str.
1
Χορός
ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάτας
Ἠλέκτρα ματρός, τίνʼ ἀεὶ
τάκεις ὧδʼ ἀκόρεστον οἰμωγὰν
τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα
ματρὸς ἁλόντʼ ἀπάταις Ἀγαμέμνονα
125
κακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν
ὄλοιτʼ, εἴ μοι θέμις τάδʼ αὐδᾶν.
ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάτας
Ἠλέκτρα ματρός, τίνʼ ἀεὶ
τάκεις ὧδʼ ἀκόρεστον οἰμωγὰν
τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα
ματρὸς ἁλόντʼ ἀπάταις Ἀγαμέμνονα
125
κακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν
ὄλοιτʼ, εἴ μοι θέμις τάδʼ αὐδᾶν.
Ἠλέκτρα
ὦ γενέθλα γενναίων,
ἥκετʼ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.
130
οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί με
φυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,
μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον.
ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,
ἐᾶτέ μʼ ὧδʼ ἀλύειν,
135
αἰαῖ, ἱκνοῦμαι.
ὦ γενέθλα γενναίων,
ἥκετʼ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.
130
οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί με
φυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,
μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον.
ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,
ἐᾶτέ μʼ ὧδʼ ἀλύειν,
135
αἰαῖ, ἱκνοῦμαι.
ant.
1
Χορός
ἀλλʼ οὔτοι τόν γʼ ἐξ Ἀΐδα
παγκοίνου λίμνας πατέρʼ ἀν-
στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτʼ εὐχαῖς.
ἀλλʼ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπʼ ἀμήχανον
140
ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,
ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.
τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;
ἀλλʼ οὔτοι τόν γʼ ἐξ Ἀΐδα
παγκοίνου λίμνας πατέρʼ ἀν-
στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτʼ εὐχαῖς.
ἀλλʼ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπʼ ἀμήχανον
140
ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,
ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.
τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;
Ἠλέκτρα
νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς
οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.
145
ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,
ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,
ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.
ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δʼ ἔγωγε νέμω θεόν,
150
ἅτʼ ἐν τάφῳ πετραίῳ
αἰεὶ δακρύεις.
νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς
οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.
145
ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,
ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,
ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.
ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δʼ ἔγωγε νέμω θεόν,
150
ἅτʼ ἐν τάφῳ πετραίῳ
αἰεὶ δακρύεις.
str.
2
Χορός
οὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,
ἄχος ἐφάνη βροτῶν,
155
πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,
οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,
οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,
κρυπτᾷ τʼ ἀχέων ἐν ἥβᾳ,
ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰ
160
γᾶ ποτε Μυκηναίων
δέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονι
βήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.
οὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,
ἄχος ἐφάνη βροτῶν,
155
πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,
οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,
οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,
κρυπτᾷ τʼ ἀχέων ἐν ἥβᾳ,
ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰ
160
γᾶ ποτε Μυκηναίων
δέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονι
βήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.
Ἠλέκτρα
ὅν γʼ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσʼ, ἄτεκνος,
τάλαινʼ, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,
165
δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτον
οἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεται
ὧν τʼ ἔπαθʼ ὧν τʼ ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ
ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;
170
ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,
ποθῶν δʼ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.
ὅν γʼ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσʼ, ἄτεκνος,
τάλαινʼ, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,
165
δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτον
οἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεται
ὧν τʼ ἔπαθʼ ὧν τʼ ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ
ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;
170
ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,
ποθῶν δʼ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.
ant.
2
Χορός
θάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.
ἔτι μέγας οὐρανῷ
175
Ζεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·
ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα
μήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτʼ ἐπιλάθου·
χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.
οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν
180
βούνομον ἔχων ἀκτὰν
παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος
οὔθʼ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.
θάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.
ἔτι μέγας οὐρανῷ
175
Ζεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·
ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα
μήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτʼ ἐπιλάθου·
χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.
οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν
180
βούνομον ἔχων ἀκτὰν
παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος
οὔθʼ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη
185
βίοτος ἀνέλπιστος, οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ·
ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,
ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται,
ἀλλʼ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία
οἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲν
190
ἀεικεῖ σὺν στολᾷ,
κεναῖς δʼ ἀμφίσταμαι τραπέζαις.
ἀλλʼ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη
185
βίοτος ἀνέλπιστος, οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ·
ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,
ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται,
ἀλλʼ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία
οἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲν
190
ἀεικεῖ σὺν στολᾷ,
κεναῖς δʼ ἀμφίσταμαι τραπέζαις.
str.
3
Χορός
οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,
οἰκτρὰ δʼ ἐν κοίταις πατρῴαις
ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία
195
γενύων ὡρμάθη πλαγά.
δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας,
δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες
μορφάν, εἴτʼ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν
ἦν ὁ ταῦτα πράσσων.
200
οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,
οἰκτρὰ δʼ ἐν κοίταις πατρῴαις
ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία
195
γενύων ὡρμάθη πλαγά.
δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας,
δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες
μορφάν, εἴτʼ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν
ἦν ὁ ταῦτα πράσσων.
200
Ἠλέκτρα
ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα
ἐλθοῦσʼ ἐχθίστα δή μοι·
ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτων
ἔκπαγλʼ ἄχθη,
τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ
205
θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν,
αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον, αἵ μʼ ἀπώλεσαν·
οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος
ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι,
210
μηδέ ποτʼ ἀγλαΐας ἀποναίατο
τοιάδʼ ἀνύσαντες ἔργα.
ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα
ἐλθοῦσʼ ἐχθίστα δή μοι·
ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτων
ἔκπαγλʼ ἄχθη,
τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ
205
θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν,
αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον, αἵ μʼ ἀπώλεσαν·
οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος
ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι,
210
μηδέ ποτʼ ἀγλαΐας ἀποναίατο
τοιάδʼ ἀνύσαντες ἔργα.
ant.
3
Χορός
φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν.
οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων
τὰ παρόντʼ οἰκείας εἰς ἄτας
215
ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;
πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω,
σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσʼ ἀεὶ
ψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς
οὐκ ἐριστὰ πλάθειν.
220
φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν.
οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων
τὰ παρόντʼ οἰκείας εἰς ἄτας
215
ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;
πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω,
σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσʼ ἀεὶ
ψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς
οὐκ ἐριστὰ πλάθειν.
220
Ἠλέκτρα
δεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς·
ἔξοιδʼ, οὐ λάθει μʼ ὀργά.
ἀλλʼ ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω
ταύτας ἄτας,
ὄφρα με βίος ἔχῃ.
225
τίνι γάρ ποτʼ ἄν, ὦ φιλία γενέθλα,
πρόσφορον ἀκούσαιμʼ ἔπος, τίνι φρονοῦντι καίρια;
ἄνετέ μʼ ἄνετε, παράγοροι·
τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται,
οὐδέ ποτʼ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι
230
ἀνάριθμος ὧδε θρήνων.
δεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς·
ἔξοιδʼ, οὐ λάθει μʼ ὀργά.
ἀλλʼ ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω
ταύτας ἄτας,
ὄφρα με βίος ἔχῃ.
225
τίνι γάρ ποτʼ ἄν, ὦ φιλία γενέθλα,
πρόσφορον ἀκούσαιμʼ ἔπος, τίνι φρονοῦντι καίρια;
ἄνετέ μʼ ἄνετε, παράγοροι·
τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται,
οὐδέ ποτʼ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι
230
ἀνάριθμος ὧδε θρήνων.
ep.
Χορός
ἀλλʼ οὖν εὐνοίᾳ γʼ αὐδῶ,
μάτηρ ὡσεί τις πιστά,
μὴ τίκτειν σʼ ἄταν ἄταις.
235
ἀλλʼ οὖν εὐνοίᾳ γʼ αὐδῶ,
μάτηρ ὡσεί τις πιστά,
μὴ τίκτειν σʼ ἄταν ἄταις.
235
Ἠλέκτρα
καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε,
πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;
ἐν τίνι τοῦτʼ ἔβλαστʼ ἀνθρώπων;
μήτʼ εἴην ἔντιμος τούτοις
μήτʼ, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ,
240
ξυνναίοιμʼ εὔκηλος, γονέων
ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας
ὀξυτόνων γόων.
εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν
245
κείσεται τάλας,
οἱ δὲ μὴ πάλιν
δώσουσʼ ἀντιφόνους δίκας,
ἔρροι τʼ ἂν αἰδὼς
ἁπάντων τʼ εὐσέβεια θνατῶν.
250
καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε,
πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;
ἐν τίνι τοῦτʼ ἔβλαστʼ ἀνθρώπων;
μήτʼ εἴην ἔντιμος τούτοις
μήτʼ, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ,
240
ξυνναίοιμʼ εὔκηλος, γονέων
ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας
ὀξυτόνων γόων.
εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν
245
κείσεται τάλας,
οἱ δὲ μὴ πάλιν
δώσουσʼ ἀντιφόνους δίκας,
ἔρροι τʼ ἂν αἰδὼς
ἁπάντων τʼ εὐσέβεια θνατῶν.
250
Electra. Sophocles. Francis Storr. London. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.