Euripides Medea

Gilbert Murray

Tragedy

Epic

Heatmap options Heatmap by line/paragraph

Heat options Heat by tragedy vs. epic (default) or speech vs. narrative (toggle on)

Table of Contents:

← Previous

Ἰάσων

γυναῖκες , αἳ τῆσδ’ ἐγγὺς ἕστατε στέγης ,

ἆρ’ ἐν δόμοισιν ἡ τὰ δείν’ εἰργασμένη

Μήδεια τοῖσδ’ ἔτ’ , ἢ μεθέστηκεν φυγῇ ;
1295

δεῖ γάρ νιν ἤτοι γῆς γε κρυφθῆναι κάτω ,

ἢ πτηνὸν ἆραι σῶμ’ ἐς αἰθέρος βάθος ,

εἰ μὴ τυράννων δώμασιν δώσει δίκην ·

πέποιθ’ ἀποκτείνασα κοιράνους χθονὸς

ἀθῷος αὐτὴ τῶνδε φεύξεσθαι δόμων ;
1300

ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐτῆς φροντίδ’ ὡς τέκνων ἔχω ·

κείνην μὲν οὓς ἔδρασεν ἔρξουσιν κακῶς ,

ἐμῶν δὲ παίδων ἦλθον ἐκσῴσων βίον ,

μή μοί τι δράσωσ’ οἱ προσήκοντες γένει ,

μητρῷον ἐκπράσσοντες ἀνόσιον φόνον .
1305

Χορός

ὦ τλῆμον , οὐκ οἶσθ’ οἷ κακῶν ἐλήλυθας ,

Ἰᾶσον · οὐ γὰρ τούσδ’ ἂν ἐφθέγξω λόγους .

Ἰάσων

τί δ’ ἔστιν ; ἦ που κἄμ’ ἀποκτεῖναι θέλει ;

Χορός

παῖδες τεθνᾶσι χειρὶ μητρῴᾳ σέθεν .

Ἰάσων

οἴμοι τί λέξεις ; ὥς μ’ ἀπώλεσας , γύναι .
1310

Χορός

ὡς οὐκέτ’ ὄντων σῶν τέκνων φρόντιζε δή .

Ἰάσων

ποῦ γάρ νιν ἔκτειν’ ; ἐντὸς ἢ ἔξωθεν δόμων ;

Χορός

πύλας ἀνοίξας σῶν τέκνων ὄψῃ φόνον .

Ἰάσων

χαλᾶτε κλῇδας ὡς τάχιστα , πρόσπολοι ,

ἐκλύεθ’ ἁρμούς , ὡς ἴδω διπλοῦν κακόν ,
1315

τοὺς μὲν θανόντας —τὴν δὲ τείσωμαι δίκην .

Μήδεια

τί τάσδε κινεῖς κἀναμοχλεύεις πύλας ,

νεκροὺς ἐρευνῶν κἀμὲ τὴν εἰργασμένην ;

παῦσαι πόνου τοῦδ’ . εἰ δ’ ἐμοῦ χρείαν ἔχεις ,

λέγ’ , εἴ τι βούλῃ , χειρὶ δ’ οὐ ψαύσεις ποτέ .
1320

τοιόνδ’ ὄχημα πατρὸς Ἥλιος πατὴρ

δίδωσιν ἡμῖν , ἔρυμα πολεμίας χερός .

Ἰάσων

ὦ μῖσος , ὦ μέγιστον ἐχθίστη γύναι

θεοῖς τε κἀμοὶ παντί τ’ ἀνθρώπων γένει ,

ἥτις τέκνοισι σοῖσιν ἐμβαλεῖν ξίφος
1325

ἔτλης τεκοῦσα , κἄμ’ ἄπαιδ’ ἀπώλεσας ·

καὶ ταῦτα δράσασ’ ἥλιόν τε προσβλέπεις

καὶ γαῖαν , ἔργον τλᾶσα δυσσεβέστατον ·

ὄλοι’ · ἐγὼ δὲ νῦν φρονῶ , τότ’ οὐ φρονῶν ,

ὅτ’ ἐκ δόμων σε βαρβάρου τ’ ἀπὸ χθονὸς
1330

Ἕλλην ’ ἐς οἶκον ἠγόμην , κακὸν μέγα ,

πατρός τε καὶ γῆς προδότιν ἥ σ’ ἐθρέψατο .

