Ἠλέκτρα
ὦ καλλίνικε, πατρὸς ἐκ νικηφόρου
880
γεγώς, Ὀρέστα, τῆς ὑπʼ Ἰλίῳ μάχης,
δέξαι κόμης σῆς βοστρύχων ἀνδήματα.
ἥκεις γὰρ οὐκ ἀχρεῖον ἔκπλεθρον δραμὼν
ἀγῶνʼ ἐς οἴκους, ἀλλὰ πολέμιον κτανὼν
Αἴγισθον, ὃς σὸν πατέρα κἀμὸν ὤλεσε.
885
σύ τʼ, ὦ παρασπίστʼ, ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου
παίδευμα Πυλάδη, στέφανον ἐξ ἐμῆς χερὸς
δέχου· φέρῃ γὰρ καὶ σὺ τῷδʼ ἴσον μέρος
ἀγῶνος· αἰεὶ δʼ εὐτυχεῖς φαίνοισθέ μοι.
ὦ καλλίνικε, πατρὸς ἐκ νικηφόρου
880
γεγώς, Ὀρέστα, τῆς ὑπʼ Ἰλίῳ μάχης,
δέξαι κόμης σῆς βοστρύχων ἀνδήματα.
ἥκεις γὰρ οὐκ ἀχρεῖον ἔκπλεθρον δραμὼν
ἀγῶνʼ ἐς οἴκους, ἀλλὰ πολέμιον κτανὼν
Αἴγισθον, ὃς σὸν πατέρα κἀμὸν ὤλεσε.
885
σύ τʼ, ὦ παρασπίστʼ, ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου
παίδευμα Πυλάδη, στέφανον ἐξ ἐμῆς χερὸς
δέχου· φέρῃ γὰρ καὶ σὺ τῷδʼ ἴσον μέρος
ἀγῶνος· αἰεὶ δʼ εὐτυχεῖς φαίνοισθέ μοι.
Ὀρέστης
θεοὺς μὲν ἡγοῦ πρῶτον, Ἠλέκτρα, τύχης
890
ἀρχηγέτας τῆσδʼ, εἶτα κἄμʼ ἐπαίνεσον
τὸν τῶν θεῶν τε τῆς τύχης θʼ ὑπηρέτην.
ἥκω γὰρ οὐ λόγοισιν ἀλλʼ ἔργοις κτανὼν
Αἴγισθον· ὡς δὲ τῷ σάφʼ εἰδέναι τάδε
προσθῶμεν, αὐτὸν τὸν θανόντα σοι φέρω,
895
ὃν εἴτε χρῄζεις θηρσὶν ἁρπαγὴν πρόθες,
ἢ σκῦλον οἰωνοῖσιν, αἰθέρος τέκνοις,
πήξασʼ ἔρεισον σκόλοπι· σὸς γάρ ἐστι νῦν
δοῦλος, πάροιθε δεσπότης κεκλημένος.
θεοὺς μὲν ἡγοῦ πρῶτον, Ἠλέκτρα, τύχης
890
ἀρχηγέτας τῆσδʼ, εἶτα κἄμʼ ἐπαίνεσον
τὸν τῶν θεῶν τε τῆς τύχης θʼ ὑπηρέτην.
ἥκω γὰρ οὐ λόγοισιν ἀλλʼ ἔργοις κτανὼν
Αἴγισθον· ὡς δὲ τῷ σάφʼ εἰδέναι τάδε
προσθῶμεν, αὐτὸν τὸν θανόντα σοι φέρω,
895
ὃν εἴτε χρῄζεις θηρσὶν ἁρπαγὴν πρόθες,
ἢ σκῦλον οἰωνοῖσιν, αἰθέρος τέκνοις,
πήξασʼ ἔρεισον σκόλοπι· σὸς γάρ ἐστι νῦν
δοῦλος, πάροιθε δεσπότης κεκλημένος.
Ἠλέκτρα
αἰσχύνομαι μέν, βούλομαι δʼ εἰπεῖν ὅμως.
900
αἰσχύνομαι μέν, βούλομαι δʼ εἰπεῖν ὅμως.
900
Ὀρέστης
τί χρῆμα; λέξον· ὡς φόβου γʼ ἔξωθεν εἶ.
τί χρῆμα; λέξον· ὡς φόβου γʼ ἔξωθεν εἶ.
Ἠλέκτρα
νεκροὺς ὑβρίζειν, μή μέ τις φθόνῳ βάλῃ.
νεκροὺς ὑβρίζειν, μή μέ τις φθόνῳ βάλῃ.
Ὀρέστης
οὐκ ἔστιν οὐδεὶς ὅστις ἂν μέμψαιτό σε.
οὐκ ἔστιν οὐδεὶς ὅστις ἂν μέμψαιτό σε.
Ἠλέκτρα
δυσάρεστος ἡμῶν καὶ φιλόψογος πόλις.
δυσάρεστος ἡμῶν καὶ φιλόψογος πόλις.
Ὀρέστης
λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις, σύγγονʼ· ἀσπόνδοισι γὰρ
905
νόμοισιν ἔχθραν τῷδε συμβεβλήκαμεν.
λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις, σύγγονʼ· ἀσπόνδοισι γὰρ
905
νόμοισιν ἔχθραν τῷδε συμβεβλήκαμεν.
Ἠλέκτρα
εἶἑν· τίνʼ ἀρχὴν πρῶτά σʼ ἐξείπω κακῶν,
ποίας τελευτάς; τίνα μέσον τάξω λόγον;
καὶ μὴν διʼ ὄρθρων γʼ οὔποτʼ ἐξελίμπανον
θρυλοῦσʼ ἅ γʼ εἰπεῖν ἤθελον κατʼ ὄμμα σόν,
910
εἰ δὴ γενοίμην δειμάτων ἐλευθέρα
τῶν πρόσθε. νῦν οὖν ἐσμεν· ἀποδώσω δέ σοι
ἐκεῖνʼ ἅ σε ζῶντʼ ἤθελον λέξαι κακά.
ἀπώλεσάς με κὠρφανὴν φίλου πατρὸς
καὶ τόνδʼ ἔθηκας, οὐδὲν ἠδικημένος,
915
κἄγημας αἰσχρῶς μητέρʼ ἄνδρα τʼ ἔκτανες
στρατηλατοῦνθʼ Ἕλλησιν, οὐκ ἐλθὼν Φρύγας.
ἐς τοῦτο δʼ ἦλθες ἀμαθίας ὥστʼ ἤλπισας
ὡς ἐς σὲ ἐμὴν δὴ μητέρʼ οὐχ ἕξοις κακὴν
γήμας, ἐμοῦ δὲ πατρὸς ἠδίκεις λέχη.
920
ἴστω δʼ, ὅταν τις διολέσας δάμαρτά του
κρυπταῖσιν εὐναῖς εἶτʼ ἀναγκασθῇ λαβεῖν,
δύστηνός ἐστιν, εἰ δοκεῖ τὸ σωφρονεῖν
ἐκεῖ μὲν αὐτὴν οὐκ ἔχειν, παρʼ οἷ δʼ ἔχειν.
ἄλγιστα δʼ ᾤκεις, οὐ δοκῶν οἰκεῖν κακῶς·
925
ᾔδησθα γὰρ δῆτʼ ἀνόσιον γήμας γάμον,
μήτηρ δὲ σʼ ἄνδρα δυσσεβῆ κεκτημένη.
ἄμφω πονηρὼ δʼ ὄντʼ ἀνῃρεῖσθον τύχην
κείνη τε τὴν σὴν καὶ σὺ τοὐκείνης κακόν.
πᾶσιν δʼ ἐν Ἀργείοισιν ἤκουες τάδε·
930
Ὁ τῆς γυναικός — οὐχὶ τἀνδρὸς ἡ γυνή.
καίτοι τόδʼ αἰσχρόν, προστατεῖν γε δωμάτων
γυναῖκα, μὴ τὸν ἄνδρα· κἀκείνους στυγῶ
τοὺς παῖδας, ὅστις τοῦ μὲν ἄρσενος πατρὸς
οὐκ ὠνόμασται, τῆς δὲ μητρὸς ἐν πόλει.
935
ἐπίσημα γὰρ γήμαντι καὶ μείζω λέχη
τἀνδρὸς μὲν οὐδείς, τῶν δὲ θηλειῶν λόγος.
ὃ δʼ ἠπάτα σε πλεῖστον οὐκ ἐγνωκότα,
ηὔχεις τις εἶναι τοῖσι χρήμασι σθένων·
τὰ δʼ οὐδὲν εἰ μὴ βραχὺν ὁμιλῆσαι χρόνον.
940
ἡ γὰρ φύσις βέβαιος, οὐ τὰ χρήματα.
ἣ μὲν γὰρ αἰεὶ παραμένουσʼ αἴρει κακά·
ὁ δʼ ὄλβος ἀδίκως καὶ μετὰ σκαιῶν ξυνὼν
ἐξέπτατʼ οἴκων, σμικρὸν ἀνθήσας χρόνον.
ἃ δʼ ἐς γυναῖκας — παρθένῳ γὰρ οὐ καλὸν
945
λέγειν — σιωπῶ, γνωρίμως δʼ αἰνίξομαι.
ὕβριζες, ὡς δὴ βασιλικοὺς ἔχων δόμους
κάλλει τʼ ἀραρώς. ἀλλʼ ἔμοιγʼ εἴη πόσις
μὴ παρθενωπός, ἀλλὰ τἀνδρείου τρόπου.
τὰ γὰρ τέκνʼ αὐτῶν Ἄρεος ἐκκρεμάννυται,
950
τὰ δʼ εὐπρεπῆ δὴ κόσμος ἐν χοροῖς μόνον.
ἔρρʼ, οὐδὲν εἰδὼς ὧν ἐφευρεθεὶς χρόνῳ
δίκην δέδωκας. — ὧδέ τις κακοῦργος ὢν
μή μοι τὸ πρῶτον βῆμʼ ἐὰν δράμῃ καλῶς,
νικᾶν δοκείτω τὴν Δίκην, πρὶν ἂν πέλας
955
γραμμῆς ἵκηται καὶ τέλος κάμψῃ βίου.
εἶἑν· τίνʼ ἀρχὴν πρῶτά σʼ ἐξείπω κακῶν,
ποίας τελευτάς; τίνα μέσον τάξω λόγον;
καὶ μὴν διʼ ὄρθρων γʼ οὔποτʼ ἐξελίμπανον
θρυλοῦσʼ ἅ γʼ εἰπεῖν ἤθελον κατʼ ὄμμα σόν,
910
εἰ δὴ γενοίμην δειμάτων ἐλευθέρα
τῶν πρόσθε. νῦν οὖν ἐσμεν· ἀποδώσω δέ σοι
ἐκεῖνʼ ἅ σε ζῶντʼ ἤθελον λέξαι κακά.
ἀπώλεσάς με κὠρφανὴν φίλου πατρὸς
καὶ τόνδʼ ἔθηκας, οὐδὲν ἠδικημένος,
915
κἄγημας αἰσχρῶς μητέρʼ ἄνδρα τʼ ἔκτανες
στρατηλατοῦνθʼ Ἕλλησιν, οὐκ ἐλθὼν Φρύγας.
ἐς τοῦτο δʼ ἦλθες ἀμαθίας ὥστʼ ἤλπισας
ὡς ἐς σὲ ἐμὴν δὴ μητέρʼ οὐχ ἕξοις κακὴν
γήμας, ἐμοῦ δὲ πατρὸς ἠδίκεις λέχη.
920
ἴστω δʼ, ὅταν τις διολέσας δάμαρτά του
κρυπταῖσιν εὐναῖς εἶτʼ ἀναγκασθῇ λαβεῖν,
δύστηνός ἐστιν, εἰ δοκεῖ τὸ σωφρονεῖν
ἐκεῖ μὲν αὐτὴν οὐκ ἔχειν, παρʼ οἷ δʼ ἔχειν.
ἄλγιστα δʼ ᾤκεις, οὐ δοκῶν οἰκεῖν κακῶς·
925
ᾔδησθα γὰρ δῆτʼ ἀνόσιον γήμας γάμον,
μήτηρ δὲ σʼ ἄνδρα δυσσεβῆ κεκτημένη.
ἄμφω πονηρὼ δʼ ὄντʼ ἀνῃρεῖσθον τύχην
κείνη τε τὴν σὴν καὶ σὺ τοὐκείνης κακόν.
πᾶσιν δʼ ἐν Ἀργείοισιν ἤκουες τάδε·
930
Ὁ τῆς γυναικός — οὐχὶ τἀνδρὸς ἡ γυνή.
καίτοι τόδʼ αἰσχρόν, προστατεῖν γε δωμάτων
γυναῖκα, μὴ τὸν ἄνδρα· κἀκείνους στυγῶ
τοὺς παῖδας, ὅστις τοῦ μὲν ἄρσενος πατρὸς
οὐκ ὠνόμασται, τῆς δὲ μητρὸς ἐν πόλει.
