Euripides Phoenissae

Ἄγγελος

ὦ τάλας ἐγώ , τίνʼ εἴπω μῦθον ἢ τίνας γόους ;

1335

Κρέων

οἰχόμεσθʼ · οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου .

Ἄγγελος

ὦ τάλας , δισσῶς ἀυτῶ · μεγάλα γὰρ φέρω κακά .

Κρέων

πρὸς πεπραγμένοισιν ἄλλοις πήμασιν . λέγεις δὲ τί ;

Ἄγγελος

οὐκέτʼ εἰσὶ σῆς ἀδελφῆς παῖδες ἐν φάει , Κρέον .

Κρέων

αἰαῖ ·

1340

μεγάλα μοι θροεῖς πάθεα καὶ πόλει .

ὦ δώματʼ εἰσηκούσατʼ Οἰδίπου τάδε

παίδων ὁμοίαις συμφοραῖς ὀλωλότων ;

Χορός

ὥστʼ ἂν δακρῦσαί γʼ , εἰ φρονοῦντʼ ἐτύγχανεν .

Κρέων

οἴμοι ξυμφορᾶς βαρυποτμωτάτας ,

1345

οἴμοι κακῶν δύστηνος · ὦ τάλας ἐγώ .

Ἄγγελος

εἰ καὶ τὰ πρὸς τούτοισί γʼ εἰδείης κακά .

Κρέων

καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τῶνδε δυσποτμώτερα ;

Ἄγγελος

τέθνηκʼ ἀδελφὴ σὴ δυοῖν παίδοιν μέτα .

Χορός

ἀνάγετʼ ἀνάγετε κωκυ-

1350

τόν , ἐπὶ κάρα τε λευκοπήχεις κτύπους χεροῖν .

Κρέων

ὦ τλῆμον , οἷον τέρμονʼ , Ἰοκάστη , βίου

γάμων τε τῶν σῶν Σφιγγὸς αἰνιγμοὺς ἔτλης .

πῶς καὶ πέπρακται διπτύχων παίδων φόνος

ἀρᾶς τʼ ἀγώνισμʼ Οἰδίπου ; σήμαινέ μοι .

1355

Ἄγγελος

τὰ μὲν πρὸ πύργων εὐτυχήματα χθονὸς

οἶσθʼ · οὐ μακρὰν γὰρ τειχέων περιπτυχαί .

ὥστʼ οὐχ ἅπαντά σʼ εἰδέναι τὰ δρώμενα .

ἐπεὶ δὲ χαλκέοις σῶμʼ ἐκοσμήσανθʼ ὅπλοις

οἱ τοῦ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι ,

1360

ἔστησαν ἐλθόντʼ ἐς μέσον μεταίχμιον

δισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλὼ στρατηλάτα

ὡς εἰς ἀγῶνα μονομάχου τʼ ἀλκὴν δορός .

βλέψας δʼ ἐπʼ Ἄργος ἧκε Πολυνείκης ἀράς ·

ὦ πότνιʼ Ἥρα — σὸς γάρ εἰμʼ , ἐπεὶ γάμοις

1365

ἔζευξʼ Ἀδράστου παῖδα καὶ ναίω χθόνα —

δός μοι κτανεῖν ἀδελφόν , ἀντήρη δʼ ἐμὴν

καθαιματῶσαι δεξιὰν νικηφόρον · —

αἴσχιστον αἰτῶν στέφανον , ὁμογενῆ κτανεῖν .

πολλοῖς δʼ ἐπῄει δάκρυα τῆς τύχης ὅση ,

1370

κἄβλεψαν ἀλλήλοισι διαδόντες κόρας .

Ἐτεοκλέης δὲ Παλλάδος χρυσάσπιδος

βλέψας πρὸς οἶκον ηὔξατʼ · ὦ Διὸς κόρη ,

δὸς ἔγχος ἡμῖν καλλίνικον ἐκ χερὸς

ἐς στέρνʼ ἀδελφοῦ τῆσδʼ ἀπʼ ὠλένης βαλεῖν

1375

κτανεῖν θʼ ὃς ἦλθε πατρίδα πορθήσων ἐμήν .

ἐπεὶ δʼ ἀφείθη πυρσὸς ὣς Τυρσηνικῆς

σάλπιγγος ἠχὴ σῆμα φοινίου μάχης ,

ᾖξαν δράμημα δεινὸν ἀλλήλοις ἔπι ·

κάπροι δʼ ὅπως θήγοντες ἀγρίαν γένυν

1380

ξυνῆψαν , ἀφρῷ διάβροχοι γενειάδας ·

ᾖσσον δὲ λόγχαις · ἀλλʼ ὑφίζανον κύκλοις ,

ὅπως σίδηρος ἐξολισθάνοι μάτην .

