Sophocles Ajax

Αἴας

ἅπανθʼ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος

φύει τʼ ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται ·

κοὐκ ἔστʼ ἄελπτον οὐδέν , ἀλλʼ ἁλίσκεται

χὠ δεινὸς ὅρκος χαἰ περισκελεῖς φρένες .

κἀγὼ γάρ , ὃς τὰ δείνʼ ἐκαρτέρουν τότε ,

650

βαφῇ σίδηρος ὣς ἐθηλύνθην στόμα

πρὸς τῆσδε τῆς γυναικός · οἰκτίρω δέ νιν

χήραν παρʼ ἐχθροῖς παῖδά τʼ ὀρφανὸν λιπεῖν .

ἀλλʼ εἶμι πρός τε λουτρὰ καὶ παρακτίους

λειμῶνας , ὡς ἂν λύμαθʼ ἁγνίσας ἐμὰ

655

μῆνιν βαρεῖαν ἐξαλύξωμαι θεᾶς ·

μολών τε χῶρον ἔνθʼ ἂν ἀστιβῆ κίχω ,

κρύψω τόδʼ ἔγχος τοὐμόν , ἔχθιστον βελῶν ,

γαίας ὀρύξας ἔνθα μή τις ὄψεται ·

ἀλλʼ αὐτὸ νὺξ Ἅιδης τε σῳζόντων κάτω .

660

ἐγὼ γὰρ ἐξ οὗ χειρὶ τοῦτʼ ἐδεξάμην

παρʼ Ἕκτορος δώρημα δυσμενεστάτου ,

οὔπω τι κεδνὸν ἔσχον Ἀργείων πάρα .

ἀλλʼ ἔστʼ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία ,

ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα .

665

τοιγὰρ τὸ λοιπὸν εἰσόμεσθα μὲν θεοῖς

εἴκειν , μαθησόμεσθα δʼ Ἀτρείδας σέβειν .

ἄρχοντές εἰσιν , ὥσθʼ ὑπεικτέον . τί μήν ;

καὶ γὰρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα

τιμαῖς ὑπείκει · τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖς

670

χειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει ·

ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴς κύκλος

τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμέρᾳ φλέγειν ·

δεινῶν τʼ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε

στένοντα πόντον · ἐν δʼ ὁ παγκρατὴς ὕπνος

675

λύει πεδήσας , οὐδʼ ἀεὶ λαβὼν ἔχει .

ἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν ;

ἔγωγʼ · ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι

ὅ τʼ ἐχθρὸς ἡμῖν ἐς τοσόνδʼ ἐχθαρτέος ,

ὡς καὶ φιλήσων αὖθις , ἔς τε τὸν φίλον

680

τοσαῦθʼ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι ,

ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα · τοῖς πολλοῖσι γὰρ

βροτῶν ἄπιστός ἐσθʼ ἑταιρείας λιμήν .

ἀλλʼ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει · σὺ δὲ

ἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τάχους , γύναι ,

685

εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ .

ὑμεῖς δʼ , ἑταῖροι , ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε

τιμᾶτε , Τεύκρῳ τʼ , ἢν μόλῃ , σημήνατε

μέλειν μὲν ἡμῶν , εὐνοεῖν δʼ ὑμῖν ἅμα .

ἐγὼ γὰρ εἶμʼ ἐκεῖσʼ ὅποι πορευτέον ·

690

ὑμεῖς δʼ ἃ φράζω δρᾶτε , καὶ τάχʼ ἄν μʼ ἴσως

πύθοισθε , κεἰ νῦν δυστυχῶ , σεσωσμένον .