Ἄγγελος
Κάδμου
πάροικοι
καὶ
δόμων
Ἀμφίονος
,
1155
οὐκ
ἔσθʼ
ὁποῖον
στάντʼ
ἂν
ἀνθρώπου
βίον
οὔτʼ
αἰνέσαιμʼ
ἂν
οὔτε
μεμψαίμην
ποτέ
.
τύχη
γὰρ
ὀρθοῖ
καὶ
τύχη
καταρρέπει
τὸν
εὐτυχοῦντα
τόν
τε
δυστυχοῦντʼ
ἀεί
·
καὶ
μάντις
οὐδεὶς
τῶν
καθεστώτων
βροτοῖς
.
1160
Κρέων
γὰρ
ἦν
ζηλωτός
,
ὡς
ἐμοί
,
ποτέ
,
σώσας
μὲν
ἐχθρῶν
τήνδε
Καδμείαν
χθόνα
λαβών
τε
χώρας
παντελῆ
μοναρχίαν
ηὔθυνε
,
θάλλων
εὐγενεῖ
τέκνων
σπορᾷ
·
καὶ
νῦν
ἀφεῖται
πάντα
.
τὰς
γὰρ
ἡδονὰς
1165
ὅταν
προδῶσιν
ἄνδρες
,
οὐ
τίθημʼ
ἐγὼ
ζῆν
τοῦτον
,
ἀλλʼ
ἔμψυχον
ἡγοῦμαι
νεκρόν
.
πλούτει
τε
γὰρ
κατʼ
οἶκον
,
εἰ
βούλει
,
μέγα
καὶ
ζῆ
τύραννον
σχῆμʼ
ἔχων
·
ἐὰν
δʼ
ἀπῇ
τούτων
τὸ
χαίρειν
,
τἄλλʼ
ἐγὼ
καπνοῦ
σκιᾶς
1170
οὐκ
ἂν
πριαίμην
ἀνδρὶ
πρὸς
τὴν
ἡδονήν
.
Κάδμου
πάροικοι
καὶ
δόμων
Ἀμφίονος
,
1155
οὐκ
ἔσθʼ
ὁποῖον
στάντʼ
ἂν
ἀνθρώπου
βίον
οὔτʼ
αἰνέσαιμʼ
ἂν
οὔτε
μεμψαίμην
ποτέ
.
τύχη
γὰρ
ὀρθοῖ
καὶ
τύχη
καταρρέπει
τὸν
εὐτυχοῦντα
τόν
τε
δυστυχοῦντʼ
ἀεί
·
καὶ
μάντις
οὐδεὶς
τῶν
καθεστώτων
βροτοῖς
.
1160
Κρέων
γὰρ
ἦν
ζηλωτός
,
ὡς
ἐμοί
,
ποτέ
,
σώσας
μὲν
ἐχθρῶν
τήνδε
Καδμείαν
χθόνα
λαβών
τε
χώρας
παντελῆ
μοναρχίαν
ηὔθυνε
,
θάλλων
εὐγενεῖ
τέκνων
σπορᾷ
·
καὶ
νῦν
ἀφεῖται
πάντα
.
τὰς
γὰρ
ἡδονὰς
1165
ὅταν
προδῶσιν
ἄνδρες
,
οὐ
τίθημʼ
ἐγὼ
ζῆν
τοῦτον
,
ἀλλʼ
ἔμψυχον
ἡγοῦμαι
νεκρόν
.
πλούτει
τε
γὰρ
κατʼ
οἶκον
,
εἰ
βούλει
,
μέγα
καὶ
ζῆ
τύραννον
σχῆμʼ
ἔχων
·
ἐὰν
δʼ
ἀπῇ
τούτων
τὸ
χαίρειν
,
τἄλλʼ
ἐγὼ
καπνοῦ
σκιᾶς
1170
οὐκ
ἂν
πριαίμην
ἀνδρὶ
πρὸς
τὴν
ἡδονήν
.
Χορός
τί
δʼ
αὖ
τόδʼ
ἄχθος
βασιλέων
ἥκεις
φέρων
;
τί
δʼ
αὖ
τόδʼ
ἄχθος
βασιλέων
ἥκεις
φέρων
;
Ἄγγελος
τεθνᾶσιν
.
οἱ
δὲ
ζῶντες
αἴτιοι
θανεῖν
.
τεθνᾶσιν
.
οἱ
δὲ
ζῶντες
αἴτιοι
θανεῖν
.
Χορός
καὶ
τίς
φονεύει
;
τίς
δʼ
ὁ
κείμενος
;
λέγε
.
καὶ
τίς
φονεύει
;
τίς
δʼ
ὁ
κείμενος
;
λέγε
.
Ἄγγελος
Αἵμων
ὄλωλεν
·
αὐτόχειρ
δʼ
αἱμάσσεται
.
1175
Αἵμων
ὄλωλεν
·
αὐτόχειρ
δʼ
αἱμάσσεται
.
1175
Χορός
πότερα
πατρῴας
ἢ
πρὸς
οἰκείας
χερός
;
πότερα
πατρῴας
ἢ
πρὸς
οἰκείας
χερός
;
Ἄγγελος
αὐτὸς
πρὸς
αὑτοῦ
,
πατρὶ
μηνίσας
φόνου
.
αὐτὸς
πρὸς
αὑτοῦ
,
πατρὶ
μηνίσας
φόνου
.
Χορός
ὦ
μάντι
,
τοὔπος
ὡς
ἄρʼ
ὀρθὸν
ἤνυσας
.
ὦ
μάντι
,
τοὔπος
ὡς
ἄρʼ
ὀρθὸν
ἤνυσας
.
Ἄγγελος
ὡς
ὧδʼ
ἐχόντων
τἄλλα
βουλεύειν
πάρα
.
ὡς
ὧδʼ
ἐχόντων
τἄλλα
βουλεύειν
πάρα
.
Χορός
καὶ
μὴν
ὁρῶ
τάλαιναν
Εὐρυδίκην
ὁμοῦ
1180
δάμαρτα
τὴν
Κρέοντος
.
ἐκ
δὲ
δωμάτων
ἤτοι
κλύουσα
παιδὸς
ἢ
τύχῃ
πάρα
.
καὶ
μὴν
ὁρῶ
τάλαιναν
Εὐρυδίκην
ὁμοῦ
1180
δάμαρτα
τὴν
Κρέοντος
.
ἐκ
δὲ
δωμάτων
ἤτοι
κλύουσα
παιδὸς
ἢ
τύχῃ
πάρα
.
Εὐρυδίκη
ὦ
πάντες
ἀστοί
,
τῶν
λόγων
ἐπῃσθόμην
πρὸς
ἔξοδον
στείχουσα
,
Παλλάδος
θεᾶς
ὅπως
ἱκοίμην
εὐγμάτων
προσήγορος
.
1185
καὶ
τυγχάνω
τε
κλῇθρʼ
ἀνασπαστοῦ
πύλης
χαλῶσα
,
καί
με
φθόγγος
οἰκείου
κακοῦ
βάλλει
διʼ
ὤτων
·
ὑπτία
δὲ
κλίνομαι
δείσασα
πρὸς
δμωαῖσι
κἀποπλήσσομαι
.
ἀλλʼ
ὅστις
ἦν
ὁ
μῦθος
αὖθις
εἴπατε
·
1190
κακῶν
γὰρ
οὐκ
ἄπειρος
οὖσʼ
ἀκούσομαι
.
ὦ
πάντες
ἀστοί
,
τῶν
λόγων
ἐπῃσθόμην
πρὸς
ἔξοδον
στείχουσα
,
Παλλάδος
θεᾶς
ὅπως
ἱκοίμην
εὐγμάτων
προσήγορος
.