εἰ δʼ ὄμμʼ ὑπερσχὸν ἴτυος ἅτερος μάθοι ,

λόγχην ἐνώμα , στόματι προφθῆναι θέλων .

1385

ἀλλʼ εὖ προσῆγον ἀσπίδων κεγχρώμασιν

ὀφθαλμόν , ἀργὸν ὥστε γίγνεσθαι δόρυ .

πλείων δὲ τοῖς ὁρῶσιν ἐστάλασσʼ ἱδρὼς

ἢ τοῖσι δρῶσι , διὰ φίλων ὀρρωδίαν .

Ἐτεοκλέης δὲ ποδὶ μεταψαίρων πέτρον

1390

ἴχνους ὑπόδρομον , κῶλον ἐκτὸς ἀσπίδος

τίθησι · Πολυνείκης δʼ ἀπήντησεν δορί ,

πληγὴν σιδήρῳ παραδοθεῖσαν εἰσιδών ,

κνήμην τε διεπέρασεν Ἀργεῖον δόρυ ·

στρατὸς δʼ ἀνηλάλαξε Δαναϊδῶν ἅπας .

1395

κἀν τῷδε μόχθῳ γυμνὸν ὦμον εἰσιδὼν

ὁ πρόσθε τρωθεὶς στέρνα Πολυνείκους βίᾳ

διῆκε λόγχην , κἀπέδωκεν ἡδονὰς

Κάδμου πολίταις , ἀπὸ δʼ ἔθραυσʼ ἄκρον δόρυ .

ἐς δʼ ἄπορον ἥκων δορὸς ἐπὶ σκέλος πάλιν

1400

χωρεῖ , λαβὼν δʼ ἀφῆκε μάρμαρον πέτρον

μέσον δʼ ἄκοντʼ ἔθραυσεν · ἐξ ἴσου δʼ Ἄρης

ἦν , κάμακος ἀμφοῖν χεῖρʼ ἀπεστερημένοιν .

ἔνθεν δὲ κώπας ἁρπάσαντε φασγάνων

ἐς ταὐτὸν ἧκον , συμβαλόντε δʼ ἀσπίδας

1405

πολὺν ταραγμὸν ἀμφιβάντʼ εἶχον μάχης .

καί πως νοήσας Ἐτεοκλῆς τὸ Θεσσαλὸν

ἐσήγαγεν σόφισμʼ ὁμιλίᾳ χθονός .

ἐξαλλαγεὶς γὰρ τοῦ παρεστῶτος πόνου ,

λαιὸν μὲν ἐς τοὔπισθεν ἀμφέρει πόδα ,

1410

πρόσω τὰ κοῖλα γαστρὸς εὐλαβούμενος ,

προβὰς δὲ κῶλον δεξιὸν διʼ ὀμφαλοῦ

καθῆκεν ἔγχος σφονδύλοις τʼ ἐνήρμοσεν .

ὁμοῦ δὲ κάμψας πλευρὰ καὶ νηδὺν τάλας

σὺν αἱματηραῖς σταγόσι Πολυνείκης πίτνει .

1415

ὃ δʼ , ὡς κρατῶν δὴ καὶ νενικηκὼς μάχῃ ,

ξίφος δικὼν ἐς γαῖαν ἐσκύλευέ νιν

τὸν νοῦν πρὸς αὑτὸν οὐκ ἔχων , ἐκεῖσε δέ .

ὃ καί νιν ἔσφηλʼ · ἔτι γὰρ ἐμπνέων βραχύ ,

σῴζων σίδηρον ἐν λυγρῷ πεσήματι ,

1420

μόλις μέν , ἐξέτεινε δʼ εἰς ἧπαρ ξίφος .

Ἐτεοκλέους ὁ πρόσθε Πολυνείκης πεσών .

γαῖαν δʼ ὀδὰξ ἑλόντες ἀλλήλων πέλας

πίπτουσιν ἄμφω κοὐ διώρισαν κράτος .

Χορός

φεῦ φεῦ , κακῶν σῶν , Οἰδίπου , σʼ ὅσον στένω ·

1425

τὰς σὰς δʼ ἀρὰς ἔοικεν ἐκπλῆσαι θεός .

Ἄγγελος

ἄκουε δή νυν καὶ τὰ πρὸς τούτοις κακά .

ἐπεὶ τέκνω πεσόντʼ ἐλειπέτην βίον ,

ἐν τῷδε μήτηρ ἡ τάλαινα προσπίτνει

σὺν παρθένῳ τε καὶ προθυμίᾳ ποδός .

