Euripides Hippolytus

Χορός

— ἀλλ’ ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν

170

κομίζουσ’ ἔξω μελάθρων ·

δ’ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται .

ποτ’ ἔστι μαθεῖν ἔραται ψυχή ,

δεδήληται

ἀλλόχροον βασιλείας .

175

Τροφός

κακὰ θνητῶν στυγεραί τε νόσοι .

σ’ ἐγὼ δράσω ; τί δὲ μὴ δράσω ;

σοι φέγγος λαμπρόν , ὅδ’ αἰθήρ ·

δὲ δόμων ἤδη νοσερᾶς

κοίτης .

180

γὰρ ἐλθεῖν πᾶν ἔπος ἦν σοι ·

δ’ ἐς θαλάμους σπεύσεις τὸ πάλιν .

γὰρ σφάλλῃ κοὐδενὶ χαίρεις ,

σ’ ἀρέσκει τὸ παρόν , τὸ δ’ ἀπὸν

ἡγῇ .

185

δὲ νοσεῖν ἢ θεραπεύειν ·

μέν ἐστιν ἁπλοῦν , τῷ δὲ συνάπτει

τε φρενῶν χερσίν τε πόνος .

δ’ ὀδυνηρὸς βίος ἀνθρώπων ,

ἔστι πόνων ἀνάπαυσις .

190

ὅ τι τοῦ ζῆν φίλτερον ἄλλο

ἀμπίσχων κρύπτει νεφέλαις .

δ’ ὅ τι τοῦτο στίλβει κατὰ γῆν

δὴ φαινόμεθ’ ὄντες ,

ἀπειροσύνην ἄλλου βιότου

195

ἀπόδειξιν τῶν ὑπὸ γαίας ·

δ’ ἄλλως φερόμεσθα .

Φαίδρα

μου δέμας , ὀρθοῦτε κάρα ·

μελέων σύνδεσμα φίλων .

εὐπήχεις χεῖρας , πρόπολοι .

200

μοι κεφαλᾶς ἐπίκρανον ἔχειν ·

, ἀμπέτασον βόστρυχον ὤμοις .

Τροφός

, τέκνον , καὶ μὴ χαλεπῶς

δέμας .

δὲ νόσον μετά θ’ ἡσυχίας

205

γενναίου λήματος οἴσεις ·

δὲ βροτοῖσιν ἀνάγκη .

Φαίδρα

·

ἂν δροσερᾶς ἀπὸ κρηνῖδος

ὑδάτων πῶμ’ ἀρυσαίμαν ,

τ’ αἰγείροις ἔν τε κομήτῃ

210

κλιθεῖσ’ ἀναπαυσαίμαν ;

Τροφός

παῖ , τί θροεῖς ;

μὴ παρ’ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ

ἔποχον ῥίπτουσα λόγον ;

Φαίδρα

μ’ εἰς ὄρος · εἶμι πρὸς ὕλαν

215

παρὰ πεύκας , ἵνα θηροφόνοι

κύνες

ἐλάφοις ἐγχριμπτόμεναι ·

θεῶν , ἔραμαι κυσὶ θωΰξαι

παρὰ χαίταν ξανθὰν ῥῖψαι

220

ὅρπακ’ , ἐπίλογχον ἔχουσ’

χειρὶ βέλος .

Τροφός

ποτ’ , ὦ τέκνον , τάδε κηραίνεις ;

κυνηγεσίων καὶ σοὶ μελέτη ;

δὲ κρηναίων νασμῶν ἔρασαι ;

225

γὰρ δροσερὰ πύργοις συνεχὴς

, ὅθεν σοι πῶμα γένοιτ’ ἄν .

Φαίδρα

ἁλίας Ἄρτεμι Λίμνας

γυμνασίων τῶν ἱπποκρότων ,

γενοίμαν ἐν σοῖς δαπέδοις ,

230

Ἐνέτας δαμαλιζομένα .

Τροφός

τόδ’ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος ;

δὴ μὲν ὄρος βᾶσ’ ἐπὶ θήρας

ἐστέλλου , νῦν δ’ αὖ ψαμάθοις

ἀκυμάντοις πώλων ἔρασαι .

