Κρέων
ἆρʼ
ἴστʼ
,
ἀοιδὰς
καὶ
γόους
πρὸ
τοῦ
θανεῖν
ὡς
οὐδʼ
ἂν
εἷς
παύσαιτʼ
ἄν
,
εἰ
χρείη
λέγειν
;
οὐκ
ἄξεθʼ
ὡς
τάχιστα
;
καὶ
κατηρεφεῖ
885
τύμβῳ
περιπτύξαντες
,
ὡς
εἴρηκʼ
ἐγώ
,
ἄφετε
μόνην
ἔρημον
,
εἴτε
χρῇ
θανεῖν
εἴτʼ
ἐν
τοιαύτῃ
ζῶσα
τυμβεύειν
στέγῃ
·
ἡμεῖς
γὰρ
ἁγνοὶ
τοὐπὶ
τήνδε
τὴν
κόρην
·
μετοικίας
δʼ
οὖν
τῆς
ἄνω
στερήσεται
.
890
ἆρʼ
ἴστʼ
,
ἀοιδὰς
καὶ
γόους
πρὸ
τοῦ
θανεῖν
ὡς
οὐδʼ
ἂν
εἷς
παύσαιτʼ
ἄν
,
εἰ
χρείη
λέγειν
;
οὐκ
ἄξεθʼ
ὡς
τάχιστα
;
καὶ
κατηρεφεῖ
885
τύμβῳ
περιπτύξαντες
,
ὡς
εἴρηκʼ
ἐγώ
,
ἄφετε
μόνην
ἔρημον
,
εἴτε
χρῇ
θανεῖν
εἴτʼ
ἐν
τοιαύτῃ
ζῶσα
τυμβεύειν
στέγῃ
·
ἡμεῖς
γὰρ
ἁγνοὶ
τοὐπὶ
τήνδε
τὴν
κόρην
·
μετοικίας
δʼ
οὖν
τῆς
ἄνω
στερήσεται
.
890
Ἀντιγόνη
ὦ
τύμβος
,
ὦ
νυμφεῖον
,
ὦ
κατασκαφὴς
οἴκησις
ἀείφρουρος
,
οἷ
πορεύομαι
πρὸς
τοὺς
ἐμαυτῆς
,
ὧν
ἀριθμὸν
ἐν
νεκροῖς
πλεῖστον
δέδεκται
Φερσέφασσʼ
ὀλωλότων
·
ὧν
λοισθία
ʼγὼ
καὶ
κάκιστα
δὴ
μακρῷ
895
κάτειμι
,
πρίν
μοι
μοῖραν
ἐξήκειν
βίου
.
ἐλθοῦσα
μέντοι
κάρτʼ
ἐν
ἐλπίσιν
τρέφω
φίλη
μὲν
ἥξειν
πατρί
,
προσφιλὴς
δὲ
σοί
,
μῆτερ
,
φίλη
δὲ
σοί
,
κασίγνητον
κάρα
·
ἐπεὶ
θανόντας
αὐτόχειρ
ὑμᾶς
ἐγὼ
900
ἔλουσα
κἀκόσμησα
κἀπιτυμβίους
χοὰς
ἔδωκα
.
νῦν
δέ
,
Πολύνεικες
,
τὸ
σὸν
δέμας
περιστέλλουσα
τοιάδʼ
ἄρνυμαι
.
καίτοι
σʼ
ἐγὼ
ʼτίμησα
τοῖς
φρονοῦσιν
εὖ
.
οὐ
γάρ
ποτʼ
οὔτʼ
ἄν
,
εἰ
τέκνων
μήτηρ
ἔφυν
,
905
οὔτʼ
εἰ
πόσις
μοι
κατθανὼν
ἐτήκετο
,
βίᾳ
πολιτῶν
τόνδʼ
ἂν
ᾐρόμην
πόνον
.
τίνος
νόμου
δὴ
ταῦτα
πρὸς
χάριν
λέγω
;
πόσις
μὲν
ἄν
μοι
κατθανόντος
ἄλλος
ἦν
,
καὶ
παῖς
ἀπʼ
ἄλλου
φωτός
,
εἰ
τοῦδʼ
ἤμπλακον
,
910
μητρὸς
δʼ
ἐν
Ἅιδου
καὶ
πατρὸς
κεκευθότοιν
οὐκ
ἔστʼ
ἀδελφὸς
ὅστις
ἂν
βλάστοι
ποτέ
.