1430

τετρωμένους δʼ ἰδοῦσα καιρίους σφαγὰς

ᾤμωξεν · ὦ τέκνʼ , ὑστέρα βοηδρόμος

πάρειμι . προσπίτνουσα δʼ ἐν μέρει τέκνα

ἔκλαιʼ , ἐθρήνει , τὸν πολὺν μαστῶν πόνον

στένουσʼ , ἀδελφή θʼ ἡ παρασπίζουσʼ ὁμοῦ ·

1435

ὦ γηροβοσκὼ μητρός , ὦ γάμους ἐμοὺς

προδόντʼ ἀδελφὼ φιλτάτω . στέρνων δʼ ἄπο

φύσημʼ ἀνεὶς δύσθνητον Ἐτεοκλῆς ἄναξ

ἤκουσε μητρός , κἀπιθεὶς ὑγρὰν χέρα

φωνὴν μὲν οὐκ ἀφῆκεν , ὀμμάτων δʼ ἄπο

1440

προσεῖπε δακρύοις , ὥστε σημῆναι φίλα .

ὃ δʼ ἦν ἔτʼ ἔμπνους , πρὸς κασιγνήτην δʼ ἰδὼν

γραῖάν τε μητέρʼ εἶπε Πολυνείκης τάδε ·

Ἀπωλόμεσθα , μῆτερ · οἰκτίρω δὲ σὲ

καὶ τήνδʼ ἀδελφὴν καὶ κασίγνητον νεκρόν .

1445

φίλος γὰρ ἐχθρὸς ἐγένετʼ , ἀλλʼ ὅμως φίλος .

θάψον δέ μʼ , ὦ τεκοῦσα , καὶ σύ , σύγγονε ,

ἐν γῇ πατρῴᾳ , καὶ πόλιν θυμουμένην

παρηγορεῖτον , ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω

χθονὸς πατρῴας , κεἰ δόμους ἀπώλεσα .

1450

ξυνάρμοσον δὲ βλέφαρά μου τῇ σῇ χερί ,

μῆτερ — τίθησι δʼ αὐτὸς ὀμμάτων ἔπι —

καὶ χαίρετʼ · ἤδη γάρ με περιβάλλει σκότος .

ἄμφω δʼ ἅμʼ ἐξέπνευσαν ἄθλιον βίον .

μήτηρ δʼ , ὅπως ἐσεῖδε τήνδε συμφοράν ,

1455

ὑπερπαθήσασʼ , ἥρπασʼ ἐκ νεκρῶν ξίφος

κἄπραξε δεινά · διὰ μέσου γὰρ αὐχένος

ὠθεῖ σίδηρον , ἐν δὲ τοῖσι φιλτάτοις

θανοῦσα κεῖται περιβαλοῦσʼ ἀμφοῖν χέρας .

ἀνῇξε δʼ ὀρθὸς λαὸς εἰς ἔριν λόγων ,

1460

ἡμεῖς μὲν ὡς νικῶντα δεσπότην ἐμόν ,

οἳ δʼ ὡς ἐκεῖνον . ἦν δʼ ἔρις στρατηλάταις ,

οἳ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκη δορί ,

οἳ δʼ ὡς θανόντων οὐδαμοῦ νίκη πέλοι .

κἀν τῷδʼ ὑπεξῆλθʼ Ἀντιγόνη στρατοῦ δίχα .

1465

οἳ δʼ εἰς ὅπλʼ ᾖσσον · εὖ δέ πως προμηθίᾳ

καθῆστο Κάδμου λαὸς ἀσπίδων ἔπι ·

κἄφθημεν οὔπω τεύχεσιν πεφραγμένον

Ἀργεῖον ἐσπεσόντες ἐξαίφνης στρατόν .

κοὐδεὶς ὑπέστη , πεδία δʼ ἐξεπίμπλασαν

1470

φεύγοντες , ἔρρει δʼ αἷμα μυρίων νεκρῶν

λόγχαις πιτνόντων . ὡς δʼ ἐνικῶμεν μάχῃ ,

οἳ μὲν Διὸς τροπαῖον ἵστασαν βρέτας ,

οἳ δʼ ἀσπίδας συλῶντες Ἀργείων νεκρῶν

σκυλεύματʼ εἴσω τειχέων ἐπέμπομεν .

1475

ἄλλοι δὲ τοὺς θανόντας Ἀντιγόνης μέτα

νεκροὺς φέρουσιν ἐνθάδʼ οἰκτίσαι φίλοις .

πόλει δʼ ἀγῶνες οἳ μὲν εὐτυχέστατοι

τῇδʼ ἐξέβησαν , οἳ δὲ δυστυχέστατοι .

Χορός

οὐκ εἰς ἀκοὰς ἔτι δυστυχία

1480

δώματος ἥκει · πάρα γὰρ λεύσσειν

πτώματα νεκρῶν τρισσῶν ἤδη

τάδε πρὸς μελάθροις κοινῷ θανάτῳ

σκοτίαν αἰῶνα λαχόντων .

Ἀντιγόνη

οὐ προκαλυπτομένα βοτρυχώδεος

1485

ἁβρὰ παρηίδος οὐδʼ ὑπὸ παρθενί-

ας τὸν ὑπὸ βλεφάροις φοίνικʼ , ἐρύθημα προσώπου ,

αἰδομένα φέρομαι βάκχα νεκύ-

ων , κράδεμνα δικοῦσα κόμας ἀπʼ ἐ-

1490

μᾶς , στολίδος κροκόεσσαν ἀνεῖσα τρυφάν ,

ἁγεμόνευμα νεκροῖσι πολύστονον . αἰαῖ , ἰώ μοι .

ὦ Πολύνεικες , ἔφυς ἄρʼ ἐπώνυμος · ὤμοι μοι , Θῆβαι ·

σὰ δʼ ἔρις — οὐκ ἔρις , ἀλλὰ φόνῳ φόνος —

1495

Οἰδιπόδα δόμον ὤλεσε κρανθεῖσʼ

αἵματι δεινῷ , αἵματι λυγρῷ .

τίνα προσῳδὸν

ἢ τίνα μουσοπόλον στοναχὰν ἐπὶ

δάκρυσι δάκρυσιν , ὦ δόμος , ὦ δόμος ,

1500

ἀγκαλέσωμαι ,

τρισσὰ φέρουσα τάδʼ αἵματα σύγγονα ,

ματέρα καὶ τέκνα , χάρματʼ Ἐρινύος ;

ἃ δόμον Οἰδιπόδα πρόπαν ὤλεσε ,

τᾶς ἀγρίας ὅτε

1505

δυσξυνέτου ξυνετὸν μέλος ἔγνω

Σφιγγὸς ἀοιδοῦ σῶμα φονεύσας .

ἰώ μοί μοι , πάτερ ,

τίς Ἑλλὰς ἢ βάρβαρος ἢ

τῶν προπάροιθʼ εὐγενετᾶν

1510

ἕτερος ἔτλα κακῶν τοσῶνδʼ

αἵματος ἁμερίου

τοιάδʼ ἄχεα φανερά ;

τάλαινʼ , ὡς ἐλελίζει —

τίς ἄρʼ ὄρνις , ἢ δρυὸς ἢ

1515

ἐλάτας ἀκροκόμοις ἀμφὶ κλάδοις ἑζομένα ,

μονομάτορσιν ὀδυρμοῖς

ἐμοῖς ἄχεσι συνῳδός ;

αἴλινον αἰάγμασιν ἃ

τοῖσδε προκλαίω μονάδʼ αἰ-

1520

ῶνα διάξουσα τὸν αἰεὶ χρόνον ἐν

λειβομένοισιν δάκρυσιν ἰαχήσω .

τίνʼ ἐπὶ πρῶτον ἀπὸ χαί-

τας σπαραγμοῖς ἀπαρχὰς βάλω ;

1525

ματρὸς ἐμᾶς ἢ διδύμοι-

σι γάλακτος παρὰ μαστοῖς

ἢ πρὸς ἀδελ-

φῶν οὐλόμενʼ αἰκίσματα νεκρῶν ;

ὀτοτοτοῖ λεῖπε σοὺς

1530

δόμους , ἀλαὸν ὄμμα φέρων ,

πάτερ γεραιέ , δεῖξον ,

Οἰδιπόδα , σὸν αἰῶνα μέλεον , ὃς ἐπὶ

δώμασιν ἀέριον σκότον ὄμμασι

σοῖσι βαλὼν ἕλκεις μακρόπνουν ζόαν .

1535

κλύεις , ὦ κατʼ αὐλὰν

ἀλαίνων γεραιὸν

πόδʼ ἢ δεμνίοις δύ-

στανος ἰαύων ;

Οἰδίπους

τί μʼ , ὦ παρθένε , βακτρεύμασι τυφλοῦ

ποδὸς ἐξάγαγες ἐς φῶς

1540

λεχήρη σκοτίων ἐκ θαλάμων οἰκ-

τροτάτοισιν δακρύοισιν ,

πολιὸν αἰθέρος ἀφανὲς εἴδωλον ἢ

νέκυν ἔνερθεν ἢ

πτανὸν ὄνειρον ;

1545

Ἀντιγόνη

δυστυχὲς ἀγγελίας ἔπος οἴσῃ ,

πάτερ , οὐκέτι σοι τέκνα λεύσσει

φάος οὐδʼ ἄλοχος , παραβάκτροις

ἃ πόδα σὸν τυφλόπουν θεραπεύμασιν αἰὲν ἐμόχθει ,

ὦ πάτερ , ὤμοι .

1550

Οἰδίπους

ὤμοι ἐμῶν παθέων · πάρα γὰρ στενάχειν τάδʼ , ἀυτεῖν .

τρισσαὶ ψυχαί · ποίᾳ μοίρᾳ

πῶς ἔλιπον φάος ; ὦ τέκνον , αὔδα .