235

μαντείας ἄξια πολλῆς ,

σε θεῶν ἀνασειράζει

παρακόπτει φρένας , ὦ παῖ .

Φαίδρα

ἐγώ , τί ποτ’ εἰργασάμην ;

παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς ;

240

, ἔπεσον δαίμονος ἄτῃ .

φεῦ , τλήμων .

, πάλιν μου κρύψον κεφαλήν ,

γὰρ τὰ λελεγμένα μοι .

· κατ’ ὄσσων δάκρυ μοι βαίνει ,

245

ἐπ’ αἰσχύνην ὄμμα τέτραπται .

γὰρ ὀρθοῦσθαι γνώμην ὀδυνᾷ ·

δὲ μαινόμενον κακόν · ἀλλὰ κρατεῖ

γιγνώσκοντ’ ἀπολέσθαι .

Τροφός

· τὸ δ’ ἐμὸν πότε δὴ θάνατος

250

καλύψει ;

διδάσκει μ’ ὁ πολὺς βίοτος .

γὰρ μετρίας εἰς ἀλλήλους

θνητοὺς ἀνακίρνασθαι

μὴ πρὸς ἄκρον μυελὸν ψυχῆς ,

255

δ’ εἶναι στέργηθρα φρενῶν

τ’ ὤσασθαι καὶ ξυντεῖναι .

δ’ ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνειν

χαλεπὸν βάρος , ὡς κἀγὼ

ὑπεραλγῶ .

260

δ’ ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις

σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν

θ’ ὑγιείᾳ μᾶλλον πολεμεῖν .

τὸ λίαν ἧσσον ἐπαινῶ

μηδὲν ἄγαν ·

265

ξυμφήσουσι σοφοί μοι .

Χορός

γεραιά , βασιλίδος πιστὴ τροφὲ

, ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας ,

δ’ ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος ·

δ’ ἂν πυθέσθαι καὶ κλύειν βουλοίμεθ’ ἄν .

270

Τροφός

οἶδ’ ἐλέγχους · οὐ γὰρ ἐννέπειν θέλει .

Χορός

ἥτις ἀρχὴ τῶνδε πημάτων ἔφυ ;

Τροφός

ταὐτὸν ἥκεις · πάντα γὰρ σιγᾷ τάδε .

Χορός

ἀσθενεῖ τε καὶ κατέξανται δέμας .

Τροφός

δ’ οὔ , τριταίαν γ’ οὖσ’ ἄσιτος ἡμέραν ;

275

Χορός

ὑπ’ ἄτης ἢ θανεῖν πειρωμένη ;

Τροφός

; ἀσιτεῖ γ’ εἰς ἀπόστασιν βίου .

Χορός

εἶπας , εἰ τάδ’ ἐξαρκεῖ πόσει .

Τροφός

γὰρ ἥδε πῆμα κοὔ φησιν νοσεῖν .

Χορός

δ’ ἐς πρόσωπον οὐ τεκμαίρεται βλέπων ;

280

Τροφός

ὢν γὰρ τῆσδε τυγχάνει χθονός .

Χορός

δ’ οὐκ ἀνάγκην προσφέρεις , πειρωμένη

πυθέσθαι τῆσδε καὶ πλάνον φρενῶν ;

Τροφός

πάντ’ ἀφῖγμαι κοὐδὲν εἴργασμαι πλέον ·

μὴν ἀνήσω γ’ οὐδὲ νῦν προθυμίας ,

285

ἂν παροῦσα καὶ σύ μοι ξυμμαρτυρῇς

πέφυκα δυστυχοῦσι δεσπόταις .

, ὦ φίλη παῖ , τῶν πάροιθε μὲν λόγων

ἄμφω , καὶ σύ θ’ ἡδίων γενοῦ

ὀφρὺν λύσασα καὶ γνώμης ὁδόν ,

290

θ’ ὅπῃ σοι μὴ καλῶς τόθ’ εἱπόμην

ἐπ’ ἄλλον εἶμι βελτίω λόγον .

