Euripides Bacchae

Διόνυσος

ἰώ ,

κλύετʼ ἐμᾶς κλύετʼ αὐδᾶς ,

ἰὼ βάκχαι , ἰὼ βάκχαι .

Χορός

τίς ὅδε , τίς ὅδε πόθεν ὁ κέλαδος

ἀνά μʼ ἐκάλεσεν Εὐίου ;

Διόνυσος

ἰὼ ἰώ , πάλιν αὐδῶ ,

580

ὁ Σεμέλας , ὁ Διὸς παῖς .

Χορός

ἰὼ ἰὼ δέσποτα δέσποτα ,

μόλε νυν ἡμέτερον ἐς

θίασον , ὦ Βρόμιε Βρόμιε .

Διόνυσος

σεῖε πέδον χθονὸς Ἔννοσι πότνια .

585

Χορός

ἆ ἆ ,

τάχα τὰ Πενθέως μέλαθρα διατι-

νάξεται πεσήμασιν .

— ὁ Διόνυσος ἀνὰ μέλαθρα ·

σέβετέ νιν . — σέβομεν ὤ.

590

— εἴδετε λάινα κίοσιν ἔμβολα

διάδρομα τάδε ; Βρόμιος ὅδʼ ἀλα-

λάζεται στέγας ἔσω .

Διόνυσος

ἅπτε κεραύνιον αἴθοπα λαμπάδα ·

σύμφλεγε σύμφλεγε δώματα Πενθέος .

595

Χορός

ἆ ἆ ,

πῦρ οὐ λεύσσεις , οὐδʼ αὐγάζῃ ,

Σεμέλας ἱερὸν ἀμφὶ τάφον , ἅν

ποτε κεραυνόβολος ἔλιπε φλόγα

Δίου βροντᾶς ;

δίκετε πεδόσε τρομερὰ σώματα

600

δίκετε , Μαινάδες · ὁ γὰρ ἄναξ

ἄνω κάτω τιθεὶς ἔπεισι

μέλαθρα τάδε Διὸς γόνος .

Διόνυσος

βάρβαροι γυναῖκες , οὕτως ἐκπεπληγμέναι φόβῳ

πρὸς πέδῳ πεπτώκατʼ ; ᾔσθησθʼ , ὡς ἔοικε , Βακχίου

605

διατινάξαντος δῶμα Πενθέως · ἀλλʼ ἐξανίστατε

σῶμα καὶ θαρσεῖτε σαρκὸς ἐξαμείψασαι τρόμον .

Χορός

ὦ φάος μέγιστον ἡμῖν εὐίου βακχεύματος ,

ὡς ἐσεῖδον ἀσμένη σε , μονάδʼ ἔχουσʼ ἐρημίαν .

Διόνυσος

εἰς ἀθυμίαν ἀφίκεσθʼ , ἡνίκʼ εἰσεπεμπόμην ,

610

Πενθέως ὡς ἐς σκοτεινὰς ὁρκάνας πεσούμενος ;

Χορός

πῶς γὰρ οὔ ; τίς μοι φύλαξ ἦν , εἰ σὺ συμφορᾶς τύχοις ;

ἀλλὰ πῶς ἠλευθερώθης ἀνδρὸς ἀνοσίου τυχών ;

Διόνυσος

αὐτὸς ἐξέσῳσʼ ἐμαυτὸν ῥᾳδίως ἄνευ πόνου .

Χορός

οὐδέ σου συνῆψε χεῖρε δεσμίοισιν ἐν βρόχοις ;

615

Διόνυσος

ταῦτα καὶ καθύβρισʼ αὐτόν , ὅτι με δεσμεύειν δοκῶν

οὔτʼ ἔθιγεν οὔθʼ ἥψαθʼ ἡμῶν , ἐλπίσιν δʼ ἐβόσκετο .

πρὸς φάτναις δὲ ταῦρον εὑρών , οὗ καθεῖρξʼ ἡμᾶς ἄγων ,

τῷδε περὶ βρόχους ἔβαλλε γόνασι καὶ χηλαῖς ποδῶν ,

θυμὸν ἐκπνέων , ἱδρῶτα σώματος στάζων ἄπο ,

620

χείλεσιν διδοὺς ὀδόντας · πλησίον δʼ ἐγὼ παρὼν

ἥσυχος θάσσων ἔλευσσον . ἐν δὲ τῷδε τῷ χρόνῳ

ἀνετίναξ ʼ ἐλθὼν ὁ Βάκχος δῶμα καὶ μητρὸς τάφῳ

πῦρ ἀνῆψʼ · ὃ δʼ ὡς ἐσεῖδε , δώματʼ αἴθεσθαι δοκῶν ,

ᾖσσʼ ἐκεῖσε κᾆτʼ ἐκεῖσε , δμωσὶν Ἀχελῷον φέρειν

625

ἐννέπων , ἅπας δʼ ἐν ἔργῳ δοῦλος ἦν , μάτην πονῶν .

διαμεθεὶς δὲ τόνδε μόχθον , ὡς ἐμοῦ πεφευγότος ,

ἵεται ξίφος κελαινὸν ἁρπάσας δόμων ἔσω .

κᾆθʼ ὁ Βρόμιος , ὡς ἔμοιγε φαίνεται , δόξαν λέγω ,

φάσμʼ ἐποίησεν κατʼ αὐλήν · ὃ δʼ ἐπὶ τοῦθʼ ὡρμημένος

630

ᾖσσε κἀκέντει φαεννὸν αἰθέρʼ , ὡς σφάζων ἐμέ .

πρὸς δὲ τοῖσδʼ αὐτῷ τάδʼ ἄλλα Βάκχιος λυμαίνεται ·

δώματʼ ἔρρηξεν χαμᾶζε · συντεθράνωται δʼ ἅπαν

πικροτάτους ἰδόντι δεσμοὺς τοὺς ἐμούς · κόπου δʼ ὕπο

διαμεθεὶς ξίφος παρεῖται · πρὸς θεὸν γὰρ ὢν ἀνὴρ

635

ἐς μάχην ἐλθεῖν ἐτόλμησε . ἥσυχος δʼ ἐκβὰς ἐγὼ

δωμάτων ἥκω πρὸς ὑμᾶς , Πενθέως οὐ φροντίσας .

ὡς δέ μοι δοκεῖ — ψοφεῖ γοῦν ἀρβύλη δόμων ἔσω —

ἐς προνώπιʼ αὐτίχʼ ἥξει . τί ποτʼ ἄρʼ ἐκ τούτων ἐρεῖ ;

ῥᾳδίως γὰρ αὐτὸν οἴσω , κἂν πνέων ἔλθῃ μέγα .

640

πρὸς σοφοῦ γὰρ ἀνδρὸς ἀσκεῖν σώφρονʼ εὐοργησίαν .

Πενθεύς

πέπονθα δεινά · διαπέφευγέ μʼ ὁ ξένος ,

ὃς ἄρτι δεσμοῖς ἦν κατηναγκασμένος .

ἔα ἔα ·

ὅδʼ ἐστὶν ἁνήρ · τί τάδε ; πῶς προνώπιος

645

φαίνῃ πρὸς οἴκοις τοῖς ἐμοῖς , ἔξω βεβώς ;

Διόνυσος

στῆσον πόδʼ , ὀργῇ δʼ ὑπόθες ἥσυχον πόδα .

Πενθεύς

πόθεν σὺ δεσμὰ διαφυγὼν ἔξω περᾷς ;

Διόνυσος

οὐκ εἶπον —ἢ οὐκ ἤκουσασ —ὅτι λύσει μέ τις ;

Πενθεύς

τίς ; τοὺς λόγους γὰρ ἐσφέρεις καινοὺς ἀεί .

650

Διόνυσος

ὃς τὴν πολύβοτρυν ἄμπελον φύει βροτοῖς .

Πενθεύς

Διόνυσος

ὠνείδισας δὴ τοῦτο Διονύσῳ καλόν .

Πενθεύς

κλῄειν κελεύω πάντα πύργον ἐν κύκλῳ .

Διόνυσος

τί δʼ ; οὐχ ὑπερβαίνουσι καὶ τείχη θεοί ;

Πενθεύς

σοφὸς σοφὸς σύ , πλὴν ἃ δεῖ σʼ εἶναι σοφόν .

655

Διόνυσος

ἃ δεῖ μάλιστα , ταῦτʼ ἔγωγʼ ἔφυν σοφός .

κείνου δʼ ἀκούσας πρῶτα τοὺς λόγους μάθε ,

ὃς ἐξ ὄρους πάρεστιν ἀγγελῶν τί σοι ·

ἡμεῖς δέ σοι μενοῦμεν , οὐ φευξούμεθα .

Ἄγγελος

Πενθεῦ κρατύνων τῆσδε Θηβαίας χθονός ,

660

ἥκω Κιθαιρῶνʼ ἐκλιπών , ἵνʼ οὔποτε

λευκῆς χιόνος ἀνεῖσαν εὐαγεῖς βολαί .

Πενθεύς

ἥκεις δὲ ποίαν προστιθεὶς σπουδὴν λόγου ;

Ἄγγελος

βάκχας ποτνιάδας εἰσιδών , αἳ τῆσδε γῆς

οἴστροισι λευκὸν κῶλον ἐξηκόντισαν ,

665

ἥκω φράσαι σοὶ καὶ πόλει χρῄζων , ἄναξ ,

ὡς δεινὰ δρῶσι θαυμάτων τε κρείσσονα .

θέλω δʼ ἀκοῦσαι , πότερά σοι παρρησίᾳ

φράσω τὰ κεῖθεν ἢ λόγον στειλώμεθα ·

τὸ γὰρ τάχος σου τῶν φρενῶν δέδοικʼ , ἄναξ ,

670

καὶ τοὐξύθυμον καὶ τὸ βασιλικὸν λίαν .

Πενθεύς

λέγʼ , ὡς ἀθῷος ἐξ ἐμοῦ πάντως ἔσῃ .

τοῖς γὰρ δικαίοις οὐχὶ θυμοῦσθαι χρεών .

ὅσῳ δʼ ἂν εἴπῃς δεινότερα βακχῶν πέρι ,

τοσῷδε μᾶλλον τὸν ὑποθέντα τὰς τέχνας

675

γυναιξὶ τόνδε τῇ δίκῃ προσθήσομεν .

Ἄγγελος

ἀγελαῖα μὲν βοσκήματʼ ἄρτι πρὸς λέπας

μόσχων ὑπεξήκριζον , ἡνίχʼ ἥλιος

ἀκτῖνας ἐξίησι θερμαίνων χθόνα .

ὁρῶ δὲ θιάσους τρεῖς γυναικείων χορῶν ,

680

ὧν ἦρχʼ ἑνὸς μὲν Αὐτονόη , τοῦ δευτέρου

μήτηρ Ἀγαύη σή , τρίτου δʼ Ἰνὼ χοροῦ .

ηὗδον δὲ πᾶσαι σώμασιν παρειμέναι ,

αἳ μὲν πρὸς ἐλάτης νῶτʼ ἐρείσασαι φόβην ,

αἳ δʼ ἐν δρυὸς φύλλοισι πρὸς πέδῳ κάρα

685

εἰκῇ βαλοῦσαι σωφρόνως , οὐχ ὡς σὺ φῂς

ᾠνωμένας κρατῆρι καὶ λωτοῦ ψόφῳ

θηρᾶν καθʼ ὕλην Κύπριν ἠρημωμένας .

ἡ σὴ δὲ μήτηρ ὠλόλυξεν ἐν μέσαις

σταθεῖσα βάκχαις , ἐξ ὕπνου κινεῖν δέμας ,

690

μυκήμαθʼ ὡς ἤκουσε κεροφόρων βοῶν .

αἳ δʼ ἀποβαλοῦσαι θαλερὸν ὀμμάτων ὕπνον

ἀνῇξαν ὀρθαί , θαῦμʼ ἰδεῖν εὐκοσμίας ,

νέαι παλαιαὶ παρθένοι τʼ ἔτʼ ἄζυγες .

καὶ πρῶτα μὲν καθεῖσαν εἰς ὤμους κόμας

695

νεβρίδας τʼ ἀνεστείλανθʼ ὅσαισιν ἁμμάτων

σύνδεσμʼ ἐλέλυτο , καὶ καταστίκτους δορὰς

ὄφεσι κατεζώσαντο λιχμῶσιν γένυν .

αἳ δʼ ἀγκάλαισι δορκάδʼ ἢ σκύμνους λύκων

ἀγρίους ἔχουσαι λευκὸν ἐδίδοσαν γάλα ,

700

ὅσαις νεοτόκοις μαστὸς ἦν σπαργῶν ἔτι

βρέφη λιπούσαις · ἐπὶ δʼ ἔθεντο κισσίνους

στεφάνους δρυός τε μίλακός τʼ ἀνθεσφόρου .

θύρσον δέ τις λαβοῦσʼ ἔπαισεν ἐς πέτραν ,

ὅθεν δροσώδης ὕδατος ἐκπηδᾷ νοτίς ·

705

ἄλλη δὲ νάρθηκʼ ἐς πέδον καθῆκε γῆς ,

καὶ τῇδε κρήνην ἐξανῆκʼ οἴνου θεός ·

ὅσαις δὲ λευκοῦ πώματος πόθος παρῆν ,

ἄκροισι δακτύλοισι διαμῶσαι χθόνα

γάλακτος ἑσμοὺς εἶχον · ἐκ δὲ κισσίνων

710

θύρσων γλυκεῖαι μέλιτος ἔσταζον ῥοαί .

ὥστʼ , εἰ παρῆσθα , τὸν θεὸν τὸν νῦν ψέγεις

εὐχαῖσιν ἂν μετῆλθες εἰσιδὼν τάδε .

ξυνήλθομεν δὲ βουκόλοι καὶ ποιμένες ,

κοινῶν λόγων δώσοντες ἀλλήλοις ἔριν

715

ὡς δεινὰ δρῶσι θαυμάτων τʼ ἐπάξια ·

καί τις πλάνης κατʼ ἄστυ καὶ τρίβων λόγων

ἔλεξεν εἰς ἅπαντας · Ὦ σεμνὰς πλάκας

ναίοντες ὀρέων , θέλετε θηρασώμεθα

Πενθέως Ἀγαύην μητέρʼ ἐκ βακχευμάτων

720

χάριν τʼ ἄνακτι θώμεθα ; εὖ δʼ ἡμῖν λέγειν

ἔδοξε , θάμνων δʼ ἐλλοχίζομεν φόβαις

κρύψαντες αὑτούς · αἳ δὲ τὴν τεταγμένην

ὥραν ἐκίνουν θύρσον ἐς βακχεύματα ,

Ἴακχον ἀθρόῳ στόματι τὸν Διὸς γόνον

725

Βρόμιον καλοῦσαι · πᾶν δὲ συνεβάκχευʼ ὄρος

καὶ θῆρες , οὐδὲν δʼ ἦν ἀκίνητον δρόμῳ .

κυρεῖ δʼ Ἀγαύη πλησίον θρῴσκουσά μου ·

κἀγὼ ʼξεπήδησʼ ὡς συναρπάσαι θέλων ,

λόχμην κενώσας ἔνθʼ ἐκρυπτόμην δέμας .

730

ἣ δʼ ἀνεβόησεν · Ὦ δρομάδες ἐμαὶ κύνες ,

θηρώμεθʼ ἀνδρῶν τῶνδʼ ὕπʼ · ἀλλʼ ἕπεσθέ μοι ,

ἕπεσθε θύρσοις διὰ χερῶν ὡπλισμέναι .

ἡμεῖς μὲν οὖν φεύγοντες ἐξηλύξαμεν

βακχῶν σπαραγμόν , αἳ δὲ νεμομέναις χλόην

735

μόσχοις ἐπῆλθον χειρὸς ἀσιδήρου μέτα .

καὶ τὴν μὲν ἂν προσεῖδες εὔθηλον πόριν

μυκωμένην ἔχουσαν ἐν χεροῖν δίχα ,

ἄλλαι δὲ δαμάλας διεφόρουν σπαράγμασιν .

εἶδες δʼ ἂν ἢ πλεύρʼ ἢ δίχηλον ἔμβασιν

740

ῥιπτόμενʼ ἄνω τε καὶ κάτω · κρεμαστὰ δὲ

ἔσταζʼ ὑπʼ ἐλάταις ἀναπεφυρμένʼ αἵματι .

ταῦροι δʼ ὑβρισταὶ κἀς κέρας θυμούμενοι

τὸ πρόσθεν ἐσφάλλοντο πρὸς γαῖαν δέμας ,

μυριάσι χειρῶν ἀγόμενοι νεανίδων .

745

θᾶσσον δὲ διεφοροῦντο σαρκὸς ἐνδυτὰ

ἢ σὲ ξυνάψαι βλέφαρα βασιλείοις κόραις .

χωροῦσι δʼ ὥστʼ ὄρνιθες ἀρθεῖσαι δρόμῳ

πεδίων ὑποτάσεις , αἳ παρʼ Ἀσωποῦ ῥοαῖς

εὔκαρπον ἐκβάλλουσι Θηβαίων στάχυν ·

750

Ὑσιάς τʼ Ἐρυθράς θʼ , αἳ Κιθαιρῶνος λέπας

νέρθεν κατῳκήκασιν , ὥστε πολέμιοι ,

ἐπεσπεσοῦσαι πάντʼ ἄνω τε καὶ κάτω

διέφερον · ἥρπαζον μὲν ἐκ δόμων τέκνα ·

ὁπόσα δʼ ἐπʼ ὤμοις ἔθεσαν , οὐ δεσμῶν ὕπο

755

προσείχετʼ οὐδʼ ἔπιπτεν ἐς μέλαν πέδον ,

οὐ χαλκός , οὐ σίδηρος · ἐπὶ δὲ βοστρύχοις

πῦρ ἔφερον , οὐδʼ ἔκαιεν . οἳ δʼ ὀργῆς ὕπο

ἐς ὅπλʼ ἐχώρουν φερόμενοι βακχῶν ὕπο ·

οὗπερ τὸ δεινὸν ἦν θέαμʼ ἰδεῖν , ἄναξ .

760

τοῖς μὲν γὰρ οὐχ ᾕμασσε λογχωτὸν βέλος ,

κεῖναι δὲ θύρσους ἐξανιεῖσαι χερῶν

ἐτραυμάτιζον κἀπενώτιζον φυγῇ

γυναῖκες ἄνδρας , οὐκ ἄνευ θεῶν τινος .

πάλιν δʼ ἐχώρουν ὅθεν ἐκίνησαν πόδα ,

765

κρήνας ἐπʼ αὐτὰς ἃς ἀνῆκʼ αὐταῖς θεός .

νίψαντο δʼ αἷμα , σταγόνα δʼ ἐκ παρηίδων

γλώσσῃ δράκοντες ἐξεφαίδρυνον χροός .

τὸν δαίμονʼ οὖν τόνδʼ ὅστις ἔστʼ , ὦ δέσποτα ,

δέχου πόλει τῇδʼ · ὡς τά τʼ ἄλλʼ ἐστὶν μέγας ,

770

κἀκεῖνό φασιν αὐτόν , ὡς ἐγὼ κλύω ,

τὴν παυσίλυπον ἄμπελον δοῦναι βροτοῖς .

οἴνου δὲ μηκέτʼ ὄντος οὐκ ἔστιν Κύπρις

οὐδʼ ἄλλο τερπνὸν οὐδὲν ἀνθρώποις ἔτι .

Χορός

ταρβῶ μὲν εἰπεῖν τοὺς λόγους ἐλευθέρους

775

πρὸς τὸν τύραννον , ἀλλʼ ὅμως εἰρήσεται ·

Διόνυσος ἥσσων οὐδενὸς θεῶν ἔφυ .

Πενθεύς

ἤδη τόδʼ ἐγγὺς ὥστε πῦρ ὑφάπτεται

ὕβρισμα βακχῶν , ψόγος ἐς Ἕλληνας μέγας .

ἀλλʼ οὐκ ὀκνεῖν δεῖ · στεῖχʼ ἐπʼ Ἠλέκτρας ἰὼν

780

πύλας · κέλευε πάντας ἀσπιδηφόρους

ἵππων τʼ ἀπαντᾶν ταχυπόδων ἐπεμβάτας

πέλτας θʼ ὅσοι πάλλουσι καὶ τόξων χερὶ

ψάλλουσι νευράς , ὡς ἐπιστρατεύσομεν

βάκχαισιν · οὐ γὰρ ἀλλʼ ὑπερβάλλει τάδε ,

785

εἰ πρὸς γυναικῶν πεισόμεσθʼ ἃ πάσχομεν .

Διόνυσος

πείθῃ μὲν οὐδέν , τῶν ἐμῶν λόγων κλύων ,

Πενθεῦ · κακῶς δὲ πρὸς σέθεν πάσχων ὅμως

οὔ φημι χρῆναί σʼ ὅπλʼ ἐπαίρεσθαι θεῷ ,

ἀλλʼ ἡσυχάζειν · Βρόμιος οὐκ ἀνέξεται

790

κινοῦντα βάκχας σʼ εὐίων ὀρῶν ἄπο .

Πενθεύς

οὐ μὴ φρενώσεις μʼ , ἀλλὰ δέσμιος φυγὼν

σῴσῃ τόδʼ ; ἢ σοὶ πάλιν ἀναστρέψω δίκην ;

Διόνυσος

θύοιμʼ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος

πρὸς κέντρα λακτίζοιμι θνητὸς ὢν θεῷ .

795

Πενθεύς

θύσω , φόνον γε θῆλυν , ὥσπερ ἄξιαι ,

πολὺν ταράξας ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς .

Διόνυσος

φεύξεσθε πάντες · καὶ τόδʼ αἰσχρόν , ἀσπίδας

θύρσοισι βακχῶν ἐκτρέπειν χαλκηλάτους

Πενθεύς

ἀπόρῳ γε τῷδε συμπεπλέγμεθα ξένῳ ,

800

ὃς οὔτε πάσχων οὔτε δρῶν σιγήσεται .

Διόνυσος

ὦ τᾶν , ἔτʼ ἔστιν εὖ καταστῆσαι τάδε .

Πενθεύς

τί δρῶντα ; δουλεύοντα δουλείαις ἐμαῖς ;

Διόνυσος

ἐγὼ γυναῖκας δεῦρʼ ὅπλων ἄξω δίχα .

Πενθεύς

οἴμοι · τόδʼ ἤδη δόλιον ἔς με μηχανᾷ .

805

Διόνυσος

ποῖόν τι , σῷσαί σʼ εἰ θέλω τέχναις ἐμαῖς ;

Πενθεύς

ξυνέθεσθε κοινῇ τάδʼ , ἵνα βακχεύητʼ ἀεί .

Διόνυσος

καὶ μὴν ξυνεθέμην —τοῦτό γʼ ἔστι —τῷ θεῷ .

Πενθεύς

ἐκφέρετέ μοι δεῦρʼ ὅπλα , σὺ δὲ παῦσαι λέγων .

Διόνυσος

ἆ .

810

βούλῃ σφʼ ἐν ὄρεσι συγκαθημένας ἰδεῖν ;

Πενθεύς

μάλιστα , μυρίον γε δοὺς χρυσοῦ σταθμόν .

Διόνυσος

τί δʼ εἰς ἔρωτα τοῦδε πέπτωκας μέγαν ;

Πενθεύς

λυπρῶς νιν εἰσίδοιμʼ ἂν ἐξῳνωμένας .

Διόνυσος

ὅμως δʼ ἴδοις ἂν ἡδέως ἅ σοι πικρά ;

815

Πενθεύς

σάφʼ ἴσθι , σιγῇ γʼ ὑπʼ ἐλάταις καθήμενος .

Διόνυσος

ἀλλʼ ἐξιχνεύσουσίν σε , κἂν ἔλθῃς λάθρᾳ .

Πενθεύς

ἀλλʼ ἐμφανῶς · καλῶς γὰρ ἐξεῖπας τάδε .

Διόνυσος

ἄγωμεν οὖν σε κἀπιχειρήσεις ὁδῷ ;

Πενθεύς

ἄγʼ ὡς τάχιστα , τοῦ χρόνου δέ σοι φθονῶ .

820

Διόνυσος

στεῖλαί νυν ἀμφὶ χρωτὶ βυσσίνους πέπλους .

Πενθεύς

τί δὴ τόδʼ ; ἐς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τελῶ ;

Διόνυσος

μή σε κτάνωσιν , ἢν ἀνὴρ ὀφθῇς ἐκεῖ .

Πενθεύς

εὖ γʼ εἶπας αὖ τόδʼ · ὥς τις εἶ πάλαι σοφός .

Διόνυσος

Διόνυσος ἡμᾶς ἐξεμούσωσεν τάδε .

825

Πενθεύς

πῶς οὖν γένοιτʼ ἂν ἃ σύ με νουθετεῖς καλῶς ;

Διόνυσος

ἐγὼ στελῶ σε δωμάτων ἔσω μολών .

Πενθεύς

τίνα στολήν ; ἦ θῆλυν ; ἀλλʼ αἰδώς μʼ ἔχει .

Διόνυσος

οὐκέτι θεατὴς μαινάδων πρόθυμος εἶ .

Πενθεύς

στολὴν δὲ τίνα φῂς ἀμφὶ χρῶτʼ ἐμὸν βαλεῖν ;

830

Διόνυσος

κόμην μὲν ἐπὶ σῷ κρατὶ ταναὸν ἐκτενῶ .

Πενθεύς

τὸ δεύτερον δὲ σχῆμα τοῦ κόσμου τί μοι ;

Διόνυσος

πέπλοι ποδήρεις · ἐπὶ κάρᾳ δʼ ἔσται μίτρα .

Πενθεύς

ἦ καί τι πρὸς τοῖσδʼ ἄλλο προσθήσεις ἐμοί ;

Διόνυσος

θύρσον γε χειρὶ καὶ νεβροῦ στικτὸν δέρας .

835

Πενθεύς

οὐκ ἂν δυναίμην θῆλυν ἐνδῦναι στολήν .

Διόνυσος

ἀλλʼ αἷμα θήσεις συμβαλὼν βάκχαις μάχην .

Πενθεύς

ὀρθῶς · μολεῖν χρὴ πρῶτον εἰς κατασκοπήν .

Διόνυσος

σοφώτερον γοῦν ἢ κακοῖς θηρᾶν κακά .

Πενθεύς

καὶ πῶς διʼ ἄστεως εἶμι Καδμείους λαθών ;

840

Διόνυσος

ὁδοὺς ἐρήμους ἴμεν · ἐγὼ δʼ ἡγήσομαι .

Πενθεύς

πᾶν κρεῖσσον ὥστε μὴ ʼγγελᾶν βάκχας ἐμοί .

ἐλθόντʼ ἐς οἴκους ἃν δοκῇ βουλεύσομαι .

Διόνυσος

· πάντῃ τό γʼ ἐμὸν εὐτρεπὲς πάρα .

Πενθεύς

ἄν · ἢ γὰρ ὅπλʼ ἔχων πορεύσομαι

845

τοῖσι σοῖσι πείσομαι βουλεύμασιν .

Διόνυσος

, ἁνὴρ ἐς βόλον καθίσταται ,

δὲ βάκχας , οὗ θανὼν δώσει δίκην .

, νῦν σὸν ἔργον · οὐ γὰρ εἶ πρόσω ·

αὐτόν . πρῶτα δʼ ἔκστησον φρενῶν ,

850

ἐλαφρὰν λύσσαν · ὡς φρονῶν μὲν εὖ

μὴ θελήσῃ θῆλυν ἐνδῦναι στολήν ,

δʼ ἐλαύνων τοῦ φρονεῖν ἐνδύσεται .

δέ νιν γέλωτα Θηβαίοις ὀφλεῖν

ἀγόμενον διʼ ἄστεως

855

τῶν ἀπειλῶν τῶν πρίν , αἷσι δεινὸς ἦν .

εἶμι κόσμον ὅνπερ εἰς Ἅιδου λαβὼν

μητρὸς ἐκ χεροῖν κατασφαγείς ,

προσάψων · γνώσεται δὲ τὸν Διὸς

, ὃς πέφυκεν ἐν τέλει θεός ,

860

, ἀνθρώποισι δʼ ἠπιώτατος .