Sophocles Oedipus Tyrannus

Οἰδίπους

αἰτεῖς · ἃ δʼ αἰτεῖς , τἄμʼ ἐὰν θέλῃς ἔπη

κλύων δέχεσθαι τῇ νόσῳ θʼ ὑπηρετεῖν ,

ἀλκὴν λάβοις ἂν κἀνακούφισιν κακῶν ·

ἁγὼ ξένος μὲν τοῦ λόγου τοῦδʼ ἐξερῶ ,

ξένος δὲ τοῦ πραχθέντος · οὐ γὰρ ἂν μακρὰν

220

ἴχνευον αὐτός , μὴ οὐκ ἔχων τι σύμβολον ,

νῦν δʼ ὕστερος γὰρ ἀστὸς εἰς ἀστοὺς τελῶ ,

ὑμῖν προφωνῶ πᾶσι Καδμείοις τάδε ·

ὅστις ποθʼ ὑμῶν Λάϊον τὸν Λαβδάκου

κάτοιδεν ἀνδρὸς ἐκ τίνος διώλετο ,

225

τοῦτον κελεύω πάντα σημαίνειν ἐμοί ·

κεἰ μὲν φοβεῖται , τοὐπίκλημʼ ὑπεξελεῖν

αὐτὸν καθʼ αὑτοῦ · πείσεται γὰρ ἄλλο μὲν

ἀστεργὲς οὐδέν . γῆς δʼ ἄπεισιν ἀσφαλής .

εἰ δʼ αὖ τις ἄλλον οἶδεν ἐξ ἄλλης χθονὸς

230

τὸν αὐτόχειρα , μὴ σιωπάτω · τὸ γὰρ

κέρδος τελῶ ʼγὼ χἠ χάρις προσκείσεται .

εἰ δʼ αὖ σιωπήσεσθε , καί τις ἢ φίλου

δείσας ἀπώσει τοὔπος ἢ χαὐτοῦ τόδε ,

ἃκ τῶνδε δράσω , ταῦτα χρὴ κλύειν ἐμοῦ .

235

τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ τοῦτον , ὅστις ἐστί , γῆς

τῆσδʼ , ἧς ἐγὼ κράτη τε καὶ θρόνους νέμω ,

μήτʼ εἰσδέχεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα ,

μήτʼ ἐν θεῶν εὐχαῖσι μήτε θύμασιν

κοινὸν ποεῖσθαι , μήτε χέρνιβας νέμειν ·

240

ὠθεῖν δʼ ἀπʼ οἴκων πάντας , ὡς μιάσματος

τοῦδʼ ἡμὶν ὄντος , ὡς τὸ Πυθικὸν θεοῦ

μαντεῖον ἐξέφηνεν ἀρτίως ἐμοί .

ἐγὼ μὲν οὖν τοιόσδε τῷ τε δαίμονι

τῷ τʼ ἀνδρὶ τῷ θανόντι σύμμαχος πέλω ·

245

κατεύχομαι δὲ τὸν δεδρακότʼ , εἴτε τις

εἷς ὢν λέληθεν εἴτε πλειόνων μέτα ,

κακὸν κακῶς νιν ἄμορον ἐκτρῖψαι βίον ·

ἐπεύχομαι δʼ , οἴκοισιν εἰ ξυνέστιος

ἐν τοῖς ἐμοῖς γένοιτʼ ἐμοῦ συνειδότος ,

250

παθεῖν ἅπερ τοῖσδʼ ἀρτίως ἠρασάμην .

ὑμῖν δὲ ταῦτα πάντʼ ἐπισκήπτω τελεῖν ,

ὑπέρ τʼ ἐμαυτοῦ τοῦ θεοῦ τε τῆσδέ τε

γῆς ὧδʼ ἀκάρπως κἀθέως ἐφθαρμένης .

