Sophocles Trachiniae

Χορός

ἀνολολυξάτω δόμοις ἐφεστίοις

205

ἀλαλαγαῖς ἁ μελλόνυμφος , ἐν δὲ

κοινὸς ἀρσένων ἴτω

κλαγγὰ τὸν εὐφαρέτραν

Ἀπόλλω προστάταν · ὁμοῦ δὲ

παιᾶνα παιᾶν ʼ ἀνάγετʼ , ὦ παρθένοι ,

210

βοᾶτε τὰν ὁμόσπορον

Ἄρτεμιν Ὀρτυγίαν

ἐλαφαβόλον ἀμφίπυρον ,

γείτονάς τε Νύμφας .

ἀείρομαι οὐδʼ ἀπώσομαι

215

τὸν αὐλόν , ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός .

ἰδού μʼ ἀναταράσσει ,

εὐοῖ μʼ ,

ὁ κισσὸς ἄρτι βακχίαν

ὑποστρέφων ἅμιλλαν . ἰὼ ἰὼ Παιάν .

220

ἴδʼ , ὦ φίλα γύναι ,

τάδʼ ἀντίπρῳρα δή σοι

βλέπειν πάρεστʼ ἐναργῆ .

Δηιάνειρα

ὁρῶ , φίλαι γυναῖκες , οὐδέ μʼ ὄμματος

225

φρουρὰν παρῆλθε , τόνδε μὴ λεύσσειν στόλον ·

χαίρειν δὲ τὸν κήρυκα προυννέπω , χρόνῳ

πολλῷ φανέντα , χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρεις .

Λίχας

ἀλλʼ εὖ μὲν ἵγμεθʼ , εὖ δὲ προσφωνούμεθα ,

γύναι , κατʼ ἔργου κτῆσιν · ἄνδρα γὰρ καλῶς

230

πράσσοντʼ ἀνάγκη χρηστὰ κερδαίνειν ἔπη .

Δηιάνειρα

ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν , πρῶθʼ ἃ πρῶτα βούλομαι

δίδαξον , εἰ ζῶνθʼ Ἡρακλῆ προσδέξομαι .

Λίχας

ἔγωγέ τοι σφʼ ἔλειπον ἰσχύοντά τε

καὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα κοὐ νόσῳ βαρύν .

235

Δηιάνειρα

ποῦ γῆς ; πατρῴας εἴτε βαρβάρου ; λέγε .

Λίχας

ἀκτή τις ἔστʼ Εὐβοιίς , ἔνθʼ ὁρίζεται

βωμοὺς τέλη τʼ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διί .

Δηιάνειρα

εὐκταῖα φαίνων ἢ ἀπὸ μαντείας τινός ;

Λίχας

εὐχαῖς ὅθʼ ᾕρει τῶνδʼ ἀνάστατον δορὶ

240

χώραν γυναικῶν ὧν ὁρᾷς ἐν ὄμμασιν .

Δηιάνειρα

αὗται δέ , πρὸς θεῶν , τοῦ ποτʼ εἰσὶ καὶ τίνες ;

οἰκτραὶ γάρ , εἰ μὴ ξυμφοραὶ κλέπτουσί με .

Λίχας

ταύτας ἐκεῖνος Εὐρύτου πέρσας πόλιν

ἐξείλεθʼ αὑτῷ κτῆμα καὶ θεοῖς κριτόν .

245

Δηιάνειρα

ἦ κἀπὶ ταύτῃ τῇ πόλει τὸν ἄσκοπον

χρόνον βεβὼς ἦν ἡμερῶν ἀνήριθμον ;

Λίχας

οὔκ , ἀλλὰ τὸν μὲν πλεῖστον ἐν Λυδοῖς χρόνον

κατείχεθʼ , ὥς φησʼ αὐτός , οὐκ ἐλεύθερος ,

ἀλλʼ ἐμποληθείς · τοῦ λόγου δʼ οὐ χρὴ φθόνον ,

250

γύναι , προσεῖναι , Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ .

κεῖνος δὲ πραθεὶς Ὀμφάλῃ τῇ βαρβάρῳ

ἐνιαυτὸν ἐξέπλησεν , ὡς αὐτὸς λέγει .

χοὔτως ἐδήχθη τοῦτο τοὔνειδος λαβὼν

ὥσθʼ ὅρκον αὑτῷ προσβαλὼν διώμοσεν ,

255

ἦ μὴν τὸν ἀγχιστῆρα τοῦδε τοῦ πάθους

ξὺν παιδὶ καὶ γυναικὶ δουλώσειν ἔτι .

κοὐχ ἡλίωσε τοὔπος , ἀλλʼ ὅθʼ ἁγνὸς ἦν ,

στρατὸν λαβὼν ἐπακτὸν ἔρχεται πόλιν

τὴν Εὐρυτείαν . τόνδε γὰρ μεταίτιον

260

μόνον βροτῶν ἔφασκε τοῦδʼ εἶναι πάθους ·

ὃς αὐτὸν ἐλθόντʼ ἐς δόμους ἐφέστιον ,

ξένον παλαιὸν ὄντα , πολλὰ μὲν λόγοις

ἐπερρόθησε , πολλὰ δʼ ἀτηρᾷ φρενί ,

λέγων χεροῖν μὲν ὡς ἄφυκτʼ ἔχων βέλη

265

τῶν ὧν τέκνων λείποιτο πρὸς τόξου κρίσιν ,

φωνεῖ δὲ δοῦλος ἀνδρὸς ὡς ἐλευθέρου

ῥαίοιτο · δείπνοις δʼ ἡνίκʼ ἦν ᾠνωμένος ,

ἔρριψεν ἐκτὸς αὐτόν . ὧν ἔχων χόλον ,

Λίχας

ὡς ἵκετʼ αὖθις Ἴφιτος Τιρυνθίαν

270

πρὸς κλιτύν , ἵππους νομάδας ἐξιχνοσκοπῶν ,

τότʼ ἄλλοσʼ αὐτὸν ὄμμα , θατέρᾳ δὲ νοῦν

ἔχοντʼ , ἀπʼ ἄκρας ἧκε πυργώδους πλακός .

ἔργου δʼ ἕκατι τοῦδε μηνίσας ἄναξ

ὁ τῶν ἁπάντων Ζεὺς πατὴρ Ὀλύμπιος

275

πρατόν νιν ἐξέπεμψεν οὐδʼ ἠνέσχετο ,

ὁθούνεκʼ αὐτὸν μοῦνον ἀνθρώπων δόλῳ

ἔκτεινεν · εἰ γὰρ ἐμφανῶς ἠμύνατο ,

Ζεύς τἂν συνέγνω ξὺν δίκῃ χειρουμένῳ ·

ὕβριν γὰρ οὐ στέργουσιν οὐδὲ δαίμονες .

280

κεῖνοι δʼ ὑπερχλίοντες ἐκ γλώσσης κακῆς

αὐτοὶ μὲν Ἅιδου πάντες εἴσʼ οἰκήτορες ,

πόλις δὲ δούλη · τάσδε δʼ ἅσπερ εἰσορᾷς

ἐξ ὀλβίων ἄζηλον εὑροῦσαι βίον

χωροῦσι πρὸς σέ · ταῦτα γὰρ πόσις τε σὸς

285

ἐφεῖτʼ , ἐγὼ δὲ πιστὸς ὢν κείνῳ τελῶ .

αὐτὸν δʼ ἐκεῖνον , εὖτʼ ἂν ἁγνὰ θύματα

ῥέξῃ πατρῴῳ Ζηνὶ τῆς ἁλώσεως ,

φρόνει νιν ὡς ἥξοντα · τοῦτο γὰρ λόγου

πολλοῦ καλῶς λεχθέντος ἥδιστον κλύειν .

290

Χορός

ἄνασσα , νῦν σοι τέρψις ἐμφανὴς κυρεῖ ,

τῶν μὲν παρόντων , τὰ δὲ πεπυσμένῃ λόγῳ .

Δηιάνειρα

πῶς δʼ οὐκ ἐγὼ χαίροιμʼ ἄν , ἀνδρὸς εὐτυχῆ

κλύουσα πρᾶξιν τήνδε , πανδίκῳ φρενί ;

πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τῇδε τοῦτο συντρέχειν .

295

ὅμως δʼ ἔνεστι τοῖσιν εὖ σκοπουμένοις

ταρβεῖν τὸν εὖ πράσσοντα , μὴ σφαλῇ ποτε .

ἐμοὶ γὰρ οἶκτος δεινὸς εἰσέβη , φίλαι ,

ταύτας ὁρώσῃ δυσπότμους ἐπὶ ξένης

χώρας ἀοίκους ἀπάτοράς τʼ ἀλωμένας ,

300

αἳ πρὶν μὲν ἦσαν ἐξ ἐλευθέρων ἴσως

ἀνδρῶν , τανῦν δὲ δοῦλον ἴσχουσιν βίον .

ὦ Ζεῦ τροπαῖε , μή ποτʼ εἰσίδοιμί σε

πρὸς τοὐμὸν οὕτω σπέρμα χωρήσαντά ποι ,

μηδʼ , εἴ τι δράσεις , τῆσδέ γε ζώσης ἔτι .

305

οὕτως ἐγὼ δέδοικα τάσδʼ ὁρωμένη .

ὦ δυστάλαινα , τίς ποτʼ εἶ νεανίδων ;

ἄνανδρος ἢ τεκνοῦσσα ; πρὸς μὲν γὰρ φύσιν

πάντων ἄπειρος τῶνδε , γενναία δέ τις .

Λίχα , τίνος ποτʼ ἐστὶν ἡ ξένη βροτῶν ;

310

τίς ἡ τεκοῦσα , τίς δʼ ὁ φιτύσας πατήρ ;

ἔξειπʼ · ἐπεί νιν τῶνδε πλεῖστον ᾤκτισα

βλέπουσʼ , ὅσῳπερ καὶ φρονεῖν οἶδεν μόνη .

Λίχας

τί δʼ οἶδʼ ἐγώ , τί δʼ ἄν με καὶ κρίνοις ; ἴσως

γέννημα τῶν ἐκεῖθεν οὐκ ἐν ὑστάτοις .

315

Δηιάνειρα

μὴ τῶν τυράννων ; Εὐρύτου σπορά τις ἦν ;

Λίχας

οὐκ οἶδα · καὶ γὰρ οὐδʼ ἀνιστόρουν μακράν .

Δηιάνειρα

οὐδʼ ὄνομα πρός του τῶν ξυνεμπόρων ἔχεις ;

Λίχας

ἥκιστα · σιγῇ τοὐμὸν ἔργον ἤνυτον .

Δηιάνειρα

εἴπʼ , ὦ τάλαινʼ , ἀλλʼ ἡμὶν ἐκ σαυτῆς , ἐπεὶ

320

καὶ ξυμφορά τοι μὴ εἰδέναι σέ γʼ ἥτις εἶ .

Λίχας

οὔ τἄρα τῷ γε πρόσθεν οὐδὲν ἐξ ἴσου

χρόνῳ διήσει γλῶσσαν , ἥτις οὐδαμὰ

προύφηνεν οὔτε μείζον ʼ οὔτʼ ἐλάσσονα ,

ἀλλʼ αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος

325

δακρυρροεῖ δύστηνος , ἐξ ὅτου πάτραν

διήνεμον λέλοιπεν · ἡ δέ τοι τύχη

κακὴ μὲν αὐτῇ γʼ , ἀλλὰ συγγνώμην ἔχει .

Δηιάνειρα

ἡ δʼ οὖν ἐάσθω , καὶ πορευέσθω στέγας

οὕτως ὅπως ἥδιστα , μηδὲ πρὸς κακοῖς

330

τοῖς οὖσιν ἄλλην πρός γʼ ἐμοῦ λύπην λάβῃ ·

ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα . πρὸς δὲ δώματα

χωρῶμεν ἤδη πάντες , ὡς σύ θʼ οἷ θέλεις

σπεύδῃς , ἐγώ τε τἄνδον ἐξαρκῆ τιθῶ .

Ἄγγελος

αὐτοῦ γε πρῶτον βαιὸν ἀμμείνασʼ , ὅπως

335

μάθῃς ἄνευ τῶνδʼ , οὕστινάς τʼ ἄγεις ἔσω ,

ὧν τʼ οὐδὲν εἰσήκουσας ἐκμάθῃς ἃ δεῖ ·

τούτων ἔχω γὰρ πάντʼ ἐπιστήμην ἐγώ .

