Euripides Medea

Χορός

ἰὼ Γᾶ τε καὶ παμφαὴς

ἀκτὶς Ἀελίου, κατίδετ’ ἴδετε τὰν

ὀλομέναν γυναῖκα, πρὶν φοινίαν

τέκνοις προσβαλεῖν χέρ’ αὐτοκτόνον·

τεᾶς γὰρ ἀπὸ χρυσέας γονᾶς

1255

ἔβλαστεν, θεοῦ δ’ αἷμά τι πίτνειν

φόβος ὑπ’ ἀνέρων.

ἀλλά νιν, ὦ φάος διογενές, κάτειρ-

γε κατάπαυσον, ἔξελ’ οἴκων φονίαν

τάλαινάν τ’ Ἐρινὺν ὑπ’ ἀλαστόρων.

1260

Χορός

μάταν μόχθος ἔρρει τέκνων,

ἆρα μάταν γένος φίλιον ἔτεκες, ὦ

κυανεᾶν λιποῦσα Συμπληγάδων

πετρᾶν ἀξενωτάταν ἐσβολάν;

δειλαία, τί σοι φρενῶν βαρὺς

1265

χόλος προσπίτνει καὶ δυσμενὴς

φόνος; ἀμείβεται

χαλεπὰ γὰρ βροτοῖς ὁμογενῆ μιά-

σματα ἐπὶ γαῖαν αὐτοφόνταις ξυνῳ-

δὰ θεόθεν πίτνοντ’ ἐπὶ δόμοις ἄχη.

1270

Παῖδες

ἔνδοθεν.

αἰαῖ.

Χορός

—ἀκούεις βοὰν ἀκούεις τέκνων;

—ἰὼ τλᾶμον, ὦ κακοτυχὲς γύναι.

Παῖδες

—οἴμοι, τί δράσω; ποῖ φύγω μητρὸς χέρας;

—οὐκ οἶδ’, ἄδελφε φίλτατ’· ὀλλύμεσθα γάρ.

Χορός

παρέλθω δόμους; ἀρῆξαι φόνον

1275

δοκεῖ μοι τέκνοις.

Παῖδες

—ναί, πρὸς θεῶν, ἀρήξατ’· ἐν δέοντι γάρ.

—ὡς ἐγγὺς ἤδη γ’ ἐσμὲν ἀρκύων ξίφους.

Χορός

—τάλαιν’, ὡς ἄρ’ ἦσθα πέτρος ἢ σίδα-

ρος, ἅτις τέκνων

1280

ὃν ἔτεκες ἄροτον αὐτόχειρι μοίρᾳ κτενεῖς.

Χορός

—μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος

γυναῖκ’ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις·

Ἰνὼ μανεῖσαν ἐκ θεῶν, ὅθ’ ἡ Διὸς

δάμαρ νιν ἐξέπεμψε δωμάτων ἄλῃ·

1285

πίτνει δ’ ἁ τάλαιν’ ἐς ἅλμαν φόνῳ

τέκνων δυσσεβεῖ,

ἀκτῆς ὑπερτείνασα ποντίας πόδα,

δυοῖν τε παίδοιν συνθανοῦσ’ ἀπόλλυται.

τί δῆτ’ οὖν γένοιτ’ ἂν ἔτι δεινόν; ὦ

1290

γυναικῶν λέχος

πολύπονον, ὅσα βροτοῖς ἔρεξας ἤδη κακά.