Euripides Alcestis

Ἄλκηστις

Ἄδμηθʼ , ὁρᾷς γὰρ τἀμὰ πράγμαθ’ ὡς ἔχει ,

280

λέξαι θέλω σοι πρὶν θανεῖν ἃ βούλομαι .

ἐγώ σε πρεσβεύουσα κἀντὶ τῆς ἐμῆς

ψυχῆς καταστήσασα φῶς τόδ’ εἰσορᾶν ,

θνῄσκω , παρόν μοι μὴ θανεῖν , ὑπὲρ σέθεν ,

ἀλλ’ ἄνδρα τε σχεῖν Θεσσαλῶν ὃν ἤθελον ,

285

καὶ δῶμα ναίειν ὄλβιον τυραννίδι .

οὐκ ἠθέλησα ζῆν ἀποσπασθεῖσά σου

σὺν παισὶν ὀρφανοῖσιν , οὐδ’ ἐφεισάμην

ἥβης , ἔχουσ’ ἐν οἷς ἐτερπόμην ἐγώ .

καίτοι σ’ ὁ φύσας χἠ τεκοῦσα προύδοσαν ,

290

καλῶς μὲν αὐτοῖς κατθανεῖν ἧκον βίου ,

καλῶς δὲ σῶσαι παῖδα κεὐκλεῶς θανεῖν .

μόνος γὰρ αὐτοῖς ἦσθα , κοὔτις ἐλπὶς ἦν

σοῦ κατθανόντος ἄλλα φιτύσειν τέκνα .

κἀγώ τ’ ἂν ἔζων καὶ σὺ τὸν λοιπὸν χρόνον ,

295

κοὐκ ἂν μονωθεὶς σῆς δάμαρτος ἔστενες

καὶ παῖδας ὠρφάνευες . ἀλλὰ ταῦτα μὲν

θεῶν τις ἐξέπραξεν ὥσθ’ οὕτως ἔχειν .

εἶεν · σὺ νῦν μοι τῶνδ’ ἀπόμνησαι χάριν ·

αἰτήσομαι γάρ σ’ —ἀξίαν μὲν οὔποτε ·

300

ψυχῆς γὰρ οὐδέν ἐστι τιμιώτερον —

δίκαια δʼ , ὡς φήσεις σύ · τούσδε γὰρ φιλεῖς

οὐχ ἧσσον ἢ ʼγὼ παῖδας , εἴπερ εὖ φρονεῖς ·

τούτους ἀνάσχου δεσπότας ἐμῶν δόμων ,

καὶ μὴ ʼπιγήμῃς τοῖσδε μητρυιὰν τέκνοις ,

305

ἥτις κακίων οὖσ’ ἐμοῦ γυνὴ φθόνῳ

τοῖς σοῖσι κἀμοῖς παισὶ χεῖρα προσβαλεῖ .

μὴ δῆτα δράσῃς ταῦτά γʼ , αἰτοῦμαί σ’ ἐγώ .

ἐχθρὰ γὰρ ἡ ʼπιοῦσα μητρυιὰ τέκνοις

τοῖς πρόσθʼ , ἐχίδνης οὐδὲν ἠπιωτέρα .

310

καὶ παῖς μὲν ἄρσην πατέρ’ ἔχει πύργον μέγαν ,

ὃν καὶ προσεῖπε καὶ προσερρήθη πάλιν .

σὺ δʼ , ὦ τέκνον μοι , πῶς κορευθήσῃ καλῶς ;

ποίας τυχοῦσα συζύγου τῷ σῷ πατρί ;

μή σοί τιν’ αἰσχρὰν προσβαλοῦσα κληδόνα

315

ἥβης ἐν ἀκμῇ σοὺς διαφθείρῃ γάμους .

οὐ γάρ σε μήτηρ οὔτε νυμφεύσει ποτὲ

οὔτ’ ἐν τόκοισι σοῖσι θαρσυνεῖ , τέκνον ,

παροῦσʼ , ἵν’ οὐδὲν μητρὸς εὐμενέστερον .

δεῖ γὰρ θανεῖν με · καὶ τόδ’ οὐκ ἐς αὔριον

320

οὐδ’ ἐς τρίτην μοι μηνὸς ἔρχεται κακόν ,

ἀλλ’ αὐτίκ’ ἐν τοῖς οὐκέτ’ οὖσι λέξομαι .

χαίροντες εὐφραίνοισθε · καὶ σοὶ μέν , πόσι ,

γυναῖκ’ ἀρίστην ἔστι κομπάσαι λαβεῖν ,

ὑμῖν δέ , παῖδες , μητρὸς ἐκπεφυκέναι .

325

Χορός

θάρσει · πρὸ τούτου γὰρ λέγειν οὐχ ἅζομαι ·

δράσει τάδʼ , εἴπερ μὴ φρενῶν ἁμαρτάνει .

Ἄδμητος

ἔσται τάδ’ ἔσται , μὴ τρέσῃς · ἐπεὶ σ’ ἐγὼ

καὶ ζῶσαν εἶχον καὶ θανοῦσ’ ἐμὴ γυνὴ

μόνη κεκλήσῃ , κοὔτις ἀντὶ σοῦ ποτε

330

τόνδ’ ἄνδρα νύμφη Θεσσαλὶς προσφθέγξεται .

