Sophocles Trachiniae

Ἡρακλῆς

ἒ ἔ,

ἐᾶτέ μʼ, ἐᾶτέ με δύσμορον ὕστατον,

1005

ἐᾶθʼ ὕστατον εὐνᾶσθαι.

Ἡρακλῆς

πᾷ πᾷ μου ψαύεις; ποῖ κλίνεις;

ἀπολεῖς μʼ, ἀπολεῖς.

ἀνατέτροφας ὅ τι καὶ μύσῃ.

ἧπταί μου, τοτοτοῖ, ἥδʼ αὖθʼ ἕρπει. πόθεν ἔστʼ, ὦ

1010

πάντων Ἑλλάνων ἀδικώτατοι ἀνέρες, οὓς δὴ

πολλὰ μὲν ἐν πόντῳ κατά τε δρία πάντα καθαίρων

ὠλεκόμαν ὁ τάλας, καὶ νῦν ἐπὶ τῷδε νοσοῦντι

οὐ πῦρ, οὐκ ἔγχος τις ὀνήσιμον οὐκ ἐπιτρέψει;

Ἡρακλῆς

ἒ ἔ,

1015

οὐδʼ ἀπαράξαι κρᾶτα βίᾳ θέλει

μολὼν τοῦ στυγεροῦ; φεῦ φεῦ.

Πρέσβυς

ὦ παῖ τοῦδʼ ἀνδρός, τοὔργον τόδε μεῖζον ἀνήκει

ἢ κατʼ ἐμὰν ῥώμαν· σὺ δὲ σύλλαβε. σοὶ γὰρ ἑτοίμα

ἐς πλέον ἢ διʼ ἐμοῦ σῴζειν.

Ὕλλος

ψαύω μὲν ἔγωγε,

1020

λαθίπονον δʼ ὀδυνᾶν οὔτʼ ἔνδοθεν οὔτε θύραθεν

ἔστι μοι ἐξανύσαι βίοτον· τοιαῦτα νέμει Ζεύς.

Ἡρακλῆς

ὦ παῖ, ποῦ ποτʼ εἶ; τᾷδέ με τᾷδέ με

πρόσλαβε κουφίσας. ἒ ἔ, ἰὼ δαῖμον.

1025

Ἡρακλῆς

θρῴσκει δʼ αὖ, θρῴσκει δειλαία

διολοῦσʼ ἡμᾶς

ἀποτίβατος ἀγρία νόσος.

1030

ὦ Παλλὰς Παλλάς, τόδε μʼ αὖ λωβᾶται. ἰὼ παῖ,

τὸν φύτορʼ οἰκτίρας, ἀνεπίφθονον εἴρυσον ἔγχος,

παῖσον ἐμᾶς ὑπὸ κλῇδος· ἀκοῦ δʼ ἄχος, ᾧ μʼ ἐχόλωσεν

1035

σὰ μάτηρ ἄθεος, τὰν ὧδʼ ἐπίδοιμι πεσοῦσαν

αὔτως, ὧδʼ αὔτως ὥς μʼ ὤλεσεν. ὦ γλυκὺς Ἅιδας,

1040

Ἡρακλῆς

ὦ Διὸς αὐθαίμων, εὔνασον εὔνασον μʼ

ὠκυπέτᾳ μόρῳ τὸν μέλεον φθίσας.