τὸν σὸν δ’ ἀλάστορ’ εἰς ἔμ’ ἔσκηψαν θεοί ·

κτανοῦσα γὰρ δὴ σὸν κάσιν παρέστιον

τὸ καλλίπρῳρον εἰσέβης Ἀργοῦς σκάφος .
1335

ἤρξω μὲν ἐκ τοιῶνδε · νυμφευθεῖσα δὲ

παρ’ ἀνδρὶ τῷδε καὶ τεκοῦσά μοι τέκνα ,

εὐνῆς ἕκατι καὶ λέχους σφ’ ἀπώλεσας .

οὐκ ἔστιν ἥτις τοῦτ’ ἂν Ἑλληνὶς γυνὴ

ἔτλη ποθ’ , ὧν γε πρόσθεν ἠξίουν ἐγὼ
1340

γῆμαι σέ , κῆδος ἐχθρὸν ὀλέθριόν τ’ ἐμοί ,

λέαιναν , οὐ γυναῖκα , τῆς Τυρσηνίδος

Σκύλλης ἔχουσαν ἀγριωτέραν φύσιν .

ἀλλ’ οὐ γὰρ ἄν σε μυρίοις ὀνείδεσι

δάκοιμι · τοιόνδ’ ἐμπέφυκέ σοι θράσος ·
1345

ἔρρ’ , αἰσχροποιὲ καὶ τέκνων μιαιφόνε ·

ἐμοὶ δὲ τὸν ἐμὸν δαίμον’ αἰάζειν πάρα ,

ὃς οὔτε λέκτρων νεογάμων ὀνήσομαι ,

οὐ παῖδας οὓς ἔφυσα κἀξεθρεψάμην

ἕξω προσειπεῖν ζῶντας , ἀλλ’ ἀπώλεσα .
1350

Μήδεια

μακρὰν ἂν ἐξέτεινα τοῖσδ’ ἐναντίον

λόγοισιν , εἰ μὴ Ζεὺς πατὴρ ἠπίστατο

οἷ’ ἐξ ἐμοῦ πέπονθας οἷά τ’ εἰργάσω ·

σὺ δ’ οὐκ ἔμελλες τἄμ’ ἀτιμάσας λέχη

τερπνὸν διάξειν βίοτον ἐγγελῶν ἐμοί ·
1355

οὐδ’ ἡ τύραννος , οὐδ’ ὁ σοὶ προσθεὶς γάμους

Κρέων ἀνατεὶ τῆσδέ μ’ ἐκβαλεῖν χθονός .

πρὸς ταῦτα καὶ λέαιναν , εἰ βούλῃ , κάλει

καὶ Σκύλλαν ἣ Τυρσηνὸν ᾤκησεν πέδον ·

τῆς σῆς γὰρ ὡς χρὴ καρδίας ἀνθηψάμην .
1360

Ἰάσων

καὐτή γε λυπῇ καὶ κακῶν κοινωνὸς εἶ .

Μήδεια

σάφ’ ἴσθι · λύει δ’ ἄλγος , ἢν σὺ μὴ ’γγελᾷς .

Ἰάσων

ὦ τέκνα , μητρὸς ὡς κακῆς ἐκύρσατε .

Μήδεια

ὦ παῖδες , ὡς ὤλεσθε πατρῴᾳ νόσῳ .

Ἰάσων

οὔτοι νυν ἡμὴ δεξιά σφ’ ἀπώλεσεν .
1365

Μήδεια

ἀλλ’ ὕβρις , οἵ τε σοὶ νεοδμῆτες γάμοι .

Ἰάσων

λέχους σφε κἠξίωσας οὕνεκα κτανεῖν .

Μήδεια

σμικρὸν γυναικὶ πῆμα τοῦτ’ εἶναι δοκεῖς ;

Ἰάσων

ἥτις γε σώφρων · σοὶ δὲ πάντ’ ἐστὶν κακά .

Μήδεια

οἵδ’ οὐκέτ’ εἰσί · τοῦτο γάρ σε δήξεται .
1370

Ἰάσων

οἵδ’ εἰσίν , οἴμοι , σῷ κάρᾳ μιάστορες .

Μήδεια

ἴσασιν ὅστις ἦρξε πημονῆς θεοί .

Ἰάσων

ἴσασι δῆτα σήν γ’ ἀπόπτυστον φρένα .

Μήδεια

στύγει · πικρὰν δὲ βάξιν ἐχθαίρω σέθεν .

Ἰάσων

καὶ μὴν ἐγὼ σήν · ῥᾴδιον δ’ ἀπαλλαγαί .
1375

Μήδεια

πῶς οὖν ; τί δράσω ; κάρτα γὰρ κἀγὼ θέλω .

Ἰάσων

θάψαι νεκρούς μοι τούσδε καὶ κλαῦσαι πάρες .

Μήδεια

οὐ δῆτ’ , ἐπεί σφας τῇδ’ ἐγὼ θάψω χερί ,

φέρουσ’ ἐς Ἥρας τέμενος Ἀκραίας θεοῦ ,

ὡς μή τις αὐτοὺς πολεμίων καθυβρίσῃ ,
1380

τύμβους ἀνασπῶν · γῇ δὲ τῇδε Σισύφου

σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλη προσάψομεν

τὸ λοιπὸν ἀντὶ τοῦδε δυσσεβοῦς φόνου .

αὐτὴ δὲ γαῖαν εἶμι τὴν Ἐρεχθέως ,

Αἰγεῖ συνοικήσουσα τῷ Πανδίονος .
1385

σὺ δ’ , ὥσπερ εἰκός , κατθανῇ κακὸς κακῶς ,

Ἀργοῦς κάρα σὸν λειψάνῳ πεπληγμένος ,

πικρὰς τελευτὰς τῶν ἐμῶν γάμων ἰδών .

Ἰάσων

ἀλλά σ’ Ἐρινὺς ὀλέσειε τέκνων

φονία τε Δίκη .
1390

Μήδεια

τίς δὲ κλύει σοῦ θεὸς ἢ δαίμων ,

τοῦ ψευδόρκου καὶ ξειναπάτου ;

Ἰάσων

φεῦ φεῦ , μυσαρὰ καὶ παιδολέτορ .

Μήδεια

στεῖχε πρὸς οἴκους καὶ θάπτ’ ἄλοχον .

Ἰάσων

στείχω , δισσῶν γ’ ἄμορος τέκνων .
1395

Μήδεια

οὔπω θρηνεῖς · μένε καὶ γῆρας .

Ἰάσων

ὦ τέκνα φίλτατα .

Μήδεια

μητρί γε , σοὶ δ’ οὔ .

Ἰάσων

κἄπειτ’ ἔκανες ;

Μήδεια

σέ γε πημαίνουσ’ .

Ἰάσων

ὤμοι , φιλίου χρῄζω στόματος

παίδων ὁ τάλας προσπτύξασθαι .
1400

Μήδεια

νῦν σφε προσαυδᾷς , νῦν ἀσπάζῃ ,

τότ’ ἀπωσάμενος .

Ἰάσων

δός μοι πρὸς θεῶν

μαλακοῦ χρωτὸς ψαῦσαι τέκνων .

Μήδεια

οὐκ ἔστι · μάτην ἔπος ἔρριπται .

Ἰάσων

Ζεῦ , τάδ’ ἀκούεις ὡς ἀπελαυνόμεθ’ ,
1405

οἷά τε πάσχομεν ἐκ τῆς μυσαρᾶς

καὶ παιδοφόνου τῆσδε λεαίνης ;

ἀλλ’ ὁπόσον γοῦν πάρα καὶ δύναμαι

τάδε καὶ θρηνῶ κἀπιθεάζω ,

μαρτυρόμενος δαίμονας ὥς μοι
1410

τέκνα κτείνασ’ ἀποκωλύεις

ψαῦσαί τε χεροῖν θάψαι τε νεκρούς ,

οὓς μήποτ’ ἐγὼ φύσας ὄφελον

πρὸς σοῦ φθιμένους ἐπιδέσθαι .

Χορός

πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ ,
1415

πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί ·

καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη ,

τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός .

τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα .

Medea. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.

Tufts University provided support for entering this text.

This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.