πλέον ,

δείνʼ · ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων ,

λαβοῦσαι , τὰς ταλαιπώρους κόρας

1170

, αἱμάσσουσιν · εἶτʼ ἀνὰ στέγας

ἔβησαν · ἐκ δὲ πηδήσας ἐγὼ

ὣς διώκω τὰς μιαιφόνους κύνας ,

ἐρευνῶν τοῖχον ὡς κυνηγέτης

ἀράσσων . τοιάδε σπεύδων χάριν

1175

τὴν σὴν πολέμιόν τε σὸν κτανών ,

. ὡς δὲ μὴ μακροὺς τείνω λόγους ,

τις γυναῖκας τῶν πρὶν εἴρηκεν κακῶς

νῦν λέγων ἔστιν τις ἢ μέλλει λέγειν ,

ταῦτα συντεμὼν ἐγὼ φράσω ·

1180

γὰρ οὔτε πόντος οὔτε γῆ τρέφει

· ὁ δʼ αἰεὶ ξυντυχὼν ἐπίσταται .

Χορός

θρασύνου μηδὲ τοῖς σαυτοῦ κακοῖς

θῆλυ συνθεὶς ὧδε πᾶν μέμψῃ γένος .

γὰρ ἡμῶν , αἳ μέν εἰσʼ ἐπίφθονοι ,

1185

δʼ εἰς ἀριθμὸν τῶν κακῶν πεφύκαμεν .

Ἑκάβη

, ἀνθρώποισιν οὐκ ἐχρῆν ποτε

πραγμάτων τὴν γλῶσσαν ἰσχύειν πλέον ·

, εἴτε χρήστʼ ἔδρασε , χρήστʼ ἔδει λέγειν ,

αὖ πονηρά , τοὺς λόγους εἶναι σαθρούς ,

1190

μὴ δύνασθαι τἄδικʼ εὖ λέγειν ποτέ .

μὲν οὖν εἰσʼ οἱ τάδʼ ἠκριβωκότες ,

οὐ δύνανται διὰ τέλους εἶναι σοφοί ,

δʼ ἀπώλοντʼ · οὔτις ἐξήλυξέ πω .

μοι τὸ μὲν σὸν ὧδε φροιμίοις ἔχει ·

1195

τόνδε δʼ εἶμι καὶ λόγοις ἀμείψομαι ·

φῂς Ἀχαιῶν πόνον ἀπαλλάσσων διπλοῦν

θʼ ἕκατι παῖδʼ ἐμὸν κτανεῖν .

, ὦ κάκιστε , πρῶτον οὔποτʼ ἂν φίλον

βάρβαρον γένοιτʼ ἂν Ἕλλησιν γένος

1200

ἂν δύναιτο . τίνα δὲ καὶ σπεύδων χάριν

ἦσθα ; πότερα κηδεύσων τινὰ

συγγενὴς ὤν , ἢ τίνʼ αἰτίαν ἔχων ;

σῆς ἔμελλον γῆς τεμεῖν βλαστήματα

αὖθις ; τίνα δοκεῖς πείσειν τάδε ;

1205

χρυσός , εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν ,

τὸν ἐμὸν παῖδα , καὶ κέρδη τὰ σά .

δίδαξον τοῦτο · πῶς , ὅτʼ εὐτύχει

, πέριξ δὲ πύργος εἶχʼ ἔτι πτόλιν ,

τε Πρίαμος Ἕκτορός τʼ ἤνθει δόρυ ,

1210

δʼ οὐ τότʼ , εἴπερ τῷδʼ ἐβουλήθης χάριν

, τρέφων τὸν παῖδα κἀν δόμοις ἔχων

ἢ ζῶντʼ ἦλθες Ἀργείοις ἄγων ;

ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ ἐσμὲν ἐν φάει — καπνῷ

δʼ ἐσήμην ʼ ἄστυ — πολεμίων ὕπο ,

1215

κατέκτας σὴν μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν .

τοῖσδε νῦν ἄκουσον , ὡς φανῇς κακός .

