str.
1
Χορός Κυνηγῶν
ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ,
λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων
λείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων·
ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ ἵσταται ἀνδράσιν
1105
αἰὼν
πολυπλάνητος αἰεί.
ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ,
λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων
λείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων·
ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ ἵσταται ἀνδράσιν
1105
αἰὼν
πολυπλάνητος αἰεί.
ant.
1
Χορός
εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι,
τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν·
δόξα δὲ μήτ’ ἀτρεκὴς μήτ’ αὖ παράσημος ἐνείη·
1115
ῥᾴδια δ’ ἤθεα τὸν αὔριον μεταβαλλομένα χρόνον αἰεὶ
βίον συνευτυχοίην.
εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι,
τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν·
δόξα δὲ μήτ’ ἀτρεκὴς μήτ’ αὖ παράσημος ἐνείη·
1115
ῥᾴδια δ’ ἤθεα τὸν αὔριον μεταβαλλομένα χρόνον αἰεὶ
βίον συνευτυχοίην.
str.
2
Χορός Κυνηγῶν
οὐκέτι γὰρ καθαρὰν φρέν’ ἔχω
τὰ παρ’ ἐλπίδα λεύσ- σων, ἐπεὶ τὸν Ἑλλανίας
1120
φανερώτατον
ἀστέρ’ Ἀθήνας
εἴδομεν εἴδομεν ἐκ πατρὸς
ὀργᾶς ἄλλαν ἐπ’ αἶαν ἱέμενον
. ὦ ψάμαθοι πολιήτιδος
1125
ἀκτᾶς, ὦ δρυμὸς ὄρειος, ὅθι
κυνῶν ὠκυπόδων μέτα θῆρας
Δίκτυνναν ἀμφὶ σεμνάν
. οὐκέτι συζυγίαν πώλων
1130
οὐκέτι γὰρ καθαρὰν φρέν’ ἔχω
τὰ παρ’ ἐλπίδα λεύσ- σων, ἐπεὶ τὸν Ἑλλανίας
1120
φανερώτατον
ἀστέρ’ Ἀθήνας
εἴδομεν εἴδομεν ἐκ πατρὸς
ὀργᾶς ἄλλαν ἐπ’ αἶαν ἱέμενον
. ὦ ψάμαθοι πολιήτιδος
1125
ἀκτᾶς, ὦ δρυμὸς ὄρειος, ὅθι
κυνῶν ὠκυπόδων μέτα θῆρας
Δίκτυνναν ἀμφὶ σεμνάν
. οὐκέτι συζυγίαν πώλων
1130
ant.
2
Χορός
Ἐνετᾶν ἐπιβάσῃ τὸν ἀμφὶ Λίμνας τρόχον
κατέχων ποδὶ γυμνάδος
ἵππου. μοῦσα δ’ ἄυπνος ὑπ’
χορδᾶν λήξει πατρῷον ἀνὰ δόμον
· ἀστέφανοι δὲ κόρας ἀνάπαυλαι
1135
Λατοῦς βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν
· νυμφιδία δ’ ἀπόλωλε
σᾷ λέκτρων ἅμιλλα κούραις
. — ἐγὼ δὲ σᾷ δυστυχίᾳ
Ἐνετᾶν ἐπιβάσῃ τὸν ἀμφὶ Λίμνας τρόχον
κατέχων ποδὶ γυμνάδος
ἵππου. μοῦσα δ’ ἄυπνος ὑπ’
χορδᾶν λήξει πατρῷον ἀνὰ δόμον
· ἀστέφανοι δὲ κόρας ἀνάπαυλαι
1135
Λατοῦς βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν
· νυμφιδία δ’ ἀπόλωλε
σᾷ λέκτρων ἅμιλλα κούραις
. — ἐγὼ δὲ σᾷ δυστυχίᾳ
ep.
Χορός
δάκρυσι διοίσω πότμον
ἄποτμον· ὦ τάλαινα μᾶ-
τερ, ἔτεκες ἀνόνατα·
φεῦ· μανίω θεοῖσιν· ἰὼ ἰώ
1145
συζύγιαι Χάριτες
, τί
τὸν τάλαν’ ἐκ πατρίας γᾶς οὐδὲν ἄτας αἴτιον πέμπετε
τῶνδ’ ἀπ’ οἴκων
;
1150
δάκρυσι διοίσω πότμον
ἄποτμον· ὦ τάλαινα μᾶ-
τερ, ἔτεκες ἀνόνατα·
φεῦ· μανίω θεοῖσιν· ἰὼ ἰώ
1145
συζύγιαι Χάριτες
, τί
τὸν τάλαν’ ἐκ πατρίας γᾶς οὐδὲν ἄτας αἴτιον πέμπετε
τῶνδ’ ἀπ’ οἴκων
;
1150
Hippolytus. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.