Ἀντιγόνη

οὐκ ἐπʼ ὀνείδεσιν οὐδʼ ἐπιχάρμασιν ,

1555

ἀλλʼ ὀδύναισι λέγω · σὸς ἀλάστωρ

ξίφεσιν βρίθων

καὶ πυρὶ καὶ σχετλίαισι μάχαις ἐπὶ παῖδας ἔβα σούς ,

ὦ πάτερ , ὤ μοι .

Οἰδίπους

αἰαῖ .

1560

Ἀντιγόνη

τί τάδε καταστένεις ,

Οἰδίπους

τέκνα .

Ἀντιγόνη

διʼ ὀδύνας ἔβας ·

εἰ δὲ τέθριππά γʼ ἔθʼ ἅρματα λεύσσων

ἀελίου τάδε σώματα νεκρῶν

ὄμματος αὐγαῖς σαῖς ἐπενώμας —

Οἰδίπους

τῶν μὲν ἐμῶν τεκέων φανερὸν κακόν ·

1565

ἁ δὲ τάλαινʼ ἄλοχος τίνι μοι , τέκνον , ὤλετο μοίρᾳ ;

Ἀντιγόνη

δάκρυα γοερὰ

φανερὰ πᾶσι τιθεμένα ,

τέκεσι μαστὸν ἔφερεν ἔφερεν

ἱκέτις ἱκέτιν ὀρομένα .

ηὗρε δʼ ἐν Ἠλέκτραισι πύλαις τέκνα

1570

λωτοτρόφον κατὰ λείμακα λόγχαις ,

κοινὸν ἐνυάλιον ,

μάτηρ , ὥστε λέοντας ἐναύλους ,

μαρναμένους ἐπὶ τραύμασιν , αἵματος

ἤδη ψυχρὰν λοιβὰν φονίαν ,

1575

ἃν ἔλαχʼ Ἅιδας , ὤπασε δʼ Ἄρης ·

χαλκόκροτον δὲ λαβοῦσα νεκρῶν πάρα φάσγανον εἴσω

σαρκὸς ἔβαψεν , ἄχει δὲ τέκνων ἔπεσʼ ἀμφὶ τέκνοισι .

πάντα δʼ ἐν ἄματι τῷδε συνάγαγεν ,

ὦ πάτερ , ἁμετέροισι δόμοισιν ἄχη θεὸς ὃς

1580

τάδε τελευτᾷ .

Χορός

πολλῶν κακῶν κατῆρξεν Οἰδίπου δόμοις

τόδʼ ἦμαρ · εἴη δʼ εὐτυχέστερος βίος .

Κρέων

οἴκτων μὲν ἤδη λήγεθʼ , ὡς ὥρα τάφου

μνήμην τίθεσθαι · τόνδε δʼ , Οἰδίπου , λόγον

1585

ἄκουσον · ἀρχὰς τῆσδε γῆς ἔδωκέ μοι

Ἐτεοκλέης παῖς σός , γάμων φερνὰς διδοὺς

Αἵμονι κόρης τε λέκτρον Ἀντιγόνης σέθεν .

οὐκ οὖν σʼ ἐάσω τήνδε γῆν οἰκεῖν ἔτι ·

σαφῶς γὰρ εἶπε Τειρεσίας οὐ μή ποτε

1590

σοῦ τήνδε γῆν οἰκοῦντος εὖ πράξειν πόλιν .

ἀλλʼ ἐκκομίζου . καὶ τάδʼ οὐχ ὕβρει λέγω

οὐδʼ ἐχθρὸς ὢν σός , διὰ δὲ τοὺς ἀλάστορας

τοὺς σοὺς δεδοικὼς μή τι γῆ πάθῃ κακόν .

Οἰδίπους

ὦ μοῖρʼ , ἀπʼ ἀρχῆς ὥς μʼ ἔφυσας ἄθλιον

1595

καὶ τλήμονʼ , εἴ τις ἄλλος ἀνθρώπων ἔφυ ·

ὃν καὶ πρὶν ἐς φῶς μητρὸς ἐκ γονῆς μολεῖν ,

ἄγονον Ἀπόλλων Λαΐῳ μʼ ἐθέσπισεν

φονέα γενέσθαι πατρός · ὦ τάλας ἐγώ .

ἐπεὶ δʼ ἐγενόμην , αὖθις ὁ σπείρας πατὴρ

1600

κτείνει με νομίσας πολέμιον πεφυκέναι ·

χρῆν γὰρ θανεῖν νιν ἐξ ἐμοῦ · πέμπει δέ με

μαστὸν ποθοῦντα θηρσὶν ἄθλιον βοράν ·

οὗ σῳζόμεσθα — Ταρτάρου γὰρ ὤφελεν

ἐλθεῖν Κιθαιρὼν εἰς ἄβυσσα χάσματα ,

1605

ὅς μʼ οὐ διώλεσʼ , ἀλλὰ

δουλεῦσαί τέ μοι

ἔδωκε Πόλυβον ἀμφὶ δεσπότην .