σʼ , εἴπερ ἦσθα τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος ,

χρυσὸν ὃν φῂς οὐ σὸν ἀλλὰ τοῦδʼ ἔχειν

φέροντα πενομένοις τε καὶ χρόνον

1220

πατρῴας γῆς ἀπεξενωμένοις ·

δʼ οὐδὲ νῦν πω σῆς ἀπαλλάξαι χερὸς

, ἔχων δὲ καρτερεῖς ἔτʼ ἐν δόμοις .

μὴν τρέφων μὲν ὥς σε παῖδʼ ἐχρῆν τρέφειν

τε τὸν ἐμόν , εἶχες ἂν καλὸν κλέος ·

1225

τοῖς κακοῖς γὰρ ἁγαθοὶ σαφέστατοι

· τὰ χρηστὰ δʼ αὔθʼ ἕκαστʼ ἔχει φίλους .

δʼ ἐσπάνιζες χρημάτων , ὃ δʼ εὐτύχει ,

ἄν σοι παῖς ὑπῆρχʼ οὑμὸς μέγας ·

δʼ οὔτʼ ἐκεῖνον ἄνδρʼ ἔχεις σαυτῷ φίλον ,

1230

τʼ ὄνησις οἴχεται παῖδές τε σοί ,

τε πράσσεις ὧδε . σοὶ δʼ ἐγὼ λέγω ,

, εἰ τῷδʼ ἀρκέσεις , κακὸς φανῇ ·

εὐσεβῆ γὰρ οὔτε πιστὸν οἷς ἐχρῆν ,

ὅσιον , οὐ δίκαιον εὖ δράσεις ξένον ·

1235

δὲ χαίρειν τοῖς κακοῖς σὲ φήσομεν

ὄντα δεσπότας δʼ οὐ λοιδορῶ . φεῦ

Χορός

φεῦ · βροτοῖσιν ὡς τὰ χρηστὰ πράγματα χρηστῶν

ἀφορμὰς ἐνδίδωσʼ ἀεὶ λόγων . ἀχθεινὰ

Ἀγαμέμνων

μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά , ὅμως

1240

δʼ ἀνάγκη · καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει , πρᾶγμʼ

ἐς χέρας λαβόντʼ ἀπώσασθαι τόδε . ἐμοὶ

δʼ , ἵνʼ εἰδῇς , οὔτʼ ἐμὴν δοκεῖς χάριν οὔτʼ

οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρʼ ἀποκτεῖναι ξένον , ἀλλʼ

ὡς ἔχῃς τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς . λέγεις

1245

δὲ σαυτῷ πρόσφορʼ ἐν κακοῖσιν ὤν . τάχʼ

οὖν παρʼ ὑμῖν ῥᾴδιον ξενοκτονεῖν · ἡμῖν

δέ γʼ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε . πῶς

οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον ; οὐκ

ἂν δυναίμην . ἀλλʼ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ πράσσειν

1250

ἐτόλμας , τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα . οἴμοι

Πολυμήστωρ

, γυναικός , ὡς ἔοιχʼ , ἡσσώμενος δούλης

ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην . οὔκουν

Ἀγαμέμνων

δικαίως , εἴπερ εἰργάσω κακά ; οἴμοι

Πολυμήστωρ

τέκνων τῶνδʼ ὀμμάτων τʼ ἐμῶν , τάλας . ἀλγεῖς

1255

Ἑκάβη

· τί δʼ ; ἦ ʼμὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς ; χαίρεις

