Sophocles Electra

Ὀρέστης

τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες ,

καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με ,

μήθʼ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμων

1290

ἀντλεῖ , τὰ δʼ ἐκχεῖ , τὰ δὲ διασπείρει μάτην ·

χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος .

ἃ δʼ ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳ

σήμαινʼ , ὅπου φανέντες ἢ κεκρυμμένοι

γελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ .

1295

οὕτω δʼ ὅπως μήτηρ σε μὴ ʼπιγνώσεται

φαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους ·

ἀλλʼ ὡς ἐπʼ ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃ

στέναζʼ · ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν , τότε

χαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως .

1300

Ἠλέκτρα

ἀλλʼ ὦ κασίγνηθʼ , ὧδʼ ὅπως καὶ σοὶ φίλον

καὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδʼ · ἐπεὶ τὰς ἡδονὰς

πρὸς σοῦ λαβοῦσα κοὐκ ἐμὰς ἐκτησάμην ,

κοὐδʼ ἄν σε λυπήσασα δεξαίμην βραχὺ

αὐτὴ μέγʼ εὑρεῖν κέρδος · οὐ γὰρ ἂν καλῶς

1305

ὑπηρετοίην τῷ παρόντι δαίμονι .

ἀλλʼ οἶσθα μὲν τἀνθένδε , πῶς γὰρ οὔ ; κλύων

ὁθούνεκʼ Αἴγισθος μὲν οὐ κατὰ στέγας ,

μήτηρ δʼ ἐν οἴκοις · ἣν σὺ μὴ δείσῃς ποθʼ ὡς

γέλωτι τοὐμὸν φαιδρὸν ὄψεται κάρα .

1310

μῖσός τε γὰρ παλαιὸν ἐντέτηκέ μοι ,

κἀπεί σʼ ἐσεῖδον , οὔ ποτʼ ἐκλήξω χαρᾷ

δακρυρροοῦσα · πῶς γὰρ ἂν λήξαιμʼ ἐγώ ,

ἥτις μιᾷ σε τῇδʼ ὁδῷ θανόντα τε

καὶ ζῶντʼ ἐσεῖδον ; εἴργασαι δέ μʼ ἄσκοπα ·

1315

ὥστʼ εἰ πατήρ μοι ζῶν ἵκοιτο , μηκέτʼ ἂν

τέρας νομίζειν αὐτό , πιστεύειν δʼ ὁρᾶν .

ὅτʼ οὖν τοιαύτην ἡμὶν ἐξήκεις ὁδόν ,

ἄρχʼ αὐτὸς ὥς σοι θυμός · ὡς ἐγὼ μόνη

οὐκ ἂν δυοῖν ἥμαρτον · ἢ γὰρ ἂν καλῶς

1320

ἔσωσʼ ἐμαυτὴν ἢ καλῶς ἀπωλόμην .

Ὀρέστης

σιγᾶν ἐπῄνεσʼ ὡς ἐπʼ ἐξόδῳ κλύω τῶν ἔνδοθεν χωροῦντος .

Ἠλέκτρα

εἴσιτʼ , ὦ ξένοι ,

ἄλλως τε καὶ φέροντες οἷʼ ἂν οὔτε τις

δόμων ἀπώσαιτʼ οὔτʼ ἂν ἡσθείη λαβών .

1325

Παιδαγωγός

ὦ πλεῖστα μῶροι καὶ φρενῶν τητώμενοι ,

πότερα παρʼ οὐδὲν τοῦ βίου κήδεσθʼ ἔτι

ἢ νοῦς ἔνεστιν οὔτις ὑμὶν ἐγγενής ,

ὅτʼ οὐ παρʼ αὐτοῖς , ἀλλʼ ἐν αὐτοῖσιν κακοῖς

τοῖσιν μεγίστοις ὄντες οὐ γιγνώσκετε ;

1330

ἀλλʼ εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ʼκύρουν ἐγὼ

πάλαι φυλάσσων , ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοις

τὰ δρώμενʼ ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα ·

νῦν δʼ εὐλάβειαν τῶνδε προυθέμην ἐγώ .

