Euripides Bacchae

Διόνυσος

σὲ τὸν πρόθυμον ὄνθʼ ἃ μὴ χρεὼν ὁρᾶν

σπεύδοντά τʼ ἀσπούδαστα , Πενθέα λέγω ,

ἔξιθι πάροιθε δωμάτων , ὄφθητί μοι ,

σκευὴν γυναικὸς μαινάδος βάκχης ἔχων ,

915

μητρός τε τῆς σῆς καὶ λόχου κατάσκοπος ·

πρέπεις δὲ Κάδμου θυγατέρων μορφὴν μιᾷ .

Πενθεύς

καὶ μὴν ὁρᾶν μοι δύο μὲν ἡλίους δοκῶ ,

δισσὰς δὲ Θήβας καὶ πόλισμʼ ἑπτάστομον ·

καὶ ταῦρος ἡμῖν πρόσθεν ἡγεῖσθαι δοκεῖς

920

καὶ σῷ κέρατα κρατὶ προσπεφυκέναι .

ἀλλʼ ἦ ποτʼ ἦσθα θήρ ; τεταύρωσαι γὰρ οὖν .

Διόνυσος

ὁ θεὸς ὁμαρτεῖ , πρόσθεν ὢν οὐκ εὐμενής ,

ἔνσπονδος ἡμῖν · νῦν δʼ ὁρᾷς ἃ χρή σʼ ὁρᾶν .

Πενθεύς

τί φαίνομαι δῆτʼ ; οὐχὶ τὴν Ἰνοῦς στάσιν

925

ἢ τὴν Ἀγαύης ἑστάναι , μητρός γʼ ἐμῆς ;

Διόνυσος

αὐτὰς ἐκείνας εἰσορᾶν δοκῶ σʼ ὁρῶν .

ἀλλʼ ἐξ ἕδρας σοι πλόκαμος ἐξέστηχʼ ὅδε ,

οὐχ ὡς ἐγώ νιν ὑπὸ μίτρᾳ καθήρμοσα .

Πενθεύς

ἔνδον προσείων αὐτὸν ἀνασείων τʼ ἐγὼ

930

καὶ βακχιάζων ἐξ ἕδρας μεθώρμισα .

Διόνυσος

ἀλλʼ αὐτὸν ἡμεῖς , οἷς σε θεραπεύειν μέλει ,

πάλιν καταστελοῦμεν · ἀλλʼ ὄρθου κάρα .

Πενθεύς

ἰδού , σὺ κόσμει · σοὶ γὰρ ἀνακείμεσθα δή .

Διόνυσος

ζῶναί τέ σοι χαλῶσι κοὐχ ἑξῆς πέπλων

935

στολίδες ὑπὸ σφυροῖσι τείνουσιν σέθεν .

Πενθεύς

κἀμοὶ δοκοῦσι παρά γε δεξιὸν πόδα ·

τἀνθένδε δʼ ὀρθῶς παρὰ τένοντʼ ἔχει πέπλος .

Διόνυσος

ἦ πού με τῶν σῶν πρῶτον ἡγήσῃ φίλων ,

ὅταν παρὰ λόγον σώφρονας βάκχας ἴδῃς .

940

Πενθεύς

πότερα δὲ θύρσον δεξιᾷ λαβὼν χερὶ

ἢ τῇδε , βάκχῃ μᾶλλον εἰκασθήσομαι ;

Διόνυσος

ἐν δεξιᾷ χρὴ χἅμα δεξιῷ ποδὶ

αἴρειν νιν · αἰνῶ δʼ ὅτι μεθέστηκας φρενῶν .

Πενθεύς

ἆρʼ ἂν δυναίμην τὰς Κιθαιρῶνος πτυχὰς

945

αὐταῖσι βάκχαις τοῖς ἐμοῖς ὤμοις φέρειν ;

Διόνυσος

δύναιʼ ἄν , εἰ βούλοιο · τὰς δὲ πρὶν φρένας

οὐκ εἶχες ὑγιεῖς , νῦν δʼ ἔχεις οἵας σε δεῖ .

Πενθεύς

μοχλοὺς φέρωμεν ; ἢ χεροῖν ἀνασπάσω

κορυφαῖς ὑποβαλὼν ὦμον ἢ βραχίονα ;

950

Διόνυσος

μὴ σύ γε τὰ Νυμφῶν διολέσῃς ἱδρύματα

καὶ Πανὸς ἕδρας ἔνθʼ ἔχει συρίγματα .

Πενθεύς

καλῶς ἔλεξας · οὐ σθένει νικητέον

γυναῖκας · ἐλάταισιν δʼ ἐμὸν κρύψω δέμας .

Διόνυσος

κρύψῃ σὺ κρύψιν ἥν σε κρυφθῆναι χρεών ,

955

ἐλθόντα δόλιον μαινάδων κατάσκοπον .

Πενθεύς

καὶ μὴν δοκῶ σφᾶς ἐν λόχμαις ὄρνιθας ὣς

λέκτρων ἔχεσθαι φιλτάτοις ἐν ἕρκεσιν .

Διόνυσος

οὐκοῦν ἐπʼ αὐτὸ τοῦτʼ ἀποστέλλῃ φύλαξ ·

λήψῃ δʼ ἴσως σφᾶς , ἢν σὺ μὴ ληφθῇς πάρος .

960

Πενθεύς

κόμιζε διὰ μέσης με Θηβαίας χθονός ·

μόνος γὰρ αὐτῶν εἰμʼ ἀνὴρ τολμῶν τόδε .

Διόνυσος

μόνος σὺ πόλεως τῆσδʼ ὑπερκάμνεις , μόνος ·

τοιγάρ σʼ ἀγῶνες ἀναμένουσιν οὓς ἐχρῆν .

ἕπου δέ · πομπὸς δʼ εἶμʼ ἐγὼ σωτήριος ,

965

κεῖθεν δʼ ἀπάξει σʼ ἄλλος .

Πενθεύς

ἡ τεκοῦσά γε .

Διόνυσος

ἐπίσημον ὄντα πᾶσιν .

Πενθεύς

ἐπὶ τόδʼ ἔρχομαι .

Διόνυσος

φερόμενος ἥξεις

Πενθεύς

ἁβρότητʼ ἐμὴν λέγεις .

Διόνυσος

ἐν χερσὶ μητρός .

Πενθεύς

καὶ τρυφᾶν μʼ ἀναγκάσεις .

Διόνυσος

τρυφάς γε τοιάσδε .

970

Πενθεύς

ἀξίων μὲν ἅπτομαι .

Διόνυσος

δεινὸς σὺ δεινὸς κἀπὶ δείνʼ ἔρχῃ πάθη ,

ὥστʼ οὐρανῷ στηρίζον εὑρήσεις κλέος .

ἔκτεινʼ , Ἀγαύη , χεῖρας αἵ θʼ ὁμόσποροι

Κάδμου θυγατέρες · τὸν νεανίαν ἄγω

τόνδʼ εἰς ἀγῶνα μέγαν , ὁ νικήσων δʼ ἐγὼ

975

καὶ Βρόμιος ἔσται . τἄλλα δʼ αὐτὸ σημανεῖ .