Sophocles Antigone

Κρέων

ἆρʼ ἴστʼ, ἀοιδὰς καὶ γόους πρὸ τοῦ θανεῖν

ὡς οὐδʼ ἂν εἷς παύσαιτʼ ἄν, εἰ χρείη λέγειν;

οὐκ ἄξεθʼ ὡς τάχιστα; καὶ κατηρεφεῖ

885

τύμβῳ περιπτύξαντες, ὡς εἴρηκʼ ἐγώ,

ἄφετε μόνην ἔρημον, εἴτε χρῇ θανεῖν

εἴτʼ ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύειν στέγῃ·

ἡμεῖς γὰρ ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην·

μετοικίας δʼ οὖν τῆς ἄνω στερήσεται.

890

Ἀντιγόνη

ὦ τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφὴς

οἴκησις ἀείφρουρος, οἷ πορεύομαι

πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς, ὧν ἀριθμὸν ἐν νεκροῖς

πλεῖστον δέδεκται Φερσέφασσʼ ὀλωλότων·

ὧν λοισθία ʼγὼ καὶ κάκιστα δὴ μακρῷ

895

κάτειμι, πρίν μοι μοῖραν ἐξήκειν βίου.

ἐλθοῦσα μέντοι κάρτʼ ἐν ἐλπίσιν τρέφω

φίλη μὲν ἥξειν πατρί, προσφιλὴς δὲ σοί,

μῆτερ, φίλη δὲ σοί, κασίγνητον κάρα·

ἐπεὶ θανόντας αὐτόχειρ ὑμᾶς ἐγὼ

900

ἔλουσα κἀκόσμησα κἀπιτυμβίους

χοὰς ἔδωκα. νῦν δέ, Πολύνεικες, τὸ σὸν

δέμας περιστέλλουσα τοιάδʼ ἄρνυμαι.

καίτοι σʼ ἐγὼ ʼτίμησα τοῖς φρονοῦσιν εὖ.

οὐ γάρ ποτʼ οὔτʼ ἄν, εἰ τέκνων μήτηρ ἔφυν,

905

οὔτʼ εἰ πόσις μοι κατθανὼν ἐτήκετο,

βίᾳ πολιτῶν τόνδʼ ἂν ᾐρόμην πόνον.

τίνος νόμου δὴ ταῦτα πρὸς χάριν λέγω;

πόσις μὲν ἄν μοι κατθανόντος ἄλλος ἦν,

καὶ παῖς ἀπʼ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδʼ ἤμπλακον,

910

μητρὸς δʼ ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς κεκευθότοιν

οὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ.

τοιῷδε μέντοι σʼ ἐκπροτιμήσασʼ ἐγὼ

νόμῳ Κρέοντι ταῦτʼ ἔδοξʼ ἁμαρτάνειν

καὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα.

915

καὶ νῦν ἄγει με διὰ χερῶν οὕτω λαβὼν

ἄλεκτρον, ἀνυμέναιον, οὔτε του γάμου

μέρος λαχοῦσαν οὔτε παιδείου τροφῆς,

ἀλλʼ ὧδʼ ἔρημος πρὸς φίλων ἡ δύσμορος

ζῶσʼ εἰς θανόντων ἔρχομαι κατασκαφάς.

920

ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην;

τί χρή με τὴν δύστηνον ἐς θεοὺς ἔτι

βλέπειν; τίνʼ αὐδᾶν ξυμμάχων; ἐπεί γε δὴ

τὴν δυσσέβειαν εὐσεβοῦσʼ ἐκτησάμην.

ἀλλʼ εἰ μὲν οὖν τάδʼ ἐστὶν ἐν θεοῖς καλά,

925

παθόντες ἂν ξυγγνοῖμεν ἡμαρτηκότες·

εἰ δʼ οἵδʼ ἁμαρτάνουσι, μὴ πλείω κακὰ

πάθοιεν ἢ καὶ δρῶσιν ἐκδίκως ἐμέ.