935
ἐπίσημα γὰρ γήμαντι καὶ μείζω λέχη
τἀνδρὸς μὲν οὐδείς, τῶν δὲ θηλειῶν λόγος.
ὃ δʼ ἠπάτα σε πλεῖστον οὐκ ἐγνωκότα,
ηὔχεις τις εἶναι τοῖσι χρήμασι σθένων·
τὰ δʼ οὐδὲν εἰ μὴ βραχὺν ὁμιλῆσαι χρόνον.
940
ἡ γὰρ φύσις βέβαιος, οὐ τὰ χρήματα.
ἣ μὲν γὰρ αἰεὶ παραμένουσʼ αἴρει κακά·
ὁ δʼ ὄλβος ἀδίκως καὶ μετὰ σκαιῶν ξυνὼν
ἐξέπτατʼ οἴκων, σμικρὸν ἀνθήσας χρόνον.
ἃ δʼ ἐς γυναῖκας — παρθένῳ γὰρ οὐ καλὸν
945
λέγειν — σιωπῶ, γνωρίμως δʼ αἰνίξομαι.
ὕβριζες, ὡς δὴ βασιλικοὺς ἔχων δόμους
κάλλει τʼ ἀραρώς. ἀλλʼ ἔμοιγʼ εἴη πόσις
μὴ παρθενωπός, ἀλλὰ τἀνδρείου τρόπου.
τὰ γὰρ τέκνʼ αὐτῶν Ἄρεος ἐκκρεμάννυται,
950
τὰ δʼ εὐπρεπῆ δὴ κόσμος ἐν χοροῖς μόνον.
ἔρρʼ, οὐδὲν εἰδὼς ὧν ἐφευρεθεὶς χρόνῳ
δίκην δέδωκας. — ὧδέ τις κακοῦργος ὢν
μή μοι τὸ πρῶτον βῆμʼ ἐὰν δράμῃ καλῶς,
νικᾶν δοκείτω τὴν Δίκην, πρὶν ἂν πέλας
955
γραμμῆς ἵκηται καὶ τέλος κάμψῃ βίου.
Χορός
ἔπραξε δεινά, δεινὰ δʼ ἀντέδωκε σοὶ
καὶ τῷδʼ· ἔχει γὰρ ἡ Δίκη μέγα σθένος.
ἔπραξε δεινά, δεινὰ δʼ ἀντέδωκε σοὶ
καὶ τῷδʼ· ἔχει γὰρ ἡ Δίκη μέγα σθένος.
Ἠλέκτρα
εἶἑν· κομίζειν τοῦδε σῶμʼ ἔσω χρεὼν
σκότῳ τε δοῦναι, δμῶες, ὡς, ὅταν μόλῃ
960
μήτηρ, σφαγῆς πάροιθε μὴ εἰσίδῃ νεκρόν.
εἶἑν· κομίζειν τοῦδε σῶμʼ ἔσω χρεὼν
σκότῳ τε δοῦναι, δμῶες, ὡς, ὅταν μόλῃ
960
μήτηρ, σφαγῆς πάροιθε μὴ εἰσίδῃ νεκρόν.
Ὀρέστης
ἐπίσχες· ἐμβάλωμεν εἰς ἄλλον λόγον.
ἐπίσχες· ἐμβάλωμεν εἰς ἄλλον λόγον.
Ἠλέκτρα
τί δʼ; ἐκ Μυκηνῶν μῶν βοηδρόμους ὁρῶ;
τί δʼ; ἐκ Μυκηνῶν μῶν βοηδρόμους ὁρῶ;
Ὀρέστης
οὔκ, ἀλλὰ τὴν τεκοῦσαν ἥ μʼ ἐγείνατο.
οὔκ, ἀλλὰ τὴν τεκοῦσαν ἥ μʼ ἐγείνατο.
Ἠλέκτρα
καλῶς ἄρʼ ἄρκυν ἐς μέσην πορεύεται —
965
καὶ μὴν ὄχοις γε καὶ στολῇ λαμπρύνεται.
καλῶς ἄρʼ ἄρκυν ἐς μέσην πορεύεται —
965
καὶ μὴν ὄχοις γε καὶ στολῇ λαμπρύνεται.
Ὀρέστης
τί δῆτα δρῶμεν; μητέρʼ ἦ φονεύσομεν;
τί δῆτα δρῶμεν; μητέρʼ ἦ φονεύσομεν;
Ἠλέκτρα
μῶν σʼ οἶκτος εἷλε, μητρὸς ὡς εἶδες δέμας;
μῶν σʼ οἶκτος εἷλε, μητρὸς ὡς εἶδες δέμας;
Ὀρέστης
φεῦ·
πῶς γὰρ κτάνω νιν, ἥ μʼ ἔθρεψε κἄτεκεν;
φεῦ·
πῶς γὰρ κτάνω νιν, ἥ μʼ ἔθρεψε κἄτεκεν;
Ἠλέκτρα
ὥσπερ πατέρα σὸν ἥδε κἀμὸν ὤλεσεν.
970
ὥσπερ πατέρα σὸν ἥδε κἀμὸν ὤλεσεν.
970
Ὀρέστης
ὦ Φοῖβε, πολλήν γʼ ἀμαθίαν ἐθέσπισας —
ὦ Φοῖβε, πολλήν γʼ ἀμαθίαν ἐθέσπισας —
Ἠλέκτρα
ὅπου δʼ Ἀπόλλων σκαιὸς ᾖ, τίνες σοφοί;
ὅπου δʼ Ἀπόλλων σκαιὸς ᾖ, τίνες σοφοί;
Ὀρέστης
ὅστις μʼ ἔχρησας μητέρʼ, ἣν οὐ χρῆν, κτανεῖν.
ὅστις μʼ ἔχρησας μητέρʼ, ἣν οὐ χρῆν, κτανεῖν.
Ἠλέκτρα
βλάπτῃ δὲ δὴ τί πατρὶ τιμωρῶν σέθεν;
βλάπτῃ δὲ δὴ τί πατρὶ τιμωρῶν σέθεν;
Ὀρέστης
μητροκτόνος νῦν φεύξομαι, τόθʼ ἁγνὸς ὤν.
975
μητροκτόνος νῦν φεύξομαι, τόθʼ ἁγνὸς ὤν.
975
Ἠλέκτρα
καὶ μή γʼ ἀμύνων πατρὶ δυσσεβὴς ἔσῃ.
καὶ μή γʼ ἀμύνων πατρὶ δυσσεβὴς ἔσῃ.
Ὀρέστης
ἐγὼ δὲ μητρὸς — ; τῷ φόνου δώσω δίκας;
ἐγὼ δὲ μητρὸς — ; τῷ φόνου δώσω δίκας;
Ἠλέκτρα
τῷ δʼ ἢν πατρῴαν διαμεθῇς τιμωρίαν;
τῷ δʼ ἢν πατρῴαν διαμεθῇς τιμωρίαν;
Ὀρέστης
ἆρʼ αὔτʼ ἀλάστωρ εἶπʼ ἀπεικασθεὶς θεῷ;
ἆρʼ αὔτʼ ἀλάστωρ εἶπʼ ἀπεικασθεὶς θεῷ;
Ἠλέκτρα
ἱερὸν καθίζων τρίποδʼ; ἐγὼ μὲν οὐ δοκῶ.
980
ἱερὸν καθίζων τρίποδʼ; ἐγὼ μὲν οὐ δοκῶ.
980
Ὀρέστης
οὐδʼ ἂν πιθοίμην εὖ μεμαντεῦσθαι τάδε.
οὐδʼ ἂν πιθοίμην εὖ μεμαντεῦσθαι τάδε.
Ἠλέκτρα
οὐ μὴ κακισθεὶς εἰς ἀνανδρίαν πεσῇ.
οὐ μὴ κακισθεὶς εἰς ἀνανδρίαν πεσῇ.
Ὀρέστης
ἀλλʼ ἦ τὸν αὐτὸν τῇδʼ ὑποστήσω δόλον;
ἀλλʼ ἦ τὸν αὐτὸν τῇδʼ ὑποστήσω δόλον;
Ἠλέκτρα
ᾧ καὶ πόσιν καθεῖλες, Αἴγισθον κτανών.
ᾧ καὶ πόσιν καθεῖλες, Αἴγισθον κτανών.
Ὀρέστης
ἔσειμι· δεινοῦ δʼ ἄρχομαι προβλήματος
985
καὶ δεινὰ δράσω γε — εἰ θεοῖς δοκεῖ τάδε,
ἔστω· πικρὸν δὲ χἡδὺ τἀγώνισμά μοι.
ἔσειμι· δεινοῦ δʼ ἄρχομαι προβλήματος
985
καὶ δεινὰ δράσω γε — εἰ θεοῖς δοκεῖ τάδε,
ἔστω· πικρὸν δὲ χἡδὺ τἀγώνισμά μοι.
Χορός
ἰώ,
βασίλεια γύναι χθονὸς Ἀργείας,
παῖ Τυνδάρεω,
καὶ τοῖν ἀγαθοῖν ξύγγονε κούροιν
990
Διός, οἳ φλογερὰν αἰθέρʼ ἐν ἄστροις
ναίουσι, βροτῶν ἐν ἁλὸς ῥοθίοις
τιμὰς σωτῆρας ἔχοντες·
χαῖρε, σεβίζω σʼ ἴσα καὶ μάκαρας
πλούτου μεγάλης τʼ εὐδαιμονίας.
995
τὰς σὰς δὲ τύχας θεραπεύεσθαι
καιρός.
χαῖρʼ, ὦ βασίλεια.
ἰώ,
βασίλεια γύναι χθονὸς Ἀργείας,
παῖ Τυνδάρεω,
καὶ τοῖν ἀγαθοῖν ξύγγονε κούροιν
990
Διός, οἳ φλογερὰν αἰθέρʼ ἐν ἄστροις
ναίουσι, βροτῶν ἐν ἁλὸς ῥοθίοις
τιμὰς σωτῆρας ἔχοντες·
χαῖρε, σεβίζω σʼ ἴσα καὶ μάκαρας
πλούτου μεγάλης τʼ εὐδαιμονίας.
995
τὰς σὰς δὲ τύχας θεραπεύεσθαι
καιρός.
χαῖρʼ, ὦ βασίλεια.
Κλυταιμήστρα
ἔκβητʼ ἀπήνης, Τρῳάδες, χειρὸς δʼ ἐμῆς
λάβεσθʼ, ἵνʼ ἔξω τοῦδʼ ὄχου στήσω πόδα.
σκύλοισι μὲν γὰρ θεῶν κεκόσμηνται δόμοι
1000
Φρυγίοις, ἐγὼ δὲ τάσδε, Τρῳάδος χθονὸς
ἐξαίρετʼ, ἀντὶ παιδὸς ἣν ἀπώλεσα
σμικρὸν γέρας, καλὸν δὲ κέκτημαι δόμοις.
ἔκβητʼ ἀπήνης, Τρῳάδες, χειρὸς δʼ ἐμῆς
λάβεσθʼ, ἵνʼ ἔξω τοῦδʼ ὄχου στήσω πόδα.
σκύλοισι μὲν γὰρ θεῶν κεκόσμηνται δόμοι
1000
Φρυγίοις, ἐγὼ δὲ τάσδε, Τρῳάδος χθονὸς
ἐξαίρετʼ, ἀντὶ παιδὸς ἣν ἀπώλεσα
σμικρὸν γέρας, καλὸν δὲ κέκτημαι δόμοις.
Ἠλέκτρα
οὔκουν ἐγώ — δούλη γὰρ ἐκβεβλημένη
δόμων πατρῴων δυστυχεῖς οἰκῶ δόμους —
1005
μῆτερ, λάβωμαι μακαρίας τῆς σῆς χερός;
οὔκουν ἐγώ — δούλη γὰρ ἐκβεβλημένη
δόμων πατρῴων δυστυχεῖς οἰκῶ δόμους —
1005
μῆτερ, λάβωμαι μακαρίας τῆς σῆς χερός;
Κλυταιμήστρα
δοῦλαι πάρεισιν αἵδε, μὴ σύ μοι πόνει.
δοῦλαι πάρεισιν αἵδε, μὴ σύ μοι πόνει.
Ἠλέκτρα
τί δʼ; αἰχμάλωτόν τοί μʼ ἀπῴκισας δόμων,
ᾑρημένων δὲ δωμάτων ᾑρήμεθα,
ὡς αἵδε, πατρὸς ὀρφαναὶ λελειμμέναι.
1010
τί δʼ; αἰχμάλωτόν τοί μʼ ἀπῴκισας δόμων,
ᾑρημένων δὲ δωμάτων ᾑρήμεθα,
ὡς αἵδε, πατρὸς ὀρφαναὶ λελειμμέναι.
1010
Κλυταιμήστρα
τοιαῦτα μέντοι σὸς πατὴρ βουλεύματα
ἐς οὓς ἐχρῆν ἥκιστʼ ἐβούλευσεν φίλων.
