Sophocles Ajax

Χορός

ἀλλʼ εἰ πέπαυται , κάρτʼ ἂν εὐτυχεῖν δοκῶ ·

φρούδου γὰρ ἤδη τοῦ κακοῦ μείων λόγος .

Τέκμησσα

πότερα δʼ ἄν , εἰ νέμοι τις αἵρεσιν , λάβοις ,

265

φίλους ἀνιῶν αὐτὸς ἡδονὰς ἔχειν ,

ἢ κοινὸς ἐν κοινοῖσι λυπεῖσθαι ξυνών ;

Χορός

τό τοι διπλάζον , ὦ γύναι , μεῖζον κακόν .

Τέκμησσα

ἡμεῖς ἄρʼ οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα νῦν .

Χορός

πῶς τοῦτʼ ἔλεξας ; οὐ κάτοιδʼ ὅπως λέγεις .

270

Τέκμησσα

ἁνὴρ ἐκεῖνος , ἡνίκʼ ἦν ἐν τῇ νόσῳ ,

αὐτὸς μὲν ἥδεθʼ οἷσιν εἴχετʼ ἐν κακοῖς ,

ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦντας ἠνία ξυνών ·

νῦν δʼ ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου ,

κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ

275

ἡμεῖς θʼ ὁμοίως οὐδὲν ἧσσον ἢ πάρος .

ἆρʼ ἔστι ταῦτα δὶς τόσʼ ἐξ ἁπλῶν κακά ;

Χορός

ξύμφημι δή σοι καὶ δέδοικα μὴ ʼκ θεοῦ

πληγή τις ἥκῃ . πῶς γάρ , εἰ πεπαυμένος

μηδέν τι μᾶλλον ἢ νοσῶν εὐφραίνεται ;

280

Τέκμησσα

ὡς ὧδʼ ἐχόντων τῶνδʼ ἐπίστασθαί σε χρή .

Χορός

τίς γάρ ποτʼ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο ;

δήλωσον ἡμῖν τοῖς ξυναλγοῦσιν τύχας .

Τέκμησσα

ἅπαν μαθήσει τοὔργον ὡς κοινωνὸς ὤν .

κεῖνος γὰρ ἄκρας νυκτός , ἡνίχʼ ἕσπεροι

285

λαμπτῆρες οὐκέτʼ ᾖθον , ἄμφηκες λαβὼν

ἐμαίετʼ ἔγχος ἐξόδους ἕρπειν κενάς .

κἀγὼ ʼπιπλήσσω καὶ λέγω · τί χρῆμα δρᾷς ,

Αἴας ; τί τήνδʼ ἄκλητος οὔθʼ ὑπʼ ἀγγέλων

κληθεὶς ἀφορμᾷς πεῖραν οὔτε τοῦ κλύων

290

σάλπιγγος ; ἀλλὰ νῦν γε πᾶς εὕδει στρατός .

ὁ δʼ εἶπε πρός με βαίʼ , ἀεὶ δʼ ὑμνούμενα ·

γύναι , γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει .

κἀγὼ μαθοῦσʼ ἔληξʼ , ὁ δʼ ἐσσύθη μόνος .

καὶ τὰς ἐκεῖ μὲν οὐκ ἔχω λέγειν πάθας ·

295

ἔσω δʼ ἐσῆλθε συνδέτους ἄγων ὁμοῦ

ταύρους , κύνας βοτῆρας , εὔερόν τʼ ἄγραν .

καὶ τοὺς μὲν ηὐχένιζε , τοὺς δʼ ἄνω τρέπων

ἔσφαζε κἀρράχιζε , τοὺς δὲ δεσμίους

ᾐκίζεθʼ ὥστε φῶτας ἐν ποίμναις πίτνων .

