Sophocles Trachiniae

Ὕλλος

οἴμοι ἐγὼ σοῦ,

πάτερ, οἴμοι ἐγὼ σοῦ μέλεος.

τί πάθω; τί δὲ μήσομαι; οἴμοι.

Πρέσβυς

σίγα, τέκνον, μὴ κινήσῃς

975

ἀγρίαν ὀδύνην πατρὸς ὠμόφρονος·

ζῇ γὰρ προπετής· ἀλλʼ ἴσχε δακὼν στόμα σόν.

Ὕλλος

πῶς φής, γέρον; ἦ ζῇ;

Πρέσβυς

οὐ μὴ ʼξεγερεῖς τὸν ὕπνῳ κάτοχον

κἀκκινήσεις κἀναστήσεις

φοιτάδα δεινὴν νόσον, ὦ τέκνον.

980

Ὕλλος

ἀλλʼ ἐπί μοι μελέῳ

βάρος ἄπλετον· ἐμμέμονεν φρήν.

Ἡρακλῆς

ὦ Ζεῦ,

ποῖ γᾶς ἥκω; παρὰ τοῖσι βροτῶν

κεῖμαι πεπονημένος ἀλλήκτοις

985

ὀδύναις; οἴμοι μοι ἐγὼ τλάμων·

ἡ δʼ αὖ μιαρὰ βρύκει. φεῦ.

Πρέσβυς

ἆρʼ ἐξῄδη σʼ ὅσον ἦν κέρδος

σιγῇ κεύθειν καὶ μὴ σκεδάσαι

τῷδʼ ἀπὸ κρατὸς βλεφάρων θʼ ὕπνον;

990

Ὕλλος

οὐ γὰρ ἔχω πῶς ἂν

στέρξαιμι κακὸν τόδε λεύσσων.

Ἡρακλῆς

ὦ Κηναία κρηπὶς βωμῶν,

ἱερῶν οἵαν οἵων ἐπί μοι

μελέῳ χάριν ἠνύσω· ὦ Ζεῦ.

995

οἵαν μʼ ἄρʼ ἔθου λώβαν, οἵαν·

ἣν μή ποτʼ ἐγὼ προσιδεῖν ὁ τάλας

ὤφελον ὄσσοις, τόδʼ ἀκήλητον

μανίας ἄνθος καταδερχθῆναι.

τίς γὰρ ἀοιδός, τίς ὁ χειροτέχνης

1000

ἰατορίας, ὃς τήνδʼ ἄτην

χωρὶς Ζηνὸς κατακηλήσει;

θαῦμʼ ἂν πόρρωθεν ἰδοίμην.