Euripides Medea

Αἰγεύς

Πιτθεύς τις ἔστι , γῆς ἄναξ Tροζηνίας . . . .

Μήδεια

παῖς , ὡς λέγουσι , Πέλοπος , εὐσεβέστατος .

Αἰγεύς

τούτῳ θεοῦ μάντευμα κοινῶσαι θέλω .

685

Μήδεια

σοφὸς γὰρ ἁνὴρ καὶ τρίβων τὰ τοιάδε .

Αἰγεύς

κἀμοί γε πάντων φίλτατος δορυξένων .

Μήδεια

ἀλλ’ εὐτυχοίης καὶ τύχοις ὅσων ἐρᾷς .

Αἰγεύς

τί γὰρ σὸν ὄμμα χρώς τε συντέτηχ’ ὅδε ;

Μήδεια

Αἰγεῦ , κάκιστός ἐστί μοι πάντων πόσις .

690

Αἰγεύς

τί φῄς ; σαφῶς μοι σὰς φράσον δυσθυμίας .

Μήδεια

ἀδικεῖ μ’ Ἰάσων οὐδὲν ἐξ ἐμοῦ παθών .

Αἰγεύς

τί χρῆμα δράσας ; φράζε μοι σαφέστερον .

Μήδεια

γυναῖκ’ ἐφ’ ἡμῖν δεσπότιν δόμων ἔχει .

Αἰγεύς

οὔ που τετόλμηκ’ ἔργον αἴσχιστον τόδε ;

695

Μήδεια

σάφ’ ἴσθ’ · ἄτιμοι δ’ ἐσμὲν οἱ πρὸ τοῦ φίλοι .

Αἰγεύς

πότερον ἐρασθεὶς ἢ σὸν ἐχθαίρων λέχος ;

Μήδεια

μέγαν γ’ ἔρωτα πιστὸς οὐκ ἔφυ φίλοις .

Αἰγεύς

ἴτω νυν , εἴπερ , ὡς λέγεις , ἐστὶν κακός .

Μήδεια

ἀνδρῶν τυράννων κῆδος ἠράσθη λαβεῖν .

700

Αἰγεύς

δίδωσι δ’ αὐτῷ τίς ; πέραινέ μοι λόγον .

Μήδεια

Κρέων , ὃς ἄρχει τῆσδε γῆς Κορινθίας .

Αἰγεύς

συγγνωστὰ μέν τἄρ’ ἦν σε λυπεῖσθαι , γύναι .

Μήδεια

ὄλωλα · καὶ πρός γ’ ἐξελαύνομαι χθονός .

Αἰγεύς

πρὸς τοῦ ; τόδ’ ἄλλο καινὸν αὖ λέγεις κακόν .

705

Μήδεια

Κρέων μ’ ἐλαύνει φυγάδα γῆς Κορινθίας .

Αἰγεύς

ἐᾷ δ’ Ἰάσων ; οὐδὲ ταῦτ’ ἐπῄνεσα .

Μήδεια

λόγῳ μὲν οὐχί , καρτερεῖν δὲ βούλεται .

ἀλλ’ ἄντομαί σε τῆσδε πρὸς γενειάδος

γονάτων τε τῶν σῶν ἱκεσία τε γίγνομαι ,

710

οἴκτιρον οἴκτιρόν με τὴν δυσδαίμονα

καὶ μή μ’ ἔρημον ἐκπεσοῦσαν εἰσίδῃς ,

δέξαι δὲ χώρᾳ καὶ δόμοις ἐφέστιον .

οὕτως ἔρως σοὶ πρὸς θεῶν τελεσφόρος

γένοιτο παίδων , καὐτὸς ὄλβιος θάνοις .

715

εὕρημα δ’ οὐκ οἶσθ’ οἷον ηὕρηκας τόδε ·

παύσω δέ σ’ ὄντ’ ἄπαιδα καὶ παίδων γονὰς

σπεῖραί σε θήσω · τοιάδ’ οἶδα φάρμακα .

