Euripides Hecuba

Ἑκάβη

ἄγετʼ , ὦ παῖδες , τὴν γραῦν πρὸ δόμων ,

ἄγετʼ ὀρθοῦσαι τὴν ὁμόδουλον ,

60

Τρῳάδες , ὑμῖν , πρόσθε δʼ ἄνασσαν ·

λάβετε φέρετε πέμπετʼ ἀείρετέ μου

γεραιᾶς χειρὸς προσλαζύμεναι ·

κἀγὼ σκολιῷ σκίπωνι χερὸς

65

διερειδομένα σπεύσω βραδύπουν

ἤλυσιν ἄρθρων προτιθεῖσα .

ὦ στεροπὰ Διός , ὦ σκοτία νύξ ,

τί ποτʼ αἴρομαι ἔννυχος οὕτω

δείμασι , φάσμασιν ; ὦ πότνια Χθών ,

70

μελανοπτερύγων μῆτερ ὀνείρων ,

ἀποπέμπομαι ἔννυχον ὄψιν ,

ἣν περὶ παιδὸς ἐμοῦ τοῦ σῳζομένου κατὰ Θρῄκην

ἀμφὶ Πολυξείνης τε φίλης θυγατρὸς διʼ ὀνείρων

75

εἶδον γὰρ φοβερὰν ὄψιν ἔμαθον ἐδάην .

ὦ χθόνιοι θεοί , σώσατε παῖδʼ ἐμόν ,

ὃς μόνος οἴκων ἄγκυρʼ ἔτʼ ἐμῶν

80

τὴν χιονώδη Θρῄκην κατέχει

ξείνου πατρίου φυλακαῖσιν .

ἔσται τι νέον ·

ἥξει τι μέλος γοερὸν γοεραῖς .

οὔποτʼ ἐμὰ φρὴν ὧδʼ ἀλίαστος

85

φρίσσει , ταρβεῖ .

ποῦ ποτε θείαν Ἑλένου ψυχὰν

καὶ Κασάνδραν ἐσίδω , Τρῳάδες ,

ὥς μοι κρίνωσιν ὀνείρους ;

εἶδον γὰρ βαλιὰν ἔλαφον λύκου αἵμονι χαλᾷ

90

σφαζομέναν , ἀπʼ ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν ἀνοίκτως .

καὶ τόδε δεῖμά μοι · ἦλθʼ ὑπὲρ ἄκρας

τύμβου κορυφᾶς

φάντασμʼ Ἀχιλέως · ᾔτει δὲ γέρας

τῶν πολυμόχθων τινὰ Τρωιάδων .

95

ἀπʼ ἐμᾶς ἀπʼ ἐμᾶς οὖν τόδε παιδὸς

πέμψατε , δαίμονες , ἱκετεύω .

Χορός

Ἑκάβη , σπουδῇ πρός σʼ ἐλιάσθην

τὰς δεσποσύνους σκηνὰς προλιποῦσʼ ,

ἵνʼ ἐκληρώθην καὶ προσετάχθην

100

δούλη , πόλεως ἀπελαυνομένη

τῆς Ἰλιάδος , λόγχης αἰχμῇ

δοριθήρατος πρὸς Ἀχαιῶν ,

οὐδὲν παθέων ἀποκουφίζουσʼ ,

ἀλλʼ ἀγγελίας βάρος ἀραμένη

105

μέγα σοί τε , γύναι , κῆρυξ ἀχέων .

ἐν γὰρ Ἀχαιῶν πλήρει ξυνόδῳ

λέγεται δόξαι σὴν παῖδʼ Ἀχιλεῖ

σφάγιον θέσθαι · τύμβου δʼ ἐπιβὰς

οἶσθʼ ὅτε χρυσέοις ἐφάνη σὺν ὅπλοις ,

110

τὰς ποντοπόρους δʼ ἔσχε σχεδίας

λαίφη προτόνοις ἐπερειδομένας ,

τάδε θωΰσσων ·

Ποῖ δή , Δαναοί , τὸν ἐμὸν τύμβον

στέλλεσθʼ ἀγέραστον ἀφέντες ;

115

πολλῆς δʼ ἔριδος συνέπαισε κλύδων ,

δόξα δʼ ἐχώρει δίχʼ ἀνʼ Ἑλλήνων

στρατὸν αἰχμητήν , τοῖς μὲν διδόναι

τύμβῳ σφάγιον , τοῖς δʼ οὐχὶ δοκοῦν .

ἦν δʼ ὁ τὸ μὲν σὸν σπεύδων ἀγαθὸν

120

τῆς μαντιπόλου Βάκχης ἀνέχων

λέκτρʼ Ἀγαμέμνων ·

τὼ Θησείδα δʼ , ὄζω Ἀθηνῶν ,

δισσῶν μύθων ῥήτορες ἦσαν ·

γνώμῃ δὲ μιᾷ συνεχωρείτην ,

125

τὸν Ἀχίλλειον τύμβον στεφανοῦν

αἵματι χλωρῷ , τὰ δὲ Κασάνδρας

λέκτρʼ οὐκ ἐφάτην τῆς Ἀχιλείας

πρόσθεν θήσειν ποτὲ λόγχης .

σπουδαὶ δὲ λόγων κατατεινομένων

130

ἦσαν ἴσαι πως , πρὶν ὁ ποικιλόφρων

κόπις ἡδυλόγος δημοχαριστὴς

Λαερτιάδης πείθει στρατιὰν

μὴ τὸν ἄριστον Δαναῶν πάντων

δούλων σφαγίων εἵνεκʼ ἀπωθεῖν ,

135

μηδέ τινʼ εἰπεῖν παρὰ Φερσεφόνῃ

στάντα φθιμένων

ὡς ἀχάριστοι Δαναοὶ Δαναοῖς

τοῖς οἰχομένοις ὑπὲρ Ἑλλήνων

Τροίας πεδίων ἀπέβησαν .