καὶ νῦν ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγων

1335

καὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆς

εἴσω παρέλθεθʼ , ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸν

ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστʼ , ἀπηλλάχθαι δʼ ἀκμή .

Ὀρέστης

πῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι ;

Παιδαγωγός

καλῶς · ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα .

1340

Ὀρέστης

ἤγγειλας , ὡς ἔοικεν , ὡς τεθνηκότα .

Παιδαγωγός

εἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθαν ʼ ἐνθάδʼ ὢν ἀνήρ .

Ὀρέστης

χαίρουσιν οὖν τούτοισιν ; ἢ τίνες λόγοι ;

Παιδαγωγός

τελουμένων εἴποιμʼ ἄν · ὡς δὲ νῦν ἔχει ,

καλῶς τὰ κείνων πάντα , καὶ τὰ μὴ καλῶς .

1345

Ἠλέκτρα

τίς οὗτός ἐστʼ , ἀδελφέ ; πρὸς θεῶν φράσον .

Ὀρέστης

οὐχὶ ξυνίης ;

Ἠλέκτρα

οὐδέ γʼ ἐς θυμὸν φέρω .

Ὀρέστης

οὐκ οἶσθʼ ὅτῳ μʼ ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ ;

Ἠλέκτρα

ποίῳ ; τί φωνεῖς ;

Ὀρέστης

οὗ τὸ Φωκέων πέδον

ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν .

1350

Ἠλέκτρα

ἦ κεῖνος οὗτος , ὅν ποτʼ ἐκ πολλῶν ἐγὼ

μόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ ;

Ὀρέστης

ὅδʼ ἐστί · μή μʼ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις .

Ἠλέκτρα

ὦ φίλτατον φῶς , ὦ μόνος σωτὴρ δόμων

Ἀγαμέμνονος , πῶς ἦλθες ; ἦ σὺ κεῖνος εἶ ,

1355

ὃς τόνδε κἄμʼ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων ;

ὦ φίλταται μὲν χεῖρες , ἥδιστον δʼ ἔχων

ποδῶν ὑπηρέτημα , πῶς οὕτω πάλαι

ξυνών μʼ ἔληθες οὐδʼ ἔφαινες , ἀλλά με

λόγοις ἀπώλλυς , ἔργʼ ἔχων ἥδιστʼ ἐμοί ;

1360

χαῖρʼ , ὦ πάτερ · πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ ·

χαῖρʼ · ἴσθι δʼ ὡς μάλιστά σʼ ἀνθρώπων ἐγὼ

ἤχθηρα κἀφίλησʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ .

Παιδαγωγός

ἀρκεῖν δοκεῖ μοι · τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους

πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι ,

1365

αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν , Ἠλέκτρα , σαφῆ .

σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι

νῦν καιρὸς ἔρδειν · νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη ,

νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον · εἰ δʼ ἐφέξετον ,

φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις

1370

ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι .

Ὀρέστης

οὐκ ἂν μακρῶν ἔθʼ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων ,

Πυλάδη , τόδʼ εἴη τοὔργον , ἀλλʼ ὅσον τάχος

χωρεῖν ἔσω , πατρῷα προσκύσανθʼ ἕδη

θεῶν , ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε .

1375

Ἠλέκτρα

ἄναξ Ἄπολλον , ἵλεως αὐτοῖν κλύε

ἐμοῦ τε πρὸς τούτοισιν , ἥ σε πολλὰ δὴ

ἀφʼ ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προύστην χερί .

νῦν δʼ , ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον , ἐξ οἵων ἔχω

αἰτῶ , προπίτνω , λίσσομαι , γενοῦ πρόφρων

1380

ἡμῖν ἀρωγὸς τῶνδε τῶν βουλευμάτων ,

καὶ δεῖξον ἀνθρώποισι τἀπιτίμια

τῆς δυσσεβείας οἷα δωροῦνται θεοί .