Sophocles Ajax

Χορός

τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων

ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,

880

ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν

Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον

εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων

885

ἀπύοι; σχέτλια γὰρ

ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων

οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,

ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.

890

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα

ἰὼ τλήμων.

Χορός

τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.

895

Τέκμησσα

ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα

Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός

ὤμοι ἐμῶν νόστων·

900

ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,

τόνδε συνναύταν, τάλας

ὦ ταλαίφρων γύναι·

Τέκμησσα

ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός

τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;

905

Τέκμησσα

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Χορός

ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·

ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,

κατημέλησα. πᾷ πᾷ

κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;

Τέκμησσα

οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ

915

φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ

οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν

φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας

πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.

920

οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;

ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,

πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.

ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,

ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.

925

Χορός

ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ

στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν

μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι

930

πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες

ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις

οὐλίῳ σὺν πάθει.

μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος

πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ

935

ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,

940

τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

Τέκμησσα

σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.

Χορός

ξυναυδῶ.

Τέκμησσα

οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ

χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί.

945

Χορός

ὤμοι, ἀναλγήτων

δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδʼ

ἔργʼ Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.

ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.

Τέκμησσα

οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα.

950

Χορός

ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν.

Τέκμησσα

τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς

Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.

Χορός

ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ,

γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν

955

πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,

ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.

960