λέξω δὲ
καίτοι δόξʼ ὅταν λάβῃ κακὴ γυναῖκα, γλώσσῃ πικρότης
ἔνεστί τις. ὡς μὲν παρʼ ἡμῖν, οὐ
· τὸ πρᾶγμα δὲ μαθόντας, ἢν μὲν ἀξίως
1015
μισεῖν ἔχῃ, στυγεῖν δίκαιον· εἰ δὲ
μή, τί δεῖ στυγεῖν; ἡμᾶς ἔδωκε Τυνδάρεως
σῷ πατρί, οὐχ ὥστε θνῄσκειν, οὐδʼ
ἃ γειναίμην ἐγώ. κεῖνος δὲ παῖδα τὴν ἐμὴν
Ἀχιλλέως λέκτροισι πείσας ᾤχετʼ
1020
ἐκ δόμων ἄγων πρυμνοῦχον Αὖλιν, ἔνθʼ
ὑπερτείνας πυρᾶς λευκὴν διήμησʼ Ἰφιγόνης
παρηΐδα. κεἰ μὲν πόλεως ἅλωσιν
ἐξιώμενος, ἢ δῶμʼ ὀνήσων τἄλλα τʼ
ἐκσῴζων τέκνα, ἔκτεινε πολλῶν μίαν ὕπερ
1025
, συγγνώστʼ ἂν ἦν· νῦν δʼ οὕνεχʼ Ἑλένη μάργος
ἦν ὅ τʼ αὖ λαβὼν ἄλοχον κολάζειν προδότιν
οὐκ ἠπίστατο, τούτων ἕκατι παῖδʼ ἐμὴν
διώλεσεν. ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν καίπερ
ἠδικημένη οὐκ ἠγριώμην οὐδʼ ἂν
1030
πόσιν· ἀλλʼ ἦλθʼ ἔχων μοι μαινάδʼ
ἔνθεον κόρην λέκτροις τʼ ἐπεισέφρηκε
, καὶ νύμφα δύο ἐν τοῖσιν αὐτοῖς δώμασιν
κατείχομεν. μῶρον μὲν οὖν γυναῖκες
, οὐκ ἄλλως λέγω· ὅταν δʼ, ὑπόντος τοῦδʼ
1035
, ἁμαρτάνῃ πόσις τἄνδον παρώσας λέκτρα
μιμεῖσθαι θέλει γυνὴ τὸν ἄνδρα χἅτερον
κτᾶσθαι φίλον. κἄπειτʼ ἐν ἡμῖν ὁ ψόγος
λαμπρύνεται, οἱ δʼ αἴτιοι τῶνδʼ οὐ
κλύουσʼ ἄνδρες κακῶς. εἰ δʼ ἐκ δόμων ἥρπαστο
1040
Μενέλεως λάθρᾳ, κτανεῖν μʼ Ὀρέστην χρῆν
, κασιγνήτης πόσιν Μενέλαον ὡς σώσαιμι;
δὲ πῶς πατὴρ ἠνέσχετʼ ἂν ταῦτʼ; εἶτα
τὸν μὲν οὐ θανεῖν κτείνοντα χρῆν τἄμʼ,
δὲ πρὸς κείνου παθεῖν; ἔκτεινʼ, ἐτρέφθην ἥνπερ
1045
ἦν πορεύσιμον πρὸς τοὺς ἐκείνῳ πολεμίους
. φίλων γὰρ ἂν τίς ἂν πατρὸς σοῦ φόνον
ἐκοινώνησέ μοι; λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις,
παρρησίᾳ, ὅπως τέθνηκε σὸς πατὴρ
οὐκ ἐνδίκως. δίκαιʼ ἔλεξας· ἡ δίκη
1050
τοιαῦτα μέντοι σὸς πατὴρ βουλεύματα
ἐς οὓς ἐχρῆν ἥκιστʼ ἐβούλευσεν φίλων.
λέξω δὲ
καίτοι δόξʼ ὅταν λάβῃ κακὴ γυναῖκα, γλώσσῃ πικρότης
ἔνεστί τις. ὡς μὲν παρʼ ἡμῖν, οὐ
· τὸ πρᾶγμα δὲ μαθόντας, ἢν μὲν ἀξίως
1015
μισεῖν ἔχῃ, στυγεῖν δίκαιον· εἰ δὲ
μή, τί δεῖ στυγεῖν; ἡμᾶς ἔδωκε Τυνδάρεως
σῷ πατρί, οὐχ ὥστε θνῄσκειν, οὐδʼ
ἃ γειναίμην ἐγώ. κεῖνος δὲ παῖδα τὴν ἐμὴν
Ἀχιλλέως λέκτροισι πείσας ᾤχετʼ
1020
ἐκ δόμων ἄγων πρυμνοῦχον Αὖλιν, ἔνθʼ
ὑπερτείνας πυρᾶς λευκὴν διήμησʼ Ἰφιγόνης
παρηΐδα. κεἰ μὲν πόλεως ἅλωσιν
ἐξιώμενος, ἢ δῶμʼ ὀνήσων τἄλλα τʼ
ἐκσῴζων τέκνα, ἔκτεινε πολλῶν μίαν ὕπερ
1025
, συγγνώστʼ ἂν ἦν· νῦν δʼ οὕνεχʼ Ἑλένη μάργος
ἦν ὅ τʼ αὖ λαβὼν ἄλοχον κολάζειν προδότιν
οὐκ ἠπίστατο, τούτων ἕκατι παῖδʼ ἐμὴν
διώλεσεν. ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν καίπερ
ἠδικημένη οὐκ ἠγριώμην οὐδʼ ἂν
1030
πόσιν· ἀλλʼ ἦλθʼ ἔχων μοι μαινάδʼ
ἔνθεον κόρην λέκτροις τʼ ἐπεισέφρηκε
, καὶ νύμφα δύο ἐν τοῖσιν αὐτοῖς δώμασιν
κατείχομεν. μῶρον μὲν οὖν γυναῖκες
, οὐκ ἄλλως λέγω· ὅταν δʼ, ὑπόντος τοῦδʼ
1035
, ἁμαρτάνῃ πόσις τἄνδον παρώσας λέκτρα
μιμεῖσθαι θέλει γυνὴ τὸν ἄνδρα χἅτερον
κτᾶσθαι φίλον. κἄπειτʼ ἐν ἡμῖν ὁ ψόγος
λαμπρύνεται, οἱ δʼ αἴτιοι τῶνδʼ οὐ
κλύουσʼ ἄνδρες κακῶς. εἰ δʼ ἐκ δόμων ἥρπαστο
1040
Μενέλεως λάθρᾳ, κτανεῖν μʼ Ὀρέστην χρῆν
, κασιγνήτης πόσιν Μενέλαον ὡς σώσαιμι;
δὲ πῶς πατὴρ ἠνέσχετʼ ἂν ταῦτʼ; εἶτα
τὸν μὲν οὐ θανεῖν κτείνοντα χρῆν τἄμʼ,
δὲ πρὸς κείνου παθεῖν; ἔκτεινʼ, ἐτρέφθην ἥνπερ
1045
ἦν πορεύσιμον πρὸς τοὺς ἐκείνῳ πολεμίους
. φίλων γὰρ ἂν τίς ἂν πατρὸς σοῦ φόνον
ἐκοινώνησέ μοι; λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις,
παρρησίᾳ, ὅπως τέθνηκε σὸς πατὴρ
οὐκ ἐνδίκως. δίκαιʼ ἔλεξας· ἡ δίκη
1050
Χορός
δʼ αἰσχρῶς ἔχει. γυναῖκα γὰρ χρὴ πάντα
συγχωρεῖν πόσει, ἥτις φρενήρης· ᾗ δὲ μὴ
δοκεῖ τάδε, οὐδʼ εἰς ἀριθμὸν τῶν
ἥκει λόγων. μέμνησο, μῆτερ, οὓς ἔλεξας
δʼ αἰσχρῶς ἔχει. γυναῖκα γὰρ χρὴ πάντα
συγχωρεῖν πόσει, ἥτις φρενήρης· ᾗ δὲ μὴ
δοκεῖ τάδε, οὐδʼ εἰς ἀριθμὸν τῶν
ἥκει λόγων. μέμνησο, μῆτερ, οὓς ἔλεξας
Ἠλέκτρα
ὑστάτους λόγους, διδοῦσα πρὸς
1055
μοι παρρησίαν. καὶ νῦν γέ φημι κοὐκ
ὑστάτους λόγους, διδοῦσα πρὸς
1055
μοι παρρησίαν. καὶ νῦν γέ φημι κοὐκ
Κλυταιμήστρα
, τέκνον. ἆρα κλύουσα, μῆτερ, εἶτʼ
, τέκνον. ἆρα κλύουσα, μῆτερ, εἶτʼ
Ἠλέκτρα
ἆραἔρξεις κακῶς; οὐκ ἔστι, τῇ σῇ δʼ ἡδὺ
ἆραἔρξεις κακῶς; οὐκ ἔστι, τῇ σῇ δʼ ἡδὺ
Κλυταιμήστρα
προσθήσω φρενί. λέγοιμʼ ἄν· ἀρχὴ δʼ ἥδε
προσθήσω φρενί. λέγοιμʼ ἄν· ἀρχὴ δʼ ἥδε
Ἠλέκτρα
μοι προοιμίου· εἴθʼ εἶχες, ὦ τεκοῦσα
1060
βελτίους φρένας. τὸ μὲν γὰρ εἶδος αἶνον
ἄξιον φέρειν Ἑλένης τε καὶ σοῦ, δύο
δʼ ἔφυτε συγγόνω, ἄμφω ματαίω Κάστορός
οὐκ ἀξίω. ἣ μὲν γὰρ ἁρπασθεῖσʼ
ἀπώλετο, σὺ δʼ ἄνδρʼ ἄριστον Ἑλλάδος
1065
διώλεσας, σκῆψιν προτείνουσʼ, ὡς
ὑπὲρ τέκνου πόσιν ἔκτεινας· οὐ γάρ σʼ ὡς
ἔγωγʼ ἴσασιν εὖ. ἥτις, θυγατρὸς πρὶν κεκυρῶσθαι
σφαγάς, νέον τʼ ἀπʼ οἴκων ἀνδρὸς
ἐξωρμημένου, ξανθὸν κατόπτρῳ πλόκαμον
1070
ἐξήσκεις κόμης. γυνὴ δʼ, ἀπόντος ἀνδρός
ἥτις ἐκ δόμων ἐς κάλλος ἀσκεῖ, διάγραφʼ
ὡς οὖσαν κακήν. οὐδὲν γὰρ αὐτὴν δεῖ θύρασιν
εὐπρεπὲς φαίνειν πρόσωπον, ἤν
μὴ ζητῇ κακόν. μόνη δὲ πασῶν οἶδʼ ἐγὼ
1075
σʼ Ἑλληνίδων, εἰ μὲν τὰ Τρώων εὐτυχοῖ
, κεχαρμένην, εἰ δʼ ἥσσονʼ εἴη, συννεφοῦσαν
ὄμματα, Ἀγαμέμνονʼ οὐ χρῄζουσαν
ἐκ Τροίας μολεῖν. καίτοι καλῶς γε σωφρονεῖν
παρεῖχέ σοι· ἄνδρʼ εἶχες οὐ κακίονʼ
1080
Αἰγίσθου πόσιν, ὃν Ἑλλὰς αὑτῆς εἵλετο
στρατηλάτην· Ἑλένης δʼ ἀδελφῆς τοιάδʼ
ἐξειργασμένης ἐξῆν κλέος σοι μέγα λαβεῖν
· τὰ γὰρ κακὰ παράδειγμα τοῖς ἐσθλοῖσιν
εἴσοψίν τʼ ἔχει. εἰ δʼ, ὡς λέγεις, σὴν
1085
θυγατέρʼ ἔκτεινεν πατήρ, ἐγὼ τί σʼ ἠδίκησʼ ἐμός
τε σύγγονος; πῶς οὐ πόσιν κτείνασα
πατρῴους δόμους ἡμῖν προσῆψας, ἀλλʼ ἐπηνέγκω
λέχει τἀλλότρια, μισθοῦ τοὺς
γάμους ὠνουμένη; κοὔτʼ ἀντιφεύγει παιδὸς
1090
ἀντὶ σοῦ πόσις, οὔτʼ ἀντʼ ἐμοῦ τέθνηκε
, δὶς τόσως ἐμὲ κτείνας ἀδελφῆς ζῶσαν
εἰ δʼ ἀμείψεται φόνον δικάζων φόνος,
σʼ ἐγὼ καὶ παῖς Ὀρέστης πατρὶ
τιμωρούμενοι· εἰ γὰρ δίκαιʼ ἐκεῖνα,
1095
καὶ τάδʼ ἔνδικα. ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ εὐγένειαν
εἰσιδὼν γαμεῖ πονηράν, μῶρός
· μικρὰ γὰρ μεγάλων ἀμείνω σώφρονʼ
ἐν δόμοις λέχη. τύχη γυναικῶν ἐς γάμους
