Euripides Alcestis

Χορός

—καὶ μὴν ὅδʼ , ὡς ἔοικεν , Ἀλκμήνης γόνος ,

Ἄδμητε , πρὸς σὴν ἑστίαν πορεύεται .

Ἡρακλῆς

φίλον πρὸς ἄνδρα χρὴ λέγειν ἐλευθέρως ,

Ἄδμητε , μομφὰς δ’ οὐχ ὑπὸ σπλάγχνοις ἔχειν

σιγῶντʼ . ἐγὼ δὲ σοῖς κακοῖσιν ἠξίουν

1010

ἐγγὺς παρεστὼς ἐξετάζεσθαι φίλος ·

σὺ δ’ οὐκ ἔφραζες σῆς προκείμενον νέκυν

γυναικός , ἀλλά μ’ ἐξένιζες ἐν δόμοις .

ὡς δὴ θυραίου πήματος σπουδὴν ἔχων .

κἄστεψα κρᾶτα καὶ θεοῖς ἐλειψάμην

1015

σπονδὰς ἐν οἴκοις δυστυχοῦσι τοῖσι σοῖς .

καὶ μέμφομαι μέν , μέμφομαι , παθὼν τάδε ,

οὐ μήν σε λυπεῖν ἐν κακοῖσι βούλομαι .

ὧν δ’ οὕνεχ’ ἥκω δεῦρ’ ὑποστρέψας πάλιν

λέξω . γυναῖκα τήνδε μοι σῷσον λαβών ,

1020

ἕως ἂν ἵππους δεῦρο Θρῃκίας ἄγων

ἔλθω , τύραννον Βιστόνων κατακτανών .

πράξας δ’ ὃ μὴ τύχοιμι —νοστήσαιμι γάρ—

τήνδε σοῖσι προσπολεῖν δόμοις .

πολλῷ δὲ μόχθῳ χεῖρας ἦλθεν εἰς ἐμάς ·

1025

ἀγῶνα γὰρ πάνδημον εὑρίσκω τινὰς

τιθέντας , ἀθληταῖσιν ἄξιον πόνον ,

ὅθεν κομίζω τήνδε νικητήρια

λαβών · τὰ μὲν γὰρ κοῦφα τοῖς νικῶσιν ἦν

ἵππους ἄγεσθαι , τοῖσι δ’ αὖ τὰ μείζονα

1030

νικῶσι , πυγμὴν καὶ πάλην , βουφόρβια ·

γυνὴ δ’ ἐπ’ αὐτοῖς εἵπετʼ · ἐντυχόντι δὲ

αἰσχρὸν παρεῖναι κέρδος ἦν τόδ’ εὐκλεές .

ἀλλʼ , ὥσπερ εἶπον , σοὶ μέλειν γυναῖκα χρή ·

οὐ γὰρ κλοπαίαν , ἀλλὰ σὺν πόνῳ λαβὼν

1035

ἥκω · χρόνῳ δὲ καὶ σύ μ’ αἰνέσεις ἴσως .

Ἄδμητος

οὔτοι σ’ ἀτίζων οὐδ’ ἐν αἰσχροῖσιν τιθεὶς

ἔκρυψ’ ἐμῆς γυναικὸς ἀθλίου τύχας ·

ἀλλ’ ἄλγος ἄλγει τοῦτ’ ἂν ἦν προσκείμενον ,

εἴ του πρὸς ἄλλου δώμαθ’ ὡρμήθης ξένου ·

1040

ἅλις δὲ κλαίειν τοὐμὸν ἦν ἐμοὶ κακόν .

γυναῖκα δʼ , εἴ πως ἔστιν , αἰτοῦμαί σʼ , ἄναξ ,

ἄλλον τιν’ ὅστις μὴ πέπονθεν οἷ’ ἐγὼ

σῴζειν ἄνωχθι Θεσσαλῶν · πολλοὶ δέ σοι

ξένοι Φεραίων · μή μ’ ἀναμνήσῃς κακῶν .

1045

οὐκ ἂν δυναίμην τήνδ’ ὁρῶν ἐν δώμασιν

ἄδακρυς εἶναι · μὴ νοσοῦντί μοι νόσον

προσθῇς · ἅλις γὰρ συμφορᾷ βαρύνομαι .

ποῦ καὶ τρέφοιτ’ ἂν δωμάτων νέα γυνή ;

νέα γάρ , ὡς ἐσθῆτι καὶ κόσμῳ πρέπει .

1050

πότερα κατ’ ἀνδρῶν δῆτ’ ἐνοικήσει στέγην ;

καὶ πῶς ἀκραιφνὴς ἐν νέοις στρωφωμένη

ἔσται ; τὸν ἡβῶνθʼ , Ἡράκλεις , οὐ ῥᾴδιον

εἴργειν · ἐγὼ δὲ σοῦ προμηθίαν ἔχω .

ἢ τῆς θανούσης θάλαμον ἐσβήσας τρέφω ;

1055

καὶ πῶς ἐπεσφρῶ τήνδε τῷ κείνης λέχει ;

διπλῆν φοβοῦμαι μέμψιν , ἔκ τε δημοτῶν ,

μή τίς μ’ ἐλέγξῃ τὴν ἐμὴν εὐεργέτιν

προδόντ’ ἐν ἄλλης δεμνίοις πίτνειν νέας ,

καὶ τῆς θανούσης · ἀξία δέ μοι σέβειν ·

1060

πολλὴν πρόνοιαν δεῖ μ’ ἔχειν . σὺ δʼ , ὦ γύναι ,

ἥτις ποτ’ εἶ σύ , ταὔτ’ ἔχουσ’ Ἀλκήστιδι

μορφῆς μέτρ’ ἴσθι · καὶ προσήιξαι δέμας .

οἴμοι . κόμιζε πρὸς θεῶν ἐξ ὀμμάτων

γυναῖκα τήνδε , μή μ’ ἕλῃς ᾑρημένον .

1065

δοκῶ γὰρ αὐτὴν εἰσορῶν γυναῖχ’ ὁρᾶν

ἐμήν · θολοῖ δὲ καρδίαν , ἐκ δ’ ὀμμάτων

πηγαὶ κατερρώγασιν · ὦ τλήμων ἐγώ ,

ὡς ἄρτι πένθους τοῦδε γεύομαι πικροῦ .

Χορός

ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχοιμ’ ἂν εὖ λέγειν τύχην ·

1070

χρὴ δʼ , ὅστις εἶ σύ , καρτερεῖν θεοῦ δόσιν .

Ἡρακλῆς

εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν

ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων

γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν .

Ἄδμητος

σάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν . ἀλλὰ ποῦ τόδε ;

1075

οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν .

Ἡρακλῆς

μή νυν ὑπέρβαλλʼ , ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε .

Ἄδμητος

ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν .

Ἡρακλῆς

τί δ’ ἂν προκόπτοις , εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν ;

Ἄδμητος

ἔγνωκα καὐτός , ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει .

1080

Ἡρακλῆς

τὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ .

Ἄδμητος

ἀπώλεσέν με , κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω .