Χορός
ἀνολολυξάτω δόμοις ἐφεστίοις
205
ἀλαλαγαῖς ἁ μελλόνυμφος, ἐν δὲ
κοινὸς ἀρσένων ἴτω
κλαγγὰ τὸν εὐφαρέτραν
Ἀπόλλω προστάταν· ὁμοῦ δὲ
παιᾶνα παιᾶνʼ ἀνάγετʼ, ὦ παρθένοι,
210
βοᾶτε τὰν ὁμόσπορον
Ἄρτεμιν Ὀρτυγίαν
ἐλαφαβόλον ἀμφίπυρον,
γείτονάς τε Νύμφας.
ἀείρομαι οὐδʼ ἀπώσομαι
215
τὸν αὐλόν, ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός.
ἰδού μʼ ἀναταράσσει,
εὐοῖ μʼ,
ὁ κισσὸς ἄρτι βακχίαν
ὑποστρέφων ἅμιλλαν. ἰὼ ἰὼ Παιάν.
220
ἴδʼ, ὦ φίλα γύναι,
τάδʼ ἀντίπρῳρα δή σοι
βλέπειν πάρεστʼ ἐναργῆ.
ἀνολολυξάτω δόμοις ἐφεστίοις
205
ἀλαλαγαῖς ἁ μελλόνυμφος, ἐν δὲ
κοινὸς ἀρσένων ἴτω
κλαγγὰ τὸν εὐφαρέτραν
Ἀπόλλω προστάταν· ὁμοῦ δὲ
παιᾶνα παιᾶνʼ ἀνάγετʼ, ὦ παρθένοι,
210
βοᾶτε τὰν ὁμόσπορον
Ἄρτεμιν Ὀρτυγίαν
ἐλαφαβόλον ἀμφίπυρον,
γείτονάς τε Νύμφας.
ἀείρομαι οὐδʼ ἀπώσομαι
215
τὸν αὐλόν, ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός.
ἰδού μʼ ἀναταράσσει,
εὐοῖ μʼ,
ὁ κισσὸς ἄρτι βακχίαν
ὑποστρέφων ἅμιλλαν. ἰὼ ἰὼ Παιάν.
220
ἴδʼ, ὦ φίλα γύναι,
τάδʼ ἀντίπρῳρα δή σοι
βλέπειν πάρεστʼ ἐναργῆ.
Δηιάνειρα
ὁρῶ, φίλαι γυναῖκες, οὐδέ μʼ ὄμματος
225
φρουρὰν παρῆλθε, τόνδε μὴ λεύσσειν στόλον·
χαίρειν δὲ τὸν κήρυκα προυννέπω, χρόνῳ
πολλῷ φανέντα, χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρεις.
ὁρῶ, φίλαι γυναῖκες, οὐδέ μʼ ὄμματος
225
φρουρὰν παρῆλθε, τόνδε μὴ λεύσσειν στόλον·
χαίρειν δὲ τὸν κήρυκα προυννέπω, χρόνῳ
πολλῷ φανέντα, χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρεις.
Λίχας
ἀλλʼ εὖ μὲν ἵγμεθʼ, εὖ δὲ προσφωνούμεθα,
γύναι, κατʼ ἔργου κτῆσιν· ἄνδρα γὰρ καλῶς
230
πράσσοντʼ ἀνάγκη χρηστὰ κερδαίνειν ἔπη.
ἀλλʼ εὖ μὲν ἵγμεθʼ, εὖ δὲ προσφωνούμεθα,
γύναι, κατʼ ἔργου κτῆσιν· ἄνδρα γὰρ καλῶς
230
πράσσοντʼ ἀνάγκη χρηστὰ κερδαίνειν ἔπη.
Δηιάνειρα
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, πρῶθʼ ἃ πρῶτα βούλομαι
δίδαξον, εἰ ζῶνθʼ Ἡρακλῆ προσδέξομαι.
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, πρῶθʼ ἃ πρῶτα βούλομαι
δίδαξον, εἰ ζῶνθʼ Ἡρακλῆ προσδέξομαι.
Λίχας
ἔγωγέ τοι σφʼ ἔλειπον ἰσχύοντά τε
καὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα κοὐ νόσῳ βαρύν.
235
ἔγωγέ τοι σφʼ ἔλειπον ἰσχύοντά τε
καὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα κοὐ νόσῳ βαρύν.
235
Δηιάνειρα
ποῦ γῆς; πατρῴας εἴτε βαρβάρου; λέγε.
ποῦ γῆς; πατρῴας εἴτε βαρβάρου; λέγε.
Λίχας
ἀκτή τις ἔστʼ Εὐβοιίς, ἔνθʼ ὁρίζεται
βωμοὺς τέλη τʼ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διί.
ἀκτή τις ἔστʼ Εὐβοιίς, ἔνθʼ ὁρίζεται
βωμοὺς τέλη τʼ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διί.
Δηιάνειρα
εὐκταῖα φαίνων ἢ ἀπὸ μαντείας τινός;
εὐκταῖα φαίνων ἢ ἀπὸ μαντείας τινός;
Λίχας
εὐχαῖς ὅθʼ ᾕρει τῶνδʼ ἀνάστατον δορὶ
240
χώραν γυναικῶν ὧν ὁρᾷς ἐν ὄμμασιν.
εὐχαῖς ὅθʼ ᾕρει τῶνδʼ ἀνάστατον δορὶ
240
χώραν γυναικῶν ὧν ὁρᾷς ἐν ὄμμασιν.
Δηιάνειρα
αὗται δέ, πρὸς θεῶν, τοῦ ποτʼ εἰσὶ καὶ τίνες;
οἰκτραὶ γάρ, εἰ μὴ ξυμφοραὶ κλέπτουσί με.
αὗται δέ, πρὸς θεῶν, τοῦ ποτʼ εἰσὶ καὶ τίνες;
οἰκτραὶ γάρ, εἰ μὴ ξυμφοραὶ κλέπτουσί με.
Λίχας
ταύτας ἐκεῖνος Εὐρύτου πέρσας πόλιν
ἐξείλεθʼ αὑτῷ κτῆμα καὶ θεοῖς κριτόν.
245
ταύτας ἐκεῖνος Εὐρύτου πέρσας πόλιν
ἐξείλεθʼ αὑτῷ κτῆμα καὶ θεοῖς κριτόν.
245
Δηιάνειρα
ἦ κἀπὶ ταύτῃ τῇ πόλει τὸν ἄσκοπον
χρόνον βεβὼς ἦν ἡμερῶν ἀνήριθμον;
ἦ κἀπὶ ταύτῃ τῇ πόλει τὸν ἄσκοπον
χρόνον βεβὼς ἦν ἡμερῶν ἀνήριθμον;
Λίχας
οὔκ, ἀλλὰ τὸν μὲν πλεῖστον ἐν Λυδοῖς χρόνον
κατείχεθʼ, ὥς φησʼ αὐτός, οὐκ ἐλεύθερος,
ἀλλʼ ἐμποληθείς· τοῦ λόγου δʼ οὐ χρὴ φθόνον,
250
γύναι, προσεῖναι, Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ.
