Euripides Electra

Ἠλέκτρα

σύντεινʼ — ὥρα — ποδὸς ὁρμάν· ὤ,

ἔμβα, ἔμβα κατακλαίουσα·

ἰώ μοί μοι.

ἐγενόμαν Ἀγαμέμνονος

115

καί μʼ ἔτεκεν Κλυταιμήστρα

στυγνὰ Τυνδάρεω κόρα,

κικλήσκουσι δέ μʼ ἀθλίαν

Ἠλέκτραν πολιῆται.

φεῦ φεῦ σχετλίων πόνων

120

καὶ στυγερᾶς ζόας.

ὦ πάτερ, σὺ δʼ ἐν Ἀΐδα

κεῖσαι, σᾶς ἀλόχου σφαγαῖς

Αἰγίσθου τʼ, Ἀγάμεμνον.

Ἠλέκτρα

ἴθι τὸν αὐτὸν ἔγειρε γόον,

125

ἄναγε πολύδακρυν ἁδονάν.

Ἠλέκτρα

σύντεινʼ — ὥρα — ποδὸς ὁρμάν· ὤ,

ἔμβα, ἔμβα, κατακλαίουσα·

ἰώ μοί μοι.

τίνα πόλιν, τίνα δʼ οἶκον, ὦ

130

τλᾶμον σύγγονʼ, ἀλατεύεις

οἰκτρὰν ἐν θαλάμοις λιπὼν

πατρῴοις ἐπὶ συμφοραῖς

ἀλγίσταισιν ἀδελφάν;

ἔλθοις τῶνδε πόνων ἐμοὶ

135

τᾷ μελέᾳ λυτήρ,

ὦ Ζεῦ Ζεῦ, πατρί θʼ αἱμάτων

ἐχθίστων ἐπίκουρος, Ἄρ-

γει κέλσας πόδʼ ἀλάταν.

Ἠλέκτρα

θὲς τόδε τεῦχος ἐμῆς ἀπὸ κρατὸς ἑ-

140

λοῦσʼ, ἵνα πατρὶ γόους νυχίους

ἐπορθροβοάσω,

ἰαχάν, Ἀΐδα μέλος,

Ἀΐδα, πάτερ, σοι

κατὰ γᾶς ἐνέπω γόους

οἷς ἀεὶ τὸ κατʼ ἦμαρ

145

διέπομαι, κατὰ μὲν φίλαν

ὄνυχι τεμνομένα δέραν

χέρα τε κρᾶτʼ ἐπὶ κούριμον

τιθεμένα θανάτῳ σῷ.

Ἠλέκτρα

αἶ αἶ, δρύπτε κάρα·

150

οἷα δέ τις κύκνος ἀχέτας

ποταμίοις παρὰ χεύμασιν

πατέρα φίλτατον καλεῖ,

ὀλόμενον δολίοις βρόχων

ἕρκεσιν, ὣς σὲ τὸν ἄθλιον,

155

πάτερ, ἐγὼ κατακλαίομαι,

Ἠλέκτρα

λουτρὰ πανύσταθʼ ὑδρανάμενον χροῒ

κοίτᾳ ἐν οἰκτροτάτᾳ θανάτου.

ἰώ μοι, ἰώ μοι

πικρᾶς μὲν πελέκεως τομᾶς

160

σᾶς, πάτερ, πικρᾶς δʼ ἐκ

Τροΐας ὁδίου βουλᾶς·

οὐ μίτραισι γυνή σε

δέξατʼ οὐδʼ ἐπὶ στεφάνοις,

ξίφεσι δʼ ἀμφιτόμοις λυγρὰν

Αἰγίσθου λώβαν θεμένα

165

δόλιον ἔσχεν ἀκοίταν.

Χορός

Ἀγαμέμνονος ὦ κόρα,

ἤλυθον, Ἠλέκτρα, ποτὶ

σὰν ἀγρότειραν αὐλάν.

ἔμολέ τις ἔμολεν γαλακτοπότας ἀνὴρ

170

Μυκηναῖος ὀρειβάτας·

ἀγγέλλει δʼ ὅτι νῦν τριταί-

αν καρύσσουσιν θυσίαν

Ἀργεῖοι, πᾶσαι δὲ παρʼ Ἥ-

ραν μέλλουσιν παρθενικαὶ στείχειν.

Ἠλέκτρα

οὐκ ἐπʼ ἀγλαΐαις, φίλαι,

175

θυμὸν οὐδʼ ἐπὶ χρυσέοις

ὅρμοις ἐκπεπόταμαι

τάλαινʼ, οὐδʼ ἱστᾶσα χοροὺς

Ἀργείαις ἅμα νύμφαις

εἱλικτὸν κρούσω πόδʼ ἐμόν.

180

δάκρυσι νυχεύ-

ω, δακρύων δέ μοι μέλει

δειλαίᾳ τὸ κατʼ ἦμαρ.

σκέψαι μου πιναρὰν κόμαν

καὶ τρύχη τάδʼ ἐμῶν πέπλων,

185

εἰ πρέποντʼ Ἀγαμέμνονος

κούρᾳ ʼσται βασιλείᾳ

τᾷ Τροίᾳ θʼ, ἃ ʼμοῦ πατέρος

μέμναταί ποθʼ ἁλοῦσα.

Χορός

μεγάλα θεός· ἀλλʼ ἴθι,

190

καὶ παρʼ ἐμοῦ χρῆσαι πολύ-

πηνα φάρεα δῦναι,

χρύσεά τε — χαρίσαι — προσθήματʼ ἀγλαΐας.

δοκεῖς τοῖσι σοῖς δακρύοις

μὴ τιμῶσα θεούς, κρατή-

σειν ἐχθρῶν; οὔτοι στοναχαῖς,

195

ἀλλʼ εὐχαῖσι θεοὺς σεβί-

ζουσʼ ἕξεις εὐαμερίαν, ὦ παῖ.

Ἠλέκτρα

οὐδεὶς θεῶν ἐνοπᾶς κλύει

τᾶς δυσδαίμονος, οὐ παλαι-

ῶν πατρὸς σφαγιασμῶν.

200

οἴμοι τοῦ καταφθιμένου

τοῦ τε ζῶντος ἀλάτα,

ὅς που γᾶν ἄλλαν κατέχει,

μέλεος ἀλαί-

νων ποτὶ θῆσσαν ἑστίαν,

205

τοῦ κλεινοῦ πατρὸς ἐκφύς.

αὐτὰ δʼ ἐν χερνῆσι δόμοις

ναίω ψυχὰν τακομένα

δωμάτων πατρίων φυγάς,

οὐρείας ἀνʼ ἐρίπνας.

210

μάτηρ δʼ ἐν λέκτροις φονίοις

ἄλλῳ σύγγαμος οἰκεῖ.