Οἰδίπους

οὐδʼ εἰ γὰρ ἦν τὸ πρᾶγμα μὴ θεήλατον ,

255

ἀκάθαρτον ὑμᾶς εἰκὸς ἦν οὕτως ἐᾶν ,

ἀνδρός γʼ ἀρίστου βασιλέως τʼ ὀλωλότος ,

ἀλλʼ ἐξερευνᾶν · νῦν δʼ ἐπεὶ κυρῶ γʼ ἐγὼ

ἔχων μὲν ἀρχὰς ἃς ἐκεῖνος εἶχε πρίν ,

ἔχων δὲ λέκτρα καὶ γυναῖχʼ ὁμόσπορον ,

260

κοινῶν τε παίδων κοίνʼ ἄν , εἰ κείνῳ γένος

μὴ ʼδυστύχησεν , ἦν ἂν ἐκπεφυκότα ·

νῦν δʼ ἐς τὸ κείνου κρᾶτʼ ἐνήλαθʼ ἡ τύχη ·

ἀνθʼ ὧν ἐγὼ τάδʼ , ὡσπερεὶ τοὐμοῦ πατρός ,

ὑπερμαχοῦμαι κἀπὶ πᾶν ἀφίξομαι ,

265

ζητῶν τὸν αὐτόχειρα τοῦ φόνου λαβεῖν ,

τῷ Λαβδακείῳ παιδὶ Πολυδώρου τε καὶ

τοῦ πρόσθε Κάδμου τοῦ πάλαι τʼ Ἀγήνορος .

καὶ ταῦτα τοῖς μὴ δρῶσιν εὔχομαι θεοὺς

μήτʼ ἄροτον αὐτοῖς γῆς ἀνιέναι τινὰ

270

μήτʼ οὖν γυναικῶν παῖδας , ἀλλὰ τῷ πότμῳ

τῷ νῦν φθερεῖσθαι κἄτι τοῦδʼ ἐχθίονι ·

ὑμῖν δὲ τοῖς ἄλλοισι Καδμείοις , ὅσοις

τάδʼ ἔστʼ ἀρέσκονθʼ , ἥ τε σύμμαχος Δίκη

χοἰ πάντες εὖ ξυνεῖεν εἰσαεὶ θεοί .

275

Χορός

ὥσπερ μʼ ἀραῖον ἔλαβες , ὧδʼ , ἄναξ , ἐρῶ .

οὔτʼ ἔκτανον γὰρ οὔτε τὸν κτανόντʼ ἔχω

δεῖξαι . τὸ δὲ ζήτημα τοῦ πέμψαντος ἦν

Φοίβου τόδʼ εἰπεῖν , ὅστις εἴργασταί ποτε .

Οἰδίπους

δίκαιʼ ἔλεξας · ἀλλʼ ἀναγκάσαι θεοὺς

280

ἃν μὴ θέλωσιν οὐδʼ ἂν εἷς δύναιτʼ ἀνήρ .

Χορός

τὰ δεύτερʼ ἐκ τῶνδʼ ἂν λέγοιμʼ ἁμοὶ δοκεῖ .

Οἰδίπους

εἰ καὶ τρίτʼ ἐστί , μὴ παρῇς τὸ μὴ οὐ φράσαι .

Χορός

ἄνακτʼ ἄνακτι ταὔθʼ ὁρῶντʼ ἐπίσταμαι

μάλιστα Φοίβῳ Τειρεσίαν , παρʼ οὗ τις ἂν

285

σκοπῶν τάδʼ , ὦναξ , ἐκμάθοι σαφέστατα .

Οἰδίπους

ἀλλʼ οὐκ ἐν ἀργοῖς οὐδὲ τοῦτʼ ἐπραξάμην .

ἔπεμψα γὰρ Κρέοντος εἰπόντος διπλοῦς

πομπούς · πάλαι δὲ μὴ παρῶν θαυμάζεται .

Χορός

καὶ μὴν τά γʼ ἄλλα κωφὰ καὶ παλαίʼ ἔπη .

290

Οἰδίπους

τὰ ποῖα ταῦτα ; πάντα γὰρ σκοπῶ λόγον .

Χορός

θανεῖν ἐλέχθη πρός τινων ὁδοιπόρων .

Οἰδίπους

ἤκουσα κἀγώ . τὸν δʼ ἰδόντʼ οὐδεὶς ὁρᾷ .

Χορός

ἀλλʼ εἴ τι μὲν δὴ δείματός γʼ ἔχει μέρος ,

τὰς σὰς ἀκούων οὐ μενεῖ τοιάσδʼ ἀράς ,

295

Οἰδίπους

ᾧ μή ʼστι δρῶντι τάρβος , οὐδʼ ἔπος φοβεῖ .