κεῖνος δὲ πραθεὶς Ὀμφάλῃ τῇ βαρβάρῳ
ἐνιαυτὸν ἐξέπλησεν, ὡς αὐτὸς λέγει.
χοὔτως ἐδήχθη τοῦτο τοὔνειδος λαβὼν
ὥσθʼ ὅρκον αὑτῷ προσβαλὼν διώμοσεν,
255
ἦ μὴν τὸν ἀγχιστῆρα τοῦδε τοῦ πάθους
ξὺν παιδὶ καὶ γυναικὶ δουλώσειν ἔτι.
κοὐχ ἡλίωσε τοὔπος, ἀλλʼ ὅθʼ ἁγνὸς ἦν,
στρατὸν λαβὼν ἐπακτὸν ἔρχεται πόλιν
τὴν Εὐρυτείαν. τόνδε γὰρ μεταίτιον
260
μόνον βροτῶν ἔφασκε τοῦδʼ εἶναι πάθους·
ὃς αὐτὸν ἐλθόντʼ ἐς δόμους ἐφέστιον,
ξένον παλαιὸν ὄντα, πολλὰ μὲν λόγοις
ἐπερρόθησε, πολλὰ δʼ ἀτηρᾷ φρενί,
λέγων χεροῖν μὲν ὡς ἄφυκτʼ ἔχων βέλη
265
τῶν ὧν τέκνων λείποιτο πρὸς τόξου κρίσιν,
φωνεῖ δὲ δοῦλος ἀνδρὸς ὡς ἐλευθέρου
ῥαίοιτο· δείπνοις δʼ ἡνίκʼ ἦν ᾠνωμένος,
ἔρριψεν ἐκτὸς αὐτόν. ὧν ἔχων χόλον,
οὔκ, ἀλλὰ τὸν μὲν πλεῖστον ἐν Λυδοῖς χρόνον
κατείχεθʼ, ὥς φησʼ αὐτός, οὐκ ἐλεύθερος,
ἀλλʼ ἐμποληθείς· τοῦ λόγου δʼ οὐ χρὴ φθόνον,
250
γύναι, προσεῖναι, Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ.
κεῖνος δὲ πραθεὶς Ὀμφάλῃ τῇ βαρβάρῳ
ἐνιαυτὸν ἐξέπλησεν, ὡς αὐτὸς λέγει.
χοὔτως ἐδήχθη τοῦτο τοὔνειδος λαβὼν
ὥσθʼ ὅρκον αὑτῷ προσβαλὼν διώμοσεν,
255
ἦ μὴν τὸν ἀγχιστῆρα τοῦδε τοῦ πάθους
ξὺν παιδὶ καὶ γυναικὶ δουλώσειν ἔτι.
κοὐχ ἡλίωσε τοὔπος, ἀλλʼ ὅθʼ ἁγνὸς ἦν,
στρατὸν λαβὼν ἐπακτὸν ἔρχεται πόλιν
τὴν Εὐρυτείαν. τόνδε γὰρ μεταίτιον
260
μόνον βροτῶν ἔφασκε τοῦδʼ εἶναι πάθους·
ὃς αὐτὸν ἐλθόντʼ ἐς δόμους ἐφέστιον,
ξένον παλαιὸν ὄντα, πολλὰ μὲν λόγοις
ἐπερρόθησε, πολλὰ δʼ ἀτηρᾷ φρενί,
λέγων χεροῖν μὲν ὡς ἄφυκτʼ ἔχων βέλη
265
τῶν ὧν τέκνων λείποιτο πρὸς τόξου κρίσιν,
φωνεῖ δὲ δοῦλος ἀνδρὸς ὡς ἐλευθέρου
ῥαίοιτο· δείπνοις δʼ ἡνίκʼ ἦν ᾠνωμένος,
ἔρριψεν ἐκτὸς αὐτόν. ὧν ἔχων χόλον,
Λίχας
ὡς ἵκετʼ αὖθις Ἴφιτος Τιρυνθίαν
270
πρὸς κλιτύν, ἵππους νομάδας ἐξιχνοσκοπῶν,
τότʼ ἄλλοσʼ αὐτὸν ὄμμα, θατέρᾳ δὲ νοῦν
ἔχοντʼ, ἀπʼ ἄκρας ἧκε πυργώδους πλακός.
ἔργου δʼ ἕκατι τοῦδε μηνίσας ἄναξ
ὁ τῶν ἁπάντων Ζεὺς πατὴρ Ὀλύμπιος
275
πρατόν νιν ἐξέπεμψεν οὐδʼ ἠνέσχετο,
ὁθούνεκʼ αὐτὸν μοῦνον ἀνθρώπων δόλῳ
ἔκτεινεν· εἰ γὰρ ἐμφανῶς ἠμύνατο,
Ζεύς τἂν συνέγνω ξὺν δίκῃ χειρουμένῳ·
ὕβριν γὰρ οὐ στέργουσιν οὐδὲ δαίμονες.
280
κεῖνοι δʼ ὑπερχλίοντες ἐκ γλώσσης κακῆς
αὐτοὶ μὲν Ἅιδου πάντες εἴσʼ οἰκήτορες,
πόλις δὲ δούλη· τάσδε δʼ ἅσπερ εἰσορᾷς
ἐξ ὀλβίων ἄζηλον εὑροῦσαι βίον
χωροῦσι πρὸς σέ· ταῦτα γὰρ πόσις τε σὸς
285
ἐφεῖτʼ, ἐγὼ δὲ πιστὸς ὢν κείνῳ τελῶ.
αὐτὸν δʼ ἐκεῖνον, εὖτʼ ἂν ἁγνὰ θύματα
ῥέξῃ πατρῴῳ Ζηνὶ τῆς ἁλώσεως,
φρόνει νιν ὡς ἥξοντα· τοῦτο γὰρ λόγου
πολλοῦ καλῶς λεχθέντος ἥδιστον κλύειν.
290
ὡς ἵκετʼ αὖθις Ἴφιτος Τιρυνθίαν
270
πρὸς κλιτύν, ἵππους νομάδας ἐξιχνοσκοπῶν,
τότʼ ἄλλοσʼ αὐτὸν ὄμμα, θατέρᾳ δὲ νοῦν
ἔχοντʼ, ἀπʼ ἄκρας ἧκε πυργώδους πλακός.
ἔργου δʼ ἕκατι τοῦδε μηνίσας ἄναξ
ὁ τῶν ἁπάντων Ζεὺς πατὴρ Ὀλύμπιος
275
πρατόν νιν ἐξέπεμψεν οὐδʼ ἠνέσχετο,
ὁθούνεκʼ αὐτὸν μοῦνον ἀνθρώπων δόλῳ
ἔκτεινεν· εἰ γὰρ ἐμφανῶς ἠμύνατο,
Ζεύς τἂν συνέγνω ξὺν δίκῃ χειρουμένῳ·
ὕβριν γὰρ οὐ στέργουσιν οὐδὲ δαίμονες.