1185
καὶ
τυγχάνω
τε
κλῇθρʼ
ἀνασπαστοῦ
πύλης
χαλῶσα
,
καί
με
φθόγγος
οἰκείου
κακοῦ
βάλλει
διʼ
ὤτων
·
ὑπτία
δὲ
κλίνομαι
δείσασα
πρὸς
δμωαῖσι
κἀποπλήσσομαι
.
ἀλλʼ
ὅστις
ἦν
ὁ
μῦθος
αὖθις
εἴπατε
·
1190
κακῶν
γὰρ
οὐκ
ἄπειρος
οὖσʼ
ἀκούσομαι
.
Ἄγγελος
ἐγώ
,
φίλη
δέσποινα
,
καὶ
παρὼν
ἐρῶ
κοὐδὲν
παρήσω
τῆς
ἀληθείας
ἔπος
.
τί
γάρ
σε
μαλθάσσοιμʼ
ἂν
ὧν
ἐς
ὕστερον
ψεῦσται
φανούμεθʼ
;
ὀρθὸν
ἁλήθειʼ
ἀεί
.
1195
ἐγὼ
δὲ
σῷ
ποδαγὸς
ἑσπόμην
πόσει
πεδίον
ἐπʼ
ἄκρον
,
ἔνθʼ
ἔκειτο
νηλεὲς
κυνοσπάρακτον
σῶμα
Πολυνείκους
ἔτι
·
καὶ
τὸν
μέν
,
αἰτήσαντες
ἐνοδίαν
θεὸν
Πλούτωνά
τʼ
ὀργὰς
εὐμενεῖς
κατασχεθεῖν
1200
λούσαντες
ἁγνὸν
λουτρόν
,
ἐν
νεοσπάσιν
θαλλοῖς
ὃ
δὴ
'λέλειπτο
συγκατῄθομεν
,
καὶ
τύμβον
ὀρθόκρανον
οἰκείας
χθονὸς
χώσαντες
αὖθις
πρὸς
λιθόστρωτον
κόρης
νυμφεῖον
Ἅιδου
κοῖλον
εἰσεβαίνομεν
.
1205
φωνῆς
δʼ
ἄπωθεν
ὀρθίων
κωκυμάτων
κλύει
τις
ἀκτέριστον
ἀμφὶ
παστάδα
,
καὶ
δεσπότῃ
Κρέοντι
σημαίνει
μολών
.
τῷ
δʼ
ἀθλίας
ἄσημα
περιβαίνει
βοῆς
ἕρποντι
μᾶλλον
ἆσσον
,
οἰμώξας
δʼ
ἔπος
1210
ἵησι
δυσθρήνητον
·
ὦ
τάλας
ἐγώ
,
ἆρʼ
εἰμὶ
μάντις
;
ἆρα
δυστυχεστάτην
κέλευθον
ἕρπω
τῶν
παρελθουσῶν
ὁδῶν
;
παιδός
με
σαίνει
φθόγγος
.
ἀλλὰ
πρόσπολοι
,
ἴτʼ
ἆσσον
ὠκεῖς
καὶ
παραστάντες
τάφῳ
1215
ἀθρήσαθʼ
,
ἁρμὸν
χώματος
λιθοσπαδῆ
δύντες
πρὸς
αὐτὸ
στόμιον
,
εἰ
τὸν
Αἵμονος
φθόγγον
συνίημʼ
ἢ
θεοῖσι
κλέπτομαι
.
ἐγώ
,
φίλη
δέσποινα
,
καὶ
παρὼν
ἐρῶ
κοὐδὲν
παρήσω
τῆς
ἀληθείας
ἔπος
.
τί
γάρ
σε
μαλθάσσοιμʼ
ἂν
ὧν
ἐς
ὕστερον
ψεῦσται
φανούμεθʼ
;
ὀρθὸν
ἁλήθειʼ
ἀεί
.
1195
ἐγὼ
δὲ
σῷ
ποδαγὸς
ἑσπόμην
πόσει
πεδίον
ἐπʼ
ἄκρον
,
ἔνθʼ
ἔκειτο
νηλεὲς
κυνοσπάρακτον
σῶμα
Πολυνείκους
ἔτι
·
καὶ
τὸν
μέν
,
αἰτήσαντες
ἐνοδίαν
θεὸν
Πλούτωνά
τʼ
ὀργὰς
εὐμενεῖς
κατασχεθεῖν
1200
λούσαντες
ἁγνὸν
λουτρόν
,
ἐν
νεοσπάσιν
θαλλοῖς
ὃ
δὴ
'λέλειπτο
συγκατῄθομεν
,
καὶ
τύμβον
ὀρθόκρανον
οἰκείας
χθονὸς
χώσαντες
αὖθις
πρὸς
λιθόστρωτον
κόρης
νυμφεῖον
Ἅιδου
κοῖλον
εἰσεβαίνομεν
.
1205
φωνῆς
δʼ
ἄπωθεν
ὀρθίων
κωκυμάτων
κλύει
τις
ἀκτέριστον
ἀμφὶ
παστάδα
,
καὶ
δεσπότῃ
Κρέοντι
σημαίνει
μολών
.
τῷ
δʼ
ἀθλίας
ἄσημα
περιβαίνει
βοῆς
ἕρποντι
μᾶλλον
ἆσσον
,
οἰμώξας
δʼ
ἔπος
1210
ἵησι
δυσθρήνητον
·
ὦ
τάλας
ἐγώ
,
ἆρʼ
εἰμὶ
μάντις
;
ἆρα
δυστυχεστάτην
κέλευθον
ἕρπω
τῶν
παρελθουσῶν
ὁδῶν
;
παιδός
με
σαίνει
φθόγγος
.
ἀλλὰ
πρόσπολοι
,
ἴτʼ
ἆσσον
ὠκεῖς
καὶ
παραστάντες
τάφῳ
1215
ἀθρήσαθʼ
,
ἁρμὸν
χώματος
λιθοσπαδῆ
δύντες
πρὸς
αὐτὸ
στόμιον
,
εἰ
τὸν
Αἵμονος
φθόγγον
συνίημʼ
ἢ
θεοῖσι
κλέπτομαι
.
Ἄγγελος
τάδʼ
ἐξ
ἀθύμου
δεσπότου
κελευσμάτων
ἠθροῦμεν
·
ἐν
δὲ
λοισθίῳ
τυμβεύματι
1220
τὴν
μὲν
κρεμαστὴν
αὐχένος
κατείδομεν
,
βρόχῳ
μιτώδει
σινδόνος
καθημμένην
,
τὸν
δʼ
ἀμφὶ
μέσσῃ
περιπετῆ
προσκείμενον
,
εὐνῆς
ἀποιμώζοντα
τῆς
κάτω
φθορὰν
καὶ
πατρὸς
ἔργα
καὶ
τὸ
δύστηνον
λέχος
.
1225
ὁ
δʼ
ὡς
ὁρᾷ
σφε
,
στυγνὸν
οἰμώξας
ἔσω
χωρεῖ
πρὸς
αὐτὸν
κἀνακωκύσας
καλεῖ
·
ὦ
τλῆμον
,
οἷον
ἔργον
εἴργασαι
·
τίνα
νοῦν
ἔσχες
;
ἐν
τῷ
συμφορᾶς
διεφθάρης
;
ἔξελθε
,
τέκνον
,
ἱκέσιός
σε
λίσσομαι
.
1230
τὸν
δʼ
ἀγρίοις
ὄσσοισι
παπτήνας
ὁ
παῖς
,
πτύσας
προσώπῳ
κοὐδὲν
ἀντειπών
,
ξίφους
ἕλκει
διπλοῦς
κνώδοντας
.
ἐκ
δʼ
ὁρμωμένου
πατρὸς
φυγαῖσιν
ἤμπλακʼ
·
εἶθʼ
ὁ
δύσμορος
αὑτῷ
χολωθείς
,
ὥσπερ
εἶχʼ
,
ἐπενταθεὶς
1235
ἤρεισε
πλευραῖς
μέσσον
ἔγχος
,
ἐς
δʼ
ὑγρὸν
ἀγκῶν
ʼ
ἔτʼ
ἔμφρων
παρθένῳ
προσπτύσσεται
.
καὶ
φυσιῶν
ὀξεῖαν
ἐκβάλλει
ῥοὴν
λευκῇ
παρειᾷ
φοινίου
σταλάγματος
.
κεῖται
δὲ
νεκρὸς
περὶ
νεκρῷ
,
τὰ
νυμφικὰ
1240
τέλη
λαχὼν
δείλαιος
εἰν
Ἅιδου
δόμοις
,
δείξας
ἐν
ἀνθρώποισι
τὴν
ἀβουλίαν
ὅσῳ
μέγιστον
ἀνδρὶ
πρόσκειται
κακόν
.
τάδʼ
ἐξ
ἀθύμου
δεσπότου
κελευσμάτων
ἠθροῦμεν
·
ἐν
δὲ
λοισθίῳ
τυμβεύματι
1220
τὴν
μὲν
κρεμαστὴν
αὐχένος
κατείδομεν
,
βρόχῳ
μιτώδει
σινδόνος
καθημμένην
,
τὸν
δʼ
ἀμφὶ
μέσσῃ
περιπετῆ
προσκείμενον
,
εὐνῆς
ἀποιμώζοντα
τῆς
κάτω
φθορὰν
καὶ
πατρὸς
ἔργα
καὶ
τὸ
δύστηνον
λέχος
.
1225
ὁ
δʼ
ὡς
ὁρᾷ
σφε
,
στυγνὸν
οἰμώξας
ἔσω
χωρεῖ
πρὸς
αὐτὸν
κἀνακωκύσας
καλεῖ
·
ὦ
τλῆμον
,
οἷον
ἔργον
εἴργασαι
·
τίνα
νοῦν
ἔσχες
;
ἐν
τῷ
συμφορᾶς
διεφθάρης
;
ἔξελθε
,
τέκνον
,
ἱκέσιός
σε
λίσσομαι
.
1230
τὸν
δʼ
ἀγρίοις
ὄσσοισι
παπτήνας
ὁ
παῖς
,
πτύσας
προσώπῳ
κοὐδὲν
ἀντειπών
,
ξίφους
ἕλκει
διπλοῦς
κνώδοντας
.
ἐκ
δʼ
ὁρμωμένου
πατρὸς
φυγαῖσιν
ἤμπλακʼ
·
εἶθʼ
ὁ
δύσμορος
αὑτῷ
χολωθείς
,
ὥσπερ
εἶχʼ
,
ἐπενταθεὶς
1235
ἤρεισε
πλευραῖς
μέσσον
ἔγχος
,
ἐς
δʼ
ὑγρὸν
ἀγκῶν
ʼ
ἔτʼ
ἔμφρων
παρθένῳ
προσπτύσσεται
.
καὶ
φυσιῶν
ὀξεῖαν
ἐκβάλλει
ῥοὴν
λευκῇ
παρειᾷ
φοινίου
σταλάγματος
.
κεῖται
δὲ
νεκρὸς
περὶ
νεκρῷ
,
τὰ
νυμφικὰ
1240
τέλη
λαχὼν
δείλαιος
εἰν
Ἅιδου
δόμοις
,
δείξας
ἐν
ἀνθρώποισι
τὴν
ἀβουλίαν
ὅσῳ
μέγιστον
ἀνδρὶ
πρόσκειται
κακόν
.
