str.
1
Χορός
τί
τοὺς
ἄνωθεν
φρονιμωτάτους
οἰωνοὺς
ἐσορώμενοι
τροφᾶς
1060
κηδομένους
ἀφʼ
ὧν
τε
βλάστωσιν
ἀφʼ
ὧν
τʼ
ὄνασιν
εὕρ-
ωσι
,
τάδʼ
οὐκ
ἐπʼ
ἴσας
τελοῦμεν
;
ἀλλʼ
οὐ
τὰν
Διὸς
ἀστραπὰν
καὶ
τὰν
οὐρανίαν
Θέμιν
,
δαρὸν
οὐκ
ἀπόνητοι
.
1065
ὦ
χθονία
βροτοῖσι
φάμα
,
κατά
μοι
βόασον
οἰκτρὰν
ὄπα
τοῖς
ἔνερθʼ
Ἀτρείδαις
,
ἀχόρευτα
φέρουσʼ
ὀνείδη
·
τί
τοὺς
ἄνωθεν
φρονιμωτάτους
οἰωνοὺς
ἐσορώμενοι
τροφᾶς
1060
κηδομένους
ἀφʼ
ὧν
τε
βλάστωσιν
ἀφʼ
ὧν
τʼ
ὄνασιν
εὕρ-
ωσι
,
τάδʼ
οὐκ
ἐπʼ
ἴσας
τελοῦμεν
;
ἀλλʼ
οὐ
τὰν
Διὸς
ἀστραπὰν
καὶ
τὰν
οὐρανίαν
Θέμιν
,
δαρὸν
οὐκ
ἀπόνητοι
.
1065
ὦ
χθονία
βροτοῖσι
φάμα
,
κατά
μοι
βόασον
οἰκτρὰν
ὄπα
τοῖς
ἔνερθʼ
Ἀτρείδαις
,
ἀχόρευτα
φέρουσʼ
ὀνείδη
·
ant.
1
Χορός
ὅτι
σφὶν
ἤδη
τὰ
μὲν
ἐκ
δόμων
νοσεῖ
δή
,
τὰ
δὲ
πρὸς
τέκνων
διπλῆ
1070
φύλοπις
οὐκέτʼ
ἐξισοῦται
φιλοτασίῳ
διαί-
τᾳ
·
πρόδοτος
δὲ
μόνα
σαλεύει
Ἠλέκτρα
,
τὸν
ἀεὶ
πατρὸς
1075
δειλαία
στενάχουσʼ
,
ὅπως
ἁ
πάνδυρτος
ἀηδών
,
οὔτε
τι
τοῦ
θανεῖν
προμηθὴς
τό
τε
μὴ
βλέπειν
ἑτοίμα
,
διδύμαν
ἑλοῦσʼ
Ἐρινύν
·
τίς
ἂν
εὔπατρις
ὧδε
βλάστοι
;
1080
ὅτι
σφὶν
ἤδη
τὰ
μὲν
ἐκ
δόμων
νοσεῖ
δή
,
τὰ
δὲ
πρὸς
τέκνων
διπλῆ
1070
φύλοπις
οὐκέτʼ
ἐξισοῦται
φιλοτασίῳ
διαί-
τᾳ
·
πρόδοτος
δὲ
μόνα
σαλεύει
Ἠλέκτρα
,
τὸν
ἀεὶ
πατρὸς
1075
δειλαία
στενάχουσʼ
,
ὅπως
ἁ
πάνδυρτος
ἀηδών
,
οὔτε
τι
τοῦ
θανεῖν
προμηθὴς
τό
τε
μὴ
βλέπειν
ἑτοίμα
,
διδύμαν
ἑλοῦσʼ
Ἐρινύν
·
τίς
ἂν
εὔπατρις
ὧδε
βλάστοι
;
1080
str.
2
Χορός
οὐδεὶς
τῶν
ἀγαθῶν
γὰρ
ζῶν
κακῶς
εὔκλειαν
αἰσχῦναι
θέλει
νώνυμος
,
ὦ
παῖ
παῖ
.
ὡς
καὶ
σὺ
πάγκλαυτον
αἰῶνα
κοινὸν
εἵλου
,
1085
τὸ
μὴ
καλὸν
καθοπλίσασα
,
δύο
φέρειν
ἐν
ἑνὶ
λόγῳ
,
σοφά
τʼ
ἀρίστα
τε
παῖς
κεκλῆσθαι
.
οὐδεὶς
τῶν
ἀγαθῶν
γὰρ
ζῶν
κακῶς
εὔκλειαν
αἰσχῦναι
θέλει
νώνυμος
,
ὦ
παῖ
παῖ
.
ὡς
καὶ
σὺ
πάγκλαυτον
αἰῶνα
κοινὸν
εἵλου
,
1085
τὸ
μὴ
καλὸν
καθοπλίσασα
,
δύο
φέρειν
ἐν
ἑνὶ
λόγῳ
,
σοφά
τʼ
ἀρίστα
τε
παῖς
κεκλῆσθαι
.
ant.
2
Χορός
ζῴης
μοι
καθύπερθεν
1090
χειρὶ
καὶ
πλούτῳ
τεῶν
ἐχθρῶν
ὅσον
νῦν
ὑπόχειρ
ναίεις
·
ἐπεί
σʼ
ἐφηύρηκα
μοίρᾳ
μὲν
οὐκ
ἐν
ἐσθλᾷ
βεβῶσαν
,
ἃ
δὲ
μέγιστʼ
ἔβλαστε
νόμιμα
,
τῶνδε
φερομέναν
1095
ἄριστα
τᾷ
Ζηνὸς
εὐσεβείᾳ
.
ζῴης
μοι
καθύπερθεν
1090
χειρὶ
καὶ
πλούτῳ
τεῶν
ἐχθρῶν
ὅσον
νῦν
ὑπόχειρ
ναίεις
·
ἐπεί
σʼ
ἐφηύρηκα
μοίρᾳ
μὲν
οὐκ
ἐν
ἐσθλᾷ
βεβῶσαν
,
ἃ
δὲ
μέγιστʼ
ἔβλαστε
νόμιμα
,
τῶνδε
φερομέναν
1095
ἄριστα
τᾷ
Ζηνὸς
εὐσεβείᾳ
.
Electra. Sophocles. Francis Storr. London. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.