280
κεῖνοι δʼ ὑπερχλίοντες ἐκ γλώσσης κακῆς
αὐτοὶ μὲν Ἅιδου πάντες εἴσʼ οἰκήτορες,
πόλις δὲ δούλη· τάσδε δʼ ἅσπερ εἰσορᾷς
ἐξ ὀλβίων ἄζηλον εὑροῦσαι βίον
χωροῦσι πρὸς σέ· ταῦτα γὰρ πόσις τε σὸς
285
ἐφεῖτʼ, ἐγὼ δὲ πιστὸς ὢν κείνῳ τελῶ.
αὐτὸν δʼ ἐκεῖνον, εὖτʼ ἂν ἁγνὰ θύματα
ῥέξῃ πατρῴῳ Ζηνὶ τῆς ἁλώσεως,
φρόνει νιν ὡς ἥξοντα· τοῦτο γὰρ λόγου
πολλοῦ καλῶς λεχθέντος ἥδιστον κλύειν.
290
Χορός
ἄνασσα, νῦν σοι τέρψις ἐμφανὴς κυρεῖ,
τῶν μὲν παρόντων, τὰ δὲ πεπυσμένῃ λόγῳ.
ἄνασσα, νῦν σοι τέρψις ἐμφανὴς κυρεῖ,
τῶν μὲν παρόντων, τὰ δὲ πεπυσμένῃ λόγῳ.
Δηιάνειρα
πῶς δʼ οὐκ ἐγὼ χαίροιμʼ ἄν, ἀνδρὸς εὐτυχῆ
κλύουσα πρᾶξιν τήνδε, πανδίκῳ φρενί;
πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τῇδε τοῦτο συντρέχειν.
295
ὅμως δʼ ἔνεστι τοῖσιν εὖ σκοπουμένοις
ταρβεῖν τὸν εὖ πράσσοντα, μὴ σφαλῇ ποτε.
ἐμοὶ γὰρ οἶκτος δεινὸς εἰσέβη, φίλαι,
ταύτας ὁρώσῃ δυσπότμους ἐπὶ ξένης
χώρας ἀοίκους ἀπάτοράς τʼ ἀλωμένας,
300
αἳ πρὶν μὲν ἦσαν ἐξ ἐλευθέρων ἴσως
ἀνδρῶν, τανῦν δὲ δοῦλον ἴσχουσιν βίον.
ὦ Ζεῦ τροπαῖε, μή ποτʼ εἰσίδοιμί σε
πρὸς τοὐμὸν οὕτω σπέρμα χωρήσαντά ποι,
μηδʼ, εἴ τι δράσεις, τῆσδέ γε ζώσης ἔτι.
305
οὕτως ἐγὼ δέδοικα τάσδʼ ὁρωμένη.
ὦ δυστάλαινα, τίς ποτʼ εἶ νεανίδων;
ἄνανδρος ἢ τεκνοῦσσα; πρὸς μὲν γὰρ φύσιν
πάντων ἄπειρος τῶνδε, γενναία δέ τις.
Λίχα, τίνος ποτʼ ἐστὶν ἡ ξένη βροτῶν;
310
τίς ἡ τεκοῦσα, τίς δʼ ὁ φιτύσας πατήρ;
ἔξειπʼ· ἐπεί νιν τῶνδε πλεῖστον ᾤκτισα
βλέπουσʼ, ὅσῳπερ καὶ φρονεῖν οἶδεν μόνη.
πῶς δʼ οὐκ ἐγὼ χαίροιμʼ ἄν, ἀνδρὸς εὐτυχῆ
κλύουσα πρᾶξιν τήνδε, πανδίκῳ φρενί;
πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τῇδε τοῦτο συντρέχειν.
295
ὅμως δʼ ἔνεστι τοῖσιν εὖ σκοπουμένοις
ταρβεῖν τὸν εὖ πράσσοντα, μὴ σφαλῇ ποτε.
ἐμοὶ γὰρ οἶκτος δεινὸς εἰσέβη, φίλαι,
ταύτας ὁρώσῃ δυσπότμους ἐπὶ ξένης
χώρας ἀοίκους ἀπάτοράς τʼ ἀλωμένας,
300
αἳ πρὶν μὲν ἦσαν ἐξ ἐλευθέρων ἴσως
ἀνδρῶν, τανῦν δὲ δοῦλον ἴσχουσιν βίον.
ὦ Ζεῦ τροπαῖε, μή ποτʼ εἰσίδοιμί σε
πρὸς τοὐμὸν οὕτω σπέρμα χωρήσαντά ποι,
μηδʼ, εἴ τι δράσεις, τῆσδέ γε ζώσης ἔτι.
305
οὕτως ἐγὼ δέδοικα τάσδʼ ὁρωμένη.
ὦ δυστάλαινα, τίς ποτʼ εἶ νεανίδων;
ἄνανδρος ἢ τεκνοῦσσα; πρὸς μὲν γὰρ φύσιν
πάντων ἄπειρος τῶνδε, γενναία δέ τις.
Λίχα, τίνος ποτʼ ἐστὶν ἡ ξένη βροτῶν;
310
τίς ἡ τεκοῦσα, τίς δʼ ὁ φιτύσας πατήρ;
ἔξειπʼ· ἐπεί νιν τῶνδε πλεῖστον ᾤκτισα
βλέπουσʼ, ὅσῳπερ καὶ φρονεῖν οἶδεν μόνη.
Λίχας
τί δʼ οἶδʼ ἐγώ, τί δʼ ἄν με καὶ κρίνοις; ἴσως
γέννημα τῶν ἐκεῖθεν οὐκ ἐν ὑστάτοις.
315
τί δʼ οἶδʼ ἐγώ, τί δʼ ἄν με καὶ κρίνοις; ἴσως
γέννημα τῶν ἐκεῖθεν οὐκ ἐν ὑστάτοις.
315
Δηιάνειρα
μὴ τῶν τυράννων; Εὐρύτου σπορά τις ἦν;
μὴ τῶν τυράννων; Εὐρύτου σπορά τις ἦν;
Λίχας
οὐκ οἶδα· καὶ γὰρ οὐδʼ ἀνιστόρουν μακράν.
οὐκ οἶδα· καὶ γὰρ οὐδʼ ἀνιστόρουν μακράν.
Δηιάνειρα
οὐδʼ ὄνομα πρός του τῶν ξυνεμπόρων ἔχεις;
οὐδʼ ὄνομα πρός του τῶν ξυνεμπόρων ἔχεις;
Λίχας
ἥκιστα· σιγῇ τοὐμὸν ἔργον ἤνυτον.
ἥκιστα· σιγῇ τοὐμὸν ἔργον ἤνυτον.
Δηιάνειρα
εἴπʼ, ὦ τάλαινʼ, ἀλλʼ ἡμὶν ἐκ σαυτῆς, ἐπεὶ
320
καὶ ξυμφορά τοι μὴ εἰδέναι σέ γʼ ἥτις εἶ.
εἴπʼ, ὦ τάλαινʼ, ἀλλʼ ἡμὶν ἐκ σαυτῆς, ἐπεὶ
320
καὶ ξυμφορά τοι μὴ εἰδέναι σέ γʼ ἥτις εἶ.
Λίχας
οὔ τἄρα τῷ γε πρόσθεν οὐδὲν ἐξ ἴσου
χρόνῳ διήσει γλῶσσαν, ἥτις οὐδαμὰ
προύφηνεν οὔτε μείζονʼ οὔτʼ ἐλάσσονα,
ἀλλʼ αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος
325
δακρυρροεῖ δύστηνος, ἐξ ὅτου πάτραν
διήνεμον λέλοιπεν· ἡ δέ τοι τύχη
κακὴ μὲν αὐτῇ γʼ, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχει.
οὔ τἄρα τῷ γε πρόσθεν οὐδὲν ἐξ ἴσου
χρόνῳ διήσει γλῶσσαν, ἥτις οὐδαμὰ
προύφηνεν οὔτε μείζονʼ οὔτʼ ἐλάσσονα,
ἀλλʼ αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος
325
δακρυρροεῖ δύστηνος, ἐξ ὅτου πάτραν
διήνεμον λέλοιπεν· ἡ δέ τοι τύχη
κακὴ μὲν αὐτῇ γʼ, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχει.
Δηιάνειρα
ἡ δʼ οὖν ἐάσθω, καὶ πορευέσθω στέγας
οὕτως ὅπως ἥδιστα, μηδὲ πρὸς κακοῖς
330
τοῖς οὖσιν ἄλλην πρός γʼ ἐμοῦ λύπην λάβῃ·
ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα. πρὸς δὲ δώματα
χωρῶμεν ἤδη πάντες, ὡς σύ θʼ οἷ θέλεις
σπεύδῃς, ἐγώ τε τἄνδον ἐξαρκῆ τιθῶ.
ἡ δʼ οὖν ἐάσθω, καὶ πορευέσθω στέγας
οὕτως ὅπως ἥδιστα, μηδὲ πρὸς κακοῖς
330
τοῖς οὖσιν ἄλλην πρός γʼ ἐμοῦ λύπην λάβῃ·
ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα. πρὸς δὲ δώματα
χωρῶμεν ἤδη πάντες, ὡς σύ θʼ οἷ θέλεις
σπεύδῃς, ἐγώ τε τἄνδον ἐξαρκῆ τιθῶ.
Ἄγγελος
αὐτοῦ γε πρῶτον βαιὸν ἀμμείνασʼ, ὅπως
335
μάθῃς ἄνευ τῶνδʼ, οὕστινάς τʼ ἄγεις ἔσω,
ὧν τʼ οὐδὲν εἰσήκουσας ἐκμάθῃς ἃ δεῖ·
τούτων ἔχω γὰρ πάντʼ ἐπιστήμην ἐγώ.
αὐτοῦ γε πρῶτον βαιὸν ἀμμείνασʼ, ὅπως
335
μάθῃς ἄνευ τῶνδʼ, οὕστινάς τʼ ἄγεις ἔσω,
ὧν τʼ οὐδὲν εἰσήκουσας ἐκμάθῃς ἃ δεῖ·
τούτων ἔχω γὰρ πάντʼ ἐπιστήμην ἐγώ.
Δηιάνειρα
τί δʼ ἐστί; τοῦ με τήνδʼ ἐφίστασαι βάσιν;
τί δʼ ἐστί; τοῦ με τήνδʼ ἐφίστασαι βάσιν;
Ἄγγελος
σταθεῖσʼ ἄκουσον· καὶ γὰρ οὐδὲ τὸν πάρος
340
μῦθον μάτην ἤκουσας, οὐδὲ νῦν δοκῶ.
σταθεῖσʼ ἄκουσον· καὶ γὰρ οὐδὲ τὸν πάρος
340
μῦθον μάτην ἤκουσας, οὐδὲ νῦν δοκῶ.
Δηιάνειρα
πότερον ἐκείνους δῆτα δεῦρʼ αὖθις πάλιν
καλῶμεν, ἢ ʼμοὶ ταῖσδέ τʼ ἐξειπεῖν θέλεις;
πότερον ἐκείνους δῆτα δεῦρʼ αὖθις πάλιν
καλῶμεν, ἢ ʼμοὶ ταῖσδέ τʼ ἐξειπεῖν θέλεις;
Ἄγγελος
σοὶ ταῖσδέ τʼ οὐδὲν εἴργεται, τούτους δʼ ἔα.
σοὶ ταῖσδέ τʼ οὐδὲν εἴργεται, τούτους δʼ ἔα.
Δηιάνειρα
καὶ δὴ βεβᾶσι, χὠ λόγος σημαινέτω.
345
καὶ δὴ βεβᾶσι, χὠ λόγος σημαινέτω.
345
Ἄγγελος
ἁνὴρ ὅδʼ οὐδὲν ὧν ἔλεξεν ἀρτίως
φωνεῖ δίκης ἐς ὀρθόν, ἀλλʼ ἢ νῦν κακὸς
ἢ πρόσθεν οὐ δίκαιος ἄγγελος παρῆν.
ἁνὴρ ὅδʼ οὐδὲν ὧν ἔλεξεν ἀρτίως
φωνεῖ δίκης ἐς ὀρθόν, ἀλλʼ ἢ νῦν κακὸς
ἢ πρόσθεν οὐ δίκαιος ἄγγελος παρῆν.
Δηιάνειρα
τί φής; σαφῶς μοι φράζε πᾶν ὅσον νοεῖς.
ἃ μὲν γὰρ ἐξείρηκας ἀγνοία μʼ ἔχει.
350
τί φής; σαφῶς μοι φράζε πᾶν ὅσον νοεῖς.
ἃ μὲν γὰρ ἐξείρηκας ἀγνοία μʼ ἔχει.
350
Ἄγγελος
τούτου λέγοντος τἀνδρὸς εἰσήκουσʼ ἐγώ,
πολλῶν παρόντων μαρτύρων, ὡς τῆς κόρης
ταύτης ἕκατι κεῖνος Εὔρυτόν θʼ ἕλοι
τήν θʼ ὑψίπυργον Οἰχαλίαν, Ἔρως δέ νιν
μόνος θεῶν θέλξειεν αἰχμάσαι τάδε,
355
οὐ τἀπὶ Λυδοῖς οὐδʼ ὑπʼ Ὀμφάλῃ πόνων
λατρεύματʼ οὐδʼ ὁ ῥιπτὸς Ἰφίτου μόρος·
ὃν νῦν παρώσας οὗτος ἔμπαλιν λέγει.