Χορός

ἀλλʼ οὑξελέγξων αὐτὸν ἔστιν · οἵδε γὰρ

τὸν θεῖον ἤδη μάντιν ὧδʼ ἄγουσιν , ᾧ

τἀληθὲς ἐμπέφυκεν ἀνθρώπων μόνῳ .

Οἰδίπους

ὦ πάντα νωμῶν Τειρεσία , διδακτά τε

300

ἄρρητά τʼ , οὐράνιά τε καὶ χθονοστιβῆ ,

πόλιν μέν , εἰ καὶ μὴ βλέπεις , φρονεῖς δʼ ὅμως

οἵᾳ νόσῳ σύνεστιν · ἧς σὲ προστάτην

σωτῆρά τʼ , ὦναξ , μοῦνον ἐξευρίσκομεν .

Φοῖβος γάρ , εἴ τι μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων ,

305

πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψεν , ἔκλυσιν

μόνην ἂν ἐλθεῖν τοῦδε τοῦ νοσήματος ,

εἰ τοὺς κτανόντας Λάϊον μαθόντες εὖ

κτείναιμεν ἢ γῆς φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα .

σύ νυν φθονήσας μήτʼ ἀπʼ οἰωνῶν φάτιν

310

μήτʼ εἴ τινʼ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν ,

ῥῦσαι σεαυτὸν καὶ πόλιν , ῥῦσαι δʼ ἐμέ ,

ῥῦσαι δὲ πᾶν μίασμα τοῦ τεθνηκότος .

ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν · ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν ἀφʼ ὧν

ἔχοι τε καὶ δύναιτο , κάλλιστος πόνων .

315

Τειρεσίας

φεῦ φεῦ , φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέλη

λύῃ φρονοῦντι · ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼ

εἰδὼς διώλεσʼ · οὐ γὰρ ἂν δεῦρʼ ἱκόμην .

Οἰδίπους

τί δʼ ἔστιν ; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας .

Τειρεσίας

ἄφες μʼ ἐς οἴκους · ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺ

320

κἀγὼ διοίσω τοὐμόν , ἢν ἐμοὶ πίθῃ .

Οἰδίπους

οὔτʼ ἔννομʼ εἶπας οὔτε προσφιλῆ πόλει

τῇδʼ , ἥ σʼ ἔθρεψε , τήνδʼ ἀποστερῶν φάτιν .

Τειρεσίας

ὁρῶ γὰρ οὐδὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημʼ ἰὸν

πρὸς καιρόν · ὡς οὖν μηδʼ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω—

325

Οἰδίπους

μὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γʼ ἀποστραφῇς , ἐπεὶ

πάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδʼ ἱκτήριοι .

Τειρεσίας

πάντες γὰρ οὐ φρονεῖτʼ · ἐγὼ δʼ οὐ μή ποτε

τἄμʼ , ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σʼ , ἐκφήνω κακά .

Οἰδίπους

τί φής ; ξυνειδὼς οὐ φράσεις , ἀλλʼ ἐννοεῖς

330

ἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν ;

Τειρεσίας

ἐγὼ οὔτʼ ἐμαυτὸν οὔτε σʼ ἀλγυνῶ . τί ταῦτʼ

ἄλλως ἐλέγχεις ; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου .

Οἰδίπους

οὐκ , ὦ κακῶν κάκιστε , καὶ γὰρ ἂν πέτρου

φύσιν σύ γʼ ὀργάνειας , ἐξερεῖς ποτε ,

335

ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ ;

Τειρεσίας

ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν , τὴν σὴν δʼ ὁμοῦ

ναίουσαν οὐ κατεῖδες , ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις .

Οἰδίπους

τίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπη

κλύων , ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν ;

340

Τειρεσίας

ἥξει γὰρ αὐτά , κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω .

Οἰδίπους

οὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί .

Τειρεσίας

οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι . πρὸς τάδʼ , εἰ θέλεις ,

θυμοῦ διʼ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη .

Οἰδίπους

καὶ μὴν παρήσω γʼ οὐδέν , ὡς ὀργῆς ἔχω ,

345

ἅπερ ξυνίημʼ · ἴσθι γὰρ δοκῶν ἐμοὶ

καὶ ξυμφυτεῦσαι τοὔργον εἰργάσθαι θʼ , ὅσον

μὴ χερσὶ καίνων · εἰ δʼ ἐτύγχανες βλέπων ,

καὶ τοὔργον ἂν σοῦ τοῦτʼ , ἔφην εἶναι μόνου .

Τειρεσίας

ἄληθες ; ἐννέπω σὲ τῷ κηρύγματι

350

ᾧπερ προεῖπας ἐμμένειν , κἀφʼ ἡμέρας

τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτʼ ἐμέ ,

ὡς ὄντι γῆς τῆσδʼ ἀνοσίῳ μιάστορι .

Οἰδίπους

οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε

τὸ ῥῆμα ; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς ;

355

Τειρεσίας

πέφευγα · τἀληθὲς γὰρ ἰσχῦον τρέφω .

Οἰδίπους

πρὸς τοῦ διδαχθείς ; οὐ γὰρ ἔκ γε τῆς τέχνης .

Τειρεσίας

πρὸς σοῦ · σὺ γάρ μʼ ἄκοντα προυτρέψω λέγειν .

Οἰδίπους

ποῖον λόγον ; λέγʼ αὖθις , ὡς μᾶλλον μάθω .

Τειρεσίας

οὐχὶ ξυνῆκας πρόσθεν ; ἢ ʼκπειρᾷ λέγων ;

360

Οἰδίπους

οὐχ ὥστε γʼ εἰπεῖν γνωστόν · ἀλλʼ αὖθις φράσον .

Τειρεσίας

φονέα σε φημὶ τἀνδρὸς οὗ ζητεῖς κυρεῖν .

Οἰδίπους

ἀλλʼ οὔ τι χαίρων δίς γε πημονὰς ἐρεῖς .

Τειρεσίας

εἴπω τι δῆτα κἄλλʼ , ἵνʼ ὀργίζῃ πλέον ;

Οἰδίπους

ὅσον γε χρῄζεις · ὡς μάτην εἰρήσεται .

365

Τειρεσίας

λεληθέναι σε φημὶ σὺν τοῖς φιλτάτοις

αἴσχισθʼ ὁμιλοῦντʼ , οὐδʼ ὁρᾶν ἵνʼ εἶ κακοῦ .

Οἰδίπους

ἦ καὶ γεγηθὼς ταῦτʼ ἀεὶ λέξειν δοκεῖς ;

Τειρεσίας

εἴπερ τί γʼ ἐστὶ τῆς ἀληθείας σθένος .

Οἰδίπους

ἀλλʼ ἔστι , πλὴν σοί · σοὶ δὲ τοῦτʼ οὐκ ἔστʼ ἐπεὶ

370

τυφλὸς τά τʼ ὦτα τόν τε νοῦν τά τʼ ὄμματʼ εἶ .

Τειρεσίας

σὺ δʼ ἄθλιός γε ταῦτʼ ὀνειδίζων , ἃ σοὶ

οὐδεὶς ὃς οὐχὶ τῶνδʼ ὀνειδιεῖ τάχα .

Οἰδίπους

μιᾶς τρέφει πρὸς νυκτός , ὥστε μήτʼ ἐμὲ

μήτʼ ἄλλον , ὅστις φῶς ὁρᾷ , βλάψαι ποτʼ ἄν .

375

Τειρεσίας

οὐ γάρ σε μοῖρα πρός γʼ ἐμοῦ πεσεῖν , ἐπεὶ

ἱκανὸς Ἀπόλλων , ᾧ τάδʼ ἐκπρᾶξαι μέλει .

Οἰδίπους

Κρέοντος ἢ σοῦ ταῦτα τἀξευρήματα ;

Τειρεσίας

Κρέων δέ σοι πῆμʼ οὐδέν , ἀλλʼ αὐτὸς σὺ σοί .

