Χορός
ἔα ἔα·
φίλαι, βοῆς ἠκούσατʼ — ἢ δοκὼ κενὴ
ὑπῆλθέ μʼ; — ὥστε νερτέρα βροντὴ Διός;
ἰδού, τάδʼ οὐκ ἄσημα πνεύματʼ αἴρεται·
δέσποινʼ, ἄμειψον δώματʼ, Ἠλέκτρα, τάδε.
750
ἔα ἔα·
φίλαι, βοῆς ἠκούσατʼ — ἢ δοκὼ κενὴ
ὑπῆλθέ μʼ; — ὥστε νερτέρα βροντὴ Διός;
ἰδού, τάδʼ οὐκ ἄσημα πνεύματʼ αἴρεται·
δέσποινʼ, ἄμειψον δώματʼ, Ἠλέκτρα, τάδε.
750
Ἠλέκτρα
φίλαι, τί χρῆμα; πῶς ἀγῶνος ἥκομεν;
φίλαι, τί χρῆμα; πῶς ἀγῶνος ἥκομεν;
Χορός
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· φόνιον οἰμωγὴν κλύω.
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· φόνιον οἰμωγὴν κλύω.
Ἠλέκτρα
ἤκουσα κἀγώ, τηλόθεν μέν, ἀλλʼ ὅμως.
ἤκουσα κἀγώ, τηλόθεν μέν, ἀλλʼ ὅμως.
Χορός
μακρὰν γὰρ ἕρπει γῆρυς, ἐμφανής γε μήν.
μακρὰν γὰρ ἕρπει γῆρυς, ἐμφανής γε μήν.
Ἠλέκτρα
Ἀργεῖος ὁ στεναγμός· ἦ φίλων ἐμῶν;
755
Ἀργεῖος ὁ στεναγμός· ἦ φίλων ἐμῶν;
755
Χορός
οὐκ οἶδα· πᾶν γὰρ μείγνυται μέλος βοῆς.
οὐκ οἶδα· πᾶν γὰρ μείγνυται μέλος βοῆς.
Ἠλέκτρα
σφαγὴν ἀυτεῖς τήνδε μοι· τί μέλλομεν;
σφαγὴν ἀυτεῖς τήνδε μοι· τί μέλλομεν;
Χορός
ἔπισχε, τρανῶς ὡς μάθῃς τύχας σέθεν.
ἔπισχε, τρανῶς ὡς μάθῃς τύχας σέθεν.
Ἠλέκτρα
οὐκ ἔστι· νικώμεσθα· ποῦ γὰρ ἄγγελοι;
οὐκ ἔστι· νικώμεσθα· ποῦ γὰρ ἄγγελοι;
Χορός
ἥξουσιν· οὔτοι βασιλέα φαῦλον κτανεῖν.
760
ἥξουσιν· οὔτοι βασιλέα φαῦλον κτανεῖν.
760
Ἄγγελος
ὦ καλλίνικοι παρθένοι Μυκηνίδες,
νικῶντʼ Ὀρέστην πᾶσιν ἀγγέλλω φίλοις,
Ἀγαμέμνονος δὲ φονέα κείμενον πέδῳ
Αἴγισθον· ἀλλὰ θεοῖσιν εὔχεσθαι χρεών.
ὦ καλλίνικοι παρθένοι Μυκηνίδες,
νικῶντʼ Ὀρέστην πᾶσιν ἀγγέλλω φίλοις,
Ἀγαμέμνονος δὲ φονέα κείμενον πέδῳ
Αἴγισθον· ἀλλὰ θεοῖσιν εὔχεσθαι χρεών.
Ἠλέκτρα
τίς δʼ εἶ σύ; πῶς μοι πιστὰ σημαίνεις τάδε;
765
τίς δʼ εἶ σύ; πῶς μοι πιστὰ σημαίνεις τάδε;
765
Ἄγγελος
οὐκ οἶσθʼ ἀδελφοῦ μʼ εἰσορῶσα πρόσπολον;
οὐκ οἶσθʼ ἀδελφοῦ μʼ εἰσορῶσα πρόσπολον;
Ἠλέκτρα
ὦ φίλτατʼ, ἔκ τοι δείματος δυσγνωσίαν
εἶχον προσώπου· νῦν δὲ γιγνώσκω σε δή.
τί φῄς; τέθνηκε πατρὸς ἐμοῦ στυγνὸς φονεύς;
ὦ φίλτατʼ, ἔκ τοι δείματος δυσγνωσίαν
εἶχον προσώπου· νῦν δὲ γιγνώσκω σε δή.
τί φῄς; τέθνηκε πατρὸς ἐμοῦ στυγνὸς φονεύς;
Ἄγγελος
τέθνηκε· δίς σοι ταὔθʼ, ἃ γοῦν βούλῃ, λέγω.
770
τέθνηκε· δίς σοι ταὔθʼ, ἃ γοῦν βούλῃ, λέγω.
770
Ἠλέκτρα
ὦ θεοί, Δίκη τε πάνθʼ ὁρῶσʼ, ἦλθές ποτε.
ποίῳ τρόπῳ δὲ καὶ τίνι ῥυθμῷ φόνου
κτείνει Θυέστου παῖδα; βούλομαι μαθεῖν.
ὦ θεοί, Δίκη τε πάνθʼ ὁρῶσʼ, ἦλθές ποτε.
ποίῳ τρόπῳ δὲ καὶ τίνι ῥυθμῷ φόνου
κτείνει Θυέστου παῖδα; βούλομαι μαθεῖν.
Ἄγγελος
ἐπεὶ μελάθρων τῶνδʼ ἀπήραμεν πόδα,
ἐσβάντες ᾖμεν δίκροτον εἰς ἁμαξιτὸν
775
ἔνθʼ ἦν ὁ κλεινὸς τῶν Μυκηναίων ἄναξ.
κυρεῖ δὲ κήποις ἐν καταρρύτοις βεβώς,
δρέπων τερείνης μυρσίνης κάρᾳ πλόκους·
ἰδών τʼ ἀυτεῖ· Χαίρετʼ, ὦ ξένοι· τίνες
πόθεν πορεύεσθʼ; ἔστε τʼ ἐκ ποίας χθονός;
780
ὁ δʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Θεσσαλοί· πρὸς δʼ Ἀλφεὸν
θύσοντες ἐρχόμεσθʼ Ὀλυμπίῳ Διί.
κλύων δὲ ταῦτʼ Αἴγισθος ἐννέπει τάδε·
νῦν μὲν παρʼ ἡμῖν χρὴ συνεστίους ἐμοὶ
θοίνης γενέσθαι· τυγχάνω δὲ βουθυτῶν
785
νύμφαις· ἑῷοι δʼ ἐξαναστάντες λέχους
ἐς ταὐτὸν ἥξετʼ. ἀλλʼ ἴωμεν ἐς δόμους —
καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἠγόρευε καὶ χερὸς λαβὼν
παρῆγεν ἡμᾶς — οὐδʼ ἀπαρνεῖσθαι χρεών·
ἐπεὶ δʼ ἐν οἴκοις ἦμεν, ἐννέπει τάδε·
790
λούτρʼ ὡς τάχιστα τοῖς ξένοις τις αἰρέτω,
ὡς ἀμφὶ βωμὸν στῶσι χερνίβων πέλας.
ἀλλʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Ἀρτίως ἡγνίσμεθα
λουτροῖσι καθαροῖς ποταμίων ῥείθρων ἄπο.
εἰ δὲ ξένους ἀστοῖσι συνθύειν χρεών,
795
Αἴγισθʼ, ἕτοιμοι κοὐκ ἀπαρνούμεσθʼ, ἄναξ.
τοῦτον μὲν οὖν μεθεῖσαν ἐκ μέσου λόγον·
λόγχας δὲ θέντες δεσπότου φρουρήματα
δμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας·
οἳ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἳ δʼ ᾖρον κανᾶ,
800
ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τʼ ἐσχάρας
λέβητας ὤρθουν· πᾶσα δʼ ἐκτύπει στέγη.
λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθεν
ἔβαλλε βωμούς, τοιάδʼ ἐννέπων ἔπη·
νύμφαι πετραῖαι, πολλάκις με βουθυτεῖν
805
καὶ τὴν κατʼ οἴκους Τυνδαρίδα δάμαρτʼ ἐμὴν
πράσσοντας ὡς νῦν, τοὺς δʼ ἐμοὺς ἐχθροὺς κακῶς
— λέγων Ὀρέστην καὶ σέ. δεσπότης δʼ ἐμὸς
τἀναντίʼ ηὔχετʼ, οὐ γεγωνίσκων λόγους,
λαβεῖν πατρῷα δώματʼ. ἐκ κανοῦ δʼ ἑλὼν
810
Αἴγισθος ὀρθὴν σφαγίδα, μοσχείαν τρίχα
τεμὼν ἐφʼ ἁγνὸν πῦρ ἔθηκε δεξιᾷ,
κἄσφαξʼ ἐπʼ ὤμων μόσχον ὡς ἦραν χεροῖν
δμῶες, λέγει δὲ σῷ κασιγνήτῳ τάδε·
Ἐκ τῶν καλῶν κομποῦσι τοῖσι Θεσσαλοῖς
815
εἶναι τόδʼ, ὅστις ταῦρον ἀρταμεῖ καλῶς
ἵππους τʼ ὀχμάζει· λαβὲ σίδηρον, ὦ ξένε,
δεῖξόν τε φήμην ἔτυμον ἀμφὶ Θεσσαλῶν.
ὁ δʼ εὐκρότητον Δωρίδʼ ἁρπάσας χεροῖν,
ῥίψας ἀπʼ ὤμων εὐπρεπῆ πορπάματα,
820
Πυλάδην μὲν εἵλετʼ ἐν πόνοις ὑπηρέτην,
δμῶας δʼ ἀπωθεῖ· καὶ λαβὼν μόσχου πόδα,
λευκὰς ἐγύμνου σάρκας ἐκτείνων χέρα·
θᾶσσον δὲ βύρσαν ἐξέδειρεν ἢ δρομεὺς
δισσοὺς διαύλους ἱππίους διήνυσε,
825
κἀνεῖτο λαγόνας. ἱερὰ δʼ ἐς χεῖρας λαβὼν
Αἴγισθος ἤθρει. καὶ λοβὸς μὲν οὐ προσῆν
σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας
κακὰς ἔφαινον τῷ σκοποῦντι προσβολάς.
χὣ μὲν σκυθράζει, δεσπότης δʼ ἀνιστορεῖ·
830
τί χρῆμʼ ἀθυμεῖς; — ὦ ξένʼ, ὀρρωδῶ τινα
δόλον θυραῖον. ἔστι δʼ ἔχθιστος βροτῶν
Ἀγαμέμνονος παῖς πολέμιός τʼ ἐμοῖς δόμοις·
ὃ δʼ εἶπε· φυγάδος δῆτα δειμαίνεις δόλον,
πόλεως ἀνάσσων; οὐχ, ὅπως παστήρια
835
θοινασόμεσθα, Φθιάδʼ ἀντὶ Δωρικῆς
οἴσει τις ἡμῖν κοπίδʼ, ἀπορρήξω χέλυν;
λαβὼν δὲ κόπτει. σπλάγχνα δʼ Αἴγισθος λαβὼν
ἤθρει διαιρῶν. τοῦ δὲ νεύοντος κάτω
ὄνυχας ἐπʼ ἄκρους στὰς κασίγνητος σέθεν
840
ἐς σφονδύλους ἔπαισε, νωτιαῖα δὲ
ἔρρηξεν ἄρθρα· πᾶν δὲ σῶμʼ ἄνω κάτω
ἤσπαιρεν ἠλάλαζε δυσθνῄσκων φόνῳ.
δμῶες δʼ ἰδόντες εὐθὺς ᾖξαν ἐς δόρυ,
πολλοὶ μάχεσθαι πρὸς δύʼ· ἀνδρείας δʼ ὕπο
845
ἔστησαν ἀντίπρῳρα σείοντες βέλη
Πυλάδης Ὀρέστης τʼ. εἶπε δʼ· οὐχὶ δυσμενὴς
ἥκω πόλει τῇδʼ οὐδʼ ἐμοῖς ὀπάοσιν,
φονέα δὲ πατρὸς ἀντετιμωρησάμην
τλήμων Ὀρέστης· ἀλλὰ μή με καίνετε,
850
πατρὸς παλαιοὶ δμῶες. οἳ δʼ, ἐπεὶ λόγων
ἤκουσαν, ἔσχον κάμακας· ἐγνώσθη δʼ ὑπὸ
γέροντος ἐν δόμοισιν ἀρχαίου τινός.
