Euripides Alcestis

Χορός

— ἰὼ Ζεῦ , τίς ἂν πῶς πᾷ πόρος κακῶν

γένοιτο καὶ λύσις τύχας

ἃ πάρεστι κοιράνοις ;

—αἰαῖ · εἶσί τις ; ἢ τέμω τρίχα ,

215

καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων

ἀμφιβαλώμεθ’ ἤδη ;

—δῆλα μέν , φίλοι , δῆλά γʼ , ἀλλ’ ὅμως

θεοῖσιν εὐχώμεσθα · θεῶν

γὰρ δύναμις μεγίστα .

—ὦναξ Παιάν ,

220

ἔξευρε μηχανάν τιν’ Ἀδμήτῳ κακῶν .

—πόριζε δὴ πόριζε · καὶ πάρος γὰρ

τοῦδ’ ἐφεῦρες , καὶ νῦν

λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ ,

φόνιον δ’ ἀπόπαυσον Ἅιδαν .

225

Χορός

— παπαῖ

ὦ παῖ Φέρητος , οἷ’ ἔπρα-

ξας δάμαρτος σᾶς στερείς .

—αἰαῖ · ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε ,

καὶ πλέον ἢ βρόχῳ δέρην

οὐρανίῳ πελάσσαι ;

230

τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν

γυναῖκα κατθανοῦσαν ἐν

ἄματι τῷδ’ ἐπόψῃ .

—ἰδοὺ ἰδού ,

ἥδ’ ἐκ δόμων δὴ καὶ πόσις πορεύεται .

—βόασον ὦ , στέναξον , ὦ Φεραία

235

χθών , τὰν ἀρίσταν

γυναῖκα μαραινομέναν νόσῳ

κατὰ γᾶς χθόνιον παρ’ Ἅιδαν .

Χορός

οὔποτε φήσω γάμον εὐφραίνειν

πλέον ἢ λυπεῖν , τοῖς τε πάροιθεν

τεκμαιρόμενος καὶ τάσδε τύχας

240

λεύσσων βασιλέως , ὅστις ἀρίστης

ἀπλακὼν ἀλόχου τῆσδ’ ἀβίωτον

τὸν ἔπειτα χρόνον βιοτεύσει .

Ἄλκηστις

Ἅλιε καὶ φάος ἁμέρας ,

οὐράνιαί τε δῖναι νεφέλας δρομαίου .

245

Ἄδμητος

ὁρᾷ σὲ κἀμέ , δύο κακῶς πεπραγότας ,

οὐδὲν θεοὺς δράσαντας ἀνθ’ ὅτου θανῇ .

Ἄλκηστις

γαῖά τε καὶ μελάθρων στέγαι

νυμφίδιοί τε κοῖται πατρίας Ἰωλκοῦ .

Ἄδμητος

ἔπαιρε σαυτήν , ὦ τάλαινα , μὴ προδῷς ·

250

λίσσου δὲ τοὺς κρατοῦντας οἰκτῖραι θεούς .

Ἄλκηστις

ὁρῶ δίκωπον ὁρῶ σκάφος ἐν λίμνᾳ ·

νεκύων δὲ πορθμεὺς

ἔχων χέρ’ ἐπὶ κοντῷ Χάρων

μ’ ἤδη καλεῖ · Τί μέλλεις ;

255

ἐπείγου · σὺ κατείργεις . τάδε τοί με

σπερχόμενος ταχύνει .

Ἄδμητος

οἴμοι , πικράν γε τήνδε μοι ναυκληρίαν

ἔλεξας . ὦ δύσδαιμον , οἷα πάσχομεν .

Ἄλκηστις

ἄγει μ’ ἄγει τις · ἄγει μέ τις —οὐχ ὁρᾷς ; —

νεκύων ἐς αὐλάν ,

260

ὑπ’ ὀφρύσι κυαναυγέσι

βλέπων πτερωτός — αἵδας .

μέθες με · τί ῥέξεις ; ἄφες . —οἵαν ὅδον ἁ δει-

λαιότατα προβαίνω .

Ἄδμητος

οἰκτρὰν φίλοισιν , ἐκ δὲ τῶν μάλιστ’ ἐμοὶ

καὶ παισίν , οἷς δὴ πένθος ἐν κοινῷ τόδε .

265

Ἄλκηστις

μέθετε μέθετέ μ’ ἤδη .

κλίνατʼ , οὐ σθένω ποσίν ·

πλησίον Ἅιδας .

σκοτία δ’ ἐπ’ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει .

τέκνα , τέκνʼ , οὐκέτι δὴ

270

οὐκέτι μάτηρ σφῷν ἔστιν .

χαίροντες , ὦ τέκνα , τόδε φάος ὁρῷτον .

Ἄδμητος

οἴμοι · τόδ’ ἔπος λυπρὸν ἀκούω

καὶ παντὸς ἐμοὶ θανάτου μεῖζον .

μὴ πρός σε θεῶν τλῇς με προδοῦναι ,

275

μὴ πρὸς παίδων οὓς ὀρφανιεῖς ,

ἀλλ’ ἄνα , τόλμα ·

σοῦ γὰρ φθιμένης οὐκέτ’ ἂν εἴην ·

ἐν σοὶ δ’ ἐσμὲν καὶ ζῆν καὶ μή ·

σὴν γὰρ φιλίαν σεβόμεσθα .