Αἰγεύς

πολλῶν ἕκατι τήνδε σοι δοῦναι χάριν ,

γύναι , πρόθυμός εἰμι , πρῶτα μὲν θεῶν ,

720

ἔπειτα παίδων ὧν ἐπαγγέλλῃ γονάς ·

ἐς τοῦτο γὰρ δὴ φροῦδός εἰμι πᾶς ἐγώ .

οὕτω δ’ ἔχει μοι · σοῦ μὲν ἐλθούσης χθόνα ,

πειράσομαί σου προξενεῖν δίκαιος ὤν .

τόσον γε μέντοι σοι προσημαίνω , γύναι ·

725

ἐκ τῆσδε μὲν γῆς οὔ σ’ ἄγειν βουλήσομαι ,

αὐτὴ δ’ ἐάνπερ εἰς ἐμοὺς ἔλθῃς δόμους ,

μενεῖς ἄσυλος κοὔ σε μὴ μεθῶ τινι .

ἐκ τῆσδε δ’ αὐτὴ γῆς ἀπαλλάσσου πόδα ·

ἀναίτιος γὰρ καὶ ξένοις εἶναι θέλω .

730

Μήδεια

ἔσται τάδ’ · ἀλλὰ πίστις εἰ γένοιτό μοι

τούτων , ἔχοιμ’ ἂν πάντα πρὸς σέθεν καλῶς .

Αἰγεύς

μῶν οὐ πέποιθας ; ἢ τί σοι τὸ δυσχερές ;

Μήδεια

πέποιθα · Πελίου δ’ ἐχθρός ἐστί μοι δόμος

Κρέων τε . τούτοις δ’ ὁρκίοισι μὲν ζυγεὶς

735

ἄγουσιν οὐ μεθεῖ’ ἂν ἐκ γαίας ἐμέ ·

λόγοις δὲ συμβὰς καὶ θεῶν ἀνώμοτος

φίλος γένοι’ ἂν τἀπικηρυκεύματα · —

οὐκ ἂν πίθοιο · τἀμὰ μὲν γὰρ ἀσθενῆ ,

τοῖς δ’ ὄλβος ἐστὶ καὶ δόμος τυραννικός .

740

Αἰγεύς

πολλὴν ἔλεξας ἐν λόγοις προμηθίαν ·

ἀλλ’ , εἰ δοκεῖ σοι , δρᾶν τάδ’ οὐκ ἀφίσταμαι .

ἐμοί τε γὰρ τάδ’ ἐστὶν ἀσφαλέστατα ,

σκῆψίν τιν’ ἐχθροῖς σοῖς ἔχοντα δεικνύναι ,

τὸ σόν τ’ ἄραρε μᾶλλον · ἐξηγοῦ θεούς .

745

Μήδεια

ὄμνυ πέδον Γῆς , πατέρα θ’ Ἥλιον πατρὸς

τοὐμοῦ , θεῶν τε συντιθεὶς ἅπαν γένος .

Αἰγεύς

τί χρῆμα δράσειν ἢ τί μὴ δράσειν ; λέγε .

Μήδεια

μήτ’ αὐτὸς ἐκ γῆς σῆς ἔμ’ ἐκβαλεῖν ποτε ,

μήτ’ ἄλλος ἤν τις τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν ἄγειν

750

χρῄζῃ , μεθήσειν ζῶν ἑκουσίῳ τρόπῳ .

Αἰγεύς

ὄμνυμι Γαῖαν Ἡλίου θ’ ἁγνὸν σέβας

θεούς τε πάντας ἐμμενεῖν ἅ σου κλύω .

Μήδεια

ἀρκεῖ · τί δ’ ὅρκῳ τῷδε μὴ ’μμένων πάθοις ;

Αἰγεύς

ἃ τοῖσι δυσσεβοῦσι γίγνεται βροτῶν .

755

Μήδεια

χαίρων πορεύου · πάντα γὰρ καλῶς ἔχει .

κἀγὼ πόλιν σὴν ὡς τάχιστ’ ἀφίξομαι ,

πράξασ’ ἃ μέλλω καὶ τυχοῦσ’ ἃ βούλομαι .