Οἰδίπους

ὦ πλοῦτε καὶ τυραννὶ καὶ τέχνη τέχνης

380

ὑπερφέρουσα τῷ πολυζήλῳ βίῳ ,

ὅσος παρʼ ὑμῖν ὁ φθόνος φυλάσσεται ,

εἰ τῆσδέ γʼ ἀρχῆς οὕνεχʼ , ἣν ἐμοὶ πόλις

δωρητόν , οὐκ αἰτητόν , εἰσεχείρισεν ,

ταύτης Κρέων ὁ πιστός , οὑξ ἀρχῆς φίλος ,

385

λάθρᾳ μʼ ὑπελθὼν ἐκβαλεῖν ἱμείρεται ,

ὑφεὶς μάγον τοιόνδε μηχανορράφον ,

δόλιον ἀγύρτην , ὅστις ἐν τοῖς κέρδεσιν

μόνον δέδορκε , τὴν τέχνην δʼ ἔφυ τυφλός .

ἐπεί , φέρʼ εἰπέ , ποῦ σὺ μάντις εἶ σαφής ;

390

πῶς οὐκ , ὅθʼ ἡ ῥαψῳδὸς ἐνθάδʼ ἦν κύων ,

ηὔδας τι τοῖσδʼ ἀστοῖσιν ἐκλυτήριον ;

καίτοι τό γʼ αἴνιγμʼ οὐχὶ τοὐπιόντος ἦν

ἀνδρὸς διειπεῖν , ἀλλὰ μαντείας ἔδει ·

ἣν οὔτʼ ἀπʼ οἰωνῶν σὺ προυφάνης ἔχων

395

οὔτʼ ἐκ θεῶν του γνωτόν · ἀλλʼ ἐγὼ μολών ,

ὁ μηδὲν εἰδὼς Οἰδίπους , ἔπαυσά νιν ,

γνώμῃ κυρήσας οὐδʼ ἀπʼ , οἰωνῶν μαθών ·

ὃν δὴ σὺ πειρᾷς ἐκβαλεῖν , δοκῶν θρόνοις

παραστατήσειν τοῖς Κρεοντείοις πέλας .

400

κλαίων δοκεῖς μοι καὶ σὺ χὠ συνθεὶς τάδε

ἀγηλατήσειν · εἰ δὲ μὴ ʼδόκεις γέρων

εἶναι , παθὼν ἔγνως ἂν οἷά περ φρονεῖς .

Χορός

ἡμῖν μὲν εἰκάζουσι καὶ τὰ τοῦδʼ ἔπη

ὀργῇ λελέχθαι καὶ τά σʼ , Οἰδίπους , δοκεῖ ,

405

δεῖ δʼ οὐ τοιούτων , ἀλλʼ ὅπως τὰ τοῦ θεοῦ

μαντεῖʼ ἄριστα λύσομεν , τόδε σκοπεῖν .

Τειρεσίας

εἰ καὶ τυραννεῖς , ἐξισωτέον τὸ γοῦν

ἴσʼ ἀντιλέξαι · τοῦδε γὰρ κἀγὼ κρατῶ .

οὐ γάρ τι σοὶ ζῶ δοῦλος , ἀλλὰ Λοξίᾳ ·

410

ὥστʼ οὐ Κρέοντος προστάτου γεγράψομαι .

λέγω δʼ , ἐπειδὴ καὶ τυφλόν μʼ ὠνείδισας ·

σὺ καὶ δέδορκας κοὐ βλέπεις ἵνʼ εἶ κακοῦ ,

οὐδʼ ἔνθα ναίεις , οὐδʼ ὅτων οἰκεῖς μέτα .

ἆρʼ οἶσθʼ ἀφʼ ὧν εἶ ; καὶ λέληθας ἐχθρὸς ὢν

415

τοῖς σοῖσιν αὐτοῦ νέρθε κἀπὶ γῆς ἄνω ,

καί σʼ ἀμφιπλὴξ μητρός τε καὶ τοῦ σοῦ πατρὸς

ἐλᾷ ποτʼ ἐκ γῆς τῆσδε δεινόπους ἀρά ,

βλέποντα νῦν μὲν ὄρθʼ , ἔπειτα δὲ σκότον .

βοῆς δὲ τῆς σῆς ποῖος οὐκ ἔσται λιμήν ,

420

ποῖος Κιθαιρὼν οὐχὶ σύμφωνος τάχα ,

ὅταν καταίσθῃ τὸν ὑμέναιον , ὃν δόμοις

ἄνορμον εἰσέπλευσας , εὐπλοίας τυχών ;

ἄλλων δὲ πλῆθος οὐκ ἐπαισθάνει κακῶν ,

ἅ σʼ ἐξισώσει σοί τε καὶ τοῖς σοῖς τέκνοις .