δʼ ἐμαυτοῦ πατέρʼ ὁ δυσδαίμων ἐγὼ

μητρὸς ἦλθον τῆς ταλαιπώρου λέχος ,

τʼ ἀδελφοὺς ἔτεκον , οὓς ἀπώλεσα ,

1610

παραλαβὼν Λαΐου καὶ παισὶ δούς .

γὰρ τοσοῦτον ἀσύνετος πέφυκʼ ἐγὼ

εἰς ἔμʼ ὄμματʼ ἔς τʼ ἐμῶν παίδων βίον

θεῶν του ταῦτʼ ἐμηχανησάμην .

· τί δράσω δῆθʼ ὁ δυσδαίμων ἐγώ ;

1615

ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ ;

ἡ θανοῦσα ; ζῶσά γʼ ἂν σάφʼ οἶδʼ ὅτι .

εὔτεκνος ξυνωρίς ; ἀλλʼ οὐκ ἔστι μοι .

ἔτι νεάζων αὐτὸς εὕροιμʼ ἂν βίον ;

; τί μʼ ἄρδην ὧδʼ ἀποκτείνεις , Κρέον ;

1620

γάρ , εἴ με γῆς ἔξω βαλεῖς .

μὴν ἑλίξας γʼ ἀμφὶ σὸν χεῖρας γόνυ

φανοῦμαι · τὸ γὰρ ἐμόν ποτʼ εὐγενὲς

ἂν προδοίην , οὐδέ περ πράσσων κακῶς .

Κρέων

τʼ εὖ λέλεκται γόνατα μὴ χρῴζειν ἐμά ,

1625

δὲ ναίειν σʼ οὐκ ἐάσαιμʼ ἂν χθόνα .

δὲ τῶνδε τὸν μὲν ἐς δόμους χρεὼν

κομίζειν , τόνδε δʼ , ὃς πέρσων πόλιν

σὺν ἄλλοις ἦλθε , Πολυνείκους νέκυν

ἄθαπτον τῆσδʼ ὅρων ἔξω χθονός .

1630

δὲ πᾶσι Καδμείοις τάδε ·

ἂν νεκρὸν τόνδʼ ἢ καταστέφων ἁλῷ

γῇ καλύπτων , θάνατον ἀνταλλάξεται .

δʼ ἄκλαυτον , ἄταφον , οἰωνοῖς βοράν .

δʼ ἐκλιποῦσα τριπτύχους θρήνους νεκρῶν

1635

σαυτήν , Ἀντιγόνη , δόμων ἔσω

παρθενεύου τὴν ἰοῦσαν ἡμέραν

, ἐν ᾗ σε λέκτρον Αἵμονος μένει .

Ἀντιγόνη

πάτερ , ἐν οἵοις κείμεθʼ ἄθλιοι κακοῖς .

σε στενάζω τῶν τεθνηκότων πλέον ·

1640

γὰρ τὸ μέν σοι βαρὺ κακῶν , τὸ δʼ οὐ βαρύ ,

εἰς ἅπαντα δυστυχὴς ἔφυς , πάτερ .

σʼ ἐρωτῶ τὸν νεωστὶ κοίρανον ·

τόνδʼ ὑβρίζεις πατέρʼ ἀποστέλλων χθονός ;

θεσμοποιεῖς ἐπὶ ταλαιπώρῳ νεκρῷ ;

1645

Κρέων

βουλεύματʼ , οὐχ ἡμῶν , τάδε .

Ἀντιγόνη

γε , καὶ σὺ μῶρος ὃς ἐπίθου τάδε .

Κρέων

; τἀντεταλμένʼ οὐ δίκαιον ἐκπονεῖν ;

Ἀντιγόνη

, ἢν πονηρά γʼ ᾖ κακῶς τʼ εἰρημένα .

Κρέων

δʼ ; οὐ δικαίως ὅδε κυσὶν δοθήσεται ;

1650

Ἀντιγόνη

ἔννομον γὰρ τὴν δίκην πράσσεσθέ νιν .

Κρέων

γε πόλεως ἐχθρὸς ἦν οὐκ ἐχθρὸς ὤν .

Ἀντιγόνη

ἔδωκε τῇ τύχῃ τὸν δαίμονα .

Κρέων

τῷ τάφῳ νυν τὴν δίκην παρασχέτω .

Ἀντιγόνη

πλημμελήσας , τὸ μέρος εἰ μετῆλθε γῆς ;

1655

Κρέων

ὅδʼ ἁνήρ , ὡς μάθῃς , γενήσεται .

Ἀντιγόνη

σφε θάψω , κἂν ἀπεννέπῃ πόλις .