ἀλλʼ ἡνίκʼ οὐκ ἔπειθε τὸν φυτοσπόρον
τὴν παῖδα δοῦναι, κρύφιον ὡς ἔχοι λέχος,
360
ἔγκλημα μικρὸν αἰτίαν θʼ ἑτοιμάσας
ἐπιστρατεύει πατρίδα τὴν ταύτης, ἐν ᾗ
τὸν Εὔρυτον τόνδʼ εἶπε δεσπόζειν θρόνων,
κτείνει τʼ ἄνακτα πατέρα τῆσδε καὶ πόλιν
ἔπερσε. καὶ νῦν, ὡς ὁρᾷς, ἥκει δόμους
365
ὡς τούσδε πέμπων οὐκ ἀφροντίστως, γύναι,
οὐδʼ ὥστε δούλην· μηδὲ προσδόκα τόδε·
οὐδʼ εἰκός, εἴπερ ἐντεθέρμανται πόθῳ.
ἔδοξεν οὖν μοι πρὸς σὲ δηλῶσαι τὸ πᾶν,
δέσποινʼ, ὃ τοῦδε τυγχάνω μαθὼν πάρα.
370
καὶ ταῦτα πολλοὶ πρὸς μέσῃ Τραχινίων
ἀγορᾷ συνεξήκουον ὡσαύτως ἐμοί,
ὥστʼ ἐξελέγχειν· εἰ δὲ μὴ λέγω φίλα,
οὐχ ἥδομαι, τὸ δʼ ὀρθὸν ἐξείρηχʼ ὅμως.
τούτου λέγοντος τἀνδρὸς εἰσήκουσʼ ἐγώ,
πολλῶν παρόντων μαρτύρων, ὡς τῆς κόρης
ταύτης ἕκατι κεῖνος Εὔρυτόν θʼ ἕλοι
τήν θʼ ὑψίπυργον Οἰχαλίαν, Ἔρως δέ νιν
μόνος θεῶν θέλξειεν αἰχμάσαι τάδε,
355
οὐ τἀπὶ Λυδοῖς οὐδʼ ὑπʼ Ὀμφάλῃ πόνων
λατρεύματʼ οὐδʼ ὁ ῥιπτὸς Ἰφίτου μόρος·
ὃν νῦν παρώσας οὗτος ἔμπαλιν λέγει.
ἀλλʼ ἡνίκʼ οὐκ ἔπειθε τὸν φυτοσπόρον
τὴν παῖδα δοῦναι, κρύφιον ὡς ἔχοι λέχος,
360
ἔγκλημα μικρὸν αἰτίαν θʼ ἑτοιμάσας
ἐπιστρατεύει πατρίδα τὴν ταύτης, ἐν ᾗ
τὸν Εὔρυτον τόνδʼ εἶπε δεσπόζειν θρόνων,
κτείνει τʼ ἄνακτα πατέρα τῆσδε καὶ πόλιν
ἔπερσε. καὶ νῦν, ὡς ὁρᾷς, ἥκει δόμους
365
ὡς τούσδε πέμπων οὐκ ἀφροντίστως, γύναι,
οὐδʼ ὥστε δούλην· μηδὲ προσδόκα τόδε·
οὐδʼ εἰκός, εἴπερ ἐντεθέρμανται πόθῳ.
ἔδοξεν οὖν μοι πρὸς σὲ δηλῶσαι τὸ πᾶν,
δέσποινʼ, ὃ τοῦδε τυγχάνω μαθὼν πάρα.
370
καὶ ταῦτα πολλοὶ πρὸς μέσῃ Τραχινίων
ἀγορᾷ συνεξήκουον ὡσαύτως ἐμοί,
ὥστʼ ἐξελέγχειν· εἰ δὲ μὴ λέγω φίλα,
οὐχ ἥδομαι, τὸ δʼ ὀρθὸν ἐξείρηχʼ ὅμως.
Δηιάνειρα
οἴμοι τάλαινα, ποῦ ποτʼ εἰμὶ πράγματος;
375
τίνʼ εἰσδέδεγμαι πημονὴν ὑπόστεγον
λαθραῖον; ὦ δύστηνος· ἆρʼ ἀνώνυμος
πέφυκεν, ὥσπερ οὑπάγων διώμνυτο;
οἴμοι τάλαινα, ποῦ ποτʼ εἰμὶ πράγματος;
375
τίνʼ εἰσδέδεγμαι πημονὴν ὑπόστεγον
λαθραῖον; ὦ δύστηνος· ἆρʼ ἀνώνυμος
πέφυκεν, ὥσπερ οὑπάγων διώμνυτο;
Ἄγγελος
ἦ κάρτα λαμπρὰ καὶ κατʼ ὄνομα καὶ φύσιν,
πατρὸς μὲν οὖσα γένεσιν Εὐρύτου ποτὲ
380
Ἰόλη ʼκαλεῖτο, τῆς ἐκεῖνος οὐδαμὰ
βλάστας ἐφώνει, δῆθεν οὐδὲν ἱστορῶν.
ἦ κάρτα λαμπρὰ καὶ κατʼ ὄνομα καὶ φύσιν,
πατρὸς μὲν οὖσα γένεσιν Εὐρύτου ποτὲ
380
Ἰόλη ʼκαλεῖτο, τῆς ἐκεῖνος οὐδαμὰ
βλάστας ἐφώνει, δῆθεν οὐδὲν ἱστορῶν.
Χορός
ὄλοιντο—μή τι πάντες οἱ κακοί, τὰ δὲ
λαθραῖʼ ὃς ἀσκεῖ μὴ πρέποντʼ αὐτῷ κακά.
ὄλοιντο—μή τι πάντες οἱ κακοί, τὰ δὲ
λαθραῖʼ ὃς ἀσκεῖ μὴ πρέποντʼ αὐτῷ κακά.
Δηιάνειρα
τί χρὴ ποεῖν, γυναῖκες; ὡς ἐγὼ λόγοις
385
τοῖς νῦν παροῦσιν ἐκπεπληγμένη κυρῶ.
τί χρὴ ποεῖν, γυναῖκες; ὡς ἐγὼ λόγοις
385
τοῖς νῦν παροῦσιν ἐκπεπληγμένη κυρῶ.
Χορός
πεύθου μολοῦσα τἀνδρός, ὡς τάχʼ ἂν σαφῆ
λέξειεν, εἴ νιν πρὸς βίαν κρίνειν θέλοις.
πεύθου μολοῦσα τἀνδρός, ὡς τάχʼ ἂν σαφῆ
λέξειεν, εἴ νιν πρὸς βίαν κρίνειν θέλοις.
Δηιάνειρα
ἀλλʼ εἶμι· καὶ γὰρ οὐκ ἀπὸ γνώμης λέγεις.
ἀλλʼ εἶμι· καὶ γὰρ οὐκ ἀπὸ γνώμης λέγεις.
Ἄγγελος
ἡμεῖς δὲ προσμένωμεν; ἢ τί χρὴ ποεῖν;
390
ἡμεῖς δὲ προσμένωμεν; ἢ τί χρὴ ποεῖν;
390
Δηιάνειρα
μίμνʼ, ὡς ὅδʼ ἀνὴρ οὐκ ἐμῶν ὑπʼ ἀγγέλων,
ἀλλʼ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται.
μίμνʼ, ὡς ὅδʼ ἀνὴρ οὐκ ἐμῶν ὑπʼ ἀγγέλων,
ἀλλʼ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται.
Λίχας
τί χρή, γύναι, μολόντα μʼ Ἡρακλεῖ λέγειν;
δίδαξον, ὡς ἕρποντος, ὡς ὁρᾷς, ἐμοῦ.
τί χρή, γύναι, μολόντα μʼ Ἡρακλεῖ λέγειν;
δίδαξον, ὡς ἕρποντος, ὡς ὁρᾷς, ἐμοῦ.
Δηιάνειρα
ὡς ἐκ ταχείας σὺν χρόνῳ βραδεῖ μολὼν
395
ᾄσσεις, πρὶν ἡμᾶς κἀννεώσασθαι λόγους.
ὡς ἐκ ταχείας σὺν χρόνῳ βραδεῖ μολὼν
395
ᾄσσεις, πρὶν ἡμᾶς κἀννεώσασθαι λόγους.
Λίχας
ἀλλʼ εἴ τι χρῄζεις ἱστορεῖν, πάρειμʼ ἐγώ.
ἀλλʼ εἴ τι χρῄζεις ἱστορεῖν, πάρειμʼ ἐγώ.
Δηιάνειρα
ἦ καὶ τὸ πιστὸν τῆς ἀληθείας νέμεις;
ἦ καὶ τὸ πιστὸν τῆς ἀληθείας νέμεις;
Λίχας
ἴστω μέγας Ζεύς, ὧν γʼ ἂν ἐξειδὼς κυρῶ.
ἴστω μέγας Ζεύς, ὧν γʼ ἂν ἐξειδὼς κυρῶ.
Δηιάνειρα
τίς ἡ γυνὴ δῆτʼ ἐστὶν ἣν ἥκεις ἄγων;
400
τίς ἡ γυνὴ δῆτʼ ἐστὶν ἣν ἥκεις ἄγων;
400
Λίχας
Εὐβοιίς· ὧν δʼ ἔβλαστεν οὐκ ἔχω λέγειν.
Εὐβοιίς· ὧν δʼ ἔβλαστεν οὐκ ἔχω λέγειν.
Ἄγγελος
οὗτος, βλέφʼ ὧδε· πρὸς τίνʼ ἐννέπειν δοκεῖς;
οὗτος, βλέφʼ ὧδε· πρὸς τίνʼ ἐννέπειν δοκεῖς;
Λίχας
σὺ δʼ εἰς τί δή με τοῦτʼ ἐρωτήσας ἔχεις;
σὺ δʼ εἰς τί δή με τοῦτʼ ἐρωτήσας ἔχεις;
Ἄγγελος
τόλμησον εἰπεῖν, εἰ φρονεῖς, ὅ σʼ ἱστορῶ.
τόλμησον εἰπεῖν, εἰ φρονεῖς, ὅ σʼ ἱστορῶ.
Λίχας
πρὸς τὴν κρατοῦσαν Δῃάνειραν, Οἰνέως
405
κόρην δάμαρτά θʼ Ἡρακλέους, εἰ μὴ κυρῶ
λεύσσων μάταια, δεσπότιν τε τὴν ἐμήν.
πρὸς τὴν κρατοῦσαν Δῃάνειραν, Οἰνέως
405
κόρην δάμαρτά θʼ Ἡρακλέους, εἰ μὴ κυρῶ
λεύσσων μάταια, δεσπότιν τε τὴν ἐμήν.
Ἄγγελος
τοῦτʼ αὔτʼ ἔχρῃζον, τοῦτό σου μαθεῖν· λέγεις δέσποιναν εἶναι τήνδε σήν; δίκαια γάρ. τί δῆτα
τοῦτʼ αὔτʼ ἔχρῃζον, τοῦτό σου μαθεῖν· λέγεις δέσποιναν εἶναι τήνδε σήν; δίκαια γάρ. τί δῆτα
Λίχας
; ποίαν ἀξιοῖς
; ποίαν ἀξιοῖς
Ἄγγελος
δοῦναι δίκην, ἢν εὑρεθῇς ἐς τήνδε
410
μὴ δίκαιος ὤν; πῶς μὴ δίκαιος; τί
δοῦναι δίκην, ἢν εὑρεθῇς ἐς τήνδε
410
μὴ δίκαιος ὤν; πῶς μὴ δίκαιος; τί
Λίχας
ποτε ποικίλας ἔχεις; οὐδέν· σὺ μέντοι
ποτε ποικίλας ἔχεις; οὐδέν· σὺ μέντοι
Ἄγγελος
τοῦτο δρῶν κυρεῖς. ἄπειμι· μῶρος δʼ
τοῦτο δρῶν κυρεῖς. ἄπειμι· μῶρος δʼ
Λίχας
πάλαι κλύων σέθεν. οὔ, πρίν γʼ ἂν εἴπῃς
πάλαι κλύων σέθεν. οὔ, πρίν γʼ ἂν εἴπῃς
Ἄγγελος
ἱστορούμενος βραχύ. λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις
415
ἱστορούμενος βραχύ. λέγʼ, εἴ τι χρῄζεις
415
Λίχας
· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ. τὴν αἰχμάλωτον, ἣν
· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ. τὴν αἰχμάλωτον, ἣν
Ἄγγελος
ἔπεμψας ἐς δόμους, κάτοισθα δήπου; φημί· πρὸς τί δʼ
ἔπεμψας ἐς δόμους, κάτοισθα δήπου; φημί· πρὸς τί δʼ
Λίχας
; οὔκουν σὺ ταύτην,
; οὔκουν σὺ ταύτην,
Ἄγγελος
ἣν ὑπʼ ἀγνοίας ὁρᾷς, Ἰόλην ἔφασκες Εὐρύτου
σπορὰν ἄγειν; ποίοις ἐν ἀνθρώποισι
420
ἣν ὑπʼ ἀγνοίας ὁρᾷς, Ἰόλην ἔφασκες Εὐρύτου
σπορὰν ἄγειν; ποίοις ἐν ἀνθρώποισι
420
Λίχας
; τίς πόθεν μολὼν σοὶ μαρτυρήσει ταῦτʼ
ἐμοῦ κλύειν πάρα; πολλοῖσιν ἀστῶν·
; τίς πόθεν μολὼν σοὶ μαρτυρήσει ταῦτʼ
ἐμοῦ κλύειν πάρα; πολλοῖσιν ἀστῶν·
Ἄγγελος
μέσῃ Τραχινίων ἀγορᾷ πολύς σου ταῦτά
γʼ εἰσήκουσʼ ὄχλος. κλύειν γʼ ἔφασκον
μέσῃ Τραχινίων ἀγορᾷ πολύς σου ταῦτά
γʼ εἰσήκουσʼ ὄχλος. κλύειν γʼ ἔφασκον
Λίχας
ταὐτὸ δʼ οὐχὶ γίγνεται δόκησιν εἰπεῖν κἀξακριβῶσαι
425
λόγον. ποίαν δόκησιν; οὐκ
ταὐτὸ δʼ οὐχὶ γίγνεται δόκησιν εἰπεῖν κἀξακριβῶσαι
425
λόγον. ποίαν δόκησιν; οὐκ
Ἄγγελος
ἐπώμοτος λέγων δάμαρτʼ ἔφασκες Ἡρακλεῖ
ταύτην ἄγειν; ἐγὼ δάμαρτα; πρὸς
ἐπώμοτος λέγων δάμαρτʼ ἔφασκες Ἡρακλεῖ
ταύτην ἄγειν; ἐγὼ δάμαρτα; πρὸς
Λίχας
θεῶν, φράσον, φίλη δέσποινα, τόνδε τίς
ποτʼ ἐστὶν ὁ ξένος. ὃς σοῦ παρὼν ἤκουσεν
430
θεῶν, φράσον, φίλη δέσποινα, τόνδε τίς
ποτʼ ἐστὶν ὁ ξένος. ὃς σοῦ παρὼν ἤκουσεν
430
Ἄγγελος
, ὡς ταύτης πόθῳ πόλις δαμείη πᾶσα
κοὐχ ἡ Λυδία πέρσειεν αὐτήν, ἀλλʼ
ὁ τῆσδʼ ἔρως φανείς. ἅνθρωπος, ὦ δέσποινʼ
, ὡς ταύτης πόθῳ πόλις δαμείη πᾶσα
κοὐχ ἡ Λυδία πέρσειεν αὐτήν, ἀλλʼ
ὁ τῆσδʼ ἔρως φανείς. ἅνθρωπος, ὦ δέσποινʼ
Λίχας
, ἀποστήτω· τὸ γὰρ νοσοῦντι ληρεῖν ἀνδρὸς
οὐχὶ σώφρονος. μή, πρός σε τοῦ κατʼ
435
, ἀποστήτω· τὸ γὰρ νοσοῦντι ληρεῖν ἀνδρὸς
οὐχὶ σώφρονος. μή, πρός σε τοῦ κατʼ
435
Δηιάνειρα
ἄκρον Οἰταῖον νάπος Διὸς καταστράπτοντος
, ἐκκλέψῃς λόγον. οὐ γὰρ γυναικὶ τοὺς
λόγους ἐρεῖς κακῇ οὐδʼ ἥτις οὐ κάτοιδε
τἀνθρώπων, ὅτι χαίρειν πέφυκεν οὐχὶ
τοῖς αὐτοῖς ἀεί. Ἔρωτι μέν νυν ὅστις
440
ἀντανίσταται πύκτης ὅπως ἐς χεῖρας
, οὐ καλῶς φρονεῖ· οὗτος γὰρ ἄρχει καὶ
θεῶν ὅπως θέλει, κἀμοῦ γε· πῶς δʼ
χἀτέρας οἵας γʼ ἐμοῦ; ὥστʼ εἴ τι τὠμῷ τʼ
ἀνδρὶ τῇδε τῇ νόσῳ ληφθέντι μεμπτός
445
, κάρτα μαίνομαι, ἢ τῇδε τῇ γυναικὶ
τῇ μεταιτίᾳ τοῦ μηδὲν αἰσχροῦ
μηδʼ ἐμοὶ κακοῦ τινος. οὐκ ἔστι ταῦτʼ· ἀλλʼ
εἰ μὲν ἐκ κείνου μαθὼν ψεύδει, μάθησιν οὐ
καλὴν ἐκμανθάνεις. εἰ δʼ αὐτὸς αὑτὸν
450
ὧδε παιδεύεις, ὅταν θέλῃς γενέσθαι χρηστός
, ὀφθήσει κακός. ἀλλʼ εἰπὲ πᾶν τἀληθές
· ὡς ἐλευθέρῳ ψευδεῖ καλεῖσθαι
πρόσεστιν οὐ καλή. ὅπως δὲ λήσεις, οὐδὲ
τοῦτο γίγνεται· πολλοὶ γὰρ οἷς εἴρηκας
455
, οἳ φράσουσʼ ἐμοί. κεἰ μὲν δέδοικας,
οὐ καλῶς ταρβεῖς, ἐπεὶ τὸ μὴ πυθέσθαι, τοῦτό
μʼ ἀλγύνειεν ἄν· τὸ δʼ εἰδέναι τί
; οὐχὶ χἀτέρας πλείστας ἀνὴρ εἷς
Ἡρακλῆς ἔγημε δή; κοὔπω τις αὐτῶν ἔκ
460
γʼ ἐμοῦ λόγον κακὸν ἠνέγκατʼ οὐδʼ ὄνειδος
· ἥδε τʼ οὐδʼ ἂν εἰ κάρτʼ ἐντακείη τῷ
φιλεῖν, ἐπεί σφʼ ἐγὼ ᾤκτιρα δὴ μάλιστα
προσβλέψασʼ, ὅτι τὸ κάλλος αὐτῆς τὸν
βίον διώλεσεν, καὶ γῆν πατρῴαν οὐχ
465
ἑκοῦσα δύσμορος ἔπερσε κἀδούλωσεν
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ῥείτω κατʼ οὖρον·
σοὶ δʼ ἐγὼ φράζω κακὸν πρὸς ἄλλον εἶναι,
πρὸς δʼ ἔμʼ ἀψευδεῖν ἀεί. πείθου λεγούσῃ χρηστά
ἄκρον Οἰταῖον νάπος Διὸς καταστράπτοντος
, ἐκκλέψῃς λόγον. οὐ γὰρ γυναικὶ τοὺς
λόγους ἐρεῖς κακῇ οὐδʼ ἥτις οὐ κάτοιδε
τἀνθρώπων, ὅτι χαίρειν πέφυκεν οὐχὶ
τοῖς αὐτοῖς ἀεί. Ἔρωτι μέν νυν ὅστις
440
ἀντανίσταται πύκτης ὅπως ἐς χεῖρας
, οὐ καλῶς φρονεῖ· οὗτος γὰρ ἄρχει καὶ
θεῶν ὅπως θέλει, κἀμοῦ γε· πῶς δʼ
χἀτέρας οἵας γʼ ἐμοῦ; ὥστʼ εἴ τι τὠμῷ τʼ
ἀνδρὶ τῇδε τῇ νόσῳ ληφθέντι μεμπτός
445
, κάρτα μαίνομαι, ἢ τῇδε τῇ γυναικὶ
τῇ μεταιτίᾳ τοῦ μηδὲν αἰσχροῦ
μηδʼ ἐμοὶ κακοῦ τινος. οὐκ ἔστι ταῦτʼ· ἀλλʼ
εἰ μὲν ἐκ κείνου μαθὼν ψεύδει, μάθησιν οὐ
καλὴν ἐκμανθάνεις. εἰ δʼ αὐτὸς αὑτὸν
450
ὧδε παιδεύεις, ὅταν θέλῃς γενέσθαι χρηστός