τοιῷδε
μέντοι
σʼ
ἐκπροτιμήσασʼ
ἐγὼ
νόμῳ
Κρέοντι
ταῦτʼ
ἔδοξʼ
ἁμαρτάνειν
καὶ
δεινὰ
τολμᾶν
,
ὦ
κασίγνητον
κάρα
.
915
καὶ
νῦν
ἄγει
με
διὰ
χερῶν
οὕτω
λαβὼν
ἄλεκτρον
,
ἀνυμέναιον
,
οὔτε
του
γάμου
μέρος
λαχοῦσαν
οὔτε
παιδείου
τροφῆς
,
ἀλλʼ
ὧδʼ
ἔρημος
πρὸς
φίλων
ἡ
δύσμορος
ζῶσʼ
εἰς
θανόντων
ἔρχομαι
κατασκαφάς
.
920
ποίαν
παρεξελθοῦσα
δαιμόνων
δίκην
;
τί
χρή
με
τὴν
δύστηνον
ἐς
θεοὺς
ἔτι
βλέπειν
;
τίνʼ
αὐδᾶν
ξυμμάχων
;
ἐπεί
γε
δὴ
τὴν
δυσσέβειαν
εὐσεβοῦσʼ
ἐκτησάμην
.
ἀλλʼ
εἰ
μὲν
οὖν
τάδʼ
ἐστὶν
ἐν
θεοῖς
καλά
,
925
παθόντες
ἂν
ξυγγνοῖμεν
ἡμαρτηκότες
·
εἰ
δʼ
οἵδʼ
ἁμαρτάνουσι
,
μὴ
πλείω
κακὰ
πάθοιεν
ἢ
καὶ
δρῶσιν
ἐκδίκως
ἐμέ
.
ὦ
τύμβος
,
ὦ
νυμφεῖον
,
ὦ
κατασκαφὴς
οἴκησις
ἀείφρουρος
,
οἷ
πορεύομαι
πρὸς
τοὺς
ἐμαυτῆς
,
ὧν
ἀριθμὸν
ἐν
νεκροῖς
πλεῖστον
δέδεκται
Φερσέφασσʼ
ὀλωλότων
·
ὧν
λοισθία
ʼγὼ
καὶ
κάκιστα
δὴ
μακρῷ
895
κάτειμι
,
πρίν
μοι
μοῖραν
ἐξήκειν
βίου
.
ἐλθοῦσα
μέντοι
κάρτʼ
ἐν
ἐλπίσιν
τρέφω
φίλη
μὲν
ἥξειν
πατρί
,
προσφιλὴς
δὲ
σοί
,
μῆτερ
,
φίλη
δὲ
σοί
,
κασίγνητον
κάρα
·
ἐπεὶ
θανόντας
αὐτόχειρ
ὑμᾶς
ἐγὼ
900
ἔλουσα
κἀκόσμησα
κἀπιτυμβίους
χοὰς
ἔδωκα
.
νῦν
δέ
,
Πολύνεικες
,
τὸ
σὸν
δέμας
περιστέλλουσα
τοιάδʼ
ἄρνυμαι
.
καίτοι
σʼ
ἐγὼ
ʼτίμησα
τοῖς
φρονοῦσιν
εὖ
.
οὐ
γάρ
ποτʼ
οὔτʼ
ἄν
,
εἰ
τέκνων
μήτηρ
ἔφυν
,
905
οὔτʼ
εἰ
πόσις
μοι
κατθανὼν
ἐτήκετο
,
βίᾳ
πολιτῶν
τόνδʼ
ἂν
ᾐρόμην
πόνον
.
τίνος
νόμου
δὴ
ταῦτα
πρὸς
χάριν
λέγω
;
πόσις
μὲν
ἄν
μοι
κατθανόντος
ἄλλος
ἦν
,
καὶ
παῖς
ἀπʼ
ἄλλου
φωτός
,
εἰ
τοῦδʼ
ἤμπλακον
,
910
μητρὸς
δʼ
ἐν
Ἅιδου
καὶ
πατρὸς
κεκευθότοιν
οὐκ
ἔστʼ
ἀδελφὸς
ὅστις
ἂν
βλάστοι
ποτέ
.
