Χορός
—τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
—τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
—ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς,
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
80
βασίλεαν πενθεῖν χρή
μʼ, ἢ ζῶσ’ ἔτι
φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη
δόξασα γυνὴ
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
85
—τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
—τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
—ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς,
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
80
βασίλεαν πενθεῖν χρή
μʼ, ἢ ζῶσ’ ἔτι
φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη
δόξασα γυνὴ
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
85
str.
1
Χορός
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
ἢ γόον ὡς πεπραγμένων;
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα-
τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ
90
γὰρ μετακύμιος ἄτας,
ὦ Παιάν, φανείης.
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
ἢ γόον ὡς πεπραγμένων;
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα-
τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ
90
γὰρ μετακύμιος ἄτας,
ὦ Παιάν, φανείης.
Χορός
—οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων.
—νέκυς ἤδη.
—οὐ δὴ φροῦδός γ’ ἐξ οἴκων.
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
95
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
—οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων.
—νέκυς ἤδη.
—οὐ δὴ φροῦδός γ’ ἐξ οἴκων.
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
95
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
ant.
1
Χορός
—πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ
πηγαῖον ὡς νομίζεται
χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.
100
—χαίτα τ’ οὔτις ἐπὶ προθύροις το-
μαῖος, ἃ δὴ νεκύων πέν-
θει πίτνει· οὐ νεολαία
δουπεῖ χεὶρ γυναικῶν.
—πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ
πηγαῖον ὡς νομίζεται
χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.
100
—χαίτα τ’ οὔτις ἐπὶ προθύροις το-
μαῖος, ἃ δὴ νεκύων πέν-
θει πίτνει· οὐ νεολαία
δουπεῖ χεὶρ γυναικῶν.
Χορός
—καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ . . .
105
—τί τόδ’ αὐδᾷς;
—ᾧ χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας.
—ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν.
—χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
πενθεῖν ὅστις
110
χρηστὸς ἀπ’ ἀρχῆς νενόμισται.
—καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ . . .
105
—τί τόδ’ αὐδᾷς;
—ᾧ χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας.
—ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν.
—χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
πενθεῖν ὅστις
110
χρηστὸς ἀπ’ ἀρχῆς νενόμισται.
str.
2
Χορός
—ἀλλ’ οὐδὲ ναυκληρίαν
ἔσθ’ ὅποι τις αἴας
στείλας, ἢ Λυκίαν
εἴτ’ ἐπὶ τὰς ἀνύδρους
115
Ἀμμωνιάδας
ἕδρας,
δυστάνου παραλύσαι
ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος
πλάθει· θεῶν δ’ ἐπ’ ἐσχάραις
οὐκ ἔχω ἐπὶ τίνα
120
μηλοθύταν πορευθῶ.
—ἀλλ’ οὐδὲ ναυκληρίαν
ἔσθ’ ὅποι τις αἴας
στείλας, ἢ Λυκίαν
εἴτ’ ἐπὶ τὰς ἀνύδρους
115
Ἀμμωνιάδας
ἕδρας,
δυστάνου παραλύσαι
ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος
πλάθει· θεῶν δ’ ἐπ’ ἐσχάραις
οὐκ ἔχω ἐπὶ τίνα
120
μηλοθύταν πορευθῶ.
ant.
2
Χορός
—μόνος δ’ ἄν, εἰ φῶς τόδ’ ἦν
ὄμμασιν δεδορκὼς
Φοίβου παῖς, προλιποῦσ’
ἦλθεν ἕδρας σκοτίους
125
Ἅιδα τε πύλας·
δμαθέντας γὰρ ἀνίστη,
πρὶν αὐτὸν εἷλε διόβολον
πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου.
νῦν δὲ τίν’ ἔτι βίου
130
ἐλπίδα προσδέχωμαι;
—μόνος δ’ ἄν, εἰ φῶς τόδ’ ἦν
ὄμμασιν δεδορκὼς
Φοίβου παῖς, προλιποῦσ’
ἦλθεν ἕδρας σκοτίους
125
Ἅιδα τε πύλας·
δμαθέντας γὰρ ἀνίστη,
πρὶν αὐτὸν εἷλε διόβολον
πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου.
νῦν δὲ τίν’ ἔτι βίου
130
ἐλπίδα προσδέχωμαι;
Χορός
—πάντα γὰρ ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι,
πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς
αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις·
οὐδ’ ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν.
135
—πάντα γὰρ ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι,
πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς
αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις·
οὐδ’ ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν.
135
Alcestis. Euripides. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.