μὲν νοσεῖς τι τῶν ἀπορρήτων κακῶν ,

αἵδε συγκαθιστάναι νόσον ·

δ’ ἔκφορός σοι συμφορὰ πρὸς ἄρσενας ,

295

, ὡς ἰατροῖς πρᾶγμα μηνυθῇ τόδε .

· τί σιγᾷς ; οὐκ ἐχρῆν σιγᾶν , τέκνον ,

ἤ μ’ ἐλέγχειν , εἴ τι μὴ καλῶς λέγω ,

τοῖσιν εὖ λεχθεῖσι συγχωρεῖν λόγοις .

τι , δεῦρ’ ἄθρησον . — ὦ τάλαιν’ ἐγώ ,

300

, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους ,

δ’ ἄπεσμεν τῷ πρίν · οὔτε γὰρ τότε

ἐτέγγεθ’ ἥδε νῦν τ’ οὐ πείθεται . — ἀλλ’

ἴσθι μέντοι — πρὸς τάδ’ αὐθαδεστέρα

θαλάσσης — εἰ θανῇ , προδοῦσα σοὺς

305

πατρῴων μὴ μεθέξοντας δόμων ,

τὴν ἄνασσαν ἱππίαν Ἀμαζόνα ,

σοῖς τέκνοισι δεσπότην ἐγείνατο

φρονοῦντα γνήσι’ , οἶσθά νιν καλῶς ,

Ἱππόλυτον

310

Φαίδρα

.

Τροφός

σέθεν τόδε ;

Φαίδρα

με , μαῖα , καί σε πρὸς θεῶν

ἀνδρὸς αὖθις λίσσομαι σιγᾶν πέρι .

Τροφός

; φρονεῖς μὲν εὖ , φρονοῦσα δ’ οὐ θέλεις

τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον .

Φαίδρα

τέκν’ · ἄλλῃ δ’ ἐν τύχῃ χειμάζομαι .

315

Τροφός

μέν , ὦ παῖ , χεῖρας αἵματος φορεῖς ;

Φαίδρα

μὲν ἁγναί , φρὴν δ’ ἔχει μίασμά τι .

Τροφός

ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος ;

Φαίδρα

μ’ ἀπόλλυσ’ οὐχ ἑκοῦσαν οὐχ ἑκών .

Τροφός

τιν’ ἡμάρτηκεν ἐς σ’ ἁμαρτίαν ;

320

Φαίδρα

δρῶσ’ ἔγωγ’ ἐκεῖνον ὀφθείην κακῶς .

Τροφός

γὰρ τὸ δεινὸν τοῦθ’ ὅ σ’ ἐξαίρει θανεῖν ;

Φαίδρα

μ’ ἁμαρτεῖν · οὐ γὰρ ἐς σὲ ἁμαρτάνω .

Τροφός

δῆθ’ ἑκοῦσά γ’ , ἐν δὲ σοὶ λελείψομαι .

Φαίδρα

δρᾷς ; βιάζῃ χειρὸς ἐξαρτωμένη ;

325

Τροφός

σῶν γε γονάτων , κοὐ μεθήσομαί ποτε .

Φαίδρα

, ὦ τάλαινα , σοὶ τάδ’ , εἰ πεύσῃ , κακά .

Τροφός

γὰρ ἢ σοῦ μὴ τυχεῖν τί μοι κακόν ;

Φαίδρα

· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐμοὶ τιμὴν φέρει .

Τροφός

κρύπτεις χρήσθ’ ἱκνουμένης ἐμοῦ ;

330

Φαίδρα

τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα .

Τροφός

λέγουσα τιμιωτέρα φανῇ .

Φαίδρα

πρὸς θεῶν δεξιᾶς τ’ ἐμῆς μέθες .

Τροφός

δῆτ’ , ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν .

Φαίδρα

· σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν .

335

Τροφός

ἂν ἤδη · σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος .

Φαίδρα

τλῆμον , οἷον , μῆτερ , ἠράσθης ἔρον ,

Τροφός

ἔσχε Ταύρου , τέκνον , ἢ τί φῂς τόδε ;

Φαίδρα

τ’ , ὦ τάλαιν ’ ὅμαιμε , Διονύσου δάμαρ ,

Τροφός

, τί πάσχεις ; συγγόνους κακορροθεῖς ;

340

Φαίδρα

δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι .

Τροφός

τοι πέπληγμαι · ποῖ προβήσεται λόγος ;

Φαίδρα

ἡμεῖς , οὐ νεωστί , δυστυχεῖς .

Τροφός

τι μᾶλλον οἶδ’ ἃ βούλομαι κλύειν .

Φαίδρα

·

345

ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν ;

Τροφός

μάντις εἰμὶ τἀφανῆ γνῶναι σαφῶς .

Φαίδρα

τοῦθ’ , ὃ δὴ λέγουσιν ἀνθρώπους , ἐρᾶν ;

Τροφός

, ὦ παῖ , ταὐτὸν ἀλγεινόν θ’ ἅμα .

Φαίδρα

ἂν εἶμεν θατέρῳ κεχρημένοι .

Τροφός

φῄς ; ἐρᾷς , ὦ τέκνον ; ἀνθρώπων τίνος ;

350

Φαίδρα

ποθ’ οὗτός ἐσθ’ , ὁ τῆς Ἀμαζόνος Ἱππόλυτον

Τροφός

αὐδᾷς ;

Φαίδρα

τάδ’ , οὐκ ἐμοῦ κλύεις .

Τροφός

, τί λέξεις , τέκνον ; ὥς μ’ ἀπώλεσας .

, οὐκ ἀνασχέτ’ · οὐκ ἀνέξομαι

· ἐχθρὸν ἦμαρ , ἐχθρὸν εἰσορῶ φάος .

355

μεθήσω σῶμ’ , ἀπαλλαχθήσομαι

θανοῦσα · χαίρετ’ · οὐκέτ’ εἴμ’ ἐγώ .

σώφρονες γὰρ οὐχ ἑκόντες , ἀλλ’ ὅμως

ἐρῶσι . Κύπρις οὐκ ἄρ’ ἦν θεός ,

εἴ τι μεῖζον ἄλλο γίγνεται θεοῦ ,

360

τήνδε κἀμὲ καὶ δόμους ἀπώλεσεν .

Χορός

ὤ , ἔκλυες ὤ ,

τᾶς

πάθεα μέλεα θρεομένας ;

— ὀλοίμαν ἔγωγε , πρὶν σὰν φιλίαν

φρενῶν . ἰώ μοι , φεῦ φεῦ .

365

— ὦ τάλαινα τῶνδ’ ἀλγέων ·

— ὦ πόνοι τρέφοντες βροτούς .

— ὄλωλας , ἐξέφηνας ἐς φάος κακά .

— τίς σε παναμέριος ὅδε χρόνος μένει ;

— τελευτάσεταί τι καινὸν δόμοις .

370

— ἄσημα δ’ οὐκέτ’ ἐστὶν οἷ φθίνει τύχα

, ὦ τάλαινα παῖ Κρησία .

Φαίδρα

γυναῖκες , αἳ τόδ’ ἔσχατον

χώρας Πελοπίας προνώπιον ,

ποτ’ ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ

375

ἐφρόντισ’ ᾗ διέφθαρται βίος .

μοι δοκοῦσιν οὐ κατὰ γνώμης φύσιν

κάκιον · ἔστι γὰρ τό γ’ εὖ φρονεῖν

· ἀλλὰ τῇδ’ ἀθρητέον τόδε ·

χρήστ’ ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν ,

380

ἐκπονοῦμεν δ’ , οἳ μὲν ἀργίας ὕπο ,

δ’ ἡδονὴν προθέντες ἀντὶ τοῦ καλοῦ

τιν’ . εἰσὶ δ’ ἡδοναὶ πολλαὶ βίου ,

τε λέσχαι καὶ σχολή , τερπνὸν κακόν ,

τε . δισσαὶ δ’ εἰσίν , ἣ μὲν οὐ κακή ,

385

δ’ ἄχθος οἴκων . εἰ δ’ ὁ καιρὸς ἦν σαφής ,

ἂν δύ’ ἤστην ταὔτ’ ἔχοντε γράμματα .