425

πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα καὶ τοὐμὸν στόμα

προπηλάκιζε · σοῦ γὰρ οὐκ ἔστιν βροτῶν

κάκιον ὅστις ἐκτριβήσεταί ποτε .

Οἰδίπους

ἦ ταῦτα δῆτʼ ἀνεκτὰ πρὸς τούτου κλύειν ;

οὐκ εἰς ὄλεθρον ; οὐχὶ θᾶσσον ; οὐ πάλιν

430

ἄψορρος οἴκων τῶνδʼ ἀποστραφεὶς ἄπει ;

Τειρεσίας

οὐδʼ ἱκόμην ἔγωγʼ ἄν , εἰ σὺ μὴ ʼκάλεις .

Οἰδίπους

οὐ γάρ τί σʼ ᾔδη μῶρα φωνήσοντʼ , ἐπεὶ

σχολῇ σʼ ἂν οἴκους τοὺς ἐμοὺς ἐστειλάμην .

Τειρεσίας

ἡμεῖς τοιοίδʼ ἔφυμεν , ὡς μὲν σοὶ δοκεῖ ,

435

μῶροι , γονεῦσι δʼ , οἵ σʼ ἔφυσαν , ἔμφρονες .

Οἰδίπους

ποίοισι ; μεῖνον , τίς δέ μʼ ἐκφύει βροτῶν ;

Τειρεσίας

ἥδʼ ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖ .

Οἰδίπους

ὡς πάντʼ ἄγαν αἰνικτὰ κἀσαφῆ λέγεις .

Τειρεσίας

οὔκουν σὺ ταῦτʼ ἄριστος εὑρίσκειν ἔφυς ;

440

Οἰδίπους

τοιαῦτʼ ὀνείδιζʼ , οἷς ἔμʼ εὑρήσεις μέγαν .

Τειρεσίας

αὕτη γε μέντοι σʼ ἡ τύχη διώλεσεν .

Οἰδίπους

ἀλλʼ εἰ πόλιν τήνδʼ ἐξέσωσʼ , οὔ μοι μέλει .

Τειρεσίας

ἄπειμι τοίνυν · καὶ σύ , παῖ , κόμιζέ με .

Οἰδίπους

κομιζέτω δῆθʼ · ὡς παρὼν σύ γʼ ἐμποδὼν

445

ὀχλεῖς , συθείς τʼ ἂν οὐκ ἂν ἀλγύνοις πλέον .

Τειρεσίας

εἰπὼν ἄπειμʼ ὧν οὕνεκʼ , ἦλθον , οὐ τὸ σὸν

δείσας πρόσωπον · οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου μʼ ὀλεῖς .

λέγω δέ σοι · τὸν ἄνδρα τοῦτον , ὃν πάλαι

ζητεῖς ἀπειλῶν κἀνακηρύσσων φόνον

450

τὸν Λαΐειον , οὗτός ἐστιν ἐνθάδε ,

ξένος λόγῳ μέτοικος , εἶτα δʼ ἐγγενὴς

φανήσεται Θηβαῖος , οὐδʼ ἡσθήσεται

τῇ ξυμφορᾷ · τυφλὸς γὰρ ἐκ δεδορκότος

καὶ πτωχὸς ἀντὶ πλουσίου ξένην ἔπι

455

σκήπτρῳ προδεικνὺς γαῖαν ἐμπορεύσεται .

φανήσεται δὲ παισὶ τοῖς αὑτοῦ ξυνὼν

ἀδελφὸς αὑτὸς καὶ πατήρ , κἀξ ἧς ἔφυ

γυναικὸς υἱὸς καὶ πόσις , καὶ τοῦ πατρὸς

ὁμόσπορός τε καὶ φονεύς . καὶ ταῦτʼ ἰὼν

460

εἴσω λογίζου · κἂν λάβῃς ἐψευσμένον ,

φάσκειν ἔμʼ ἤδη μαντικῇ μηδὲν φρονεῖν .