Κρέων

ἄρʼ ἐγγὺς τῷδε συνθάψεις νεκρῷ .

Ἀντιγόνη

εὐκλεές τοι δύο φίλω κεῖσθαι πέλας .

Κρέων

τήνδε κἀς δόμους κομίζετε .

1660

Ἀντιγόνη

δῆτʼ , ἐπεὶ τοῦδʼ οὐ μεθήσομαι νεκροῦ .

Κρέων

ὁ δαίμων , παρθένʼ , οὐχ ἃ σοὶ δοκεῖ .

Ἀντιγόνη

κέκριται , μὴ ἐφυβρίζεσθαι νεκρούς .

Κρέων

οὔτις ἀμφὶ τῷδʼ ὑγρὰν θήσει κόνιν .

Ἀντιγόνη

πρός σε τῆσδε μητρὸς Ἰοκάστης , Κρέον .

1665

Κρέων

μοχθεῖς · οὐ γὰρ ἂν τύχοις τάδε .

Ἀντιγόνη

δʼ ἀλλὰ νεκρῷ λουτρὰ περιβαλεῖν μʼ ἔα .

Κρέων

τοῦτʼ ἂν εἴη τῶν ἀπορρήτων πόλει .

Ἀντιγόνη

ἀμφὶ τραύματʼ ἄγρια τελαμῶνας βαλεῖν .

Κρέων

ἔσθʼ ὅπως σὺ τόνδε τιμήσεις νέκυν .

1670

Ἀντιγόνη

φίλτατʼ , ἀλλὰ στόμα γε σὸν προσπτύξομαι .

Κρέων

μὴ ἐς γάμους σοὺς συμφορὰν κτήσῃ γόοις .

Ἀντιγόνη

γὰρ γαμοῦμαι ζῶσα παιδὶ σῷ ποτε ;

Κρέων

σʼ ἀνάγκη · ποῖ γὰρ ἐκφεύξῃ λέχος ;

Ἀντιγόνη

ἆρʼ ἐκείνη Δαναΐδων μʼ ἕξει μίαν .

1675

Κρέων

τὸ τόλμημʼ οἷον ἐξωνείδισεν ;

Ἀντιγόνη

σίδηρος ὅρκιόν τέ μοι ξίφος .

Κρέων

δʼ ἐκπροθυμῇ τῶνδʼ ἀπηλλάχθαι γάμων ;

Ἀντιγόνη

τῷδʼ ἀθλιωτάτῳ πατρί .

Κρέων

σοι , μωρία δʼ ἔνεστί τις .

1680

Ἀντιγόνη

ξυνθανοῦμαί γʼ , ὡς μάθῃς περαιτέρω .

Κρέων

, οὐ φονεύσεις παῖδʼ ἐμόν , λίπε χθόνα .

Οἰδίπους

θύγατερ , αἰνῶ μέν σε τῆς προθυμίας .

Ἀντιγόνη

εἰ γαμοίμην , σὺ δὲ μόνος φεύγοις , πάτερ ;

Οἰδίπους

εὐτυχοῦσα , τἄμʼ ἐγὼ στέρξω κακά .

1685

Ἀντιγόνη

τίς σε τυφλὸν ὄντα θεραπεύσει , πάτερ ;

Οἰδίπους

ὅπου μοι μοῖρα κείσομαι πέδῳ .

Ἀντιγόνη

δʼ Οἰδίπους ποῦ καὶ τὰ κλείνʼ αἰνίγματα ;

Οἰδίπους

· ἓν ἦμάρ μʼ ὤλβισʼ , ἓν δʼ ἀπώλεσεν .

Ἀντιγόνη

μετασχεῖν κἀμὲ δεῖ τῶν σῶν κακῶν ;

1690

Οἰδίπους

φυγὴ θυγατρὶ σὺν τυφλῷ πατρί .

Ἀντιγόνη

, σωφρονούσῃ γʼ , ἀλλὰ γενναία , πάτερ .

Οἰδίπους

νύν με , μητρὸς ὡς ψαύσω σέθεν .

Ἀντιγόνη

, γεραιᾶς φιλτάτης ψαῦσον χερί .

Οἰδίπους

μῆτερ , ὦ ξυνάορʼ ἀθλιωτάτη .

1695

Ἀντιγόνη

πρόκειται , πάντʼ ἔχουσʼ ὁμοῦ κακά .

Οἰδίπους

δὲ πτῶμα Πολυνείκους τε ποῦ ;

Ἀντιγόνη

ἐκτάδην σοι κεῖσθον ἀλλήλοιν πέλας .

Οἰδίπους

τυφλὴν χεῖρʼ ἐπὶ πρόσωπα δυστυχῆ .

Ἀντιγόνη

, θανόντων σῶν τέκνων ἅπτου χερί .

1700

Οἰδίπους

φίλα πεσήματʼ ἄθλιʼ ἀθλίου πατρός .

Ἀντιγόνη

φίλτατον δῆτʼ ὄνομα Πολυνείκους ἐμοί .

Οἰδίπους

χρησμός , ὦ παῖ , Λοξίου περαίνεται .

Ἀντιγόνη

ποῖος ; ἀλλʼ ἦ πρὸς κακοῖς ἐρεῖς κακά ;

Οἰδίπους

ταῖς Ἀθήναις κατθανεῖν μʼ ἀλώμενον .

1705

Ἀντιγόνη

; τίς σε πύργος Ἀτθίδος προσδέξεται ;

Οἰδίπους

Κολωνός , δώμαθʼ ἱππίου θεοῦ .

εἶα , τυφλῷ τῷδʼ ὑπηρέτει πατρί ,

προθυμῇ τῆσδε κοινοῦσθαι φυγῆς .

Ἀντιγόνη

ἐς φυγὰν τάλαιναν · ὄρεγε χέρα φίλαν ,

1710

γεραιέ , πομπίμαν

ἔμʼ ὥστε ναυσίπομπον αὔραν .

Οἰδίπους

ἰδοὺἰδού , πορεύομαι ·

, σύ μοι ποδαγὸς ἀθλία γενοῦ .

1715

Ἀντιγόνη

γενόμεθʼ , ἄθλιαί

δῆτα Θηβαιᾶν μάλιστα παρθένων .

Οἰδίπους

γεραιὸν ἴχνος τίθημι ;

πρόσφερʼ , ὦ τέκνον .

Ἀντιγόνη

τᾷδε βᾶθί μοι ,

1720

τᾷδε πόδα τιθείς ,

ὄνειρον ἰσχύν .

Οἰδίπους

ἰώ , δυστυχεστάτας φυγὰς

τὸν γέροντά μʼ ἐκ πάτρας .

ἰώ , δεινὰ δείνʼ ἐγὼ τλάς .

1725

Ἀντιγόνη

τλάς ; τί τλάς ; οὐχ ὁρᾷ Δίκα κακούς ,

ἀμείβεται βροτῶν ἀσυνεσίας .

Οἰδίπους

εἰμὶ μοῦσαν ὃς ἐπὶ καλ-

οὐράνιον ἔβαν

μειξοκόρας

1730

ἀσύνετον εὑρών .

Ἀντιγόνη

ἀναφέρεις ὄνειδος .

τὰ πάρος εὐτυχήματʼ αὐδῶν .

σʼ ἐπέμενε μέλεα πάθεα

πατρίδος ἄπο γενόμενον ,

1735

πάτερ , θανεῖν που .

ποθεινὰ δάκρυα παρὰ φίλαισι παρθένοις

ἄπειμι πατρίδος ἀποπρὸ γαίας

ἀλωμένα .

τὸ χρήσιμον φρενῶν

1740

πατρός γε συμφορὰς

με θήσει ·

ἐγὼ σῶν σῶνσυγγόνου θʼ ὑβρισμάτων ,

ἐκ δόμων νέκυς ἄθαπτος οἴχεται

, ὅν , εἴ με καὶ θανεῖν , πάτερ , χρεών ,

1745

γᾷ καλύψω .

Οἰδίπους

ἥλικας φάνηθι σάς .

Ἀντιγόνη

ὀδυρμάτων ἐμῶν .

Οἰδίπους

δʼ ἀμφὶ βωμίους λιτὰς — κόρον

Ἀντιγόνη

ἔχουσʼ ἐμῶν κακῶν .

1750

Οἰδίπους

ἀλλὰ Βρόμιος ἵνα τε σηκὸς

ὄρεσι μαινάδων .

Ἀντιγόνη

ᾧ νεβρίδα

ποτʼ ἐγὼ Σεμέλας

1755

ἱερὸν ὄρεσιν ἀνεχόρευσα ,

ἀχάριτον ἐς θεοὺς διδοῦσα ;

Οἰδίπους

πάτρας κλεινῆς πολῖται , λεύσσετʼ , Οἰδίπους ὅδε ,

τὰ κλείνʼ αἰνίγματʼ ἔγνω καὶ μέγιστος ἦν ἀνήρ ,

μόνος Σφιγγὸς κατέσχον τῆς μιαιφόνου κράτη ,

1760

ἄτιμος αὐτὸς οἰκτρὸς ἐξελαύνομαι χθονός .

γὰρ τί ταῦτα θρηνῶ καὶ μάτην ὀδύρομαι ;

γὰρ ἐκ θεῶν ἀνάγκας θνητὸν ὄντα δεῖ φέρειν .

Χορός

μέγα σεμνὴ Νίκη , τὸν ἐμὸν

κατέχοις

1765

μὴ λήγοις στεφανοῦσα .