Euripides Electra

Χορός

ἀμοιβαὶ κακῶν· μετάτροποι πνέου-

σιν αὖραι δόμων. τότε μὲν ἐν λουτροῖς

ἔπεσεν ἐμὸς ἐμὸς ἀρχέτας,

ἰάχησε δὲ στέγα λάινοί τε θριγκοὶ δόμων,

1150

τάδʼ ἐνέποντος· Ὦ σχέτλια· τί με, γύναι, φονεύσεις φίλαν

πατρίδα δεκέτεσιν σποραῖσιν ἐλθόντʼ ἐμάν;

Χορός

παλίρρους δὲ τάνδʼ ὑπάγεται δίκα

1155

διαδρόμου λέχους μέλεον ἃ πόσιν

χρόνιον ἱκόμενον εἰς οἴκους

Κυκλώπειά τʼ οὐράνια τείχεʼ ὀξυθήκτου βέλους

ἔκανεν αὐτόχειρ, πέλεκυν ἐν χεροῖν λαβοῦσʼ· ἆ τλάμων

1160

πόσις, ὅ τί ποτε τὰν τάλαιναν ἔσχεν κακόν.

ὀρεία τις ὡς λέαινʼ ὀργάδων

δρύοχα νεμομένα, τάδε κατήνυσεν.

Κλυταιμήστρα

ὦ τέκνα, πρὸς θεῶν, μὴ κτάνητε μητέρα.

1165

Χορός

κλύεις ὑπώροφον βοάν;

Κλυταιμήστρα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

ᾤμωξα κἀγὼ πρὸς τέκνων χειρουμένης.

νέμει τοι δίκαν θεός, ὅταν τύχῃ·

σχέτλια μὲν ἔπαθες, ἀνόσια δʼ εἰργάσω,

1170

τάλαινʼ, εὐνέταν.

Χορός

ἀλλʼ οἵδε μητρὸς νεοφόνοις ἐν αἵμασι

πεφυρμένοι βαίνουσιν ἐξ οἴκων πόδα,

τροπαῖα δείγματʼ ἀθλίων προσφαγμάτων.

οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οἶκος ἀθλιώτερος

1175

τῶν Τανταλείων οὐδʼ ἔφυ ποτʼ ἐκγόνων.

Ὀρέστης

ἰὼ Γᾶ καὶ Ζεῦ πανδερκέτα

βροτῶν, ἴδετε τάδʼ ἔργα φόνι-

α μυσαρά, δίγονα σώματʼ ἐν

χθονὶ κείμενα πλαγᾷ

1180

χερὸς ὑπʼ ἐμᾶς, ἄποινʼ ἐμῶν

πημάτων

Ἠλέκτρα

δακρύτʼ ἄγαν, ὦ σύγγονʼ, αἰτία δʼ ἐγώ.

διὰ πυρὸς ἔμολον ἁ τάλαινα ματρὶ τᾷδʼ,

ἅ μʼ ἔτικτε κούραν.

Χορός

ἰὼ τύχας, σᾶς τύχας,

1185

μᾶτερ τεκοῦσʼ ἄλαστα,

ἄλαστα μέλεα καὶ πέρα

παθοῦσα σῶν τέκνων ὑπαί.

πατρὸς δʼ ἔτεισας φόνον δικαίως.

Ὀρέστης

ἰὼ Φοῖβʼ, ἀνύμνησας δίκαιʼ

1190

ἄφαντα, φανερὰ δʼ ἐξέπρα-

ξας ἄχεα, φόνια δʼ ὤπασας

λάχεʼ ἀπὸ γᾶς τᾶς Ἑλλανίδος.

τίνα δʼ ἑτέραν μόλω πόλιν;

τίς ξένος, τίς εὐσεβὴς

1195

ἐμὸν κάρα προσόψεται

ματέρα κτανόντος;

Ἠλέκτρα

ἰὼ ἰώ μοι. ποῖ δʼ ἐγώ, τίνʼ ἐς χορόν,

τίνα γάμον εἶμι; τίς πόσις με δέξεται

νυμφικὰς ἐς εὐνάς;

1200

Χορός

πάλιν, πάλιν φρόνημα σὸν

μετεστάθη πρὸς αὔραν·

φρονεῖς γὰρ ὅσια νῦν, τότʼ οὐ

φρονοῦσα, δεινὰ δʼ εἰργάσω,

φίλα, κασίγνητον οὐ θέλοντα.

1205

Ὀρέστης

κατεῖδες, οἷον ἁ τάλαινʼ ἔξω πέπλων

ἔβαλεν, ἔδειξε μαστὸν ἐν φοναῖσιν,

ἰώ μοι, πρὸς πέδῳ

τιθεῖσα γόνιμα μέλεα; τὰν κόμαν δʼ ἐγὼ —

Χορός

σάφʼ οἶδα, διʼ ὀδύνας ἔβας,

1210

ἰήιον κλύων γόον

ματρός, ἅ σʼ ἔτικτε.

Ὀρέστης

βοὰν δʼ ἔλασκε τάνδε, πρὸς γένυν ἐμὰν

τιθεῖσα χεῖρα· Τέκος ἐμόν, λιταίνω·

1215

παρῄδων τʼ ἐξ ἐμᾶν

ἐκρίμναθʼ, ὥστε χέρας ἐμὰς λιπεῖν βέλος.

Χορός

τάλαινα· πῶς ἔτλας φόνον

διʼ ὀμμάτων ἰδεῖν σέθεν

ματρὸς ἐκπνεούσας;

1220

Ὀρέστης

ἐγὼ μὲν ἐπιβαλὼν φάρη κόραις ἐμαῖς

φασγάνῳ κατηρξάμαν

ματέρος ἔσω δέρας μεθείς.

Ἠλέκτρα

ἐγὼ δʼ ἐπεγκέλευσά σοι

ξίφους τʼ ἐφηψάμαν ἅμα.

1225

Χορός

δεινότατον παθέων ἔρεξας.

Ὀρέστης

λαβοῦ, κάλυπτε μέλεα ματέρος πέπλοις

καὶ καθάρμοσον σφαγάς.

φονέας ἔτικτες ἆρά σοι.

Ἠλέκτρα

ἰδού, φίλᾳ τε κοὐ φίλᾳ

1230

φάρεα τάδʼ ἀμφιβάλλομεν.

Χορός

τέρμα κακῶν μεγάλων δόμοισιν.