Aeschylus Eumenides

Ἀθηνᾶ

πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοὴν

ἀπὸ Σκαμάνδρου γῆν καταφθατουμένη,

ἣν δῆτʼ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι,

τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα,

400

ἔνειμαν αὐτόπρεμνον εἰς τὸ πᾶν ἐμοί,

ἐξαίρετον δώρημα Θησέως τόκοις·

ἔνθεν διώκουσʼ ἦλθον ἄτρυτον πόδα,

πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος.

πώλοις ἀκμαίοις τόνδʼ ἐπιζεύξασʼ ὄχον

405

καινὴν δʼ ὁρῶσα τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸς

ταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δʼ ὄμμασιν πάρα.

τίνες ποτʼ ἐστέ; πᾶσι δʼ ἐς κοινὸν λέγω·

βρέτας τε τοὐμὸν τῷδʼ ἐφημένῳ ξένῳ,

ὑμᾶς θʼ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει,

410

οὔτʼ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμένας

οὔτʼ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασιν.

λέγειν δʼ ἄμομφον ὄντα τοὺς πέλας κακῶς

πρόσω δικαίων ἠδʼ ἀποστατεῖ θέμις.

Χορός

πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη.

415

ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα.

Ἀραὶ δʼ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα.

Ἀθηνᾶ

γένος μὲν οἶδα κληδόνας τʼ ἐπωνύμους.

Χορός

τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσῃ τάχα.

Ἀθηνᾶ

μάθοιμʼ ἄν, εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον.

420

Χορός

βροτοκτονοῦντας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.

Ἀθηνᾶ

καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ τέρμα τῆς φυγῆς;

Χορός

ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται.

Ἀθηνᾶ

ἦ καὶ τοιαύτας τῷδʼ ἐπιρροιζεῖς φυγάς;

Χορός

φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο.

425

Ἀθηνᾶ

ἄλλαις ἀνάγκαις, ἤ τινος τρέων κότον;

Χορός

ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν;

Ἀθηνᾶ

δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα.

Χορός

ἀλλʼ ὅρκον οὐ δέξαιτʼ ἄν, οὐ δοῦναι θέλοι.

Ἀθηνᾶ

κλύειν δίκαιος μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις.

430

Χορός

πῶς δή; δίδαξον· τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένῃ.

Ἀθηνᾶ

ὅρκοις τὰ μὴ δίκαια μὴ νικᾶν λέγω.

Χορός

ἀλλʼ ἐξέλεγχε, κρῖνε δʼ εὐθεῖαν δίκην.

Ἀθηνᾶ

ἦ κἀπʼ ἐμοὶ τρέποιτʼ ἂν αἰτίας τέλος;

Χορός

πῶς δʼ οὔ; σέβουσαί γʼ ἀξίαν κἀπʼ ἀξίων.

435

Ἀθηνᾶ

τί πρὸς τάδʼ εἰπεῖν, ὦ ξένʼ, ἐν μέρει θέλεις;

λέξας δὲ χώραν καὶ γένος καὶ ξυμφορὰς

τὰς σάς, ἔπειτα τόνδʼ ἀμυναθοῦ ψόγον·

εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε

ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας

440

σεμνὸς προσίκτωρ ἐν τρόποις Ἰξίονος.

τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι.

Ὀρέστης

ἄνασσʼ Ἀθάνα, πρῶτον ἐκ τῶν ὑστάτων

τῶν σῶν ἐπῶν μέλημʼ ἀφαιρήσω μέγα.

οὐκ εἰμὶ προστρόπαιος, οὐδʼ ἔχων μύσος

445

πρὸς χειρὶ τἠμῇ τὸ σὸν ἐφεζόμην βρέτας.

τεκμήριον δὲ τῶνδέ σοι λέξω μέγα.

ἄφθογγον εἶναι τὸν παλαμναῖον νόμος,

ἔστʼ ἂν πρὸς ἀνδρὸς αἵματος καθαρσίου

σφαγαὶ καθαιμάξωσι νεοθήλου βοτοῦ.

450

πάλαι πρὸς ἄλλοις ταῦτʼ ἀφιερώμεθα

οἴκοισι, καὶ βοτοῖσι καὶ ῥυτοῖς πόροις.

ταύτην μὲν οὕτω φροντίδʼ ἐκποδὼν λέγω.

γένος δὲ τοὐμὸν ὡς ἔχει πεύσῃ τάχα.

Ἀργεῖός εἰμι, πατέρα δʼ ἱστορεῖς καλῶς,

455

Ἀγαμέμνονʼ, ἀνδρῶν ναυβατῶν ἁρμόστορα,

ξὺν ᾧ σὺ Τροίαν ἄπολιν Ἰλίου πόλιν

ἔθηκας. ἔφθιθʼ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν

εἰς οἶκον· ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ

μήτηρ κατέκτα, ποικίλοις ἀγρεύμασιν

460

κρύψασʼ, ἃ λουτρῶν ἐξεμαρτύρει φόνον.

κἀγὼ κατελθών, τὸν πρὸ τοῦ φεύγων χρόνον,

ἔκτεινα τὴν τεκοῦσαν, οὐκ ἀρνήσομαι,

ἀντικτόνοις ποιναῖσι φιλτάτου πατρός.

καὶ τῶνδε κοινῇ Λοξίας ἐπαίτιος,

465

ἄλγη προφωνῶν ἀντίκεντρα καρδίᾳ,

εἰ μή τι τῶνδʼ ἔρξαιμι τοὺς ἐπαιτίους.

σὺ δʼ εἰ δικαίως εἴτε μὴ κρῖνον δίκην·

πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδʼ αἰνέσω.

Ἀθηνᾶ

τὸ πρᾶγμα μεῖζον, εἴ τις οἴεται τόδε

470

βροτὸς δικάζειν· οὐδὲ μὴν ἐμοὶ θέμις

φόνου διαιρεῖν ὀξυμηνίτου δίκας·

ἄλλως τε καὶ σὺ μὲν κατηρτυκὼς ἐμοῖς

ἱκέτης προσῆλθες καθαρὸς ἀβλαβὴς δόμοις·

οὕτως δʼ ἄμομφον ὄντα σʼ αἰδοῦμαι πόλει.

475

αὗται δʼ ἔχουσι μοῖραν οὐκ εὐπέμπελον,

καὶ μὴ τυχοῦσαι πράγματος νικηφόρου,

χώρᾳ μεταῦθις ἰὸς ἐκ φρονημάτων

πέδοι πεσὼν ἄφερτος αἰανὴς νόσος.

τοιαῦτα μὲν τάδʼ ἐστίν· ἀμφότερα, μένειν

480

πέμπειν τε δυσπήμαντʼ ἀμηχάνως ἐμοί.

ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρʼ ἐπέσκηψεν τόδε,

φόνων δικαστὰς ὁρκίους αἱρουμένη

θεσμὸν τὸν εἰς ἅπαντʼ ἐγὼ θήσω χρόνον.

ὑμεῖς δὲ μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια

485

καλεῖσθʼ, ἀρωγὰ τῆς δίκης ὁρκώματα·

κρίνασα δʼ ἀστῶν τῶν ἐμῶν τὰ βέλτατα

ἥξω, διαιρεῖν τοῦτο πρᾶγμʼ ἐτητύμως,

ὅρκον πορόντας μηδὲν ἔκδικον φράσειν.