Sophocles Electra

Αἴγισθος

τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθʼ οἱ Φωκῆς ξένοι,

οὕς φασʼ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον

λελοιπόθʼ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;

σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σέ, τὴν ἐν τῷ πάρος

1445

χρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστα σοὶ μέλειν

οἶμαι, μάλιστα δʼ ἂν κατειδυῖαν φράσαι.

Ἠλέκτρα

ἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν

ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.

Αἴγισθος

ποῦ δῆτʼ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με.

1450

Ἠλέκτρα

ἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.

Αἴγισθος

ἦ καὶ θανόντʼ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;

Ἠλέκτρα

οὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον.

Αἴγισθος

πάρεστʼ ἄρʼ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;

Ἠλέκτρα

πάρεστι δῆτα, καὶ μάλʼ ἄζηλος θέα.

1455

Αἴγισθος

ἦ πολλὰ χαίρειν μʼ εἶπας οὐκ εἰωθότως.

Ἠλέκτρα

χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνοι τάδε.

Αἴγισθος

σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας

πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θʼ ὁρᾶν,

ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος

1460

ἐξῄρετʼ ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸν

στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν

ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.

Ἠλέκτρα

καὶ δὴ τελεῖται τἀπʼ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ

νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.

1465

Αἴγισθος

ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ

πεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.

χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπως

τὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.

Ὀρέστης

αὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,

1470

τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.

Αἴγισθος

ἀλλʼ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ,

εἴ που κατʼ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.

Ὀρέστης

αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτʼ ἄλλοσε σκόπει.

Αἴγισθος

οἴμοι, τί λεύσσω;

1475

Ὀρέστης

τίνα φοβεῖ; τίνʼ ἀγνοεῖς;

Αἴγισθος

τίνων ποτʼ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχʼ ὁ τλήμων;

Ὀρέστης

οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι

ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκʼ ἀνταυδᾷς ἴσα;

Αἴγισθος

οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως

1480

ὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἔσθʼ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.

Ὀρέστης

καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.

Αἴγισθος

ὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρες

κἂν σμικρὸν εἰπεῖν.

Ἠλέκτρα

μὴ πέρα λέγειν ἔα

πρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μηδὲ μηκύνειν λόγους.

1485

τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων

θνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;

ἀλλʼ ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθες

ταφεῦσιν, ὧν τόνδʼ εἰκός ἐστι τυγχάνειν,

ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδʼ ἂν κακῶν

1490

μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον.

Ὀρέστης

χωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει· λόγων γὰρ οὐ

νῦν ἐστιν ἁγών, ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι.

Αἴγισθος

τί δʼ ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς, τόδʼ εἰ καλὸν

τοὔργον, σκότου δεῖ κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν;

Ὀρέστης

μὴ τάσσε· χώρει δʼ ἔνθαπερ κατέκτανες

1495

πατέρα τὸν ἀμόν, ὡς ἂν ἐν ταὐτῷ θάνῃς.

Αἴγισθος

ἦ πᾶσʼ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν

τά τʼ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά;

Ὀρέστης

τὰ γοῦν σʼ· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδʼ ἄκρος.

Αἴγισθος

ἀλλʼ οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας.

1500

Ὀρέστης

πόλλʼ ἀντιφωνεῖς, ἡ δʼ ὁδὸς βραδύνεται.

ἀλλʼ ἕρφʼ.

Αἴγισθος

ὑφηγοῦ.

Ὀρέστης

σοὶ βαδιστέον πάρος.

Αἴγισθος

ἦ μὴ φύγω σε;

Ὀρέστης

μὴ μὲν οὖν καθʼ ἡδονὴν

θάνῃς· φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν.

χρῆν δʼ εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην,

1505

ὅστις πέρα πράσσειν τι τῶν νόμων θέλει,

κτείνειν· τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ.