Aeschylus Libation Bearers

Ὀρέστης

παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.

τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλʼ αὖθις, ἐν δόμοις;

τρίτον τόδʼ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ,

655

εἴπερ φιλόξενʼ ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.

Οἰκέτης

εἶεν, ἀκούω· ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;

Ὀρέστης

ἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,

πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.

τάχυνε δʼ, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμʼ ἐπείγεται

660

σκοτεινόν, ὥρα δʼ ἐμπόρους καθιέναι

ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.

ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόρος

γυνὴ τόπαρχος, ἄνδρα δʼ εὐπρεπέστερον·

αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους

665

λόγους τίθησιν· εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ

πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.

Κλυταιμνήστρα

ξένοι, λέγοιτʼ ἂν εἴ τι δεῖ· πάρεστι γὰρ

ὁποῖά περ δόμοισι τοῖσδʼ ἐπεικότα,

καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτηρία

670

στρωμνή, δικαίων τʼ ὀμμάτων παρουσία.

εἰ δʼ ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλιώτερον,

ἀνδρῶν τόδʼ ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομεν

Ὀρέστης

ξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων·

στείχοντα δʼ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇ

675

εἰς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρʼ ἀπεζύγην πόδα,

ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτʼ εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ,

ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,

Στροφίος ὁ Φωκεύς· πεύθομαι γὰρ ἐν λόγῳ

ἐπείπερ ἄλλως, ὦ ξένʼ, εἰς Ἄργος κίεις,

680

πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένος

τεθνεῶτʼ Ὀρέστην εἰπέ, μηδαμῶς λάθῃ.

εἴτʼ οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων,

εἴτʼ οὖν μέτοικον, εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον,

θάπτειν, ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν.

685

νῦν γὰρ λέβητος χαλκέου πλευρώματα

σποδὸν κέκευθεν ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου.

τοσαῦτʼ ἀκούσας εἶπον. εἰ δὲ τυγχάνω

τοῖς κυρίοισι καὶ προσήκουσιν λέγων

οὐκ οἶδα, τὸν τεκόντα δʼ εἰκὸς εἰδέναι.

690

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγώ, κατʼ ἄκρας εἶπας ὡς πορθούμεθα.

ὦ δυσπάλαιστε τῶνδε δωμάτων Ἀρά,

ὡς πόλλʼ ἐπωπᾷς, κἀκποδὼν εὖ κείμενα

τόξοις πρόσωθεν εὐσκόποις χειρουμένη,

φίλων ἀποψιλοῖς με τὴν παναθλίαν.

695

καὶ νῦν Ὀρέστης—ἦν γὰρ εὐβούλως ἔχων,

ἔξω κομίζων ὀλεθρίου πηλοῦ πόδα,—

νῦν δʼ ἥπερ ἐν δόμοισι βακχείας καλῆς

ἰατρὸς ἐλπὶς ἦν, προδοῦσαν ἔγγραφε.

Ὀρέστης

ἐγὼ μὲν οὖν ξένοισιν ὧδʼ εὐδαίμοσιν

700

κεδνῶν ἕκατι πραγμάτων ἂν ἤθελον

γνωστὸς γενέσθαι καὶ ξενωθῆναι· τί γὰρ

ξένου ξένοισίν ἐστιν εὐμενέστερον;

πρὸς δυσσεβείας δʼ ἦν ἐμοὶ τόδʼ ἐν φρεσίν,

τοιόνδε πρᾶγμα μὴ καρανῶσαι φίλοις,

705

καταινέσαντα καὶ κατεξενωμένον.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι κυρήσεις μεῖον ἀξίως σέθεν,

οὐδʼ ἧσσον ἂν γένοιο δώμασιν φίλος.

ἄλλος δʼ ὁμοίως ἦλθεν ἂν τάδʼ ἀγγελῶν.

ἀλλʼ ἔσθʼ ὁ καιρὸς ἡμερεύοντας ξένους

710

μακρᾶς κελεύθου τυγχάνειν τὰ πρόσφορα.

ἄγʼ αὐτὸν εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων,

ὀπισθόπους τε τούσδε καὶ ξυνέμπορον·

κἀκεῖ κυρούντων δώμασιν τὰ πρόσφορα.

αἰνῶ δὲ πράσσειν ὡς ὑπευθύνῳ τάδε.

715

ἡμεῖς δὲ ταῦτα τοῖς κρατοῦσι δωμάτων

κοινώσομέν τε κοὐ σπανίζοντες φίλων

βουλευσόμεσθα τῆσδε συμφορᾶς πέρι.