, ὀφθήσει κακός. ἀλλʼ εἰπὲ πᾶν τἀληθές
· ὡς ἐλευθέρῳ ψευδεῖ καλεῖσθαι
πρόσεστιν οὐ καλή. ὅπως δὲ λήσεις, οὐδὲ
τοῦτο γίγνεται· πολλοὶ γὰρ οἷς εἴρηκας
455
, οἳ φράσουσʼ ἐμοί. κεἰ μὲν δέδοικας,
οὐ καλῶς ταρβεῖς, ἐπεὶ τὸ μὴ πυθέσθαι, τοῦτό
μʼ ἀλγύνειεν ἄν· τὸ δʼ εἰδέναι τί
; οὐχὶ χἀτέρας πλείστας ἀνὴρ εἷς
Ἡρακλῆς ἔγημε δή; κοὔπω τις αὐτῶν ἔκ
460
γʼ ἐμοῦ λόγον κακὸν ἠνέγκατʼ οὐδʼ ὄνειδος
· ἥδε τʼ οὐδʼ ἂν εἰ κάρτʼ ἐντακείη τῷ
φιλεῖν, ἐπεί σφʼ ἐγὼ ᾤκτιρα δὴ μάλιστα
προσβλέψασʼ, ὅτι τὸ κάλλος αὐτῆς τὸν
βίον διώλεσεν, καὶ γῆν πατρῴαν οὐχ
465
ἑκοῦσα δύσμορος ἔπερσε κἀδούλωσεν
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ῥείτω κατʼ οὖρον·
σοὶ δʼ ἐγὼ φράζω κακὸν πρὸς ἄλλον εἶναι,
πρὸς δʼ ἔμʼ ἀψευδεῖν ἀεί. πείθου λεγούσῃ χρηστά
Χορός
, κοὐ μέμψει χρόνῳ γυναικὶ τῇδε κἀπʼ
470
ἐμοῦ κτήσει χάριν. ἀλλʼ, ὦ φίλη δέσποινʼ
, κοὐ μέμψει χρόνῳ γυναικὶ τῇδε κἀπʼ
470
ἐμοῦ κτήσει χάριν. ἀλλʼ, ὦ φίλη δέσποινʼ
Λίχας
, ἐπεί σε μανθάνω θνητὴν φρονοῦσαν
κοὐκ ἀγνώμονα, πᾶν σοι φράσω τἀληθὲς
οὐδὲ κρύψομαι. ἔστιν γὰρ οὕτως ὥσπερ
οὗτος ἐννέπει. ταύτης ὁ δεινὸς ἵμερός
475
ποθʼ Ἡρακλῆ διῆλθε, καὶ τῆσδʼ
εἵνεχʼ ἡ πολύφθορος καθῃρέθη πατρῷος
δόρει. καὶ ταῦτα, δεῖ γὰρ
καὶ τὸ πρὸς κείνου λέγειν, οὔτʼ εἶπε κρύπτειν
οὔτʼ ἀπηρνήθη ποτέ, ἀλλʼ αὐτός, ὦ δέσποινα
480
, δειμαίνων τὸ σὸν μὴ στέρνον ἀλγύνοιμι
τοῖσδε τοῖς λόγοις, ἥμαρτον, εἴ τι τήνδʼ
ἁμαρτίαν νέμεις. ἐπεί γε μὲν δὴ πάντʼ
ἐπίστασαι λόγον, κείνου τε καὶ σὴν
ἐξ ἴσου κοινὴν χάριν καὶ στέργε τὴν γυναῖκα
485
καὶ βούλου λόγους, οὓς εἶπας ἐς τήνδʼ
, ἐμπέδως εἰρηκέναι· ὡς τἄλλʼ ἐκεῖνος
ἀριστεύων χεροῖν τοῦ τῆσδʼ ἔρωτος
ἅπανθʼ ἥσσων ἔφυ. ἀλλʼ ὧδε καὶ φρονοῦμεν
, ἐπεί σε μανθάνω θνητὴν φρονοῦσαν
κοὐκ ἀγνώμονα, πᾶν σοι φράσω τἀληθὲς
οὐδὲ κρύψομαι. ἔστιν γὰρ οὕτως ὥσπερ
οὗτος ἐννέπει. ταύτης ὁ δεινὸς ἵμερός
475
ποθʼ Ἡρακλῆ διῆλθε, καὶ τῆσδʼ
εἵνεχʼ ἡ πολύφθορος καθῃρέθη πατρῷος
δόρει. καὶ ταῦτα, δεῖ γὰρ
καὶ τὸ πρὸς κείνου λέγειν, οὔτʼ εἶπε κρύπτειν
οὔτʼ ἀπηρνήθη ποτέ, ἀλλʼ αὐτός, ὦ δέσποινα
480
, δειμαίνων τὸ σὸν μὴ στέρνον ἀλγύνοιμι
τοῖσδε τοῖς λόγοις, ἥμαρτον, εἴ τι τήνδʼ
ἁμαρτίαν νέμεις. ἐπεί γε μὲν δὴ πάντʼ
ἐπίστασαι λόγον, κείνου τε καὶ σὴν
ἐξ ἴσου κοινὴν χάριν καὶ στέργε τὴν γυναῖκα
485
καὶ βούλου λόγους, οὓς εἶπας ἐς τήνδʼ
, ἐμπέδως εἰρηκέναι· ὡς τἄλλʼ ἐκεῖνος
ἀριστεύων χεροῖν τοῦ τῆσδʼ ἔρωτος
ἅπανθʼ ἥσσων ἔφυ. ἀλλʼ ὧδε καὶ φρονοῦμεν
Δηιάνειρα
ὥστε ταῦτα δρᾶν, κοὔτοι νόσον γʼ ἐπακτὸν
490
ἐξαρούμεθα, θεοῖσι δυσμαχοῦντες
. ἀλλʼ εἴσω στέγης χωρῶμεν, ὡς λόγων
τʼ ἐπιστολὰς φέρῃς, ἅ τʼ ἀντὶ δώρων δῶρα
χρὴ προσαρμόσαι, καὶ ταῦτʼ ἄγῃς· κενὸν
γὰρ οὐ δίκαιά σε χωρεῖν προσελθόνθʼ
495
ὧδε σὺν πολλῷ στόλῳ.
ὥστε ταῦτα δρᾶν, κοὔτοι νόσον γʼ ἐπακτὸν
490
ἐξαρούμεθα, θεοῖσι δυσμαχοῦντες
. ἀλλʼ εἴσω στέγης χωρῶμεν, ὡς λόγων
τʼ ἐπιστολὰς φέρῃς, ἅ τʼ ἀντὶ δώρων δῶρα
χρὴ προσαρμόσαι, καὶ ταῦτʼ ἄγῃς· κενὸν
γὰρ οὐ δίκαιά σε χωρεῖν προσελθόνθʼ
495
ὧδε σὺν πολλῷ στόλῳ.
Trachiniae. Sophocles. Francis Storr. London. 1913.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.