Δηιάνειρα

τί δʼ ἐστί ; τοῦ με τήνδʼ ἐφίστασαι βάσιν ;

Ἄγγελος

σταθεῖσʼ ἄκουσον · καὶ γὰρ οὐδὲ τὸν πάρος

340

μῦθον μάτην ἤκουσας , οὐδὲ νῦν δοκῶ .

Δηιάνειρα

πότερον ἐκείνους δῆτα δεῦρʼ αὖθις πάλιν

καλῶμεν , ἢ ʼμοὶ ταῖσδέ τʼ ἐξειπεῖν θέλεις ;

Ἄγγελος

σοὶ ταῖσδέ τʼ οὐδὲν εἴργεται , τούτους δʼ ἔα .

Δηιάνειρα

καὶ δὴ βεβᾶσι , χὠ λόγος σημαινέτω .

345

Ἄγγελος

ἁνὴρ ὅδʼ οὐδὲν ὧν ἔλεξεν ἀρτίως

φωνεῖ δίκης ἐς ὀρθόν , ἀλλʼ ἢ νῦν κακὸς

ἢ πρόσθεν οὐ δίκαιος ἄγγελος παρῆν .

Δηιάνειρα

τί φής ; σαφῶς μοι φράζε πᾶν ὅσον νοεῖς .

ἃ μὲν γὰρ ἐξείρηκας ἀγνοία μʼ ἔχει .

350

Ἄγγελος

τούτου λέγοντος τἀνδρὸς εἰσήκουσʼ ἐγώ ,

πολλῶν παρόντων μαρτύρων , ὡς τῆς κόρης

ταύτης ἕκατι κεῖνος Εὔρυτόν θʼ ἕλοι

τήν θʼ ὑψίπυργον Οἰχαλίαν , Ἔρως δέ νιν

μόνος θεῶν θέλξειεν αἰχμάσαι τάδε ,

355

οὐ τἀπὶ Λυδοῖς οὐδʼ ὑπʼ Ὀμφάλῃ πόνων

λατρεύματʼ οὐδʼ ὁ ῥιπτὸς Ἰφίτου μόρος ·

ὃν νῦν παρώσας οὗτος ἔμπαλιν λέγει .

ἀλλʼ ἡνίκʼ οὐκ ἔπειθε τὸν φυτοσπόρον

τὴν παῖδα δοῦναι , κρύφιον ὡς ἔχοι λέχος ,

360

ἔγκλημα μικρὸν αἰτίαν θʼ ἑτοιμάσας

ἐπιστρατεύει πατρίδα τὴν ταύτης , ἐν ᾗ

τὸν Εὔρυτον τόνδʼ εἶπε δεσπόζειν θρόνων ,

κτείνει τʼ ἄνακτα πατέρα τῆσδε καὶ πόλιν

ἔπερσε . καὶ νῦν , ὡς ὁρᾷς , ἥκει δόμους

365

ὡς τούσδε πέμπων οὐκ ἀφροντίστως , γύναι ,

οὐδʼ ὥστε δούλην · μηδὲ προσδόκα τόδε ·

οὐδʼ εἰκός , εἴπερ ἐντεθέρμανται πόθῳ .

ἔδοξεν οὖν μοι πρὸς σὲ δηλῶσαι τὸ πᾶν ,

δέσποινʼ , ὃ τοῦδε τυγχάνω μαθὼν πάρα .

370

καὶ ταῦτα πολλοὶ πρὸς μέσῃ Τραχινίων

ἀγορᾷ συνεξήκουον ὡσαύτως ἐμοί ,

ὥστʼ ἐξελέγχειν · εἰ δὲ μὴ λέγω φίλα ,

οὐχ ἥδομαι , τὸ δʼ ὀρθὸν ἐξείρηχʼ ὅμως .