οὖν ἐπειδὴ τυγχάνω φρονοῦσ’ ἐγώ ,

ἔσθ’ ὁποίῳ φαρμάκῳ διαφθερεῖν

, ὥστε τοὔμπαλιν πεσεῖν φρενῶν .

390

δὲ καὶ σοὶ τῆς ἐμῆς γνώμης ὁδόν ·

μ’ ἔρως ἔτρωσεν , ἐσκόπουν ὅπως

ἐνέγκαιμ’ αὐτόν . ἠρξάμην μὲν οὖν

τοῦδε , σιγᾶν τήνδε καὶ κρύπτειν νόσον .

γὰρ οὐδὲν πιστόν , ἣ θυραῖα μὲν

395

ἀνδρῶν νουθετεῖν ἐπίσταται ,

δ’ ὑφ’ αὑτῆς πλεῖστα κέκτηται κακά .

δεύτερον δὲ τὴν ἄνοιαν εὖ φέρειν

σωφρονεῖν νικῶσα προυνοησάμην .

δ’ , ἐπειδὴ τοισίδ’ οὐκ ἐξήνυτον

400

κρατῆσαι , κατθανεῖν ἔδοξέ μοι ,

— οὐδεὶς ἀντερεῖ — βουλευμάτων .

γὰρ εἴη μήτε λανθάνειν καλὰ

αἰσχρὰ δρώσῃ μάρτυρας πολλοὺς ἔχειν .

δ’ ἔργον ᾔδη τὴν νόσον τε δυσκλεᾶ ,

405

τε πρὸς τοῖσδ’ οὖσ’ ἐγίγνωσκον καλῶς ,

πᾶσιν . ὡς ὄλοιτο παγκάκως

πρὸς ἄνδρας ἤρξατ’ αἰσχύνειν λέχη

θυραίους . ἐκ δὲ γενναίων δόμων

ἦρξε θηλείαισι γίγνεσθαι κακόν .

410

γὰρ αἰσχρὰ τοῖσιν ἐσθλοῖσιν δοκῇ ,

κάρτα δόξει τοῖς κακοῖς γ’ εἶναι καλά .

δὲ καὶ τὰς σώφρονας μὲν ἐν λόγοις ,

δὲ τόλμας οὐ καλὰς κεκτημένας .

πῶς ποτ’ , ὦ δέσποινα ποντία Κύπρι ,

415

ἐς πρόσωπα τῶν ξυνευνετῶν

σκότον φρίσσουσι τὸν ξυνεργάτην

τ’ οἴκων μή ποτε φθογγὴν ἀφῇ ;

γὰρ αὐτὸ τοῦτ’ ἀποκτείνει , φίλαι ,

μήποτ’ ἄνδρα τὸν ἐμὸν αἰσχύνασ’ ἁλῶ ,

420

παῖδας οὓς ἔτικτον · ἀλλ’ ἐλεύθεροι

θάλλοντες οἰκοῖεν πόλιν

Ἀθηνῶν , μητρὸς οὕνεκ’ εὐκλεεῖς .

γὰρ ἄνδρα , κἂν θρασύσπλαγχνός τις ᾖ ,

ξυνειδῇ μητρὸς ἢ πατρὸς κακά .

425

δὲ τοῦτό φασ’ ἁμιλλᾶσθαι βίῳ ,

δικαίαν κἀγαθήν , ὅτῳ παρῇ .

δὲ θνητῶν ἐξέφην’ , ὅταν τύχῃ ,

κάτοπτρον ὥστε παρθένῳ νέᾳ

· παρ’ οἷσι μήποτ’ ὀφθείην ἐγώ .

430

Χορός

φεῦ · τὸ σῶφρον ὡς ἁπανταχοῦ καλὸν

δόξαν ἐσθλὴν ἐν βροτοῖς καρπίζεται .

Τροφός

, ἐμοί τοι συμφορὰ μὲν ἀρτίως

σὴ παρέσχε δεινὸν ἐξαίφνης φόβον ·

δ’ ἐννοοῦμαι φαῦλος οὖσα · κἀν βροτοῖς

435

δεύτεραί πως φροντίδες σοφώτεραι .

γὰρ περισσὸν οὐδὲν οὐδ’ ἔξω λόγου

· ὀργαὶ δ’ ἐς σ’ ἀπέσκηψαν θεᾶς .

· τί τοῦτο θαῦμα ; σὺν πολλοῖς βροτῶν .

ἔρωτος οὕνεκα ψυχὴν ὀλεῖς ;

440

τἄρα λύει τοῖς ἐρῶσι τῶν πέλας ,

τε μέλλουσ’ , εἰ θανεῖν αὐτοὺς χρεών ·

γὰρ οὐ φορητός , ἢν πολλὴ ῥυῇ ·

τὸν μὲν εἴκονθ’ ἡσυχῇ μετέρχεται ,

δ’ ἂν περισσὸν καὶ φρονοῦνθ’ εὕρῃ μέγα ,

445

λαβοῦσα — πῶς δοκεῖς ; — καθύβρισεν .

δ’ ἀν’ αἰθέρ’ , ἔστι δ’ ἐν θαλασσίῳ

Κύπρις , πάντα δ’ ἐκ ταύτης ἔφυ ·

ἐστὶν ἡ σπείρουσα καὶ διδοῦσ’ ἔρον

πάντες ἐσμὲν οἱ κατὰ χθόν’ ἔγγονοι .

450

μὲν οὖν γραφάς τε τῶν παλαιτέρων

αὐτοί τ’ εἰσὶν ἐν μούσαις ἀεί ,

μὲν Ζεὺς ὥς ποτ’ ἠράσθη γάμων

, ἴσασι δ’ ὡς ἀνήρπασέν ποτε

καλλιφεγγὴς Κέφαλον ἐς θεοὺς Ἕως

455

εἵνεκ’ · ἀλλ’ ὅμως ἐν οὐρανῷ

κοὐ φεύγουσιν ἐκποδὼν θεούς ,

δ’ , οἶμαι , ξυμφορᾷ νικώμενοι .

δ’ οὐκ ἀνέξῃ ; χρῆν σ’ ἐπὶ ῥητοῖς ἄρα

φυτεύειν , ἢ ’πὶ δεσπόταις θεοῖς

460

, εἰ μὴ τούσδε γε στέρξεις νόμους .

δοκεῖς δὴ κάρτ’ ἔχοντας εὖ φρενῶν

ὁρῶντας λέκτρα μὴ δοκεῖν ὁρᾶν ;

δὲ παισὶ πατέρας ἡμαρτηκόσι

Κύπριν ; ἐν σοφοῖσι γὰρ

465

ἐστὶ θνητῶν , λανθάνειν τὰ μὴ καλά .

ἐκπονεῖν τοι χρὴ βίον λίαν βροτούς ·

στέγην γὰρ ἧς κατηρεφεῖς δόμοι

ἀκριβώσειαν · ἐς δὲ τὴν τύχην

ὅσην σὺ πῶς ἂν ἐκνεῦσαι δοκεῖς ;

470

, εἰ τὰ πλείω χρηστὰ τῶν κακῶν ἔχεις ,

οὖσα , κάρτα γ’ εὖ πράξειας ἄν .

, ὦ φίλη παῖ , λῆγε μὲν κακῶν φρενῶν ,

δ’ ὑβρίζουσ’ · οὐ γὰρ ἄλλο πλὴν ὕβρις

ἐστί , κρείσσω δαιμόνων εἶναι θέλειν ·

475

δ’ ἐρῶσα · θεὸς ἐβουλήθη τάδε .

δ’ εὖ πως τὴν νόσον καταστρέφου .

δ’ ἐπῳδαὶ καὶ λόγοι θελκτήριοι ·

τι τῆσδε φάρμακον νόσου .

τἄρ’ ἂν ὀψέ γ’ ἄνδρες ἐξεύροιεν ἄν ,

480

μὴ γυναῖκες μηχανὰς εὑρήσομεν .