στέφουσι δʼ εὐθὺς σοῦ κασιγνήτου κάρα
χαίροντες ἀλαλάζοντες. ἔρχεται δὲ σοὶ
855
κάρα ʼπιδείξων οὐχὶ Γοργόνος φέρων,
ἀλλʼ ὃν στυγεῖς Αἴγισθον· αἷμα δʼ αἵματος
πικρὸς δανεισμὸς ἦλθε τῷ θανόντι νῦν.
ἐπεὶ μελάθρων τῶνδʼ ἀπήραμεν πόδα,
ἐσβάντες ᾖμεν δίκροτον εἰς ἁμαξιτὸν
775
ἔνθʼ ἦν ὁ κλεινὸς τῶν Μυκηναίων ἄναξ.
κυρεῖ δὲ κήποις ἐν καταρρύτοις βεβώς,
δρέπων τερείνης μυρσίνης κάρᾳ πλόκους·
ἰδών τʼ ἀυτεῖ· Χαίρετʼ, ὦ ξένοι· τίνες
πόθεν πορεύεσθʼ; ἔστε τʼ ἐκ ποίας χθονός;
780
ὁ δʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Θεσσαλοί· πρὸς δʼ Ἀλφεὸν
θύσοντες ἐρχόμεσθʼ Ὀλυμπίῳ Διί.
κλύων δὲ ταῦτʼ Αἴγισθος ἐννέπει τάδε·
νῦν μὲν παρʼ ἡμῖν χρὴ συνεστίους ἐμοὶ
θοίνης γενέσθαι· τυγχάνω δὲ βουθυτῶν
785
νύμφαις· ἑῷοι δʼ ἐξαναστάντες λέχους
ἐς ταὐτὸν ἥξετʼ. ἀλλʼ ἴωμεν ἐς δόμους —
καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἠγόρευε καὶ χερὸς λαβὼν
παρῆγεν ἡμᾶς — οὐδʼ ἀπαρνεῖσθαι χρεών·
ἐπεὶ δʼ ἐν οἴκοις ἦμεν, ἐννέπει τάδε·
790
λούτρʼ ὡς τάχιστα τοῖς ξένοις τις αἰρέτω,
ὡς ἀμφὶ βωμὸν στῶσι χερνίβων πέλας.
ἀλλʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Ἀρτίως ἡγνίσμεθα
λουτροῖσι καθαροῖς ποταμίων ῥείθρων ἄπο.
εἰ δὲ ξένους ἀστοῖσι συνθύειν χρεών,
795
Αἴγισθʼ, ἕτοιμοι κοὐκ ἀπαρνούμεσθʼ, ἄναξ.
τοῦτον μὲν οὖν μεθεῖσαν ἐκ μέσου λόγον·
λόγχας δὲ θέντες δεσπότου φρουρήματα
δμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας·
οἳ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἳ δʼ ᾖρον κανᾶ,
800
ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τʼ ἐσχάρας
λέβητας ὤρθουν· πᾶσα δʼ ἐκτύπει στέγη.
λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθεν
ἔβαλλε βωμούς, τοιάδʼ ἐννέπων ἔπη·
νύμφαι πετραῖαι, πολλάκις με βουθυτεῖν
805
καὶ τὴν κατʼ οἴκους Τυνδαρίδα δάμαρτʼ ἐμὴν
πράσσοντας ὡς νῦν, τοὺς δʼ ἐμοὺς ἐχθροὺς κακῶς
— λέγων Ὀρέστην καὶ σέ. δεσπότης δʼ ἐμὸς
τἀναντίʼ ηὔχετʼ, οὐ γεγωνίσκων λόγους,
λαβεῖν πατρῷα δώματʼ. ἐκ κανοῦ δʼ ἑλὼν
810
Αἴγισθος ὀρθὴν σφαγίδα, μοσχείαν τρίχα
τεμὼν ἐφʼ ἁγνὸν πῦρ ἔθηκε δεξιᾷ,
κἄσφαξʼ ἐπʼ ὤμων μόσχον ὡς ἦραν χεροῖν
δμῶες, λέγει δὲ σῷ κασιγνήτῳ τάδε·
Ἐκ τῶν καλῶν κομποῦσι τοῖσι Θεσσαλοῖς
815
εἶναι τόδʼ, ὅστις ταῦρον ἀρταμεῖ καλῶς
ἵππους τʼ ὀχμάζει· λαβὲ σίδηρον, ὦ ξένε,
δεῖξόν τε φήμην ἔτυμον ἀμφὶ Θεσσαλῶν.
ὁ δʼ εὐκρότητον Δωρίδʼ ἁρπάσας χεροῖν,
ῥίψας ἀπʼ ὤμων εὐπρεπῆ πορπάματα,
820
Πυλάδην μὲν εἵλετʼ ἐν πόνοις ὑπηρέτην,
δμῶας δʼ ἀπωθεῖ· καὶ λαβὼν μόσχου πόδα,
λευκὰς ἐγύμνου σάρκας ἐκτείνων χέρα·
θᾶσσον δὲ βύρσαν ἐξέδειρεν ἢ δρομεὺς
δισσοὺς διαύλους ἱππίους διήνυσε,
825
κἀνεῖτο λαγόνας. ἱερὰ δʼ ἐς χεῖρας λαβὼν
Αἴγισθος ἤθρει. καὶ λοβὸς μὲν οὐ προσῆν
σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας
κακὰς ἔφαινον τῷ σκοποῦντι προσβολάς.
χὣ μὲν σκυθράζει, δεσπότης δʼ ἀνιστορεῖ·
830
τί χρῆμʼ ἀθυμεῖς; — ὦ ξένʼ, ὀρρωδῶ τινα
δόλον θυραῖον. ἔστι δʼ ἔχθιστος βροτῶν
Ἀγαμέμνονος παῖς πολέμιός τʼ ἐμοῖς δόμοις·
ὃ δʼ εἶπε· φυγάδος δῆτα δειμαίνεις δόλον,
πόλεως ἀνάσσων; οὐχ, ὅπως παστήρια
835
θοινασόμεσθα, Φθιάδʼ ἀντὶ Δωρικῆς
οἴσει τις ἡμῖν κοπίδʼ, ἀπορρήξω χέλυν;
λαβὼν δὲ κόπτει. σπλάγχνα δʼ Αἴγισθος λαβὼν
ἤθρει διαιρῶν. τοῦ δὲ νεύοντος κάτω
ὄνυχας ἐπʼ ἄκρους στὰς κασίγνητος σέθεν
840
ἐς σφονδύλους ἔπαισε, νωτιαῖα δὲ
ἔρρηξεν ἄρθρα· πᾶν δὲ σῶμʼ ἄνω κάτω
ἤσπαιρεν ἠλάλαζε δυσθνῄσκων φόνῳ.
δμῶες δʼ ἰδόντες εὐθὺς ᾖξαν ἐς δόρυ,
πολλοὶ μάχεσθαι πρὸς δύʼ· ἀνδρείας δʼ ὕπο
845
ἔστησαν ἀντίπρῳρα σείοντες βέλη
Πυλάδης Ὀρέστης τʼ. εἶπε δʼ· οὐχὶ δυσμενὴς
ἥκω πόλει τῇδʼ οὐδʼ ἐμοῖς ὀπάοσιν,
φονέα δὲ πατρὸς ἀντετιμωρησάμην
τλήμων Ὀρέστης· ἀλλὰ μή με καίνετε,
850
πατρὸς παλαιοὶ δμῶες. οἳ δʼ, ἐπεὶ λόγων
ἤκουσαν, ἔσχον κάμακας· ἐγνώσθη δʼ ὑπὸ
γέροντος ἐν δόμοισιν ἀρχαίου τινός.
στέφουσι δʼ εὐθὺς σοῦ κασιγνήτου κάρα
χαίροντες ἀλαλάζοντες. ἔρχεται δὲ σοὶ
855
κάρα ʼπιδείξων οὐχὶ Γοργόνος φέρων,
ἀλλʼ ὃν στυγεῖς Αἴγισθον· αἷμα δʼ αἵματος
πικρὸς δανεισμὸς ἦλθε τῷ θανόντι νῦν.
Electra. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.