140

ἥξει δʼ Ὀδυσεὺς ὅσον οὐκ ἤδη ,

πῶλον ἀφέλξων σῶν ἀπὸ μαστῶν

ἔκ τε γεραιᾶς χερὸς ὁρμήσων .

ἀλλʼ ἴθι ναούς , ἴθι πρὸς βωμούς ,

ἵζʼ Ἀγαμέμνονος ἱκέτις γονάτων ,

145

κήρυσσε θεοὺς τούς τʼ οὐρανίδας

τούς θʼ ὑπὸ γαῖαν .

ἢ γάρ σε λιταὶ διακωλύσουσʼ

ὀρφανὸν εἶναι παιδὸς μελέας ,

ἢ δεῖ σʼ ἐπιδεῖν τύμβου προπετῆ

150

φοινισσομένην αἵματι παρθένον

ἐκ χρυσοφόρου

δειρῆς νασμῷ μελαναυγεῖ .

Ἑκάβη

οἲ ἐγὼ μελέα , τί ποτʼ ἀπύσω ;

ποίαν ἀχώ , ποῖον ὀδυρμόν ,

155

δειλαία δειλαίου γήρως ,

δουλείας τᾶς οὐ τλατᾶς ,

τᾶς οὐ φερτᾶς ; οἴμοι .

τίς ἀμύνει μοι ; ποία γέννα ,

ποία δὲ πόλις ; φροῦδος πρέσβυς ,

160

φροῦδοι παῖδες .

ποίαν ἢ ταύταν ἢ κείναν

στείχω ; ποῖ δʼ ἥσω ; ποῦ τις θεῶν

ἢ δαιμόνων ἐπαρωγός ;

ὦ κάκʼ ἐνεγκοῦσαι ,

165

Τρῳάδες ὦ κάκʼ ἐνεγκοῦσαι

πήματʼ , ἀπωλέσατʼ ὠλέσατʼ · οὐκέτι μοι βίος

ἀγαστὸς ἐν φάει .

ὦ τλάμων ἅγησαί μοι πούς ,

ἅγησαι τᾷ γηραιᾷ

170

πρὸς τάνδʼ αὐλάν · ὦ τέκνον , ὦ παῖ ,

δυστανοτάτας ματέρος — ἔξελθʼ ἔξελθʼ

οἴκων — ἄιε ματέρος αὐδάν .

ὦ τέκνον ὡς εἰδῇς οἵαν οἵαν

175

ἀίω φάμαν περὶ σᾶς ψυχᾶς .

Πολυξένη

ἰώ ·

μᾶτερ μᾶτερ τί βοᾷς ; τί νέον

καρύξασʼ οἴκων μʼ ὥστʼ ὄρνιν

θάμβει τῷδʼ ἐξέπταξας ;

Ἑκάβη

οἴμοι τέκνον .

180

Πολυξένη

τί με δυσφημεῖς ; φροίμιά μοι κακά .

Ἑκάβη

αἰαῖ σᾶς ψυχᾶς .

Πολυξένη

ἐξαύδα · μὴ κρύψῃς δαρόν .

δειμαίνω δειμαίνω , μᾶτερ ,

τί ποτʼ ἀναστένεις

185

Ἑκάβη

ὦ τέκνον τέκνον μελέας ματρὸς

Πολυξένη

τί δὲ τόδʼ ἀγγελεῖς ;

Ἑκάβη

σφάξαι σʼ Ἀργείων κοινὰ

συντείνει πρὸς τύμβον γνώμα

Πηλείᾳ γέννᾳ .

190

Πολυξένη

οἴμοι μᾶτερ , πῶς φθέγγῃ

ἀμέγαρτα κακῶν ; μάνυσόν μοι ,

μάνυσον , μᾶτερ .

Ἑκάβη

αὐδῶ , παῖ , δυσφήμους φήμας ·

ἀγγέλλουσʼ Ἀργείων δόξαι

195

ψήφῳ τᾶς σᾶς περί μοι ψυχᾶς .

Πολυξένη

ὦ δεινὰ παθοῦσʼ , ὦ παντλάμων ,

ὦ δυστάνου μᾶτερ βιοτᾶς

οἵαν οἵαν αὖ σοι λώβαν

ἐχθίσταν ἀρρήταν τʼ

200

ὦρσέν τις δαίμων ;

οὐκέτι σοι παῖς ἅδʼ οὐκέτι δὴ

γήρᾳ δειλαίῳ δειλαία

συνδουλεύσω .

σκύμνον γάρ μʼ ὥστʼ οὐριθρέπταν

205

μόσχον δειλαία δειλαίαν

ἐσόψῃ ,

χειρὸς ἀναρπαστὰν

σᾶς ἄπο λαιμότομόν τʼ Ἀίδᾳ

γᾶς ὑποπεμπομέναν σκότον , ἔνθα νεκρῶν μέτα

210

τάλαινα κείσομαι .

καὶ σοῦ μέν , μᾶτερ , δυστάνου

κλαίω πανδύρτοις θρήνοις ,

τὸν ἐμὸν δὲ βίον λώβαν λύμαν τʼ

οὐ μετακλαίομαι , ἀλλὰ θανεῖν μοι

ξυντυχία κρείσσων ἐκύρησεν .

215