Πολυμήστωρ

ὑβρίζουσʼ εἰς ἔμʼ , ὦ πανοῦργε σύ ; οὐ

Ἑκάβη

γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην ; ἀλλʼ

Πολυμήστωρ

οὐ τάχʼ , ἡνίκʼ ἄν σε ποντία νοτὶς — μῶν

Ἑκάβη

ναυστολήσῃ γῆς ὅρους Ἑλληνίδος ; κρύψῃ

1260

Πολυμήστωρ

μὲν οὖν πεσοῦσαν ἐκ καρχησίων . πρὸς

Ἑκάβη

τοῦ βιαίων τυγχάνουσαν ἁλμάτων ; αὐτὴ

Πολυμήστωρ

πρὸς ἱστὸν ναὸς ἀμβήσῃ ποδί . ὑποπτέροις

Ἑκάβη

νώτοισιν ἢ ποίῳ τρόπῳ ; κύων

Πολυμήστωρ

γενήσῃ πύρσʼ ἔχουσα δέργματα . πῶς

1265

Ἑκάβη

δʼ οἶσθα μορφῆς τῆς ἐμῆς μετάστασιν ; ὁ

Πολυμήστωρ

Θρῃξὶ μάντις εἶπε Διόνυσος τάδε . σοὶ

Ἑκάβη

δʼ οὐκ ἔχρησεν οὐδὲν ὧν ἔχεις κακῶν ; οὐ

Πολυμήστωρ

γάρ ποτʼ ἂν σύ μʼ εἷλες ὧδε σὺν δόλῳ . θανοῦσα

Ἑκάβη

δʼ ἢ ζῶσʼ ἐνθάδʼ ἐκπλήσω βίον ; θανοῦσα

1270

Πολυμήστωρ

· τύμβῳ δʼ ὄνομα σῷ κεκλήσεται — μορφῆς

Ἑκάβη

ἐπῳδόν , ἢ τί , τῆς ἐμῆς ἐρεῖς ; κυνὸς

Πολυμήστωρ

ταλαίνης σῆμα , ναυτίλοις τέκμαρ . οὐδὲν

Ἑκάβη

μέλει μοι σοῦ γέ μοι δόντος δίκην . καὶ

Πολυμήστωρ

σήν γʼ ἀνάγκη παῖδα Κασάνδραν θανεῖν . ἀπέπτυσʼ

1275

Ἑκάβη

· αὐτῷ ταῦτα σοὶ δίδωμʼ ἔχειν . κτενεῖ

Πολυμήστωρ

νιν ἡ τοῦδʼ ἄλοχος , οἰκουρὸς πικρά . μήπω

Ἑκάβη

μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς . καὐτόν

Πολυμήστωρ

γε τοῦτον , πέλεκυν ἐξάρασʼ ἄνω . οὗτος

Ἀγαμέμνων

σύ , μαίνῃ καὶ κακῶν ἐρᾷς τυχεῖν ; κτεῖνʼ

1280

Πολυμήστωρ

, ὡς ἐν Ἄργει φόνια λουτρά σʼ ἀμμένει . οὐχ

Ἀγαμέμνων

ἕλξετʼ αὐτόν , δμῶες , ἐκποδὼν βίᾳ ; ἀλγεῖς

Πολυμήστωρ

ἀκούων ; οὐκ

Ἀγαμέμνων

ἐφέξετε στόμα ; ἐγκλῄετʼ

Πολυμήστωρ

· εἴρηται γάρ . οὐχ

Ἀγαμέμνων

ὅσον τάχος νήσων

ἐρήμων αὐτὸν ἐκβαλεῖτέ που , ἐπείπερ

1285

οὕτω καὶ λίαν θρασυστομεῖ ; Ἑκάβη

, σὺ δʼ , ὦ τάλαινα , διπτύχους νεκροὺς στείχουσα

θάπτε · δεσποτῶν δʼ ὑμᾶς χρεὼν σκηναῖς

πελάζειν , Τρῳάδες · καὶ γὰρ πνοὰς πρὸς

οἶκον ἤδη τάσδε πομπίμους ὁρῶ . εὖ

1290

δʼ ἐς πάτραν πλεύσαιμεν , εὖ δὲ τἀν δόμοις ἔχοντʼ

ἴδοιμεν τῶνδʼ ἀφειμένοι πόνων . ἴτε

Χορός

πρὸς λιμένας σκηνάς τε , φίλαι , τῶν

δεσποσύνων πειρασόμεναι μόχθων

· στερρὰ γὰρ ἀνάγκη .

1295