Euripides Medea

Μήδεια

ἔνδοθεν

ἰώ ,

δύστανος ἐγὼ μελέα τε πόνων ,

ἰώ μοί μοι , πῶς ἂν ὀλοίμαν ;

Τροφός

τόδ’ ἐκεῖνο , φίλοι παῖδες · μήτηρ

κινεῖ κραδίαν , κινεῖ δὲ χόλον .

σπεύσατε θᾶσσον δώματος εἴσω

100

καὶ μὴ πελάσητ’ ὄμματος ἐγγύς ,

μηδὲ προσέλθητ’ , ἀλλὰ φυλάσσεσθ’

ἄγριον ἦθος στυγεράν τε φύσιν

φρενὸς αὐθάδους . —

ἴτε νῦν , χωρεῖθ’ ὡς τάχος εἴσω . —

105

δῆλον δ’ ἀρχῆς ἐξαιρόμενον

νέφος οἰμωγῆς ὡς τάχ’ ἀνάψει

μείζονι θυμῷ · τί ποτ’ ἐργάσεται

μεγαλόσπλαγχνος δυσκατάπαυστος

ψυχὴ δηχθεῖσα κακοῖσιν ;

110

Μήδεια

αἰαῖ ,

ἔπαθον τλάμων ἔπαθον μεγάλων

ἄξι’ ὀδυρμῶν · ὦ κατάρατοι

παῖδες ὄλοισθε στυγερᾶς ματρὸς

σὺν πατρί , καὶ πᾶς δόμος ἔρροι .

Τροφός

ἰώ μοί μοι , ἰὼ τλήμων .

115

τί δέ σοι παῖδες πατρὸς ἀμπλακίας

μετέχουσι ; τί τούσδ’ ἔχθεις ; οἴμοι ,

τέκνα , μή τι πάθηθ’ ὡς ὑπεραλγῶ .

δεινὰ τυράννων λήματα καί πως

ὀλίγ’ ἀρχόμενοι , πολλὰ κρατοῦντες

120

χαλεπῶς ὀργὰς μεταβάλλουσιν .

τὸ γὰρ εἰθίσθαι ζῆν ἐπ’ ἴσοισιν

κρεῖσσον · ἐμοὶ γοῦν ἐν μὴ μεγάλοις

ὀχυρῶς γ’ εἴη καταγηράσκειν .

τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν

125

τοὔνομα νικᾷ , χρῆσθαί τε μακρῷ

λῷστα βροτοῖσιν · τὰ δ’ ὑπερβάλλοντ’

οὐδένα καιρὸν δύναται θνητοῖς ·

μείζους δ’ ἄτας , ὅταν ὀργισθῇ

δαίμων οἴκοις , ἀπέδωκεν .

130

Χορός

ἔκλυον φωνάν , ἔκλυον δὲ βοὰν

τᾶς δυστάνου Κολχίδος , οὐδέ πω

ἤπιος · ἀλλ’ ὦ γηραιά ,

λέξον · ἐπ’ ἀμφιπύλου γὰρ ἔσω μελάθρου βοὰν

ἔκλυον · οὐδὲ συνήδομαι , ὦ γύναι , ἄλγεσιν

135

δώματος · ἐπεί μοι φίλον κέκρανται .

Τροφός

οὐκ εἰσὶ δόμοι · φροῦδα τάδ’ ἤδη .

τὸν μὲν γὰρ ἔχει λέκτρα τυράννων ,

140

ἃ δ’ ἐν θαλάμοις τάκει βιοτὰν

δέσποινα , φίλων οὐδενὸς οὐδὲν

παραθαλπομένα φρένα μύθοις .

Μήδεια

αἰαῖ · ὦ Ζεῦ καὶ Γᾶ καὶ Φῶς ·

διά μου κεφαλᾶς φλὸξ οὐρανία

βαίη · τί δέ μοι ζῆν ἔτι κέρδος ;

145

φεῦ φεῦ · θανάτῳ καταλυσαίμαν

βιοτὰν στυγερὰν προλιποῦσα .

Χορός

—ἄιες · ὦ Ζεῦ καὶ γᾶ καὶ φῶς ·

ἀχὰν οἵαν ἁ δύστανος

μέλπει νύμφα ;

150

—τίς σοί ποτε τᾶς ἀπλάτου

κοίτας ἔρος , ὦ ματαία ;

σπεύσει θανάτου τελευτά ·

μηδὲν τόδε λίσσου .