Δηιάνειρα

οἴμοι τάλαινα , ποῦ ποτʼ εἰμὶ πράγματος ;

375

τίνʼ εἰσδέδεγμαι πημονὴν ὑπόστεγον

λαθραῖον ; ὦ δύστηνος · ἆρʼ ἀνώνυμος

πέφυκεν , ὥσπερ οὑπάγων διώμνυτο ;

Ἄγγελος

ἦ κάρτα λαμπρὰ καὶ κατʼ ὄνομα καὶ φύσιν ,

πατρὸς μὲν οὖσα γένεσιν Εὐρύτου ποτὲ

380

Ἰόλη ʼκαλεῖτο , τῆς ἐκεῖνος οὐδαμὰ

βλάστας ἐφώνει , δῆθεν οὐδὲν ἱστορῶν .

Χορός

ὄλοιντο —μή τι πάντες οἱ κακοί , τὰ δὲ

λαθραῖʼ ὃς ἀσκεῖ μὴ πρέποντʼ αὐτῷ κακά .

Δηιάνειρα

τί χρὴ ποεῖν , γυναῖκες ; ὡς ἐγὼ λόγοις

385

τοῖς νῦν παροῦσιν ἐκπεπληγμένη κυρῶ .

Χορός

πεύθου μολοῦσα τἀνδρός , ὡς τάχʼ ἂν σαφῆ

λέξειεν , εἴ νιν πρὸς βίαν κρίνειν θέλοις .

Δηιάνειρα

ἀλλʼ εἶμι · καὶ γὰρ οὐκ ἀπὸ γνώμης λέγεις .

Ἄγγελος

ἡμεῖς δὲ προσμένωμεν ; ἢ τί χρὴ ποεῖν ;

390

Δηιάνειρα

μίμνʼ , ὡς ὅδʼ ἀνὴρ οὐκ ἐμῶν ὑπʼ ἀγγέλων ,

ἀλλʼ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται .

Λίχας

τί χρή , γύναι , μολόντα μʼ Ἡρακλεῖ λέγειν ;

δίδαξον , ὡς ἕρποντος , ὡς ὁρᾷς , ἐμοῦ .

Δηιάνειρα

ὡς ἐκ ταχείας σὺν χρόνῳ βραδεῖ μολὼν

395

ᾄσσεις , πρὶν ἡμᾶς κἀννεώσασθαι λόγους .

Λίχας

ἀλλʼ εἴ τι χρῄζεις ἱστορεῖν , πάρειμʼ ἐγώ .

Δηιάνειρα

ἦ καὶ τὸ πιστὸν τῆς ἀληθείας νέμεις ;

Λίχας

ἴστω μέγας Ζεύς , ὧν γʼ ἂν ἐξειδὼς κυρῶ .

Δηιάνειρα

τίς ἡ γυνὴ δῆτʼ ἐστὶν ἣν ἥκεις ἄγων ;

400

Λίχας

Εὐβοιίς · ὧν δʼ ἔβλαστεν οὐκ ἔχω λέγειν .

Ἄγγελος

οὗτος , βλέφʼ ὧδε · πρὸς τίνʼ ἐννέπειν δοκεῖς ;

Λίχας

σὺ δʼ εἰς τί δή με τοῦτʼ ἐρωτήσας ἔχεις ;

Ἄγγελος

τόλμησον εἰπεῖν , εἰ φρονεῖς , ὅ σʼ ἱστορῶ .

Λίχας

πρὸς τὴν κρατοῦσαν Δῃάνειραν , Οἰνέως

405

κόρην δάμαρτά θʼ Ἡρακλέους , εἰ μὴ κυρῶ

λεύσσων μάταια , δεσπότιν τε τὴν ἐμήν .

Ἄγγελος

τοῦτʼ αὔτʼ ἔχρῃζον , τοῦτό σου μαθεῖν · λέγεις δέσποιναν εἶναι τήνδε σήν ;

Λίχας

δίκαια γάρ .

Ἄγγελος

τί δῆτα ; ποίαν ἀξιοῖς δοῦναι δίκην ,

410

ἢν εὑρεθῇς ἐς τήνδε μὴ δίκαιος ὤν ;

Λίχας

πῶς μὴ δίκαιος ; τί ποτε ποικίλας ἔχεις ;

Ἄγγελος

οὐδέν · σὺ μέντοι κάρτα τοῦτο δρῶν κυρεῖς .

Λίχας

ἄπειμι · μῶρος δʼ ἦ πάλαι κλύων σέθεν .

Ἄγγελος

οὔ , πρίν γʼ ἂν εἴπῃς ἱστορούμενος βραχύ .

415

Λίχας

λέγʼ , εἴ τι χρῄζεις · καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ .

Ἄγγελος

τὴν αἰχμάλωτον , ἣν ἔπεμψας ἐς δόμους , κάτοισθα δήπου ;

Λίχας

φημί · πρὸς τί δʼ ἱστορεῖς ;

Ἄγγελος

οὔκουν σὺ ταύτην , ἣν ὑπʼ ἀγνοίας ὁρᾷς ,

Ἰόλην ἔφασκες Εὐρύτου σπορὰν ἄγειν ;

420

Λίχας

ποίοις ἐν ἀνθρώποισι ; τίς πόθεν μολὼν

σοὶ μαρτυρήσει ταῦτʼ ἐμοῦ κλύειν πάρα ;

Ἄγγελος

πολλοῖσιν ἀστῶν · ἐν μέσῃ Τραχινίων

ἀγορᾷ πολύς σου ταῦτά γʼ εἰσήκουσʼ ὄχλος .

Λίχας

κλύειν γʼ ἔφασκον · ταὐτὸ δʼ οὐχὶ γίγνεται

425

δόκησιν εἰπεῖν κἀξακριβῶσαι λόγον .

Ἄγγελος

ποίαν δόκησιν ; οὐκ ἐπώμοτος λέγων

δάμαρτʼ ἔφασκες Ἡρακλεῖ ταύτην ἄγειν ;

Λίχας

ἐγὼ δάμαρτα ; πρὸς θεῶν , φράσον , φίλη

δέσποινα , τόνδε τίς ποτʼ ἐστὶν ὁ ξένος .

430

Ἄγγελος

ὃς σοῦ παρὼν ἤκουσεν , ὡς ταύτης πόθῳ

πόλις δαμείη πᾶσα , κοὐχ ἡ Λυδία

πέρσειεν αὐτήν , ἀλλʼ ὁ τῆσδʼ ἔρως φανείς .

Λίχας

ἅνθρωπος , ὦ δέσποινʼ , ἀποστήτω · τὸ γὰρ

νοσοῦντι ληρεῖν ἀνδρὸς οὐχὶ σώφρονος .

435

Δηιάνειρα

μή , πρός σε τοῦ κατʼ ἄκρον Οἰταῖον νάπος

Διὸς καταστράπτοντος , ἐκκλέψῃς λόγον .

οὐ γὰρ γυναικὶ τοὺς λόγους ἐρεῖς κακῇ

οὐδʼ ἥτις οὐ κάτοιδε τἀνθρώπων , ὅτι

χαίρειν πέφυκεν οὐχὶ τοῖς αὐτοῖς ἀεί .

440

Ἔρωτι μέν νυν ὅστις ἀντανίσταται

πύκτης ὅπως ἐς χεῖρας , οὐ καλῶς φρονεῖ ·

οὗτος γὰρ ἄρχει καὶ θεῶν ὅπως θέλει ,

κἀμοῦ γε · πῶς δʼ οὐ χἀτέρας οἵας γʼ ἐμοῦ ;

ὥστʼ εἴ τι τὠμῷ τʼ ἀνδρὶ τῇδε τῇ νόσῳ

445

ληφθέντι μεμπτός εἰμι , κάρτα μαίνομαι ,

ἢ τῇδε τῇ γυναικὶ τῇ μεταιτίᾳ

τοῦ μηδὲν αἰσχροῦ μηδʼ ἐμοὶ κακοῦ τινος .

οὐκ ἔστι ταῦτʼ · ἀλλʼ εἰ μὲν ἐκ κείνου μαθὼν

ψεύδει , μάθησιν οὐ καλὴν ἐκμανθάνεις .

450

εἰ δʼ αὐτὸς αὑτὸν ὧδε παιδεύεις , ὅταν

θέλῃς γενέσθαι χρηστός , ὀφθήσει κακός .

ἀλλʼ εἰπὲ πᾶν τἀληθές · ὡς ἐλευθέρῳ

ψευδεῖ καλεῖσθαι κὴρ πρόσεστιν οὐ καλή .

ὅπως δὲ λήσεις , οὐδὲ τοῦτο γίγνεται ·

455

πολλοὶ γὰρ οἷς εἴρηκας , οἳ φράσουσʼ ἐμοί .

κεἰ μὲν δέδοικας , οὐ καλῶς ταρβεῖς , ἐπεὶ

τὸ μὴ πυθέσθαι , τοῦτό μʼ ἀλγύνειεν ἄν ·

τὸ δʼ εἰδέναι τί δεινόν ; οὐχὶ χἀτέρας

πλείστας ἀνὴρ εἷς Ἡρακλῆς ἔγημε δή ;

460

κοὔπω τις αὐτῶν ἔκ γʼ ἐμοῦ λόγον κακὸν

ἠνέγκατʼ οὐδʼ ὄνειδος · ἥδε τʼ οὐδʼ ἂν εἰ

κάρτʼ ἐντακείη τῷ φιλεῖν , ἐπεί σφʼ ἐγὼ

ᾤκτιρα δὴ μάλιστα προσβλέψασʼ , ὅτι

τὸ κάλλος αὐτῆς τὸν βίον διώλεσεν ,

465

καὶ γῆν πατρῴαν οὐχ ἑκοῦσα δύσμορος

ἔπερσε κἀδούλωσεν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν

ῥείτω κατʼ οὖρον · σοὶ δʼ ἐγὼ φράζω κακὸν

πρὸς ἄλλον εἶναι , πρὸς δʼ ἔμʼ ἀψευδεῖν ἀεί .

Χορός

πείθου λεγούσῃ χρηστά , κοὐ μέμψει χρόνῳ

470

γυναικὶ τῇδε κἀπʼ ἐμοῦ κτήσει χάριν .

Λίχας

ἀλλʼ , ὦ φίλη δέσποινʼ , ἐπεί σε μανθάνω

θνητὴν φρονοῦσαν θνητὰ κοὐκ ἀγνώμονα ,

πᾶν σοι φράσω τἀληθὲς οὐδὲ κρύψομαι .

ἔστιν γὰρ οὕτως ὥσπερ οὗτος ἐννέπει .

475

ταύτης ὁ δεινὸς ἵμερός ποθʼ Ἡρακλῆ

διῆλθε , καὶ τῆσδʼ εἵνεχʼ ἡ πολύφθορος

καθῃρέθη πατρῷος Οἰχαλία δόρει .

καὶ ταῦτα , δεῖ γὰρ καὶ τὸ πρὸς κείνου λέγειν ,

οὔτʼ εἶπε κρύπτειν οὔτʼ ἀπηρνήθη ποτέ ,

480

ἀλλʼ αὐτός , ὦ δέσποινα , δειμαίνων τὸ σὸν

μὴ στέρνον ἀλγύνοιμι τοῖσδε τοῖς λόγοις ,

ἥμαρτον , εἴ τι τήνδʼ ἁμαρτίαν νέμεις .

ἐπεί γε μὲν δὴ πάντʼ ἐπίστασαι λόγον ,

κείνου τε καὶ σὴν ἐξ ἴσου κοινὴν χάριν

485

καὶ στέργε τὴν γυναῖκα καὶ βούλου λόγους ,

οὓς εἶπας ἐς τήνδʼ , ἐμπέδως εἰρηκέναι ·

ὡς τἄλλʼ ἐκεῖνος πάντʼ ἀριστεύων χεροῖν

τοῦ τῆσδʼ ἔρωτος εἰς ἅπανθʼ ἥσσων ἔφυ .

Δηιάνειρα

ἀλλʼ ὧδε καὶ φρονοῦμεν ὥστε ταῦτα δρᾶν ,

490

κοὔτοι νόσον γʼ ἐπακτὸν ἐξαρούμεθα ,

θεοῖσι δυσμαχοῦντες . ἀλλʼ εἴσω στέγης

χωρῶμεν , ὡς λόγων τʼ ἐπιστολὰς φέρῃς ,

ἅ τʼ ἀντὶ δώρων δῶρα χρὴ προσαρμόσαι ,

καὶ ταῦτʼ ἄγῃς · κενὸν γὰρ οὐ δίκαιά σε

495

χωρεῖν προσελθόνθʼ ὧδε σὺν πολλῷ στόλῳ .