Euripides Alcestis

Χορός

ἐλπὶς μὲν οὐκέτ’ ἐστὶ σῴζεσθαι βίον ;

Θεράπαινα

πεπρωμένη γὰρ ἡμέρα βιάζεται .

Χορός

οὔκουν ἐπ’ αὐτῇ πράσσεται τὰ πρόσφορα ;

Θεράπαινα

κόσμος γ’ ἕτοιμος , ᾧ σφε συνθάψει πόσις .

Χορός

ἴστω νυν εὐκλεής γε κατθανουμένη

150

γυνή τ’ ἀρίστη τῶν ὑφ’ ἡλίῳ , μακρῷ .

Θεράπαινα

πῶς δ’ οὐκ ἀρίστη ; τίς δ’ ἐναντιώσεται ;

τί χρὴ γενέσθαι τὴν ὑπερβεβλημένην

γυναῖκα ; πῶς δ’ ἂν μᾶλλον ἐνδείξαιτό τις

πόσιν προτιμῶσ’ ἢ θέλουσ’ ὑπερθανεῖν ;

155

καὶ ταῦτα μὲν δὴ πᾶσ’ ἐπίσταται πόλις ·

ἃ δ’ ἐν δόμοις ἔδρασε θαυμάσῃ κλύων .

ἐπεὶ γὰρ ᾔσθεθ’ ἡμέραν τὴν κυρίαν

ἥκουσαν , ὕδασι ποταμίοις λευκὸν χρόα

ἐλούσατʼ , ἐκ δ’ ἑλοῦσα κεδρίνων δόμων

160

ἐσθῆτα κόσμον τ’ εὐπρεπῶς ἠσκήσατο ,

καὶ στᾶσα πρόσθεν Ἑστίας κατηύξατο ·

Δέσποινʼ , ἐγὼ γὰρ ἔρχομαι κατὰ χθονός ,

πανύστατόν σε προσπίτνουσ’ αἰτήσομαι ,

τέκν’ ὀρφανεῦσαι τἀμά · καὶ τῷ μὲν φίλην

165

σύζευξον ἄλοχον , τῇ δὲ γενναῖον πόσιν .

μηδ’ ὥσπερ αὐτῶν ἡ τεκοῦσ’ ἀπόλλυμαι

θανεῖν ἀώρους παῖδας , ἀλλ’ εὐδαίμονας

ἐν γῇ πατρῴᾳ τερπνὸν ἐκπλῆσαι βίον .

πάντας δὲ βωμούς , οἳ κατ’ Ἀδμήτου δόμους ,

170

προσῆλθε κἀξέστεψε καὶ προσηύξατο ,

πτόρθων ἀποσχίζουσα μυρσίνης φόβην ,

ἄκλαυτος ἀστένακτος , οὐδὲ τοὐπιὸν

κακὸν μεθίστη χρωτὸς εὐειδῆ φύσιν .

κἄπειτα θάλαμον ἐσπεσοῦσα καὶ λέχος ,

175

ἐνταῦθα δὴ ʼδάκρυσε καὶ λέγει τάδε ·

Ὦ λέκτρον , ἔνθα παρθένει’ ἔλυσ’ ἐγὼ

κορεύματ’ ἐκ τοῦδ’ ἀνδρός , οὗ θνῄσκω πέρι ,

χαῖρʼ · οὐ γὰρ ἐχθαίρω σʼ · ἀπώλεσας δ’ ἐμὲ

μόνην · προδοῦναι γάρ σ’ ὀκνοῦσα καὶ πόσιν

180

θνῄσκω . σὲ δ’ ἄλλη τις γυνὴ κεκτήσεται ,

σώφρων μὲν οὐκ ἂν μᾶλλον , εὐτυχὴς δ’ ἴσως .

κυνεῖ δὲ προσπίτνουσα , πᾶν δὲ δέμνιον

ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι .

ἐπεὶ δὲ πολλῶν δακρύων εἶχεν κόρον ,

185

στείχει προνωπὴς ἐκπεσοῦσα δεμνίων ,

καὶ πολλὰ θαλάμων ἐξιοῦσ’ ἐπεστράφη

κἄρριψεν αὑτὴν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν .

παῖδες δὲ πέπλων μητρὸς ἐξηρτημένοι

ἔκλαιον · ἣ δὲ λαμβάνουσ’ ἐς ἀγκάλας

190

ἠσπάζετ’ ἄλλοτ’ ἄλλον , ὡς θανουμένη .

πάντες δ’ ἔκλαιον οἰκέται κατὰ στέγας

δέσποιναν οἰκτίροντες . ἣ δὲ δεξιὰν

προύτειν’ ἑκάστῳ , κοὔτις ἦν οὕτω κακὸς

ὃν οὐ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν .

195

τοιαῦτ’ ἐν οἴκοις ἐστὶν Ἀδμήτου κακά .

καὶ κατθανών τἂν ὤλετʼ , ἐκφυγών δ’ ἔχει

τοσοῦτον ἄλγος , οὗ ποτ’ —οὐ λελήσεται .

Χορός

ἦ που στενάζει τοισίδ’ Ἄδμητος κακοῖς ,

ἐσθλῆς γυναικὸς εἰ στερηθῆναί σφε χρή ;

200

Θεράπαινα

κλαίει γ’ ἄκοιτιν ἐν χεροῖν φίλην ἔχων ,

καὶ μὴ προδοῦναι λίσσεται , τἀμήχανα

ζητῶν · φθίνει γὰρ καὶ μαραίνεται νόσῳ .

παρειμένη δέ , χειρὸς ἄθλιον βάρος

ὅμως δὲ καίπερ σμικρὸν ἐμπνέουσ’ ἔτι

205

βλέψαι πρὸς αὐγὰς βούλεται τὰς ἡλίου

ὡς οὔποτ’ αὖθις , ἀλλὰ νῦν πανύστατον .

ἀκτῖνα κύκλον θ’ ἡλίου προσόψεται .

ἀλλ’ εἶμι καὶ σὴν ἀγγελῶ παρουσίαν ·

οὐ γάρ τι πάντες εὖ φρονοῦσι κοιράνοις ,

210

ὥστ’ ἐν κακοῖσιν εὐμενεῖς παρεστάναι ·

σὺ δ’ εἶ παλαιὸς δεσπόταις ἐμοῖς φίλος .