—εἰ δὲ σὸς πόσις

155

καινὰ λέχη σεβίζει ,

κείνῳ τόδε · μὴ χαράσσου ·

—Ζεύς σοι τάδε συνδικήσει . μὴ λίαν

τάκου δυρομένα σὸν εὐνάταν .

Μήδεια

ὦ μεγάλα Θέμι καὶ πότνι’ Ἄρτεμι

160

λεύσσεθ’ ἃ πάσχω , μεγάλοις ὅρκοις

ἐνδησαμένα τὸν κατάρατον

πόσιν ; ὅν ποτ’ ἐγὼ νύμφαν τ’ ἐσίδοιμ’

αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους ,

οἷ’ ἐμὲ πρόσθεν τολμῶσ’ ἀδικεῖν .

165

ὦ πάτερ , ὦ πόλις , ὧν ἀπενάσθην

αἰσχρῶς τὸν ἐμὸν κτείνασα κάσιν .

Τροφός

κλύεθ’ οἷα λέγει κἀπιβοᾶται

Θέμιν εὐκταίαν Ζῆνά θ’ , ὃς ὅρκων

θνητοῖς ταμίας νενόμισται ;

170

οὐκ ἔστιν ὅπως ἔν τινι μικρῷ

δέσποινα χόλον καταπαύσει .

Χορός

—πῶς ἂν ἐς ὄψιν τὰν ἁμετέραν

ἔλθοι μύθων τ’ αὐδαθέντων

δέξαιτ’ ὀμφάν ;

175

—εἴ πως βαρύθυμον ὀργὰν

καὶ λῆμα φρενῶν μεθείη ,

μήτοι τό γ’ ἐμὸν πρόθυμον

φίλοισιν ἀπέστω .

—ἀλλὰ βᾶσά νιν

180

δεῦρο πόρευσον οἴκων

ἔξω · φίλα καὶ τάδ’ αὔδα .

— σπεῦσον πρίν τι κακῶσαι τοὺς εἴσω ·

πένθος γὰρ μεγάλως τόδ’ ὁρμᾶται .

Τροφός

δράσω τάδ’ · ἀτὰρ φόβος εἰ πείσω

δέσποιναν ἐμήν ·

185

μόχθου δὲ χάριν τήνδ’ ἐπιδώσω .

καίτοι τοκάδος δέργμα λεαίνης

ἀποταυροῦται δμωσίν , ὅταν τις

μῦθον προφέρων πέλας ὁρμηθῇ .

σκαιοὺς δὲ λέγων κοὐδέν τι σοφοὺς

190

τοὺς πρόσθε βροτοὺς οὐκ ἂν ἁμάρτοις ,

οἵτινες ὕμνους ἐπὶ μὲν θαλίαις

ἐπί τ’ εἰλαπίναις καὶ παρὰ δείπνοις

ηὕροντο βίου τερπνὰς ἀκοάς ·

στυγίους δὲ βροτῶν οὐδεὶς λύπας

195

ηὕρετο μούσῃ καὶ πολυχόρδοις

ᾠδαῖς παύειν , ἐξ ὧν θάνατοι

δειναί τε τύχαι σφάλλουσι δόμους .

καίτοι τάδε μὲν κέρδος ἀκεῖσθαι

μολπαῖσι βροτούς · ἵνα δ’ εὔδειπνοι

200

δαῖτες , τί μάτην τείνουσι βοήν ;

τὸ παρὸν γὰρ ἔχει τέρψιν ἀφ’ αὑτοῦ

δαιτὸς πλήρωμα βροτοῖσιν .

Χορός

ἰαχὰν ἄιον πολύστονον γόων ,

λιγυρὰ δ’ ἄχεα μογερὰ βοᾷ

205

τὸν ἐν λέχει προδόταν κακόνυμφον ·

θεοκλυτεῖ δ’ ἄδικα παθοῦσα

τὰν Ζηνὸς ὁρκίαν Θέμιν ,

ἅ νιν ἔβασεν

Ἑλλάδ’ ἐς ἀντίπορον

210

δι’ ἅλα νύχιον ἐφ’ ἁλμυρὰν

πόντου κλῇδ’ ἀπέραντον .