Euripides Andromache

Χορός

ἰὼ ἰώ ·

τί κεκίνηται ; τίνος αἰσθάνομαι

θείου ; κοῦραι , λεύσσετ’ ἀθρήσατε ·

δαίμων ὅδε τις λευκὴν αἰθέρα

πορθμευόμενος τῶν ἱπποβότων

Φθίας πεδίων ἐπιβαίνει .

1230

Θέτις

Πηλεῦ , χάριν σοι τῶν πάρος νυμφευμάτων

ἥκω Θέτις λιποῦσα Νηρέως δόμους .

καὶ πρῶτα μέν δὴ τοῖς παρεστῶσιν κακοῖς

μηδέν τι λίαν δυσφορεῖν παρῄνεσα ·

κἀγὼ γάρ , ἣν ἄκλαυτα χρῆν τίκτειν τέκνα ,

1235

ἀπώλεσ’ ἐκ σοῦ παῖδα τὸν ταχὺν πόδας

Ἀχιλλέα τεκοῦσα πρῶτον Ἑλλάδος .

ὧν δ’ οὕνεκ’ ἦλθον σημανῶ , σὺ δ’ ἐνδέχου .

τὸν μὲν θανόντα τόνδ’ Ἀχιλλέως γόνον

θάψον πορεύσας Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν ,

1240

Δελφοῖς ὄνειδος , ὡς ἀπαγγέλλῃ τάφος

φόνον βίαιον τῆς Ὀρεστείας χερός ·

γυναῖκα δ’ αἰχμάλωτον , Ἀνδρομάχην λέγω ,

Μολοσσίαν γῆν χρὴ κατοικῆσαι , γέρον ,

Ἑλένῳ συναλλαχθεῖσαν εὐναίοις γάμοις ,

1245

καὶ παῖδα τόνδε , τῶν ἀπ’ Αἰακοῦ μόνον

λελειμμένον δή . βασιλέα δ’ ἐκ τοῦδε χρὴ

ἄλλον δι’ ἄλλου διαπερᾶν Μολοσσίας

εὐδαιμονοῦντας · οὐ γὰρ ὧδ’ ἀνάστατον

γένος γενέσθαι δεῖ τὸ σὸν κἀμόν , γέρον ,

1250

Τροίας τε · καὶ γὰρ θεοῖσι κἀκείνης μέλει ,

καίπερ πεσούσης Παλλάδος προθυμίᾳ .

σὲ δ’ , ὡς ἂν εἰδῇς τῆς ἐμῆς εὐνῆς χάριν ,

θεὰ γεγῶσα καὶ θεοῦ πατρὸς τέκος ,

κακῶν ἀπαλλάξασα τῶν βροτησίων

1255

ἀθάνατον ἄφθιτόν τε ποιήσω θεόν .

κἄπειτα Νηρέως ἐν δόμοις ἐμοῦ μέτα

τὸ λοιπὸν ἤδη θεὸς συνοικήσεις θεᾷ ·

ἔνθεν κομίζων ξηρὸν ἐκ πόντου πόδα

τὸν φίλτατον σοὶ παῖδ’ ἐμοί τ’ Ἀχιλλέα

1260

ὄψῃ δόμους ναίοντα νησιωτικοὺς

Λευκὴν κατ’ ἀκτὴν ἐντὸς Εὐξείνου πόρου .

ἀλλ’ ἕρπε Δελφῶν εἰς θεόδμητον πόλιν

νεκρὸν κομίζων τόνδε , καὶ κρύψας χθονὶ

ἐλθὼν παλαιᾶς χοιράδος κοῖλον μυχὸν

1265

Σηπιάδος ἵζου · μίμνε δ’ , ἔστ’ ἂν ἐξ ἁλὸς

λαβοῦσα πεντήκοντα Νηρῄδων χορὸν

ἔλθω κομιστήν σου · τὸ γὰρ πεπρωμένον

δεῖ σ’ ἐκκομίζειν · Ζηνὶ γὰρ δοκεῖ τάδε .

παῦσαι δὲ λύπης τῶν τεθνηκότων ὕπερ ·

1270

πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισιν ἥδε πρὸς θεῶν

ψῆφος κέκρανται κατθανεῖν τ’ ὀφείλεται .

Πηλεύς

ὦ πότνι’ , ὦ γενναῖα συγκοιμήματα ,

Νηρέως γένεθλον , χαῖρε · ταῦτα δ’ ἀξίως

σαυτῆς τε ποιεῖς καὶ τέκνων τῶν ἐκ σέθεν .

1275

παύω δὲ λύπην σοῦ κελευούσης , θεά ,

καὶ τόνδε θάψας εἶμι Πηλίου πτυχάς ,

οὗπερ σὸν εἷλον χερσὶ κάλλιστον δέμας .

κᾆτ’ οὐ γαμεῖν δῆτ’ ἔκ τε γενναίων χρεὼν

δοῦναί τ’ ἐς ἐσθλούς , ὅστις εὖ βουλεύεται ,

1280

κακῶν δὲ λέκτρων μὴ ’πιθυμίαν ἔχειν ,

μηδ’ εἰ ζαπλούτους οἴσεται φερνὰς δόμοις ;

οὐ γάρ ποτ’ ἂν πράξειαν ἐκ θεῶν κακῶς .

Χορός

πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων ,

πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί ·

1285

καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη ,

τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός .

τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα .