Sophocles Trachiniae

Δηιάνειρα

πεπυσμένη μέν , ὡς ἀπεικάσαι , πάρει

πάθημα τοὐμόν · ὡς δʼ ἐγὼ θυμοφθορῶ ,

μήτʼ ἐκμάθοις παθοῦσα νῦν τʼ ἄπειρος εἶ .

τὸ γὰρ νεάζον ἐν τοιοῖσδε βόσκεται

χώροισιν αὑτοῦ , καί νιν οὐ θάλπος θεοῦ

145

οὐδʼ ὄμβρος οὐδὲ πνευμάτων οὐδὲν κλονεῖ ,

ἀλλʼ ἡδοναῖς ἄμοχθον ἐξαίρει βίον

ἐς τοῦθʼ ἕως τις ἀντὶ παρθένου γυνὴ

κληθῇ λάβῃ τʼ ἐν νυκτὶ φροντίδων μέρος ,

ἤτοι πρὸς ἀνδρὸς ἢ τέκνων φοβουμένη .

150

τότʼ ἄν τις εἰσίδοιτο , τὴν αὑτοῦ σκοπῶν

πρᾶξιν , κακοῖσιν οἷς ἐγὼ βαρύνομαι .

πάθη μὲν οὖν δὴ πόλλʼ ἔγωγʼ ἐκλαυσάμην ·

ἓν δʼ , οἷον οὔπω πρόσθεν , αὐτίκʼ ἐξερῶ .

ὁδὸν γὰρ ἦμος τὴν τελευταίαν ἄναξ

155

ὡρμᾶτʼ ἀπʼ οἴκων Ἡρακλῆς , τότʼ ἐν δόμοις

λείπει παλαιὰν δέλτον ἐγγεγραμμένην

ξυνθήμαθʼ , ἁμοὶ πρόσθεν οὐκ ἔτλη ποτέ ,

πολλοὺς ἀγῶνας ἐξιών , οὔπω φράσαι ,

ἀλλʼ ὥς τι δράσων εἷρπε κοὐ θανούμενος .

160

νῦν δʼ ὡς ἔτʼ οὐκ ὢν εἶπε μὲν λέχους ὅ τι

χρείη μʼ ἑλέσθαι κτῆσιν εἶπε δʼ ἣν τέκνοις

μοῖραν πατρῴας γῆς διαιρετὸν νέμοι ,

χρόνον προτάξας ὡς τρίμηνον ἡνίκα

χώρας ἀπείη κἀνιαύσιον βεβώς ,

165

τότʼ ἢ θανεῖν χρείη σφε τῷδε τῷ χρόνῳ

ἢ τοῦθʼ ὑπεκδραμόντα τοῦ χρόνου τέλος

τὸ λοιπὸν ἤδη ζῆν ἀλυπήτῳ βίῳ .

τοιαῦτʼ ἔφραζε πρὸς θεῶν εἱμαρμένα

τῶν Ἡρακλείων ἐκτελευτᾶσθαι πόνων ,

170

ὡς τὴν παλαιὰν φηγὸν αὐδῆσαί ποτε

Δωδῶνι δισσῶν ἐκ Πελειάδων ἔφη .

καὶ τῶνδε ναμέρτεια συμβαίνει χρόνου

τοῦ νῦν παρόντος , ὡς τελεσθῆναι χρεών ·

ὥσθʼ ἡδέως εὕδουσαν ἐκπηδᾶν ἐμὲ

175

φόβῳ , φίλαι , ταρβοῦσαν , εἴ με χρὴ μένειν

πάντων ἀρίστου φωτὸς ἐστερημένην .

Χορός

εὐφημίαν νῦν ἴσχʼ · ἐπεὶ καταστεφῆ

στείχονθʼ ὁρῶ τινʼ ἄνδρα πρὸς χαρὰν λόγων .

Ἄγγελος

δέσποινα Δῃάνειρα , πρῶτος ἀγγέλων

180

ὄκνου σε λύσω · τὸν γὰρ Ἀλκμήνης τόκον

καὶ ζῶντʼ ἐπίστω καὶ κρατοῦντα κἀκ μάχης

ἄγοντʼ ἀπαρχὰς θεοῖσι τοῖς ἐγχωρίοις .

Δηιάνειρα

τίνʼ εἶπας , ὦ γεραιέ , τόνδε μοι λόγον ;

Ἄγγελος

τάχʼ ἐς δόμους σοὺς τὸν πολύζηλον πόσιν

185

ἥξειν φανέντα σὺν κράτει νικηφόρῳ .

Δηιάνειρα

καὶ τοῦ τόδʼ ἀστῶν ἢ ξένων μαθὼν λέγεις ;

Ἄγγελος

ἐν βουθερεῖ λειμῶνι πρὸς πολλοὺς θροεῖ

Λίχας ὁ κῆρυξ ταῦτα · τοῦδʼ ἐγὼ κλύων

ἀπῇξʼ , ὅπως τοι πρῶτος ἀγγείλας τάδε

190

πρὸς σοῦ τι κερδάναιμι καὶ κτῴμην χάριν .

Δηιάνειρα

αὐτὸς δὲ πῶς ἄπεστιν , εἴπερ εὐτυχεῖ ;

Ἄγγελος

οὐκ εὐμαρείᾳ χρώμενος πολλῇ , γύναι .

κύκλῳ γὰρ αὐτὸν Μηλιεὺς ἅπας λεὼς

κρίνει παραστάς , οὐδʼ ἔχει βῆναι πρόσω ·

195

τὸ γὰρ ποθοῦν ἕκαστος ἐκμαθεῖν θέλων

οὐκ ἂν μεθεῖτο , πρὶν καθʼ ἡδονὴν κλύειν .

οὕτως ἐκεῖνος οὐχ ἑκών , ἑκοῦσι δὲ

ξύνεστιν · ὄψει δʼ αὐτὸν αὐτίκʼ ἐμφανῆ .

Δηιάνειρα

ὦ Ζεῦ , τὸν Οἴτης ἄτομον ὃς λειμῶνʼ ἔχεις ,

200

ἔδωκας ἡμῖν ἀλλὰ σὺν χρόνῳ χαράν .

φωνήσατʼ , ὦ γυναῖκες , αἵ τʼ εἴσω στέγης

αἵ τʼ ἐκτὸς αὐλῆς , ὡς ἄελπτον ὄμμʼ ἐμοὶ

φήμης ἀνασχὸν τῆσδε νῦν καρπούμεθα .