Χορός
τί
τοῦτʼ
ἂν
εἰκάσειας
;
ἡ
γυνὴ
πάλιν
φρούδη
,
πρὶν
εἰπεῖν
ἐσθλὸν
ἢ
κακὸν
λόγον
.
1245
τί
τοῦτʼ
ἂν
εἰκάσειας
;
ἡ
γυνὴ
πάλιν
φρούδη
,
πρὶν
εἰπεῖν
ἐσθλὸν
ἢ
κακὸν
λόγον
.
1245
Ἄγγελος
καὐτὸς
τεθάμβηκʼ
·
ἐλπίσιν
δὲ
βόσκομαι
ἄχη
τέκνου
κλύουσαν
ἐς
πόλιν
γόους
οὐκ
ἀξιώσειν
,
ἀλλʼ
ὑπὸ
στέγης
ἔσω
δμωαῖς
προθήσειν
πένθος
οἰκεῖον
στένειν
.
γνώμης
γὰρ
οὐκ
ἄπειρος
,
ὥσθʼ
ἁμαρτάνειν
.
1250
καὐτὸς
τεθάμβηκʼ
·
ἐλπίσιν
δὲ
βόσκομαι
ἄχη
τέκνου
κλύουσαν
ἐς
πόλιν
γόους
οὐκ
ἀξιώσειν
,
ἀλλʼ
ὑπὸ
στέγης
ἔσω
δμωαῖς
προθήσειν
πένθος
οἰκεῖον
στένειν
.
γνώμης
γὰρ
οὐκ
ἄπειρος
,
ὥσθʼ
ἁμαρτάνειν
.
1250
Χορός
οὐκ
οἶδʼ
·
ἐμοὶ
δʼ
οὖν
ἥ
τʼ
ἄγαν
σιγὴ
βαρὺ
δοκεῖ
προσεῖναι
χἠ
μάτην
πολλὴ
βοή
.
οὐκ
οἶδʼ
·
ἐμοὶ
δʼ
οὖν
ἥ
τʼ
ἄγαν
σιγὴ
βαρὺ
δοκεῖ
προσεῖναι
χἠ
μάτην
πολλὴ
βοή
.
Ἄγγελος
ἀλλʼ
εἰσόμεσθα
,
μή
τι
καὶ
κατάσχετον
κρυφῇ
καλύπτει
καρδίᾳ
θυμουμένῃ
,
δόμους
παραστείχοντες
·
εὖ
γὰρ
οὖν
λέγεις
.
1255
καὶ
τῆς
ἄγαν
γάρ
ἐστί
που
σιγῆς
βάρος
.
ἀλλʼ
εἰσόμεσθα
,
μή
τι
καὶ
κατάσχετον
κρυφῇ
καλύπτει
καρδίᾳ
θυμουμένῃ
,
δόμους
παραστείχοντες
·
εὖ
γὰρ
οὖν
λέγεις
.
1255
καὶ
τῆς
ἄγαν
γάρ
ἐστί
που
σιγῆς
βάρος
.
Χορός
καὶ
μὴν
ὅδʼ
ἄναξ
αὐτὸς
ἐφήκει
μνῆμʼ
ἐπίσημον
διὰ
χειρὸς
ἔχων
,
εἰ
θέμις
εἰπεῖν
,
οὐκ
ἀλλοτρίαν
ἄτην
,
ἀλλʼ
αὐτὸς
ἁμαρτών
.
1260
καὶ
μὴν
ὅδʼ
ἄναξ
αὐτὸς
ἐφήκει
μνῆμʼ
ἐπίσημον
διὰ
χειρὸς
ἔχων
,
εἰ
θέμις
εἰπεῖν
,
οὐκ
ἀλλοτρίαν
ἄτην
,
ἀλλʼ
αὐτὸς
ἁμαρτών
.
1260
Antigone. Sophocles. Francis Storr. London. 1912.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.