Sophocles Oedipus Tyrannus

Ἐξάγγελος

ὦ γῆς μέγιστα τῆσδʼ ἀεὶ τιμώμενοι ,

οἷʼ , ἔργʼ ἀκούσεσθʼ , οἷα δʼ εἰσόψεσθʼ , ὅσον δʼ

ἀρεῖσθε πένθος , εἴπερ ἐγγενῶς ἔτι

1225

τῶν Λαβδακείων ἐντρέπεσθε δωμάτων .

οἶμαι γὰρ οὔτʼ ἂν Ἴστρον οὔτε Φᾶσιν ἂν

νίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην , ὅσα

κεύθει , τὰ δʼ αὐτίκʼ εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ

ἑκόντα κοὐκ ἄκοντα . τῶν δὲ πημονῶν

1230

μάλιστα λυποῦσʼ αἳ φανῶσʼ αὐθαίρετοι .

Χορός

λείπει μὲν οὐδʼ ἃ πρόσθεν εἴδομεν τὸ μὴ οὐ

βαρύστον ʼ εἶναι · πρὸς δʼ ἐκείνοισιν τί φῄς ;

Ἐξάγγελος

ὁ μὲν τάχιστος τῶν λόγων εἰπεῖν τε καὶ

μαθεῖν , τέθνηκε θεῖον Ἰοκάστης κάρα .

1235

Χορός

ὦ δυστάλαινα , πρὸς τίνος ποτʼ αἰτίας ;

Ἐξάγγελος

αὐτὴ πρὸς αὑτῆς . τῶν δὲ πραχθέντων τὰ μὲν

ἄλγιστʼ ἄπεστιν · ἡ γὰρ ὄψις οὐ πάρα .

ὅμως δʼ , ὅσον γε κἀν ἐμοὶ μνήμης ἔνι ,

πεύσει τὰ κείνης ἀθλίας παθήματα .

1240

ὅπως γὰρ ὀργῇ χρωμένη παρῆλθʼ ἔσω

θυρῶνος , ἵετʼ εὐθὺ πρὸς τὰ νυμφικὰ

λέχη , κόμην σπῶσʼ ἀμφιδεξίοις ἀκμαῖς .

πύλας δʼ , ὅπως εἰσῆλθʼ , ἐπιρράξασʼ ἔσω

καλεῖ τὸν ἤδη Λάϊον πάλαι νεκρόν ,

1245

μνήμην παλαιῶν σπερμάτων ἔχουσʼ , ὑφʼ ὧν

θάνοι μὲν αὐτός , τὴν δὲ τίκτουσαν λίποι

τοῖς οἷσιν αὐτοῦ δύστεκνον παιδουργίαν .

γοᾶτο δʼ εὐνάς , ἔνθα δύστηνος διπλοῦς

ἐξ ἀνδρὸς ἄνδρα καὶ τέκνʼ ἐκ τέκνων τέκοι .

1250

χὤπως μὲν ἐκ τῶνδʼ οὐκέτʼ οἶδʼ ἀπόλλυται ·

βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους , ὑφʼ οὗ

οὐκ ἦν τὸ κείνης ἐκθεάσασθαι κακόν ,

ἀλλʼ εἰς ἐκεῖνον περιπολοῦντʼ ἐλεύσσομεν .

φοιτᾷ γὰρ ἡμᾶς ἔγχος ἐξαιτῶν πορεῖν ,

1255

γυναῖκά τʼ οὐ γυναῖκα , μητρῴαν δʼ ὅπου

κίχοι διπλῆν ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκνων .

λυσσῶντι δʼ αὐτῷ δαιμόνων δείκνυσί τις ·

οὐδεὶς γὰρ ἀνδρῶν , οἳ παρῆμεν ἐγγύθεν .

δεινὸν δʼ ἀύσας ὡς ὑφηγητοῦ τινος

1260

πύλαις διπλαῖς ἐνήλατʼ , ἐκ δὲ πυθμένων

ἔκλινε κοῖλα κλῇθρα κἀμπίπτει στέγῃ .

οὗ δὴ κρεμαστὴν τὴν γυναῖκʼ ἐσείδομεν ,

πλεκταῖσιν αἰώραισιν ἐμπεπλεγμένην .

ὁ δʼ ὡς ὁρᾷ νιν , δεινὰ βρυχηθεὶς τάλας

1265

χαλᾷ κρεμαστὴν ἀρτάνην . ἐπεὶ δὲ γῇ

ἔκειτο τλήμων , δεινὰ δʼ ἦν τἀνθένδʼ ὁρᾶν .

ἀποσπάσας γὰρ εἱμάτων χρυσηλάτους

περόνας ἀπʼ αὐτῆς , αἷσιν ἐξεστέλλετο ,

ἄρας ἔπαισεν ἄρθρα τῶν αὑτοῦ κύκλων ,

1270

αὐδῶν τοιαῦθʼ , ὁθούνεκʼ οὐκ ὄψοιντό νιν

οὔθʼ οἷʼ ἔπασχεν οὔθʼ ὁποῖʼ ἔδρα κακά ,

ἀλλʼ ἐν σκότῳ τὸ λοιπὸν οὓς μὲν οὐκ ἔδει

ὀψοίαθʼ , οὓς δʼ ἔχρῃζεν οὐ γνωσοίατο .

τοιαῦτʼ ἐφυμνῶν πολλάκις τε κοὐχ ἅπαξ

1275

ἤρασσʼ ἐπαίρων βλέφαρα . φοίνιαι δʼ ὁμοῦ

γλῆναι γένειʼ ἔτελλον , οὐδʼ ἀνίεσαν

φόνου μυδώσας σταγόνας , ἀλλʼ ὁμοῦ μέλας

ὄμβρος χαλάζης αἱματοῦς ἐτέγγετο .

τάδʼ ἐκ δυοῖν ἔρρωγεν , οὐ μόνου κάτα ,

ἀλλʼ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμμιγῆ κακά .

1280

ὁ πρὶν παλαιὸς δʼ ὄλβος ἦν πάροιθε μὲν

ὄλβος δικαίως · νῦν δὲ τῇδε θἠμέρᾳ

στεναγμός , ἄτη , θάνατος , αἰσχύνη , κακῶν

ὅσʼ ἐστὶ πάντων ὀνόματʼ , οὐδέν ἐστʼ ἀπόν .

Χορός

νῦν δʼ ἔσθʼ ὁ τλήμων ἐν τίνι σχολῇ κακοῦ ;

1285

Ἐξάγγελος

βοᾷ διοίγειν κλῇθρα καὶ δηλοῦν τινα

τοῖς πᾶσι Καδμείοισι τὸν πατροκτόνον ,

τὸν μητέρʼ —αὐδῶν ἀνόσι ʼ οὐδὲ ῥητά μοι ,

ὡς ἐκ χθονὸς ῥίψων ἑαυτὸν οὐδʼ ἔτι

1290

μενῶν δόμοις ἀραῖος , ὡς ἠράσατο .

ῥώμης γε μέντοι καὶ προηγητοῦ τινος

δεῖται · τὸ γὰρ νόσημα μεῖζον ἢ φέρειν .

δείξει δὲ καὶ σοί · κλῇθρα γὰρ πυλῶν τάδε

διοίγεται · θέαμα δʼ εἰσόψει τάχα

1295

τοιοῦτον οἷον καὶ στυγοῦντʼ ἐποικτίσαι .