μοι προοιμίου· εἴθʼ εἶχες, ὦ τεκοῦσα
1060
βελτίους φρένας. τὸ μὲν γὰρ εἶδος αἶνον
ἄξιον φέρειν Ἑλένης τε καὶ σοῦ, δύο
δʼ ἔφυτε συγγόνω, ἄμφω ματαίω Κάστορός
οὐκ ἀξίω. ἣ μὲν γὰρ ἁρπασθεῖσʼ
ἀπώλετο, σὺ δʼ ἄνδρʼ ἄριστον Ἑλλάδος
1065
διώλεσας, σκῆψιν προτείνουσʼ, ὡς
ὑπὲρ τέκνου πόσιν ἔκτεινας· οὐ γάρ σʼ ὡς
ἔγωγʼ ἴσασιν εὖ. ἥτις, θυγατρὸς πρὶν κεκυρῶσθαι
σφαγάς, νέον τʼ ἀπʼ οἴκων ἀνδρὸς
ἐξωρμημένου, ξανθὸν κατόπτρῳ πλόκαμον
1070
ἐξήσκεις κόμης. γυνὴ δʼ, ἀπόντος ἀνδρός
ἥτις ἐκ δόμων ἐς κάλλος ἀσκεῖ, διάγραφʼ
ὡς οὖσαν κακήν. οὐδὲν γὰρ αὐτὴν δεῖ θύρασιν
εὐπρεπὲς φαίνειν πρόσωπον, ἤν
μὴ ζητῇ κακόν. μόνη δὲ πασῶν οἶδʼ ἐγὼ
1075
σʼ Ἑλληνίδων, εἰ μὲν τὰ Τρώων εὐτυχοῖ
, κεχαρμένην, εἰ δʼ ἥσσονʼ εἴη, συννεφοῦσαν
ὄμματα, Ἀγαμέμνονʼ οὐ χρῄζουσαν
ἐκ Τροίας μολεῖν. καίτοι καλῶς γε σωφρονεῖν
παρεῖχέ σοι· ἄνδρʼ εἶχες οὐ κακίονʼ
1080
Αἰγίσθου πόσιν, ὃν Ἑλλὰς αὑτῆς εἵλετο
στρατηλάτην· Ἑλένης δʼ ἀδελφῆς τοιάδʼ
ἐξειργασμένης ἐξῆν κλέος σοι μέγα λαβεῖν
· τὰ γὰρ κακὰ παράδειγμα τοῖς ἐσθλοῖσιν
εἴσοψίν τʼ ἔχει. εἰ δʼ, ὡς λέγεις, σὴν
1085
θυγατέρʼ ἔκτεινεν πατήρ, ἐγὼ τί σʼ ἠδίκησʼ ἐμός
τε σύγγονος; πῶς οὐ πόσιν κτείνασα
πατρῴους δόμους ἡμῖν προσῆψας, ἀλλʼ ἐπηνέγκω
λέχει τἀλλότρια, μισθοῦ τοὺς
γάμους ὠνουμένη; κοὔτʼ ἀντιφεύγει παιδὸς
1090
ἀντὶ σοῦ πόσις, οὔτʼ ἀντʼ ἐμοῦ τέθνηκε
, δὶς τόσως ἐμὲ κτείνας ἀδελφῆς ζῶσαν
εἰ δʼ ἀμείψεται φόνον δικάζων φόνος,
σʼ ἐγὼ καὶ παῖς Ὀρέστης πατρὶ
τιμωρούμενοι· εἰ γὰρ δίκαιʼ ἐκεῖνα,
1095
καὶ τάδʼ ἔνδικα. ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ εὐγένειαν
εἰσιδὼν γαμεῖ πονηράν, μῶρός
· μικρὰ γὰρ μεγάλων ἀμείνω σώφρονʼ
ἐν δόμοις λέχη. τύχη γυναικῶν ἐς γάμους
Χορός
. τὰ μὲν γὰρ εὖ, τὰ δʼ οὐ καλῶς πίπτοντα
1100
δέρκομαι βροτῶν. ὦ παῖ, πέφυκας πατέρα
. τὰ μὲν γὰρ εὖ, τὰ δʼ οὐ καλῶς πίπτοντα
1100
δέρκομαι βροτῶν. ὦ παῖ, πέφυκας πατέρα
Κλυταιμήστρα
σὸν στέργειν ἀεί· ἔστιν δὲ καὶ τόδʼ· οἳ
μέν εἰσιν ἀρσένων, οἳ δʼ αὖ φιλοῦσι μητέρας
μᾶλλον πατρός. συγγνώσομαί σοι· καὶ
οὐχ οὕτως ἄγαν χαίρω τι, τέκνον, τοῖς
1105
δεδραμένοις ἐμοί. σὺ δʼ ὧδʼ ἄλουτος καὶ
δυσείματος χρόα λεχὼ νεογνῶν ἐκ τόκων
πεπαυμένη; οἴμοι τάλαινα τῶν ἐμῶν
βουλευμάτων· ὡς μᾶλλον ἢ χρῆν ἤλασʼ
εἰς ὀργὴν πόσιν. ὀψὲ στενάζεις, ἡνίκʼ
1110
σὸν στέργειν ἀεί· ἔστιν δὲ καὶ τόδʼ· οἳ
μέν εἰσιν ἀρσένων, οἳ δʼ αὖ φιλοῦσι μητέρας
μᾶλλον πατρός. συγγνώσομαί σοι· καὶ
οὐχ οὕτως ἄγαν χαίρω τι, τέκνον, τοῖς
1105
δεδραμένοις ἐμοί. σὺ δʼ ὧδʼ ἄλουτος καὶ
δυσείματος χρόα λεχὼ νεογνῶν ἐκ τόκων
πεπαυμένη; οἴμοι τάλαινα τῶν ἐμῶν
βουλευμάτων· ὡς μᾶλλον ἢ χρῆν ἤλασʼ
εἰς ὀργὴν πόσιν. ὀψὲ στενάζεις, ἡνίκʼ
1110
Ἠλέκτρα
ἔχεις ἄκη. πατὴρ μὲν οὖν τέθνηκε
τὸν δʼ ἔξω χθονὸς πῶς οὐ κομίζῃ παῖδʼ ἀλητεύοντα
σόν; δέδοικα· τοὐμὸν δʼ, οὐχὶ
ἔχεις ἄκη. πατὴρ μὲν οὖν τέθνηκε
τὸν δʼ ἔξω χθονὸς πῶς οὐ κομίζῃ παῖδʼ ἀλητεύοντα
σόν; δέδοικα· τοὐμὸν δʼ, οὐχὶ
Κλυταιμήστρα
τοὐκείνου, σκοπῶ. πατρὸς γάρ, ὡς λέγουσι
, θυμοῦται φόνῳ. τί δαὶ πόσιν σὸν ἄγριον
1115
τοὐκείνου, σκοπῶ. πατρὸς γάρ, ὡς λέγουσι
, θυμοῦται φόνῳ. τί δαὶ πόσιν σὸν ἄγριον
1115
Ἠλέκτρα
εἰς ἡμᾶς ἔχεις; τρόποι τοιοῦτοι· καὶ
εἰς ἡμᾶς ἔχεις; τρόποι τοιοῦτοι· καὶ
Κλυταιμήστρα
δʼ αὐθάδης ἔφυς. ἀλγῶ γάρ· ἀλλὰ παύσομαι
δʼ αὐθάδης ἔφυς. ἀλγῶ γάρ· ἀλλὰ παύσομαι
Ἠλέκτρα
θυμουμένη. καὶ μὴν ἐκεῖνος οὐκέτʼ
θυμουμένη. καὶ μὴν ἐκεῖνος οὐκέτʼ
Κλυταιμήστρα
ἔσται σοι βαρύς. φρονεῖ μέγʼ· ἐν γὰρ τοῖς
ἔσται σοι βαρύς. φρονεῖ μέγʼ· ἐν γὰρ τοῖς
Ἠλέκτρα
ἐμοῖς ναίει δόμοις. ὁρᾷς; ἀνʼ αὖ σὺ ζωπυρεῖς
1120
ἐμοῖς ναίει δόμοις. ὁρᾷς; ἀνʼ αὖ σὺ ζωπυρεῖς
1120
Κλυταιμήστρα
νείκη νέα. σιγῶ· δέδοικα γάρ νιν
νείκη νέα. σιγῶ· δέδοικα γάρ νιν
Ἠλέκτρα
ὡς δέδοικʼ ἐγώ. παῦσαι λόγων τῶνδε. ἀλλὰ
ὡς δέδοικʼ ἐγώ. παῦσαι λόγων τῶνδε. ἀλλὰ
Κλυταιμήστρα
τί μʼ ἐκάλεις, τέκνον; ἤκουσας, οἶμαι, τῶν ἐμῶν
τί μʼ ἐκάλεις, τέκνον; ἤκουσας, οἶμαι, τῶν ἐμῶν
Ἠλέκτρα
λοχευμάτων· τούτων ὕπερ μοι θῦσον
— οὐ γὰρ οἶδʼ ἐγώ — δεκάτῃ σελήνῃ παιδὸς ὡς
1125
νομίζεται· τρίβων γὰρ οὐκ εἴμʼ,
οὖσʼ ἐν τῷ πάρος. ἄλλης τόδʼ ἔργον, ἥ σʼ
λοχευμάτων· τούτων ὕπερ μοι θῦσον
— οὐ γὰρ οἶδʼ ἐγώ — δεκάτῃ σελήνῃ παιδὸς ὡς
1125
νομίζεται· τρίβων γὰρ οὐκ εἴμʼ,
οὖσʼ ἐν τῷ πάρος. ἄλλης τόδʼ ἔργον, ἥ σʼ
Κλυταιμήστρα
ἔλυσεν ἐκ τόκων. αὐτὴ ʼλόχευον κἄτεκον
ἔλυσεν ἐκ τόκων. αὐτὴ ʼλόχευον κἄτεκον
Ἠλέκτρα
μόνη βρέφος. οὕτως ἀγείτων οἶκος ἵδρυται
μόνη βρέφος. οὕτως ἀγείτων οἶκος ἵδρυται
Κλυταιμήστρα
φίλων; πένητας οὐδεὶς βούλεται
1130
φίλων; πένητας οὐδεὶς βούλεται
1130
Ἠλέκτρα
κτᾶσθαι φίλους. ἀλλʼ εἶμι, παιδὸς ἀριθμὸν
κτᾶσθαι φίλους. ἀλλʼ εἶμι, παιδὸς ἀριθμὸν
Κλυταιμήστρα
ὡς τελεσφόρον θύσω θεοῖσι· σοὶ δʼ ὅταν
πράξω χάριν τήνδʼ, εἶμʼ ἐπʼ ἀγρὸν
οὗ πόσις θυηπολεῖ νύμφαισιν. ἀλλὰ τούσδʼ
ὄχους, ὀπάονες, φάτναις ἄγοντες πρόσθεθʼ
1135
· ἡνίκʼ ἂν δέ με δοκῆτε θυσίας τῆσδʼ ἀπηλλάχθαι
θεοῖς, πάρεστε· δεῖ γὰρ καὶ
δοῦναι χάριν. χώρει πένητας ἐς δόμους
ὡς τελεσφόρον θύσω θεοῖσι· σοὶ δʼ ὅταν
πράξω χάριν τήνδʼ, εἶμʼ ἐπʼ ἀγρὸν
οὗ πόσις θυηπολεῖ νύμφαισιν. ἀλλὰ τούσδʼ
ὄχους, ὀπάονες, φάτναις ἄγοντες πρόσθεθʼ
1135
· ἡνίκʼ ἂν δέ με δοκῆτε θυσίας τῆσδʼ ἀπηλλάχθαι
θεοῖς, πάρεστε· δεῖ γὰρ καὶ
δοῦναι χάριν. χώρει πένητας ἐς δόμους
Ἠλέκτρα
· φρούρει δέ μοι μή σʼ αἰθαλώσῃ πολύκαπνον
στέγος πέπλους. θύσεις γὰρ οἷα χρή σε
1140
δαίμοσιν θύη. κανοῦν δʼ ἐνῆρκται καὶ
τεθηγμένη σφαγίς, ἥπερ καθεῖλε ταῦρον,
πέλας πεσῇ πληγεῖσα· νυμφεύσῃ δὲ
κἀν Ἅιδου δόμοις ᾧπερ ξυνηῦδες ἐν φάει
τοσήνδʼ ἐγὼ δώσω χάριν σοι, σὺ δὲ
1145
δίκην ἐμοὶ πατρός.
· φρούρει δέ μοι μή σʼ αἰθαλώσῃ πολύκαπνον
στέγος πέπλους. θύσεις γὰρ οἷα χρή σε
1140
δαίμοσιν θύη. κανοῦν δʼ ἐνῆρκται καὶ
τεθηγμένη σφαγίς, ἥπερ καθεῖλε ταῦρον,
πέλας πεσῇ πληγεῖσα· νυμφεύσῃ δὲ
κἀν Ἅιδου δόμοις ᾧπερ ξυνηῦδες ἐν φάει
τοσήνδʼ ἐγὼ δώσω χάριν σοι, σὺ δὲ
1145
δίκην ἐμοὶ πατρός.
Electra. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.