οὐκ ἔστιν οὕτως οὔτε πατρὸς εὐγενοῦς

οὔτ’ εἶδος ἄλλως ἐκπρεπεστάτη γυνή .

ἅλις δὲ παίδων · τῶνδ’ ὄνησιν εὔχομαι

θεοῖς γενέσθαι · σοῦ γὰρ οὐκ ὠνήμεθα .

335

οἴσω δὲ πένθος οὐκ ἐτήσιον τὸ σόν ,

ἀλλ’ ἔστ’ ἂν αἰὼν οὑμὸς ἀντέχῃ , γύναι ,

στυγῶν μὲν ἥ μ’ ἔτικτεν , ἐχθαίρων δ’ ἐμὸν

πατέρα · λόγῳ γὰρ ἦσαν οὐκ ἔργῳ φίλοι .

σὺ δ’ ἀντιδοῦσα τῆς ἐμῆς τὰ φίλτατα

340

ψυχῆς ἔσωσας . ἆρά μοι στένειν πάρα

τοιᾶσδ’ ἁμαρτάνοντι συζύγου σέθεν ;

παύσω δὲ κώμους συμποτῶν θ’ ὁμιλίας

στεφάνους τε μοῦσάν θ’ ἣ κατεῖχ’ ἐμοὺς δόμους .

οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν βαρβίτου θίγοιμ’ ἔτι

345

οὔτ’ ἂν φρέν’ ἐξαίροιμι πρὸς Λίβυν λακεῖν

αὐλόν · σὺ γάρ μου τέρψιν ἐξείλου βίου .

σοφῇ δὲ χειρὶ τεκτόνων δέμας τὸ σὸν

εἰκασθὲν ἐν λέκτροισιν ἐκταθήσεται ,

ᾧ προσπεσοῦμαι καὶ περιπτύσσων χέρας

350

ὄνομα καλῶν σὸν τὴν φίλην ἐν ἀγκάλαις

δόξω γυναῖκα καίπερ οὐκ ἔχων ἔχειν ·

ψυχρὰν μέν , οἶμαι , τέρψιν , ἀλλ’ ὅμως βάρος

ψυχῆς ἀπαντλοίην ἄν . ἐν δ’ ὀνείρασι

φοιτῶσά μ’ εὐφραίνοις ἄν · ἡδὺ γὰρ φίλους

355

κἀν νυκτὶ λεύσσειν , ὅντιν’ ἂν παρῇ χρόνον .

εἰ δ’ Ὀρφέως μοι γλῶσσα καὶ μέλος παρῆν ,

ὥστ’ ἢ κόρην Δήμητρος ἢ κείνης πόσιν

ὕμνοισι κηλήσαντά σ’ ἐξ Ἅιδου λαβεῖν ,

κατῆλθον ἄν , καί μ’ οὔθ’ ὁ Πλούτωνος κύων

360

οὔθ’ οὑπὶ κώπῃ ψυχοπομπὸς ἂν Χάρων

ἔσχον , πρὶν ἐς φῶς σὸν καταστῆσαι βίον .

ἀλλ’ οὖν ἐκεῖσε προσδόκα μʼ , ὅταν θάνω ,

καὶ δῶμ’ ἑτοίμαζʼ , ὡς συνοικήσουσά μοι .

ἐν ταῖσιν αὐταῖς γάρ μ’ ἐπισκήψω κέδροις

365

σοὶ τούσδε θεῖναι πλευρά τ’ ἐκτεῖναι πέλας

πλευροῖσι τοῖς σοῖς · μηδὲ γὰρ θανών ποτε

σοῦ χωρὶς εἴην τῆς μόνης πιστῆς ἐμοί .

Χορός

καὶ μὴν ἐγώ σοι πένθος ὡς φίλος φίλῳ

λυπρὸν συνοίσω τῆσδε · καὶ γὰρ ἀξία .

370

Ἄλκηστις

ὦ παῖδες , αὐτοὶ δὴ τάδ’ εἰσηκούσατε

πατρὸς λέγοντος μὴ γαμεῖν ἄλλην ποτὲ

γυναῖκ’ ἐφ’ ὑμῖν μηδ’ ἀτιμάσειν ἐμέ .

Ἄδμητος

καὶ νῦν γέ φημι , καὶ τελευτήσω τάδε .

Ἄλκηστις

ἐπὶ τοῖσδε παῖδας χειρὸς ἐξ ἐμῆς δέχου .

375

Ἄδμητος

δέχομαι , φίλον γε δῶρον ἐκ φίλης χερός .

Ἄλκηστις

σὺ νῦν γενοῦ τοῖσδ’ ἀντ’ ἐμοῦ μήτηρ τέκνοις .

Ἄδμητος

πολλή μ’ ἀνάγκη , σοῦ γ’ ἀπεστερημένοις .

Ἄλκηστις

ὦ τέκνʼ , ὅτε ζῆν χρῆν μʼ , ἀπέρχομαι κάτω .

Ἄδμητος

οἴμοι , τί δράσω δῆτα σοῦ μονούμενος ;

380

Ἄλκηστις

χρόνος μαλάξει σʼ · οὐδέν ἐσθ’ ὁ κατθανών .