Euripides Alcestis

Ἡρακλῆς

Τιρυνθίῳ πράσσω τιν’ Εὐρυσθεῖ πόνον .

Χορός

καὶ ποῖ πορεύῃ ; τῷ προσέζευξαι πλάνῳ ;

Ἡρακλῆς

Θρῃκὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα .

Χορός

πῶς οὖν δυνήσῃ ; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου ;

Ἡρακλῆς

ἄπειρος · οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα .

485

Χορός

οὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι σ’ ἄνευ μάχης .

Ἡρακλῆς

ἀλλ’ οὐδ’ ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ’ ἐμοί .

Χορός

κτανὼν ἄρ’ ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς .

Ἡρακλῆς

οὐ τόνδ’ ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ’ ἐγώ .

Χορός

τί δ’ ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις ;

490

Ἡρακλῆς

πώλους ἀπάξω κοιράνῳ Τιρυνθίῳ .

Χορός

οὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις .

Ἡρακλῆς

εἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο .

Χορός

ἀλλ’ ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις .

Ἡρακλῆς

θηρῶν ὀρείων χόρτον , οὐχ ἵππων , λέγεις .

495

Χορός

φάτνας ἴδοις ἂν αἵμασιν πεφυρμένας .

Ἡρακλῆς

τίνος δ’ ὁ θρέψας παῖς πατρὸς κομπάζεται ;

Χορός

Ἄρεος , ζαχρύσου Θρῃκίας πέλτης ἄναξ .

Ἡρακλῆς

καὶ τόνδε τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις ·

σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται ·

500

εἰ χρή με παισὶν οἷς Ἄρης ἐγείνατο

μάχην συνάψαι , πρῶτα μὲν Λυκάονι ,

αὖθις δὲ Κύκνῳ , τόνδε δ’ ἔρχομαι τρίτον

ἀγῶνα πώλοις δεσπότῃ τε συμβαλῶν .

ἀλλ’ οὔτις ἔστιν ὃς τὸν Ἀλκμήνης γόνον

505

τρέσαντα χεῖρα πολεμίαν ποτ’ ὄψεται .

Χορός

καὶ μὴν ὅδ’ αὐτὸς τῆσδε κοίρανος χθονὸς

Ἄδμητος ἔξω δωμάτων πορεύεται .

Ἄδμητος

χαῖρʼ , ὦ Διὸς παῖ Περσέως τ’ ἀφ’ αἵματος .

Ἡρακλῆς

Ἄδμητε , καὶ σὺ χαῖρε , Θεσσαλῶν ἄναξ .

510

Ἄδμητος

θέλοιμ’ ἄν · εὔνουν δ’ ὄντα σ’ ἐξεπίσταμαι .

Ἡρακλῆς

τί χρῆμα κουρᾷ τῇδε πενθίμῳ πρέπεις ;

Ἄδμητος

θάπτειν τιν’ ἐν τῇδ’ ἡμέρᾳ μέλλω νεκρόν .

Ἡρακλῆς

ἀπ’ οὖν τέκνων σῶν πημονὴν εἴργοι θεός .

Ἄδμητος

ζῶσιν κατ’ οἴκους παῖδες οὓς ἔφυσ’ ἐγώ .

515

Ἡρακλῆς

πατήρ γε μὴν ὡραῖος , εἴπερ οἴχεται .

Ἄδμητος

κἀκεῖνος ἔστι χἡ τεκοῦσά μʼ , Ἡράκλεις .

Ἡρακλῆς

οὐ μὴν γυνή γ’ ὄλωλεν Ἄλκηστις σέθεν ;

Ἄδμητος

διπλοῦς ἐπ’ αὐτῇ μῦθος ἔστι μοι λέγειν .

Ἡρακλῆς

πότερα θανούσης εἶπας ἢ ζώσης ἔτι ;

520

Ἄδμητος

ἔστιν τε κοὐκέτ’ ἔστιν , ἀλγύνει δ’ ἐμέ .

Ἡρακλῆς

οὐδέν τι μᾶλλον οἶδʼ · ἄσημα γὰρ λέγεις .

Ἄδμητος

οὐκ οἶσθα μοίρας ἧς τυχεῖν αὐτὴν χρεών ;

Ἡρακλῆς

οἶδʼ , ἀντὶ σοῦ γε κατθανεῖν ὑφειμένην .

Ἄδμητος

πῶς οὖν ἔτ’ ἔστιν , εἴπερ ᾔνεσεν τάδε ;

525

Ἡρακλῆς

ἆ , μὴ πρόκλαι’ ἄκοιτιν , ἐς τότ’ ἀμβαλοῦ .

Ἄδμητος

τέθνηχ’ ὁ μέλλων , κοὐκέτ’ ἔσθ’ ὁ κατθανών .

Ἡρακλῆς

χωρὶς τό τ’ εἶναι καὶ τὸ μὴ νομίζεται .

Ἄδμητος

σὺ τῇδε κρίνεις , Ἡράκλεις , κείνῃ δ’ ἐγώ .

Ἡρακλῆς

τί δῆτα κλαίεις ; τίς φίλων ὁ κατθανών ;

530

Ἄδμητος

γυνή · γυναικὸς ἀρτίως μεμνήμεθα .

Ἡρακλῆς

ὀθνεῖος ἢ σοὶ συγγενὴς γεγῶσά τις ;

Ἄδμητος

ὀθνεῖος , ἄλλως δ’ ἦν ἀναγκαία δόμοις .

Ἡρακλῆς

πῶς οὖν ἐν οἴκοις σοῖσιν ὤλεσεν βίον ;