τοιῷδε
μέντοι
σʼ
ἐκπροτιμήσασʼ
ἐγὼ
νόμῳ
Κρέοντι
ταῦτʼ
ἔδοξʼ
ἁμαρτάνειν
καὶ
δεινὰ
τολμᾶν
,
ὦ
κασίγνητον
κάρα
.
915
καὶ
νῦν
ἄγει
με
διὰ
χερῶν
οὕτω
λαβὼν
ἄλεκτρον
,
ἀνυμέναιον
,
οὔτε
του
γάμου
μέρος
λαχοῦσαν
οὔτε
παιδείου
τροφῆς
,
ἀλλʼ
ὧδʼ
ἔρημος
πρὸς
φίλων
ἡ
δύσμορος
ζῶσʼ
εἰς
θανόντων
ἔρχομαι
κατασκαφάς
.
920
ποίαν
παρεξελθοῦσα
δαιμόνων
δίκην
;
τί
χρή
με
τὴν
δύστηνον
ἐς
θεοὺς
ἔτι
βλέπειν
;
τίνʼ
αὐδᾶν
ξυμμάχων
;
ἐπεί
γε
δὴ
τὴν
δυσσέβειαν
εὐσεβοῦσʼ
ἐκτησάμην
.
ἀλλʼ
εἰ
μὲν
οὖν
τάδʼ
ἐστὶν
ἐν
θεοῖς
καλά
,
925
παθόντες
ἂν
ξυγγνοῖμεν
ἡμαρτηκότες
·
εἰ
δʼ
οἵδʼ
ἁμαρτάνουσι
,
μὴ
πλείω
κακὰ
πάθοιεν
ἢ
καὶ
δρῶσιν
ἐκδίκως
ἐμέ
.
Χορός
ἔτι
τῶν
αὐτῶν
ἀνέμων
αὑταὶ
ψυχῆς
ῥιπαὶ
τήνδε
γʼ
ἔχουσιν
.
930
ἔτι
τῶν
αὐτῶν
ἀνέμων
αὑταὶ
ψυχῆς
ῥιπαὶ
τήνδε
γʼ
ἔχουσιν
.
930
Κρέων
τοιγὰρ
τούτων
τοῖσιν
ἄγουσιν
κλαύμαθʼ
ὑπάρξει
βραδυτῆτος
ὕπερ
.
τοιγὰρ
τούτων
τοῖσιν
ἄγουσιν
κλαύμαθʼ
ὑπάρξει
βραδυτῆτος
ὕπερ
.
Ἀντιγόνη
οἴμοι
,
θανάτου
τοῦτʼ
ἐγγυτάτω
τοὔπος
ἀφῖκται
.
οἴμοι
,
θανάτου
τοῦτʼ
ἐγγυτάτω
τοὔπος
ἀφῖκται
.
Χορός
θαρσεῖν
οὐδὲν
παραμυθοῦμαι
935
μὴ
οὐ
τάδε
ταύτῃ
κατακυροῦσθαι
.
θαρσεῖν
οὐδὲν
παραμυθοῦμαι
935
μὴ
οὐ
τάδε
ταύτῃ
κατακυροῦσθαι
.
Ἀντιγόνη
ὦ
γῆς
Θήβης
ἄστυ
πατρῷον
καὶ
θεοὶ
προγενεῖς
,
ἄγομαι
δὴ
κοὐκέτι
μέλλω
.
λεύσσετε
,
Θήβης
οἱ
κοιρανίδαι
940
τὴν
βασιλειδᾶν
μούνην
λοιπήν
,
οἷα
πρὸς
οἵων
ἀνδρῶν
πάσχω
,
τὴν
εὐσεβίαν
σεβίσασα
.
ὦ
γῆς
Θήβης
ἄστυ
πατρῷον
καὶ
θεοὶ
προγενεῖς
,
ἄγομαι
δὴ
κοὐκέτι
μέλλω
.
λεύσσετε
,
Θήβης
οἱ
κοιρανίδαι
940
τὴν
βασιλειδᾶν
μούνην
λοιπήν
,
οἷα
πρὸς
οἵων
ἀνδρῶν
πάσχω
,
τὴν
εὐσεβίαν
σεβίσασα
.
Antigone. Sophocles. Francis Storr. London. 1912.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.