Χορός

, λέγει μὲν ἥδε χρησιμώτερα

τὴν παροῦσαν ξυμφοράν , αἰνῶ δὲ σέ .

δ’ αἶνος οὗτος δυσχερέστερος λόγων

τῆσδε καὶ σοὶ μᾶλλον ἀλγίων κλύειν .

485

Φαίδρα

ἔσθ’ ὃ θνητῶν εὖ πόλεις οἰκουμένας

τ’ ἀπόλλυσ’ , οἱ καλοὶ λίαν λόγοι .

γὰρ τὰ τοῖσιν ὠσὶ τερπνὰ χρὴ λέγειν ,

ἐξ ὅτου τις εὐκλεὴς γενήσεται .

Τροφός

σεμνομυθεῖς ; οὐ λόγων εὐσχημόνων

490

σ’ , ἀλλὰ τἀνδρός . — ὡς τάχος διοιστέον ,

εὐθὺν ἐξειπόντας ἀμφὶ σοῦ λόγον .

μὲν γὰρ ἦν σοι μὴ ’πὶ συμφοραῖς βίος

, σώφρων δ’ οὖσ’ ἐτύγχανες γυνή ,

ἄν ποτ’ εὐνῆς οὕνεχ’ ἡδονῆς τε σῆς

495

ἄν σε δεῦρο · νῦν δ’ ἀγὼν μέγας

βίον σόν , κοὐκ ἐπίφθονον τόδε .

Φαίδρα

δεινὰ λέξασ’ , οὐχὶ συγκλῄσεις στόμα

μὴ μεθήσεις αὖθις αἰσχίστους λόγους ;

Τροφός

, ἀλλ’ ἀμείνω τῶν καλῶν τάδ’ ἐστί σοι .

500

δὲ τοὔργον , εἴπερ ἐκσώσει γέ σε ,

τοὔνομ’ , ᾧ σὺ κατθανῇ γαυρουμένη .

Φαίδρα

μή σε πρὸς θεῶν — εὖ λέγεις γάρ , αἰσχρὰ δέ —

προβῇς τῶνδ’ · ὡς ὑπείργασμαι μὲν εὖ

ἔρωτι , τᾀσχρὰ δ’ ἢν λέγῃς καλῶς ,

505

τοῦθ’ ὃ φεύγω νῦν ἀναλωθήσομαι .

Τροφός

τοι δοκεῖ σοι , χρῆν μὲν οὔ σ’ ἁμαρτάνειν ·

δ’ οὖν , πιθοῦ μοι · δευτέρα γὰρ ἡ χάρις .

κατ’ οἴκους φίλτρα μοι θελκτήρια

, ἦλθε δ’ ἄρτι μοι γνώμης ἔσω ,

510

σ’ οὔτ’ ἐπ’ αἰσχροῖς οὔτ’ ἐπὶ βλάβῃ φρενῶν

νόσου τῆσδ’ , ἢν σὺ μὴ γένῃ κακή .

δ’ ἐξ ἐκείνου δή τι τοῦ ποθουμένου

, ἢ λόγον τιν’ ἢ πέπλων ἄπο

, συνάψαι τ’ ἐκ δυοῖν μίαν χάριν .

515

Φαίδρα

δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον ;

Τροφός

οἶδ’ · ὀνάσθαι , μὴ μαθεῖν βούλου , τέκνον .

Φαίδρα

ὅπως μοι μὴ λίαν φανῇς σοφή .

Τροφός

ἂν φοβηθεῖσ’ ἴσθι · δειμαίνεις δὲ τί ;

Φαίδρα

μοί τι Θησέως τῶνδε μηνύσῃς τόκῳ .

520

Τροφός

, ὦ παῖ · ταῦτ’ ἐγὼ θήσω καλῶς .

σύ μοι , δέσποινα ποντία Κύπρι ,

εἴης . τἄλλα δ’ οἷ’ ἐγὼ φρονῶ

ἔνδον ἡμῖν ἀρκέσει λέξαι φίλοις .