300

τέλος δʼ ὑπᾴξας διὰ θυρῶν σκιᾷ τινι

λόγους ἀνέσπα , τοὺς μὲν Ἀτρειδῶν κάτα ,

τοὺς δʼ ἀμφʼ Ὀδυσσεῖ , συντιθεὶς γέλων πολύν ,

ὅσην κατʼ αὐτῶν ὕβριν ἐκτίσαιτʼ ἰών ·

κἄπειτʼ ἐπᾴξας αὖθις ἐς δόμους πάλιν ,

305

ἔμφρων μόλις πως ξὺν χρόνῳ καθίσταται ,

καὶ πλῆρες ἄτης ὡς διοπτεύει στέγος ,

παίσας κάρα ʼθώϋξεν · ἐν δʼ ἐρειπίοις

νεκρῶν ἐρειφθεὶς ἕζετʼ ἀρνείου φόνου ,

κόμην ἀπρὶξ ὄνυξι συλλαβὼν χερί .

310

καὶ τὸν μὲν ἧστο πλεῖστον ἄφθογγος χρόνον ·

ἔπειτʼ ἐμοὶ τὰ δείνʼ ἐπηπείλησʼ ἔπη ,

εἰ μὴ φανοίην πᾶν τὸ συντυχὸν πάθος ,

κἀνήρετʼ ἐν τῷ πράγματος κυροῖ ποτέ .

κἀγώ , φίλοι , δείσασα τοὐξειργασμένον

315

ἔλεξα πᾶν ὅσονπερ ἐξηπιστάμην .

ὁ δʼ εὐθὺς ἐξῴμωξεν οἰμωγὰς λυγράς ,

ἃς οὔποτʼ αὐτοῦ πρόσθεν εἰσήκουσʼ ἐγώ ·

πρὸς γὰρ κακοῦ τε καὶ βαρυψύχου γόους

τοιούσδʼ ἀεί ποτʼ ἀνδρὸς ἐξηγεῖτʼ ἔχειν ·

320

ἀλλʼ ἀψόφητος ὀξέων κωκυμάτων

ὑπεστέναζε ταῦρος ὣς βρυχώμενος .

νῦν δʼ ἐν τοιᾷδε κείμενος κακῇ τύχῃ

ἄσιτος ἁνήρ , ἄποτος , ἐν μέσοις βοτοῖς

σιδηροκμῆσιν ἥσυχος θακεῖ πεσών ·

325

καὶ δῆλός ἐστιν ὥς τι δρασείων κακόν .

τοιαῦτα γάρ πως καὶ λέγει κὠδύρεται .

ἀλλʼ , ὦ φίλοι , τούτων γὰρ οὕνεκʼ ἐστάλην ,

ἀρήξατʼ εἰσελθόντες , εἰ δύνασθέ τι ·

φίλων γὰρ οἱ τοιοίδε νικῶνται λόγοις .

330

Χορός

Τέκμησσα , δεινά , παῖ Τελεύταντος , λέγεις

ἡμῖν , τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς .

Αἴας

ἰώ μοί μοι .

Τέκμησσα

τάχʼ , ὡς ἔοικε , μᾶλλον · ἢ οὐκ ἠκούσατε

Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν ;

335

Αἴας

ἰώ μοί μοι .

Χορός

ἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖς πάλαι

νοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών .

Αἴας

ἰὼ παῖ παῖ .

Τέκμησσα

ὤμοι τάλαινʼ · Εὐρύσακες , ἀμφὶ σοὶ βοᾷ .

340

τί ποτε μενοινᾷ ; ποῦ ποτʼ εἶ ; τάλαινʼ ἐγώ .

Αἴας

Τεῦκρον καλῶ . ποῦ Τεῦκρος ; ἢ τὸν εἰσαεὶ

λεηλατήσει χρόνον , ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι ;

Χορός

ἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν . ἀλλʼ ἀνοίγετε .

τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι .

345

Τέκμησσα

ἰδού , διοίγω · προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοι

τὰ τοῦδε πράγη , καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ .